Σκωτία Highlands,Καστρα,pub,και…Φαντασματα:Σκωτια 2013!!

[gilles 2.628]

Κοιτωντας τις εξαιρετικές φωτό απο το μεχρι τωρα ταξίδι, συνειδητοποίησα ότι σε όλα τα κτίρια,

ΑΠΟΥΣΙΑΖΟΥΝ οι εξωτερικές μονάδες απο κλιματιστικά.

Ε, και ?

Εχουν κεντρικό κλιματισμό ή ειναι τοποθετημένα αλλού ωστε να ΜΗΝ φαίνονται....

Κάντε τωρα την σύγκριση με μας.

+ υπέργεια καλώδια

+ περιφράξεις συρματοπλεγμάτων

+ κουφώματα αλουμινίου σε "χτυπητό" λευκό

Γούστα είναι αυτά.

[Denzo 4.013]

στερεψες την δεξαμηνη των λικες..

τιποτα αλλο. υπεροχα μερη φανταστικες φωτο.

(το οδηπορικο μου αρεσει τοσο που μου μπηκαν ιδεες γα να το πια μοτο θα αγοραζα για να κανω τα ταξιδια.)

Τροποποιήθηκε Νοέμβριος 20 , 2013 από τον PanosDenzo

[wildbilly 1.471]

Περίμενα να τελειώσεις πρώτα αλλά δεν κρατιέμαι...υπάρχουν κάτι τύποι σαν και σένα που μας ταξιδεύουν...χάνουμε και μεις το χρόνο μαζί σου, οι υπέροχες εικόνες και η περιγραφή σου μας μεταφέρουν εκεί και παίρνουμε κουράγιο για το επόμενο δικό μας ταξίδι...πραγματικά ρουφάμε κάθε λέξη αδερφέ, συνέχισε να μας ταξιδεύεις....

[Maggellanos 1.549]

Τι μέρη, τι φωτό, τι περιγραφή, τι ταξίδι !

Χαιρομαι που αρεσει!!Να εισαι καλα!

Ένα ταξίδι που όλοι θέλουμε να κάνουμε κάποτε. Ελπίζω κάποια στιγμή ... :)

Κύριε Μαγγελάνε, μη ζητάς την υπομονή μας... εμείς πρέπει να περιμένουμε εσένα!

Το ευχομαι πραγματικα!Ευχαριστω για τα καλα σου λογια...

στερεψες την δεξαμηνη των λικες..

τιποτα αλλο. υπεροχα μερη φανταστικες φωτο.

(το οδοιπορικο μου αρεσει τοσο που μου μπηκαν ιδεες γα να το πια μοτο θα αγοραζα για να κανω τα ταξιδια.)

χαχαχα!

Τοσο πολυ ψηθηκες??!!Σε ευχαριστω παντως!!

Περίμενα να τελειώσεις πρώτα αλλά δεν κρατιέμαι...υπάρχουν κάτι τύποι σαν και σένα που μας ταξιδεύουν...χάνουμε και μεις το χρόνο μαζί σου, οι υπέροχες εικόνες και η περιγραφή σου μας μεταφέρουν εκεί και παίρνουμε κουράγιο για το επόμενο δικό μας ταξίδι...πραγματικά ρουφάμε κάθε λέξη αδερφέ, συνέχισε να μας ταξιδεύεις....

Ελα ρε...Σταματα...Θα αρχισω να ντρεπομαι!!!

Αγριομπιλλα,να εισαι καλα ρε φιλε!!!Τις μπυρες που χρωσταω να δουμε ποτε θα πιουμε!!!

[DimitrisK72 1.770]

Μία απορία: Οι φωτογραφίες είναι επεξεργασμένες/έχει ο φακός κάποιο φίλτρο, ή απλά είναι τόσο απόκοσμα τα τοπία;

[Maggellanos 1.549]

Ημερα 9η

Thurso/Scotland – Ullapool/Scotland

Χιλ:312

Χαρτης διαδρομης

Ξυπνησα το πρωι από την δυνατη βροχη που εριχνε..Ανοιγω το παραθυρο και κοιταω εξω..’’Ωραια…’’ σκεφτομαι..''ορατοτητα ουτε πεντε μετρα δεν εχει...''Το να μας βρει αρκετη βροχη από εδώ και στο εξης ηταν κατι που το περιμενα..Ηξερα ότι περνωντας από την Βορεια Θαλασσα,στην μερια του Ατλαντικου Ωκεανου,ναι μεν το ρευμα που επηρεαζει την βορειοδυτικη πλευρα των Highlands (Gulf stream) θα μας βοηθουσε λιγο σε ότι αφορα το κρυο,αλλα επισης ηξερα ότι αυτό ευθυνεται και για τις πολλες βροχες σε αυτή την πλευρα της Σκωτιας...Αυτη όμως ηταν πραγματικα δυνατη βροχη...Αφου λοιπον εκτιμησα με συνεση και φιλοσοφηση την ολη κατασταση,εκανα ένα πολύ παλιο μοτοσυκλετιστικο κολπο....

Τα εγραψα όλα στα παλια μου τα παπουτσια,και πηγα να φαω πρωινο…

’’Αργοτερα βλεπουμε..’’σκεφτηκα..

Μια ωρα αργοτερα η καταιγιδα ειχε σταματησει..τωρα απλα εβρεχε...Μπορουσαμε να φυγουμε λοιπον.Καβαλησαμε για άλλη μια φορα τις μοτοσυκλετες μας,και ξεκινησαμε να οδηγαμε σε μια από τις ομορφοτερες μοτοσυκλετιστικες διαδρομες της Σκωτιας...

Από την αρχη μπορουσες να καταλαβουμε, ποση ομορφια θα βλεπαμε σημερα…

Αρκετη ωρα αργοτερα βρισκομαστε στο Strathy Point ο οποιος ναι μεν είναι ενας από τους πολλους φαρους που εχει σε αυτή την βορειοδυτικη μερια της χωρας,αλλα ο συγκεκριμμενος φημιζεται και σαν ένα καλο παρατηρητηριο φαλαινων.

Φτανοντας στο παρκινγκ το οποιο απεχει απεχει περιπου ένα μιλι,βλεπω στο βαθος τον φαρο,και απλα δεν μου κανει καμμια αισθηση του να πλησιασω να δω..δεν ξερω τι εφταιξε…αυτό που ειδα,το ψιλοβροχο που εριχνε,η αληθεια είναι ότι δεν το πολυσκεφτηκα..Ειδικα όταν ειδα και κατι Ελβετους μοτοσυκλετιστες να επιστρεφουν καταιδρωμενοι μεσα στις δερματινες στολες τους από εκει.. Με συνοπτικες διαδικασιες λοιπον,ριχνω ακυρο στον φαρο,κλικαρω δυο-τρεις αναμνηστικες μακρινες φωτο,και καβαλαμε παλι με σκοπο να συνεχισουμε την διαδρομη μας.

[Maggellanos 1.549]

Σε αυτό το σημειο είναι που ο Γιαννης αντιλαμβανεται, ότι τελευταια φορα που χρησιμοποιησε την φωτογραφικη του,αρκετα χιλιομετρα πριν,εχασε το καπακι του φακου…

-Παω πισω να το βρω μου λεει..Ξερω που επεσε..!

-Προσπαθησα να του εξηγησω ότι δεν είναι κατι τοσο σημαντικο ώστε να οδηγησει παλι προς τα πισω καμμια 30-40αρια χιλιομετρα, -τοσο απειχε το σημειο που πιστευε ότι χαθηκε- αλλα από την άλλη,ηξερα ότι ηταν ματαιο..ειχε ηδη καβαλησει και κουμπωνε το κρανος του..

Συνεννοηθηκαμε ότι εγω θα προχωραω σιγα-σιγα και φωτογραφιζοντας καιρου επιτρεποντος,οποτε θα με εβρισκε πανω στην διαδρομη μας.Εαν συνεβαινε οτιδηποτε,θα βρισκομασταν στην επομενη προγραμματισμενη σταση μας,η οποια ηταν η Smoo Cave..Εκεινη την στιγμη,δεν ειχα αγχος με το ολο θεμα,γιατι όταν ετοιμαζα το ολο ταξιδι ειχα προβλεψει ακομα και αυτό..Ειχα παρει λοιπον μια αδεια καρτα μνημης,και όταν σχεδιασα και τελειωσα ολες τις διαδρομες,τις εκανα ένα copy/paste στην καρτα αυτή και την εβαλα στο gps του Γιαννη..Εκει μεσα λοιπον ειχε τα παντα..Το που εχει βενζιναδικο για ανεφοδιασμο,μεχρι την πορτα του δωματιου που θα κοιμηθει…Ασχετα τους χαρτες που ειχε ο καθενας μαζι του…Θεωρησα ότι αυτό θα είναι μια εξτρα βοηθεια στην στραβη.Σκεπτομενος όλα αυτά λοιπον,εβλεπα στην επομενη διασταυρωση,τον Γιαννη να στριβει το τιμονι του προς τα αριστερα,και εμενα να στριβω δεξια..Και εκανα ότι ειχαμε συμφωνησει..Οδηγουσα αργα,και φωτογραφιζα…Δειτε και εσεις λοιπον μεσα από τα ματια τα δικα μου,λιγο από Highlands…

Πραγματικα όλα γυρω μας,ηταν σαν να είναι ζωγραφισμενα…

Αρκετη ωρα αργοτερα,ο καιρος συνεχιζε να κανει τα δικα του,και εμεις τα δικα μας..Φτανουμε στην Smoo Cave και ξεκιναμε να κατεβαινουμε ένα μονοπατι με ενδιαμεσα σκαλακια,το οποιο κατεληγε σε ένα μικρο φιορδ που με την σειρα του οδηγουσε στην εισοδο της σπηλιας..

Απο εκει μπορουσες να προχωρησεις μεχρι το πρωτο επιπεδο,αλλα υστερα επρεπε να επιβιβαστεις σε μια βαρκα,και να κανεις ένα ολοκληρο τουρ μεσα στην σπηλια..Ξεραμε από πριν ότι δεν ειχαμε την πολυτελεια χρονου ωστε να κανουμε και εμεις κατι τετοιο..Αρκεστηκαμε λοιπον σε μερικες φωτο από το πρωτο σταδιο,

και μερικες ακομα από το ιδιο το φιορδ,που πισω του ανοιγοτανε ο Ατλαντικος Ωκεανος..

[Maggellanos 1.549]

Λιγη ωρα αργοτερα ανεβαιναμε ξανα το μονοπατι,που θα μας εβγαζε στο παρκινγκ που ηταν η μοτο..Στο πισω μερος του μυαλου μου,ειχα τον Γιαννη..Ετσι όπως το ειχα υπολογισει,επρεπε ηδη να ειχαμε βρεθει..Και οκ..αφου δεν ειχαμε βρεθει στον δρομο,επρεπε τωρα όταν θα εφτανα επανω να τον βλεπω να στριβει τσιγαρο..ματαια όμως..δεν ηταν εκει..Αρχισα να βαζω διαφορα πραγματα στο μυαλο μου..Πως είναι δυνατον,σκεφτομουνα..επρεπε να ειχαμε βρεθει ηδη..Εβλεπα και τον καιρο που από την μια εκοβε για λιγο και μετα παλι ανεμοβροχο και καταιγιδα,και αγχωνομουν περισσοτερο..Οσο και να ηξερα ποσο εμπειρος οδηγος είναι,δεν μπορουσα να παραβλεψω το γεγονος ότι ολη η διαδρομη που καναμε σημερα,ηταν αρκετα ιδιαιτερη..Δρομοι αποκλειστικα μιας (και στενης) λωριδας(b-roads),κακοκαιρια αρκετη,πολλα χιλιομετρα στην πλατη από πριν..ειδικα όταν ειδα ότι δεν μου ειχε απαντησει και στις δυο τελευταιες μου κλησεις,αρκετη ωρα πριν..αγχωθηκα περισσοτερο..Του στελνω μηνυμα ότι ξεκιναω τωρα από Smoo Cave,και ότι θα συνεχισω στο ιδιο μοτιβο..Εαν ειχε περασει την σπηλια,να σταματησει οπου και να είναι,όπως και να είναι ο καιρος,και να εχει το νου του για εμενα στον δρομο..Το ότι σε ανυποπτη φαση με ειχε προσπερασει,(αδυνατον να εξηγησω το πως) ηταν το μοναδικο που θα μπορουσα να σκεφτω..Συνεχισαμε λοιπον την διαδρομη μας,ελπιζοντας ότι την επομενη φορα που θα κοιταξω το κινητο μου,θα εβλεπα μια απαντηση,κατι...

Μεχρι και οι αγελαδες τους εκει πανω,διαφορετικες είναι…

Αξιοσημειωτο είναι,ότι μιας και ολοκληρη η Σκωτια,αλλα και ποσο μαλλον εδω στον βορρα,είναι ένα απεραντο βοσκοτοπι,ειχαν βρει μερικους αποτελεσματικους τροπους ώστε και τα ζωντανα τους να πηγαινουν ελευθερα οπου θελουν για βοσκη,και αυτοι να εχουν το κεφαλι τους ησυχο,και να μην μπορουν αυτά να φυγουν…Ο τροπος,πολύ απλος… Ουτε φραχτες ώστε να κλεινουν δρομους και χωραφια,ουτε παρατημενα τσοπανοσκυλα να πεθαινουν της πεινας…

Η διαδρομη συνεχιζε να ακολουθει το αναγλυφο του εδαφους,και να περναει μεσα από πολλες,παρα πολλες λιμνες...

Περιτο να αναφερω ότι κινηση δεν υπηρχε ουτε για δειγμα..Ασε που λογω του ότι η παραπανω διαδρομη ηταν ακριβως ετσι, ειχαμε έναν δρομο ολο δικο μας και unsuitable for caravans…

[Maggellanos 1.549]

Σε ολοκληρη την σημερινη διαδρομη σημερα,ειχαμε για συντροφια ειτε τον Ατλαντικο,ειτε αυτους τους καταπρασινους λοφους,τα Highlands…

Σε καποια ανυποπτη φαση και αφου εχουμε προχωρησει αρκετα,τσεκαρω το κινητο μου..βλεπω μηνυμα..!!

‘’Ειμαι 60 χιλιομετρα μετα από την Smoo Cave,και σε περιμενω πανω στον δρομο..’’

Το τι χαρα πηρα δεν λεγεται..Ευτυχως ηταν όλα καλα..

Ξεκινησα να οδηγαω κανονικα,και λιγο παρακατω βλεπω εν μεσω δυνατης νεροποντης,δυο φιγουρες με φουλ αδιαβροχα να καθονται στην ακρη του δρομου σε ένα υποτυπωδες παρκινγκ,κοιταζωντας τον δρομο,και ο ουρανος να ριχνει πανω τους οσο νερο εχει....Ηταν αυτοι!!Φτανοντας εκει δεν ηξερα τι από τα δυο ηθελα περισσοτερο..να αρχισω να φωναζω προκειμενου να εκτονωθω,η να αρχισω να γελαω..?Εννοειται προτιμησα το δευτερο..Τελικα απλα καπου που ποτε δεν θα μαθουμε,προφανως σε καποια στιγμη που εγω θα ‘’ειχα χαθει’’ στον κοσμο της φωτογραφιας,ο Γιαννης με προσπερασε,και οσο εβλεπε ότι δεν με εβρισκε ανοιγε το γκαζι παραπανω..ετσι εξηγειται το πώς βρεθηκε 60-70 χιλιομετρα πιο μπροστα από εμενα!Τεσπα,τελος καλο,όλα καλα..Το παρκινγκ που ειχαν διαλεξει να περιμενουν,ηταν με μια καταπληκτικη θεα παρεπιμπτοντως...

Συνεχιζοντας,αυτό που καταλαβαινα από ολο αυτό που εβλεπα,είναι ότι καταρρακτες,ρυακια,ποταμια,όλα γινονταν ένα,και μοναδικο τους σκοπο,ειχαν να εισχωρησουν οσο το δυνατον περισσοτερο,βαθεια στην γη…

Για άλλη μια φορα,ειχε παει αργα το απογευμα όταν μπαιναμε στο Ulapooll,το χωριο που θα ξεκουραζομασταν για σημερα..Ειχαμε κλεισει δυο δωματια σε έναν ξενωνα λιγο εξω από το κεντρο,

Αφου τακτοποιηθηκαμε,ξεχυθηκαμε (περπατωντας παντα) στον κεντρικο δρομο του χωριου προς ανευρεση φαγητου…

Η κυρια που ειχε τον ξενωνα,μας προτεινε την pub TheSeaForth…

Ηταν πολύ καλα…Ειδικα τεσσερις ταξιδευτες από την Ελλαδα,αντιμετωπίζονται ιδιαίτερα φιλικά από όλους τους ανθρώπους εκεί, οι οποίοι παντα με την βοηθεια της καταπληκτικης τους μπυρας,δείχνουν πρόθυμοι να σου πουν για τη ζωή τους, την πατρίδα τους, και κάνα δυο μπινελίκια για τη βασίλισσα...

Η νυχτα μας εβρισκε στο σαλονακι του ξενωνα,

από οπου ειχες μια καταπληκτικη θεα,στον κολπο του Ullapol…

Αυτό που θυμαμαι είναι ότι ενώ συζητουσαμε ακομα μια φορα,όλα αυτά τα υπεροχα που ειδαμε παλι σημερα,εγω προσπαθουσα να καταλαβω τι ωρα επιτελους σκοτεινιαζει σε αυτην την χωρα..??!!!

Παντως ουτε και σημερα θα μαθω…

Καληνυχτα σας...

Παιδες,δυστυχως κατι προεκυψε και πρεπει να φυγω.

Η συνεχεια καποια στιγμη αυριο...

[geo600 25]

την υγεία σου εύχομαι μόνο,για ολα τα υπόλοιπα σ εμπιστεύομαι!καταπληκτική αφήγηση κ μαγικες εικονες.

[skiritis 228]

Φοβερό ταξιδιωτικό!!! Να'σαι καλά...

Καλά, αν εκεί πάνω είναι έτσι τον Αύγουστο, δεν θέλω να σκέφτομαι πως είναι τον χειμώνα....

[Maggellanos 1.549]

την υγεία σου εύχομαι μόνο,για ολα τα υπόλοιπα σ εμπιστεύομαι!καταπληκτική αφήγηση κ μαγικες εικονες.

Eυχαριστω πολυ!

Φοβερό ταξιδιωτικό!!! Να'σαι καλά...

Καλά, αν εκεί πάνω είναι έτσι τον Αύγουστο, δεν θέλω να σκέφτομαι πως είναι τον χειμώνα....

Ουτε εγω θελω... :lol:

Σε ευχαριστω!

[Maggellanos 1.549]

Ημερα 10η

Ullapool/Scotland – Isle of Skye/Scotland

Χιλ:330

Χαρτης διαδρομης

Το επομενο πρωινο αν και αρκετα κουρασμενος,ξυπναω αρκετα νωρις..Βλεπεις οι κεραυνοι και οι αστραπες που επεφταν ακουγονταν τοσο δυνατα που δεν με αφησαν να κοιμηθω..Σπρωχνω την κουρτινα απ το παραθυρο,και κοιταζω εξω..Τι να δω δηλαδη…Οι μοτοσυκλετες ηταν στα 20 περιπου μετρα πιο περα,και απλα δεν φαινοταν..Τετοιος καιρος…Πολύ δυνατη καταιγιδα,και ομιχλη..Οκ,ανησυχουμε αργοτερα για αυτό,σκεφτηκα..Προς το παρον το μεγαλυτερο μου προβλημα ηταν άλλο,(εάν εξαιρεσεις βεβαια τα φασολια στο full Scotish breakfast που τρωγαμε κάθε μερα εδώ πανω,τα οποια δεν κατεβαινανε με τιποτα.) Ολη την προηγουμενη ημερα ειχα μια περιεργη αισθηση στο δεξι μου γκριπ..Σαν να ανοιγα το γκαζι,και αυτό να γυρναγε μονο του..χωρις την γκαζιερα..Το ‘’προβλημα’’ ειχε επιδεινωθει όταν καποια στιγμη εβαλα σε λειτουργια τα θερμαινομενα γκριπ..Η αληθεια είναι ότι μετα από μια σταση που ειχα κανει,προφανως στην Smoo Cave εάν θυμαμαι καλα,ειχε καλυτερεψει και το ειχα ξεχασει προς το παρον..Ηθελα όμως σημερα,να ριξω μια ματια,στην γκαζιερα..πιο πολύ για να βεβαιωθω ότι δεν είναι κατι σοβαρο…καμμια ντιζα η τιποτα τετοιο..Επισης,ένα αλλο που ειχα στο νου μου να κοιταξω,ηταν ολες οι κλειδαριες που βρισκονταν πανω στην μηχανη…τιμονι-βαλιτσες τα παντα..απο το πολύ νερο και χωμα που ειχανε φαει αυτές τις ημερες,ειχαν αρχισει να γυρνανε τα κλειδια πολύ δυσκολα..ειδικα η μια πλαινη βαλιτσα,ετυχε σε φαση που δεν ξεκλειδωνε καν..Ολα τα παραπανω όμως μπορουσαν να γινουν μονο εάν εμενε η μοτοσυκλετα εστω για λιγο,στεγνη..εστω και για λιγο ρε αδερφε..τι λεω όμως,μαλλον ξεχναω...Στην Σκωτια εισαι ρε φιλε!!Εχοντας όλα τα παραπανω στο πισω μερος του μυαλου μου λοιπον,και περισσοτερο υποψιασμενος σε ότι αφορα την γκαζιερα,ξεκινησαμε εν μεσω καταιγιδας,με την ελπιδα,ότι καπου θα ανοιγε λιγακι ο καιρος.Για σημερα το προγραμμα ειχε λιγα και καλα,με πρωτο από όλα την αναβαση στο διασημο Applecross!!Αν και ηταν εντελως αναποδα από την κανονικη διαδρομη μας,ηταν κατι που δεν θα αφηνα για κανεναν λογο απ’εξω..Διαδρομη πραγματικα από τις λιγες,και ένα μοτοσυκλετιστικο must για ολους τους ταξιδιωτες στα μερη αυτά..Η προειδοποιητικη πινακιδα που εχει στην αρχη της διαδρομης,τα λεει όλα..:

Δρομος :‘’Not advised for learner drivers!!’’

Ξεκινησαμε να ανεβαινουμε με σχετικα καλο καιρο -ψιχαλιζε απλα- αλλα μολις 5 λεπτα αργοτερα ξεκιναει κανονικη καταιγιδα,σε σημειο που επρεπε να οδηγας στην μεσα πλευρα του πολύ στενου δρομου,γιατι με τοσο αερα ηταν πολύ ευκολο να οδηγηθεις στον γκρεμο..τοσο απλα..Ευτυχως η οδηγικη παιδεια των οδηγων εκει,είναι σε πολύ υψηλα επιπεδα,και βλεποντας δυο μοτοσυκλετες να δινουν μαχη με ολα τα στοιχεια της φυσης,μπαινανε αμεσως σε καποιο passing place,με σκοπο να περασεις εσυ πρωτος..Αυτο εκανε την ζωη μας λιγο ευκολοτερη..Πλησιαζοντας στην κορυφη,ο καιρος χειροτερευε ακομα περισσοτερο..απιστευτο..εκει που ελεγα ‘’ποσο να χαλασει ακομα?’’,μου εδειχνε ότι απλα το’χει για πλακα..17 μιλια αργοτερα,βρεθηκαμε να κατεβαινουμε μουσκεμενοι,ταλαιπωρημενοι,και ισως λιγο τρομαγμενοι από ολο αυτό που περασαμε,στο ομωνυμο χωριο που βρισκεται στο υψος της θαλασσας.Ενα καμπινγκ υπαρχει εκει,και ένα τυπου καφε,για να ξεκουραστεις εάν θες..

Από εξω υπηρχαν και καποιες ‘’κυριες’’ παλαιοτερης εποχης,αλλα πραγματικα εντελως εναρμονισμενες στο τοπιο…

Το περασμα που ειχαμε κανει ειχε στεφθει από πληρη αποτυχια και φωτογραφικα..Ουτε μια φωτο δεν καταφερα να τραβηξω..εστω αναμνηστικη..Η ιδεα του να επιστρεψουμε στην αρχικη μας διαδρομη,παραλιακα,απλα κανοντας καποια χιλιομετρα παραπανω,όπως περασε από το μυαλο μου,απλα εφυγε..Μια συντομη ανασυνταξη δυναμεων λοιπον,και θα επιχειρουσαμε άλλο ένα περασμα..Προκαλουσαμε την τυχη μας,παιζαμε με την φωτια,δεν ξερω..Αυτο που ξερω είναι ότι θα ξαναανεβω να παιξω την τελευταια μου ζαρια..Να παρω τις φωτο που δικαιουμαι..Στερεωθηκε η go pro στην θεση της λοιπον,και ρυθμιστηκε να παιρνει μια ληψη κάθε 5 δευτερολεπτα…το tank bag εμεινε κλειστο μεχρι την μεση, ώστε να βγαινει και να μπαινει η φωτογραφικη γρηγορα και να μην χανω χρονο στο ανοιξε/κλεισε,και ξεκινησαμε την διαδρομη αντιστροφα πλεον…Ο καιρος ηταν νορμαλ..λιγη ψιχαλα,ενιοτε δυναμωνε και αυτό ηταν...

Οσο εβλεπα ότι (ο καιρος) εμενε ετσι,εσφιγγα το χερι στο δεξι γκριπ,να φαω τα πρωτα χιλιομετρα γρηγορα,μηπως και προλαβω την ιδια ‘’καλοκαιρια’’ και πανω..τον Γιαννη τον εβλεπα να γεμιζει τους καθρεφτες μου σταθερα πισω μου..

[Maggellanos 1.549]

Αυτο ηταν…λιγο ακομα θελω..σκεφτομουν σε κάθε στροφη…

και ανεβαινα…

και εβλεπα…

και φωτογραφιζα...

Το ‘’κατεβασμα’’ προς την άλλη μερια,απλα μαγικο...

Η φυση ξεδιπλωνε μπροστα μας τις καλυτερες της φορεσιες…

Σε όλα αυτά,προσθεστε,και ένα υπεροχο ουρανιο τοξο να μας συντροφευει πισω από κάθε στροφη..

Μεχρι και το σημειο που ηταν η αρχη της ολης διαδρομης,ο καιρος μας λυπηθηκε και κρατησε το ιδιο μοτιβο..λιγη ψιχαλα,και αυτό ηταν ολο..Οταν φτασαμε όμως κατω,αρχιζει μια πραγματικη καταιγιδα χωρις προηγουμενο..σημειο να προστατευτεις,κανενα…οποτε απλα,ανοιξα το γκαζι με πορεια νοτια..

[Maggellanos 1.549]

Στην διασταυρωση που συναντησαμε πολλα χιλιομετρα αργοτερα,εδειχνε οτι για το Skye επρεπε να παμε δεξια…εμεις στριψαμε όμως αριστερα με σκοπο να οδηγησουμε 50 περιπου χιλιομετρα παρακατω και να επισκεφτουμε για μερικες φωτο εννοειται,

το Eilean Donan Castle...

το κάστρο της οικογένειας MακPέι αυτοπροσώπως (ναι, ναι, της γνωστής οικογενείας), η αλλιως το ‘’ κάστρο του Braveheart’’ όπως το ξερουν πολλοι για τον απλουστατο λογο ότι εμφανιστηκε στις περισσοτερες σκηνες της ταινιας. Το καλο ηταν ότι πλησιαζοντας στο καστρο,ο καιρος ειχε αρχισει για άλλη μια φορα να αλλαζει,σε σημειο μαλιστα που αρχισα να πιστεψω ότι θα δουμε και ηλιο..!!Τελεια,θα ξεκουραζομασταν και θα στεγνωναμε λιγακι

Διπλα ακριβως υπηρχε και ένα πανεμορφο χωριουδακι..

Το καστρο είναι χτισμενο πανω σε ένα μικρο νησακι,και ενωνεται με την στερια με μια πεζογεφυρα.Donnan of Eigg ονομαζοταν ο επισκοπος από τον οποιο πηρε το ονομα του!Αν και κατασκευαστηκε καπου τον 13ο αιωνα,από τοτε υπεστη πολλες καταστροφες,και μολις το 1932 ανακατασκευαστηκε πληρως.Οπως και αν εχει ο ηλιος που επεφτε πανω,του εδινε εντυπωσιακα χρωματα...

Σε τοπους σαν αυτόν, όπου τα ιδανικά εχουν γινει πράξεις ηρωισμού,ολη η έμφαση πρεπει να δίνεται σε λεξεις όπως η φαντασία,ο ρεμβασμος,και η νοσταλγια….Την ουσια δηλαδή του ρομαντισμού...Ναι,αυτη ηταν η λεξη που σου ερχοταν στο μυαλο οσο περισσοτερο το κοιτουσες...

Πλησιαζε απογευματακι όταν αποφασισαμε να ξεκινησουμε για το Isle of Skye.Η σημερινη ημερα ειχε τοσο πολύ νερο που μας ειχε κουρασει παραπανω από το κανονικο.Με συνοπτικες διαδικασιες,καποια χιλιομετρα αργοτερα περνουσαμε την γεφυρα που ενωνει το Skye με την ηπειρωτικη Σκωτια.Πανω στην γεφυρα φυσουσε δυνατος ανεμος,και εδειχνε πως μεχρι να φτασουμε στη πρωτευουσα του νησιου,το Portree,θα προσθεταμε στο βιογραφικο μας,άλλη μια καταιγιδα για σημερα..Ετσι και εγινε..Σε πολύ λιγα λεπτα,ανοιξανε οι ουρανοι,και για άλλη μια φορα η ορατοτητα περιοριστηκε στα 10 μετρα με το ζορι...Τα τελευταια 30 χιλιομετρα,κινουμασταν με τοσο μικρες ταχυτητες,που τα εκαναν να μοιαζουν αιωνες..Φτασαμε όμως..και με το που φτασαμε,εμφανιστηκε αυτοπροσωπος ο Μερφι,και βγηκε ενας ηλιος που στεγνωσε τα παντα…Μαλιστα…Αυτή είναι η Σκωτια κυριοι!!Το ειδα,το αποδεχτηκα,και καταλαβα ότι δεν θα μπορουσε να είναι κατι διαφορετικο…και αρχιζα να την γουσταρω ακομα περισσοτερο ετσι...

Τον ξενωνα που θα μεναμε τον βρηκαμε πολύ ευκολα..Μαντεψτε γιατι…

Ναι,σωστα μαντεψατε καποιοι..ο ΡΟΖ είναι… Αλητες,μαλιαδες μηχανοβιοι σου λεει μετα..κλαιν μαιν αδερφε!!!

Γρηγορη τακτοποιηση στα δωματια,και εξω να περπατησουμε λιγο,και να βρουμε κατι να φαμε..Εχετε υποψην σας καποιοι υποψηφιοι ταξιδευτες προς τα μερη εκεινα,πως τετοια εποχη στο συγκεκριμμενο μερος,τρως μονο με κρατηση..Δηλαδη πας νωρις και κανεις μια κρατηση σε ένα τραπεζι..σου λενε σε τοση ωρα να εισαι εδώ..τελος..Οτιδηποτε άλλο είναι εξαιρεση και όχι ο κανονας..Επισης κατι ακομα σημαντικο..Ολα τα μαγαζια που αφορουν το φαγητο,ανοιγουν στις 17.30-18.00 και κλεινουν αυστηρα στις 20.30!!Μετα παπαλα…Και μην φανταζεστε ότι οι επιλογες είναι και πολλες..Οσοι ταξιδευουν ξερουν τι εννοουμε πεινα μετα από πολλες ωρες πανω στην σελα..Δεν παιζουν με αυτά..Αυτό ακριβως καναμε και εμεις,και καταφεραμε να φαμε και σημερα…Ηταν αργα το απογευμα όταν κουρασμενοι επιστρεφαμε στα δωματια μας…

Όταν επεφτε ο ηλιος,ο ουρανος επαιρνε ένα περιεργο μωβ(?) χρωμα…

Αργοτερα το βραδακι ξεκουραζομασταν και πιναμε μπυρες στο μικρο σαλονακι που ειχε ο ξενωνας… Λιγες ωρες μετα,θα ξημερωνε μια νεα ημερα…Τοτε ηταν που θα ανακαλυπταμε τις ομορφιες του Isle of Skye…

[Maggellanos 1.549]

Ημερα 11η

Isle of Skye/Scotland

Χιλ:170

Χαρτης διαδρομης

Την επομενη το πρωι παιρναμε για μια φορα ακομη το πρωινο μας στον ξενωνα.Σημερα ηταν λιγο ‘’τεμπελικη’’ η ημερα,μιας και δεν ειχαμε πολλα χιλιομετρα να καλυψουμε,ουτε να προλαβουμε κατι..Σημερα θα καναμε περιπου 170 χιλιομετρα,τα οποια θα ηταν ένα ωραιο βολτακι στα βορεια και στο κεντρο του νησιου,με σκοπο να δουμε από κοντα οση αγρια ομορφια εχει να προσφερει το μερος..Συμμαχος,προς το παρον τουλαχιστον,θα ηταν και ο καιρος ο οποιος ναι μεν δεν ειχε ηλιο,αλλα τουλαχιστον δεν εβρεχε..απλα κατά διαστηματα,ψιχαλιζε..

Ξεκινησαμε λιγη ωρα αργοτερα με πορεια βορεια...

Επι της ουσιας αυτό το «ομιχλώδες νησί» το Skye,είναι μέρος βίαιων γεωγραφικών αναταραχών,το οποιο φημίζεται τοσο για τα εντυπωσιακά βουνά του οσο και για την άγρια ακτογραμμη του…

Πρωτη συντομη σταση,θα καναμε στο τουλαχιστον εντυπωσιακο Old Man of Storr,ο οποιος είναι ενας βράχος ύψους 50 περιπου μέτρων που στεκεται εντελως ορθιος πανω στην ομωνυμη οροσειρα.

Μερικες φωτογραφιες από μακρια,ηταν ότι επρεπε ώστε να ‘’δεσει’’ με το υπολοιπο παζλ, μεσα στο ομορφο τοπιο..

Συνεχιζοντας ακομα πιο βορεια,και αρκετα χιλιομετρα μετα,καναμε άλλη μια σταση στον Kilt Rock,

εναν μοναδικο καταρρακτη, ο οποιος πεφτει από ένα υψος 90 περιπου μετρων, και χυνεται στον Ατλαντικο Ωκεανο..

Ολη η ακτογραμμη περιμετρικα αλλα και απεναντι από το νησι,ηταν πολύ ομορφη αλλα ιδιαιτερα αγριος τοπος..προφανως το μονιμο ανεμοβροχο και παγωνια που υπαρχουν εκει σκαλιζαν τα βραχια όπως τους γουσταρει...

Το να βλεπεις όμως ολοκληρο Ωκεανο μπροστα σου,είναι κατι το ιδιαιτερο...

[Maggellanos 1.549]

Παρολα αυτά,τα πουλμαν αρχισαν να ερχονται το ένα μετα το άλλο,πραγμα που για εμενα σημαινε ότι επρεπε να φευγουμε σιγα-σιγα..Ναι,η αληθεια είναι ότι δεν το πολύεχω με την πολυκοσμια όταν ταξιδευω..Φτανοντας οσο βορειοτερα γινεται στο νησι,ο αερας,το κρυο,και η βροχη γινοταν εντονοτερα.. Μερικες συντομες στασεις για μερικες φωτογραφιες,και ξεκινησαμε να κατεβαινουμε οδηγωντας παντα επανω στην ακτογραμμη,προς το κεντρο του νησιου..

Καποια στιγμη σε καποιο βενζιναδικο,στον έναν και μοναδικο ανεφοδιασμο που καναμε,και ενώ ειχε ξεκινησει για ακομα μια φορα να βρεχει,βλεπω στην ακρη δυο μοτοσυκλετες με πινακιδες Αυστραλιας!!

Ταυτοχρονα βγαινει και το ζευγαρι που τις ειχε,και πιανουμε μια συντομη κουβεντα υπο βροχη..Ειχαν ερθει περιπου πριν 5 μηνες από την χωρα τους,και αφου ταξιδεψαν σε ολη την Ευρωπη,την επομενη εβδομαδα επεστρεφαν στην πατριδα τους..τοσο απλα…Ηξερα ότι οι Αυστραλοι γενικοτερα ταξιδευουν κατ’αυτό τον τροπο,αλλα δεν ειχε τυχει να γνωρισω ποτε καποιον.. John και Kitty,πραγματικα χαρηκα πολύ που σας γνωρισα…από εμενα,απλα respect..

Λιγη ωρα αργοτερα βρισκομαστε παλι πανω στις μοτοσυκλετες,οδηγωντας ακομα πιο νοτια.. Ειχαμε σκοπο να κανουμε μια επισκεψη στο μοναδικο αποστακτηριο που υπαρχει το νησι,το οποιο τυγχανει να είναι και ένα από τα παλαιοτερα στην Σκωτια..Το Talisker..

Στο δρόμο προς τα εκει,δεν έχεις παρά μόνο μία δυνατότητα: να αφήσεις το τοπίο να σε οδηγεί….Αδενδρος τόπος, με χρώματα σκληρά και ασυμβίβαστα. Μικροί οικισμοί ισορροπούν ανάμεσα στο χθες και το σήμερα.

Και η θάλασσα... Ακομα μια φορα,εισχωρεί παντού…γίνεται λίμνη, λιμνοθάλασσα, ποτάμι, ρυάκι, αρκεί να φτάσει όσο μπορεί βαθύτερα…

[Maggellanos 1.549]

Εξω από πολλα σπιτια,σε ολο σχεδον το νησι,εβλεπα να υπαρχουν κουκλες,που παντα ειχαν πανω τους ένα τυπου γνωμικο…Ακομα δεν εμαθα εάν είναι από χιουμορ,η συμβολιζει κατι άλλο…

Φτανοντας στο αποστακτηριο,μπαινουμε στο visitor centre,στο οποιο γινεται ενας πανικος από κοσμο..

Καλογυαλισμενες βιτρινες,με μπουκαλια ουισκυ,που πολλα από αυτά κοστιζουν μεχρι και 800-900 ευρω..!!Απιστευτο… Διαβαζουμε με ενδιαφέρον στις επισης γυάλινες προθήκες τα παλιά χειρόγραφα και βιβλία που μαρτυρουν την ιστορία του Talisker και του Skye.

Λιγα λογια λοιπον,για το πιο διασημο ποτο του κοσμου που αποστάζεται εδώ και 150 χρόνια στο νησί..:

Αποστάξεις γίνονταν στο νησί από τον 16ο αι. και ήδη σε γραπτά του 18ου αι. αναφέρεται ως η «σαμπάνια του Skye». Οταν όμως το 1830 οι αδελφοί Mακ Ασκιλ αποφάσισαν να ασχοληθούν σοβαρά με την παραγωγή του «νερού της ζωής» και έχτισαν ένα υπερσύγχρονο αποστακτήριο, η τοπική κοινωνία είχε τις αντιρρήσεις της, οι οποίες, όμως, γρήγορα εξανεμίστηκαν γιατί το αποστακτήριο αποτέλεσε εργασιακή διέξοδο για πολλούς από τους κατοίκους της περιοχής. Λιτό, λευκό, ακουμπισμένο στη θάλασσα, το αποστακτήριο είναι το μοναδικό στο νησί. Τίποτα δεν μαρτυράει τις δύσκολες μέρες του 1960, όταν μια μικρή διαρροή οδήγησε σε μεγάλη πυρκαγιά που «έκαψε ακόμα και τη θάλασσα». Σε δύο χρόνια το Talisker ήταν πάλι στη θέση του. Το μαλακό νερό από τις 14 υπόγειες πηγές στην κορφή του λόφου Χοκ είναι πάντα το ίδιο, ίδια και η παραδοσιακή διαδικασία. Ξύλινες οι δεξαμενές ζύμωσης και οι 5 άμβυκες πιστά αντίγραφα των παλαιών, γιατί από το σχήμα του αποστακτήρα και του λαιμού του εξαρτάται η ποιότητα, τα αρώματα και η προσωπικότητα του ουίσκι. Περπατάμε ανάμεσα στις ξύλινες δεξαμενές και τους χάλκινους άμβυκες, στα παλιά βαρέλια από αμερικανική δρυ. Εδώ, το Talisker θα μείνει 10 χρόνια, στις αποθήκες δίπλα στη θάλασσα. Και είναι αυτή η θάλασσα που θα του διηγείται κάθε βράδυ τις ιστορίες της. Γι' αυτό το Talisker είναι ιδιαίτερο. Δίπλα στα βαρέλια βρισκεται ο Iαν,ο οποιος έχει απλώσει τα μπουκάλια του και μας παρασύρει να ανακαλύψουμε αυτή την ιδιαιτερότητα, δοκιμάζοντας «φρέσκο» ολόλευκο ουίσκι πριν μπει στα βαρέλια. Eξήντα αλκοολικοί βαθμοί ατίθασοι στον ουρανίσκο, τον πλημμυρίζουν με αρώματα τύρφης, ιωδίου, θαλασσινών φυκιών. Είναι το ίδιο απόσταγμα που μετά 10 χρόνια στο βαρέλι θα αποκτήσει σοφία γεύσης και θα προσθέσει στις ιστορίες της θάλασσας ρείκια, μέλι και βανίλια.Αυτο είναι το Talisker!!

Φευγοντας από εκει,τελειωνε και η σημερινη μας βολτα στο νησι..Θα πηγαιναμε στο ξενοδοχειο μας,για ξεκουραση,βολτιτσα,και φαγητο…Σε ολη την διαδρομη μεχρι εκει,ειχαμε για συντροφια μας τα Cuillin Hills..

Κυρίαρχα, δεσποτικά,με τις 23 κορυφές που φτάνουν μεχρι και τα 1.000 μέτρα,αιχμαλωτίζουν τη ματιά σου στις κοφτερές κορφές,και τις άδενδρες απότομες πλαγιές τους, που χαρακώνονται από μικρούς καταρράκτες.

Συνεχισα να οδηγω και σκεφτομουν αυτά που ειδα στο ‘’νησι της ομιχλης’’..Τελικα καταλαβα ότι την γη του Skye,είτε θα την αγαπήσεις είτε θα την μισήσεις.Ενδιαμεσο δεν υπαρχει..Η αληθεια είναι ότι η αισθηση που επικρατει όταν επισκεπτεσαι και αφουγκραζεσαι το νησι,είναι λιγο παραξενη..Δεν μοιαζει με κανεναν άλλο τοπο,και σιγουρα ουτε με την Ηπειρωτικη Σκωτια..Αυτή την αίσθηση άλλοι την ονομαζουν «η μαγεία του Skye», και καποιοι άλλοι «η γοητεία του Skye»…Ισως οφείλεται στους θρύλους για τα ξωτικά, ίσως στην καθαρότητα του αέρα που δεν χορταίνεις να ανασαίνεις, ίσως και στη διαύγεια του φωτός..δεν ξερω τι τελικα ισχυει..Αυτο που μπορω να σας πω με σιγουρια όμως,είναι ότι εάν παρετε όλα τα παραπανω,προσθεσετε και ένα πολύχρωμο μωσαϊκό από αγροκτήματα,λιμνες,και καταρράκτες,θα καταλαβετε ότι στο Skye υπάρχουν όλα τα συστατικά που συμβολίζουν καλύτερα τα Highlands…Αυτή είναι η δικη μου αληθεια..

Φτανοντας στο ξενοδοχειο,καναμε ότι ακριβως σας ειπα παραπανω..Το βραδακι το περασαμε πινοντας μπυρες στην αποβαθρα εξω από τον ξενωνα,και μετα υπνο..Αυριο επρεπε να φυγουμε μια συγκεκριμμενη ωρα…ειχαμε ένα φερρυ να προλαβουμε...

Παιδια,η συνεχεια καποια στιγμη το βραδακι,με παρεα μουσικουλα και ενα ποτηρι κρασι...

Ευχαριστω ξανα για την υπομονη σας

[Παναγιώτης Κ. 10.057]

Μιας και έβαλες μόνος σου τους τίτλους........ διαλείμματος, βρίσκω την ευκαιρία χωρίς να διακόπτω τον ειρμό και την ροή της καταπληκτικής περιγραφής σου, να σε ευχαριστήσω που μας ταξιδεύεις μαζί σου, με κείμενα μεστά, συνεχή, και με έναν πακτωλό πληροφοριών και για αυτούς που σκέφτονται κάποια στιγμή να βρεθούν εκεί πάνω, και για αυτούς που απλά το ονειρεύονται.

Δημήτρη σ' ευχαριστούμε.

[GkS 900]

Έχω χαθεί εδώ και ώρα εξτασιασμένος ανάμεσα στα γραφόμενά σου και τις φωτογραφίες αδελφέ.....

Τα συναισθήματα μέσα μου, ανάμικτα. Θα περιμένω ανυπομονετικά να διαβάσω και παρακάτω την αφήγησή σου.

Πολλά μπράβο για την ποιότητα και τον υπέροχο τρόπο γραφής σου, μας μαγεύεις!

[Maggellanos 1.549]

Μιας και έβαλες μόνος σου τους τίτλους........ διαλείμματος, βρίσκω την ευκαιρία χωρίς να διακόπτω τον ειρμό και την ροή της καταπληκτικής περιγραφής σου, να σε ευχαριστήσω που μας ταξιδεύεις μαζί σου, με κείμενα μεστά, συνεχή, και με έναν πακτωλό πληροφοριών και για αυτούς που σκέφτονται κάποια στιγμή να βρεθούν εκεί πάνω, και για αυτούς που απλά το ονειρεύονται.

Δημήτρη σ' ευχαριστούμε.

Παναγιωτη εγω σας ευχαριστω ολους,για την τιμη που μου κανετε,να διαβασετε ολα αυτα τα ''χαζα'' που γραφω!!

Έχω χαθεί εδώ και ώρα εξτασιασμένος ανάμεσα στα γραφόμενά σου και τις φωτογραφίες αδελφέ.....

Τα συναισθήματα μέσα μου, ανάμικτα. Θα περιμένω υπομονετικά να διαβάσω και παρακάτω την αφήγησή σου.

Πολλά μπράβο για την ποιότητα και τον υπέροχο τρόπο γραφής σου, μας μαγεύεις!

Σε ευχαριστω πολυ για τα καλα σου λογια!!Χαιρομαι που σου αρεσει!!

Πολλες μπυρες παιδες!!!! :cheers:

[Maggellanos 1.549]

Ημερα 12η

Isle of Skye/Scotland – Fort William/Scotland

Χιλ:258

Χαρτης διαδρομης

To επομενο πρωινο μας εβρισκε να αποχαιρεταμε τον Jim,τον ιδιοκτητη του ξενωνα που μειναμε τις τελευταιες δυο ημερες..

‘’Aς ελπίσουμε ότι καποτε θα καταφέρουμε να ξανάρθουμε για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα’’ Του ειπα..

«Mην ανησυχείτε για αυτό», απαντά ο . Jim’’Όπως λέει κι ένα παλιό σκωτσέζικο ρητό: ‘’Your feet will bring you to where your heart is..’’

Μεσα σε τετοιο κλιμα,και σιγουρα γοητευμενοι από ολο αυτό το μυστηριωδες τελικα‘’νησι της ομιχλης’’ ,ξεκινησαμε να κατηφοριζουμε προς τα νοτια του νησιου,και πιο συγκεκριμμενα προς το Armadalle,από οπου θα παιρναμε το φερρυ,το οποιο με την σειρα του μετα από ένα μινι ‘’ταξιδακι’’ μισης περιπου ωρας,θα μας εβγαζε στο Malaig,που βρισκεται στις ακτες της Ηπειρωτικης Σκωτιας.Από εκει θα συνεχιζαμε να κατηφοριζουμε για τον σημερινο μας προορισμο,το Fort William.Σιγουρα υπηρχε η επιλογη του να επιστρεψουμε από την γεφυρα την οποια ηρθαμε δυο ημερες πριν,αλλα ξερετε τι λενε…’’ο σωστος ο ταξιδιωτης δεν επιστρεφει ποτε από τον ιδιο δρομο..μπλαμπλαμπλα…’’

Ξανα στον δρομο…

Φτανοντας εκει,βλεπουμε μια τεραστια ουρα από ολων των ειδων τα οχηματα,και την ωρα που παμε να βγαλουμε τα τικετς, ο υπευθυνος με ενημερωνει ότι εχει πολύ κοσμο,και πως σε αυτό το φερι είναι μαλλον αδυνατον να καταφερουμε να μπουμε,οποτε θα πρεπει να περιμενουμε το επομενο,το οποιο θα φυγει σε περιπου δυο ωρες..Οκ,σκεφτομαι..να κατσω δυο ολοκληρες ωρες στο Armadalle να κανω τι..?Πλακα κανεις..?Το ενδεχομενο να επιστρεψουμε και να φυγουμε από την γεφυρα δεν επαιζε..ημασταν πλεον πολύ μακρια..Αρα το μονο που εμενε,ηταν να ''τα πρηξω'' στο τυπακι..Τον πλησιασα και αρχισα να του λεω ένα καρο πιπ@ς,πως ειμαστε πολλες ημερες στον δρομο,εχουμε ερθει από την Ελλαδα,Ελληνες και Σκωτσεζοι ισον λαβ φορ εβερ,και τα σχετικα..Αφου του τα επρηξα -στην κυριολεξια όμως- μου ειπε ότι εάν δεν ερχονταν αλλα οχηματα,θα μας εβαζε μεσα..κατι άλλο δεν μπορουσε να κανει..και περιμεναμε….με συνοδεια γκαιντας φυσικα..

Καποια στιγμη φτανει το φερρυ..

Ανοιγει τις πορτες,βγαινουν όλα τα οχηματα,και εμεις στεκομαστε τελευταιοι στην τεραστια ουρα,και περιμενουμε ένα του νευμα…κατι..Εμφανιζεται ο τυπος μακρια,στην αρχη της ουρας,κανει ένα νοημα σε εμενα,και μου λεει να πλησιασουμε κοντα του..περναμε από πλαγια τους παντες,και αφου φτανουμε μου λεει..Μπειτε..!!Του λεω ότι ειμαστε τελευταιοι κανονικα στην ουρα,και μου απανταει ότι στην Σκωτια οι μοτοσυκλετες εχουν παντα προτεραιοτητα…’’I love Scotland!!’’ του φωναζα καθως μπαιναμε..και τον εβλεπα με την ακρη του ματιου μου,να χαμογελαει…Το δεσιμο των μοτο,στο γκαραζ του φερρυ,απλα υποδειγματικο...

[Denzo 4.013]

τωρα που το πες παω να ανοιξω μια,για να δω το ταξιδωτικο με παρεα,

για αυτο την πηρα αλλωστε.

Τροποποιήθηκε Νοέμβριος 21 , 2013 από τον PanosDenzo

[Maggellanos 1.549]

Σε λιγη ωρα το φερρυ εδενε στο Malaig..Εμεις από εκει θα κινουσαμε νοτιοδυτικα,με σκοπο να βρουμε τον Α861..Καποια στιγμη και αφου ειμαστε ηδη στον παραπανω δρομο,βγαινω από αυτόν,και αρχιζω να ακολουθω ένα δρομακι ιδιαιτερα στενο,το οποιο ηταν στην κυριολεξια,πνιγμενο αναμεσα στα δεντρα..

ακολουθουσε βλεπεις και αυτό – όπως ολοι οι δρομοι γενικοτερα στα Highlands – το αναγλυφο του εδαφους,διασχιζοντας το πυκνο δασος…

Οσο οδηγουσα ολο και πιο βαθεια μεσα του,ενιωθα να αφηνω πισω μου και το τελευταιο ιχνος πολιτισμου…οσο βεβαια μπορει να διαθετει από αυτό ένα μερος σαν την Σκωτια..Λιγα χιλιομετρα αργοτερα φτασαμε σε ένα ξεφωτο…Στα δεξια μας συνεχιζε αυτό το μικρο δρομακι,και στα αριστερα υπηρχε μια μικρη λιμνη…

Ένα μεγαλο ελαφι που ετρωγε ανενοχλητο πιο περα,συμπληρωνε την μαγεια του τοπιου…

Απλα τελεια..

Εντοπιζοντας το ελαφι από αρκετα μακρια,ειχα κανει νοημα στον Γιαννη να σβησει την μηχανη του όπως ειχα κανει ηδη εγω,και να μεινει πισω μου..θα πλησιαζα οσο περισσοτερο μπορουσα με τα ποδια..δεν ηθελα σε καμμια των περιπτωσεων να το τρομαξω και να φυγει…

Το χρειαζομουν λιγο ακομα για να κανει τον ‘’πρωταγωνιστη’’ σε μερικες φωτο μου.. Εδω καταλαβαινεις πως οταν η φύση σου κάνει τα χατίρια,το φωτογραφικό σου χόμπυ μοιάζει ταπεινό!

Λιγη ωρα αργοτερα ηταν το τελος αυτης της διαδρομης..’’ωραια,και τι ηρθαμε να κανουμε εδώ??’’ θα ρωτησει ευλογα καποιος…Ηρθαμε να φωτογραφησουμε και να ριξουμε μια ματια εστω εξ’αποστασεως στο Castle Tioram,που βρισκεται στην λίμνη Moidart...

Μπροστα από το καστρο περνουσε αυτό το μικρο ποταμι που συναντουσαμε κατά μηκος της προηγουμενης διαδρομης μας,το οποιο τωρα ειχε γινει πολύ μεγαλυτερο,και με την σειρα του,χυνοταν στην θαλασσα…

[George_® 3.317]

διαβαζω,σκεφτομαι,θαυμαζω... κ παλι απο την αρχη!

Δημητρη δεν θυμαμαι αν ειναι η 2η,3η κτλ φορα που ποσταρω πριν καν τελιωσεις την αφηγηση σου αλλα ειλικρινα ρε φιλε μας χαριζεις ενα δυνατο ταξιδιωτικο!

ξεκαθαρο κ ειλικρινες! μακρυα απο συνεχομενες δηθεν/τυχαιες συμπτωσεις κ προστατευτικους ταξιδιωτικους θεους.... πραγματικα εξαιρετικος οδηγος!

...αληθεια..ποσο πρασινο ξοδεψε ο Πλαστης εκει πανω..??