Leaderboard

"Όχι, δεν το εγραψα εγω, μα το δημοσιευω ετσι ώστε , την επομενη φορα που ενας μοτοσυκλετιστης περασει αναμεσα από τα μποτιλιαρισμενα αυτοκινητα σας, να προσπαθησετε να καταλαβετε. Μερικά χρόνια πριν ο μπαμπάς ενός από εμάς που δεν υπάρχει πια, ο μπαμπάς ενός αγγέλου με το νούμερο 24 στο φέρινγκ και στη καρδιά, μας περιέγραψε έτσι … «…Μου είχε μιλήσει πολύ για σας αλλά για να πω την αλήθεια δεν έδωσα και πολύ βάση. Εκείνος όμως που ήταν μεγάλος ξεροκέφαλος σας σύστησε έναν προς ένα. Όλους αυτούς τους νέους που γνώρισα θα μπορούσα να τους αγκαλιάσω και να τους φιλήσω σαν να ήταν δικά μου παιδιά. Βυθισμένοι μέσα στις μαύρες δερμάτινες φόρμες τους με τα φανταχτερά τους κράνη, όλοι τους αληθινοί σκληροί άντρες ! Μια παρέα που στο δρόμο δε κατεβάζει ποτέ το βλέμμα. Αν όμως κάποιος σηκώσει τις μαύρες ζελατίνες που θυμίζουν Αρειανούς θα δει ένα ζευγάρι υπέροχα καθαρά μάτια, πρησμένα από αληθινά δάκρια, που μέσα τους μπορείς να βυθιστείς και να φτάσεις μέχρι τη ψυχή, διαπιστώνοντας πόσο καθαρή είναι ! Βγάλτε τους τη φόρμα και θα ανακαλύψετε ότι μέσα της κρύβονται μεγάλα παιδιά, ερωτευμένα με τη ζωή, ερωτευμένα με τα Σαββατοκύριακα τα γεμάτα μπριζόλες και λουκάνικα, αλλά ακόμα με την ανάγκη του πατέρα και της μητέρας, όταν η ζωή τους παίζει σκληρά…» Λένε ότι κάθε φορά που καβαλάμε, στη σέλα μαζί μας ανεβαίνουν άγγελοι και διάβολοι … Έτσι ειναι! Αντιπροσωπεύουν αυτή τη διπολικότητα που κάνει τον κόσμο μας να ζει γεμάτο από συναισθήματα, τόσο έντονα που μερικές φορές νομίζεις ότι η καρδιά θα πεταχτεί έχω από τα στήθια και θα αρχίσει να τρέχει μόνη της ουρλιάζοντας! Διάβολοι που μας γυρνάνε το καρπό με τρόπο πολλές φορές παράλογο και βίαιο, με την αδρεναλίνη φτάνει κατευθείαν στο μυαλό, αφήνοντας σε να τρέμεις για ατελείωτα δευτερόλεπτα... Άγγελοι που έχουν το πρόσωπο και τη φωνή όλων αυτών που δεν είναι πια μαζί μας, όλων αυτών που αγαπήσαμε, όλων των φόβων μας και των εμπειριών μας που φτιάχτηκαν απ΄ τα σπασμένα κόκαλα μας. Ναι είναι αλήθεια, με τη μοτοσυκλέτα μπορείς να σκοτωθείς ! Συμβαίνει, μπορεί να συμβεί στον οποιοδήποτε από μας και μπορεί να χτυπήσεις, να πονέσεις και πονάει πολύ, είναι όμως αλήθεια ότι η ζωή μετασχηματίζεται σε υπέροχες αναμνήσεις, σε στιγμές αιώνιες, σε γέλια τόσο δυνατά που μπορούν να φέρουν τον ήλιο ακόμα και σε μια κρύα βροχερή μέρα του Νοέμβρη. Μιλήστε με τον καθένα από μας και πείτε του να σας διηγηθεί μια βόλτα που έκανε, ένα ανέκδοτο, μια στροφή και χαθείτε μέσα στο εκείνο το βλέμμα που πετάει σπίθες, μέσα στα γέλια και τα χαμόγελα που αβίαστα χαράζουν το μέτωπο και το πρόσωπο. Μιλήστε στον καθένα από μας και ρωτήστε τον, τι θα απογίνει την ημέρα που θα αναγκαστεί να παραιτηθεί από αυτό του το πάθος και ετοιμασθείτε να ακούσετε τη κραυγή της σιωπής, να δείτε το παιδικό βλέμμα να χάνεται και τη θέση του να παίρνει το βλέμμα του ναυτικού που ζει στη στεριά ή του πιλότου δεμένου στη γη! Με τη μοτοσυκλέτα μπορεί να σκοτωθείς είναι αλήθεια, αλλά δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να ζήσεις το χρόνο που σου έχει παραχωρηθεί … Αν ακόμα δεν έχετε καταλάβει … Αφήστε το, δε θα καταλάβετε ποτέ … Μα αν αύριο τύχει να πάτε στη θάλασσα με το αμαξάκι σας και την οικογένεια σας, και δείτε το γιο σας να χαιρετάει μέσα από τo αμάξι έναν από μας σα τρελός, μη προσπαθήσετε να καταλάβετε ούτε κι αυτόν! Το παιδί μέσα από το υποσυνείδητο του, βλέπει σε μας αυτή τη σπίθα που εσείς δεν ήσασταν ικανοί να του γεννήσετε. Κι αν δείτε το μοτοσυκλετιστή να ανταποδίδει το χαιρετισμό … δεν υπάρχει τίποτε το περίεργο. Οι άγγελοι στη γη χαιρετιούνται πάντα, μα όποιος έχασε τα φτερά του το έχει ξεχάσει προ πολλού ! Μοτοσυκλετιστές, περίεργος και υπέροχος κόσμος … !!!!"

Γαλλία και σαχλαμάρες, το καλοκαίρι να μαζευτούμε να πάμε ομαδική εκδρομή στην Ουκρανία που είναι καλύτερα χο,χο,χο Happy new Year !!! http://www.youtube.com/watch?v=RsbtXrtvXFQ

Δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη επ' αυτού. Γιατί αν δεν το έχεις ζήσει, δεν μπορείς να ξέρεις. Εγώ δεν έζησα ποτέ τέτοια κατάσταση. Εγώ μεγάλωσα στα χρόνια που η απόκτηση μεγάλης μοτοσυκλέτας ήταν κάτι αδιανόητο για την μικρή ηλικία. (εκτός κι αν ο μπαμπάς τα "φύσαγε" πολύ και σου έκανε αυτή τη χάρη) Στα χρόνια που μεγάλωσα εγώ έπαιρνες παπάκια, 125άρια, 250άρια κι αυτά σταδιακά, γιατί δεν υπήρχε χρήμα αλλά ούτε και αυτή η άνθηση της μοτοσυκλέτας που υπήρξε από το '90 και μετά. Έτσι η δική μου πρόοδος με τα κυβικά ήταν 50 > 125 > 250 > 600 > 650 > 1150 με τα τρία τελευταία κυβικά να είναι on off. Με αυτή την σταδιακή μετάβαση από τα λίγα στα πολλά, δεν ένιωσα ποτέ κάποια ανασφάλεια και φόβο. Έμαθα να χειρίζομαι τις μοτοσυκλέτες καλά, ώστε να μην φοβηθώ κάποια μεγαλύτερη. Μέσα σε αυτά τα χρόνια, οδήγησα κι άλλες μοτοσυκλέτες, πολύ δυνατότερες από τις δικές μου μόνο και μόνο για την εμπειρία. Ούτε εκείνες τις φοβήθηκα. Λιγάκι συνήθεια ήθελε το γκάζι στα πρώτα χιλιόμετρα και πάει. Υπήρχε όμως το υπόβαθρο και η εμπειρία πάνω στις μοτοσυκλέτες. Δεν μπορώ να φανταστώ πως θα ήταν να έφευγα από το παπάκι των 70χαω max και να πήγαινα σε μια μοτό που 200άριζε για πλάκα. Φαντάζομαι θα με φόβιζαν τα χιλιόμετρα στην αρχή (αν και ο άνθρωπος συνηθίζει γρήγορα) Και στην προκειμένη περίπτωση, είναι κακό να συνηθίσεις τα χιλιόμετρα και τις μεγάλες ταχύτητες χωρίς να έχεις την εμπειρία του σωστού χειρισμού μιας μοτοσυκλέτας και να ανταπεξέλθεις σε μια δύσκολη κατάσταση. Να φρενάρεις σωστά χωρίς να πέσεις, να την μαζέψεις σε μια στροφή που σου γλίστρισε κτλ. Δυστυχώς ή ευτυχώς, όλα γίνονται. Αυτός που οδηγάει παπί, μπορεί να πάει κατευθείαν σε μεγάλη μοτό. Το θέμα είναι πόσο σωστό είναι αυτό κι όχι αν μπορεί να το κάνει. Δεν είναι δα και το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο να οδηγήσεις μια μεγάλη μοτοσυκλέτα αν ξέρεις να χειρίζεσαι συμπλέκτη! Το να την καβαλήσεις, να ξεκινήσεις και να οδηγείς σε ένα δρόμο, δεν είναι δύσκολο. Ούτε είσαι κάνας ηλίθιος που επειδή έχεις 100+ άλογα στο χέρι, θα στίψεις το γκάζι ενώ είσαι ακόμα νέος στο χώρο. Το πρόβλημα ξεκινάει όταν θα νιώσεις έτοιμος και θα το κάνεις. Εκεί πλέον παίρνει τον λόγο η εμπειρία και ο νοών νοήτω. Είναι άλλο πράγμα να οδηγείς εσύ, κι άλλο να οδηγεί η μοτοσυκλέτα. Αυτή είναι η άποψή μου.

το αυτονόητο. Να φερει ο καθείς την ευθύνη των πράξεων του. Ασχέτως....συνεπειών ! Αυτα δεν γίνονται πουθενά αλλού, μόνο εδώ υπάρχουν ! Παρατηρησε μόνο σε οτιδηποτε ψηφιζεται σαν νομος/νομοσχεδιο κλπ στη Βουλή και ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΑΚΟΥΣΕΙΣ την μαγική λέξη.......''ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ τα/το/οι/ απο το παρόν...μπλα....μπλά '' Αυτομάτως είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Δεν απορείς τόοοοοοοσα χρόνια που....δεν εφαρμόζεται ουδείς νόμος? Γιατί ? Κι αν θες να το καταλάβεις σε μεγαλύτερο βάθος, πήγαινε μια βόλτα απο τα....δικαστήρια ! Εκεί να δείς....ερμηνείες των νόμων + στραπάτσα ! 'ισως το ζευγάρι που πέτυχε ο Γιώργος να ήταν πραγματικά άτυχο. Δεν το ξέρει κανείς όμως. αυτο που ξερω είναι ότι με αυτη την τακτική έχουμε οδηγηθει εδω που έχουμε οδηγηθεί. Οι συνέπειες είναι αβάστακτες αρκετές φορές, αλλά είναι στο χέρι μας να τις...αποφύγουμε. Νόμιμα κι όχι κουτοπονηρίστικα!

Συγγνωμη, αλλα προφανως δεν εχω καταλαβει... Το ζητουμενο μερικων εδω μεσα ειναι να "στιβεις" την μηχανη στον δημοσιο δρομο? Να ξυνεις γονατο ή να περνας σε κλειστο στροφιλικι με υψηλη ταχυτητα? Για ποιο λογο να προσπαθεις να γινεις ο master της μηχανης που μολις αγορασες, οση εμπειρια κ αν εχεις? Οταν προκειται για δημοσιο δρομο, και οχι για πιστα, το ζητουμενο δεν ειναι να πιεις το αιμα του εργαλειου που καβαλας, αλλα να καταληξεις στο σπιτι σου αρτημελης, δεδομενου οτι στον ΔΡΟΜΟ ερχεσαι αντιμετωπος με ανυπολογιστες και επικινδυνες καταστασεις, που μπορει να παρουν την ιδια σου την ζωη, ή ακομα χειροτερα καποιου αλλου απο δικη σου μαλακια. Οποιος θελει να μαθει στο επακρο την μηχανη του, να μπει ή πιστα ή χωμα. Τωρα να λεμε οτι πηγαινω Μπραλο ή το ανοιγω / πλαγιαζω / μαμαω στο ταδε μερος και ειμαι και ο πρωτος χερας ειναι απλα ελαφρα-τη-καρδια σχολια.

Θα έπρεπε να έχουν μικρότερα πρόστιμα πχ για μη χρήση κράνους 50 ευρώ. Αλλά να υπάρχει και η βεβαιότητα της κλήσης αν κάνεις την παράβαση. Δηλαδή να ξέρεις ότι αν βγεις από το σπίτι χωρίς κράνος θα σου γράψουν το πρόστιμο 99%... Στην Ελλάδα παρανομείς 364 από τις 365 μέρες τον χρόνο, σε σταματάνε την μία και αυτήν την μία υπάρχει περίπτωση να την γλυτώσεις... Εμ δεν γίνεται δουλειά έτσι... Αν ο πιτσιρικάς ήξερε (όπως ξέρει ο πιτσιρικάς στην Γερμανία πχ) ότι αν δεν βάλει κράνος στα 2 χιλιόμετρα θα τον έχει ήδη σταματήσει η αστυνομία, τότε σας εγγυώμαι ότι και θα το έβαζε το κράνος και δεν θα θεωρούνταν μαγκιά το να μην το φοράει. Περισσότερη και καλύτερη αστυνόμευση χρειάζεται, όχι τεράστια πρόστιμα! Είναι η βεβαιότητα της κλήσης που δρα αποτρεπτικά και όχι ο εξοντωτικός της χαρακτήρας!

εξαρτάται το άτομο, πρέπει να ξέρεις ότι ο πύραυλος που θα καβαλήσεις για πρώτη φορά είναι one way ticket baby και θέλει σοβαρότητα και μεγάλη προσοχή. οι πύραυλοι δίνουν και παίρνουν σωστά σε πίστα, όχι στη κατεχάκη.

Το θεμα ειναι να εχεις δυο πραγματα πολυ σημαντικα...μυαλωμενη οδηγηση και ικανοτητες.Το να εχεις μονο ενα απο τα δυο και να αδιαφορεις για το αλλο ειναι επικινδυνο. το μυαλωμενα εχει να κανει με ψυχραιμια + αυτοσυγκεντρωση κατα την οδηγηση,αυτο ειναι θεμα χαρακτηρα και ειναι το πιο βασικο. για τις ικανοτητες η λεξη κλειδι ειναι δουλεια,πρωτα δουλευεις και μετα απολαμβανεις τους καρπους(ασφαλεια και οδηγικη ευχαριστηση)...αυυτη η διαδικασια εχει καποια σταδια,ολα τα χερια που ξερω περασανε απο μικρα μηχανακια και υπαρχει λογος γι αυτο.Το χω ξαναγραψει βλεπεις σουπερσποραδες 30αρηδες με 1000αρια και παιρνουν μικρα μηχανακια για προπονηση και αμεσως βελτιωνονται και ξεκολλανε γιατι οι μεγαλες μοτο δε σ αφηνουν να προχωρησεις για πολλους λογους.....πχ φοβος...ή κανεις ενα λαθος πεφτεις σπας μηχανακι στην καλυτερη και μαθαινεις το λαθος με τον ασχημο τροπο ενω με το μικρο μηχανακι το σωζεις και συνεχιζεις...με το μικρο μηχανακι λογο μικρου βαρους ελαφριας αισθησης μικρων ελαστικων αποκτας καλυτερη πρωτη επικοινωνια και αισθηση με τους 2 τροχους,γινεται γρηγορα κτημα σου γιατι ειναι ευκολα...οι μεγαλες μοτο ειναι πιο μυστηριες και ''αποστειρωμενες''...τις αισθανεσαι πιο επικινδυνες και ξενες κι ας εχουν καλυτερες αναρτησεις και ενεργητικη ασφαλεια...αυτα σου ειναι αχρηστα αν δε ξερεις τι κανεις αν ξεκινησεις με μεγαλη μοτο μπορει να το μετανιωσεις και να το καταλαβεις μετα απο χρονια....αν ξεκινησεις σταδιακα βημα βημα απλα δε προκειτε να το μετανιωσεις ποτε,τοσο απλα ειναι τα πραγματα...(αρκει βεβαια να τα δουλεψεις λιγο αυτα τα βηματα) αυτα ισχυουν πιο πολυ για τους πιτσιρικαδες κατω των 25 που κακα τα ψεματα οσο ηρεμο παιδι και να σαι οι ορμονες δε σ αφηνουν να πας σαν ανθρωπος,

Ναι... Χωρίς σεμηνάρια, σχολεία κτλ. πες το ανωριμότητα, πες το βλακεία, πες το ό,τι θες, εγώ μόνο οδηγώντας 3 μήνες ένα Innova στα 20 μου συγκεκριμένα και κανά 6άμηνο στα 16 μου άλλο ένα, πήγα στο R6, μπήκα και πίστα με αυτό και πήγαινα βόλτες σε στροφιλίκια και τέτοιες διαδρομές, σιγά σιγά γίνονται όλα. Το καβαλάς το θέμα είναι να το στρίβεις... και γενικά να μην το φοβάσαι το μηχανάκι, να το βλέπεις σαν να βλέπεις τον εαυτό σου, εάν φοβάσαι αυτόν θα φοβάσε και το μηχανάκι σου. Όπως λένε πολλοί και ΙΣΧΥΕΙ δεν υπάρχει δε μπορώ, υπάρχει δε θέλω να προσπαθήσω και φυσικά να πετύχω το στόχο μου. Δεν είχα ατύχηματα, από λάθοι μου ή ανωριμότητες, μόνο μία πόρτα με χτύπησε, ενός γέρου που την ανοίξε απότομα, ούτε εκεί όμως επέσα, απλά ένα ράγισμα έκανε στο φανάρι μου. Κατά τ' άλλα ΟΛΑ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ήταν, ειλικρινά από μέρους μου. Και να προσθέσω κάτι σημαντικό πιστεύω, το είχα πάρει για ΕΜΕΝΑ, ούτε γκόμενες, ούτε μόστρες όπως κάνουν πολλοί, για καφέ αυτό το μηχανάκι δεν είχε πάει ποτέ, γκόμενα επάνω δεν ανέβαινε, δούλεψα σκληρά το πήρα, μου έδωσε τεράστια οδηγική εμπειρία και το χάρηκα.

ΟΔΗΓΟΣ ΑΓΟΡΑΣ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΗΣ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΑΣ Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε περάσει ή θα περάσουμε από το στάδιο αγοράς μιας μεταχειρισμένης μοτοσυκλέτας. Ξέρουμε όμως να ελέγξουμε την κατάσταση της? Ξέρουμε ΤΙ θα κοιτάξουμε ώστε να μην την πατήσουμε? Αυτός ο οδηγός, σας δίνει αρκετά στοιχεία που θα σας βοηθήσουν να κάνετε τον καλύτερο δυνατό έλεγχο στην υποψήφια μοτοσυκλέτα σας. Αν λοιπόν δεν πας με μηχανικό, θα πρέπει να ξέρεις τι να κοιτάξεις ώστε να μην αγοράσεις φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Ειδικά τα καταστήματα σου τάζουν λαγούς με πετραχήλια και σκίζουν τα ιμάτια τους ότι το μηχανάκι είναι αστέρι!!! Ξεκινάμε λοιπόν... ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ Το πρώτο πράγμα που θα τσεκάρεις είναι η εξωτερική εμφάνιση. Ένα "αστέρι" μηχανάκι πρέπει να είναι στην "τρίχα", χωρίς σημάδια και γρατσουνιές οι οποίες μπορεί να υποδηλώνουν μια πτώση. Οπότε, ελέγχουμε τα πιθανότερα σημεία τα οποία θα σημαδευτούν αν η μοτοσυκλέτα έχει φάει μια πτώση. Κι αυτά είναι: Φλας, γκριπ ή αντίβαρα τιμονιού, μανέτες, μαρσπιέ, πεντάλ φρένου και λεβγές ταχυτήτων. Καπάκι συμπλέκτη, και εξατμίσεις. Καποια από αυτά (ή και όλα), μπορεί να έχουν αλλαχθεί μετά από κάποια πτώση, αλλά ίσως και όχι αν η ζημιά τους ήταν μηδαμινή ή αν κόστιζαν πολύ. Αν κόβει λοιπόν το μάτι σου θα καταλάβεις. ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ Το πρώτο πράγμα που θα κάνεις μετά είναι να το βάλεις μπροστά να ακούσεις τον κινητήρα. (Περίεργοι μεταλλικοί θόρυβοι και αρυθμίες του ρελαντί, υποδηλώνουν φθορές και κακή κατάσταση του κινητήρα) Ενίοτε αφήνουμε το μηχανάκι να ζεσταθεί καλά, γιατί όταν είναι κρύο δεν θα ακούσεις πολλά πράγματα. Κάνεις μια καλή βόλτα ώστε να δουλέψουν τα πάντα πάνω του και να σηκώσει θερμοκρασία. Αφού γίνει αυτό τσεκάρεις πάλι για θορύβους τον κινητήρα. Κατά την βόλτα που κάνεις, τσεκάρεις φρένα (αν πιάνουν καλά), σασμάν (αν οι ταχύτητες κουμπώνουν σωστά και χωρίς θόρυβο (εκτός κι αν είναι BMW ), τιμόνι (αν είναι ίσιο) ,τροχούς (για περίεργα κουνήματα ή αναπηδήσεις), ευθυγράμμιση (αν το μηχανάκι τραβάει δεξιά ή αριστερά). Γυρνάς στο κατάστημα και σβήνεις την μοτοσυκλέτα. Βγάζεις την τάπα του λαδιού και παίρνεις λίγο λάδι με το δάχτυλό σου και το ελέγχεις για το πάχος του και για το αν βλέπεις να γυαλίζει κάτι μέσα του κοιτώντας το στο δυνατό φως (αν έχει ήλιο ας πούμε) Αν δείτε κάτι σαν χρυσόσκονη μέσα... θυμηθείτε... ό,τι λάμπει δεν ειναι χρυσός!!! Είναι ρινίσματα μετάλλου τα οποία μαρτυρούν έναν καταπονημένο και με φθορές κινητήρα! Πολλές φορές οι καταστηματάρχες, (αν είναι πολύ λαμόγια) όταν ξέρουν ότι μια μοτοσυκλέτα έχει φθορές, της βάζει παχύτερα λάδια για να μειώσει τους θορύβους του κινητήρα και να την πατήσει φυσικά ο αγοραστής. Ο έλεγχος που μόλις όμως είπα, είναι ένας σίγουρος τρόπος να δεις αν όντως ο κινητήρας είναι ταλαιπωρημένος. Γιατί ακόμα και με παχύτερα λάδια, όταν αυτά δουλέψουν, θα παρασύρουν μαζί τους αυτά τα ρινίσματα που συσσωρεύονται συνήθως στο κάρτερ. Σκύψε και λίγο από κάτω να δεις τυχόν διαρροές λαδιού από τον κινητήρα. Επίσης και η εξάτμιση μαρτυρά σε τι κατάσταση είναι ο κινητήρας. Μια καρβουνιασμένη απόληξη εξάτμισης δείχνει πρόβλημα. Αν όμως όλα αυτά είναι καλά, προχωράς στο επόμενο στάδιο του ελέγχου. ΚΑΙΡΙΑ ΣΗΜΕΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΤΣΕΚΑΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΩΝ Τα χιλιόμετρα που γράφει... είναι πραγματικά? Ίσως το κυριότερο ερώτημα κάποιου που θέλει να αγοράσει μεταχειρισμένο. Και καλά να είναι από ιδιώτη... (αν και κάποιοι τα "γυρίζουν" τα χιλιόμετρα) αλλά τα καταστήματα είναι σίγουρο ότι θα γυρίσουν τα χιλιόμετρα αν είναι πολλά για την ηλικία της μοτοσυκλέτας. Έτσι λοιπόν παίρνουμε για παράδειγμα, ότι θέλουμε να αγοράσουμε μια μοτοσυκλέτα 3ων ετών, η οποία "έχει" 10000χιλ. Εμένα ας πούμε τα 10000χιλ μου φαίνονται λίγα για μια τριών χρονών μοτοσυκλέτα (όχι ότι αποκλείεται κιόλας) κι έτσι αρχίζω το ψάξιμο. Θεωρούμε πως τα φυσιολογικά χιλιόμετρα μιας μοτοσυκλέτας το χρόνο, είναι τα 10000χιλ, και με αυτό το σκεπτικό, εύκολα μπορούμε να συνδυάσουμε χιλιόμετρα με χρόνια. 1) Δισκόπλακες... τι φθορά έχουν?. Αν έχουν δημιουργήσει "νύχι" στην άκρη τους ή έχουν υπερβολικές χαρακιές, τότε μόνο 10000χιλ δεν έχει η μοτοσυκλέτα! 2) Κοιτάμε τα μαρσπιέ του οδηγού. Τι φθορά έχουν? Αν είναι λαστιχένια και λείπει πολύ υλικό από πάνω τους... τότε μονο 10000χιλ δεν έχει η μοτοσυκλέτα. 3) Αλυσογράναζα. Αν η αλυσίδα κάνει "γωνίες" και τα δόντια του πίσω γραναζιού είναι μυτερά, τότε μονο 10000χιλ δεν έχει το μηχανάκι! (Όχι βέβαια ότι δεν μπορεί να γίνει έτσι η αλυσίδα και το γρανάζι μέσα σε 10000 χιλ! Μπορεί να γίνει όταν έχει ελλειπή συντήρηση ή και καθόλου συντήρηση) Όμως πάντα ό,τι βλέπεις, το συνδυάζεις και με τους άλλους σου ελέγχους που έκανες ή θα κάνεις. 4) Αν η μοτοσυκλέτα είναι εντουροειδές (μοταρντ, ον οφ) συνήθως έχει κάποιες "γλίστρες" για την αλυσίδα μετάδοσης της κίνησης στο τροχό. Αυτές οι γλίστρες βρίσκονται κοντά στο μπροστινό γρανάζι, εκεί που δένει το ψαλίδι με το πλαίσιο. Συνήθως υπάρχει μια πλατιά τοποθετημένη πάνω στο ψαλίδι που σέρνεται η αλυσίδα και κάποια (ή κάποιες) σε μορφή ράουλου (κυλινδρικές) πάνω και κάτω από την αλυσίδα, τοποθετημένες στο πλαίσιο εκεί που ενώνεται με το ψαλίδι. (Σκύψε λίγο...θα τις δεις) Αν αυτές οι γλίστρες λοιπόν έχουν βαθιές χαρακιές από το σύρσιμο της αλυσίδας πάνω τους... τότε μόνο 10000 χιλ δεν έχει η μοτοσυκλέτα! 5) Τα γκριπ. Φθαρμένα γκριπ μαρτυρούν πολλά χιλιόμετρα κι όχι μόνο 10000. 6) Έλεγχος της εξάτμισης για τυχόν σκουριές ή και τρύπες από την σκουριά (ειδικά στο κάτω μέρος όπου συσσωρεύονται τα νερά και οι υγρασίες)... είπαμε...αν δεν σκύψεις αρκετά... δεν θα δεις τίποτα) Συνεπώς, αν κατά τον έλεγχο διαπιστωθεί πως κάποια από αυτά τα υλικά είναι με σοβαρές φθορές, πάει να πει πως η μοτοσυκλέτα έχει πολύ περισσότερα χιλιόμετρα στην πλάτη της απ' όσα λέει ο χιλιομετρητής της!!! Αν όλα όμως είναι καλά και αποδεκτά (δηλαδή φυσιολογική φθορά 10000χιλιομέτρων) , συνεχίζουμε. ΤΡΟΧΟΙ-ΡΟΥΛΕΜΑΝ-ΤΙΜΟΝΙ Ελέγχεις τις τσιμούχες των τροχών για διαρροές γράσου. Σηκώνεις στο διπλό σταντ την μοτοσυκλέτα (αν έχει... διαφορετικά ζητάς βοήθεια από κάποιο φίλο που είσαι μαζί ή από τον ίδιο τον καταστηματάρχη) και γυρίζεις με το χέρι δυνατά το μπροστινό και μετά το πισινό τροχό, ώστε να ακούσεις τυχόν θορύβους των ρουλεμάν και επίσης για να δεις αν η ζάντα είναι ίσια και δεν κάνει οχτάρια (Οι ζάντες κοστίζουν αρκετά) Αν η μοτοσυκλέτα έχει τροχούς με ακτίνες, ελέγχεις αν όλες τους είναι στην θέση τους και δεν είναι κάποιες στραβές. Επίσης, όταν η μοτοσυκλέτα είναι στο διπλό σταντ, πιέζει κάποιος την ουρά της ώστε να σηκωθεί ο εμπρόσθιος τροχός στον αέρα και εσύ με πολύ απαλές κινήσεις, κουνάς το μπροστινό δεξια αριστερα κρατώντας το από τον τροχό, ένα "τι" από την ευθεία του. Αν νιώσεις κάποιο "σκάλωμα" στο σημείο που το μπροστινό σύστημα είναι εντελώς ευθεία, αυτό σημαίνει ότι έχουν πρόβλημα τα ρουλεμάν του λαιμού. Το οποίο πρόβλημα το οικονόμησαν από τα πολλά χιλιόμετρα, ή από καμιά πτώση ή ακόμα και μικροτρακάρισμα. ΦΡΕΝΑ Ελέγχεις επίσης για διαρροές του συστήματος των φρένων. Αν δεις υγρασίες των σωλήνων στις ενώσεις με δαγκάνες και αντλίες, κάτι συμβαίνει. Επίσης, υγρασία από υγρά φρένων μπορεί να υπάρχει στα κυλινδράκια των δαγκανών, αλλά δεν φαίνεται εύκολα. Εκεί πρέπει να τσεκάρεις αν η μοτοσυκλέτα φρενάρει κανονικά στην βόλτα που θα κάνεις (αν δεν έχεις κάνει ακόμα) Αν όμως δεν φρενάρει/φρέναρε κανονικά, πάει να πει πως κάποιο "λιπαντικό" έχει βρέξει τα τακάκια και την δισκόπλακα και πιθανόν είναι DOT4 (Eκτός πια κι αν τα τακάκια έχουν πιάσει μέταλλο ή η δισκόπλακα/ες, έχουν γίνει τσιγαρόχαρτα από τη φθορά. ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ Ελέγχεις επίσης τις αναρτήσεις, κρατώντας την μοτοσυκλέτα εντελώς όρθια, χωρίς να είσαι πάνω της και πιέζοντας τις αναρτήσεις της εναλλάξ. Αν δεις γρήγορες επαναφορές και τραμπαλισμούς, πάει να πει ότι οι αναρτήσεις δεν έχουν πια απόσβεση επαναφοράς και συμπίεσης, πράγμα που σημαίνει πως χρήζουν αντικατάστασης /επισκευής. Κι αυτό κοστίζει από αρκετά έως πάρα πολύ. Επίσης μπορείς να δεις αν υπάρχουν λάδια στο έμβολο του αμορτισέρ. Ελέγχεις επίσης τις τσιμούχες του πιρουνιού για διαρροές λαδιών πάνω στα καλάμια. ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ Τσεκάρεις αν δουλεύουν τα πάντα και σωστά πάνω στη μοτοσυκλέτα. Φώτα, φλας, στοπ, κόρνα, σινιάλο, διακόπτες, ενδεικτικές λυχνίες ταμπλό και φυσικά σωστή λειτουργία του κινητήρα χωρίς ρεταρίσματα. ΤΑΜΠΛΟ Ελέγχεις αν δουλεύουν τα πάντα πάνω του. Κοντέρ, στροφόμετρο (αν υπάρχει) βενζινόμετρο (αν υπάρχει) θερμόμετρο (αν υπάρχει) Αν τα βρεις λοιπόν όλα ΟΚ ή σε μια ανεκτή κατάσταση, προχωράς στην αγορά της μοτοσυκλέτας. Αν κάποια πράγματα πάνω της, δεις πως όντως έχουν πρόβλημα και δεν είναι σημαντικά, αλλά χρήζουν αντικατάστασης, προσπαθείς να κόψεις από την τιμή πώλησης της μοτοσυκλέτας την αξία αντικατάστασής τους. Αν δεις σοβαρές φθορές ...καλύτερα θα είναι να κοιτάξεις κάτι άλλο!!! ΑLX © Ανανεώθηκε Δευτ 7 11 2011 08:32 pm Ένα ωραίο έντυπο που έφτιαξε ο φίλος μας kasperghost και τον ευχαριστώ.

Πάμε να ακούσουμε κανένα κομματάκι! Όσοι γουστάρουν ας ποστάρουν! Ξεκινάω

Μοτοσυκλέτα! Ένα όνειρο για πολλούς που ξυπνάει εικόνες ξεγνοιασιάς,εικόνες απελευθέρωσης,εικόνες ομορφιάς. Το σκίρτημα που νιώθεις στο στομάχι την τελευταία βραδιά πριν την όμορφη βόλτα που περιμένεις με τους φίλους. Η διαδικασία να ετοιμάσεις από βραδύς τον εξοπλισμό σου κι αυτά που θα πάρεις μαζί σου. Και επιτέλους το ταξίδι ξεκινάει! Θα γνωρίσεις καινούριους ανθρώπους που έχουν την ίδια "τρέλα" με σένα.Θα γνωρίσεις καινούριους τόπους και καινούριες συνήθειες. Θα γίνεις ένα με την φύση καθώς θα σκίζεις τον καθαρό αέρα του βουνού μέσα από φιδίσιες και πανέμορφες διαδρομές της χώρας μας. Και γιατί όχι...και των άλλων χωρών της υδρογείου. Η μοτοσυκλέτα θα λικνίζεται πότε δεξιά και πότε αριστερά σαν μπαλαρίνα ακολουθώντας την χάραξη του δρόμου. Κάπου εκεί στην άκρη του δρόμου θα σταματήσεις να απολαύσεις το τοπίο. Να βγάλεις μερικές φωτογραφίες εσένα και την καλή σου. Να ακούσεις τον ήχο της σιωπής όταν θα σβήσει το μοτέρ. Να ρουφήξεις μια γερή τζούρα αέρα πλημμυρισμένη από τις μυρωδιές των πεύκων και των ελάτων. Κι όταν επιστρέψεις στο σπίτι σου με "φορτισμένες τις μπαταρίες σου",να κάνεις αμέσως τα σχέδια για την επόμενη εξόρμηση. Η μοτοσυκλέτα μπορεί να σου δώσει απλόχερα όλες αυτές τις αισθήσεις και τις χαρές.Αρκεί να την σεβαστείς, όπως το ίδιο πρέπει να κάνεις και για τον εαυτό σου. Ξεκινάς γεμάτος όνειρα. Ξεκινάς με ένα μικρό μηχανάκι είτε είναι παπάκι, είτε είναι σκούτερ και τα σάλια σου τρέχουν στα φανάρια, όταν δίπλα σου σταματούν οι μοτοσυκλέτες των ονείρων σου. Αυτές που έχουν τις ικανότητες να σε πάνε μακριά και να πραγματοποιήσουν όλα αυτά που ονειρεύεσαι. Όμως για να κάνεις όλα αυτά τα όνειρα πραγματικότητα και να καταφέρεις κάποια μέρα να γεμίσεις με όμορφες εικόνες το μυαλό σου και την φωτογραφική σου μηχανή, πρέπει να ζήσεις. Και για να ζήσεις πρέπει να πάρεις κάποια μέτρα. Αυτά τα μέτρα δεν είναι άλλα από τον απαραίτητο εξοπλισμό ασφαλείας ενός μοτοσυκλετιστή αλλά και την οδηγική παιδεία. Κράνος - ειδικό μπουφάν - ειδικό παντελόνι - ειδικά γάντια - ειδικές μπότες. Όλα αυτά μαζί συνθέτουν την τέλεια εικόνα ενός σκεπτόμενου μοτοσυκλετιστή. Το ένα συμπληρώνει το άλλο, αλλά κανένα δεν αντικαθιστά το κράνος. Γι αυτό βάλτε το από νωρίς καλά στο κεφάλι σας.Το κράνος είναι αυτό που θα προστατέψει το σημαντικότερο και πιο εύθραυστο σημείο του σώματός σας. Καλή η καινούρια racing εξάτμιση αλλά πρέπει να ζήσεις για να την χαρείς. Στον προϋπολογισμό αγοράς της μοτοσυκλέτας ή του παπιού σας πρέπει να συνυπολογίσετε και την αγορά ενός καλού κράνους. Δεν χρειάζεται να είναι των πεντακοσίων ?,αρκεί να πληροί τους κανόνες ασφαλείας που διέπουν τα κράνη. Κάποιοι φίλοι σας ίσως σας θεωρήσουν φλώρους που θα φοράτε το κράνος. Ή ακόμα και χαζούς που δεν θα βλέπουν οι γκόμενες ποιος είναι αυτός που οδηγεί αυτό το όμορφο μηχανάκι. Κι εμένα μου το έλεγαν κάποιοι παλιότερα όταν ξεκινούσα κι εγώ με τα μηχανάκια. Όμως δυο τρεις απ αυτούς αλλά και αρκετοί άλλοι μετά δεν είναι πια μαζί μας. Έχασαν την ευκαιρία τους να ζήσουν όλα αυτά που είπα στην αρχή γιατί θεώρησαν σπουδαιότερο να είναι όμορφο το μαλλί τους όταν θα φτάσουν στην καφετέρια. Κι έτσι κάποιοι από αυτούς δεν έφτασαν ποτέ στην καφετέρια. Άλλαξαν έξαφνα το δρομολόγιό τους το οποίο περιλάμβανε μια βόλτα από κάποιο νοσοκομείο και σε πολλές περιπτώσεις περιλάμβανε και μια τελευταία βόλτα μέχρι το νεκροταφείο. Ακούγεται σκληρό και μακάβριο αυτό? Σίγουρα ναι. Αλλά κάποιος πρέπει να σας πει και την σκληρή αλήθεια,γιατί είναι εδώ και υπάρχει. Αν εθελοτυφλούμε δεν κερδίζουμε τίποτα. Ούτε θα κερδίσουμε τίποτα αν σκεφτόμαστε πως αυτά συμβαίνουν μόνο στους άλλους και ποτέ σε μας. Αυτό είναι αυτό που μας βολεύει.Όχι αυτό που θα μας σώσει. Έτσι λοιπόν καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικός είναι ο σωστός εξοπλισμός πάνω στην μοτοσυκλέτα και ιδιαίτερα το κράνος. Όμως δεν φτάνει μόνο αυτό. Όποιος πιστέψει πως φορώντας όλο τον εξοπλισμό θα γίνει άτρωτος, πλανιέται πλάνην οικτράν. Μέσα στο κράνος υπάρχει κάτι που λέγεται κεφάλι, και μέσα σε αυτό κάτι που λέγεται μυαλό. Αν το κεφάλι δεν περιέχει μυαλό, τότε του είναι άχρηστο και το κράνος. Όλα από κει ξεκινάνε. Από το μυαλό. Αυτό είναι που κανονίζει πως θα συμπεριφερθούμε οδηγώντας μια μοτοσυκλέτα. Που θα πρέπει να μειώσουμε την ταχύτητά μας,και που μας παίρνει να ανοίξουμε λίγο παραπάνω το γκάζι. Κι αυτό δεν είναι εύκολο. Αυτό είναι το πιο δύσκολο πράγμα που πρέπει να προσπαθήσουμε να μάθουμε και να κατανοήσουμε. Ξεκινάμε με όποιες πληροφορίες βρούμε έτοιμες από κάπου. Όπως είναι τα φόρουμ ας πούμε που έχουν πολλά να μας δώσουν. Φιλτράροντας τις πληροφορίες τους, μπορείτε να μάθετε πολλά πράγματα. Πιθανώς όμως να διαβάσετε και λάθος πράγματα, γιατί μέσα στο ίντερνετ δεν μπαίνουν μόνο οι σκεπτόμενοι άνθρωποι. Μπαίνει κάθε καρυδιάς καρύδι που λέει το μακρύ του και το κοντό του. Κι εδώ χρειάζεται το φιλτράρισμα από μέρους σας. Να μπορέσετε να ξεχωρίσετε τα σωστά από τα λάθη. Θα διαβάσετε και θα ακούσετε να μιλάνε για σούζες 10 χιλιομέτρων με το ένα χέρι. Θα διαβάσετε και θα ακούσετε,για κόντρες. Θα διαβάσετε όμως και για όμορφες παρεΐστικες εκδρομές. Στο χέρι σας είναι να ξεχωρίσετε το λάθος από το σωστό και ποιο θα ακολουθήσετε και θα μιμηθείτε. Γηράσκω αεί διδασκόμενος έλεγε ο Σωκράτης στα γεράματά του. Αυτό και μόνο φτάνει για να καταλάβετε πως ποτέ δεν θα τα ξέρετε όλα. Ποτέ δεν θα τα έχετε μάθει όλα. Και ποτέ μην ξεγελαστείτε και πείσετε τον εαυτό σας πως τα ξέρετε όλα. Η πείρα μέσα από τα χιλιόμετρα που θα γράφουν τα μηχανάκια σας, θα σας κάνουν σοφότερους και καλύτερους οδηγούς. Θα σας τύχουν κακοτοπιές και δύσκολες καταστάσεις να αποφύγετε. Αν τα καταφέρετε θα γίνεται λιγάκι πιο σοφοί. Και κάθε φορά θα έχετε προσθέσει ένα εφόδιο για την σωματική σας ακεραιότητα όταν θα οδηγείτε την μοτοσυκλέτα σας. Καλό θα ήταν να προσπαθήσετε να παρακολουθήσετε μια σχολή ασφαλούς οδήγησης που διοργανώνεται κάθε χρόνο από διαφόρους φορείς της μοτοσυκλέτας. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα κι ας μην το έχω κάνει ποτέ μου. (κάποτε θα το κάνω κι εγώ όμως) Όσοι έχουν παρακολουθήσει τέτοια μαθήματα, είχαν μόνο καλά λόγια να πουν. Έμαθαν πολλά πράγματα που τα αγνοούσαν. Πράγματα που μπορεί να οδηγείς μοτοσυκλέτα μια ζωή κι όμως ποτέ να μην τα μάθεις. Μάθε τα κι ας μην σου χρειαστούν ποτέ. Αποθήκευσε τα εκεί στο πίσω μέρος του μυαλού σου και φέρε τα στην επιφάνεια όταν τα χρειαστείς. Η μοτοσυκλέτα λοιπόν δεν είναι ένα ακόμα μεταφορικό μέσο. Είναι κάτι περισσότερο. Μην της φερθείς με επιπολαιότητα ποτέ. Ένα και μοναδικό λάθος αρκεί να φέρει την καταστροφή. Σεβασμός είναι η λέξη κλειδί όπως είπα και στην αρχή του κειμένου. Σεβασμός και σε αυτήν αλλά και στον εαυτό σου. Μάθε από αυτήν όσα περισσότερα μπορείς. Μάθε να οδηγείς αμυντικά κι όχι επιθετικά. Φέρσου της με ευλάβεια και πρόσεχέ την σαν τα μάτια σου, διατηρώντας την πάντα σε τέλεια κατάσταση. Μια μοτοσυκλέτα με προβλήματα σε ζωτικά σημεία της δύσκολα θα σε σώσει αν και θα μπορούσε να το κάνει αν ήταν σε τέλεια κατάσταση. Αυτά τα ολίγα από κάποιον συνμοτοσυκλετιστή σας που έχει ζήσει κάτι παραπάνω από σας που τώρα ξεκινάτε. Σύνεση - σωστός εξοπλισμός - και άριστη κατάσταση της μοτοσυκλέτας λοιπόν για να την ευχαριστηθείτε όσο πραγματικά θέλετε. Κι είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα σας χαρίσει αξέχαστες στιγμές όπως τόσες και τόσες έχει χαρίσει απλόχερα σε όλους εμάς όλα αυτά τα χρόνια. ΥΓ: Διαβάστε και μερικά άλλα κείμενα ΕΔΩ, ΕΔΩ κι ΕΔΩ που σίγουρα θα σας βοηθήσουν. :)

Είναι καλοκαίρι του 1991. Ο αδερφός, ο κολλητός κι εγώ ακροβατούμε ανάμεσα στην ανεμελιά του σχολείου και τις υποσχέσεις του μέλλοντος. Το εφηβικό μας μυαλό όμως μονοπωλείται από δίτροχες, όχι δίποδες παρουσίες, από όνειρα για αγωνιστικές δάφνες, όχι ακαδημαϊκές ή επαγγελματικές. Το αίμα βράζει και λίγο πολύ διαισθανόμαστε όλοι ότι όλα τ΄άλλα κάποτε θα έρθουν, τώρα μας ενδιαφέρει ένα και μόνο πράγμα, τα μηχανάκια. Η Αγία Παρασκευή ήταν ένα πολύ όμορφο μέρος να μεγαλώνει κανείς εκείνη την εποχή. Οι πολυκατοικίες δεν είχαν ακόμα εξαφανίσει τις αυλές, τα αυτοκίνητα δεν είχαν καταλάβει κάθε σπιθαμή δρόμου, οι ιλουστρασιόν καφετέριες δεν είχαν εξαπλωθεί λαίμαργα πάνω στα πεζοδρόμια. Κάθε βράδυ γίνεται πανηγύρι στην πάνω πλατεία. Αγόρια και κορίτσια συρρέουν από κάθε γωνιά και αράζουν φτιάχνοντας πηγαδάκια στην πλατεία, στα παγκάκια, στα πεζούλια. Δεν υπάρχει Freddo, δεν υπάρχει internet. Και το κουβεντολόι συχνά συνεχίζεται έως το ξημέρωμα, είναι καλοκαίρι, ο αέρας μυρίζει όμορφα και η αυγή έρχεται πάντα αιφνιδιαστικά. Τα μηχανάκια ήταν από τα κύρια ενδιαφέροντα του χαρούμενου, πολύχρωμου πλήθους. Αλλα παρατεταγμένα στην πλατεία, άλλα να γεμίζουν με τις αλήτικες πιστονιές τους τον αέρα, ήταν πάντα εκεί, αντικείμενα πόθου αλλά και χλεύης, ποτέ αδιάφορα. Ολα τα ΄χε ο μπαξές, ψηλά, χαμηλά, δίχρονα, τετράχρονα, γυαλισμένα, καννιβαλισμένα. Τετρακύλινδρα αρούρια απέναντι στις δίχρονες μπανάνες [1], υπερηχητικά υδρόψυκτα δίπλα σε αρκουδόγκαζα αεροελαιόψυκτα [2], μονοκύλινδρα μπένετον τετράχρονα κόντρα στα λυσσασμένα κιτρινόμαυρα δίχρονα [3]. Ολα τα ΄χε ο μπαξές και όλα συναγωνίζονταν για τον θαυμασμό και την αγάπη μας, ανάμεσα σε ατελείωτες συζητήσεις, ιστορίες ψεύτικες και αληθινές, πειράγματα και βόλτες στον Καρέα, την Βούτα, τα Λιμανάκια. Το TDR250 του '89. Ο αδερφός, ο κολλητός κι εγώ έχουμε διαλέξει μία ιδιότυπη θέση μέσα σε αυτό το συνοθύλευμα. Κάθε βράδυ πάμε με τα πόδια στην πλατεία, στις βόλτες μας κουβαλάει κάνας έμπιστος φίλος, μερικές φορές παίρνουμε ακόμα και αυτοκίνητο. Δεν μας πειράζει που είμαστε αμήχανοι στον δρόμο, είμαστε μοτοκροσάδες, είμαστε αθλητές. Αναπνέουμε σκόνη και διχρονίλα, κάνουμε προπόνηση, πάμε σε αγώνες και παραλληρούμε βλέποντας τον συνομήλικο και φίλο μας Σταύρο Γεωργακόπουλο να χαραμίζει το σπάνιο ταλέντο του στις κακοτράχαλες πίστες του ελληνικού πρωταθλήματος. Δεν μας πειράζει που είμαστε αμήχανοι στον δρόμο, τα μηχανάκια μας περιμένουν στωικά στο γκαράζ να τα καβαλήσουμε και να πάμε Πετροκόρακα [4]. Και τι μηχανάκια ήταν αυτά. Μοντέλα 1991 το 1991, τα 125άρια μας ήταν φορτωμένα με ό,τι καλύτερο κυκλοφορούσε. Μέσα σε 3 χρόνια η τεχνολογία είχε κάνει άλματα τα οποία δεν έκανε μέσα στα επόμενα 20 κι εμείς μπορούσαμε να έχουμε στην διάθεση μας παραπάνω από 30 αξιοποιήσιμα άλογα στην ρόδα, αναρτήσεις 30 πόντων, φρενάρες, πρωτόγνωρη εργονομία, ακαμψία και λιλιπούτειο βάρος. Δίτροχη νιρβάνα, όλα τα άλλα ήταν απλά μπουρούχες. Το ΚΧ250 του '91. Κάθε Σάββατο και Κυριακή γίνεται πανηγύρι στον Πετροκόρακα. Δεν υπάρχει Αττική Οδός και η ευθεία που ανεβαίνει στο βουνό είναι άδεια. Αγιοπαρασκευιώτες, Παπαγιώτες, Χολαργιώτες έρχονται να αράξουν, να βολτάρουν, να χαζέψουν τους χωματερούς. Τα XR200 και τα παπιά κάνουν σούζες στην άσφαλτο όμως ο αδερφός, ο κολλητός κι εγώ έχουμε δουλειά. Η μάλλον προπόνηση. Χρόνος υπάρχει, φόβος δεν υπάρχει, το αίμα βράζει και γινόμαστε όλο και καλύτεροι. Μπορώ πια να πηδάω την Φρατζόλα απ΄άκρη σε άκρη. Μια σπασμένη τετάρτη θέλει και λίγη ψυχραιμία. Μπορώ πια να ξύνω τα μαρσπιέ μου στα μπέρμ. I rule, ακόμα και αν τρώω τα μούτρα μου περισσότερο απ΄τους άλλους δύο. Αντε όπου να ΄ναι να τρέξουμε και σε κάνα αγώνα να δούμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος. Ο Πετροκόρακας. Σε κάποια φάση υπέπεσε στην αντίληψη μας ένας εκκεντρικός που συχνά πυκνά έκανε την εμφάνιση του στα πιστάκια. Οχι μόνο ήταν γέρος, πάνω από 30 χρονών στα σίγουρα, αλλά καβάλαγε κι ένα ανεκδιήγητο μηχανάκι. Χρειάστηκε ψάξιμο για να μάθουμε οτί ήταν ένα KX250 μοντέλο του 1980. Δεν ξέραμε τι να πρωτοχλευάσουμε στις μεταξύ μας συζητήσεις. Το αερόψυκτο μοτέρ με τον απαράδεκτο ήχο που ούτε καν βαλβίδα ροπής είχε; Την διαδρομή της εξάτμισης; Τα θεέ-μου-πως-σταματάει ταμπούρα; Τα παναγία-βοήθα καλαμάκια στο πηρούνι ή τα πω-πω-θα-κοπεί-στα-δύο σωληνάκια στο πλαίσιο; Την ανύπαρκτη εργονομία ή την κωμική αισθητική αυτού του κατασκευάσματος που ήθελε να ονομάζεται αγωνιστική μοτοσυκλέτα μοτοκρός; Σαν να μην έφταναν όλα αυτά ο εκκεντρικός φορούσε ακόμα και στολή κατευθείαν από το ’80, τι διάολο, επίτηδες το έκανε; Γελάσαμε μία φορά, γελάσαμε δύο, μετά τον συνηθίσαμε. Ευτυχώς που πάντα πήγαινε στα Στενά, μία ασφυκτική διαδρομή ανάμεσα σε δέντρα, μακρυά από εκεί που συνήθως προπονούμασταν, και δεν μας ενοχλούσε. Το KX250 του '80. Με τον αδερφό και τον κολλητό έχουμε πια αποφασίσει να δουλέψουμε λίγο την τεχνική μας. Αφήσαμε την Φρατζόλα, το Χάσιμο, το Χωνάκι και είπαμε να κατακτήσουμε και τα Στενά. Μας είχε πει και ο Σταύρος ότι θα βοηθούσε και ας μην ήταν μοτοκρός, τι άλλο θέλαμε. Δύσκολα τα στενά. Χαμηλά τα λούκια, αλλεπάλληλες οι στροφές, βαθιά τα σαμάρια. Πολύ σύντομα έχω αγοράσει όλα τα αξιόλογα οικόπεδα, τα χέρια μου δεν υπάρχουν και η μύτη μου έχει αποκτήσει μία πληγή από στενή επαφή με ένα δέντρο το οποίο δεν έλεγε να φύγει από τον δρόμο μου το άτιμο. Αν και όπως πάντα σε καλύτερη κατάσταση από εμένα, σκούρα τα έχουν βρει αδερφός και κολλητός κι έχουμε πια αράξει και γλύφουμε τις πληγές μας. Ξαφνικά τον ακούμε. Μόνο αυτός παράγει αυτόν τον ήχο σε αυτό το βουνό. Ερχεται ο εκκεντρικός, θα διασκεδάσουμε και λιγάκι σε αυτό το πονεμένο διάλειμμα, άντε να δούμε τελικά και πόσο χάλιας είναι. Και πράγματι εμφανίζεται, μας γνέφει και μπαίνει στα Στενά. Κροταλίζει το αερόψυκτο μοτέρ, κροταλίζει η κόντρα του ταμπούρου, κροταλίζει η αλυσίδα, νομίζεις οτί θα σκορπίσει το πράσινο χρέπι με τόσες ανοχές που έχει αλλά αυτό εξαφανίζεται μέσα στα δέντρα και αφήνει πίσω του κροτάλισμα και διχρονίλα. Και ξαναεμφανίζεται μετά από ένα πλήρη κύκλο προτού το καταλάβουμε. - Ρε συ λες να κόβει δρόμο ο μπάρμπας και ξαναβγήκε τόσο γρήγορα; - Ωχ, φέτα μπήκε στο λούκι τον είδες; - Ρε συ αυτός δεν φρενάρει! - Ρε συ αυτός δεν κλείνει το γκάζι!! - Ρε συ αυτός είναι Αέρας!!! Εκείνη την ημέρα τον βαφτίσαμε ερήμιν του ‘Αέρα’. Κι έκτοτε όποτε τον ακούγαμε να έρχεται τρέχαμε στα Στενά να χορτάσουμε κροτάλισμα, να τον δούμε να περνάει ανάμεσα στα δέντρα σαν τον αέρα. Ισως υποσυνείδητα να είχαμε υποπτευθεί ότι αν σε 20 χρόνια η ζωή μας έφερνε στην θέση του θα είμασταν τυχεροί, όχι ως μοτοκροσάδες αλλά ως άνθρωποι. Αφιερωμένο στον αδερφό, τον κολλητό και φυσικά στον 'Αέρα' τον οποίο ποτέ δεν γνωρίσαμε και ας τον χαζεύαμε και ο οποίος ελπίζω να το διαβάσει. [1] Honda CBR400RR, το αρούρι, Suzuki RGV250 με το ψαλίδι σε σχήμα μπανάνας. [2] Kawasaki ZZR1100, το γρηγορότερο μηχανάκι παραγωγής της εποχής, Suzuki GSXR 1100, αεροελαιόψυκτο αλλά αρκουδόγκαζο. [3] Yamaha XT600 βαμμένο στα χρώματα της Benetton και πιο γρήγορο από τα σημερινά, Yamaha TDR 250, 50 δίχρονοι, δικύλινδροι ίπποι για το πρώτο SM παραγωγής. [4] Πετροκόρακας ονομαζόταν τότε η περιοχή στα πιστάκια Παπάγου, ίσως λόγω του λόφου ο οποίος ονομάζεται Κορακοβούνι.

Να λοιπον που σημερα μας εκανε εδω στην Κρητη μια πολυ ωραια μερα και μου δοθηκε η ευκαιρια για μια μικρη βολτα στον Ψηλορειτη ! Η διαδρομη : Και μερικες φωτογραφιες προχειρες φωτογραφιες που τραβιξα : Να προσθεσω οτι ηταν μια απο τις ελαχιστες μερες τον χρονο που η ατμοσφαιρα ειναι τοσο καθαρη, που φενεται η Σαντορινη, Μηλος, Αναφη και νομιζω οτι ειδα και την Αστυπαλαια!

Tη μάνα του και το πατέρα του θα έχει. ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, Χαράτσι, Κεφαλικό, Σήμα, Ασφάλεια, Τέλη.... ...στα παπάρια σας αν έχετε λεφτά... (σας κόβω να μην έχετε...) Ομορφάαααντρες μου....!!! (Θα σας βάλω και σως για να γλιστράει) Μου 'ρθε σε μήνυμα...

Παίδες... αν κάποιος διαθέτει (και θέλει να τα δώσει) μπάτζετ για αγορά Shoei ή arai , δεν νομίζω να χρειάζεται να κοιτάξει κάτι άλλο. Εκτός κι αν δεν κάθεται σωστά στο κεφάλι του κανένα μοντέλο εκ των δύο εταιριών. (τότε αναγκαστικά θα κοιτάξει κι άλλες μάρκες) Δεν λέω ότι οι άλλες γνωστές μάρκες είναι κακές, αλλά όπως και να το κάνουμε, τις κορυφές στα κράνη, όλοι τις ξέρουμε.

KOYΪΖ : Μαντεψτε που ηπιαμε καφεδακι......

Αχ Κούλα....

Είσαι και μακριά ρε παιδί μου και δεν μπορεί να γίνει μια επιτόπου γνωμάτευση και χειρουργική επέμβαση. Φλασακια, διακόπτη τριών επαφών δυο θέσεων, και οπωσδήποτε φλασερ. Τώρα δεν ξέρω αν το XR έχει διακόπτη εκκίνησης, αλλά η συνδεσμολογία είναι η εξής. Από τη μπαταρία, η τον διακόπτη (αν έχεις διακόπτη), το ρεύμα πάει στο φλασερ, από το φλασερ πάει στην κεντρική επαφή του διακόπτη τριών επαφών, και από τις άλλες δυο επαφές φεύγει από μια γραμμή για τα δεξιά και τα αριστερά φλας.

Να ΄στε καλά παιδιά. Μόλις γύρισα από μια βόλτα προς Ανώγεια μεριά (κάτω από 6 βαθμούς. Δεν κατάλαβα σχεδόν καθόλου κρύο με το ημίμποτο. Ίσως εάν θα έκανα 100 μαζεμένα χιλιόμετρα στην εθνική να κρύωναν τα δάκτυλά μου.... Καλή αγορά τελικά.

ποσο μου αρεσει να με χερουτουν τα παιδακια απο τα αυτοκινητα, και φυσικα να ανταποδιδω! ενω οι γονεις κοιτουν με μισο ματι, λες και περναει ο βιαστης με το κρανος! οντος δεν καταλαβενουν, οι "εξω" ποτε δεν θα καταλαβουν....

την αληθεια λεει! πειρε οτι εχω και εγω! οντοπικ και εγω ψήφισα την ωριμότητα! γιατι? γιατι (αν και καμια σχεση το ενα με το αλλο οχημα) οταν βγαζεις διπλωμα αυτο/του, μπορεις να οδηγισεις απο μεγαλο σενταν, μεχρι λαμπο, μεχρι και 1,2 60 αλογα! κανεις δεν θα σου πει τιποτα! δηλαδη, εγω οταν εβγαλα το δίπλωμα αυτο/του θα πω την αληθεια τον πρωτο μηνα εκανα ολο χαζομαρες, γιατι ημουν εντελως ανώριμος! αλλα ευτιχως το καταλαβα απο μονος μου και ειπα, τις βλακειες που κανω τις κανω σε δρομο που τον χρησιμοποιούν αλλοι τοσοι! αρα για εμενα ειναι σωστο, Στην 1 περιπτωση: ΑΝ εχεις την ωριμοτιτα, και ΑΝ (πχ ο πατερας σου) σε εχει διδάξει καποιος σε μια αλανα, και ΑΝ (πχ ο πατερας σου) εχεις μια 600 αλλα με 70 αλογα ηδη, τοτε ναι γιατι να παρεις κατι μικροτερο? μαθενεις σε αυτο που εχεις! και στην 2 περιτπωση: εισαι απειρος, ανωριμος, δεν εχεις ιδεα απο μηχανες, αυτο το ξερουν και οι γονεις σου (αν καποιος ειναι 18), τοτε ναι γιατι οχι ενα 125? πλεον τα 125 ειναι κανονικες μηχανες! απλα ο υποψήφιος αγοραστης μοτοσυκλετιστης πρεπει να αναρωτηθει ο ιδιος μπορω για αυτη την κατηγορία? για αυτα τα κυβικα? ειμαι ετοιμος?

Από τους καλύτερους ρε, τί θες εσύ; Σχοινιά και σίδερα ρε.............. το σίδερο κρατάει λέμε.......... το σχοινί όχι.

Εμένα γιά ιγκουάνα μου το πασάρανε

Να πω κι εγώ τη γνώμη μου. Πριν 5-6 μέρες καβάλησα δοκιμαστικά ένα hornet φίλου. Αυτό το καινούριο το κακάσχημο με το τρίγωνο φανάρι μπροστά. Πρόγραμμα, PC, 120 άλογα. Οδηγώ το CB μου 1 χρόνο. ... Ε, ΧΕΣΤΗΚΑ ΠΑΝΩ ΜΟΥ ΟΜΩΣ! Μου φάνηκε φτερό στον άνεμο για τα άλογα του, φοβόμουν να πλαγιάσω έστω και λίγο, άσε που πέταγε κώλο για πλάκα. Και οδηγώ το CB ένα χρόνο. Και δεν θεωρώ ότι είμαι κουλομαρία αναφορικά με τα χμ που έχω κάνει. Πείτε μου τώρα εσείς, ένας που δεν έχει ανέβει ποτέ, πως θα καβαλήσει κάτι που είναι 190- κιλά και 120+ άλογα; Πως θα διαχειριστεί όλο αυτό το σκηνικό το σώμα του και το μυαλό του; Θα μου πεις είναι συνήθεια. Μαζί σου. Και εγώ το hornet αν το έιχα καμιά βδομάδα μάλλον θα το πήγαινα καλύτερα. Αλλά μέχρι να συνηθίσω εγώ θα μου έπαιρνε μια βδομάδα. Απλά κάτι που έχω μάθει θα το πήγαινα ένα βήμα παραπέρα. Ένας άμπαλος, δε νομίζω ότι μπορεί να το κάνει αυτό. Τουλάχιστον όχι σε μια βδομάδα. Ούτε σε 2 μήνες. Ούτε... Τώρα λοιπόν θα μου πεις εγώ έχω το 600άρι μου 2 χρόνια, ήταν η πρώτη μου, και τώρα δε φαντάζεστε πως την πάω. Ε, εντάξει, αφού δε σωριάστηκες τώρα 2 χρόνια κι έμαθες από την ανάποδη, πάλι καλά. Τυχερός. Αλλά κατά τα άλλα...

Και με 400 βρίσκεις πλήρως λειτουργικό, ότι πληρώνεις πέρνεις, γνωστός μου δες πως το πήρε και πως το κανε: Το κινεί κάθε μερά εδώ και 1-2 χρόνια χωρίς κανένα πρόβλημα, και για πολλά χρόνια ακόμα έχεις το κεφάλι του ήσυχο. Αλλά δεν μιλάμε για 700ε, 700ε στοιχίζουν μόνο ο κύλινδρος και το πιστόνι. Και του RC το dt πολύ προσεγμένο!

Εγω πιστευω οτι τα προστιμα πρεπει να υπαρχουν για να ''βαζουν'' μυαλο στους οδηγους και να κανουν (εστω και ετσι, λες και ειμαστε μωρα) τον κοσμο να τηρησει 5,6,7,10 γ@%^κανονες του κοκ για να υπαρχει οσο το δυνατον περισσοτερη οδηγικη συμπεριφορα και ασφαλεια απο τους οδηγους (μπας και ξυπνησουμε μια μερα που δεν θα χρειαστει για 500 μετρα να σταυροκοπιομαστε να μην παραβιασει ενας ανευθηνος το ΣΤΟΠ ή τον φωτινο σηματοδοτη).Μπορει να ακουγονται σκληρα οσα λεω αλλα ετσι ειναι. Σε αλλες χωρες τις ευρωπης, απο οσο εχω ενημερωθει, η οδηγηση ειναι πιο ΑΣΦΑΛΗΣ!!!Μονο εδω στην Ελλαδα φαινεται η κατασταση θα παραμεινει ιδια για πολλα πολλα χρονια...

Aν έχει ένα firablade δε γίνεται να μην του περισεύουν κάποια χρήματα έστω για κράνος.

Τι θα έχει το 2012 μέσα; Την μάνα του και τον πατέρα του θα έχει μέσα ρε μεγάλε!!! ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, χαράτσια, κεφαλικούς φόρους, τεκμήρια, ασφάλειες, πράσινα τέλη.... αν έχεις λεφτά.... σε κόβω να μην έχεις.... ομορφάαααααντρα μουυυυυυ... Δεν πειράζει!!!!! ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.. Θα σου βάλω και βαζελίνη να γλιστράει...!!!!!!!!!!!!!

Μαλλον δε με καταλαβες. Ακομα και αν παραγει με εναλλακτικους τροπους βενζινη και ρευμα υπαρχουν τεχνικες δυσκολιες στο να εχει αφθονη απο την δικη του παραγομενη ενεργεια οποτε αναγκαστικα κανει παραχωρησεις στις αναγκες του και τα θελω του. Πχ δεν μπορει να βαλει πλυντηριο και θερμοσιφωνο μαζι γιατι πιθανοτατα δεν το σηκωνει η εγκατασταση του ή δεν μπορει να παει μακρυτερα απο εκει που με χιλια ζορια θα τον παει το παπι του. Και αλλα τετοια τα οποια ομως ειναι εικασιες αφου δεν δινει περισσοτερες πληροφοριες το αρθρο.

Παρη αν εννοεις κατι τετοιο http://www.car.gr/classifieds/bikes/view/1259878/ τοτε απλα εισαι τραγικος και με μεγαλο L στο κουτελο

με απλα και καθαρα λογια η αληθινη φυση του πραγματικου μοσυκλετιστη....ειδικα στο τελευταιο μερος οπου σε χαιρετουν μικρα παιδακια μεσα απο το αυτοκινητο του μπαμπα τους...σας εχει τυχει!ετσι δεν ειναι?μεσα απο αυτο το αθωο και χωρις φοβο βλεμα και οχι σαν το αηδιαστικο μειδιαμα που κανουν αρκετοι μεγαλοι , που μας αντιμετωπιζουν ολους σαν "μηχανοβιους" (οχι πως δεν υπαρχουν και αυτοι) , παιρνεις δυναμη να συνεχισεις....live to ride , ride to live....(και δεν χρειαζεται να οδηγεις τσοπερ για να το νοιωσεις) +100000000000 για το κειμενο

Παλιοαλήτες μηχανόβιοι. Έχετε βαλθεί να με στείλετε Δρομοκαϊτειο. Φέτος έφαγα το καλοκαίρι μου σε διατυπώσεις-ανακαινίσεις-μετακομίσεις, κι εσείς μου τρέχατε όλοι στους Δολομίτες!!! Κι εγώ εδώ, μες το καταχείμωνο να χαζεύω τα ταξίδια σας Μπράβο και σε σας. Και εις άλλα με υγεία. :vv: (Παρεπιπτόντως, απ' τη 2η σελίδα και μετά, οι περισσότερες φωτό δεν εμφανίζονται. Άλλαξες path στο ανεβαστήρι?)

Παρτε αυτη που σας κανει κλικ,η μοτο ειναι σαν τις γυναικες,δεν ειναι δυνατον να λειτουργησεις εχωντας αλλη στο κρεβατι σου κ αλλη στο μυαλο σου,γιαυτο κ εγω εκανα την θυσια κ πηρα αυτη που με φτιαχνει κ δεν το εχω μετανιωσει!

Τώωωωωωρα? Είμαστε ήδη και στο γραφείο. :P

που κολλαει η γενικοτερη ωριμοτητα ενος ατομου,με την εμπειρια???δλδ αν δεν δοκιμασω ναρκωτικα κ δεν αποκτησω την εμπειρια,τοτε ειμαι ανωριμος??τι διαβαζω βραδιατικα.. τεσπα,ξεκινησα χωρις σχεδον καθολου εμπειρια στις μοτοσυκλετες(1-2 φορες τετραχρονο σκουτερ 250,μια φορα σκουτερ 650 κ μια φορα παπιο) κ αγορασα ως πρωτη μηχανη το σβφ600. κ γιατι το εκανα κ δεν πηγα σε μικροτερη?επειδη η ταχυτητα με την οποια κινουμαι ειναι ΙΔΙΑ Η ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ απο αυτη ενος παπιου,αλλα εχω σαφως ΚΑΛΥΤΕΡΕς ΑΝΑΡΤΗΣΕΙς Κ ΦΡΕΝΑ Κ ΖΥΓΙΣΜΑ,τομεις σημαντικοτατοι για νεους αναβατες.τυχαιο οτι στο εξωτερικο οι περισσοτερες μοτοσυκλετες βγαινουν κ σε εκδοσεις με χαμηλοτερη ιπποδυναμη(για νεους αναβατες) αλλα με τα ιδια περιφερειακα(φρενα αναρτησεις κτλ)?κ επειδη την μοτοσυκλετα την χρειαζομαι κ για ταξιδια στα οποια δεν με καλυπτει ο παπιος.γιατι πρεπει δλδ ολοι να συνδυαζουν στο μυαλο τους τα αυξημενα κυβικα με την αυξημενη ταχυτητα κ τα καγκουριλικια μονο???δλδ η ανεση,η αξιοπιστια,η ενεργητικη ασφαλεια δεν παιζουν ρολο για αυτους??? αυτα απο μενα.ευτυχισμενο το νεο ετος σε ολους!υγεια κ ευτυχια πανω απο ολα!

Ο μικρός ποταμός Κηρέας στη βόρεια Εύβοια.

Δεν είναι όλα τα κράνη ίδια, ούτε όλα τα μπουφάν, ούτε όλες οι μπότες, ούτε όλα τα γάντια........ να συνεχίσω την λίστα; Είναι θέμα αποτίμησης του κεφαλιού και λοιπών μερών του σώματός μας........

και έτσι πρέπει να γίνεται κανονικά. ο καθένας μας πρέπει να ξέρει τις πιέσεις της μοτό που καβαλάει. αλλά ποιός... να τα χώνει και να έχει άποψη ξέρει... να ανοίξει κανένα βιβλίο δεν ξέρει!

Κε εγο πεισταιβο ωτυ δαιν θα χτειπυσι μπυαιλα, το στρωγκειλω ηνε πωλι γερω μωταιρ.

Μα φυσικά φυσικότατα Portishead!

καιρο τωρα περιμενα νεα απο τον συμφορουμιτη -εδω στο mybike- GiannisX. Του ειχα συστησει το μοτο-ξενοδοχειο που μειναμε στους Δολομιτες κ πηγε κ αυτος στα τελη Αυγουστου. τωρα θα μου πειτε τι μας νοιαζει εμας...? λοιπον δειτε πως εχει το θεμα... αποχαιρετοντας -τοτε- τους απολυτα ευγενικους ξενοδοχους μας ζητησαν να τους στειλουμε μια Ελληνικη σημαια για να την βαλουν στο γκαραζ μαζι με αλλες που ειχαν κατα καιρους φερει/στειλει ξενοι μοτοσυκλετιστες. ειμασταν οι πρωτοι Ελληνες που εμειναν εκει κ ηθελαν κατι αναμνηστικο/συμβολικο.μαλιστα ηθελαν να γραψουμε πανω τα ονοματα μας κ τις ημερομηνιες της διαμονης μας. την εστειλα λοιπον μαζι με ενα μπουκαλι καλο ουζο. ο ξενοδοχος κρατησε τον λογο του κ οταν ο GiannisX πηγε εκει την ειδα να στεκεται περηφανα ψηλα. επραξε κ αυτος το καθηκον του κ μου εστειλε την παρακατω φωτο...τωρα νομιζω οτι να κλεισει αυτο το ταξιδιωτικο.

Να και μια Ελληνική προσπάθεια για την προώθηση του παιχνιδιού στη χώρα μας..

2.2;;;; Που είναι το σπίτι σου; Σε dslam μένεις; Πέρα από την πλάκα έχω 2-3 συμβουλίτσες σχετικά με τα torrents. Το καλύτερο site για μένα είναι το http://www.torrentz.eu . Είναι ψαχτήρι για όλα τα τορεντάδικα. Αφού βρεις το torrent που θες (στα βγάζει και με φθίνουσα σειρά seeders, αυτοί κάνουν την διαφορά ) το κατεβάζεις απ'όποιο site γουστάρεις και μετά πας εκεί που λέει "torrent trackers" ---> "μtorrent compatible list", κάνεις ένα ωραίο copy και πας στο μtorrent. Edit trackers και προσθέτεις με paste τη λίστα με τους trackers. Έτσι αυξάνεις τις πιθανότητες για μέγιστη ταχύτητα κατεβάσματος.

4η ημερα Βολτα στην λιμνη. Xιλ:0. Την επομενη ημερα κατεβηκαμε νωρις το πρωι στην τραπεζαρια του ξενοδοχειου,και παιρναμε το πρωινο μας,μιας και σημερα ειχαμε σκοπο να αφιερωσουμε ολοκληρη την υπολοιπη ημερα στην εξερευνηση της λιμνης.Απο το νερο ομως. Φτασαμε στην αποβαθρα και αφου κοιταξαμε τι επιλογες ειχαμε,βγαλαμε εισιτηρια με 24ε το ενα,το οποιο μεσα στην τιμη περιλαμβανε και την εισοδο στην βιλα Καρλοτα,ενα παλιο αρχοντικο με διαφορα εργα τεχνης,και φανταστικους κηπους. Το καραβακι μεχρι εκει θα εκανε περιπου δυο ωρες,οποτε εαν υπολογιζαμε αλλο ενα διωρο που θα τρωγαμε σιγουρα εκει,συν ακομα δυο ωρες για την επιστροφη,θα ξοδευαμε ολοκληρη την ημερα μας.Ωστοσο αποφασισαμε πως αυτο ηταν που θελαμε,οποτε τα υπολοιπα ηταν απλα μια τυπικη διαδικασια.Λιγο αργοτερα λοιπον,σαλπαραμε για λιμανια ξενα. Το δρομολογιο που εκανε το καραβακι,περναγε απο καποια πολυ ομορφα σημεια,τα οποια ηταν η χλιδατα ξενοδοχεια,η παλατια,η σπιτια καποιων αστερων του Hollywood. Μετα απο ακριβως δυο ωρες,φτασαμε στην βιλλα. Η θεα στην απεναντι πλευρα της λιμνης… Η Βίλα Καρλότα, η οποία βρίσκεται στο Τρεμέτσο, κατασκευάστηκε γύρω στο 1690 από ένα τραπεζίτη από το Μιλάνο, το Τζόρτζο Κλέριτσι. Η κυριότητα πέρασε, με τον καιρό, σε διάφορους ιδιοκτήτες, μεταξύ των οποίων και η Πριγκήπισσα Μαρίνα του Νασάου, σύζυγος του Αλμπέρτο της Ρωσίας. Εκείνη τη δώρισε στην κόρη της Καρλότα όταν αυτή παντρεύτηκε τον Πρίγκηπα της Σαξονίας Μεϊνίνγκεν. Η Βίλα από τότε εμπλουτίστηκε και πλαισιώθηκε από έναν εξαιρετικό κήπο αγγλικού στιλ. Σήμερα αποτελεί ιδιοκτησία του Ιταλικού Κράτους που τη διαχειρίζεται μέσω ενός ιδρύματος με την ονομασία ''Σύλλογος Βίλα Καρλότα''. Φωτογραφιες απο το εσωτερικο απαγορευοταν να παρεις,αλλα αυτο ηταν ενα εμποδιο απο αυτα που ενας Ελληνας οφειλει να ξεπερναει… Οι οροφες των δωματιων,ηταν πραγματικα εργα τεχνης…

Λιγο αργοτερα αποβιβαστηκαμε,και μετα απο μια βαρετη γεματη φορτηγα διαδρομη,και με μια ελαφρια ψιχαλα να μας κανει συντροφια ισα-ισα για να βρεξουμε τις κορντουρες μας,βρισκομασταν εξω από το Μιλανο,και αλλαζαμε κομβους λες και ειχαμε ξαναπερασει απο εκει καμμια 50αρια φορες. Λιγο μετα το Μιλανο,αφησαμε τον Α5,και μεσω ενος επαρχιακου,του SS16 νομιζω,φτασαμε στο ξενοδοχειο μας,στο Ibis Como. Καναμε check in,τακτοποιηθηκαμε στα δωματια μας,και λιγο αργοτερα ξεκινησαμε για μια εκδρομη στην νοτια πλευρα της λιμνης. Με το που περασαμε την πολη του Como αρχισε μια διαδρομη απιστευτης ομορφιας που απο την μια πλευρα εβλεπες την λιμνη,και απο την αλλη τα καταπρασινα τοπια στους προποδες των Αλπεων. Ειχα περιπου ένα χρονο να οδηγησω στην Ιταλικη υπαιθρο,και κοντευα να ξεχασω την απολαυση που προσφερει.Για να καταλαβετε για τι οδηγικο ντελιριο μιλαμε,φανταστειτε τα τοπια που ανεφερα παραπανω,με μια ασφαλτο γυαλοχαρτο,και με διαφορα Ιταλικα δικυλινδρα να σε περνανε απο δεξια και αριστερα,πανω και κατω.Η χαρα του παιδιου λεμε! Υστερα απο λιγο,φτασαμε στο Bellagio,ένα ομορφο χωριο χτισμενο πανω σε μια από τις΄΄μυτες΄΄της λιμνης.Παρκαραμε τις μοτοσυκλετες καπου ώστε να μην ενοχλουν,και ξεχυθηκαμε στους δρομους του γραφικου αυτου χωριου,φωτογραφιζοντας κατα ριπας οτιδηποτε μας εκανε εντυπωση. Περπατωντας μεσα στα σοκακια του χωριου,βρεθηκαμε μεσα σε ένα παρκο.Ολα ηταν τοσο ησυχα εκει.Εβλεπες αλλον να διαβαζει,αλλον να κανει ηλιοθεραπεια,και αλλους απλα να συζητανε.Μηπως τελικα αυτες είναι οι αξιες που κοντευουν να χαθουν στην χωρα μας? Η ωρα ειχε αρχισει να περναει και ηξερα πως το εργοστασιο της Moto Guzzi δεν υπηρχε περιπτωση να το βρουμε ανοιχτο.Δεν πειραζει...εμεις θα το βλεπαμε εστω και κλειστο...για μια φωτογραφια!!Μηπως ολα για αυτό δεν γινονται τελικα? Η διαδρομη μεχρι εκει ακομα πιο καταπληκτικη...ορεινος φιδισιος δρομος,με την ιδια ασφαλτο γυαλοχαρτο.Η χαρα του μοτοσυκλετιστη...Αληθεια παιδια...δεν υπερβαλλω καθολου...Γενικα αργοτερα θα καταλαβαινα ότι ολο το Como θα με εξεπληττε ευχαριστα...και ειχε ηδη ξεκινησει. Λιγη ωρα αργοτερα,μπαιναμε στο Maddello del Lario και κατευθυνθηκαμε καρφι στο σιγουρα πλεον κλειστο εργοστασιο.Βγαλαμε απλα μερικες αναμνηστικες φωτογραφιες, και λιγο αργοτερα πηραμε τον δρομο της επιστροφης,μιας και ηδη ειχε πεσει το σουρουπο. Το βραδακι μας βρηκε σε καποιο μαγαζι στα σοκακια του Como να δοκιμαζουμε την γνησια Ιταλικη pizza.

Τρίτη μέρα και ξεκιναμε για αλλα πασσα. Βροχερός καιρος αλλά μετα την πρωτη ωρα στο δρόμο εβγαλε μια απιστευτη λιακαδα και χαρήκαμε φύση, βολτα, οδηγηση... Φτάνουμε Cortina για καφε. Πινουμε το καφεδακι και μετα παλι Passo Falzarego, αυτη τη φορα για ανεβασμα στο Lagazuoi με τα λιφτ! Φοβερή εμπειρία. Δρόμο τώρα για passo Gardena μέσω passo Campolongo και Corvara. O καιρος εχεις ανοιξει και το τοπιο ειναι το κατι αλλο. Ο δρομος μετα το Gardena ηταν κλειστος για το passo Sella απο εναν ποδηλατικο αγωνα. Και?? Πηγαμε στο Sella αλλα μεσω passo Pordoi!

Εγω αν ημουν αστυνομος θα εγραφα μονο οτι επιρεαζει τους αλλους δηλαδη κοκκινα υπερβολικη ταχυτητα επικυνδηνη οδηγηση κ τετοια...οποτε αυτους θα τους αφηνα αν δεν εχει μυαλο ο τυπος να προφυλαξει τον εαυτο του ποιος του φταιει????