Μετά από 6 χρόνια το μοτέρ πήρε μπροστά αρκετά εύκολα, αυτό οφείλεται εν μέρη στον καλό καθαρισμό και στην αντικατάσταση της μεμβράνης του καρμπυρατέρ.
Η χαρά μου αρκετά μεγάλη, διότι η επισκευή αυτή αποτελεί μια διέξοδο από την ζοφερή πραγματικότητα που βιώνω, κάθε μικροεργασία που γίνεται είναι και ένα σκαλοπάτι για την πραγματοποίηση του στόχου. Γενικά από τη στιγμή που το μηχανάκι στήθηκε στα “πόδια” του και δούλεψε το μοτέρ, δεν με απασχολεί το πότε θα βγει στην κυκλοφορία, ναι θέλω να το ρολάρω, αλλά πρώτα θα φτιάξω το ηλεκτρικό κύκλωμα από την αρχή, και θα πάρω ένα σετ πλαστικών, θέλει και ένα τελικό γιατί η σωλήνα κάνει πολύ φασαρία…