Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 17/04/2020 in all areas

  1. 29 points
    Ψάχνω πρατήριο καυσίμων. Και λουκέτο καλό, ουτε κλειδί δεν εχουν αυτά τα σπίτια του βουνού. και για τους άπιστους, με ημερομηνία...
  2. 27 points
    Θα θυμάστε οι περισσότεροι το θέμα που είχα ανεβάσει πέρισυ τέτοια ακριβώς εποχή σχετικά με το ατύχημα που είχα.Η υπόθεση είχε ανατεθεί σε δικηγόρο γιατί η αποζημίωση που πρότεινε η ασφαλιστική της κοπέλας ήταν επιεικώς για γέλια. Κύλησε ο χρόνος,κάτι η υπερβολική χαρτούρα,φέρε αυτό-στείλε εκείνο-βγάλε το τάδε χαρτί,κάτι ο κορονοϊός, εδέησε τελικά και είχαμε αποτελέσματα ικανοποιητικά.Η έρευνα φυσικά για νέα μηχανή προχωρούσε παράλληλα και κάποια στιγμή κατάφερα και απέκτησα αυτό Είναι μοντέλο 2013,εισήχθη από Βρεττανία και όλα τα διαδικαστικά τα ανέλαβε ο Σπύρος Kamikaze motorcycles και προχθές Σάββατο μου την παρέδωσε με Ελληνικές πινακίδες-περασμένο ΚΤΕΟ και το κλειδί στο χέρι! Πάμε γι άλλα λοιπόν φίλοι μου και να ξανακανονίσουμε καμμιά εκδρομή να τα πούμε από κοντά. Καλούς δρόμους όλοι σας!
  3. 27 points
    Πηγα στη Suzuki και πληρωσα την προκαταβολη για την παραγγελια της. Baby gixxer λοιπον (gsx250r) το επομενο μηχανακι. Ηταν πολυ καλη η ευκαιρια για να την αφησω. Περιμενω τη στιγμη που θα σταματησει διπλα μου στο φαναρι Hayabusa και θα του πω: ""Ωπ!! Αδερφε κι εσυ gsxr;;;"
  4. 26 points
    Όχι σήμερα, την δευτερη μέρα των Χριστουγέννων. Είχε καθαρό ουρανό μετά από εβδομάδες και βγήκα μια βόλτα προς την λίμνη Aegeri. Δυστυχώς πιο ψηλά είχε τόσο χιόνι που ο δρόμος δεν περνούσε (τουλάχιστον εγώ δεν τόλμησα, πιο χωμάτινοι ίσως δοκίμαζαν με κάτι ελαφρύτερο και τακουνάτο!) Θερμοκρασία σταθερά κάτω απο τους μηδέν, το θερμόμετρο της μηχανής -3 έδειχνε. Αδριάντα σε όποιον σκέφτηκε τα θερμαινόμενα grips.
  5. 26 points
    Βόλτα προς Λιβάδι-Πετροκέρασα για να συστηθούμε.
  6. 25 points
    Μόλις το παρέλαβα. Εντυπώσεις εν καιρώ
  7. 24 points
    Ωραιος καιρος, ομορφη παρεα και καλη ασφαλτος.
  8. 24 points
    Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσους εδωσαν τις ευχές στον @innova 04 διοτι είναι ο νονός του Mπέργου βγάζοντάς το Xάρο. Χωρίς τον Θανάση δεν θα είχα την ευκαιρία να κάνω πραγματοποιήσω μια εφηβική επιθμία μου , εκπληρώνοντας έτσι τον στόχο dream bike #1. Θανάση και πάλι ευχαριστώ και από εδω φιλε ,οι ταβερνες και τα μπεργκερο-παιδάκο-κοψίδια που χρωστάω είναι πολλά και πάντα θα έχεις πιλοτική θεση στο κανόνι . Είπα να γράψω οτι μου το πούλησες μια περιουσία αλλά δεν μου βγαίνει , γιατι η πραγματική ιστορία έχει αληθινο χαρακτήρα και σημασία για εμένα. (ακολουθεί σεντόνι) Κάπου στις αρχές Φλεβάρη έχοντας πήξει απο τη καθημερινότητα και την χρόνια αμηχανία που ναι μεν ήταν επιλογή διοτι λογο δουλείας ,εχω επιλέξει να μην μετακινούμαι καθημερινά με δίτροχο κάτι ξεκίνησε να με τρώει , αυτό το κάτι ήταν οτι μεγαλώνουμε και η φύση των επιλογων μας αλλάζει γίνετάι σε μεγαλύτερο βαθμό βασισμένη στην λογική και όχι στο τι πραγματικά επιθυμούμε -θέλουμε να κάνουμε . Σπάνια αυτά τα 2 συνυπάρχουν ή έστω αυτό βλέπω εγώ σε εμένα προσωπικά .Θεωρώ οτι όλα έχουν να κάνουν με το γιατί οδηγάμε μηχανές, κάποιοι καβαλανε ακόμα και για εργασία , ιδανικα όμως θα ήθελα να πιστευω οτι ακομα και αυτοί το απολαμβάνουν έστω και λίγο γιατί για εμένα αυτός είναι ο λόγος που έμαθα και θελω να συνεχίσω σε αυτή τη παράλογη και επικυνδυνη για πολλούς μοτοσυκλέτα . Οπότε αποφάσισα να κάνω μια παράλογη και ταυτόχρονα κάπως λογική επιλογή για εμένα. Να αγοράσω μοτοσυκλέτα λοιπόν όχι για "φθηνή ", ευκολη και γρήγορη μετακίνηση ούτε για εργαλείο, αλλά για εμένα προσωπικά χωρίς συμβιβασμούς νερομένα ποτήρια και πολυχρηστικότητες . Πιο πολιτικές επιλογές σιγουρα υπήρχαν και θα υπαρχουν τις κοιταξα και έστριψα το κεφάλι , είπα "καντο σωστα , εκείνο που θες μόνο". Κυβος ερίφθη ,όβερ , απόφαση πάρθηκε πάμε στην αναζήτηση . Μετά από ατελείωτα βράδια για το αν το βαλεις μπροστά να δουλέψει για 3 λεπτο κανει μπαμ και τρως για μεσημεριανό μπιελομπιστονο με φλέικς βαλβιδων και ρουλεμάν ποσέ , κατέληξα στη σωστή χρονολογία μοντέλου για το FS 650. Μετά απο λιγο ξεκίνησα να ψάχνω ανταλλακτικά, διαθεσιμότητες κλπ, και εφ όσων όλα ηταν οκ ξεκίνησα να ψάχνω την μοτοσυκλέτα. Χτυπησα μπετό φυσικά, δεν βρήκα τιποτα της προκοπης που να μην θελει άλλο ενα μηχανάκι μαζεματα , Δυστηχώς τα fs 650 λιγοστευουν, γιατί τα αγοράζουν και μολις καταλάβουν τι πήραν και τι ζητάει τα βάζουν ανταλλακτικά (πανακριβα)με το που κανει το παραμικρό το μηχανάκι. Πέρασε καννένας μηνας και απραξίας , εγώ σε φαση ανησυχίας μέχρι που μέσα Μάρτη πλέων μπήκε μια αγγελία που άξιζε να πας να το δεις απο Κεφαλονιά . Οταν το είδα λέω όχι ρε π*στ , το φελέκι μου και μετά απο 2 δευτερολεπτα λέω ΝΑΙ ΡΕ Π*ΣΤ. Βαράω το τηλέφωνο , στον @innova 04 -έλα ρε , το και το . -Mλκ είσαι σιγουρος? -Ναι ρε πιο φθηνό στη συντήριση απο μια πρώην μου είναι σίγουρα. Πας μια να το δεις? -Καλά θα κανονίσω να πάω να το δώ . Μετά απο το τηλέφωνο ,μέχρι να το δουμε λοιπον, είχαμε κορονο λοκ ντάουν .παρόλα αυτά το μηχανάκι το είδε ο Θανάσης μου είπε "mlk camay είναι πιπίλα". Πηρα φωτο βιντεο και συναφή , το κλείνω με τον πωλητή , κατεβάζει την αγγελία και παμε να προχωρήσουμε. Καλα μαντέψατε @@δια .Μεταβιβάσεις γιοκ κολλημένες παντου μεχρι νεοτέρας. Πέρασε και το φετινό "Πασχα" , και η επόμενη εβδομάδα , εγώ οπλοπολυβόλο γιοκ . Σιγα σιγά αρχησε να τσουλάει η Ελληνική γραφειοκρατία και έγινε η χαρτούρα με πολλά πρηξίματα και πολύωρα τηλεφωνήματα . Εγινε η μεταβίβαση , βγαζω ασφάλεια και για νε δέσει το γλυκό ήρθε η αγωνία για το πως θα έρθει το όπλο Αθήνα. Βαπόρια , τσου , μετακινησεις εντός νομού ακόμα και οι μεταφορικές μουδιασμένες παντου. Οσο εγώ αγωνιούσα ,ο ιννοβας ενυδατόνεται , σούζες- παντες- στροφιλίκια ,με μαλλί γυαλί και παντελόνι lee. Μετά από πολλες αναπάντητες για αρκετές ημέρες , επικοινωνήσαμε : -"Ρε τι ειναιαυτόρε είμαι ξανά 16 χρονών , πονάνε ομως κόκαλα , κλοι, χέρια ,πλάτες " -Καλό ρε? -Δεν υπάρχει ρε , ο Χάρος "Να σου βαλω τα μισά να το έχεις εδώ?" -"Ξεχνα το" -"Καλά πάω αυριο στον ασφαλιστή μου να βγαλω μια ασφάλεια ζωής" H μεταφορική ήταν μονοδρομος πλέων ,και αφού ο νονός αποφάσησε να ακουμπήσει την εμπρός ρόδα σπίτι του μετα από 20 μερες honeymoon ,το κανονίσαμε .Πολύ αγχος γιατί η πίσω ουρά σε μάυρη δεν υπάρχει πλέων σαν ανταλλακτικό και οτιδηποτε άλλο είναι πιθανή παραγγελία .Ευτηχώς ο Θανάσης εκτέλεσε χρέη αμπαλαριστή και το πιστόλι προστατευθηκε. Ο χάρος μπήκε στο φορτηγό και εφθασε την προηγούμενη εβδομάδα . credit @innova 04 για όλα!!!! Mετά απο σφαιρα επισκεψη στον μηχανικό για τον αν αγόρασα κουκλα ή πανούκλα που ευτηχώς ήταν το πρώτο και ένα τυπικό σερβις, the rest is history . Και εδω μια φώτο απο την πρώτη βόλτα . (θα ακολουθήσει φωτορομάτζο αργότερα) Καλές βόλτες σε όλους , να κάνετε αυτό που θελετε και αγαπάτε.
  9. 23 points
  10. 23 points
    Πήρα σήμερα και εγώ μοτοσυκλέτα μετά από 5 χρόνια <<αμηχανίας>> honda cbf 250 του 2005, θέλει πολλά μαζέματα αλλά είμαι κομπλέ για την ώρα.
  11. 21 points
    Το ΣΚ που μας περασε στο Wenigerode της Γερμανιας
  12. 19 points
    Μιας και ηταν δυσκολος ο χειμωνας -με λιγες, μικρες βολτες και καθολου πιστα- το χομπι του μοτοσικλετισμου εκφραστηκε διαφορετικα... Με αλλη μια αλλαγη μηχανης. Kawasaki Ζ250SL λοιπον, μενοντας στη μικρη κατηγορια που φαινεται να με εχει κερδισει, και πηγαινοντας σε ακομα πιο extreme καταστασεις. Και το λεω αυτο επειδη το Ζ ειναι ουσιαστικα ενα 125αρι με μοτερ 250 κυβικων (το Ζ125 ειναι ακριβως η ιδια μηχανη με μονη διαφορα στον κυβισμο). Εμφανισιακα λοιπον εχεις την αισθηση πως προκειται για μηχανη Α1. Βαρος κατω απο 150 κιλα γεματο και με ενα μοτερακι πολυ ευχαριστο, που αν και μονοκυλινδρο εχει μια σπορ λειτουργια που σου ζηταει "μαστιγωμα". Εξαιρετικο το πλαισιο χωροδικτυωμα και η γεωμετρια της μηχανης πολυ γρηγορη. Γενικα ενα πολυ παιχνιδαρικο συνολο με δυο μεινοεκτηματα να ξεχωριζουν. Το μετριο προς κακο μπροστινο φρενο (σε αποδοση αλλα και αισθηση) και μια περιεργη δυσαρμονια λειτουργιας αναμεσα στις δυο αναρτησεις. Συγκεκριμενα ενω το πισω ειναι σφιχτο (σε επιπεδο ss μπορω να πω), το μπροστινο ειναι αντιθετα μαλακο ακομα και για την κατηγορια του, οπου εχουμε συνηθισει σε αναρτησεις που δινουν προτεραιοτητα στην ανεση παρα τις επιδοσεις. Το καλο ειναι οτι απο την αλλαγη μηχανης περισσεψε ενα σεβαστο ποσο στο μπατζετ, το οποιο και θα πεσει στη μηχανη. Γιατι πραγματικα το μηχανακι εχει πολυ καλη βαση και νιωθω οτι μπορει να παει σε ενα κορυφαιο -για την κατηγορια παντα- επιπεδο, συνδιαζοντας την ευκινησια ενος 125 με τη δυναμη ενος 250-300. Εχουμε και λεμε λοιπον. Ξεκινησα με το μπροστα φρενο, με αλλαγη τρομπας, σωληνακι, τακακια και δισκοπλακα. Η τρομπα δεν ειναι κατι ιδιαιτερο, ειναι μια RCB S1 14mm, αλλα το γεγονος οτι ειναι ακτινικη και λιγο μεγαλυτερη απο τη μαμα (+1,3mm) την καθιστα μια αναβαθμιση που δε τιναζει τον κουμπαρα στον αερα. Για την μπροστα αναρτηση βρηκα upgrade kit απο την YSS σε καλη τιμη (315€ με μεταφορικα). Η τοποθετηση θα γινει στο εγγυς μελλον με τη συνεισφορα εκλεκτου μελους του φορουμ, ο οποιος απεκτησε ιδιοτητα μηχανικου μετα την αγορα ΚΤΜ. Και φυσικα δεν ξεχναμε και το πιο σημαντικο, τα λαστιχα (οι συνηθεις υποπτοι -S22). Τη μηχανη την εχω κοντα ενα μηνα τωρα και εχω γραψει λιγο πανω απο 500χλμ κι αυτα "τζουφια" (το chicken strip στο λαστιχο λεει την πικρη αληθεια). Ωστοσο οι μεχρι τωρα ενδειξεις ειναι πολυ καλες. Κατι μου λεει οτι μπορει να ειναι η καλυτερη μηχανη που ειχα ποτε, οσο αστειο κι αν ακουγεται αυτο για καποιους. Μακαρι να περασουν γρηγορα οι δυσκολιες που διανυουμε και να μπορεσουμε ολοι μας να χαρουμε περισσοτερο τα μηχανακια μας. Με υγεια πανω απ΄ολα, να βρεθουμε στην αλλη μερια αυτης της καταστασης.
  13. 19 points
    Καλησπέρα στην παρέα. Βγάλαμε το θέμα εκτός ενεργείας για λίγο καιρό μέχρι να ξεμπερδέψω με το θέμα που είχα οπότε τώρα που ο χρόνος στο σπίτι περνάει αργά και βασανιστικά είπα να γράψω λίγο για την συμβίωση το τελευταίο εξάμηνο. Εν τέλει ο κινητήρας ανοίχτηκε και επισκευάστηκε, αλλάχτηκαν διάφορα μέρη του προληπτικά μαζί και με το γρανάζι που δημιούργησε όλη την ιστορία και επέστρεψε δυναμικά στον δρόμο. Εννοείται χαλάστηκα πολύ με την όλη κατάσταση, οι απαντήσεις της MV Agusta στα μειλ μου, απαράδεκτες κατά την γνώμη μου, παρόλα αυτά το θετικό είναι όλα έγιναν πολύ γρήγορα με αποτέλεσμα να έχω πολύ γρήγορα την μηχανή στα χέρια μου. Βολτίτσα χαλαρή μέχρι Σούνιο με τον πατέρα μου. Μεγάλος off road μηχανόβιος, έχει γυρίσει πολλά βουνά της Ελλάδας με το Anhelo.. Η συμβίωση με την Turismo Veloce συνεχίζει να μου προκαλεί καθημερινή εντύπωση. Δυστυχώς από τον Οκτώβρη εκτός από 3-4 κοντινές βόλτες δεν έχω πάει κάπου πιο μακριά ώστε να την ευχαριστηθώ και να την πιέσω, όσο την οδηγάω εντός Αθήνας κρατιέμαι να μην πηγαίνω σαν μαλάκας από φανάρι σε φανάρι. Ένα πράγμα με στεναχωρεί, που δεν μπορώ να ακούω τον ήχο της όσο ανεβάζω ταχύτητα. Στα αρνητικά, συνεχίζουν τα χαζοπροβληματάκια. Μέσα δεκέμβρη κάηκε και ενα μπροστά φλας, αλλάχτηκε αμέσως στην εγγύηση. Αρχές Φλεβάρη σταμάτησε να λειτουργεί το quickshifter, αλλάχτηκε και αυτό στην εγγύηση. Τέλος Φλεβάρη όταν ανεβαζε θερμοκρασια , δεν λειτουργουσε το βεντιλατέρ, τελικά είχε κουνηθεί μία φισα που δίνει ρέυμα ή είχε πάρει υγρασία, όλα οκ. Πέρα από το σπάσιμο της επίσκεψης στην αντιπροσωπεία, η αντιμετώπιση από τον αντιπρόσωπο είναι άψογη, ανταλλακτικά έρχονται αμέσως και η ταλαιπωρία είναι ελάχιστη. Το μόνο που με προβληματίζει είναι να μην τύχει μία τέτοια αβαρία όταν με το καλό ξεκίνήσω τις μακρινές αποδράσεις. Αλλά μέχρι τότε βλέπουμε. Και λίγο φωτογραφικό υλικό..
  14. 18 points
    Όχι, δεν θα έχεις κανένα μπλέξιμο. Μπορεί ο καθένας να δέρνει όποιον κρίνει ότι κάτι κάτι λάθος, η αυτοδικία επιτρέπεται και βραβεύεται, μπορείς να γίνεσαι αστυνομία, εισαγγελέας και εκτελεστής μαζί αν θεωρείς ότι αδικείσαι, και δεν υπάρχει κανένα θέμα. Αν φοράς και μαύρη στολή, με αυτιά και φτερά νυχτερίδας, ακόμα καλύτερα.
  15. 18 points
    Αρχικα η τιμη του ηταν στα 2800 (τρεχει προσφορα) οποτε δεν ηταν ακριβο, ηταν καινουριο σε τιμη μεταχειρισμενου. Να σου πω παντως πώς φτασαμε εδω. Η ζημια εγινε οταν πριν εναμιση χρονο αποφασισα να παρω δευτερο μικρο μηχανακι (ενα GN250) για να μην ταλαιπωρω το ΜΤ09 με χαζα χιλιομετρα εντος πολης. Καπου εκει αποκαλυφθηκε μια πικρη αληθεια: οτι η χομπιστικη χρηση που κανω στις μηχανες ειναι πολυ λιγοτερη απ'οσο νομιζα. Μολις μπηκε λοιπον το μικρο στο παιχνιδι ξαφνικα ειδα οτι η μεγαλη εβγαινε απ΄το γκαραζ μια φορα το μηνα. Κι ετσι ξεκινησα να σκεφτομαι οτι παιρνω πολυ κακο vfm απ΄το να εχω μια μηχανη των 6000€ να καθεται σε ενα γκαραζ των 25€/μηνα για τοσο λιγη χρηση. Οχι οτι μου ελειπαν τα λεφτα, αλλα ειμαι αυτης της λογικης ως ανθρωπος. Οποτε πουλαω το Yamaha και παιρνω ως δευτερο ενα 636 (συνολικο κοστος €2800, η διαφορα πηγε σε upgrade του κουτιου). Περνανε λιγοι μηνες ακομα και βλεπω οτι εξακολουθω να ειμαι συνεχεια πανω στο GN250. Με εξαιρεση την προπονηση για σουζα που εκανα μια στο τοσο, και παλι οταν ηταν να παρω μηχανη το χερι πηγαινε αυτοματα στα κλειδια του μικρου. Ευκολια, μικρο βαρος, ξεγνοιασια γενικοτερα. Και καπου εκει συνειδητοποιω οτι αν αυτο το μικρο ειχε και αλλα 20-30 χιλιομετρα τελικης και λιγο καλυτερες αναρτησεις θα μπορουσε να με καλυπτει σε ολες τις αναγκες μου. Καθημερινη μετακινηση, πιστα καρτ, βολτουλες κοντινες. το γκαζι της μεγαλης δε μου ελειπε, το καταλαβαινα απ΄το ποσο λιγο τη χρησιμοποιουσα. Εκει λοιπον πηρα την αποφαση να κανω τα δυο ενα, πουλησα το μεγαλο και αρχισα να κοιταω για το επομενο. Ενω δεν ειχα καταληξει ποιο μικρο θα παρω (κοιτουσα στα 250-300 ss ή γυμνα) βγηκε αυτη η προσφορα της suzuki. Σκεφτηκα οτι ηταν λιγο σαν οιωνος το ολο πραγμα, ηταν γραφτο δηλαδη να την παρω. Και ετσι προχωρησα. Τωρα αν εκανα καλα κανεις δεν ξερει. Επισης ειμαι ανθρωπος των αλλαγων (οχτω μηχανες σε εξι χρονια), οποτε παιζει να το αλλαξω κι αυτο ακομα κι αν ειναι καλο. Αλλα σε αυτην την τιμη νομιζω πως ειναι αγορα χωρις ρισκο. Συν τη χαρα του καινουριου βεβαια.
  16. 18 points
    Τελευταίος προορισμός στην Ουρουγουάη το Colonia del Sacramento το οποίο βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το Buenos Aires. Από εκεί, ο ευκολότερος τρόπος να βρεθείς στην πρωτεύουσα της Αργεντινής είναι μέσω καραβιού, διαφορετικά πρέπει να κάνεις μια παράκαμψη 500 χλμ. Σήμερα έληγε η ασφάλεια που είχαμε βγάλει στα σύνορα με Βραζιλία οπότε έπρεπε οπωσδήποτε να βγάλουμε καινούρια μιας και πολύ πιθανό να μην μας επέτρεπαν να μπούμε στην Αργεντινή αν δεν είχαμε. Πριν φύγουμε από το Montevideo ρωτήσαμε σε διάφορες ασφαλιστικές και υπηρεσίες αλλά μας έκαναν μπαλάκι και μας έστελναν ο ένας στον άλλον. Οπότε τα παίξαμε όλα για όλα και πήγαμε στο Colonia del Sacramento με την ελπίδα εκεί να βρούμε πιο "ελαστικές" επιλογές μιας και συνδέεται απευθείας με την Αργεντινή. Όμορφη πόλη, γεμάτη ζωή, πλακόστρωτα στενάκια, εκπληκτικό ηλιοβασίλεμα και μια αισθητική που θυμίζει Ελληνικό νησί.
  17. 17 points
    Αν θυμάμαι καλά, ήμουν ο πρώτος που σου είπα ότι το μοτό έχει φάει τούμπα-πέσιμο-κοπάνημα, και ότι όλα αυτά που σου λένε φωνάζουν ότι είναι ψέμματα και κάτι δεν πάει καλά. Τώρα ελπίζω να είμαι ο τελευταίος που θα γράψει για να σε πείσει, και το επόμενο ποστ σου να είναι στην γραμμή ''απορρίπτεται οριστικά, πάμε λοιπόν να δούμε κάτι άλλο''. Το ψυγείο έχει γίνει έτσι, γιατί έχει φάει ΓΕΡΟ πλαινό κοπάνημα σε πτώση, που το σπρώξανε τα πλαστικά και το στρεβλώσανε ολόκληρο. Τα πλαστικά θα γίναν κομάτια, τα αλλάξανε προφανώς και.... ξαναπέσανε γιατί έχει ΓΕΡΕΣ τομές το πλαστικό, από ΓΕΡΗ πτώση που έχει φάει ΓΕΡΗ επαφή και σούρσιμο. (μέτρα πόσα ΓΕΡΑ σου έγραψα) Για τα πλαστικά δεξιά-μπροστά-αριστερά-πίσω, που θελουν βγάλισμο όλα, κολλήματα, επιδιορθώσεις (economy mode) ή αλλαγές με καινούρια (big money mode) δεν χρειάζεται να στα πω ε; Το σπασμένο στοπ στο πλαίσιο δείχνει ΓΕΡΟ στουκο που στριμώχτηκε ο τροχός στην μια πλευρά τέρμα και έσπασε το στοπ. Το αυτοκόλητο στο πλαίσιο, τι είναι αυτό και τι έχει γίνει εκεί, ακόμα το αποδικωποιώ. Χειρότερο από όλα, είναι που αρχικά σου είπαν ''δεν έχει τίποτα σπουδαίο, ένα τροχό ένα φτερό ένα πλαστικό και κάτι ηλεκτρικό'' και στις φωτογραφίες βλέπουμε την μοτοσυκλέτα που έφερε τούμπες ο Tom Cruise στα γυρίσματα του M:i-2. Η συμπεριφορά τους αυτή, σε προσβάλει. Εσένα. Χώρια το όχημα, εσύ σαν άνθρωπος, θα έπρεπε να φύγεις ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ για τον τρόπο που σου εξηγήθηκαν. Η μοτοσυκλέτα ή έχει φάει ΠΟΛΛΕΣ τούμπες ή μια και καλή που έφερνε περιστροφές-τούμπες συνεχόμενες. Για αυτό είναι κοπανημένο από παντού, με μία απλή τούμπα δεν γίνεται έτσι. Το Μοτό αυτό για το πολύ κανά 1000ρικό , ΕΓΩ θα το έπαιρνα και πάλι κατόπην ελέγχων και προυποθέσεων, δλδ μοτέρ και πλαίσιο-ψαλίδι-πηρούνι άριστο. ΕΓΩ όμως. Που έχω μισό συνεργείο στο υπόγειό μου, καθημερινή πρόσβαση σε κανονικό συνεργείο καλού φίλου, πρόσβαση σε τιμές συνεργείου και καρνέ προμηθευτών στην αγορά που με ξέρουν, και επιπλέον έχω την τύχη στην ζωή μου να μην έχω και πολλές σκοτούρες. Εσύ, αν δεν έχεις ανάλογες ιδιότητες και αν δεν νοιώθεις τυχερός κατά πως το λέει το ψαχτήρι στο πιράτεμπέι, ΤΡΕΧΑ. ΞΕΧΝΑ το. ΠΡΟΧΘΕΣ!
  18. 17 points
    Πλύσιμο και κέρωμα, δώρο για τα γενέθλια που πλησιάζουν. Μίσος χρόνος και 6000 χλμ μαζί. ?
  19. 17 points
    Είχε χρόνια να γίνει βουνίσια εξόρμηση με μοτό εντός Ελλάδας. Τα πράγματα όμως μπήκαν στη θέση τους και ήρθε η ώρα της! Προορισμός ο Γράμμος, η λίμνη Γκιστόβα και η κορυφή Τσούκα Πέτσικ. Η διαδρομή από το Νεστόριο μέχρι τον Πεύκο εξαιρετικά όμορφη και με πολύ καλή άσφαλτο. Από εκεί μέχρι τον Γράμμο έχει χωματόδρομο καλά πατημένο όμως οπότε μια είναι εφικτή μια καλή μέση ταχύτητα ακόμα και με καθαρά street ελαστικό. Από το χωριό του Γράμμου και πάνω ο χωματόδρομος παραμένει φυσικά αλλά δεν είναι ιδιαίτερα πατημένος. Πολλές πέτρες, μικρά river crossings (δεν τα βαριέσαι ποτέ) και πολύ κοπάνημα. Κάπου εδώ θα ήθελα να ευχαριστήσω το μικρό Τενερέ που με έμαθε να οδηγάω στο χώμα με αποτέλεσμα το NC να πηγαίνει ουκ ολίγες φορές πλαγιολισθαίνοντας βγαίνοντας από στροφή χωρίς όχι μόνο την τρομάρα που έπαιρνα παλιότερα, αλλά απολαμβάνοντας το. (incoming σχόλια του στυλ "μόνο στα χαλίκια μπορεί να κάνει μπάντες το NC" ?) Η θέα φυσικά ανεβαίνοντας γίνεται όλο και καλύτερη. Από την καλύβα αυτή ξεκινάει το "μονοπάτι" για την Γκιστόβα. Σε εισαγωγικά γιατί ουσιαστικά δεν υπάρχει μονοπάτι, απλά πρέπει να βγεις από την πίσω πλευρά του αυχένα για να την βρεις. Η μόνη παρέα εκεί πάνω είναι τα γελάδια που βόσκουν. Περνώντας τον αυχένα αποκαλύπτεται η λίμνη Γκιστόβα η οποία είναι η ψηλότερη Αλπική λίμνη στην Ελλάδα με υψόμετρο 2350μ. Ευκαιρία και για αναζωογόνηση! Από εκεί για την κορυφή Τσούκα Πέτσικ τα πράγματα είναι ελαφρώς πιο ξεκάθαρα καθώς υπάρχει ευδιάκριτο μονοπάτι (τουλάχιστον στο μεγαλύτερο κομμάτι) που ακολουθεί την κορυφογραμμή και η κορυφή είναι ορατή από μακρυά οπότε δεν γίνεται να χαθείς (ο όγκος στα αριστερά). Για να προσεγγιστεί η κορυφή πρέπει να πας από πίσω της. Ορατή πλέον, με κάμποσα κοράκια να πετούν από πάνω. Τσούκα Πέτσικ (2520μ) Από εδώ βλέπεις πιάτο τόσο την Ελληνική πλευρά (1η φωτό) όσο και την Αλβανική (2η φωτό). Εντυπωσιακό το πόση διαφορά έχουν σε ανάγλυφο. Η διαδρομή της επιστροφής είναι περίπου η ίδια με την διαφορά ότι προς το τέλος βρήκα ένα ρέμα από τα πολλά εκεί (άλλωστε από εκεί πηγάζει ο Αλιάκμονας) και το ακολουθούσα παράλληλα έως να ξαναβγώ στον δρόμο. Τελευταία φωτό του ταξιδιωτικού το νέο απόκτημα που με πήγε μέχρι εκεί. Κάτι μου λέει ότι θα σχολιαστεί περισσότερο από το βουνό ?
  20. 17 points
    ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΣΕ ΤΑΞΙΔΙ: Σας είπα πριν ποια ήταν η διαδρομή από Αθήνα προς τα εδώ. Την ημέρα εκείνη έτυχε να έχει από αρκετό έως πολύ αέρα στην εθνική, και με την βαλίτσα πίσω τα πράγματα έδειχναν ότι δεν θα ήταν και τα καλύτερα. Προς μεγάλη μου όμως έκπληξη και με το fairing στην ψηλότερη θέση με ταχύτητες έως 180 χιλιόμετρα δεν είχα σοβαρό πρόβλημα για να μην πω καθόλου! Πλέον μηχανικά βρισκόμαστε σε θερμοκρασίες κάτω των 75 βαθμών, και μια κατανάλωση 5 με 5.30 λίτρα, ενώ την ρύθμιση οδήγησης εξακολουθώ να την έχω στο sport και για ένα άτομο. Τα 200 χιλιόμετρα τα έχει για πλάκα, και με την 6η στο κιβώτιο ανεβαίνει και πολύ πάνω από τα 200 ευκολότατα!! Δεν με ενδιέφεραν και δεν δοκίμασα τελικές,αλά από ότι κατάλαβα τα 240-250 στο κοντέρ πρέπει να τα έχει σίγουρα. Η άνεση οδήγησης αυξάνεται πλέον όπως άλλωστε είναι φυσικό εκτός πόλης,και η προστασία από τον αέρα με την μαμίσια ζελατίνα στην ψηλή θέση πολύ καλή, παρά του ότι υπήρχε πολύς αέρας και το ύψος μου αρκετά μεγάλο! Προς στιγμή, λίγο πριν φτάσω μέσω εθνικής στην Κόρινθο δοκιμάζω και τον αυτόματο πιλότο, κάτι που δεν μου έχει ξανατύχει σε μηχανή να δοκιμάσω. Ναι….σε μεγάλα ταξίδια στην εθνική αξίζει, και ξεκουράζει πολύ το δεξί σου χέρι, αλλά κατά την ακύρωση του, χρειάζεται αρκετή προσοχή γιατί η μετάβαση γίνεται λίγο απότομα, η τουλάχιστον πρωτόγνωρα για εμένα. Ο ήχος σε συνθήκες τέτοιου ταξιδιού ίσως να με κουράσει στην συνέχεια λόγω των ξεχωριστών ιδιοτήτων της εξάτμισης που φορά, και την οποία φυσικά δεν σκοπεύω να αλλάξω. Θα την συνηθίσω…άλλωστε δεν είμαι από εκείνους τος ταξιδιώτες μηχανής που θέλουν να ακούν μουσική στα αυτιά τους…προτιμώ να ακούω την μηχανή και να παρατηρώ έτσι τα όποια πιθανά προβλήματα κατά την διάρκεια του ταξιδιού. Μετά την Κόρινθο, πέρνω τον γνωστό δρόμο για Επίδαυρο, που κόντευα να ξεχάσω αφού έχω καιρό να περάσω από εκεί. Ο μοναδικός ενδοιασμός μου για να ανοιχτώ λίγο είναι τα λάστιχα, (Pilot Road 4) γιατί ναι μεν φαίνονται σε καλή κατάσταση, αλλά δεν γνωρίζω πριν πόσο καιρό έχουν αλλαχθεί και πως έχουν συμπεριφερθεί…συνεπώς επιλέγω να είμαι προσεκτικός και συντηρητικός, στις στροφές, τόσο για αυτό τον λόγο, όσο και για του ότι δεν γνωρίζω την συμπεριφορά της μηχανής, και τις σωστές ρυθμίσεις της ανάλογα των περιστάσεων. Αυτό όμως δεν με εμποδίζει να έχω τις πρώτες εντυπώσεις μου, έστω και περιορισμένες και σε αυτό το κομμάτι, οι οποίες ήταν πολύ καλές. Τα φρένα της απλά υπέροχα, και τα καλύτερα που μου έχουν τύχει μέχρι τώρα, και από ότι είδα με πολύ ψωμί στα τακάκια ακόμη. Πλαγιάζει πολύ όμορφα, αρκεί να μην την φοβηθείς, ενώ η ροπή στις χαμηλές στροφές δεν μπορώ να πω ότι μου έλλειψε…το αντίθετο μάλιστα. Μετά από κάποια στάση στην διαδρομή αυτή για κάποιες φωτογραφίες, και μπαίνοντας στο Ναύπλιο, αλλάζω την ρύθμιση σε Turing την οποία και έχω κρατήσει μέχρι τώρα, γιατί μου άρεσε πάρα πολύ. Δίχως να αφαιρεί άλογα και δύναμη, απλά κάνει την Ιταλίδα λίγο πιο πολιτισμένη, κάτι που θεωρώ ότι σε συνθήκες πόλης η ανέμελου ταξιδιού, προσωπικά μου αρμόζει περισσότερο. Τις υπόλοιπες ρυθμίσεις (Urban & Enduro) δεν τις έχω δοκιμάσει ακόμη. Αξίζει επίσης να σας πω, ότι μέσω Bluetooth μπόρεσα να συνδέσω αμέσως το τηλέφωνο μου (Xiao MI Red me Note 6 Pro) δίχως κανένα πρόβλημα, και αυτό το αναφέρω επειδή είχα διαβάσει ότι δεν μπορούν να συνδεθούν εύκολα κάποια τηλέφωνα. ΕΠΙΛΟΓΟΣ: Μπορεί να σας κούρασα με την γραφή μου, αλλά προσπάθησα να σας μεταφέρω όσο πιο αναλυτικά μπορούσα τις πρώτες μου εντυπώσεις από μία υπέροχη Ιταλίδα, που σκοπεύω να κρατήσω για πολύ στα χέρια μου. Δεν ξέρω εάν θα την κρατήσω μέχρι το τέλος της δίτροχης ζωής μου, όμως για πρώτη φορά και μετά από τόσες μηχανές που έχουν περάσει από τα χέρια μου, το σκέφτομαι σοβαρά ήδη!!! Νοιώθω πολύ γεμάτος και ευχαριστημένος τόσο από την επιλογή, όσο και από την όλη προσπάθεια και θεωρώ ότι καλύτερη περίπτωση για την συγκεκριμένη μηχανή στην εποχή αυτή, και με το διαθέσιμο budget, δεν θα μπορούσα να βρω καλύτερη. Σας ευχαριστώ που με διαβάσατε.
  21. 17 points
  22. 16 points
    Ένας φίλος είχε όρεξη για φωτογράφιση τις προάλλες και επιτέλους απέκτησα φωτογραφίες με εμένα μαζί με την μηχανή. Η συμβίωση κανένα νεότερο, ελάχιστα χιλιόμετρα το τελευταίο διάστημα δυστυχώς.
  23. 16 points
    Ευκαιρία για γνωριμία με τις κοντινές ομορφιές (Χορτιάτης) μιας και δεν μπορούμε να βγούμε εκτός νομού.
  24. 16 points
  25. 16 points
    Οι ζάντες δεν στραβώνουν τόσο πολύ που να σπάνε φτερά, όταν ανεβοκατεβαίνεις κράσπεδα. Έχει πέσει-κοπανήσει το Z να ξέρεις, και στο κρύβουνε. Καλή ευκαιρία ακούγεται ΑΛΛΑ να ψαχτεί το μοτό σε σωστό μηχανικό, και να κοιτάξει ΕΙΔΙΚΑ μην έχει θέμα εκτός από την ζάντα, πλαίσιο και μπροστινό σύστημα, γιατί σε βλέπω να τρως κανά ''φιλικό γκολ''. Όταν ακούς το είχε άλλος, πατέρας, θείος, ο Δον Καμίλο του χωριού, η γκόμενά μου η Τάνια, και ΑΥΤΟΙ το χαλάσανε, να ξέρεις δεν είναι καλά σημάδια.
  26. 16 points
  27. 16 points
    Ε ναι λοιπον, βρεθηκα καπως ετσι με παπακι. Που να το ξερα, οταν ελεγα οτι δε παιζει ποτε να οδηγησω τετοιο, και μαλιστα κινεζικο! Μαρεσε ομως τουτος ο κινεζακος, τοσο εμφανισιακα, οσο και σα κατασκευη, σε σχεση με τον αμεσο ανταγωνισμο του τουλάχιστον. Καλως ηλθε λοιπον, καινουριο και γυαλιστερό, με ψιλοβροχο και μουντιλα! ΥΓ. Ρε σεις. Τελικα εχει πλακα η οδηγηση της παπιας! Εντυπωσεις πολυ καλες απο την οδηγηση, ευχαριστη εκπληξη. Λεπτομερειες οταν βρω χρονο να ανοιξω δικο του θεμα! Και επειδη πικς ορ ιτ ντιντεντ χαπεν :
  28. 16 points
    Σήμερα μαζευτήκαμε εγω ο @achilleasv και ο @noodles και βολτάραμε μέχρι Ζαγορά Όπως βλέπετε περιβάλλομαι απο Hondaκιδες Με θέα το απέραντο γαλάζιο! Πήραμε και κάτι να πιούμε Και μετά ο καθένας πήρε τον δρόμο του για το σπίτι. @noodles thanks για τα μαθήματα στροφών, τόσο καιρό το έκανα λάθος Άντε την επόμενη φορά ακόμα πιο μακριά και αμα λάχει και με περισσότερα άτομα
  29. 16 points
    Καπου εδω μεσα διαβασα πως τα πραγματικα on-off εχουν ακτινωτες ζαντες και μπροστινο μεγαλυτερης διαμετρου. Εγινα λοιπον κι εγω τρου-αντβε™.
  30. 15 points
    Νεκρανάσταση θέματος 15ετίας, αλλά μιας και μόνο για κράξιμο αναφέρεται, είπα να γράψω μια εξαιρετική εμπειρία που είχα προσφάτως από τον Σαρακάκη. Το πιάνω από την αρχή. Αποφάσισα πριν λίγους μήνες να εξάγω το VFR μου μιας και δεν είχα πια νόμιμο δικαίωμα να το έχω μαζί μου με ελληνικές πινακίδες. Ένα πάκο εγγράφων μετά (μην ξανακούσω ότι στην Ελλάδα πάσχουμε από ασυνέπεια στο τι δικαιολογητικά χρειάζονται!) η διαδικασία έχει σκαλώσει στο τελευταίο έγγραφο, το περίφημο CoC (certificate of Conformity). Το έγγραφο αυτό είναι μια ευρωπαϊκή πιστοποίηση που αναγράφει ότι το όχημα πληροί όλους τους κανονισμούς για κυκλοφορία σε δημόσιο δρόμο. Καλώ την εδώ Honda και με ενημερώνουν οτι CoC για όχημα του 2002 δεν υπάρχει, αλλά μπορούν να μου ετοιμάσουν ένα ισοδύναμο κατ' αυτούς έγγραφο για την προνομιακή τιμή των μόλις 800 φράγκων! Μου πέφτει το σαγόνι, μιλάμε για το 1/3 της αξίας του οχήματος, αλλά τι να κάνουμε, αδυναμία το μηχανάκι. Το -ας πούμε- Συγκοινωνιών με ενημερώνει οτι δεν είναι σίγουροι για την ισχύ του ισοδύναμου εγγράφου, οπότε μου ζητούν να δουν κενή την φόρμα. Μεταβιβάζω το αίτημα στην Honda και εκεί ξεκινάει ένας γελοίος Γολγοθάς 2.5 μηνών, καμιας δεκαριάς mails άνευ απάντησης από μεριάς τους και ίσως 30 κλήσεων, οι τελευταίες δέκα δε επί καθημερινής βάσης. Κάθε μέρα διαφορετικός τύπος στο τηλέφωνο, κάθε μέρα διαφορετική εξήγηση/δικαιολογία/διαδικασία, όπως κα να έχει αποτέλεσμα μηδέν εις το πηλίκο. Καμία σχέση με το πώς φανταζόμαστε τις αντιπροσωπείες 'έξω', 'στας Ευρώπας' ε; Το Υπουργείο με ενημερώνει πώς η διορία μου εκπνέει και πώς απομένουν τρεις επιλογές: Πιστοποιούν οι ίδιοι το όχημα προς περίπου πέντε χιλιάρικα ή το βγάζω άμεσα από την χώρα ή αποκτώ το CoC. Απογοήτευση. Αποφασίζω - χωρίς ιδιαίτερες ελπίδες- να καλέσω στον Σαρακάκη. Το τηλεφωνικό κέντρο είναι γενικό, από χλοοκοπτικά, εξωλέμβιες ως GLX και Civic. Το σηκώνει μια κοπελίτσα, μέσα μου σκέφτομαι ότι θα την ζαλίζουν καθημερινά ζητώντας της από ανταλλακτικά μέχρι ραντεβού για σέρβις και πού να ξέρει η δόλια. Της εξηγώ όσο πιο απλοϊκά μπορώ να εκφραστώ τι θέλω, πριν αποσώσω μισή φράση με διακόπτει: " Καλέ το CoC θέλετε; ¨Έχουμε ειδικό συνεργάτη που ασχολείται με αυτά, ο κύριος Τάδε, ορίστε ο αριθμός του". Το ήξερε απ' έξω το ξεφτέρι! Ο κύριος Τάδε επίσης άριστος, με ενημέρωσε ότι για τέτοιας χρονιάς όχημα το κατάλληλο έγγραφο είναι η ελληνική έγκριση τύπου την οποία σε μισή ώρα μου έστειλε ηλεκτρονικά με mail δωρεάν! Σοκ και Δέος. Τα εύσημα μου στο Τμήμα του Σαρακάκη, απείρως πιο επαγγελματίες, γνώστες και εξυπηρετικοί από τους τραγικούς Ελβετούς.
  31. 15 points
    Δεν πειράζει ρε μάγκες.... Κραξτε ελεύθερα !! ... Ο Χαμπος έχει μεγάλη καρδιά και συγχωρεί!! Χαβαλε κάνω παιδιά. Με την αγγελία και με τους τύπους που ήδη με έχουν πάρει τηλέφωνο ... Δεν την ανέβασα εξ αρχής έτσι . Κάτι θα άκουσαν τα καημένα τα αυτακια μου και εφτασα σε αυτό το σημείο. Δεν θα κάτσω να το αναλύσω εδώ μέσα . Η αγγελία είναι δημόσια και δέχομαι και την κατακραυγή από όποιον δεν του αρέσει. Το "γκιοζιδες " πραγματικά όμως ... Το αφήνω ασχολιαστο γιατί είναι κρίμα για ένα άτομο το οποίο δεν το γνωρίζεις καν . ?
  32. 15 points
    Η σεζόν έλαβε τέλος, μιας και πλέον κάθε ΣΚ θα δουλεύω μόνο. Μετά απο 3 μήνες που δούλευα καθημερινά είπα για 2 μέρες να αποδράσω λιγάκι και να δω φύση. Ξεκίνησα λοιπόν με προόρισμό μια βόλτα στο Λιβάδι στον Όλυμπο! Στο Address είχε ήδη γίνει αλλαγή λαδιών και μπουζί και ήτανε πιο έτοιμο απο ποτέ. Μαζί μου πέρα απο τον σωστό ρουχιζμό (μπουφάν, γάντια, κράνος κλπ) πήρα μαζί μου σπρει αλυσίδας, ένα φαστ, ανταλλακτικό μπουζί και ανταλλακτική λάμπα. Δεν ξέρεις ποτέ, αλλά ας είμαστε έτοιμοι αν τύχει η στραβή στον δρόμο. Τελικά αχρείαστα ήτανε, το μηχανάκι έμεινε σκυλί σε όλη την διαδρομή. Την Τρίτη στις 7 το πρωί ήμουν ήδη φευγάτος απο το σπίτι Στην Λάρισα σταμάτησα για να συμπληρώσω βενζίνη μέχρι το Μεσοχώρι που είναι το χωριό μου. Έμεινα 2 βράδια στον παππού και την γιαγιά. Και για βόλτα αλλά και για να δω και τους συγγενείς μου εκεί πάνω μιας και είχα πολύ καιρό να τους δω. Η εθνική προς Τύρναβο Μετά απο τον Τύρναβο πήρα σιγά σιγά τον δρόμο προς το χωριό. Μια όμορφη διαδρομή που σε οδηγεί μέσα απο βουνά. Ο ποταμός που περνάει απο εκεί είναι ο Τιταρήσιος. Τελικά έφτασα στο χωριό στις 9 περίπου! Εκεί κάθησα και ήπια έναν ελληνικό παρέα με τους παππούδες και το Addressακι! Του έριξα και ένα πλύσιμο να φύγει η βρώμα που μάζεψε απο βροχές στον Βόλο. Έριξα ξανά σπρέι στην αλυσίδα να είμαστε σίγουροι και γυάλισα το τελικό της εξάτμισης αφού το έλυσα. Πρέπει να δείχνει όμορφο πριν την μεγάλη εκδρομή! Το απόγευμα κύλισε χαλαρά με μια βόλτα προς το Βλαχογιάννη το δίπλα χωριό. Δεν πήγα παραπέρα γιατί ο καιρός ήδη ήτανε μουντός και είχανε πει για βροχές. Στον γυρισμό προς το σπίτι απο τους καθρέπτες έβλεπα πίσω κεραυνούς και σύννεφα...ερχόταν βροχή. Τα μέρη εκεί γύρω δεν τα ξέρω καλά άρα δεν με έπαιρνε για πολλές γενναιότητες. Σπίτι πάντως το έβαλα κάτω απο το υπόστεγο που είχε ο παππούς το αμάξι άρα δεν το πείραξε η βροχή. Ξημερώνει καινούρια μέρα! Έφαγα ένα καλό πρωινό και ξεκίνησα για τον προόρισμο μου, το Λιβάδι Ολύμπου! Εδω και μήνες το είχα βάλει στο μάτι εξάλλου. Πέρασα το Δομένικο, και ο δρόμος με έβγαλε στο Στεφανόβουνο. Οι στροφές στο Στεφανόβουνο είναι απλά τέλειες! Απλωτές και με καλή άσφαλτο που δεν είναι σαπούνι, έχει καλά κρατήματα. Τα Michelin και τα YSS λειτουργούσαν πάρα πολύ καλά. Και εξάσκησα και counter steering σιγά σιγά...και στρίβει και ωραία το σκασμένο! Στην Ελασσόνα σταμάτησα για έναν καφέ με την ξαδέρφη μου που είχα χρόνια να την δω. Κάτσαμε στα Μικέλ και όταν την άφησα μου είπε απο που να φύγω για να βγω απο Ελασσόνα. Ομολογώ δεν περίμενα ποτέ να δω το Address μπροστά απο πινακίδα για Κατερίνη, Θεσσαλονίκη, Κοζάνη και Όλυμπο... Στάση μετά την Καλλιθέα Ελασσόνας για τσιγάρο. Πίσω απο το μηχανάκι ο Όλυμπος! Ο δρόμος προς την Ολυμπιάδα...που στην πραγματικότητα ήτανε ο λάθος δρόμος. Δεν ξέρω καν πως το κατάφερα αλλά μπερδέυτηκα στο Μικρό Ελευθεροχώρι. Αντί να πάω προς τα πάνω, εγω είδα πινακίδες να λένε προς Λιβάδι, προς Χιονοδρομικό Ολύμπου, ε τι στο καλό σκέφτηκα εκεί θα είναι. Κάπου προς Κρυόβρυση κατάλαβα οτι κάτι πάει στραβά...άνοιξα το GPS....αριστερά το Λιβάδι Ολύμπου, δεξιά ο Τάσος..."μπράβο μλκ Τάσο εσυ τράβα απο την ακρίβως αντίθετη μεριά σίγουρα θα φτάσεις στο Λιβάδι...μια μέρα". Με έπιασε λίγο νευρικό γέλιο εκείνη την στιγμή για κάποιο λόγο, κυρίως γιατί βρισκόμουν στην μέση του πουθενά με καμία ιδέα του προς τα που να πάω. Γύρισα πίσω στο Ελευθεροχώρι και άνοιξα ξανά το Google Maps. Έπρεπε να ακολουθήσω τον δρόμο που είχε πινακίδα για Κατερίνη. Είχα ξεχάσει εντελώς οτι αν απο το Λιβάδι Ολύμπου συνεχίσεις προς τα πέρα θα σε βγάλει προς Κατερίνη. Στο φράγμα Λιβαδιού Στάση σε μια μικρή πηγούλα στο βουνό για ξεπιάσιμο. Και φυσικά να πιω και λίγο νερό βουνίσιο...καθαρό νεράκι, καμία σχέση με την χλωρίνη του Βόλου...απο εκεί και μετά ξεκίνησε η ομορφιά... Με θέα τις ψηλότερες κορυφές του βουνού! Η ανηφόρα έγινε απότομη...εκεί κατάλαβα και τα όρια του παπιού. Θα σε ταξιδέψει αν το θες, ναι, αλλά μην ζητήσεις ροπή για να ανέβεις τέτοιες ανηφόρες. Όσο εξελιγμένο σύστημα injection να έχει με αισθητήρες, να ρυθμίζει το μίγμα σε αλλαγή υψόμετρου κλπ, μέσα απο 125 κυβικά δεν μπορεί να κάνει και πολλά. Με πρώτη και 2α ήρεμα ανέβηκε πάντως. Εξάλλου δεν πας εκεί για να γράψεις χρόνους, ανεβαίνεις καθαρά τουριστικά να το πω. Για το τοπίο! Να μην πατήσουμε και λίγο χωματάκι; Καλό κάνει, κακό δεν κάνει. Με προσοχή βέβαια. Έφτασα τελικά στο Λιβάδι! Στα 1200μ ύψος. Σίγουρα όχι η ψηλότερη κορυφή απο όλο όλο το βουνό του Ολύμπου, μα ένας απο τους προόρισμους που σκέφτηκα να πάω πριν μήνες έγινε πραγματικότητα! Εκεί πάνω κάθησα σε ένα μικρό καφέ και ήπια ένα αναψυκτικό. Θέα ο κάμπος κάτω και στα αριστερά το βουνό, παράλληλα με καθαρό οξυγόνο. Πιο μετά κατέβηκα κάτω προς το χωριό πάλι. Γέμισα βενζίνη σε ένα βενζινάδικο εκεί πάνω. Μέχρι το Μεσοχώρι (σπίτι δηλαδή) είναι 55χλμ αν θυμάμαι καλά. Μισό ντεπόζιτο έκαψε, όχι και άσχημα για παπί. Το απόγευμα χθες πήγα είδα κάτι συγγενείς μου που ήρθανε κιόλας, και το βραδάκι έπεσα για ύπνο νωρίς. Είχα πρωινό ξύπνημα σήμερα, αν δεν ήθελα να φάω ζέστη στον δρόμο για Βόλο. Να σημειώσω οτι Βόλος - Μεσοχώρι είναι 100χλμ. Σήμερα το πρωί στις 9μιση έφτασα πάλι σπίτι μου. Ομολογώ οτι για πρώτο ταξιδάκι ήτανε τέλεια εμπειρία! Καθάρισε το μυαλό μου λίγο, άλλαξα παραστάσεις, είδα και νέα μέρη, ευχαριστήθηκα στο τέρμα οδήγηση, εξάσκησα τις στροφές μου καλύτερα και φυσικά θα έχω να το θυμάμαι μια ζωή αυτό. Το πρώτο ταξίδι...και με τίποτα άλλο πέρα απο ένα απλό αερόψυκτο 125. Άξιζε κάθε χιλιόμετρο διαδρομής. Προφανώς και δεν είναι η πρώτη και η τελευταία φόρα που πήγα εκεί πάνω. Την επόμενη φορά με πιο πολλά κυβικά και σίγουρα πέρα απο το Λιβάδι μέχρι την Κατερίνη. Μέχρι τότε υγεία!
  33. 15 points
    αλλαγη κατηγοριας στο πιο αθλητικο
  34. 15 points
  35. 14 points
    Μετά από πολλούς μήνες πήγα για "προπόνηση". Πολύ σκουριασμένος...
  36. 14 points
    Βόλτα στην Βερδικούσα, απίστευτη διαδρομή, highly recommended για μικρά μηχανάκια
  37. 14 points
  38. 14 points
    Καλησπερα σε ολους και υπομονη με το lock 2. Εδω ενα βιντεακι μεσα σε φθινοπωρινα χρωματα στο χωριο Λευκη της Καβαλας με το Tenere xt660z. Γεφυρακια ,ρεματιες, πλατανια, αλανες και ερημα γκρεμισμενα σπιτια στο περας της βολτας.. Εδω το βιντεο με λιγες φωτο στο τελος:
  39. 14 points
    Έτος 2012. Μια επαγγελματική επιτυχία έκανε τρεις φίλους, συναδέλφους, να κάνουν σχέδια για το μέλλον. Ο Αντώνης, ο Βασίλης και ο Παναγιώτης. Η ψυχολογία μας ανεβασμένη. Όλα πλέων φάνταζαν δυνατά ή τουλάχιστον μαχητά. Η κουβέντα στην παρέα ήταν περί μοτοσυκλέτας και σκούτερ. Στην πόλη μας είχε ανοίξει η αντιπροσωπία της APRILIA και είχε στη βιτρίνα της έκθεσης κάτι κουκλιά. Και μιας και μιλούσαμε για μοτοκίνηση, έπεσε η ιδέα να πάμε στην αντιπροσωπία να δούμε τι υπάρχει. Scooter, Street, και σε μια πλευρά η Aprilia ΜANA. Για σκούτερ πήγαμε αλλά τα βλέμματα και των τριών έπεφταν στο MANA. Σαν παιδιά σε παιχνιδοπωλείο δεν χορταίναμε το βλέμμα μας με τη φιγούρα της, με τη λαμπερή εκθεσιακή σιλουέτα της, με τα τόσα πρωτόγνωρα για μηχανή μεγάλου κυβισμού καλούδια που διέθετε. «Έχει και ωραίο ντεπόζιτο» είπε ένας της παρέας, και το χάιδεψε. «Δεν είναι ντεπόζιτο» απάντησε ο πωλητής και κλικ, ανοίγει το χώρο του «ντεπόζιτου» και ξεπροβάλει ο αποθηκευτικός χώρος που χωράει ένα κράνος. Τα μάτια και η φάτσες μας ήταν γεμάτα με έκπληξη. Ο άνθρωπος της αντιπροσωπίας μας ενημέρωσε και για τη δύναμη που έκρυβε το δεξί χέρι στο τιμόνι της κυρίας. Φύγαμε και στο τραπέζι του καφέ η κουβέντα ήταν γύρο από τη ΜΑΝΑ. Τα χρόνια πέρασαν, οι δύο πήραμε σκούτερ, ο άλλος έμεινε με το αμάξι. Σε χρόνο ανύποπτο κάπου κάπου αναπολούσαμε εκείνη την επίσκεψη στην αντιπροσωπεία με τη λευκή κυρία και το πώς κάναμε τότε σα μικρά παιδιά. Μέσα μου ο πόθος για ταξίδια και εκδρομές ήταν άσβηστος. Το σκουτεράκι μου με τα 150cc με είχε πάει εκδρομούλες, το γύρο του Ολύμπου, το γύρο των Πιερίων και άλλες εξορμήσεις που κανονικά για να τις κάνεις ήθελε μηχανή. Χαρακτηριστικό σχόλιο σε forum με μοτό, «Καλά πως το έκανες αυτό με το σκούτερ!» Ο καιρός συνέχιζε να περνάει και η παρέα έσπασε. Ο ένας πήρε μετάθεση μακριά, ο ένας έμεινε στον τόπο που γινόταν τα όνειρα και ο τρίτος έφυγε μακριά. Εκεί που μόνο οι αναμνήσεις στιγμών μαζί του μας κάνουν να τον θυμόμαστε και ένα δάκρυ που τρέχει καθώς ανάβουμε ένα κεράκι στον τάφο του. Έλεγα ότι με την πρώτη ευκαιρία θα πάρω κάτι μεγαλύτερο. Μια μέρα εκεί που σέρφαρα κοιτώντας μεγαλύτερα σε κυβικά σκούτερ από αυτό που είχα, θυμήθηκα την παρέα μας και τι θέλαμε κάνουμε δικό μας κάποια στιγμή. Η αναζήτηση έγινε ποιο στοχευόμενη. Aprilia MANA. Και να’σου στην οθόνη μου προβάλει η σιλουέτα της σε μαύρο χρώμα. -Γυναίκα, αύριο φεύγω για Αθήνα να δω μια μηχανή. -Δε πας καλά! Πως σου ήρθε ξαφνικά! Και ξέροντας ότι αν κάτι μου καρφωθεί στο κεφάλι βγαίνει μόνο όταν γίνει, δε μου προέβαλε πολύ αντίσταση. -Μάνα, αύριο πάω Αθήνα για να δω μια μηχανή. -Τώρα στα γεράματα το’χασες! Χαμογέλασα. Το ίδιο έκανε και αυτή γιατί με ήξερε ως μάνα μου. Η τσάντα με το μπουφάν, τα γάντια και το κράνος έτοιμα. Το λεωφορείο του ΚΤΕΛ αναχωρεί για Αθήνα στις 24:00. Στις 5:00 ακριβώς κατέβαινα από το λεωφορείο στα Πατήσια. Ακόμη βράδυ, η κίνηση της πόλης τώρα ξυπνούσε για να πάει στη δουλειά. Οι κοπέλες σε ένα cafe κάναν τις τελευταίες δουλειές για να ανοίξουν το μαγαζί όταν «έσκασα μύτη» εγώ ο ταξιδευτής με το σάκο μου. -Ανοίξατε; Ρώτησα μια κοπέλα που ζέσταινε τη μηχανή του καφέ. Το καταφατικό της νεύμα, ακολούθησε η παραγγελία μου. - Freddo cappuccino γλυκό μαύρη ζάχαρη. Ο καφές σε λίγη ώρα μου έκανε παρέα στο τραπέζι. Στα διπλανά τραπέζια ο κόσμος εναλλασσόταν. Άλλοι έφευγαν, άλλοι ερχόταν. Η ώρα πέρασε λίγο, παρατηρώντας τον κόσμο. Είχε ποια ξημερώσει. Το σάκο στον ώμο και στο μετρό με κατεύθυνση την περιοχή συνάντησης με τη μηχανή. Ήθελα να φτάσω νωρίς γιατί δε γνώριζα τα κατατόπια. Οι χάρτες της Google και η όμορφες που ρωτούσα στο δρόμο τελικά με έφεραν στον προορισμό μου. Κοιτάω στη βιτρίνα. Πουθενά το ΜΑΝΑ! -Καλά! Αφού στο τηλέφωνο μου είπε ότι το έχει εδώ! Που είναι! Από το μυαλό μου πέρασαν και κάτι «γαλλικές» σκέψεις για το άτομο που είχα μιλήσει τηλεφωνικά μαζί του και το ενημέρωσα ότι θα πάω να το δω. Εκεί κοντά είχε ένα cafe. Παραγγέλνω ένα χυμό και ρωτάω: -Αυτός (δεν αναφέρω όνομα για ευνόητους λόγους) έχει και άλλο μαγαζί; -Ναι έχει άλλα δύο. Ήταν η απάντηση. Λες να ήρθα σε λάθος μαγαζί, σκέφτηκα. Θα μάθουμε σε λίγη ώρα που ανοίγει. Το προσωπικό είχε ανοίξει και είχε αρχίσει να αραδιάζει τα μηχανάκια, μικρά, μεγάλα στο πεζοδρόμιο. Το βλέμμα μου διαβάζει τα μοτόρια, αλλά πουθενά το ΜΑΝΑ. Ρουφάω τις τελευταίες γουλιές χυμού βιαστικά και μπαίνω στο μαγαζί. -Που είναι το ΜΑΝΑ. -Ποιος είσαι εσύ! Ήταν η απάντηση. Μετά τις απαραίτητες συστάσεις μου είπαν ότι το μηχανάκι ήταν στο άλλο μαγαζί και ότι σε λίγη ώρα θα το έφερναν να το δω. Στο εντωμεταξύ πήγα στην Αστυνομία για να έχω δηλώσεις έτοιμες, αφού πρώτα το δω από κοντά. Μέχρι να ετοιμάσω τη χαρτούρα, να και η μηχανή καμαρωτή πάνω στο πεζοδρόμιο. Την κοιτάω γύρο-γύρο. Τη βάζω μπρος. Ο ήχος της εξάτμισης και το γουργουρητό του κινητήρα. Ήταν σε πολύ καλή κατάσταση, μεταχειρισμένη, αλλά ο προηγούμενος κάτοχος πρέπει να ήταν μερακλής. Δίνω τα χαρτιά και το ΟΚ για να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση. Παράλληλα λέω και στο μηχανικό εντολή για ένα τσεκ. -Κοίτα την γιατί θα πάει οδικός στην Κατερίνη. -Δεν θες να στην αμπαλάρω να τη βάλουμε στο φορτηγό να την πάμε Κατερίνη; Στο μυαλό μου ήρθε μια θύμηση, πριν πολλά χρόνια είχαν μάζωξη η Harley στη Θεσσαλονίκη, μεταξύ τους και ο Βλάσσης Μπονάτσος. Τότε οι Αθηναίοι εβάλαν τις μηχανές στο πλοίο για να ανέβουν επάνω. Και πείραζαν το Βλάσση και τον λέγανε: -Πόσα ναυτικά μίλια γράφει το κοντέρ σου; Χαμογέλασα και λέω στο παλικάρι: -Και θα χάσω το γαμήλιο ταξίδι των 450 χιλιομέτρων; Η μηχανή ελέγχτηκε και ήταν έτοιμη για το ταξίδι. «Μόνο τον αέρα δες και βενζίνη» μου είπαν. Πήρα και οδηγίες για τη διαδρομή πως θα βγω από την Αθήνα. Το κλειδί μπαίνει στην κλειδαριά, στη θέση ΟΝ ο διακόπτης, τα φωτάκια στον πίνακα οργάνων ανάβουν όλα μαζί και μετά σβήνουν. Κλικ, το κουμπί και ανοίγει ο χώρος για να τακτοποιήσω το τσαντάκι με τα απαραίτητα. Ο σάκος, άδειος σχεδόν μιας και το μπουφάν με το κράνος πλέων τα φορούσα, περνάει στην πλάτη μου. Ανεβαίνω, κάνω το σταυρό μου. Πρώτη φορά τόσο μακρινό ταξίδι, πρώτη φορά με το Aprilia MANA 850 GT ABS. Το κιβώτιο ρυθμίσετε στη θέση Auto RAIN μιας και οι σαν γυαλί δρόμοι της πρωτεύουσας με τρόμαζαν λίγο, σε συνδυασμό και με το ότι δεν ήξερα καθόλου τα τερτίπια του ΜΑΝΑ. Βάζω μπρος με το κουμπί εκκινήσεις. Το μοτέρ ξαναξυπνά. Στα πρώτα μέτρα αντιλαμβάνομαι ότι το τιμόνι είναι πολύ βαρύ. Στα 50 μέτρα είχε βουλκανιζατέρ. Έλεγχο στον αέρα των ελαστικών. Ήθελε αέρα. Μπήκε 2.5 μπροστά και 2.8 πίσω. Το τιμόνι έστρωσε. Τα πρώτα μέτρα αναγνωριστικά με φρενάρισμα, για να δούμε πως είναι. Συνεχίζω να πηγαίνω σαν την κότα, περίπου, στη διαδρομή που μου υπέδειξαν για να βγω από την πόλη. Να’σου ένα πρατήριο. Πήρε 11 λίτρα βενζίνης μέχρι να συμπληρωθούν τα 16 λίτρα του ρεζερβουάρ. Συνεχίζω τη διαδρομή. Θυμόμουν τις οδηγίες αλλά για καλό και για κακό ρωτούσα και καμιά όμορφη στο δρόμο. Αττική οδός προς Ελευσίνα και στην 8η έξοδο προς Λαμία. Αυτό ήταν. Βγήκα στην Εθνική Οδό προς Θεσσαλονίκη. Τα πόδια μου είχαν ιδρώσει καθώς τα έσφιγγα στα πλευρά της μηχανής και προσπαθώντας να τακτοποιηθώ στη νέα σέλα. Τα χειριστήρια εύχρηστα. Είχα διαβάσει από νωρίς το μάνουαλ και πάνω κάτω ήξερα που είναι τι. Άλλωστε δεν άλλαζα ταχύτητες. Είχα βάλει το «σκουτερίσιο» πρόγραμμα. Η ώρα που άρχισε το ταξίδι ήταν 17:30 το απόγευμα με τη θερμοκρασία να αγγίζει τους 38 βαθμούς. Τα χιλιόμετρα ανέβαιναν στο οδόμετρο της μηχανής, η ταχύτητα μου γύρο στα 90 χλμ/ω. Δεν ήθελα να τρέξω παραπάνω, αν και το παραμικρό χάϊδεμα στη δεξιά μεριά του τιμονιού έδειχνε την πρόθεση των αλόγων να ξεχυθούν. Τα πόδια μου συνέχιζαν ασυναίσθητα να σφίγγουν τα πλευρά της μηχανής. Τα πρώτα διόδια ήταν μπροστά. Η ευκολία που σου παρέχει ο χώρος μπροστά από τον οδηγό είναι μεγάλη. Πατάω το κουμπάκι, απασφαλίζει το πορτάκι, βγάζεις πορτοφόλι, πληρώνεις, κλείνεις, και βουρ για τα επόμενα χιλιόμετρα. Ακόμη ένιωθα σφιγμένος πάνω στη σέλα. Περίπου στα 150 χιλιόμετρα μια στάση για νερό και καύσιμα σε κάποιο Σταθμό αυτοκινήτων τις Εθνικής οδού είναι επιβεβλημένη. Τα 16 λίτρα δε φτάνουν για 450 χλμ. Είχα διαβάσει ότι έχει κατανάλωση 5,5 λιτρα/100χλμ. Και οι υπολογισμοί έλεγαν ότι έπρεπε να υπάρξει τουλάχιστον ένας ανεφοδιασμός με την ακριβή βενζίνη των εθνικών οδών. Γύρο στα 7 λίτρα μπήκαν στο ρεζερβουάρ. Ο υπολογιστής ταξιδίου της ΜΑΝΑ έλεγε 5.1/100χλμ. Τα παραθέτω και τα δύο γιατί μερικές φορές ξέρετε πως είναι οι αντλίες ή τα ηλεκτρονικά, ακόμα και το αν θα σου το γεμίσει μέχρι επάνω ή μέχρι εκεί που πρέπει. Το ταξίδι συνεχίζεται, τα χιλιόμετρα περνάν, τα διόδια ατελείωτα. Σε μια υπάλληλο διοδίων της λέω «τουλάχιστον μαζί με το χαρτάκι να δίνεται κανένα νερό, κανένα καφέ ή τυρόπιτα. Οι τιμές των διοδίων τα ποιο πολλά πάνω από 2 ευρώ, για μηχανή! Τα αυτοκίνητα άσε, πάνω από 3 ευρώ. Η ταχύτητα κίνησης μου ήταν μεταξύ 90 και 130 χλμ. σε όλο τα ταξίδι. Εκτός από μερικά ξεσπάσματα σε προσπέραση κάποιων κονβόι νταλικών ή κάποιων αυτοκινήτων από αυτά που τα βλέπεις στο δρόμο και λες «Κάτσε να ξεμπερδεύω γρήγορα με αυτό το μ@λ@κα!», εκεί τα 140 χλμ φτάνανε να ξεμπλέξεις γρήγορα. Η ώρα περνάει και τα χιλιόμετρα περνάνε ευχάριστα κάτω από τις ρόδες. Το πέρασμα με τη μηχανή μέσα από τα τούνελ της Εθνική οδού, δίπλα από τη θάλασσα, από τη λίμνη του Μαραθώνα είναι ωραία εμπειρία και τελείως διαφορετική η αίσθηση από το να τα περνάς με αμάξι. Και μια και μιλάμε για αμάξια, η συμπεριφορά τους απέναντι στις μηχανές θέλει προσοχή. Οδηγούσα και οι ματιές προς τα πίσω μέσω των καθρεφτών της Aprilia, που σου παρέχουν καλή οπτική προς τα πίσω, ήταν πυκνές και πάντα άφηνα τα αυτοκίνητα που έκρινα αμφιβόλου συμπεριφοράς να με περάσουν, κρατώντας ακόμα και την ταχύτητα μου αν χρειαζόταν για να περάσουν. Φαίνονται αυτοί οι οδηγοί. Δε διαβάζουν σωστά τα σημάδια του δρόμου και της κίνησης των άλλων αυτοκινήτων που συναντάνε στο διάβα σους. Γενικά σκεφτόμουν ότι δε χωράνε πείσματα και έπαρση στο γκάζι όταν οδηγάς μηχανή. Προέχει η ασφάλεια και το να φτάσουμε στον προορισμό μας και στην αγκαλιά αυτών που μας αγαπάνε και αγαπάμε. Το κλείσιμο του γκαζιού δε σημαίνει αδυναμία άλλα σύνεση. Πλέων ένιωθα ποιο άνετα πάνω στην Aprilia. Τα πόδια μου δεν έσφιγγαν τόσο τα πλευρά της. Ανηφόρες, κατηφόρες στροφές ανοιχτές, στροφές κλειστές, το ΜΑΝΑ σημάδευε και ορμούσε με ακρίβεια εκεί που σημάδευα, παίζοντας απλά με το γκάζι χωρίς να με απασχολούν αλλαγές ταχυτήτων. Δούλευε η Aprilia για μένα, αφήνοντα μου την ευχαρίστηση του ταξιδίου. Το σκοτάδι είχε πέσει, τα φώτα στην Εθνική οδό είχαν ανάψει, το ίδιο και της Aprilia. Πολύ καλή απόδοση φωτεινότητας ακόμα και στη μικρή τη σκάλα. Τη μεγάλη σκάλα την άναψα μόνο για να τη δοκιμάσω και είναι δυνατή. Γενικά τα χειριστήρια, οι πληροφορίες που παρέχει στον οδηγό, είναι ότι χρειάζεσαι και εξισώνεσαι εύκολα. Άλλωστε όπως είπα είχα διαβάσει το μάνουαλ πριν καν αγοράσω τη μηχανή. Η θερμοκρασία πλέων είχε αρχίσει να πέφτει γύρο στους 30 βαθμούς Κελσίου. Είχα φτάσει στο ύψος του Αλμυρού στο Βόλο. Το ROAD TRIP της μηχανής έδειχνε μέση κατανάλωση 5.5 λίτρα/100χλμ. Οι υπολογισμοί μου έλεγαν ότι έφταναν τα καύσιμα μου μέχρι την Κατερίνη. Να πω ότι η τελευταία στάση ανεφοδιασμού έγινε στα 150 χλμ. από την έναρξη. Με το που πέρασα το τούνελ Μακροχωρίου Λάρισας αμέσως δρόσισε. Θερμοκρασία περιβάλλοντος 25 βαθμοί! Στο ύψος της Λεπτοκαρυάς Πιερίας ανάβει το λαμπάκι της βενζίνης. Το μάνουαλ έλεγε ότι με το που ανάψει έχεις υπόλοιπο καυσίμου 3 λίτρα. Με την πίεση του πλήκτρου MODE στα χειριστήρια της μηχανής, βλέπω τη μέση κατανάλωση 5.4 λιτρα/100χλμ. Η απόσταση που μου απομένει είναι περίπου 30 χιλιόμετρα. Μου φτάνουν τα καύσιμα μέχρι την Κατερίνη. Δεξί φλάς και έξοδο στον κόμβο εισόδου της πόλης της Κατερίνης. Πάμε στο πρατήριο για ανεφοδιασμό. Πήρε 14.2 λίτρα. Είπαμε, παίζουν πολλά ρόλο στα λίτρα της βενζίνης, δε βγάζεις απόλυτο αριθμό. Τα τελευταία χιλιόμετρα μέχρι το σπίτι γίνανε σε ρυθμό χαλαρό, σα να ήθελα να δώσω χαλαρές ανάγκες στα άλογα, αν και σε όλο το ταξίδι δε έδειξαν σημάδια κούρασης ή κάποιο δισταγμό. Η θερμοκρασία του κινητήρα σε όλο το ταξίδι ήταν στη μέση σύμφωνα με την ένδειξη στην οθόνη του ΜΑΝΑ, το βεντιλατέρ άναβε όταν έπρεπε, όλα καλά. Σαν γενική εντύπωση η μηχανή είναι πολύ φιλική προς τον αναβάτη την ώρα του ταξιδιού, μέσα στην πόλη της Αθήνας εντός της κίνησης έδειξε καλή ευελιξία, ο όγκος και τα κιλά της είναι διαχειρίσιμα και δε τα δείχνει. Ισορροπεί και ελίσσεται σα μικρό. …. Φτάνω κάτω από το σπίτι. Παρκάρω, κατεβάζω το σταντ, τραβάω χειρόφρενο, ξεπεζεύω. Τη χαϊδεύω στα πλευρά. Με έφερες στο σπίτι, με έφερες σε αυτούς που αγαπώ και νοιάζονται για εμένα. Κοίταξα το κινητό γεμάτο με αναπάντητες μιας και τα τελευταία 300 χλμ. βγήκαν μονορούφι. Κοιτώ στον ουρανό και μονολογώ «Αυτή η βόλτα αφιερωμένη σε εσένα φιλαράκι, Αντώνη, που μαζί χαλβαδιάζαμε σα παιδιά την Aprilia, που κάποια μέρα λέγαμε ότι θα κάναμε δικιά μας.» Καλό Παράδεισο. Αντώνη θα σε θυμόμαστε. Μπαίνω στο σπίτι, χάνομε στις αγκαλιές της οικογένειας. Μπανάκι και πριν το καταλάβω φλέρταρα με το μαξιλάρι. Λίγο πριν χαθώ στην αγκαλιά του Μορφέα, προλαβαίνω να σκεφτώ «Αύριο να πάρω το Βασίλη για καφέ να τη δει». …..
  40. 14 points
    Σπασμένο λεβιεδάκι ταχυτήτων, ghetto repair. Και επιτέλους χωματοβόλτα με το σωστό μηχανάκι...
  41. 14 points
    Αφού την έβγαλα από την ακινησία και έκανα τις απαραίτητες επισκευές, σειρά είχε μια βόλτα. Τι καλύτερο από την Σιθωνία ( δεύτερο πόδι Χαλκιδικής). Μπάνιο στην παραλία Καρύδι στην Βουρβουρού. Φαγητό σε γνωστό εστιατόριο της περιοχής. Και μια στάση στον Όρμο Παναγίας. Άποψη από το λιμάνι. Η διαδρομή που ακολούθησα ήταν η παρακάτω:
  42. 14 points
    (5 λεπτά πριν σταματήσουν τα ΟΠΚΕ να δουν τι σκατά κάνει ένας περίεργος σε κλειστό βενζινάδικο στις 4 τη νύχτα)
  43. 14 points
  44. 14 points
  45. 14 points
  46. 13 points
    Ένα τρακ γάντι μου λείπει μόνο .
  47. 13 points
    Χαχαχα όχι ρε, δεν ξύπνησα ένα πρωί και είπα άντε να αλλάξω μπαταρία! Τελευταία μέρα πριν την απαγόρευση κυκλοφορίας από νομό σε νομό, βάζω άδεια από την δουλειά, ημέρα Παρασκευή και λέω θα φύγω ξημερώματα να κάνω μια μονοήμερη στην ορεινή Ναυπακτία που το έχω κάψα και ας γυρίσω ότι ώρα γυρίσω. Η μηχανή ακίνητη κάνα δεκαήμερο, γενικά ζοριζοταν λίγο να πάρει, χωρίς να με έχει αφήσει όμως, ευκαιρία λέω να στρώσει και η μπαταρία με το ταξιδι. Σηκώνομαι στις 5, ντύνομαι, στολίζομαι, πάω να βάλω μπροστά, τίποτα. Νεκρή εντελώς. Να σου γ@μησω λέω πρωινιατικα θέλω να φύγω. Λέω θα την βάλω σκαστη στη κατηφορα, έχω καλή κατηφόρα έξω από το σπίτι. Δεν τα κατάφερα. Μαντεψτε ποιος γύρισε με τα πόδια σπίτι, άλλαξε ρούχα, έσπρωξε τη μηχανή με τα πόδια ένα γύρο δύο τετράγωνα γιατι δεν έπαιζε να ανέβω την ανηφόρα σπρώχνοντας, ενώ είχε ξεκινήσει να ψιχαλιζει. Αφού δεν την έβαλα στο car αμέσως μετά, νομίζω δεν θα την βάλω ποτέ.
  48. 13 points
    Καλησπερα φρεντςςς.....ορισττττε ??
  49. 13 points
    Και πάμε στα πολύ φρέσκα... Πριν λίγο,μόλις έφτασε από το κατάστημα αγοράς στο Blakpool η Ιταλίδα στις αποθήκες μεταφοράς στο Λονδίνο, από όπου και οι πρώτες φωτογραφίες. Εντός της ημέρας θα συσκευαστεί κατάλληλα,θα φορτωθεί και πάλι, και θα ξεκινήσει το μεγάλο της ταξίδι γιά Ελλάδα.
  50. 13 points
    Οδεύω για λιθοβολισμό, μετα απο την τρολιά. Αρχικά, να πω ότι ΔΕΝ θα βρείτε ουτε μία λέξη ευχαριστίας, πρός όλους όσους μου ευχηθηκαν τα καλορίζικα. Δεν μου'βγαινε να αντευχηθώ και στα δικά σας, θα ηταν too much. Τα καλορίζικα (και απο'δω) ανηκουν όλα στον Denzo. Το πράμα πήγε πολυ καλά, ο πρωην κάτοχος ψείρας, και γενικα το μοτό (των 13 ετων) ήταν τυλιγμένο σε σελοφάν, ουτε σκόνη δεν ειχε οταν το πρωτοείδα. Τα χλμ + οι ώρες συμφωνουσαν με την εξωτερικη εμφάνιση, και η λειτουργία του ηταν φυσιολογική. Αυτα, πριν την αγορά, και ΔΕΝ μπόρεσα να το οδηγησω (βασικά, κόλωσα να το ζητησω ηταν λιγο βαρυς ο ιδιοκτητης. ) Anyway, εγενετο η μεταβιβαση/ασφάλιση και το παρέλαβα. Και πλέον, βγηκα όξω να δω τι κάνει. Με λάστιχα dot3811, και λάδι στο μοτέρ 8 μηνων, και άγνωστο σεταρισμα αναρτησεων. Μικρη σημασια ειχαν ολα αυτά, διοτι όλο το σύνολο ειναι ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΕΝΟ για εναν μόνο σκοπό. Οδήγηση σκληρή, κινησεις χωρίς κομπιάσματα. Με θερμοκρασίες περιβάλλοντος 30°C +, δεν θελει πολυ πάτημα στο λαιμό, και βεβαια η αλλαγη λαδιου ηταν το πρωτο πράμα που επρεπε να γινει. Και πάλι όμως, η οδηγηση του δεν μοιαζει με τιποτε άλλο. Γυρνάς 3° τη γκαζιέρα, και διπλασιάζεται η δύναμη. Σπάει σεισμογράφο στα 4 χλμ, και μπορεις να κινεισαι σχεδον παντου με 2 ταχύτητες. Θυμάσαι μόνο τα χρώματα των (λιγοστων) ΙΧ/φορτηγων που περνάς, και σε ευθεία αναρωτιέσαι πόσο ακόμη εχει να δώσει. Το jet κράνος μου, ειναι παντελώς ακατάλληλο για 130+ , αλλά ΗΘΕΛΑ να ακούω τα πάντα. @Denzo πάλι καλορίζικο το θηρίο, και απο εμένα η μόνη επιθυμία ειναι μία λέξη. Ταπεινότητα και υπομονή, εως ότου βρεις τα πατήματα του. Συγχωρει τα πάντα, αλλά ειναι και παγίδα (ο τρόπος που μαζεύει χλμ) ειναι πανεύκολο να μπεις σε βενζινάδικο με 120. Κατι @Gouky7 @klab θα με κρεμασουν στο μεσιανό κατάρτι.
×
×
  • Create New...