Leaderboard

Ημέρα 11 Πρωινό ξύπνημα και σε έναν ψυχρό και ανάποδο χώρο τρώμε ένα ψυχρό και ανάποδο πρωϊνό...Ο Χαρούλης λέει ότι ο καφές είναι τούρκικος φιλτραρισμένος και όντως έχει γεύση άστα να πάνε...Αποχαιρετούμε το Σαράγεβο με ανάμικτα συναισθήματα αφού σήμερα είναι η τελευταία διανυχτέρευση εκτός συνόρων... Η διαδρομή μέχρι το Βίσεγκραντ είναι υπέροχη...ο δρόμος περνάει στο πλάι του ποταμιού μέσα από τούνελ και η φύση είναι υπέροχη... Οδηγούμε χαλαρά με ωραίο ρυθμό και η διαδρομή μας αποζημιώνει έως το Cacak αλλά η ζέστη είναι υπερβολική και ταλαιπωρούμαστε...Συχνές στάσεις λοιπόν όπως αυτή έξω από την Uzice… Αργά το απόγευμα φτάνουμε στη Νις και αφού ξεκουραζόμαστε λίγο στο χοτέλ βγαίνουμε στη γνώριμη πια πόλη για βόλτα και φαγητό... Τα τοπικά δείγματα πανίδας είναι όπως πάντα απίστευτου κάλλους!!! Βάζουμε το τζιπιες να μας πάει στο πρώτο ρεστοράν που είναι πιο κοντά μας και οδηγούμαστε σε έναν πεζόδρομο τίγκα στα μπαράκια και στα ρεστοράν γεμάτα από αιθέριες υπάρξεις...Ναι, είμαστε και πάλι στη Σερβία... Μας έχουν μείνει δηνάρια από προχθές και έτσι μπορούμε να κάτσουμε κάπου και να φάμε σχετικά αξιοπρεπώς...Μερικές μπύρες μετά σέρνουμε τα σαρκία μας σε ένα παγκάκι δίπλα στο ποτάμι (Κάπα Κάπα Χαρούληηηηη) και σκάμε στα γέλια λέγοντας ότι κοτσάνα μας έρχεται στο κρανίο...Μερικά χιχιχιχι και χεχεχεχε μετά πάμε για ύπνο...Αύριο είναι η τελευταία ημέρα Χαρούλη, πάει το παραμύθι και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα... Ημέρα 12 Πρωινό ξύπνημα και σκεφτόμαστε τα 700 χλμ που έχουμε να διανύσουμε σήμερα μέχρι τη Λαμία...τα 3 σύνορα που πρέπει να περάσουμε, τη μία ώρα που θα χάσουμε έτσι κι αλλιώς λόγω επιστροφής στην Ελλάδα και τη ζέστη που βαράει κόκκινο... Με τα πολλά αργούμε πολύ να φύγουμε από την πόλη... Σταματάμε πριν τα σύνορα με τα Σκόπια για να βάλουμε βενζίνη με τα δηνάρια που μας έχουν απομείνει και αναπληρώνουμε τα υγρά με αναψυκτικά και νερά...Πολύ ζέστη λέμε! Διασχίζουμε τα Σκόπια και επιτέλους να τα Ελληνικά σύνορα μπροστά μας...Για άλλη μια φορά τα καταφέραμε Χαρούλη, να η Ελλαδίτσα μας...Κουρασμένοι, σταματάμε κάθε λίγο και λιγάκι για διόδια και έχουμε νευριάσει...Ευτυχώς στο παρατσάκ γλυτώνουμε να μείνει ο Χαρούλης από βενζίνη, βγαίνοντας στην έξοδο του Αλμυρού... Πέφτει η νύχτα και φτάνουμε στη Λαμία...Η κουμπάρα μου έχει φτιάξει γιουβετσάκι και το τσακίζουμε συνοδεία μπυρών και ιστοριών από το ταξίδι, το ταξίδι που τέλειωσε Χαρούλη.... Ημέρα 13 Άλλο ένα ταξίδι τελειώνει σήμερα...Σε λίγες ώρες είμαι σπίτι μου και πέφτω στην αγκαλιά των δικών μου ανθρώπων που ανακουφισμένοι με υποδέχονται από άλλη μια περιπέτεια...Το κοντέρ του μοτοσακό έχει δείξει 4.360 χλμ και το κοντέρ του μυαλού μου μηδένισε για άλλη μια φορά...Τα συναισθήματα είναι ανάμικτα...Ανακούφιση που γύρισα πίσω σώος και αβλαβής, κούραση αλλά ωραία κούραση, ανησυχία για την κατάσταση που πρέπει τώρα να αντιμετωπίσω στη χώρα μου που τόσο αγαπώ αλλά που την έχουν καταστρέψει πια τα λαμόγια και οι πολιτικοί... Θα υπάρξει επόμενο ταξίδι με ρωτούν; Δεν ξέρω πια, νοιώθω ότι έχω κλείσει ένα μεγάλο κεφάλαιο με αυτό το ταξίδι, το 4ο στη σειρά....22.000 χλμ και βάλε σε 18 χώρες (Σκόπια, Αλβανία, Μαυροβούνιο, Βοσνία, Κροατία, Σλοβενία, Αυστρία, Ιταλία, Ελβετία, Γερμανία, Πολωνία, Σλοβακία, Ουγγαρία, Σερβία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Ουκρανία, Μολδαβία) μου έχουν αλλάξει τη ζωή αλλά δε νοιώθω πια ότι υπάρχει κάποια πρόκληση εδώ γύρω...Θα περιμένω λοιπόν έως να μπορέσω να πραγματοποιήσω κάποιο ιδιαίτερο και μακρυνό ταξίδι...Τουρκία, Γεωργία, Αρμενία, Αζερμπαιτζάν, Ιράν, Καζακστάν, Ρωσία, Μογγολία, Σιβηρία, να τι με στοιχειώνει εδώ και χρόνια... Δεν ξεκαβαλάμε λοιπόν ποτέ! Το Ταξίδι συνεχίζεται!!! ΤΕΛΟΣ για τώρα!!!

Back to base. Καλή φάση ήταν. 385 χιλιόμετρα στο σύνολο Πετάει το versys.... Μετά την Αγ.Άννα Ο χώρος που θα γίνει το φεστιβάλ Αρβανίτσας (καμάυ ο χώρος και για κανένα mybike πικ-νικ) Γαλαξίδι Δελφοί Ακολούθησε τυρόπιτα στην Αράχοβα και καφέ στη Λιβαδειά. Υ.Γ. Τι γαμάτο το κομμάτι Αγ. Άννα-Κυριάκι.... Στροφιλίκι να γουστάρεις μέσα στη φύση που οργιάζει.

Καλησπερα επιτελους αγορασα την παπια μου! Σημερα ηρθε το Honda Supra X κατω απο το σπιτι μου και με την πρωτη βολτα που εκανε μεχρι τον ασφαλιστη ειναι απλααα φοβερο! Απο αυριο ολοι μερα εξω θα με χασουν απο το σπιτι!! :P Ειμαι πολυ χαρουμενος γιατι αγορασα το πρωτο μου "μηχανακι" με δικα μου λευτα και τα συναισθηματα δεν περιγραφονται! μια ερωτηση την αδεια κυκλοφ. μπορω να την βγαλω φωτοτυπια και να εχω αυτην μαζι μου αντι την κανονικη η θα εχω προβλημα??

περιμενουμε φοτο?

Μόλις επιστρέψαμε στα σπίτια μας μετά από ένα καταπληκτικό δεκαήμερο. Φώτο κλπ θα ακολουθήσουν.

Ναι απλα δεν υπαρχει αυτη η ευχαριστηση που νιωθεις οταν το βλεπεις και ξερεις ειναι δικο σου!! Ευχαριστω! σιγα σιγα τωρα που ειναι και στο στρωσιμο να με μαθει και να το μαθω! Και βεβαια επιβαλεται μια φωτο!! Αυριο το πρωι θα βαλω κι αλλες!

Γούσταρα...

Tης ... τα φόρεσα! Εντυπώσεις σε κανα-δυο βδομάδες.

Getting slowly ready... MMMMM κάτι λείπει... η πινακίδα... ήρθε η δύσκολη στιγμή να γίνουμε ένα με το γράμμα του νόμου... και ένα τελευταίο πράγμα να φτιάξω την σέλα ποιο.... αναπαυτικη....

Count me in.. Tο νωρίς πιο είναι?Να βγει το μεροκάματο πρώτα για να πληρωθεί η μπύρα μετά .

Ναι τον βρηκα την κυριακη και την δευτερα τον πηγα σε μια κλινικη στον γερακα προληπτικα

Μη ζηλεύεις ανασυντάξου για την επόμενη από βδομάδα!

Με καλυψες 100%. Τι να γραψω εγω τωρα;;; Βαλκανια θελουν...

Χαλαρά

|-----χ----χ----χ---χ----χ----χ----| | | | | L=φαση Ν=ουδετερος L1. N. L2. (καλωδια απο ταβανι) αν βαλεις το L ειτε στο L1 ειτε στο L2 κ το Ν στο Ν που θα ανιχνευσεις τοτε πρεπει με οσα λες να αναψουν κ οι 6 λαμπες πατωντας μονο το ενα απο τα δυο πληκτρα.. η συνεχεια δικη σου...

περιμενουμε φοτο? πολύ ωραιές! Σε σχέση δηλαδη με αυτό που περιμενεις να δεις όταν ακούσεις SD με βαλιτσες.. και οι βασεις πολύ διακριτικές. Μπορεί να έδωσες κάτι παραπάνω και να έκανες κάποιους συμβιβασμούς σε θέματα χωρητικότιτας, αλλά είναι νωμίζω η καλυτερη δυνατή λύση που να σέβεται και την αισθητική της μοτοσυκλέτας. Καλοτάξιδες11

Το καθένα έχει την χρήση του, Σε σχέση με το να αφεθεί τελείως unprotected, σαφώς είναι καλύτερο οποιοδήποτε μέτρο ασφάλειας. Ένας συναγερμός σε συνδυασμό με κάτι από τα παραπάνω που ανέφερες είναι ότι καλύτερο μπορείς να κάνεις. Αλλά άμα είναι να στο lift 'n go δεν πας να έχεις βάλει όλον τον στολισμό του epitaph So πάρε ότι θες και σε βολεύει σαν χρήση και σαν χρήματα.. ΥΓ Μου θύμισες τα περίοδο που τα είχα με την Joanne. no hard feelings για το χιουμοράκι ε;

Άκυρη η ώρα συνάντησης αφού μιας και είναι σόλο βόλτα 8 θα έχω περάσει Βοιωτία.

Πολλά ζητάς :P και μόνο που υπάρχουν για τέτοιο μηχανάκι και μπαίνει και 2ο άτομο μη το πεις όυτε του τραγό...

Το ακρωτήρι λοιπόν είναι το νότιο-δυτικό άκρο του νησιού. Στο τέλος του δρόμου δεσπόζει ένας φάρος και βλέπεις το καλύτερο ηλιοβασίλεμα που παίζει στην Λευκάδα μαζί με τα νησάκια και την Κεφαλλονιά στο βάθος. Από κει φημολογείται ότι φούνταρε και η Σαπφώ επίσης, αδιασταύρωτη πληροφορία. Από τουρίστες ελάχιστοι και όλοι ξένοι, τουλάχιστον όταν πήγαμε εμείς, οι δικοί μας μάλλον μπιτσομπαραζιόντουσαν ακόμα. Αυτά πάνω κάτω από την Λευκάδα, μερικές μπόνους φωτογραφίες ακόμα. γάτες παντού και μεις με ντου όχι δεν έχει πολύ κόσμο εδώ, μην σκας πάμε αλλού μεσογειακή διατροφή μας κρατάει υγιείς (και χοντρούς) κάψε λίγο λάδι ρε άτιμο, κουβαλάω τσάμπα 1 λίτρο μαζί χιούστον έχουμε πρόβλημα τα επίπεδα χιπστερισμού φτάσανε υπέρυθρο Αυτά τα ολίγα προς το παρών. 1102 χλμ μετά την εκκίνηση φτάσαμε Πύλο από την πλατεία της οποίας σας γράφω, αλλά αυτή είναι μια ιστορία για άλλη μέρα...

Τώρα το καλοκαίρι που έχω χρόνο, μου αρέσει να κάνω επανάληψη στην αριθμητική... 1 2 3 4 5

Σε οποιο και να το βαλεις το ιδιο ειναι...

Οκ δεν έγινε και τίποτα...Βρήκα τις φωτό που μου έλειπαν από Βελιγράδι...Πριν προχωρήσουμε λοιπόν, να ακόμα λίγο Βελιγράδι... Kalemegdan! SVETI SAVA! Βελιγράδι-απομεινάρι του πολέμου... Ada Ciganlija!

Βγάζουμε επίσης και χρήματα από ντόπια τράπεζα, όλα καλά, όλα ανθηρά…Με λέβα στα χέρια συνεχίζουμε για Ντιμίτροβγκραντ και έξω από τη Στάρα Ζαγορά πέφτουμε στην εθνική οδό για Μπουργκάς που μας επιφυλάσσει μπουρίνι…Αδιάβροχα λοιπόν μέχρι το Μπουργκάς …Αισίως μετά από λίγο μπαίνουμε στη χερσόνησο του Νέσεμπαρ, παλιά Ελληνική αποικία, κληρονομιά της Ουνέσκο κτλ…μέχρι εκεί ξέρω ο φωστήρας…

Άντε πάλι τα ίδια…αυτή η αίσθηση να κοιτάς το πληκτρολόγιο για ώρα πριν αρχίσουν να ξεπηδούν οι λέξεις… Να κοιτάς τις φωτογραφίες σου, εικόνες της στιγμής, πάγωμα του χρόνου… Ήσουν εκεί βεβαίως αλλά ήσουν εκεί? Ο δρόμος σε πάει και σε φέρνει, μια νοητή γραμμή στο χάρτη του μυαλού… Το πριν σε στοιχειώνει, το μετά σε λυτρώνει? 1η μέρα Είναι Παρασκευή μεσημέρι…Έχω τελειώσει τη δουλειά και γυρίζω σπίτι ενθουσιασμένος για το ταξίδι που είναι πια πραγματικότητα! Στην πράξη το ταξίδι ξεκινάει την Κυριακή το πρωί αφού ο Χαρούλης δεν μπορεί να φύγει από την Αθήνα πριν από το Σάββατο το απόγευμα… Έχω ετοιμάσει τα πράγματα μου και φεύγω για Λαμία στη γνωστή πια ζεστή στάση-αγκαλιά των κουμπάρων μου…Σκέφτηκα να μοιράσω τη διαδρομή μου και να διανυχτερεύσω την Παρασκευή στη Λαμία και το Σάββατο το βράδυ στο Ροδολίβος Σερρών (κοντά στην Αμφίπολη) σε ένα φιλικό ζευγάρι… Το σχέδιο ήταν να φύγει ο Χαρούλης το Σάββατο το απόγευμα από Αθήνα, να διανυχτερεύσει στη Σαλονίκη και την Κυριακή το πρωί να βρεθούμε στον άγαλμα του λέοντα της Αμφίπολης που είναι και της μοδός..Παρασκευή βράδυ λοιπόν με τους κουμπάρους στη Λαμία και μεταξύ των απαραίτητων κρύων μπυρών ανακαλύπτω για άλλη μια φορά σοφία βγαλμένη από τη ζωή… 2η μέρα Σάββατο πρωί ξυπνάω και με τον καφέ στο χέρι βλέπω στην τιβί τα σχετικά με το δημοψήφισμα…Μένω άγαλμας! Τι σημαίνει αυτό τώρα? Παγωμένος ακόμα φιλώ σταυρωτά τους κουμπάρους μου και ετοιμάζομαι να φύγω… Βγαίνοντας από την πόλη τρώω πολιτισμικό σοκ από τις ουρές στα ΑΤΜ…ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΤΩΡΑ ΓΑΜΩΤΟ? Κοκαλώνω πραγματικά αλλά συνεχίζω παρ’όλα αυτά, ακόμα στην κοσμάρα μου…κάτι μου λέει ότι αυτό το ταξίδι δε θα είναι ίδιο με κανένα, κάτι μου λέει ότι τα πράγματα θα είναι ζόρικα…Μπράβο μεγάλε το πιασες το νόημα! Πάνω στην εθνική οδό κάνω στάση για τσιγάρο και κοιτάζω το κινητό…5 αναπάντητες κλήσεις από το Διευθυντή μου στη δουλειά! Ώχ κάτι ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΛΑ!!! Εκεί πια αρχίζω και μπαίνω στο νόημα! Αναγκάζομαι να μιλήσω με μερικούς συναδέρφους για να κανονίσω τα της κρίσης και συνεχίζω ακάθεκτος προς το Ροδολίβος…Στο χαλαρωτικό περιβάλλον του χωριού απολαμβάνω τη φιλοξενία των φίλων μου αλλά ταυτόχρονα το μάτι μας πετάει στην τιβί από κανάλι σε κανάλι προσπαθώντας να καταλάβουμε τι συμβαίνει… 3η μέρα Κυριακή πρωί! Το ταξίδι ξεκινά πια και είμαι ενθουσιασμένος αλλά και ανήσυχος! Πολύ ανήσυχος! Το στομάχι μου είναι σφιγμένο από το στρες, αναρωτιέμαι αν ο κακόμοιρος ο Χαρούλης θα πρόλαβε να ξεκουραστεί, αφού έφτασε τη Σαλονίκη στη μία το βράδυ και το ραντεβού μας είναι στις 9 το πρωί, 100 χλμ από τη Σαλονίκη… Και όμως, να ο Χαρούλης, ντούρος με τον κλέουρα στην πένα! Πάμε για χάζι στον Άγαλμα του Λεόντα! Ακριβώς εκεί αρχίζει η μετονομασία του Χαρούλη σε Όσιο Ονούφριο για προφανείς λόγους … Ο Λέων ωραίος και καμαρωτός, τον φιλούμε σταυρωτά και ξεκινούμε γιατί η Βουλγαρία μας περιμένει!!! Η βαρετή Εγνατία οδός μας βγάζει στην Κομοτηνή και έπειτα από μια ωραία διαδρομή μέσα στα δέντρα φτάνουμε στον φρέσκο Μεθοριακό Σταθμό και με συνοπτικές διαδικασίες μπαίνουμε στη Βουλγαρία. Ο καινούριος δρόμος συνεχίζει μέσα στα δέντρα σε μια ωραία διαδρομή και δεν αργούμε να φτάσουμε στο Κάρτζαλι όπου βάζουμε και βενζίνη με τις χρεωστικές κάρτες μας, όλα καλά λοιπόν με τις κάρτες, δε χρειάζεται να ανησυχείς…ή χρειάζεται? Στο Χάσκοβο κάνουμε μια μικρή στάση να θαυμάσουμε το τεράστιο άγαλμα της Παναγίας που δεσπόζει στην πόλη η οποία είναι συμπαθής…φτωχική αλλά καθαρή και περιποιημένη…

1) μπορει σχεδον κανονικα να ανοιγε! 2)απο ενα σημειο και μετα σιγουρα οχι 3)καποια στιγμη θα σε αφησει και οταν δεν δουλευει καλα το μπουζι βουλωνεις ποιο γρηγορα την εξατμιση σου σην και ανοδο θερμοκρασιας!! 4)τα διχρονα καινε το μπουζι και λογου διπλασιας εργασιας απο ενα τετραχρονο και απο την θερμοκρασια λογου 2χρονου και απο το λαδι τατυτοχρονα! μπορει να σου καψει μπουζι το 2χρονο μεσα σε 1 μηνα μπορει και ουτε σε ενα χρονο! οολα αυτα βεβαια με τον καπνο που σε εβγαλε αν ειναι απο καμενο μπουζι που θα ειναι και η καλυτερη περιπτωση!!

windows 8.1--> περιοχη-->διαχειριση-->Γλωσσα για τα προγραμματα που δεν υποστυριζουν unicode-->ελληνικα θα δω τωρα εαν μου τα εμφανιζει το media player classic αυτο εχω.

ρε κανονίζετε χωρίς εμένα πάλι μεσοβδόμαδα???

ΕΣΟ ΕΤΟΙΜΟΣ

οχι μονος μ κοκκινο κρανος κ μονιμα ανοιχτα τα φλας εσυ μαυρο ασπρο κρανος??

Εύχομαι του χρόνου να ξαναπάτε όπου γουστάρετε

Είμαι της άποψης "όσο περισσότερα, τόσο καλύτερα", αλλα αφού ρωτάς μεταξύ αυτών η δική μου απάντηση είναι η εξής... Η αλυσίδα έχει και αυτή τα μειονεκτήματα της, πρώτα το όγκο/βάρος της (οι αλυσίδες των 200ε που αναφέρεις ζυγίζουν σχεδόν 6 κιλά) όταν μιλάμε για βόλτες ή τέλος πάντων για οπουδήποτε που δεν ειναι "το σπιτι σου", και έπειτα το οτι πρέπει να βρεις σταθερό σημείο. Αν δε βρεις τι κάνεις? δένεις απλά την ρόδα με την αλυσίδα οπότε έχεις το ίδιο πράγμα με το disc lock μείον τον συναγερμό.

Μια χαρά.... ωραιος...

Νομίζω ότι είσαι τυχερός για λίγες μέρες και εμπίπτεις στην κατηγορία της αυτόματης αναβάθμισης σε Α(περιόριστο) μόνο με επανέκδοση. Για πιο ασφαλή συμπεράσματα, ρώτα στην τοπική διεύθυνση μεταφορών.

Μιζερη ζωη...

Με αφορμή το θέμα της συζήτησης να πω ότι είναι εξαιρετικά σημαντικός για την ασφάλειά μας ο τρόπος που περνάμε τα μεγάλα και ψηλά οχήματα (απορριματοφόρα, λεωφορεία, φορτηγά) όταν είναι σταματημένα σε σχετικά μικρούς δρόμους. Και λέω για "μικρούς δρόμους", διότι σε δρόμους με περισσότερες από μία λωρίδες ανά κατεύθυνση δύσκολα θα δεις κάποιον π.χ. να βγαίνει από το λεωφορείο στη στάση και περνώντας ΜΠΡΟΣΤΑ από το λεωφορείο να περνάει απέναντι (!), όπως και δύσκολα θα τολμήσει κάποιος "γιωταχής" να βγεί από το κάθετο στενό μπροστά από το λεωφορείο και να περάσει κάθετα μια φαρδιά λεωφόρο, διότι ακριβώς περιμένει ως πιθανό να έρχεται άλλο όχημα που δεν το βλέπει. Όμως, σε μικρούς δρόμους (ιδίως σε μονόδρομους) τι γίνεται; Εκεί, συχνά βλέπεις το φαινόμενο να περνάει ο αποβιβασθείς επιβάτης μπροστά από το λεωφορείο, διότι θεωρεί (κακώς, κάκιστα) ότι το σταματημένο λεωφορείο έχει κάτα κάποιον τρόπο "κλείσει" το δρόμο και άρα θεωρεί (επαναλαμβάνω, κακώς, αλλά δυστυχώς το παρατηρώ) ότι μπορεί να περάσει. Το ίδιο πράγμα έχει στο μυαλό του και ο γιωταχής που βλέποντας τον μικρό δρόμο "γεμάτο" με μια σταματημένη σκουπιδιάρα ή ένα λεωφορείο, θεωρεί (λαθεμένα) ότι ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να περνάει το οτιδήποτε και δεν περνάει από το μυαλό του ότι στο χώρο που απομένει μπορεί κάλλιστα να περνάει ένα μηχανάκι! Γι' αυτό λοιπόν όσοι οδηγούμε οχήματα (μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, λεωφορεία, φορτηγά) ας τα έχουμε αυτά στο μυαλό μας. Και ιδίως όσοι είμαστε μοτοσυκλετιστές, ας έχουμε εμείς στο μυαλό ότι αν περνάμε μεγάλο και ψηλό όχημα, να ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ως ενδεχόμενο να εμφανιστεί κάτι μπροστά μας και να είμαστε διπλά προσεκτικοί, όπερ σημαίνει να κοντοστεκόμαστε και να περνάμε φειδωλά, με μικρή ταχύτητα και με πολλή προσοχή δίπλα από το κάθε ψηλό όχημα που πρέπει να προσπεράσουμε σε τέτοιες αστικές καταστάσεις. Επί του προκειμένου: Ευτυχώς, το παληκάρι που του συνέβη το γεγονός δεν χτύπησε και αυτό είναι το σημαντικότερο. Πάνω απ' όλα η υγεία μας. Διαβάζοντας τα πραγματικά περιστατικά και χωρίς να έχω γνώση της κατάστασης, θεωρώ (προσωπική γνώμη) ότι: α) Το να περάσει κάποιος από δεξιά με τη μοτοσυκλέτα του σε μονόδρομο με μια και μόνη λωρίδα κίνησης τη ΣΤΑΜΑΤΗΜΕΝΗ σκουπιδιάρα είναι σύμφωνο με τον ΚΟΚ, διότι δεν πρόκειται για προσπέραση κινούμενου οχήματος (οπότε θα απαγορευόταν η εκ δεξιών προσπέραση, βάσει των συνθηκών) αλλά για προσπέραση σταματημένου οχήματος. β) Ο οδηγός του αυτοκινήτου στον κάθετο δρόμο με το ΣΤΟΠ θα έπρεπε να πράξει ως εξής: Είτε να περιμένει να τελειώσει την αποκομιδή η σκουπιδιάρα και να ελευθερωθεί ο δρόμος για να έχει πλήρη ορατότητα είτε (π.χ. αν καθυστερούσε η σκουπιδιάρα ή αν τύχαινε αντί για τη σκουπιδιάρα να ήταν ένα φορτηγό σταματημένο επί ώρα που δεν ξέρεις πότε θα φύγει) να βγεί δειλά δειλά προς στον δρόμο με την προτεραιότητα και να κινείται μετά φόβου Θεού, ξεμυτίζοντας τη μουτσούνα του αυτοκινήτου λίγο λίγο και με ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΡΟΣΟΧΗ να περάσει απέναντι, με πλήρη ετοιμότητα να σταματήσει αμέσως μόλις αντιληφθεί όχημα να κινείται επί του δρόμου προτεραιότητας.

Βολτάρουμε λίγο στα παρκούλ και αράζουμε σε ένα από αυτά για ξεκούραση... ...και συνεχίζουμε να βολτάρουμε... Χμ! Πειρασμοί παντού βεβαίως... Κι'αλλοι πειρασμοί... Καθόμαστε σε ένα κυριλέ ρεστοράν και τα πιάτα είναι για φωτογράφιση! Ανάλογο φαγητό στο Ελλαδιστάν θα κόστιζε τριπλάσια ευρά τουλάχιστον! Τρώμε λοιπόν του σκασμού και κάποιες μπυρούλ μετά και αφού βγάζουμε μερικά Lei από την Πειραιώς τσιμπάμε ένα ταξάκι και γυρνάμε στο χοτέλ για νάνι....Αύριο το πρόγραμμα λέει Βελιγράδι!!! Συνεχίζεται...

Dream Theater & Queensryche - Comfortably Numb (Pink Floyd Cover)

Διαφωνώ. Δέν υπάρχει μηχανάκι που να μην είναι fun

3. ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΜΗ Εχουμε λοιπον βρει τη μηχανη των ονειρων μας! Εχουμε λιωσει τις φωτογραφιες στην αναλυση, εχουμε μελετησει τα χαρτια της μηχανης, και ο μηχανικος λεει οτι ειναι σε καλη κατασταση. Επομενα βηματα; Το κλεισιμο της τιμης και η πληρωμη. ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΙΜΗΣ Να ξερετε οτι οι περισσοτεροι εμποροι ειναι διατεθειμενοι να παζαρεψουν την τιμη που αναφερουν. Βεβαια, αυτο ειναι πιο ευκολο να γινει απο κοντα. Αν πατε με ενα "πακετο" στο χερι και του πειτε την παιρνω ΤΟΣΑ τωρα και φευγω, τοτε υπαρχει καλη περιπτωση να το συζητησει. Απο το τηλεφωνο ειναι πιο δυσκολο, αλλα και παλι εφικτο. Να ξερετε οτι εφοσων ο εμπορος πουλαει τη μηχανη στο εξωτερικο γλυτωνει το ΦΠΑ (thanks Κωστη για το tip!), οποτε τον παιρνει να σας κανει καλυτερη τιμη... ΠΛΗΡΩΜΗ Εδω τα πραγματα δυσκολευουν λιγο. Οι περισσοτεροι εμποροι ζητανε ολα τα λεφτα μπροστα για να στειλουν την μηχανη Ελλαδα. Εδω ειναι πλεον θεμα του ποσο εμπιστευεστε τον εμπορο -και παμε παλι στο πρωτο βημα οταν ελεγχαμε το μαγαζι για φερεγγυοτητα κλπ. Κανεις δεν μπορει να εγγυηθει οτι δεν θα γινει καποια στραβη, αλλα αν το μαγαζι ειναι μεγαλο, και μεχρι στιγμης ο εμπορος ειναι σταθερα συνεργασιμος και τυπικος, τοτε οι πιθανοτητες ειναι με το μερος σας.... Καντε την καταθεση στην τραπεζα ωστε να εχετε το καταθετηριο στα χερια σας. ΑΝ ω μη γενοιτω συμβει κατι κακο και δεν παραδοθει τιποτα, τοτε θα εχετε τη δυνατοτητα να κινηθειτε μεσω της τραπεζας σας κανοντας αμφισβητηση της συναλλαγης. 4. ΜΕΤΑΦΟΡΑ Εδω υπαρχουν μερικες επιλογες. Υπαρχουν αρκετες εταιριες που ειδικευονται στη μεταφορα οχηματων απο Γερμανια στην Ελλαδα, τοσο ιδιωτες οσο και μεγαλοι οργανισμοι οπως η Γερμανικη ADAC. Προφανως αναλογα με την εταιρια και την αποσταση θα αλλαξει και η τιμη, αλλα μια ενδεικτικη τιμη ειναι τα 300-350 ευρω... ΜΗΝ τσιγκουνευτειτε τα λεφτα εδω. Χιλιες φορες καλυτερα 50 ευρω παραπανω και να ερθει η μηχανη με ασφαλεια, παρα να την παραλαβετε σε ...τευχη. Το τελευταιο σεναριο βεβαια ειναι δυσκολο, αλλα καλο ειναι να ειμαστε προσεκτικοι.... ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ RELOADED Ως επιπλεον μετρο ασφαλειας ζητηστε απο τον εμπορο να βγαλει μερικες φωτογραφιες τη μηχανη ενω την φορτωνουν στο φορτηγο, καθως και φωτογραφια ολων των τυχον αξεσουαρ που συνοδευουν τη μηχανη. Ετσι οταν θα φτασει σε σας θα ξερετε αν ηρθε οπως ξεκινησε η οχι. ΧΡΟΝΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ Ζητηστε συγκεκριμενο χρονικο διαγραμμα για την παραδοση της μηχανης και προσπαθηστε να εχετε ενα τηλεφωνο επικοινωνιας με τον μεταφορεα και καλεστε τον αν αυτο κριθει απαραιτητο. ΠΑΡΑΛΑΒΗ Οταν ο μεταφορεας την κατεβασει απο το οχημα, ελεγξτε την προσεκτικα για τυχον φθορες/γδαρσιματα απο ιμαντες η αλλα αντικειμενα καθως και τα συνοδευτικα αξεσουαρ ωστε να βεβαιωθειτε οτι ολα ειναι στην κατασταση που θα επρεπε. Αφου ολα ειναι ενταξει, τοτε παρτε τα κλειδια και ολα τα χαρτια της μηχανης, με σπουδαιοτερο την Γερμανικη αδεια κυκλοφοριας και το ΔΑΟ (Δελτιο Αφιξης Οχηματος). Αυτα θα χρειαστουν στο επομενο και τελευταιο βημα, που ειναι ..... νταν νταααννν ντταααν νταααανννν...... {echo} O Eκτελωνισμοoooς! :lol: :lol: