Αναζήτηση στην κοινότητα

Επειδη ο καιρος χαλασε και επειδη σημερα ανημερα Χριστουγεννων δεν ειχα και πολλα να κανω ευκαιρια ηταν να βαλω alarm στο fournadero που το προγραμματιζα τοσο καιρο. Να πω εδω οτι τα ευσημα πρεπει να αποδωθουν στο μελος idamatzis του varaderoforum.gr και οχι σε μενα αφου σε δικο του θεμα βασιστηκα. Απλως θυμηθηκα αρκετα χρονια πισω που προσπαθουσαμε να κανουμε τετοιες μαγκιες στα παπακια αλλα δεν βρεθηκε ενας ανθρωπος ηλεκτρολογος να μας πει πως γινεται. Τωρα πλεον δεν το θελω για μαγκια αλλα για λογους χρηστικους και κυριως αποφυγης ατυχηματος. Τα παρακατω εχουν εφαρμογη σε ολες πιστευω τις μοτοσυκλετες: Χρειαζομαστε: 1 διακοπτη 6Α (ειτε απο αυτους που δενουν επανω στο τιμονι ειτε χωνευτους σε καποιο πλαστικο της μοτοσυκλετας) Εγω προτιμησα το δευτερο (περισσοτερο καλαισθητο) κοστος 3€ 2 διοδους 6Α κοστος 0.6€ 3 κλεφτες ρευματος κοστος 0.3€ 2 ακροδεκτες αν ο διακοπτης σας εχει επαφες και οχι καλωδια Λιγο θερμοσυστελλωμενο μακαρονακι για να μονωσουμε τις ενωσεις. Λιγη μονωτικη ταινια 1 μετρο καλωδιο 3Χ1,5 ΝΥΜ ασπρο κοστος 0.4€ (μπορειτε να παρετε και τρια ξεχωριστα κομματια καλωδιο απο 1 μετρο διαφορετικου χρωματος και να τα περασετε μετα μεσα σε μακαρονακι, εγω ειπα να μην παιδευτω και χρησιμοποιησα ενα ετοιμο καλωδιο με το περιβλημα του) Συνολικο κοστος 4.3€ Πρωτα απο ολα διαλεγετε το σημειο στο οποιο θα τοποθετησετε το διακοπτη ωστε να ειναι ευκολα προσβασιμος ωστε σε περιπτωση αναγκης το χερι να παει μονο του εκει χωρις δυσκολιες. Εγω διαλεξα το πλαινο μαυρο καπακι πανω απο το πλαινο πλαστικο στο ντερο διπλα στο πριζακι των 12V Στη συνεχεια γδερνουμε τα καλωδια και τα περναμε σε ως εξης: Μαυρο και καφε τα γεφυρωνουμε και τα βαζουμε σε ακροδεκτη. Βαζουμε μονο του το κιτρινο σε ακροδεκτη. Το αποτελεσμα ειναι καπως ετσι: Τα περιποιουμαστε με θερμοσυστελλωμενο μακαρονι για να αποφυγουμε την υγρασια και συνδεουμε απο ενα ακροδεκτη σε καθε μια απο τις δυο επαφες του διακοπτη. Πρεπει να ειναι πλεον καπως ετσι: Μετα παμε στην αλλη πλευρα του καλωδιου και στο καφε και στο μπλε αντιστοιχα συνδεουμε απο μια διοδο με την καταλληλη φορα. Εγω τα κολλησα αλλα το ιδιο γινεται και με στριψιμο των καλωδιων και μονωτικη ταινια. Το κιτρινο το αφηνουμε ως εχει. Θερμοσυστελλωμενα και εδω και πλεον εχουμε στα χερια μας αυτο ετοιμο: Τωρα παμε στη μηχανη και αφου ηδη εχουμε τοποθετησει το διακοπτη ψαχνουμε να βρουμε το ρελε των φλας. Στο ντερο ειναι τερμα δεξια το μαυρο κουτακι αφου πρωτα εχουμε λυσει φαναρι και ζελατινα. Βρισκουμε το καλώδιο που παει στην κεντρικη επαφη (νουμερο 1 το ονομασα εγω) και με ενα κλεφτη ρευματος συνδεουμε εκει το κιτρινο καλωδιο που ερχεται απο το διακοπτη. Τα αλλα δυο καλωδια μπλε και καφε τα συνδεουμε χρησιμοποιωντας παλι απο εναν κλεφτη ενα στο θετικο του δεξιου φλας ενα στο θετικο του αριστερου φλας. Εγω τα συνδεσα στα δυο λαμπακια (αριστερα και δεξια) των φλας στο ταμπλω της μηχανης γιατι αλλιως καθε φορα που θα εβγαζα ενα πλαινο καπακι (εκει ειναι τα εμπροσθια φλας του ντερο) θα επρεπε να αποσυνδεω τα καλωδια Στο βαραντερο ειναι το γαλαζιο αριστερα και το πορτοκαλι δεξια οπως την κοιταμε απο μπροστα. Πριν να κλεισουμε καπακια κτλ κτλ ανοιγουμε κεντρικο διακοπτη, παταμε το διακοπτη που βαλαμε και πρεπει να αναβοσβηνουν ολα τα φλας της μηχανης μαζι. Αν ολα ειναι ενταξει, τοτε κλεινουμε οτι ανοιξαμε κανουμε ενα καφε, αναβουμε ενα τσιγαρο (προαιρετικα) και καμαρωνουμε για το εργο μας Να και ενα σχεδιαγραμμα: ΥΓ. Ενα δοκιμαστικο κατσαβιδι για 12V ή ενα πολυμετρο αν υπαρχει θα σας βοηθησει πολυ για να μην ψαχνετε στα τυφλα θετικα καλωδια απο οπου θα κλεψετε ή θα δωσετε ρευμα

Nα άλλη μια δουλίτσα που χρειάζεται να γίνεται μία φορά τον χρόνο στην μοτοσυκλέτα μας, και τρέχουμε στον μάστορα να την κάνουμε γιατί μας φαίνεται...βουνό! Κι όμως ΔΕΝ είναι βουνό! Λίγη προσοχή θέλει και γίνεται πολύ εύκολα. (Βασική προϋπόθεση για να κάνουμε αυτή την εργασία, είναι να έχουμε αλλάξει πριν τα τακάκια μας με καινούρια) Για όσους δεν ξέρουν πως, μπορούν να δουν αυτόν τον οδηγό που έχω φτιάξει εγώ παλιότερα >>> Αλλαγή μπροστινών τακακιών ή σε αυτόν που έχει φτιάξει ο συμφορουμίτης IoannisPanagiotidis >>> Αλλαγή πισινών τακακιών Αφού εξοπλιστούμε λοιπόν με τα απαραίτητα πράγματα, (καφεδάκι, κινητό να παίζει mp3, αλλά και τα κατάλληλα εργαλεία) ξεκινάμε την διαδικασία. Υλικά που θα χρειαστούμε Ένα καινούριο και σφραγισμένο μπουκαλάκι υγρών φρένων του DOT που παίρνει η μοτοσυκλέτα μας. (Συνήθως είναι DOT 4) Ένα διάφανο λαστιχένιο σωληνάκι με μήκος τουλάχιστον μισού μέτρου και εσωτερικής διαμέτρου περίπου όσο και το καλαμάκι του φραπέ. Ένα δοχείο που θα μαζευτούν τα παλιά υγρά που θα αλλάξουμε. Δυο τρία πανιά (το ένα καθαρό...για τα άλλα δεν μας νοιάζει) Eργαλεία που θα χρειαστούμε Mια σειρά άλεν ή ένα σταυρωτό κατσαβίδι γιατί συνήθως οι βίδες του καπακιού (αν δεν είναι πλαστικό βιδωτό καπάκι) είναι με αλενόβιδες ή με σταυρωτές βίδες (αναλόγα τη μοτοσυκλέτα). Γερμανοπολύγωνα κλειδιά Νο10 Νο11 ή το πολύ Νο12 (σπάνιο) για τους εξαερωτήρες. (Στο 1150GS είναι Νο11) Κατ' αρχήν εκεί που θα δουλέψουμε πρέπει το έδαφος να είναι επίπεδο χωρίς κλίσεις κι αυτό γιατί θα επηρεάσει την σωστή πλήρωση με υγρά του δοχείου των υγρών φρένων. Βρίσκουμε επίσης έναν τρόπο να εξασφαλίσουμε ότι δεν θα περιστραφεί το τιμόνι κατά λάθος την στιγμή που έχουμε αφαιρέσει το καπάκι του δοχείου υγρών, γιατί θα χυθούν τα υγρά. (πιο κάτω θα δείτε τι έκανα εγώ για να εξασφαλίσω την σταθερότητα του τιμονιού) Κάτι άλλο πολύ σημαντικό που δεν πρέπει ποτέ να το ξεχάσουμε, είναι ότι τα υγρά φρένων αν πέσουν σε βαμμένη επιφάνεια της μοτοσυκλέτας, καταστρέφουν το χρώμα!!! Γι αυτό προσοχή!!! (αλλά αν σας πέσει κατά λάθος, σκουπίστε άμεσα με ένα υγρό πανί) Επίσης πολύ σημαντικό είναι να μην πιέσετε σε καμία περίπτωση την μανέτα του φρένου πριν ολοκληρώσετε την διαδικασία και τοποθετηθεί το καπάκι του δοχείου ξανά στην θέση του!!! Ξεκινάμε λοιπόν. Τοποθετούμε την μοτοσυκλέτα στο κεντρικό σταντ (όσοι δεν έχετε, ας προσέχατε ) Τυλίγουμε το καθαρό πανί γύρω από το δοχείο των υγρών φρένων με τέτοιο τρόπο ώστε ακόμα και να μας στάξει υγρό απ έξω κατά την αφαίρεση του καπακιού , ή όταν βάζουμε υγρά, να μην τρέξει πάνω στις βαμμένες επιφάνειες. Καθαρίζουμε προσεκτικά το δοχείο των υγρών φρένων ώστε να μην υπάρχει κάποιο σκουπίδι που μπορεί να πέσει μέσα στο δοχείο κατά την αφαίρεση του κουμπώματος. Στην συνέχεια ξεβιδώνουμε το καπάκι του δοχείου (στην δική μου περίπτωση είναι μεταλλικό καπάκι με 4 βίδες, σε εσάς μπορεί να είναι πλαστικό το δοχείο και να θέλει απλά ξεβίδωμα το πώμα του) Εδώ ανοίγουμε το δοχείο. Προσέξτε το τυλιγμένο πανί γύρω του όπως είπα πιο πάνω. Κι εδώ είναι πλέον ανοιχτό Εδώ θα ζητήσω συγνώμη γιατί παρέλειψα να τραβήξω μια φωτογραφία την ελαστική μεμβράνη που βρίσκεται στο καπάκι, γιατί όταν αφαιρούσα το καπάκι, αυτή έμεινε πάνω σε αυτό και ξεχάστηκα. Εσείς λοιπόν, αν η μεμβράνη δεν μείνει πάνω στο καπάκι, την βγάζετε με προσοχή για να μην πεταχτούν σταγόνες υγρών, αλλά και να μην την σκίσετε. Αφού λοιπόν έχουμε ανοίξει το δοχείο και έχουμε αφαιρέσει την μεμβράνη, πηγαίνουμε στην μία από τις δύο δαγκάνες (εκτός κι αν έχουμε μία) και προσαρμόζουμε το διάφανο σωληνάκι πάνω στον εξαερωτήρα που υπάρχει, και την άλλη άκρη του σωλήνα την βάζουμε μέσα στο δοχείο που έχουμε βρει για τα παλιά υγρά Με το σωστό κλειδί, ξεσφίγγουμε τον εξαερωτήρα μία ολόκληρη στροφή από την στιγμή που θα ξεσφίξει και βλέπουμε ότι αρχίζουν να τρέχουν τα υγρά μέσα στο διάφανο σωληνάκι προς το δοχείο. Προσέξτε το χρώμα που έχουν τα παλιά υγρά γιατί θα σας χρειαστεί στην συνέχεια. Από δω και κάτω χρειάζεται προσοχή, γιατί αν ξεχαστούμε θα χάσουμε τον στόχο. Δηλαδή την αποφυγή της αναγκαστικής εξαέρωσης. Κοιτώντας το δοχείο των υγρών, θα δούμε πως η στάθμη κατεβαίνει αργά και σταθερά. (Μην αγχωθείτε, η στάθμη κατεβαίνει πολύ αργά από την στιγμή που θα ξεσφίξετε τον εξαερωτήρα). Εμείς λοιπόν δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αφήσουμε το δοχείο να αδειάσει εντελώς. Μόλις κατεβαίνει περίπου στο 1/3 της χωρητικότητάς του, εμείς με το καινούριο μπουκαλάκι υγρών φρένων συμπληρώνουμε ξανά έως την ένδειξη Max του δοχείου μας. Αυτό το κάνουμε μερικές φορές ώσπου να δούμε το χρώμα των υγρών μέσα στο διάφανο σωληνάκι να αρχίσει να γίνεται πιο διάφανο, πράγμα που σημαίνει πως τα καινούρια υγρά, έκαναν την διαδρομή τους και έφτασαν στην δαγκάνα με τα παλιά υγρά να είναι πια στο δοχείο που μαζεύονται. Εδώ φαίνεται η πατέντα που σκέφτηκα για να ακινητοποιήσω το τιμόνι. Με δύο λάστιχα δεσίματος εκατέρωθεν (η προσοχή που έπρεπε να δώσετε στο χρώμα των υγρών που έλεγα πιο πάνω όταν ξεκινούσαν τα παλιά υγρά να φεύγουν, είναι για να καταλάβετε πότε θα φτάσουν τα καινούρια υγρά στην δαγκάνα) Κάνουμε ένα ακόμα γέμισμα με υγρά στο δοχείο μας και το αφήνουμε να αδειάσει για τελευταία φορά. Πριν αδειάσει εντελώς το δοχείο μας, σφίγγουμε τον εξαερωτήρα που έχουμε συνδεδεμένο το σωληνάκι και συμπληρώνουμε υγρά στο δοχείο υγρών μέχρι την ένδειξη max. Aφαιρούμε το σωληνάκι από τον εξαερωτήρα, καθαρίζουμε ότι υπολείμματα έχουν μείνει πάνω του από υγρά και βάζουμε την τάπα του (αν έχει) Η επόμενη παράγραφος αφορά μόνο όσους έχουν δύο δισκόφρενα Τοποθετούμε το σωληνάκι στον εξαερωτήρα της δεύτερης δαγκάνας και ακολουθούμε την ίδια διαδικασία που κάναμε στην αρχή, μόνο που τώρα θα αφήσουμε να αδειάσει μόνο μία φορά το δοχείο υγρών της μοτοσυκλέτας. Είναι αρκετό για να φύγουν τα παλιά υγρά από εκείνο το κομμάτι του σωλήνα από την διακλάδωση μέχρι την δαγκάνα. Μόλις δούμε το καθαρό πλέον υγρό στο διάφανο σωληνάκι, σφίγγουμε τον εξαερωτήρα και συμπληρώνουμε την στάθμη των υγρών στο δοχείο μέχρι την ένδειξη max. Aφαιρούμε το σωληνάκι από τον εξαερωτήρα. Σκουπίζουμε ότι υγρό έμεινε πάνω στον εξαερωτήρα και τον ταπώνουμε (αν έχει τάπα) Στην συνέχεια και αφού έχουμε καθαρίσει την μεμβράνη του δοχείου, την τοποθετούμε πίσω στην θέση της, προσέχοντας να πατήσει σωστά παντού. Αφού βεβαιωθούμε ότι είναι οκ, βάζουμε και το καπάκι του δοχείου και το σφίγγουμε καλά. Σκουπίζουμε καλά ότι υγρό έχει ξεχειλίσει γύρω από το δοχείο (αν έχει ξεχειλίσει) Στην συνέχεια τρομπάρουμε την μανέτα του φρένου μέχρι να επανέλθει η σωστή πίεση στο κύκλωμα κι έτσι ολοκληρώσαμε με επιτυχία την διαδικασία αλλαγής των υγρών φρένων απλά, χωρίς την ανάγκη εξαέρωσης του κυκλώματος! Μια ελαστικότητα μη φυσιολογική που θα παρατηρήσουμε κατά το τρομπάρισμα, οφείλεται στα νέα τακάκια που τοποθετήθηκαν κι όχι στα υγρά των φρένων. Αυτή η ελαστικότητα θα χαθεί μετά τα πρώτα χιλιόμετρα που θα κάνουμε οδηγώντας την μοτοσυκλέτα μας χρησιμοποιώντας τα φρένα μας, καθώς θα πατήσουν πλέον τα τακάκια σωστά. Αν η ελαστικότητα παραμείνει μετά από αρκετά χιλιόμετρα και δείτε πως το φρενάρισμα δεν είναι ικανοποιητικό, καλό θα είναι να κάνετε μια εξαέρωση στο κύκλωμα γιατί πιθανότατα αφήσατε και σας πήρε αέρα το ποτηράκι αφού άδειασε από υγρά. Μην μπερδευτείτε μόνο με την απόδοση των φρένων σας γιατί πάντα όταν αλλάζουμε τακάκια, και μέχρι να πατήσουν αυτά σωστά πάνω στις δισκόπλακες, το φρενάρισμα δεν είναι το μέγιστο δυνατό! Πράγμα που σημαίνει πως αμέσως μετά την αλλαγή τακακιών και την αλλαγή των υγρών, δεν πλακωνόμαστε στα γκάζια, αλλά οδηγούμε με μικρές ταχύτητες δοκιμάζοντας τα φρένα μας αν λειτουργούν σωστά. (σημείωση 1: Επειδή δεν γνωρίζω αν αυτός ο τρόπος ισχύει και για μοτοσυκλέτες με συνδιασμένο σύστημα φρένων όπως το CBS της Honda σε κάποια μοντέλα, δεν θα πρότεινα να γίνει σε αυτά) To αυτό ισχύει και για τα συστήματα integral της BMW (σημείωση 2: Όταν μιλάμε για εργασίες σε φρένα που σημαίνει ότι είναι άμεσης ζωτικής σημασίας, πρέπει να ξέρουμε τι κάνουμε και να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Αυτός ο οδηγός δεν προτρέπει αυτούς που δεν έχουν καμία τεχνική γνώση να κάνουν μόνοι τους μια σοβαρή αλλά εύκολη εργασία, αλλά είναι καθαρά ένα βοήθημα γι αυτούς που πιάνουν τα χέρια τους. Επίσης ως συγγραφέας του κειμένου, δεν φέρω καμία ευθύνη σε περίπτωση οποιουδήποτε λάθους γίνει από κάποιους κατά την διαδικασία με αποτέλεσμα την προβληματική λειτουργία των φρένων. Αν λοιπόν νομίζετε ότι δεν μπορείτε να το κάνετε, μην το επιχειρήσετε και απευθυνθείτε σε ένα εξειδικευμένο συνεργείο) Kαλή επιτυχία λοιπόν σε όσους το προσπαθήσουν. Αν παρόλη την προσοχή σας, κάνετε κάποιο λάθος και το κύκλωμα σας πάρει αέρα, μπορείτε να δείτε ΕΔΩ πως κάνουμε εξαέρωση. Πάρτε κι ένα pdf που ανέβασα στο rapidshare, που μιλάει για αλλαγή υγρών σε ABS integral (αλλαγή και στο δοχείο του ABS) https://rapidshare.c...rake_fluids.pdf ©ΑLX

Μια πανευκολη εργασια που μπορουμε να κανουμε στην μοτοσυκλετα μας, ειναι η αλλαγη των τακακιων. Μια εργασια που δεν θελει πολυ χρονο, αφου τα πραγματα ειναι απλα. Πολλοι στο ακουσμα και μονο της προτροπης να αλλαξουν μονοι τους τα τακακια, αλλαζουν 10 χρωματα και μετα σου λενε..."ασε...δεν επεμβαινω στα φρενα...φοβαμαι" Οντως το συστημα των φρενων ειναι ζωτικης σημασιας και καλο θα ειναι να μην παιζουμε μαζι του αν δεν ξερουμε τι να κανουμε,ή δεν μας εχει δειξει καποιος. Οταν ομως μας δειξουν,τοτε ειναι πανευκολο,αρκει να εχεις και δυο τρια απλα εργαλεια που θα χρειαστεις. Μονο και μονο η ικανοποιηση που θα παρεις οταν το κανεις για πρωτη φορα μονος σου,δεν συγκρινεται με τιποτα! Ξεκιναμε λοιπον. Στην φωτο βλεπουμε την δεξια μπροστινη δαγκανα (στην περιπτωση μας....του GS) Mε τα κοκκινα βελακια εχω σημαδεψει τα μερη με τα οποια θα ασχοληθουμε κατ αρχην. Με το σωστο κλειδι "αλεν" λυνουμε τις δυο βιδες που συγκρατουν την δαγκανα πανω στην "μποτα" του μπροστινου συστηματος. (Ισως χρειαστει να χρησιμοποιησουμε ενα σωληνα ή ενα σωληνωτο κλειδι για να μεγαλωσουμε το μοχλο μας στην περιπτωση που οι βιδες (μπουλονια) δεν λυνουν ευκολα και μονο με το κλειδι.) Η επομενη κινηση πριν βγαλουμε την δαγκανα απο τον δισκο, ειναι να την πιεσουμε δυνατα πανω στην δισκοπλακα ωστε να πιεστουν προς τα μεσα τα εμβολα της και να μας επιτρεψει ετσι να κανουμε πιο ευκολα την αλλαγη των τακακιων και να την ξαναβαλουμε στην θεση της με ευκολια. Αφου τραβηξουμε προς τα πισω την δαγκανα και βγει απο την δισκοπλακα βλεπουμε στο πανω μερος της ή στο πισω (αναλογα την μοτοσυκλετα)....μια μικρη συρματινη αλλα απο ατσαλι,ασφαλεια που συγκρατει τον πυρο της δαγκανας. Ο πυρος με την σειρα του, συγκρατει τα τακακια στην θεση τους. Μεγαλη προσοχη εδω!!!!! Οταν αφαιρεσουμε την δαγκανα πανω απο την δισκοπλακα,σε ΚΑΜΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΠΑΤΑΜΕ ΤΗΝ ΜΑΝΕΤΑ ή ΤΟ ΠΕΝΤΑΛ (αν προκειτε για πισινη δαγκανα) Υπαρχει κινδυνος να πεταχτουν εξω τα εμβολα της και να χυθουν τα υγρα. Εδω να σημειωσω επισης πως δεν ειναι ολες οι δαγκανες ιδιες. Μπορει ο πυρος που στο BMW ειναι στην μεση,σε μια αλλη μοτοσυκλετα να ειναι στην ακρη της δαγκανας. Μπορει να εχει άλλο τροπο ασφάλισης επισης. Γενικως μπορει να υπαρχουν μικροδιαφορες στις δαγκανες απο μοτοσυκλετα σε μοτοσυκλετα, αλλα η φιλοσοφια ειναι ακριβως η ιδια. Αφου τραβηξουμε με ενα μυτοτσιμπιδο ή μια πενσα την ασφαλεια και την βγαλουμε, γυριζουμε την δαγκανα απο το πισω μερος και βλεπουμε την οπη που καταληγει ο πυρος. Επειδη αυτος εχει και μια δευτερη δικη του ασφαλεια για να συγκρατειται και αφου δεν υπαρχει αλλος τροπος να τον τραβηξουμε, παιρνουμε ενα "σουβλι" ή ενα λεπτο κατσαβιδι το οποιο χωραει στην οπη,το προσαρμοζουμε εκει (φωτο) και χτυπαμε ελαφρα με ενα σφυρακι μέχρι αυτος να βγει. Σε αλλες μοτοσυκλετες, εχω δει πως αυτος ο πυρος είναι βιδωτος, οποτε αν δειτε βιδα, φυσικα δεν τον χτυπατε, αλλα τον ξεβιδωνετε :-O Εδω προσεξτε. Επειδη θα ειναι η πρωτη σας φορα, πριν βγαλετε εντελως τον πυρο και ελευθερωθουν τα τακακια,προσεξτε πως αυτα ειναι τοποθετημενα ωστε να μην κανετε καποιο λαθος και ψαχνεστε μετα την αλλαγη τους. (Δεν ειναι και τιποτα σπουδαιο, αλλα ισως αγχωθειτε μετα μεχρι να βρειτε τον σωστο τροπο που μπαινουν) Οταν αφαιρεσετε τον πυρο τα τακακια οπως ειπα θα ελευθερωθουν κι ισως πεσουν μονα τους απο την δαγκανα...αν οχι...απλα τραβηξτε τα. Εδω βλεπετε το παλιο τακακι και την φθορα που εχει. Βεβαια εχει αρκετο υλικο τριβης ακομα κι αυτο σημαινει πως βιαστηκα λιγο να τα αντικαταστησω (αλλα ειχα τους λογους μου να θέλω καινούρια τακάκια) Εδω φαινεται η φθορα σε σχεση με το καινουριο τακακι. Αφου λοιπον αφαιρεσουμε και τα τακακια, πρεπει απαραιτητως να καθαρισουμε την δαγκανα μας και τα εμβολα της απο τα καταλοιπα των τακακιων.Με ενα ειδικο σπρει καθαρισμου δαγκανων που μπορουμε να βρουμε στο εμποριο ή και με σκετο αφθονο νερο και την βοηθεια ενος πινελου. Αν δεν το κανουμε, υπαρχει κινδυνος να συσσωρευτουν πολλα καταλοιπα απο τα τακακια γυρω απο τα εμβολα και να δυσκολευουν την κινηση τους ή ακομα και να επηρεασουν σημαντικα την αποδοση των φρενων! Καθαριζουμε προσεκτικα και καλα την δαγκανα και ειδικα περιμετρικα των εμβολων της ωστε να απομακρυνθουν τα καταλοιπα σκονης που εχουν αφησει τα τακακια απο την τριβη τους με τον δισκο. (Εχετε δει πολλους μαστορους να καθαριζουν ετσι την δαγκανα οταν πατε για αλλαγη τακακιων?) Οταν η δαγκανα εχει καθαρισει εντελως, ανοιγουμε το καπακι των υγρων στο τιμονι (για να εκτονωνεται η πιεση όταν πιεσουμε τα έμβολα) και πιεζουμε με τα χερια μας τα εμβολα της δαγκανας ή με ενα λεπτο κομματι ξυλου (που θα το βάλουμε ανάμεσα στα έμβολα όπως μπαίνει το τακάκι) προς τα μεσα ωστε να δουμε αν αυτα λειτουργουν σωστα και δεν ειναι κολλημενα απο καποια αιτια. Αν ολα ειναι καλα, προχωραμε. Παιρνουμε τα καινουρια τακακια και τα τοποθετουμε μεσα στην δαγκανα οπως ηταν και τα παλια και κανουμε αντιστροφα την εργασια μας. Κρατωντας με το ενα χερι μας τα τακακια ωστε να μην φυγουν απο την σωστη τους θεση,βαζουμε τον πυρο στην θεση του (χτυπωντας τον ελαφρα προς το τελος της διαδρομης του ωστε να σφηνωσει), προσεχωντας την θεση που θα παρει η τρυπα για την ασφαλεια του ωστε να μην παιδευομαστε μετα. (φωτο) (αν είναι βιδωτός, απλα τον βιδωνουμε) Τοποθετουμε και την ασφαλεια συγκρατησης του πυρου και ημαστε ετοιμοι να προχωρησουμε στην εισαγωγη της δαγκανας στην δισκοπλακα. Επειδη ηδη ειχαμε πιεσει τα εμβολα της δαγκανας προς τα μεσα, υπαρχει αρκετος χωρος μεταξυ των δυο τακακιων ωστε να περασουν αυτα ανετα εκατερωθεν της δισκοπλακας. Αφου το καταφερουμε κι αυτο, φερνουμε την δαγκανα στην ιδανικη θεση για να βιδωθει. Σφιγγουμε αρχικα μονο με το "αλεν" κλειδι κρατωντας το απο την μακρια πλευρα του οσο δυνατα μπορουμε. Μετα με την βοηθεια του σωληνωτου κλειδιου ή κατι αντιστοιχου σφιγγουμε λιγο ακομα. (Προσεξτε...ΛΙΓΟ ακομα...γιατι υπαρχει κινδυνος να κλωτσησουμε το σπειρωμα της βιδας ή της δαγκανας) (Τωρα βεβαια, καλο θα ηταν να υπαρχει ενα δυναμοκλειδο για τα σφιξιματα. Ειναι ενα απο τα σημαντικα εργαλεια που πρεπει να εχουμε αν ασχολουμαστε με συντηρηση ή επισκευες στην μοτοσυκλετα μας. Και καλο είναι να υπάρχουν δυο. Ενα για μικρες δυναμεις κι ενα για μετριες. Για τις μεγαλες δυναμεις δεν νομιζω οτι θα ειναι τοσο χρησιμο. Οι τιμες τους παιζουν απο 50€ για κατι σχετικα καλο και ανεβαινουν αναλογοως της ποιοτητας) Μην νιωθετε ανασφαλεια για το σφιξιμο διοτι οι βιδες που συγκρατουν τις δαγκανες, ακομα και με λιγο σφιξημο δεν λυνουν ευκολα απο μονες τους. Ακριβως την ιδια εργασια κανουμε και για τις υπολοιπες δαγκανες της μοτοσυκλετας μας. Εδω η δαγκανα εχει τοποθετηθει ξανα εχοντας πια τα καινουρια τακακια της Κι ένα video της εργασίας στα γρήγορα με λεζάντες... Μετα το τελος της εργασιας,τρομπαρουμε την μανετα (ή το πενταλ) ωστε να πατησουν τα τακακια στην δισκοπλακα και να επανελθει η σωστη πιεση των υγρων. Αν νιωθετε την μανετα να "λαστιχαρει", μην φοβηθειτε...δεν ειναι τιποτα. Μετα απο μερικα φρεναρισματα, η αισθηση θα γινει και παλι φυσιολογικη. Προσοχη στα πρωτα χιλιομετρα ομως που θα κανετε μετα την αλλαγη των τακακιων γιατι η σωστη αισθηση και πιεση στα φρενα θα ερθει γρηγορα μεν αλλα εσεις καλο ειναι να μην πλακωθειτε στα γκάζια. Επισης πρεπει να ξερετε πως τα τακακια οσο ειναι καινουρια δεν αποδιδουν αυτα που μπορουν διοτι δεν εχουν πατησει ακομα σωστα πανω στην δισκοπλακα. Εκτος κι αν αυτη ειναι καινουρια. Μετα απο καμια 100αρια χιλιομετρα το πολύυ, τα τακακια θα πατησουν σωστα ωστε να αποδωσουν πλεον το μεγιστο φρεναρισμα. Εννοειται πως αναλογως της καταστασης που ειναι η δισκοπλακα, τοσο πιο γρηγορα ή πιο αργα θα πατησει το τακακι σωστα. Μεσα σε αυτα τα πρωτα χιλιομετρα, προσπαθειστε να ειστε συνετοι με το γκαζι και δωστε την ευκαιρια στα τακακια να ζεσταθουν σιγα σιγα κι οχι αποτομα. (Εννοω μην τσαρουχωνετε τα φρενα χωρις λογο γιατι θα κανετε κακο στο καινουριο και αδουλευτο ακομα υλικο των τακακιων σας) ...κι ένα πιο αναλυτικό με φωνητικές οδηγίες.. (Για τα σαρδάμ, δεν θέλω σχόλια :P ) Αυτα και ελπιζω να βοηθησω καποιους "ανησυχους" νεους! YΓ: Παρακατω θα διαβασετε κι εναν ευκολο τροπο για να αλλαζετε μονοι σας τα υγρα των φρενων (ισχυει και για φρενα με ABS αλλα οχι για συστημα CBS) Παιρνετε ενα διαφανες σωληνακι και το τοποθετειτε στο εξαερωτηρακι της δαγκανας και στην ακρη του ενα δοχειο για να συλεγει τα παλια υγρα. Ανοιγετε το καπακι απο το δοχειακι των υγρων αφου το εχετε καθαρισει πολυ καλα πριν γυρω γυρω για να μην πεσει τιποτα μεσα.Θα βγαλετε την ελαστικη μεμβρανη που εχει και μετα θα ξεσφιξετε το εξαερωτηρακι ωστε να αρχισει να τρεχει τα υγρα με φυσικη ροη (ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΤΗΣΕΤΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΗΝ ΜΑΝΕΤΑ). Εσεις θα ειστε συνεχως "απο πανω" και θα συμπληρωνετε συνεχως υγρα στο δοχειακι ωστε να μην αδειασει σε καμμια στιγμη και σας παρει αερα. Τα υγρα σας επειδη ειναι παλια θα εχουν ενα πιο σκουρο χρωμα απο τα καινουρια που θα βαζετε,οποτε οταν δειτε απο το διαφανες σωληνακι που εχετε βαλει στον εξαερωτηρα να βγαινουν καθαρα πλεον υγρα,αφηνετε να τρεξουν λιγα καινουρια και σφιγγετε τον εξαερωτηρα.Μετα και χωρις να πατησετε την μανετα συμπληρωνετε το απαιτουμενο υγρο που χρειαζεται ωστε να φτασει η σταθμη στο επιθυμητο υψος στο δοχειακι και βαζετε ξανα την μεμβρανη και το καπακι. Τρομπαρετε μερικες φορες ωστε να επανερθει το φρεναρισμα και τελειωσατε. Μια πολυ σιγανη βολτα θα σας διαβεβαιωσει οτι κανατε σωστα την δουλεια και εχετε σωστα φρενα! ALX ©

Πριν από καιρό, ταξιδεύοντας με πολύ βροχή, διαπίστωσα πόσο «λίγο» είναι το πίσω φώς των μηχανών. Συγκεκριμένα, κατεβαίνοντας στον Πλαταμώνα για την πίτα του VaraderoForum, και ενώ πήγαινα «σβέλτα» με το Ντέρο, παραλίγο να πέσω πάνω σε άλλη μηχανή που, παρά το ότι είχε αναμμένα φώτα, την είδα στα δέκα μόλις μέτρα. Έτσι πήρα την απόφαση να ψαχτώ για πίσω φώτα ομίχλης. Αγοράστηκαν λοιπόν LEDάκια απο το e-bay και μαζί με το 12V πριζάκι για το GPS, τα θερμαινόμενα και τον διακόπτη για το βεντιλατέρ του ανορθωτή, ετοιμάστηκαν για την τοποθέτηση. Για το όλο εγχείρημα θα χρειαστούν μία μονή ασφαλειοθήκη, μια τετραπλή, δύο διακόπτες 12V, ένα ρελλέ 12V – 25Α, καλώδιο μονό χοντρό (για την πρίζα) και λεπτό διπολικό για βεντιλατέρ και φώς ομίχλης, θερμοσυστελλόμενο μακαρόνι, ακροδέκτες, μονωτική ταινία, δεματικά. Εδώ φαίνεται στα πρόχειρα η συνδεσμολογία: Τα πίσω φώτα ομίχλης που έβαλα στο Ντέρο μπήκαν στο πίσω μέρος της σχάρας και πιάστηκαν με δεματικά. Το καλώδιο τους ντύθηκε με θερμοσυστελλόμενο και περάστηκε μέσα στον κοκωβιό από την είσοδο του καλωδίου των φλάς. Το βεντιλατέρ του ανορθωτή τοποθετήθηκε και δοκιμάστηκε σε παρελθόντα χρόνο (ΔΕΣ ΕΔΩ), απλά έψαχνα τον κατάλληλο διακόπτη. Πρώτα βρίσκουμε τον κατάλληλο χώρο για την πρίζα και τους διακόπτες έτσι ώστε η πρίζα με τον φορτιστή να μην εμποδίζουν το τιμόνι. Μετράμε την διάμετρο τους και με τα σωστά ποτηροτρύπανα κάνουμε δοκιμή σε ένα πλαστικό καπάκι που να προσομοιάζει το υλικό των καπακιών της μηχανής μας. Αφού βεβαιωθούμε για την σωστή εφαρμογή καθόμαστε πάνω στη μηχανή και βρίσκουμε τα ακριβή σημεία που θα βάλουμε τους διακόπτες και την πρίζα. Τα μαρκάρουμε με λίγο blanco και, αφού τα βγάλουμε, τα τρυπάμε από έξω προς τα μέσα. Με ένα γυαλόχαρτο καθαρίζουμε ελαφρά τα γρέζια, περνάμε πρίζα και διακόπτες και τα αφήνουμε στην άκρη. Πάμε τώρα στον κύριο χώρο εργασίας, πού είναι ο χώρος κάτω από την σέλλα. Βρίσκουμε τα σημεία που θα τοποθετήσουμε το ρελλέ και την ασφαλειοθήκη. Παίρνουμε το χοντρό καλώδιο και δύο κομμάτια λεπτό, τα «ντύνουμε» με θερμοσυστελλόμενο και τα περνάμε παράλληλα με τον σκελετό και μακριά από «καυτά» σημεία, από την ασφαλειοθήκη μέχρι το σημείο που θα μπούνε διακόπτες και πρίζα. Αν μπορούμε, βγάζουμε το ρεζερβουάρ, μας βοηθάει πολύ στο σωστότερο πέρασμα και δέσιμο. Αφήνουμε αρκετό περίσσευμα στις άκρες τους και τα δένουμε με δεματικά στον σκελετό (μαζί με τα καλώδια από τα θερμαινόμενα που έχουμε ήδη περάσει). Στις μπροστινές τους απολήξεις περνάμε θηλυκούς ακροδέκτες. Η πρίζα που θα χρησιμοποιήσουμε έχει δύο ακροδέκτες, + και -, ενώ οι (φωτιζόμενοι) διακόπτες έχουν τρείς, έναν –, και δύο +. Φτιάχνουμε μία γέφυρα για να συνδέσουμε όλα τα – μεταξύ τους και στη συνέχεια με κάποια γείωση. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, πήρα γείωση από την βάση του καντράν. Αφού βάλουμε την γέφυρα της γείωσης στα -, συνδέουμε το χοντρό καλώδιο με το + της πρίζας και συνδέουμε και από ένα ζευγάρι από τα λεπτά καλώδια σε κάθε διακόπτη. Τελειώσαμε από μπροστά. Αυτή είναι και η κατάλληλη στιγμή για να κάνουμε ένα καφεδάκι και να καμαρώσουμε το ημιτελές έργο μας. Πάμε τώρα να συγκεντρωθούμε στα τεκταινόμενα πίσω. Έχουμε λοιπόν να έρχονται από μπροστά τα εξής καλώδια: Ένα ζευγάρι (μαύρο-κόκκινο) από τα θερμαινόμενα, δύο ζευγάρια (μαύρο-κόκκινο) από τους διακόπτες και ένα μονό από την πρίζα. Επίσης έρχονται, από πίσω ένα ζευγάρι από τα LED, και ένα ακόμη από το πλάι, από το ανεμιστηράκι του ανορθωτή. Τα αφήνουμε προς το παρόν να κρέμονται και πάμε να φτιάξουμε μία τετραπλή γέφυρα που θα πηγαίνει από το #87 του ρελλέ στην μια πλευρά της ασφαλειοθήκης. Κάτι τέτοιο δηλαδή: Κάνουμε λοιπόν την σύνδεση και μετά, από το #30 του ρελλέ τραβάμε χοντρό κόκκινο καλώδιο που, με την παρεμβολή της μονής ασφαλειοθήκης, το συνδέουμε στον θετικό πόλο της μπαταρίας. Πάμε τώρα στην ασφαλειοθήκη της μηχανής, την βγάζουμε (προσεκτικά να μην σπάσουμε το κλιπσάκι που συνήθως έχει, και να μην τσακίσουμε κανένα καλώδιο), και κλέβουμε ρεύμα από καλώδιο που ενεργοποιείται με το γύρισμα του κλειδιού. Καλό είναι και να το «δέσουμε», και να το κολλήσουμε μετά με καλάι. Μονώνουμε το σημείο και ξαναβάζουμε την ασφαλειοθήκη στη θέση της. Το καλώδιο αυτό το συνδέουμε με το #86 του ρελλέ. Το # 85 του ρελλέ το βάζουμε γείωση. Τι μας μένει τώρα; Μα τα διάφορα καλώδια που τα αφήσαμε να κρέμονται από δώ και από ’κεί. Για να οργανωθούμε λοιπόν. Από τα LED έρχεται ένα διπλό καλώδιο. Βάζουμε λοιπόν το ένα γείωση. Βάζουμε και μια γείωση στο ζευγάρι που έρχεται από τον ανεμιστήρα. Από τα δύο ζεύγη που έρχονται από τα διακοπτάκια, συνδέουμε τα μαύρα με τα ελεύθερα καλώδια των LED και του ανεμιστήρα, και τα κόκκινα τα βάζουμε σε δύο ακροδέκτες της ασφαλειοθήκης μας (εδώ, για να μην μπερδεύομαι, τα έβαλα με αλφαβητική σειρά: Βεντιλατέρ, Θερμαινόμενα, Ομίχλης, Πρίζα). Οπότε τα βάζουμε στις θέσεις 1 και 3. Τώρα μας έμειναν τα δύο καλώδια που έρχονται από τα θερμαινόμενα και το χοντρό μονό από την πρίζα. Το μονό της πρίζας το βάζουμε στη θέση 4 της ασφαλειοθήκης, το κόκκινο από τα θερμαινόμενα στη θέση 2, και το μαύρο τους στο – της μπαταρίας. Είμαστε έτοιμοι τώρα να βάλουμε παντού ασφάλειες. Βάζουμε λοιπόν μια 25Α στην μονή ασφαλειοθήκη, ενώ στην τετραπλή βάζουμε από 5Α σε LED και βεντιλατέρ, 20Α στα θερμαινόμενα και 15Α στην πρίζα. Ανοίγουμε διακόπτη και, αν δεν κάναμε καμιά ματσόλα, καμαρώνουμε όλα τα συστήματα να δουλεύουν. Μονώνουμε όσο καλύτερα μπορούμε όλους τους ακροδέκτες, έναν-έναν, ειδικά αυτούς του ρελλέ τους τυλίγουμε και μετά όλους μαζί και συνεχίζουμε γύρω-γύρω και στα καλώδια που έρχονται, ώστε να τα προστατέψουμε όσο καλύτερα μπορούμε από τυχόν τσακίσματα και υγρασία. Συμμαζεύουμε τα υπόλοιπα καλώδια και τα τυλίγουμε και αυτά με μονωτική ταινία. Σταθεροποιούμε την ασφαλειοθήκη και το ρελλέ με λίγη κόλλα σιλικόνης. Μόλις στεγνώσει η κόλλα, είμαστε έτοιμοι για μιά δοκιμή στον δρόμο...

Επισκευη tubeless ελαστικου. Πως επισκευαζουμε ενα tubeless ελαστικο οταν μεινουμε καπου στην μεση του πουθενα εχοντας φυσικα το αναλογο κιτ επισκευης Mαγκες ειναι απλο. Το κορδονι ειναι οντως σαν κορδονι...(αυτο που πουλιεται ευρεως στην αγορα) Για να το "περασεις" αυτο θελει λιγο τεχνη Εννοειται βεβαια οτι εχεις αγορασει και το ειδικο σουβλι που κανει αυτη την δουλεια.(μοιαζει με βελονα αλλα εχοντας ενα ανοιγμα. Βαζεις την ειδικη κολλα πανω στο σουβλι και κανεις ενα μεσα/εξω στην τρυπα. Μετα περνας το κορδονι στην τρυπα του σουβλιου και το αλοιφεις και αυτο με κολλα. Στην συνεχεια χωνεις το σουβλι μεσα στην τρυπα εως το τερμα του και αυτο παρασερνει μεσα στην τρυπα και το κορδονι.Κανεις κανα δυο-τρεις περιστροφες στο σουβλι για να στριψει το κορδονι και να "κεφαλωσει" στην μεσα μερια του ελαστικου και μετα τραβας το σουβλι εξω σιγα σιγα. Μολις βγαλεις το σουβλι κοβεις οτι προεξεχει απο απο το κορδονι στο πελμα του ελαστικου και τελειωσες. Αν εισα σε βενζιναδικο βαζεις αερα εκει μετα απο κανα δεκαλεπτο (να τραβηξει λιγο η κολλα πρωτα) αν δεν εισαι σε βανζιναδικο πρεπει να εχεις μαζι σου τα ειδικα φιαλιδια με το CO2 που θα σου φουσκωσουν το λαστιχο.(Χρειαζονται τουλαχιστον δυο για να "σηκωθει" το λαστιχο) To κλασσικο κορδονι που ανεφερα με το ειδικο κορδονι της BMW δεν εχει καμμια σχεση. Της BMW ειναι σαν ενα χοντρο λαστιχακι Το οποιο μπαινει πολυ ποιο ευκολα απο το αλλο μεσα στο λαστιχο με πολυ μικρες πιθανοτητες λαθους.Αφηστε που κολλαει τελεια σε σχεση με το κλασσικο και μπορεις να κανεις και πολλα χιλιομετρα πριν το αντικαταστησεις με το "μανιταρι" που ειναι το σωστο πλεον μπαλωμα και γινεται μονο σε βουλκανιζατερ. Αφου ρωτησατε και γι αυτο ,σκεφτειτε απλα πως ειναι ενα μανιταρι,απλα αυτο ειναι απο ειδικο ελαστικο και ο κορμος του εχει μεσα συρμα για να ειναι σκληρος. Ο βουλκανιζατερας λοιπον αφου αφαιρεσει το καρφι που εχεις πατησει ή αφαιρεσει το κορδονι που ειχες βαλει,βαζει το μανιταρι απο την μεσα μερια του ελαστικου προς τα εξω.Περναει δηλαδη τον κορμο του μανιταριου μεσα στην τρυπα απο την μεσα μερια προς τα εξω (αφου του εχει βαλει και κολλα πριν...ετσι?) Οτι περισεψει απο τον κορμο το κοβει στην ριζα και μετα βαζει το λαστιχο σε μια πρεσσα που θερμαινεται και πρεσαρει το μπαλωμα πανω στο λαστιχο.(φανταστειτε το λαστιχο σας μεσα σε τοστιερα ) Μετα απο κανα μισαωρο το μανιταρι εχει γινει ενα με το λαστιχο σας δινοντας μονιμο κολλημα. Απλα για την ιστορια να αναφερω πως στην Ευρωπη και γενικως,ισχυει ενας νομος που λεει πως για να επισκευασεις ελαστικο μοτο με μανιταρι,πρεπει το ελαστικο να εχει δεικτη ταχυτητας το πολυ μεχρι Η (210χαω) ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΥΣΤΗΡΩΣ να επισκευαστει λαστιχο μοτο με μεγαλυτερο δεικτη ταχυτητας (V)(και μιλαμε φυσικα για ελαστικα των Supersport μοτοσυκλετων) Αν το κανει καποιος βουλκανιζατερας και τον ανακαλυψουν,χανει την αδεια του καταστηματος του!!! Αν τρυπησει λοιπον λαστιχο supersport πας απευθειας για αλλαγη ελαστικου γιατι οποιαδηποτε επισκευη του κρινεται επικινδυνη για τον αναβατη κι αυτο γιατι οι πιεσεις και οι θερμοκρασιες που αναπτυσονται σε αυτα τα λάστιχα οταν πας με 250 280 300χαω ειναι τεραστιες και μπορει το τελευταιο πραγμα στην ζωη σου που θα ακουσεις να ειναι ενα ΜΠΑΜ. Aπο κει και περα,η επιλογη δικη σου.(Οι εδω μαστορες θα στο μπαλωσουν) Οσο για την δικη μου ζημια,κριθηκε και απο τον μαστορα αλλα και απο μενα επιβεβλημενο να αλλαχτει το λαστιχο οταν η προκα ειχε κοψει εσωτερικα τα λινα του ελαστικου αφου ειχε γυρισει και εξυνε εσωτερικα το προφιλ.Κατω απο φορτο και υψηλες ταχυτητες θα μπορουσε να σκασει αποτομα.Καλυτερα λοιπον 150 ευρω παρα την ζωη μου. Και θυμηθειτε το κορδονι ειναι προσωρινο μπαλωμα,μεχρι να πας να το επισκευασεις κανονικα το λαστιχο και η BMW λεει max speed 60Km/h και 400Km Distance,και μπορει να χρησιμοποιηθει ΜΟΝΟ ΣΕ ΑΣΑΜΠΡΕΛΑ ΛΑΣΤΙΧΑ (Tubeless) Για τα αλλα με την σαμπρελα μονο κανα Fast. Σημειωση: Το Fast δεν κολλαει ασαμπρελα λαστιχα!Ειδα χτες εναν με Varadero που το ειχε δεμενο στις βασεις της βαλιτσας του Kι εδώ η εργασία σε σκίτσα από το μάνουαλ της BMW (from bmwbikers.gr by dounavis) Kι εδώ βλέπουμε σε φωτό πως γίνεται. Αφαιρούμε την πρόκα. Μεγαλώνουμε την τρύπα με το ειδικό σουβλί του κιτ για να χωρέσει το κορδόνι. Μετά βάζουμε κόλλα πάνω στο σουβλί ..και μετά βάζουμε πάνω και το ειδικό κορδόνι. Στη συνέχεια... βυθίζουμε το σουβλί με το κορδόνι στην τρύπα του ελαστικού. Και απλά τραβάμε έξω το σουβλί. Περιμένουμε μερικά λεφτά να στεγνώσει η κόλλα και μετά βάζουμε αέρα (ή CO2 από τις αμπούλες να δεν έχουμε τρόμπα) Στη συνέχεια, κόβουμε ότι περισσεύει με το ειδικό ξυράφι που έχει μέσα το κιτ επισκευής. Δοκιμάζουμε το κόλλημα απλώνοντας νερό ή σάλιο πάνω στο επισκευασμένο σημείο. ALX © Ανανεώθηκε Thu, Mar 9 2011 8:14 pm Προβολή Οδηγού

Τα παρακατω εχουν εφαρμογη σε ολες τις μοτοσυκλετες και τα παπακια ανεξαρτητα αν ειναι 6 ή 12V Εγω το εβαλα στο φουρναντερο αλλα με την ιδια ακριβως συνδεσμολογια μπαινει παντου. Να πω βεβαια οτι την ιδεα την πηρα απο το Varadero forum και δεν ειναι δικια μου http://www.varaderof.../main/index.php Εχουμε και λεμε: Για να βαλουμε βομβητη και να ακουμε τα φλας οταν δουλευουν για να μην τα ξεχναμε χρειαζομαστε: 1 βομβητη απο 3-30V (σε μαγαζι με ηλεκτρονικα εξαρτηματα θα το ζητησετε ως βομβητη θυροτηλεφωνου) κοστος 2,5€ 2 κλεφτες ρευματος (απο το ιδιο καταστημα) κοστος 0,2€ 80cm καλωδιο 0,75 ή 1mm κοκκινο κοστος 0,2€ Λιγη μονωτικη ταινια 2 διοδους 2Α (απο το ιδιο καταστημα) κοστος 0,2€ Ενα κομματι θερμοσυστελλωμενο σωληνακι για να μονωσουμε και να προστατεψουμε διοδους και συνδεσεις. Συνολικο κοστος 3,1€ και περιπου 45 λεπτα για την εφαρμογη Πρωτα συνδεουμε στο θετικο καλωδιο του βομβητη δυο καλωδια στα οποια στη συνεχεια βαζουμε σε σειρα απο μια διοδο με την καταλληλη φορα και το αποτελεσμα θα πρεπει να ειναι καπως ετσι: Εγω τα κολλησα με κολλητηρι αλλα και με μονωτικη ταινια ειναι μια χαρα αρκει να στριψουμε καλα τα καλωδια Στη συνεχεια περναμε το θερμοσυστελλωμενο σωληνακι ωστε να καλυψουμε τις συνδεσεις που καναμε και παμε στη μηχανη. Επιλεγουμε τη θεση που θα τα βαλουμε. Εγω διαλεξα το πισω μερος γιατι δεν ηθελα να λυσω το μπροστινο φαναρι και ειναι και πιο ευκολο να κρυψω ολο τον συμφερτο των καλωδιων κατω απο τη σελα. Βρισκουμε τα θετικα του αριστερου και του δεξιου φλας και συνδεουμε απο ενα κοκκινο καλωδιο που φτιαξαμε χρησιμοποιωντας τους κλεφτες ρευματος που εχουμε. Στο ντερο ειναι το πορτοκαλι και το ενα μαυρο. Στερεωνουμε καπου τον βομβητη, δινουμε γειωση στο μαυρο καλωδιο του απο καποια βιδα του σκελετου της μοτοσυκλετας και τελειωσαμε. Το αποτελεσμα πρεπει να ειναι καπως ετσι: Να και το σχεδιο: Τωρα πλεον ειμαστε σιγουροι οτι δεν θα ξεχασουμε αναμενα τα φλας με αποτελεσμα να πεσει καποιος επανω μας παρερμηνευοντας τις προθεσεις μας.

Μια ωραία πρωία ανακάλυψα οτι πατώντας το μπροστινό μου φρένο, δεν άναβε το πίσω φως πεδήσεως. Με την βοήθεια ατόμων απο το φόρουμ, βρήκα οτι έφταιγε ο διακόπτης. Πρίν λοπόν πάω να αγοράσω καινούριο, είπα να το ανοίξω μήπως μπορέσω να τον διορθώσω μόνος μου και τελικά ανακάλυψα πως το μόνο που χρειαζόταν ήτνα ένα καθάρισμα στις επαφές μέσα του. Αυτό ο tutorial προορίζεται για όποιον έχει ανάλογο διακόπτη στην μηχανή του και δεν είναι διατεθειμένος να πάει να πληρώσει λεφτά γιατί έπιασαν μπίχλα οι επαφές. Ο διακόπτης αφαιρεμένος.Τον συγκρατεί μόνο μία βίδα στην περίπτωσή μου και για να τον βρείτε θα κοιτάξετε ακριβώς κάτω απο την μανέτα του φρένου. Πρώτη κίνηση για να τον ανοίξουμε έιναι να εντοπίσουμε τις κολλήσεις (λιωμένο πλαστικό). Στην εικόνα απο κάτω φαίνονται κυκλωμένες με κόκκινο χρώμα. Ο τρόπος που χρησιμοποίησα για να τις ανοίξω ήταν ένα τρυπανάκι χειρός (ίσως μπορέσετε να τις χαλάσετε περιστρέφοντας κάποιο κατσαβίδι πάνω τους) Ο ευκολότερος τρόπος για να το ανοίξω ήταν να τραβήξω σταθερά και προσεκτικά μία απο τις μεταλλικές ενώσεις (εκεί που μπαίνουν τα βύσματα) προς τη μία πλευρά, αν έχετε φάει τις κολλήσεις, το καπάκι πρέπει να σηκωθεί σχετικά εύκολα. Σε αυτό το βήμα προσέξτε πολύ καλά πως είναι ο διακόπτης μέσα, αν φοβάστε να αφαιρέσετε τον μηχανισμό διαβάστε μόνο το βήμα Α) και μετά στο τέλος, αν είστε σίγουροι ότι οι κινήσεις σας θα είναι προσεκτικές, αν τα πάτε καλά με τα παζλ, αν προσέξατε πολύ καλά που πάει το κάθε κομμάτι του μηχανισμού, πηδήχτε το Α) μαστορόπουλα και πάτε στο Β). Α)Ναι ρε! Είμαι κότα! Αλλά δεν θα ψάχνω να βρώ κομματάκια στο πάτωμα!!! Κρατώντας το μεταλλικό μέρος του διακόπτη(για να μην σας πεταχτεί προς τα έξω, πατήστε το κουμπάκι (κυκλωμένο με πράσινο) και θα δείτε τις επαφές (κυκλωμένες με κόκκινο να ανοίγουν). Ανάμεσά τους έχουν πιάσει βρωμίτσα, δοκιμάστε να τα καθαρίσετε με κάτι να φύγει. Β)Αν δεν είσαι προετοιμασμένος να μαζέυεις κομματάκια, καλά να πάθεις!! Να δείτε προσεκτικά που πάει το κάθε τί στον μηχανισμό πριν προχωρήσετε παρακάτω. Αφαιρούμε τα κομμάτια του μηχανισμου... Γυρνάμε και τι να δούμε... οι ενώσεις, αντί να εφάπτονται.. έχουν πιάσει πέτσα... Εδώ έπιασα λίγη βενζίνη με ένα κομματάκι χαρτοπετσέτα και τις έκανα λαμπίκο... ο μηχανισμός διαιρέθηκε στα κομμάτια του(δεν είμουν προσεκτικός) αλλά εύκολα κατάλαβα που έμπαινε το κάθε τι και τον ξαναένωσα. Βάζουμε ξανά τα πάντα στη θέση τους... Και ρίχνουμε ελάχιστη κολλά στις ενώσεις (ελάχιστη για να μπορούμε μελλοντικά να ξανανοίξουμε το κουτάκι) Και είμαστε έτοιμοι... ο θείος Σκρούτζ μέσα σας θα είναι περήφανος για την οικονομία που κάνατε και θα πάρει πάλι αρκετό καιρό να ξαναπιάσει μπίχλα.

Καλός καιρός, ρεπό από τη δουλειά, κι επιτέλους αλλαγή των δισκοπλακών. Μουσικούλα για καλή διάθεση και ξεκίνησα... Πρώτα πρώτα ασφάλισα τη μοτοσυκλέτα μην έχουμε καμιά βουτιά εμπρός όταν βγάλω τον τροχό, με ένα τρίποδο κάτω από την ποδιά. Στη συνέχεια, ξεβιδώνω τον άξονα του τροχού ...αφαιρώ και τις δύο δαγκάνες για να ελευθερώσουν τον τροχό. ...και ο τροχός έφυγε! ...από χτες είχα σκαρφιστεί ένα αυτοσχέδιο "πάγκο" εργασίας, ώστε να μην τραυματίσω τις δισκόπλακες όταν θα τις αλλάζω. Ένα παλιό λάστιχο αυτοκινήτου από παρακείμενο βουλκανιζατέρ κι ένα καφάσι, ήταν ό,τι έπρεπε. (κι ένα καφάσι ακόμα για να κάθομαι φυσικά) Παρόλα αυτά που άκουσα περί δυσκολίας λυσήματος των βιδών, αυτές έλυσαν με μεγάλη ευκολία θα έλεγα. (24Nm έτσι κι αλλιώς έχουν δύναμη σφιξίματος, πόσο δύσκολα να έλυναν πια!? Παρόλη και την κόλλα σπειρώματος.) Ξεβίδωμα λοιπόν οι πέντε βίδες torx και έξω η πρώτη δισκόπλακα! Ένα ελαφρύ καθάρισμα με ψιλό γυαλόχαρτο να καθαρίσει η μάκα από τη σκόνη των τακακιών πάνω στα σημεία που εδράζεται η δισκόπλακα... Η παλιά και η νέα... (στα 3,9χιλ βγήκε από πάνω η δισκόπλακα) Καθάρισμα της καινούριας με οινόπνευμα να φύγει το συντηρητικό λιπαντικό που έχει πάνω της... ...καθάρισμα των βιδών από την παλιά κόλλα σπειρώματος για να πιάσει σωστά η καινούρια... ...και τοποθέτηση της νέας προσέχοντας να κάτσει όσο γίνεται στα σημάδια που είχε αφήσει η παλιά... (φοβούμενος ότι ίσως να χρειαστώ ζυγοστάθμιση μετά, αν και μάλλον δεν θα το αποφύγω. Η πρώτη βόλτα που θα κάνω, θα το δείξει βέβαια) Σφίξιμο στα 24Nm όπως λέει το Factory μάνουαλ της BMW... ...και έτοιμη η πρώτη! Η ίδια διαδικασία κι από την άλλη πλευρά (προσέχοντας πολύ μην τραυματίσω τον δίσκο του ABS) ... Η ανάποδη διαδικασία για να φορεθεί ο τροχός πάνω στο μπροστινό.... ...και έρχεται η σειρά για την αλλαγή των τακακιών τώρα... (φρέσκα φρέσκα brembo τακάκια για τις brembo δισκόπλακες!) ...και έτοιμος ο μπροστινός τροχός στη θέση του. Πάμε στον πίσω τώρα... Αφαίρεση των 4άρων μπουλονιών με 17άρι καρυδάκι. Η ίδια διαδικασία με τις μπροστινές για την αφαίρεση και της πισινής δισκόπλακας, με βίδες που έλυσαν ακόμα πιο εύκολα! Η νέα και η παλιά με εμφανή την φθορά της πια. Αφαιρέθηκε με 3,8χιλ πάχος. Καθαρισμός βάσεων, καθαρισμός βιδών από την παλιά κόλλα, νέα σπειρόκολλα και τοποθέτηση και της 3ης δισκόπλακας με σφίξιμο στα 21Νm. Τοποθέτηση ξανά του τροχού σφίγγοντας σταυρωτά τα 4 μπουλόνια στα 72Νm αρχικά για να κάτσει/κεντραριστεί η ζάντα και στα 105Nm στο τελικό σφίξιμο. Η επόμενη εργασία αφορούσε την αλλαγή των υγρών φρένων, για να είναι τα πάντα καινούρια! Πρώτα μπροστά... ...και μετά πίσω Αυτό ήταν... τέλειωσε ακόμα μια δουλειά στα πλαίσια της σωστής λειτουργίας της μοτοσυκλέτας! Κόστος δισκοπλακών και τακακιών 417€ (Όλα γνήσια brembo και φυσικά όχι αγορασμένα από την BMW που ζητούσε για τα ίδια πράγματα 950€) Αξία τοποθέτησης να την κάνεις μόνος σου... ανεκτίμητη!!! ΥΓ: Η Γερμανίδα θέλει απεγνωσμένα πλύσιμο

Σημερα αλλαξα τα μπουζακια της καλης μου και ταυτοχρονα τραβηξα μερικες φωτο, οποτε λεω να το μοιραστω μαζι σας. Μια αρκετα ευκολη διαδικασια για το μηχανακι μας(πρωτη φορα την εκανα εγω) που μπορω να πω πως πιο πολυ ωρα μου πηρε να αλλαξω το φιλτρο λαδιου και λαδια παρα η αλλαγη των μπουζι. Παμε λοιπον. Για αρχη αφαιρουμε και τα δυο πλαινα πλαστικα ... Αφου λοιπον τα λυσουμε, το επομενο βημα ειναι να λυσουμε τις βιδες που κρατανε το ψυγειο.... Μετα θα αφαιρεσουμε το αριστερο (οπως καθομαστε στην μηχανη) κολαρο, ετσι ωστε να καταφερουμε να ''ξαπλωσουμε'' κιαλλο το ψυγειο. Προσοχη θα σας χυθουν τα υγρα. Επισης, πρεπει να βγαλουμε και τα δυο μικρα σωληνακια υπερχυλισης απο την δεξια πλευρα Αφου το κανουμε αυτο τοτε το αποτελεσμα ειναι καπως ετσι. Τωρα εχουμε πλεον και οπτικη επαφη με τα μπουζοκαλωδια . Η ολη δουλεια και για τα 2 μπουζι μπορει να γινει πανευκολα απο την δεξια πλευρα της μηχανης μιας και εχουμε καπως περισσοτερο χωρο... Να και το ''μαμα'' μπουζοκλειδο που μας προμηθευει η ΥΑΜΑΗΑ. Για να λυσουμε πιο ευκολα τα μπουζι μπορουμε να χρησιμοποιησουμε μια καστανια με καρυδακι Νο14. Ετσι λοιπον βγαζουμε και τα δυο μπουζι. Εδω να πω πως τελικα μαλλον δεν χρειαζομουν τελικα αλλαγη (12000χλμ πριν ειχε αλλαξει ηη αντιπροσωπεια) Τα παλια ειχαν διακενο 0.85 και τα δυο ενω τα καινουρια 0.80.... Παμε τωρα στην τοποθετηση των καινουριων. Για να βαλουμε τα καινουρια, τα σφηνονουμε στο μπουζοκλειδο ( εχει λαστιχακι εσωτερικα) και το τοποθετουμε ολοκληρο μεσα και βιδωνουμε με το χερι μεχρι να πατησει τελειως.. Μετα για το σφυξιμο καλο θα ηταν να ΜΗΝ χρησιμοποιησετε παλι την καστανια για να μην χαλασετε (σε περιπτωση υπερβολικου σφιξιματος) τα σπειρωματα στην κεφαλη . Ενα 14αρι απλο κλειδακι θα κανει μια χαρα την δουλεια του και μαλιστα χαρη σε αυτο θα σφιξετε αρκετα τα μπουζι χωρις κινδυνο. Αλλωστε 18 ΝΜ που λεει το μανιουαλ με αυτο το κλειδακι τα πετυχενεις με ασφαλεια. Αφου λοιπον αλλαξουμε και τα δυο μπουζακια σειρα εχει παλι το δεσιμο.. για να γινει τωρα η επανατοποθετηση του ψυγειου σωστα θα πρεπει πρωτα να βαλετε τον αριστερο σωληνα στην θεση του καθως και να μην ξεχασετε τα αλλα δυο σωλινακια απο την αλλη πλευρα... Προσοχη μην τα βαλετε αναποδα... Τελος βιδωνουμε το ψυγειο στις βασεις του και ειμαστε ετοιμοι . ΠΡΟΣΟΧΗ. τωρα που εγινε αυτη η δουλεια εχουμε χασει περιπου μισο λιτρο παραφλου απο το ψυγειο, οποτε το μονο που εχουμε να κανουμε ειναι να συμπληρωσουμε σιγα σιγα την ποσοτητα που λειπει. Μετα απο αυτο βαζουμε εμπρος λιγο τον κινητηρα ωστε να δουλεψει η αντλια νερου και να γυρισει το παραφλου. Ετσι θα σιγουρευτουμε πως δεν εχει μεινει αερας στο κυκλωμα. Μετα απο λιγο ( 1 λεπτο το πολυ ) κλεινουμε την ταπα και κανουμε μια βολτα. αφου γυρισετε ελενξτε για τυχων διαρροες και επιδιορθωστε αναλογα.. Αν χρειαστει φυσικα. Κουμπωνουμε παλι τα πλαινα πλαστικα και τελος. Απλη εργασια χωρις καποιον ιδιαιτερο κοπο και χρονος 1 ωριτσα με χαλαρους ρυθμους... Καλα μαστορεματα..

Παραθέτω ένα ενδιαφέρον link με οδηγίες για εγκατάσταση ενός συστήματος θερμαινόμενων γκρίπς http://www.banditfor...hp?topic=2651.0 Μου φαίνεται αρκετά εύκολο και πιστεύω πως με μια μπαταρία σε καλή κατάσταση ένα τέτοιο σύστημα μπορεί να μπει ακόμη και σε παπάκι!! (Δεν θέλω σχόλια οτι κάποια γερμανικά παπάκια έχουν απ τη μάνα τους.. ) Σε συζήτηση σε φιλικό μου μαγαζί για τις τιμές τέτοιων συστημάτων στο εμπόριο η απάντηση που έλαβα ήταν πως ξεκινάνε απο 40€ (μάλλον για κάτι κινέζικο) και για ένα ποιοτικό σύστημα με 2 σκάλες η τιμή είναι περίπου 100€ Όπότε θεωρώ πως είναι κάτι προσιτό και όποιος το είχε στο μυαλό του (ή ζήλεψε.. ) ευκαιρία να το βάλει..