Jump to content

Leaderboard


Popular Content

Showing content with the highest reputation since 16/10/2020 in all areas

  1. 31 points
    Δεύτερη καραντίνα λοιπόν, το δίπλωμα Α2 στα χέρια μου, η φαγούρα της αναβάθμισης ήδη είχε ξεκινήσει να με τρώει... Νεανίας ακόμα με το αίμα να βράζει, λέω στον εαυτό μου "θα πάρεις ένα μεγάλο 4Τ SM προτού μεγαλώσεις και πας σε μαούνες, να το ευχαριστηθείς! ". Ξεκινάω λοιπόν να κοιτάω αγγελίες στο car με τις ώρες... Βλέπω εκεί 625/640 KTM και λοιπά, ωραίο μηχανάκι λέω θα είναι, θα έχω και τις φορτωτικές μου, θα είμαι και λίγο κυριλέ. Βέβαια, λόγω youtube και λοιπών επιρροών πάντα είχα όνειρο ένα ελαφρύ πραγματικό supermoto. Και έρχεται η πέτρα του σκανδάλου ο @Denzo, κάτοχος άλλου πριονιού από εκεί κι αυτός, και ξεκινάει να με παρασέρνει στο dark side. Δες αυτό, και εκείνο, race bred μηχανάκια, θα γουστάρεις 120 κιλά, ίδιο βάρος με το 125 θα είναι! Παρασέρνομαι και εγώ, λέω αυτό ήταν θα πάρεις το "καθαρό" που γουστάρεις. Οι 3 επιλογές ήταν : SXV, FS 650 , και SMR 510. To SXV αν και είναι ένα όνειρο και θα έμενα στην οικογένεια, έφυγε νωρίς απτη λίστα εξαιτίας της ακριβής συντήρησης και του πολύπλοκου μοτέρ. Το FS 650 έφυγε δεύτερο, κυρίως λόγω δύναμης για κάποιον άπειρο όπως εγώ, σπανιότητας, αλλά και επίσης αυστηρού service schedule. Τι μένει λοιπόν, το 510... Ξεκινάω να ψάχνω car, λίγες οι αγγελίες, ειδικά για τα 08+ που κοιτούσα εγώ επειδή μου άρεσαν πιο πολύ εμφανισιακά. Δεκέμβρης ακόμα τότε, να έχω βρει ένα μηχανάκι που θέλω να δω από κοντά, αλλά με λοκνταουν να παρατείνεται μονίμως και την απαγόρευση μετακινήσεων, δεν μπορούσα να το τσεκάρω από κοντά και για 3 μήνες κοιτούσα τα ταβάνια και προσπαθούσα να το βγάλω από το μυαλό μου. Φτάνει Μάρτιος, ανεβαίνω Κομοτηνή, πλεόν σε απόσταση αναπνοής από το μηχανάκι, βουρ στο ΚΤΕΛ να πάω το δω από κοντά. Βλέπω επιτέλους το μηχανάκι in person, κάνω και ένα test ride, ε και εκεί έδεσε το γλυκό, τι αρρώστια σκέτη είναι αυτό σκέφτομαι μέσα μου, όσο και να έμοιαζε με το δικό μου, η οδηγική εμπειρία ήταν ΠΟΛΥ διαφορετική. Γυρίζω Κομοτηνή, συζητάω τα διαδικαστικά με την οικογένεια, φτάνει απρίλιος και αφού παίρνω την έγκριση, κράνος στο χέρι, κτελ και πάμε για μεταβίβαση. Καθώς είμαι απίστευτα γκαντέμης, την μέρα που πήγα να πάρω το μοτο ο έβρεχε από τις 9 το πρωί ασταμάτητα, αλλά εγώ από εκεί δίχως 510 δεν έφευγα. Υπομονή λοιπόν, ολοκληρώνεται η διαδικασία της μεταβίβασης, και με το που βλέπω ότι ο καιρός ξανοίγει για λίγο, λέω ή φεύγεις τώρα ή θα κοιμηθείς εδώ . Κράνος, μπουφάν, φουλάρισμα το και επιστροφή στην Κομοτηνή, καβάλα στο 510. Μετά από οοοολη αυτή την ιστορία λοιπόν, είμαι πλέον ιδιοκτήτης ενός Husky SMR 510 2008. Το μηχανάκι θα είναι ongoing build για μένα, αλλά στη διάρκεια του καλοκαιριού θα το φέρω ακριβώς στα μέτρα μου όπως το θέλω στο μυαλό μου. Το σημαντικό και αυτό για το οποίο είμαι χαρούμενος, είναι πως είναι ένα γνήσιο SMR με τα φρένα, το στήσιμο και τις αναρτήσεις ενός σωστού SM. Υ.Γ. Εδώ να ευχαριστήσω πραγματικά τον @Denzo, για τις ατελείωτες ώρες βοήθειας και πληροφορίες. Ό,τι και να πω είναι λίγο, ξέρει αυτός.
  2. 26 points
    Όχι σήμερα, την δευτερη μέρα των Χριστουγέννων. Είχε καθαρό ουρανό μετά από εβδομάδες και βγήκα μια βόλτα προς την λίμνη Aegeri. Δυστυχώς πιο ψηλά είχε τόσο χιόνι που ο δρόμος δεν περνούσε (τουλάχιστον εγώ δεν τόλμησα, πιο χωμάτινοι ίσως δοκίμαζαν με κάτι ελαφρύτερο και τακουνάτο!) Θερμοκρασία σταθερά κάτω απο τους μηδέν, το θερμόμετρο της μηχανής -3 έδειχνε. Αδριάντα σε όποιον σκέφτηκε τα θερμαινόμενα grips.
  3. 25 points
    Άγραφα. Ονομάστηκαν έτσι λόγω του δύσβατου ανάγλυφου της περιοχής και ακόμα και σήμερα παραμένει έτσι. Εκείνοι που απλά θέλουν να πάνε να "δουν" θα ταλαιπωρηθούν, εκείνοι που θέλουν να εξερευνήσουν θα αποζημιωθούν. Δεν θα επεκταθώ σε γεωγραφικές και ιστορικές πληροφορίες, άλλωστε αυτά είναι εύκολο να τα βρει κάποιος. Θα σταθώ μόνο στο ότι είναι από τις λίγες παρθένες και τόσο αποκομμένες περιοχές στην Ελλάδα που ένα ταξίδι εκεί μοιάζει με ταξίδι πίσω στον χρόνο. Το παραπάνω λοιπόν, σε συνδυασμό με την λαίλαπα των αιολικών "δασών" και της "πράσινης ανάπτυξης" που αναπτύσσονται με ραγδαίους ρυθμούς, έκανε επιτακτική την ανάγκη για μερικές ημέρες εκεί. 3 γεμάτες ημέρες, 2 βράδια, άσφαλτος, σκόνη, πέτρες, πολλά νερά και κορυφές. Η αφετηρία έγινε από το χωριό μου στα Ανατολικά Τζουμέρκα, με θέα τον Αχελώο. Δεν αργώ να πατήσω και το πρώτο χώμα. Λίγο αργότερα εμφανίζεται μπροστά μου η λίμνη Στεφανιάδα, μια όαση στην μέση του πουθενά. Συνεχίζοντας ασφάλτινα μέσα από οργιώδη βλάστηση και γλυπτά της φύσης. Πρώτη "στάση" είναι η ψηλότερη κορυφή των Αγράφων, η Καράβα. Υπάρχει μονοπάτι που ξεκινάει από το εκκλησάκι του Αγ. Νικολάου μερικά χλμ μετά το Βλάσι, όμως υπάρχει και πετρόδρομος που ανεβαίνει ψηλότερα, κερδίζοντας αρκετό χρόνο. Από εδώ ξεκινάει νοητό μονοπάτι που βγάζει στην κορυφή της Καράβας. Το γρασίδι είναι καταπράσινο (και σε αυτή και την άλλη πλευρά) και μερικές ξεχασμένες χιονούρες δημιουργούν ένα φανταστικό τοπίο. Ο Μάιος είναι ο καλυτερος μήνας για ορειβασία! Παρέα μου κάνουν ένα μεγάλο κοπάδι από αγελάδες! Σε λίγο εμφανίζεται και η λούτσα της περιοχής.'Εχω την εντύπωση ότι το καλοκαίρι στεγνώνει εντελώς. Κάπου εδώ συνάντησα ένα ζευγάρι ορειβατών και νομίζοντας ότι είμαι ο τσοπάνης, με ρώτησαν αν όλα αυτά είναι δικά μου. Τους έκανε μεγάλη εντύπωση όταν απλά είπα ότι πάω στην Καράβα. Ισως το παντελόνι μηχανής που δεν έβγαλα να τους μπέρδεψε. Μια μεγάλη χιονούρα μου κλείνει τον δρόμο. Αν θέλω να την παρακάμψω πρέπει να κάνω τον γύρο οπότε περνάω από πάνω της. Ελάχιστα αργότερα φτάνω στην κορυφή Καράβα (2184μ). Από εδώ έχω πιάτο τα Άγραφα! Κατεβαίνοντας, μερικές ακόμα φωτο της λούτσας και των συμπαθέστατων θηλαστικών. Επόμενος προορισμός και τελευταίος για σήμερα το Ορειβατικό Καταφύγιο Αγράφων όπου έστησα την σκηνή μου μέσα στα δέντρα και κάτω από έναν πολύ γλυκό καιρό χωρίς κρύο και υγρασία.
  4. 25 points
    Μόλις το παρέλαβα. Εντυπώσεις εν καιρώ
  5. 23 points
  6. 22 points
    Η επόμενη και τελευταία ημέρα αποφάσισα να μην έχει καθόλου ορειβασία αλλά απλά οδήγηση. Μετά από το πρωινό και μιας και ήταν πολύ κοντά επισκέφθηκα την μονή Στάνας η οποία σύμφωνα με τον μοναχό εκεί, χτίστηκε το 1790 αν και στο ιντερνετ υπάρχουν αναφορές για 15ο-16ο αιώνα. Είναι εντυπωσιακό το πως έχει χτιστεί κολλητά με τον βράχο. Η θέα από την μονή. Συνεχίζω με εναλλαγές ασφάλτου και χώματος νοτιότερα σε δρόμο που κινείται παράλληλα με τον Αγραφιώτη ποταμό. Στάση για ανεφοδιασμό νερού και ελαφρύ τσίμπημα. You can't go wrong, όπου και να πάω η θέα είναι φοβερή! Μετά το Κλεφτολήμερο ανεβαίνω Βόρεια μέχρι το Ραπτόπουλο και από εκεί ξανά Νότια. Ξαναβρίσκω τον Αχελώο και λίγο αργότερα το Γεφύρι Τέμπλας. Από εκεί συνεχίζω ακόμα πιο Νότια μέχρι την γέφυρα Τατάρνας και τις μαγικές θέες που προσφέρει η περιοχή στην λίμνη των Κρεμαστών. Μετά από εδώ το Καρπενήσι είναι μονόδρομος και επιλέγω να ανέβω βορειότερα από ένα σχετικά νέο κομμάτι ασφάλτου το οποίο ξεκινάει από την σήραγγα Τυμφρηστού, συνεχίζει διασχίζοντας τον ορεινό όγκο και καταλήγει τελικά στον Θεσσαλικό κάμπο. Αυτή ήταν και η τελευταία φωτό του ταξιδιού καθώς ο κάμπος δεν χαρίζει ιδιαίτερες συγκινήσεις, ειδικά μετά από 3 ημέρες στα πανέμορφα βουνά μας. Overall, τα Άγραφα είναι μια γωνιά που δεν είχα επισκεφθεί και αξίζει κάθε δευτερόλεπτο εκεί. Θα ενθουσιάσει κάθε φυσιολάτρη έστω και με μερικές υποχωρήσεις στην διέλευση των χωμάτινων κομματιών (ειδικά αν πάτε με ασφάλτινο ελαστικό όπως εγώ). Καλά ταξίδια και πάντα όρθιοι!
  7. 20 points
    Αποφασίσαμε να κινηθούμε προς δημόσιο νοσοκομείο, πέρα από οικονομικούς λόγους και για λόγους εμπειρίας των εκεί γιατρών. Με τα πολλά μας σύστησαν έναν γναθοχειρουργό και κλείσαμε ραντεβού. Πήγαμε με εξέτασε και επιβεβαίωσε αυτό που μας είχαν πει. Καρκίνος. Μου έγινε αφαίρεση κομματιού και πήγε για ιστολογική εξέταση, τα αποτελέσματα βγήκαν και ήταν καρκίνος δεύτερου σταδίου. Ορίσθηκε ημερομηνία χειρουργείου αν και τελικά με πήραν νωρίτερα. Μην μακρυγορώ, το χειρουργείο έγινε και διήρκησε 10 ώρες. Έγινε αφαίρεση τμήματος της γλώσσας, τοποθετήθηκε μόσχευμα, έγινε καθαρισμός όλων των λεμφαδένων και αφαίρεση δοντιών κάτω δεξία. Οι επόμενες 23 μέρες ήταν πολύ δύσκολες. Τραχειοστομία, σωληνάκια στον λαιμό για να φεύγει το βρώμικο αίμα, σωληνακι σίτησης μέσω της μύτης, σωληνάκι στο χέρι για χορήγηση φαρμάκων και πόνος, πολύ πόνος. Μετά τοποθετήθηκε και peg στην κοιλιά. Το χειρότερο βέβαια δεν ήταν αυτό, αλλά το γεγονός ότι δεν μπορούσα να δώ την κόρη μου. Να της μίλησω στο viber ούτε λόγος, δεν ήθελα να με δει ετσι στην κατάσταση που ήμουν. Βέβαια υπήρχαν και χειρότερα, λόγω πανδημίας δεν υπήρχε επισκεπτήριο, κάποιοι άνθρωποι ειδικά ηλικιωμένοι έφυγαν και δεν πρόλαβαν οι δικοί τους να τους δουν. Έχουν περάσει τώρα κάποιοι μήνες, είμαι σπίτι μου, αναρρώνω και ετοιμάζομαι να φύγω για λίγες μέρες. 1η Σεπτέμβρη επιστρέφω στη δουλειά. Ανεβαίνω κανονικά στο σκούτερ και στην μηχανή, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Θα με ρωτήσετε γιατί τα έγραψα όλα αυτά? Δεν θα πω ή μάλλον θα γράψω τα καθιερωνένα κλισέ, όπως η ζωή είναι ωραία, να κάνατε εξετάσεις κτλ κτλ, αυτά τα ξέρετε ήδη. Θα σας γράψω μόνο αυτό. Το μόνο που έχει σημασία είναι η οικογένεια και οι άνθρωποι που αγαπάτε και σας νοιάζονται, δώστε τους τον χρόνο που τους αξίζει όπως δώστε χρόνο και στον εαυτό σας. Δεν φαντάζεστε πόσο πολύ είναι 5 λεπτά παραπάνω. Και κάντε βόλτες, χιλιόμετρα, όσα περισσότερα μπορείτε με την μηχανή σας. Καλούς δρόμους, θα τα πούμε εκεί έξω...
  8. 19 points
    Μιας και ηταν δυσκολος ο χειμωνας -με λιγες, μικρες βολτες και καθολου πιστα- το χομπι του μοτοσικλετισμου εκφραστηκε διαφορετικα... Με αλλη μια αλλαγη μηχανης. Kawasaki Ζ250SL λοιπον, μενοντας στη μικρη κατηγορια που φαινεται να με εχει κερδισει, και πηγαινοντας σε ακομα πιο extreme καταστασεις. Και το λεω αυτο επειδη το Ζ ειναι ουσιαστικα ενα 125αρι με μοτερ 250 κυβικων (το Ζ125 ειναι ακριβως η ιδια μηχανη με μονη διαφορα στον κυβισμο). Εμφανισιακα λοιπον εχεις την αισθηση πως προκειται για μηχανη Α1. Βαρος κατω απο 150 κιλα γεματο και με ενα μοτερακι πολυ ευχαριστο, που αν και μονοκυλινδρο εχει μια σπορ λειτουργια που σου ζηταει "μαστιγωμα". Εξαιρετικο το πλαισιο χωροδικτυωμα και η γεωμετρια της μηχανης πολυ γρηγορη. Γενικα ενα πολυ παιχνιδαρικο συνολο με δυο μεινοεκτηματα να ξεχωριζουν. Το μετριο προς κακο μπροστινο φρενο (σε αποδοση αλλα και αισθηση) και μια περιεργη δυσαρμονια λειτουργιας αναμεσα στις δυο αναρτησεις. Συγκεκριμενα ενω το πισω ειναι σφιχτο (σε επιπεδο ss μπορω να πω), το μπροστινο ειναι αντιθετα μαλακο ακομα και για την κατηγορια του, οπου εχουμε συνηθισει σε αναρτησεις που δινουν προτεραιοτητα στην ανεση παρα τις επιδοσεις. Το καλο ειναι οτι απο την αλλαγη μηχανης περισσεψε ενα σεβαστο ποσο στο μπατζετ, το οποιο και θα πεσει στη μηχανη. Γιατι πραγματικα το μηχανακι εχει πολυ καλη βαση και νιωθω οτι μπορει να παει σε ενα κορυφαιο -για την κατηγορια παντα- επιπεδο, συνδιαζοντας την ευκινησια ενος 125 με τη δυναμη ενος 250-300. Εχουμε και λεμε λοιπον. Ξεκινησα με το μπροστα φρενο, με αλλαγη τρομπας, σωληνακι, τακακια και δισκοπλακα. Η τρομπα δεν ειναι κατι ιδιαιτερο, ειναι μια RCB S1 14mm, αλλα το γεγονος οτι ειναι ακτινικη και λιγο μεγαλυτερη απο τη μαμα (+1,3mm) την καθιστα μια αναβαθμιση που δε τιναζει τον κουμπαρα στον αερα. Για την μπροστα αναρτηση βρηκα upgrade kit απο την YSS σε καλη τιμη (315€ με μεταφορικα). Η τοποθετηση θα γινει στο εγγυς μελλον με τη συνεισφορα εκλεκτου μελους του φορουμ, ο οποιος απεκτησε ιδιοτητα μηχανικου μετα την αγορα ΚΤΜ. Και φυσικα δεν ξεχναμε και το πιο σημαντικο, τα λαστιχα (οι συνηθεις υποπτοι -S22). Τη μηχανη την εχω κοντα ενα μηνα τωρα και εχω γραψει λιγο πανω απο 500χλμ κι αυτα "τζουφια" (το chicken strip στο λαστιχο λεει την πικρη αληθεια). Ωστοσο οι μεχρι τωρα ενδειξεις ειναι πολυ καλες. Κατι μου λεει οτι μπορει να ειναι η καλυτερη μηχανη που ειχα ποτε, οσο αστειο κι αν ακουγεται αυτο για καποιους. Μακαρι να περασουν γρηγορα οι δυσκολιες που διανυουμε και να μπορεσουμε ολοι μας να χαρουμε περισσοτερο τα μηχανακια μας. Με υγεια πανω απ΄ολα, να βρεθουμε στην αλλη μερια αυτης της καταστασης.
  9. 18 points
    Οι κατασκοπευτικές ικανότητες του κλαμπίνου νομίζω χτύπησαν ταβάνι! Ναι ο καινούριος κάτοχος του 2021 Tuono V4 Factory είναι όντως ο @Wolf1138. Καλορίζικο, καλά χιλιόμετρα και πάντα όρθιος!
  10. 18 points
  11. 18 points
    Όχι, δεν θα έχεις κανένα μπλέξιμο. Μπορεί ο καθένας να δέρνει όποιον κρίνει ότι κάτι κάτι λάθος, η αυτοδικία επιτρέπεται και βραβεύεται, μπορείς να γίνεσαι αστυνομία, εισαγγελέας και εκτελεστής μαζί αν θεωρείς ότι αδικείσαι, και δεν υπάρχει κανένα θέμα. Αν φοράς και μαύρη στολή, με αυτιά και φτερά νυχτερίδας, ακόμα καλύτερα.
  12. 17 points
    Σχεδόν 3 μήνες μετά πλέον, και έχουν γίνει αρκετά πράγματα από αυτά που υπήρχαν στο to do list. Δεν έχει τελειώσει βέβαια, αλλά αυτήν την στιγμή τουλάχιστον το μηχανάκι βρίσκεται σε μια αξιοπρεπή κατάσταση. Πλέον φοράει λάστιχα της προκοπής (ευγενική χορηγία του @Denzo, και σε 1-1,5 μήνα θα μπει και ένα κανονικό ζευγάρι καινούρια), ξεκάθαρα η πιο ουσιαστική αλλαγή, με τα παλιά pilot 2CT το μηχανάκι γλυστρούσε ακόμα και σε φυσιολογικό ξεκίνημα με 1η σε μέτρια άσφαλτο. Αλλάχτηκαν επίσης τα πατηράκια με καινούρια αλουμινίου καθώς τα μαμά ήταν ταλαιπωρημένα και στραβά απτην μια μεριά. Αλλάχτηκε το σταντ με το γνήσιο αλουμινίου από τα μοντέλα 09-10, κυρίως για αισθητικούς λόγους αλλά και επειδή το μαμά πλάγιαζε υπερβολικά πολύ. Αλλάχτηκαν όλα τα πλαστικά και οι βίδες με γνήσιες καινούριες, καθώς τα μαμά ήταν πολύ ταλαιπωρημένα και ξεθωριασμένα από τον ήλιο, έδειξε διαφορετικό μηχανάκι με τα καινούρια. Μπήκε επίσης led φανάρι πίσω από το μοντέλο του 2010, και καινούριο φανάρι, επειδή το φως του μαμά την νύχτα ήταν απαράδεκτο. Πλέον (ειδικά για sm) το μηχανάκι έχει πολυ ικανοποιητικά φώτα το βράδυ. Λύθηκε ένα ηλεκτρικό θέμα που υπήρχε με το ρελέ της τρόμπας βενζίνης, και αλλάχτηκε και το φίλτρο της. Αντικαταστάθηκε το κοντέρ με καινούριο, καθώς το παλιό είχε πάρει νερά και η μισή μεριά δεν λειτουργούσε. Μπήκε τέλος ένα τελικό της Leovince, για ευνόητους λόγους Σίγουρα κάτι ξεχνάω, και έχει αρκετό μέλλον μπροστά, αλλά πλέον απλά δε χορταίνω να κάθομαι και να το χαζεύω
  13. 17 points
    Ο λόγος που επιλέχθηκε η συγκεκριμένη τοποθεσία για διανυκτέρευση είναι γιατί από εκεί ξεκιναεί το μονοπάτι για την 3η ψηλότερη κορυφή των Αγράφων, το Βουτσικάκι (2154μ). Ανεβαίνοντας αποκαλύπτεται η λίμνη Πλαστήρα και στα δεξιά φαίνονται οι βοηθητικές εγκαταστάσεις του καταφυγίου και του πολύ basic χιονοδρομικού που υπάρχει εκεί. Πολύ γρήγορα φτάνω στην κορυφή Τέμπλα στα 1809μ. Είναι ένας αρκετά εύκολος τρόπος για να απολαύσει κανεις την λίμνη σε όλο της το μεγαλείο. Από εκεί έχω ακόμα πολύ δρόμο μέχρι το Βουτσικάκι. Είναι η ψηλή κορυφή στα αριστερά της φωτό κάτω. Όπως εύκολα καταλαβαίνει κανείς πρέπει να την προσεγγίσω από την δεξιά πλαγιά, το οποίο σημαίνει ότι σε κάποιο σημείο θα κατηφορίσω και μετά θα ανηφορίσω σταθερά μέχρι την κορυφή. Αρκετά λυπηρό μνημείο κάποιου σκιερ που έχασε την ζωή του εδώ πριν πολλά χρόνια. Η θέα κοιτώντας προς τα πίσω. Έχοντας κατηφορίσει αρκετά και χάνοντας μεγάλο κομμάτι της υψομετρικής που είχα κερδίσει, πρέπει τώρα να ανέβω μεγάλες κλίσεις. Συνεχίζοντας στον λαιμό φαίνεται η κορυφή στο βάθος. Η θέα λίγο πριν την κορυφή είναι μαγική! Κορυφή Βουτσικάκι! Να και η Καράβα που ανέβηκα χτες απέναντι στο βάθος. Η διαδρομή της επιστροφής είναι ακριβώς η ίδια όπου μετά από ένα δροσιστικό ρόφημα στο καταφύγιο, μάζεψα σκηνή και πράγματα και συνέχισα προς τα Νότια, περνώντας επό τον Έλατο με προορισμό προς το χωριό Άγραφα, μέσα από το πέρασμα της Νιάλας. Από εδώ λοιπόν ξεκινάει το πέρασμα της Νιάλας. Πρόκεται για έναν παρατημένο χωματο/πετρόδρομο όπου αμφιβάλλω αν περνάει και 4x4 καθώς σε ένα σημείο βρήκα πεσμένους βράχους από κατολισθήσεις. Είχα καιρό να δω κάτι τόσο μοναδικό. Προσωπικά είναι το καλύτερο Ελληνικό ορεινό πάσο που έχω βρεθεί μέχρι σήμερα. Απολαύστε! Στο σημείο αυτό υπάρχει μνημείο για κάμποσες δεκάδες αδικοχαμένους αντάρτες/στρατιώτες του κυβερνητικού στρατού/αμάχους οι οποίοι έχασαν την ζωή τους από σφοδρή χιονοθέυελλα και ψύχος στις 12 Απριλίου 1947. Για περαιτέρω ιστορικές πληροφορίες, διαβάστε εδώ. Βγαίνοντας από το ψηλό κομμάτι του πάσου, κατηφορίζω προς το χωριό Άγραφα. Έκλαψα! Πανέμορφο πετρόχτιστο γεφυράκι (Πετρογέφυρο Αγράφων). Φτάνοντας στο χωριό έπρεπε να βρω κάπου στα πέριξ να κατασκηνώσω μιας και ο ήλιος έπεφτε. Ένα ποταμάκι μου έκανε την χάρη να έχει ένα μικρό επίπεδο σημείο τόσο όσο να χωρέσει η σκηνή. Δεν το σκέφτηκα περισσότερο. Για ακόμα ένα βράδυ ο καιρός ήταν γενναιόδωρος μαζί μου. Κατασκήνωση σε βουνό, δίπλα σε ποτάμι, χωρίς σταγόνα υγρασίας το πρωί πάνω στην σκηνή. Μετά από δύο γεμάτα γεύματα, ο ύπνος ήρθε ως φυσικό επακόλουθο αλλα και βάλσαμο μιας σωματικά δύσκολης ημέρας.
  14. 17 points
  15. 17 points
  16. 17 points
    Βόλτα και πεζοπορία στο φαράγγι Σκάλας.
  17. 17 points
    Έπειτα απο 2 χρονια σε ακηνισια και μετα απο 6 μηνες που το μοτο ειχε ξεμονταριστει για εργασιες συντηρησης φτασαμε στο σημειο που.... τη βαψαμε!!! Απο δω και περα και μια βιδα τη βδομαδα να βαζω καποια στιγμη θα τελειωσει. Το Προγραμμα εχει καλο καθαρισμο περιφεριακων και λιπανση, θα μπει και νεο σετ πλαστικων, αυτοκολλητα ντεποζιτου, καλυμα σελας και οτι αλλο ψηλικο χρειαστει. Να ευχαριστησω τον @ΜιχαληςΑ που μου εδωσε τα φωτα του για την επιλογη του ασταριου, πραγματικα πολυ καλο και ευκολο στον ψεκασμο του.
  18. 17 points
    Αν θυμάμαι καλά, ήμουν ο πρώτος που σου είπα ότι το μοτό έχει φάει τούμπα-πέσιμο-κοπάνημα, και ότι όλα αυτά που σου λένε φωνάζουν ότι είναι ψέμματα και κάτι δεν πάει καλά. Τώρα ελπίζω να είμαι ο τελευταίος που θα γράψει για να σε πείσει, και το επόμενο ποστ σου να είναι στην γραμμή ''απορρίπτεται οριστικά, πάμε λοιπόν να δούμε κάτι άλλο''. Το ψυγείο έχει γίνει έτσι, γιατί έχει φάει ΓΕΡΟ πλαινό κοπάνημα σε πτώση, που το σπρώξανε τα πλαστικά και το στρεβλώσανε ολόκληρο. Τα πλαστικά θα γίναν κομάτια, τα αλλάξανε προφανώς και.... ξαναπέσανε γιατί έχει ΓΕΡΕΣ τομές το πλαστικό, από ΓΕΡΗ πτώση που έχει φάει ΓΕΡΗ επαφή και σούρσιμο. (μέτρα πόσα ΓΕΡΑ σου έγραψα) Για τα πλαστικά δεξιά-μπροστά-αριστερά-πίσω, που θελουν βγάλισμο όλα, κολλήματα, επιδιορθώσεις (economy mode) ή αλλαγές με καινούρια (big money mode) δεν χρειάζεται να στα πω ε; Το σπασμένο στοπ στο πλαίσιο δείχνει ΓΕΡΟ στουκο που στριμώχτηκε ο τροχός στην μια πλευρά τέρμα και έσπασε το στοπ. Το αυτοκόλητο στο πλαίσιο, τι είναι αυτό και τι έχει γίνει εκεί, ακόμα το αποδικωποιώ. Χειρότερο από όλα, είναι που αρχικά σου είπαν ''δεν έχει τίποτα σπουδαίο, ένα τροχό ένα φτερό ένα πλαστικό και κάτι ηλεκτρικό'' και στις φωτογραφίες βλέπουμε την μοτοσυκλέτα που έφερε τούμπες ο Tom Cruise στα γυρίσματα του M:i-2. Η συμπεριφορά τους αυτή, σε προσβάλει. Εσένα. Χώρια το όχημα, εσύ σαν άνθρωπος, θα έπρεπε να φύγεις ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ για τον τρόπο που σου εξηγήθηκαν. Η μοτοσυκλέτα ή έχει φάει ΠΟΛΛΕΣ τούμπες ή μια και καλή που έφερνε περιστροφές-τούμπες συνεχόμενες. Για αυτό είναι κοπανημένο από παντού, με μία απλή τούμπα δεν γίνεται έτσι. Το Μοτό αυτό για το πολύ κανά 1000ρικό , ΕΓΩ θα το έπαιρνα και πάλι κατόπην ελέγχων και προυποθέσεων, δλδ μοτέρ και πλαίσιο-ψαλίδι-πηρούνι άριστο. ΕΓΩ όμως. Που έχω μισό συνεργείο στο υπόγειό μου, καθημερινή πρόσβαση σε κανονικό συνεργείο καλού φίλου, πρόσβαση σε τιμές συνεργείου και καρνέ προμηθευτών στην αγορά που με ξέρουν, και επιπλέον έχω την τύχη στην ζωή μου να μην έχω και πολλές σκοτούρες. Εσύ, αν δεν έχεις ανάλογες ιδιότητες και αν δεν νοιώθεις τυχερός κατά πως το λέει το ψαχτήρι στο πιράτεμπέι, ΤΡΕΧΑ. ΞΕΧΝΑ το. ΠΡΟΧΘΕΣ!
  19. 17 points
    Πλύσιμο και κέρωμα, δώρο για τα γενέθλια που πλησιάζουν. Μίσος χρόνος και 6000 χλμ μαζί. ?
  20. 16 points
    Ημέρα Τέταρτη 6/9/2021 Ξυπνάμε στο χανόπουλο όπου χαιρεταμε τους φιλους με τις αλλες δυο μοτοσυκλέτες και συνεχιζουμε μόνοι μας πλέον το ταξιδι μας. Επόμενος προορισμος Πάργα. Εκει βλεπουμε ενα ωραιοτατο καρφι να ειναι αγεροχο στο πισω ελαστικο μου. Παιρνω τηλ στο πιο κοντινο βουλγκανιζατερ και κατα καλη μου τυχη εχει σαμπρελα, οποτε φυγαμε για φιλιπιαδα και σαμπρελα. Φτανοντας στην Παργα παμε κατευτεθειαν στο ξενοδοχειο για το check in και το ξεφορτωμα. Εκει παιρνουμε πληροφοριες για το που να παμε για φαγητο και κατηφοριζουμε για την πολη οπου και τρωμε για μεσημερι (παλι). Απο κει γυρναμε στο ξενοδοχειο για ξεκουραση, καθως το προγραμμα μας τις 2 αυτες μερες ηταν πολυ πιο ξεκουραστο. Το Απόγευμα, λοιπόν, κανουμε μια βολτα στο κάστρο της παργας, το οποιο αξιζει να το περπατήσετε και να καθισετε και για καφε στο μαγαζι που εχει εκει. Απο κει κατεβήκαμε για να περπατήσουμε μέσα στην πολη, η οποια είχε αρκετο κοσμο και αρκετους τουρίστες ακομα. Ημέρα πεμπτη 7/9/2021 Ξυπναμε στην παργα, φορτωνουμε και παιρνουμε ενα ''σωστο'' πρωινο. Επόμενη σταση η παραλία στην λυγια πρεβεζης, γιατι μετα απο τοσο βουνο την θες και την θαλασσα. πραγματικα μια απο τις πιο καθαρες και ωραιες παραλιες που εχω κανει μπανιο. Μετα απο το μπανιο συνεχισαμε για πρεβεζα οπου θα μέναμε εκει το βραδυ. Ημερα εκτη 8/9/2021 επιστροφη. Ημερα επιστροφης και τελευταια μερα, ξυπναμε στην πρεβεζα, φορτωνουμε και ξεκιναμε για βόνιτσα που θα πιουμε και τον τελευταιο καφε του ταξιδιου μας πριν γυρισουμε σρο Αγρινιο. Μετα λοιπόν απο 6 μερες πανω στην σελα του 700, δικαβαλος και με παντου πραγματα, εχω να πω πως ηταν αυτο το μηχανακι ακριβως που επρεπε να εχω για αυτο το ταξιδι. παντου ηταν ανταξιο των περιστασεων. Μια καταναλωση ακριβως στο 6.4 με αρκετα πιεσμενο επαρχειακο και απειρες ανηφορες. αρκετη ωρα στο χωμα και πραγματικα δεν εκανε κιχ πουθενα. ισως θα ηθελα να εχει 20 αρι τουλαχιστον τεποζιτο να μην ψαχνω βενζιναδικα μετα τα 200-220 χλμ. Αντε και του χρονου με μεγαλυτερο κυκλο.
  21. 16 points
    Μου "σηκώθηκε" μετά από καιρό. μάλλον πάμε για πριαπισμό Στην υγεία σου δάσκαλε. (Ξέρεις εσύ).
  22. 16 points
    Ένας φίλος είχε όρεξη για φωτογράφιση τις προάλλες και επιτέλους απέκτησα φωτογραφίες με εμένα μαζί με την μηχανή. Η συμβίωση κανένα νεότερο, ελάχιστα χιλιόμετρα το τελευταίο διάστημα δυστυχώς.
  23. 16 points
    Ευκαιρία για γνωριμία με τις κοντινές ομορφιές (Χορτιάτης) μιας και δεν μπορούμε να βγούμε εκτός νομού.
  24. 16 points
    Οι ζάντες δεν στραβώνουν τόσο πολύ που να σπάνε φτερά, όταν ανεβοκατεβαίνεις κράσπεδα. Έχει πέσει-κοπανήσει το Z να ξέρεις, και στο κρύβουνε. Καλή ευκαιρία ακούγεται ΑΛΛΑ να ψαχτεί το μοτό σε σωστό μηχανικό, και να κοιτάξει ΕΙΔΙΚΑ μην έχει θέμα εκτός από την ζάντα, πλαίσιο και μπροστινό σύστημα, γιατί σε βλέπω να τρως κανά ''φιλικό γκολ''. Όταν ακούς το είχε άλλος, πατέρας, θείος, ο Δον Καμίλο του χωριού, η γκόμενά μου η Τάνια, και ΑΥΤΟΙ το χαλάσανε, να ξέρεις δεν είναι καλά σημάδια.
  25. 15 points
    Υπέροχη λιακάδα το περασμένο ΣΚ, οπότε ευκαιρία για ένα πέρασμα από μερικά χρωστούμενα πάσα στις Άλπεις. Ήταν τόσο όμορφα οδηγικά, ππου δεν σταμάτησα αρκετά για φωτογραφίες, απλά χάζευα. Σούρουπο στο Moosalp Μια ιδέα από το περίφημο Furka Pass. Με διαφορά το πιο όμορφο πάσσο της Ελβετίας ως τώρα. Η ανηφορία στο φόντο είναι το Grimselpass. Πόσες λίμνες, καταρράκτες, δεν λέγεται. Από εδώ η γυναίκα μου και απο εδώ το αίσθημα μου Για φινάλε, η θέα από Klaussenpass
  26. 15 points
    Μετά από αρκετό ψάξιμο και υπομονή, βρέθηκε (σε λογική τιμή) αντικαταστάτης για τον μανίσιο, ταλαιπωρημένο και υπέρβαρο θερμοσίφωνα που είχε το μηχανάκι για τελικό
  27. 15 points
    Νεκρανάσταση θέματος 15ετίας, αλλά μιας και μόνο για κράξιμο αναφέρεται, είπα να γράψω μια εξαιρετική εμπειρία που είχα προσφάτως από τον Σαρακάκη. Το πιάνω από την αρχή. Αποφάσισα πριν λίγους μήνες να εξάγω το VFR μου μιας και δεν είχα πια νόμιμο δικαίωμα να το έχω μαζί μου με ελληνικές πινακίδες. Ένα πάκο εγγράφων μετά (μην ξανακούσω ότι στην Ελλάδα πάσχουμε από ασυνέπεια στο τι δικαιολογητικά χρειάζονται!) η διαδικασία έχει σκαλώσει στο τελευταίο έγγραφο, το περίφημο CoC (certificate of Conformity). Το έγγραφο αυτό είναι μια ευρωπαϊκή πιστοποίηση που αναγράφει ότι το όχημα πληροί όλους τους κανονισμούς για κυκλοφορία σε δημόσιο δρόμο. Καλώ την εδώ Honda και με ενημερώνουν οτι CoC για όχημα του 2002 δεν υπάρχει, αλλά μπορούν να μου ετοιμάσουν ένα ισοδύναμο κατ' αυτούς έγγραφο για την προνομιακή τιμή των μόλις 800 φράγκων! Μου πέφτει το σαγόνι, μιλάμε για το 1/3 της αξίας του οχήματος, αλλά τι να κάνουμε, αδυναμία το μηχανάκι. Το -ας πούμε- Συγκοινωνιών με ενημερώνει οτι δεν είναι σίγουροι για την ισχύ του ισοδύναμου εγγράφου, οπότε μου ζητούν να δουν κενή την φόρμα. Μεταβιβάζω το αίτημα στην Honda και εκεί ξεκινάει ένας γελοίος Γολγοθάς 2.5 μηνών, καμιας δεκαριάς mails άνευ απάντησης από μεριάς τους και ίσως 30 κλήσεων, οι τελευταίες δέκα δε επί καθημερινής βάσης. Κάθε μέρα διαφορετικός τύπος στο τηλέφωνο, κάθε μέρα διαφορετική εξήγηση/δικαιολογία/διαδικασία, όπως κα να έχει αποτέλεσμα μηδέν εις το πηλίκο. Καμία σχέση με το πώς φανταζόμαστε τις αντιπροσωπείες 'έξω', 'στας Ευρώπας' ε; Το Υπουργείο με ενημερώνει πώς η διορία μου εκπνέει και πώς απομένουν τρεις επιλογές: Πιστοποιούν οι ίδιοι το όχημα προς περίπου πέντε χιλιάρικα ή το βγάζω άμεσα από την χώρα ή αποκτώ το CoC. Απογοήτευση. Αποφασίζω - χωρίς ιδιαίτερες ελπίδες- να καλέσω στον Σαρακάκη. Το τηλεφωνικό κέντρο είναι γενικό, από χλοοκοπτικά, εξωλέμβιες ως GLX και Civic. Το σηκώνει μια κοπελίτσα, μέσα μου σκέφτομαι ότι θα την ζαλίζουν καθημερινά ζητώντας της από ανταλλακτικά μέχρι ραντεβού για σέρβις και πού να ξέρει η δόλια. Της εξηγώ όσο πιο απλοϊκά μπορώ να εκφραστώ τι θέλω, πριν αποσώσω μισή φράση με διακόπτει: " Καλέ το CoC θέλετε; ¨Έχουμε ειδικό συνεργάτη που ασχολείται με αυτά, ο κύριος Τάδε, ορίστε ο αριθμός του". Το ήξερε απ' έξω το ξεφτέρι! Ο κύριος Τάδε επίσης άριστος, με ενημέρωσε ότι για τέτοιας χρονιάς όχημα το κατάλληλο έγγραφο είναι η ελληνική έγκριση τύπου την οποία σε μισή ώρα μου έστειλε ηλεκτρονικά με mail δωρεάν! Σοκ και Δέος. Τα εύσημα μου στο Τμήμα του Σαρακάκη, απείρως πιο επαγγελματίες, γνώστες και εξυπηρετικοί από τους τραγικούς Ελβετούς.
  28. 15 points
    Δεν πειράζει ρε μάγκες.... Κραξτε ελεύθερα !! ... Ο Χαμπος έχει μεγάλη καρδιά και συγχωρεί!! Χαβαλε κάνω παιδιά. Με την αγγελία και με τους τύπους που ήδη με έχουν πάρει τηλέφωνο ... Δεν την ανέβασα εξ αρχής έτσι . Κάτι θα άκουσαν τα καημένα τα αυτακια μου και εφτασα σε αυτό το σημείο. Δεν θα κάτσω να το αναλύσω εδώ μέσα . Η αγγελία είναι δημόσια και δέχομαι και την κατακραυγή από όποιον δεν του αρέσει. Το "γκιοζιδες " πραγματικά όμως ... Το αφήνω ασχολιαστο γιατί είναι κρίμα για ένα άτομο το οποίο δεν το γνωρίζεις καν . ?
  29. 14 points
    Ρόδα, Τσάντα και Kοπάνα (χθες). (the 80's are dead).
  30. 14 points
  31. 14 points
  32. 14 points
    @Ratamahattaπάλι καλά που δεν είχες χειρότερα. Τελευταίο να είναι. --- Η οδύσσεια του κατέμ μου, έφτασε επιτέλους στο τέλος της... Πέρυσι, αρχές του έτους, έληξε η εγγύηση και μπήκα στην πρίζα να το σκαλίσω. Έβγαλα καταλύτη, του έβαλα ένα DNA φίλτρο στο μαμά φιλτρόκουτο. Όλα καλά. Το πήγα για μια δυναμομέτρηση και έβγαλε τα παρακάτω: Εντάξει μια χαρά όλα ωραία και καλά. Μετά μπήκα πάλι στην πρίζα και μια μέρα βλέπω αυτό: Με συνοπτικές διαδικασίες, το παραγγέλνω, μου έρχεται το βάζω πάνω, παραγγέλνω και ένα PCV, το βάζω και αυτό πάνω και λέω τώρα είμαστε κομπλέ, πάμε να το ρυθμίσουμε. Κανονίζω με ένα μαγαζί στον Υμηττό, το πηγαίνω από εκεί, μου λέει φιλαράκο το wideband είναι 18mm, οι μούφες στους λαιμούς σου είναι 12, δεν κάνουμε δουλειά. Έντάξει λέω, νο πρόμπλεμ. Βγάζω λαιμούς, πάω στον παπαγιάννη, του λέω βγάλε μου τις μούφες αυτές, και βάλε μου 18mm για να πάω να το ρυθμίσω. Εντάξει φιλαράκι, περίμενε λιγάκι...σε 20 λεπτά έρχεται πάλι πίσω, έτοιμος... Βάζω τους λαιμούς στο μηχανάκι και πάω όλο χαρά στο μαγαζί πάλι για να το ρυθμίσω το ρημάδι το PCV επιτέλους. Όλα αυτά τώρα, όποτε θα περιγράφω κάτι, φανταστείτε μια διαφορά 1-2 ΣΚ ανάμεσα σε κάθε εργασία, γιατί καθημερινές δεν προλαβαίνω να κλάσω από τη δουλειά, οπότε ότι εργασία γίνεται στο μηχανάκι γίνεται αποκλειστικά ΣΚ. Πάω που λέτε στο μαγαζί, ο πίσω κύλινδρος κομπλέ, στον μπροστά, η μούφα είχε μια μικρή κλίση προς τα μέσα και έβρισκε στο μοτέρ. Φιλαράκι μου λέει πάλι, δεν γίνεται δουλειά. Το κέρατό μου. Πάλι πίσω. Βγάζω λαιμούς πάλι, ξαναπάω παπαγιάννη, λέω άσε τη μούφα εκεί όπως είναι και βάλε μια δεύτερη στο πλάι. Εντάξει φιλαράκι, περίμενε λιγάκι...σε 10 λεπτά έρχεται πάλι πίσω, έτοιμος... Ξανά οι λαιμοί πάνω και πάω όλο χαρά στο μαγαζί πάλι για να το ρυθμίσω το ρημάδι το PCV επιτέλους. Εν τω μεταξύ, επειδή οι λαιμοί έγιναν ελβετικό τυρί, βρήκα ένα σετ μεταχειρισμένουν από θείο μπέη. Έχονται, τους καθαρίζω, τους γυαλίζω και λέω με το που το ρυθμίσω θα τους κάνω τράμπα γιατί κρίμα είναι το μωρό μου να είναι με αυτούς τους λαιμούς πάνω. Πένα, καλύτεροι και από καινούριοι. Φιλαράκι, έχουμε πρόβλημα, χάλασε το δυναμόμετρο. (πολλά καντήλια...) Από ένα σημείο και μετά, το επεισόδιο γίνεται PG18, γιατί μπήκε και ο κορωνοϊός στη μέση, ο dynojetάς, κάτι έπαθε με τη μέση του... Για να μην τα πολυλογώ από πέρυσι το γενάρη φτάσαμε στο πριν 2-3 βδομάδες. Έβγαλα τελικά το PCV από πάνω και πήγα στον @tre για να βάλει επιτέλους ένα τέλος στο μαρτύριό μου και να μου ρυθμίσει το μηχανάκι με φλασάρισμα στην ECU. Δι εντ.
  33. 14 points
    Μετά από πολλούς μήνες πήγα για "προπόνηση". Πολύ σκουριασμένος...
  34. 14 points
    Βόλτα στην Βερδικούσα, απίστευτη διαδρομή, highly recommended για μικρά μηχανάκια
  35. 14 points
  36. 14 points
    Καλησπερα σε ολους και υπομονη με το lock 2. Εδω ενα βιντεακι μεσα σε φθινοπωρινα χρωματα στο χωριο Λευκη της Καβαλας με το Tenere xt660z. Γεφυρακια ,ρεματιες, πλατανια, αλανες και ερημα γκρεμισμενα σπιτια στο περας της βολτας.. Εδω το βιντεο με λιγες φωτο στο τελος:
  37. 13 points
  38. 13 points
    Βόλτα και καφεδάκι στο Πόρτο Γερμενό να γνωριστούνε τα ξαντερφια
  39. 13 points
    Και τελικά, περίπου έξι μήνες μετά, έχω επιτέλους μηχανή Street triple πέρα ότι δεν έβρισκα στα λεφτά που έψαχνα στην πόλη μου, αποφάσισα να μην το πάρω (η έστω ακόμα...) για να πάρω 4κυλινδρο που ήθελα εξ αρχής ώστε να μην μου μείνει απωθημένο. Όποτε αυτόματα έφαγε και το tuono άκυρο (και καλύτερα γιατί το ξανασκέφτηκα για 1000αρι) Το Ζ όπως είχαμε πει είχε φάει άκυρο γιατί είναι αηδιαστικά βαρύ, hornet επίσης είδα ένα του 2008 και ούτε εκεί μπορώ να πω ότι μου έκανε κλικ κάτι. Εν τέλη, κατέληξα σε gsr 600 (χωρίς abs για τον γνωστό λόγο με το θέμα του abs στα gsr) το οποίο μόλις το οδήγησα μου άρεσαν τα πάντα σε σχέση με ότι είχα δοκιμάσει μέχρι τώρα (hornet, Z) αλλά το βρήκα και σε αρκετά καλή κατάσταση, εννοείται ότι το είδε και ο μηχανικός μου πριν την αγορά, γενικά είναι όλο εργοστασιακό και καθαρό, πάει καρφί στον δρόμο δεν τραβάει δεξιά η αριστερά, δεν τρίζει τίποτα κτλπ, το μόνο που χρειάζεται είναι αλυσιδογραναζα (δεν επείγουν) και ένα σέρβις λαδια τσιμούχες ξύστρες στο μπροστινό που έχω κανονίσει να το κάνω μέσα στην εβδομάδα μαζί με ένα τυπικό σέρβις λαδια και φίλτρο λαδιού. Θα ανεβάσω και φωτογραφίες! Οι Θεσσαλονικείς ψηθείτε για βόλτα!
  40. 13 points
  41. 13 points
    Χαρταετός, ταραμάς, χταποδάκι... https://i.imgur.com/gt8Cd1N.jpg?1
  42. 13 points
  43. 13 points
    Είπα να πάω βόλτα με το μικρό σήμερα, ε με έτρωγε ο κώλος μου και το έβαλα σε χιονισμένους δασικούς. Στην φωτό έχει γείρει γιατί τόσο υποχωρούσε το χιόνι κάτω από το στάντ. Τι 21 τι 12 ίντσες μπροστινό για off roading Μαγεία στην ησυχία του δάσους. Στο φρέσκο χιόνι πολύ απότομα παντηλίκια με αυτό το μεταξόνιο, ακόμη και με 2α δίπλωνε απότομα το τιμόνι καθώς έγραφε ο τροχός. Τελευταία φωτό με το δεξί φλας στην θέση του, μου την φύλαγε παγωμένη κατηφόρα. Το λατρεύω αυτό το μηχανάκι, με αυτό το βάρος και την γεωμετρία εξερευνείς μέρη που με τα μεγάλα θα ήταν αδύνατο.
  44. 13 points
    Βγάζει ο άλλος τους καθρέφτες στο παπί, κράξιμο γιατί δεν έχει ορατότητα πίσω. Βάζει ο άλλος κάμερα για ορατότητα πίσω, κράξιμο γιατί... έχει ορατότητα πίσω. Ε δε σας πιάνει κανείς πουθενά. ?
  45. 13 points
    Αγορι δεν σε ξερω αλλα με ολο το θαρρος... Εισαι ενθουσιωδης και δεν το κρυβεις. Φανηκε απο τα πρωτα σου ποστ οπου ελεγες με σιγουρια οτι δεν παιζει να σου κανουν πουστια, οτι το μηχανακι ΤΟ ΕΧΕΙΣ ΔΕΙ, οτι δεν εχει βγει σε βροχη, οτι δεν ειναι πιωμενο (γελανε τα λινα του πισινου), οτι 3 πραγματα θελει μονο και οτι ολα τα παραπανω ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ γιατι εσυ ΤΟ ΕΙΧΕΣ ΔΕΙ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ καθως και οτι θα ειναι ξενερα και για σενα σε προσωπικο επιπεδο να μην ειναι τα πραγματα ετσι... και μετα ηρθαν οι φωτο... ε και λες οκ δεν πειραζει (;!;!;!) Επειδη εμεινες με τον πρωτο εκεινον ενθουσιασμο (2011, λιγα χιλιομετρα, 1500€ ΜΟΝΟΟΟ!!!) κολλησες στο οτι ειναι ευκαιρια το μηχανακι, ο,τι και να σου ελεγαν εδω τα παιδια. Πιστευω πως αν ο μηχανικος ηταν διστακτικος θα ησουν σε φαση "Ρε συ σιγουρα; Ξαναδες το λιγο. Δεν φτιαχνεται; Μηπως αν βαλουμε την δισκοπλακα αναποδα; Αν το ξεματιασουμε;" κτλ κτλ Ο ενθουσιασμος αυτος να ξερεις, αν ο αλλος ειναι λιγο αλεπουδιτσα, δεν κρυβεται... Και η αλεπουδιτσα φιλος μια χαρα στο πουλησε οπως και η αλεπουδιτσα μηχανικος μια χαρα σε βρηκε. Ακριβως γιατι ηθελες φουλ απο μονος σου να το αγορασεις. Ας υποθεσουμε οτι δεν εχει προβλημα το πλαισιο και οτι δεν εχεις θεμα να περιμενεις μηνες ολοκληρους για να το κανεις μηχανη και οτι δεν σε πειραζει και το οικονομικο...(υποψιν απο λεφτα στο τελος δεν θα εχεις γλιτωσει τιποτα σε σχεση με ενα ατρακαριστο μεταχειρισμενο με τα διπλασια χιλιομετρα...που δεν θα εχει και κανενα τρεξιμο...) αλλα ρε συ, αληθεια... Μπορεις να οδηγας μηχανη με στραβο ψυγειο και να χαιρεσαι; Αληθεια τωρα... θα καθεσαι και θα το χαζευεις και δεν θα σε ενοχλουν αυτα...; (Γιατι αν πουμε οτι θα δωσεις 1000€ θα το κανεις απλα λειτουργικο. Εμφανισιακα θα ειναι λες και κατεβηκε ενα κρασπεδο οπως σου ειχαν πει...ξερεις τωρα... κρασπεδο...)
  46. 13 points
    Ένα τρακ γάντι μου λείπει μόνο .
  47. 13 points
    Χαχαχα όχι ρε, δεν ξύπνησα ένα πρωί και είπα άντε να αλλάξω μπαταρία! Τελευταία μέρα πριν την απαγόρευση κυκλοφορίας από νομό σε νομό, βάζω άδεια από την δουλειά, ημέρα Παρασκευή και λέω θα φύγω ξημερώματα να κάνω μια μονοήμερη στην ορεινή Ναυπακτία που το έχω κάψα και ας γυρίσω ότι ώρα γυρίσω. Η μηχανή ακίνητη κάνα δεκαήμερο, γενικά ζοριζοταν λίγο να πάρει, χωρίς να με έχει αφήσει όμως, ευκαιρία λέω να στρώσει και η μπαταρία με το ταξιδι. Σηκώνομαι στις 5, ντύνομαι, στολίζομαι, πάω να βάλω μπροστά, τίποτα. Νεκρή εντελώς. Να σου γ@μησω λέω πρωινιατικα θέλω να φύγω. Λέω θα την βάλω σκαστη στη κατηφορα, έχω καλή κατηφόρα έξω από το σπίτι. Δεν τα κατάφερα. Μαντεψτε ποιος γύρισε με τα πόδια σπίτι, άλλαξε ρούχα, έσπρωξε τη μηχανή με τα πόδια ένα γύρο δύο τετράγωνα γιατι δεν έπαιζε να ανέβω την ανηφόρα σπρώχνοντας, ενώ είχε ξεκινήσει να ψιχαλιζει. Αφού δεν την έβαλα στο car αμέσως μετά, νομίζω δεν θα την βάλω ποτέ.
  48. 13 points
    Νεο λαστιχακι εν μεσω καραντινας επειδη ηταν σε σχετικη προσφορα. Michelin power 5
  49. 12 points
    Που πας να μπλέξεις βρε άνθρωπε του Θεού; Το πίσω λάστιχο που είναι λιωμένο από τα burnouts δεν σε προβληματίζει; Το "δεν έχει πέσει ποτέ" που έγινε "έχει φάει 2 τούμπες" δεν σε προβληματίζει; Το ότι όλα επάνω του είναι σπασμένα από τις βάσεις δεν σε προβληματίζει; Το ότι το πέταξαν σε αυτή την κατάσταση σε μια αποθήκη δεν σε προβληματίζει? Αλλά θα σου πει "εγώ το αγαπάω αυτό το μηχανάκι!!!!" Με έναν αρρωστημένο τρόπο θα συμπληρώσω εγώ. Ίσως εγώ να είμαι περίεργος, αλλά όταν αποθηκευσα την δικιά μου μοτοσυκλέτα την έπλυνα λες και πήγαινε σε σαλόνι μόδας. Τόσο καθαρή δεν ήταν ποτέ όσο την είχα στα χέρια μου. Και εννοείται ότι φρόντισα όλα επάνω να είναι σε άψογη κατάσταση. Αν τα πράγματα στο μέλλον έρθουν βολικά, θα κάνω μια αλλαγή λαδιών, παραφλου και υγρών φρένων και θα είμαι έτοιμος να πάω βόλτα. Και φυσικά θα ντρεπόμουν να δείξω σε υποψήφιο αγοραστή όχημα μου σε τέτοια κατάσταση. Πώς αυτός ο άνθρωπος θα με πείσει ότι ήταν σχολαστικός στην συντήρηση; Σκέψου καλά τι πας να κάνεις. Από φίλους, γνωστούς και συγγενείς τρως τους μεγαλύτερους καζους έλεγε κάποτε ο παππούς μου ο μακαρίτης και άδικο δεν είχε ποτέ. Καλή τύχη σε ότι αποφασίσεις!
  50. 12 points
    Σήμερα το πρόγραμμα είχε πλύσιμο και γυάλισμα !!!!! ?
×
×
  • Create New...