Θα γίνω Βραζιλιάνος με το σομπρέρο μου

[spyrosk42 1.265]

Την 1/17/2019 at 1:03 ΠΜ, το μέλος kpapageo έγραψε:

Μονο για έναν λόγο θα τα έδινα. Να βγάλω φώτο με την μηχανή και το άγαλμα λεζάντα "μοτοχριστοσ". 

 

 

Ναι μη με ρωτήσετε, και κωλους είχε.

Πολλούς. 

Πάρτε έναν. 

Άχαχαχ θεούλης 

[geo7979 2]

τι να λέμε τώρα ..απίστευτο  ταξιδι.

[kpapageo 4.302]

Χάλια το Sao Paulo λοιπόν. Μια τεράστια μεγαλούπολη με πρόβλημα λειψυδρίας. Που να το πεις και να μην γελάσουν ότι πόλη στην Βραζιλία όπου φτύνεις και φυτρώνει ποτάμι έχει πρόβλημα με το νερό. 

 

A! @FlyingInADream και @ktm power αν ξεμείνετε ποτέ από δουλειά, για να μην πάνε στράφι τα γράμματα, μπορείτε να λύνετε και εσείς μαθηματικές απορίες επί πληρωμή στον δρόμο. 

 

 

Τις επόμενες μέρες είχαμε:

 

- Ένα φουιτ (μη με πεις δε ξες τι είναι) 

 

 

Ένα σκισμένο λαστιχο (το άλλαξα με το pirelli mt60) 

 

 

καιιιιι καταρράκτες Iguacu! 

 

 

 

 

 

Νταξει τι να λέμε, φοβερό θέαμα και από έξω, και από μέσα με την βάρκα. Απίστευτες ποσότητες νερού χυνονται και συνεχίζουν τον δρόμο τους. Μπορείς να δεις τους καταρράκτες από την μεριά της Βραζιλίας και της Αργεντινής, εμείς επιλέξαμε το 1ο. Το ζωάκι που βλέπετε λέγεται coati και είναι εξοικειωμένο με τον άνθρωπο εκεί. 

 

Το έχουν οργανώσει πολύ καλά το πράγμα, ακριβούτσικο αλλά τα αξίζει τα λεφτά του. Στην περιοχή κυκλοφορούν και τζαγκουαρς, μερικές εβδομάδες τουρίστες είχαν την τύχη να δουν μαμά τζαγκουαρα με τα 3 μικρά της. Εμείς δεν ήμασταν τόσο τυχεροί.. 

[doctoras9 1.755]

κλάμα οι καταρράκτες!! 

[kpapageo 4.302]

Μια από τις επόμενες μέρες λοιπόν, και ενώ περιμέναμε σε κάτι έργα στον δρόμο, έσβησα την μηχανή. Όταν πήγα να ξαναβάλω μπροστά για να φύγουμε, γιοκ. Ούτε καν γυρνούσε η μίζα. Για να μην πάω σαν το σκυλί μέσα στην ζεστη, το έβαλα μπρος σκαστο και συνεχίσαμε. Κατασκήνωσαμε πάνω σε ένα χωράφι με μπιζελια, φτιάξαμε την μακαρονάδα μας, ήπιαμε την κασάσα μας και όλα καλά.

 

 

Την επόμενη μέρα πααααλι τα ίδια. Και αντε βγαλ'το από εκεί μέσα μέχρι την κατηφόρα. Έπεσε σπρώξιμο, ξαναπήρε σβηστό και πήγαμε σε έναν ντόπιο μάστορα μια μικρής πόλης.

 

 

Η ετυμηγορία του ήταν πηνία. Φορτίσε λίγο την μπαταρία (η οποία ήταν καινούρια) και τώρα επαιρνε, ψόφια η μίζα μεν αλλά έπαιρνε. Εγκεφαλικό. Σκέφτομαι, άστο θα το βάζω σκαστο να' σαι καλά, και πήγαμε στην Yamaha στην Florianopolis. 

Ο αφεντικάνος το πήρε μέσα, και μετά από καμιά ώρα μου λέει οκ, το έφτιαξα, ήθελε αλλαγή μίζας και μπαταριας. Εγκεφαλικό νο2:

 

- Ωπα ωπα (το χρησιμοποιούν και οι βραζιλιάνοι, μη γελάς) τι εννοείς το έφτιαξες;; Πόσο κάνουν όλα αυτά; 

- 180 ευρώ. 

- Και σίγουρα τα πηνία δεν έχουν πρόβλημα; 

- Ναι, τα μέτρησα. 

- Com certeza? 

- Com certeza. 

- Άμα είναι ετσι χαλάλι. 

 

 

Ωραίος τύπος ο αφεντικάνος, του μάθαμε και λίγα πρόστυχα ελληνικά και με τα μηχανολογικά λυμένα (προς στιγμήν) ήταν ώρα να απολαύσουμε την Florianopolis, έναν διάσημο τουριστικό προορισμό για όλους τους Νοτιοαμερικανους. Ωραίο vibe, πολλοί χιππηδες, κόσμος στον δρόμο και ωραίες παραλίες. Εκεί βρήκαμε και τον Ισπανό φίλο μας που είχαμε γνωρίσει στους καταρράκτες και πήγαμε για μπανακι όλοι μαζί. 

 

 

 

 

 

[ksino1100 13.310]

Φτου....μπουστιά έπαιξε μάλλον.

Καρβουνάκια μίζας θα ήταν λογικά.

Μπαταρία δεν έπρεπε να σας αλλάξει.

Έπρεπε να τη βγάλετε καθαρή με κανένα 40άρι, άντε 50άρι (με γνήσια καρβουνάκια).

 

Τεσπα...

Εσείς να 'στε καλά.

Καλή συνέχεια. Είμαστε σε αναμονή των ποστς σας

[kpapageo 4.302]

Μωρέ για καρβουνακια τον είπα και εγώ αλλά επέμενε ότι δεν είναι αυτό. Η παλιά μίζα πάντως όντως δεν γυρνούσε εύκολα, φρακαρε. 

Ενιγουει όπως το πες. Ούτως ή άλλως δεν ήταν και ούτε θα είναι το τελευταίο 

Γιαμαχα τα λεφτά μου πίσω να'χα. 

[tre 4.529]

Καβουρότρυπες  

[kpapageo 4.302]

Οι επόμενες μέρες προσωπικά ήταν οι καλύτερες οδηγικα στην Βραζιλία. Αρχικά χαθήκαμε σε λασποδρομους ψάχνοντας να βρούμε ένα φαράγγι. Τελικά η είσοδος του ήταν κλειστή και δεν φτάσαμε αλλά δεν πειραζει, it was fun.

 

 

 

 

Ύστερα εντελώς τυχαία πέσαμε πάνω στο Trollstigen της Βραζιλίας. Νυχτωνε κιόλας αλλα δεν μας ένοιαζε, τα τοπία ήταν απολαυστικότατα. Νομίζω ήταν η πρώτη φορά που οδηγήσαμε νύχτα μέχρι να φτάσουμε σε πολιτισμό.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[Kostas-MotoLover 10.029]

Την 8/4/2019 at 3:04 ΜΜ, το μέλος kpapageo έγραψε:

...........................

 

Ύστερα εντελώς τυχαία πέσαμε πάνω στο Trollstigen της Βραζιλίας. Νυχτωνε κιόλας αλλα δεν μας ένοιαζε, τα τοπία ήταν απολαυστικότατα. Νομίζω ήταν η πρώτη φορά που οδηγήσαμε νύχτα μέχρι να φτάσουμε σε πολιτισμό.

 

 

 

Ερώτηξη: Άμα σου χαλάσει η μηχανή εκεί πάνω, τί κάνεις? Διαλέγεις βράχο να πέσεις? 

[peterpan 1.734]

Περιττο να πω οτι ζηλευω. Χιλια μπραβο και καλη συνεχεια να εχετε

[kpapageo 4.302]

Συνέχεια με το Transfagarasan της Βραζιλίας και κλασσικό μοτο-προορισμό, το Serra do Rio do Rastro. 284 kurwas curvas απόλαυσης και καλής ασφάλτου.

 

 

 

Από την άσφαλτο στο χώμα την ίδια μέρα, και δη 130 χλμ αυτού. Αν δεν είχαμε βρει πεσμένες γέφυρες και αν δεν είχαμε χαθεί κάμποσες φορές ανάμεσα στα γελάδια θα ήταν λιγότερα, αλλά τα τζιπιέσια δεν λειτουργάν εκεί.

 

 

[HLIAS 7.581]

Πολυ μ αρεσει  η τελευταία  φωτο

[BOLDOR 900 F1 131]

Μπράβο παιδιά! Φοβερές φωτογραφίες. Την PANO-20190121-145907-01.jpg την έκανα wallpaper στο PC μου.

Καλή συνέχεια.

[GavriilVet 2.796]

Τώρα το πήρα χαμπάρι, οπότε θα το κάνω σα τις καλές σειρές : θα τα διαβάσω μαζεμένα στο ρεπο την Τρίτη. 

Συγχαρητήρια κι από μένα για την απόφαση, ζηλεύω και γω με τη καλή έννοια 

[doctoras9 1.755]

Την 8/8/2019 at 11:20 ΜΜ, το μέλος kpapageo έγραψε:

Αυτή η φωτό δεν υπάρχει!!!!!!!

τι βιώνετε ρε μάγκες!!

[kpapageo 4.302]

Το τελευταίο βράδυ πριν φύγουμε από το Salvador γνωρίσαμε μέσω κοινού φίλου τον Jordao, ο οποίος μένει στο Porto Alegre. Πολύ συμπαθητικό παιδί, είχαμε δεν είχαμε 1 ώρα που γνωριζόμασταν και αμέσως μας κάλεσε στο σπίτι του αν και όταν θα περνούσαμε από εκεί. Μιας και ήμασταν κοντά λοιπόν, τα κανονίσαμε και τραβήξαμε για εκεί.

Μπαίνοντας στο Porto Alegre και όσο μείναμε εκεί, δεν έχω βιώσει περισσότερη ζέστη. Δεν ξέρω τι θερμοκρασία είχε αλλά η αίσθηση ήταν ανυπόφορη. Ήταν η πρώτη φορά που ήταν προτιμότερο να έχω την ζελατίνα του κράνους κλειστή γιατί διαφορετικά ο καυτός αέρας μου έκαιγε το πρόσωπο. Δεν είναι τυχαίο που οι ίδιοι οι Βραζιλιάνοι αποκαλούν την πόλη Forno Alegre.

 

Για τον Jordao ότι και να πω θα είναι λίγο, τέτοια φιλοξενία σε αγνώστους ουσιαστικά δεν ξέρω αν θα την ξαναβρώ. Ο άνθρωπος σηκώθηκε νωρίτερα πριν πάει στην δουλειά να μας φτιάξει πρωινό να το βρούμε έτοιμο όταν ξυπνήσουμε.

 

 

Παρέα μας έκανε ο Nano (το όνομα βγαλμένο από το "nanotechnology"!). Μας είχαν ανατεθεί και οι ημερήσιες βόλτες του.

 

 

 

Το απόγευμα ο Jordao δανείστηκε από φίλους τους άλλα 2 ποδήλατα για εμάς και πήγαμε βόλτα στην πόλη. 

 

 

 

Φοβερό όνομα ο κύριος!

 

 

Μουσικές και εδώ φυσικά. Το στυλ αυτό ονομάζεται chorinho και χοντρικά είναι μια μίξη samba και jazz. Ήταν ό,τι καλύτερο σε μουσική άκουσα στο ταξίδι, απόλαυση για τα αυτιά να τους βλέπεις και να τους ακούς ξαπλωμένος στο γρασίδι.

 

 

Η παραλία της πόλης σε συνδυασμό με την ποδηλατάδα μου θύμισε την Σαλόνικα, άλλωστε ο συνδυασμός αυτός ήταν το μοναδικό πράγμα που μου είχε λείψει όσο έλειπα από την τσιμεντούπολη.

 

 

Έχουν τρέλα με το ποδοβόλεϊ!

 

 

All in all, συμπαθητικό το Porto Alegre, δεν είναι ατυχής η ονομασία του καθώς είναι πολύ πιο χαλαρό και εύκολο από τα φρενήρη Sao Paolo και Rio. Θα μπορούσα να ζήσω για κάμποσο εδώ.

[kpapageo 4.302]

Είμαστε πλέον πολύ κοντά στα σύνορα με Ουρουγουάη, συνεχίζουμε νότια με τελευταίο Βραζιλιάνικο προορισμό το Rio Grande. Τίποτα το ιδιαίτερο η διαδρομή και η πόλη, ειδικά το βράδυ θα μπορούσε να γυριστεί το Resident Evil.

 

 

 

 

Τυπική καθημερινή εικόνα του δωματίου μας. Πλύσιμο τα απαραίτητα στο χέρι και άπλωμα. Το σκοινί που είχαμε μαζί ήταν ίσως από τα καλύτερα αξεσουάρ.

 

 

 

[Mi_ka 2.388]

Γουάου! να  τι θρεντάρες χάνω που πατάω αραιά και που 

[kpapageo 4.302]

Από εδώ το Chuy (η νοτιότερη πόλη της Βραζιλίας) στα σύνορα με Ουρουγουάη απέχει 240 χλμ μονότονης ευθείας. Όμως, είχαμε την ευκαιρία να δούμε capybaras στον δρόμο! Δεν ήξερα ότι είναι τόσο μεγάλα, κάποια είχαν μέγεθος αρνιού. Στην φωτο δεν φαίνονται σχεδόν καθόλου, είναι οι μαύρες κουκκίδες. Σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις χρειάζεται καλή κάμερα με καλό ζουμ και όχι κινητό των 150€.

 

 

Άφιξη στα σύνορα, προσπερνάμε την Βραζιλιάνικη πλευρά και πάμε στης Ουρουγουάης. Πρώτα σύνορα που περνάμε εκστασιασμένοι αλλά και newbies. 

 

 

Εκεί αρχικά μας ζητάνε χαρτί που να αποδεικνύει την διεύθυνση κατοικίας μας στην Βραζιλία. Κουλό, φυσικά δεν έχουμε και μετά από λίγο ο υπάλληλος εγκαταλείπει.

Επόμενο, έχουμε ξεχάσει να πάρουμε την στάμπα εξόδου στο διαβατήριο από την Βραζιλιάνικη πλευρά. Ξανά πίσω λοιπόν, την παίρνουμε και επιστρέφουμε.

Ο υπάλληλος τώρα μας ζητάει ασφάλιση μοτο για να μπορέσουμε να μπούμε στην Ουρουγουάη. Πράσινη κάρτα την λένε και εκεί (carta verde). Δεν πουλάνε εκεί επιτόπου αλλά μπορούμε να βρούμε λέει πίσω στο Chuy σε ένα βενζινάδικο. Άιντε ξαναμανα πίσω.

 

Βρίσκουμε το βενζινάδικο και μας ζητάνε 390 reais (85€) για 30 ημέρες. Δεν πάτησαν απλώς, σκαρφάλωσαν στην ανάγκη μας.

Δεν υπάρχει περίπτωση όμως. Πόσο είναι η φτηνότερη; 

90 reais (20€) για 3 ημέρες.

Θα την πάρουμε και ελπίζουμε να βρούμε πιο λογικές τιμές στην Ουρουγουάη. 

 

Bingo! Δείχνοντας την πράσινη κάρτα άνοιξαν διάπλατα οι πύλες της Ουρουγουάης. Με το που περάσαμε τα σύνορα, σαν να υπήρχε ένα νοητό όριο κλίματος, η θερμοκρασία έπεσε αισθητά. Προορισμός μας τώρα το Punta del Diablo, ένα χίπικο/τουριστικό θέρετρο πάνω στην θάλασσα. Όμορφο μέρος με πολύ ιδιαίτερα σπίτια. Στο χόστελ που μείναμε πετύχαμε και τους πρώτους Έλληνες του ταξιδιού, 2 κοπέλες που δούλευαν εκεί, η μια μάλιστα Σαλονικιά!

 

 

 

 

 

[spyrosk42 1.265]

Πωωωωω ρε Κώστα..

Καλά νταξ δε λέω, έβαψα τον τοίχο εδώ στο γραφείο μπλε, περίπου το ίδιο πράγμα είναι, άνοιξε το μάτι μου, μιλάμε άλλος αέρας τώρα στη δουλειά. 

 

Συνέχισε να βάζεις γιατί τέτοια μέρη οι περισσότεροι μάλλον δεν θα δούμε ποτέ από κοντά! 

 

[kpapageo 4.302]

Μια παρένθεση γιατί ξέχασα να το αναφέρω. Το καλύτερο πρωινό μακράν σε ξενοδοχεία/χόστελ το είχε η Βραζιλία. Χυμούς, φρούτα, τοστ, χοτ ντογκ (!), κέικ όλων των ειδών, μπισκότα κλπ προσφέρονταν (σχεδόν) σε όλα τα καταλύματα. Στις υπόλοιπες χώρες το πρωινό μέσα στην τιμή έγινε πιο σπάνιο και όταν υπήρχε ήταν ψωμί με μαρμελάδα..

[kpapageo 4.302]

Συνεχίζοντας προς το Montevideo πέφτουμε πάνω στο γήπεδο μιας ομάδας που το όνομα της μοιάζει οικείο!

 

 

Είχα ακούσει ότι οι Ουρουγουανοί είναι πολύ επηρεασμένοι από Ελλάδα και μας συμπαθούν πολύ αλλά δυστυχώς δεν κάτσαμε πολλές μέρες για να το διαπιστώσουμε.

 

Στον δρόμο περνάμε και από το Punta del Este. Παρ'όλο που είναι μια πόλη πάνω στην θάλασσα με μεγάλη παραλία δεν μου άρεσε, μου έβγαζε μια δυτικίλα. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι παραθαλάσσια πόλη της Florida. 

 

 

 

Έφτασε και η ώρα για τον πρώτο ανεφοδιασμό στην Ουρουγουάη. 1,50€ (ναι ευρώ) το λίτρο παρακαλώ! Γενικά, την προηγούμενη ημέρα δεν είχαμε αντιληφθεί πόσο ακριβή είναι η χώρα. Φαγητό και διασκέδαση πιο ακριβά από Ελλάδα. Για διαμονή ευτυχώς υπήρχαν χόστελς σε νορμαλ τιμές. 

 

Spoiler: Κάμποσους μήνες αργότερα, πίσω στην Βραζιλία, πέτυχα μια παρέα Ουρουγουανών που ήταν εκεί για το Copa America. Πιάσαμε κουβέντα και μου είπαν ότι ήταν στην Μύκονο το καλοκαίρι (μας), και ότι πέρασαν πολύ ωραία. "Ωραία", τους λέω, "αλλά πανάκριβη η Μύκονος ε;". Η απάντηση ήταν "όχι, πιο φτηνά από την Ουρουγουάη ήταν".

 

Για τέτοια επίπεδα τιμών μιλάμε. Άλλωστε η Ουρουγουάη αποκαλείται "η Ελβετία της Λατινικής Αμερικής".

 

Τελευταία στάση πριν το Montevideo, το Casapueblo. Πόσο μοιάζει με νησιώτικο Ελληνικό οικισμό;

 

 

 

 

 

H ιστορία του κτίσματος έχει κάποιο ενδιαφέρον. Σήμερα είναι μουσείο, καφετέρια και ξενοδοχείο αλλά παλιά ήταν το σπίτι του καλλιτέχνη Carlos Páez Vilaró. Όταν το έχτιζε είχε στον νου του την φωλιά του πουλιού hornero και το εσωτερικό του είναι εντελώς χαοτικό, δεν υπάρχουν ευθείες γραμμές. Χρειάστηκαν 36 χρόνια να ολοκληρωθεί. 

Κάτι που δεν ήξερα και το έμαθα τώρα ψάχνοντας, είναι ότι ο Vilaró είναι ο πατέρας του Carlos "Carlitos" Miguel Páez Rodríguez, ο οποίος είναι ένας από τους 16 επιζήσαντες της τραγωδίας του 1972 στις Άνδεις. Σίγουρα θα έχετε δει την ταινία.

[kpapageo 4.302]

Στο Montevideo καθίσαμε 2 ημέρες. Ήταν ευκαιρία να ρυθμίσω και τις βαλβίδες των 2 μοτοριών. Το είχα λίγο άγχος γιατί δεν το είχα ξανακάνει αλλά τελικά ήταν πάρα πολύ εύκολο. Μόνο μία βαλβίδα εξαγωγής και μία εισαγωγής και φυσικά κοκοράκια. Όλες βρέθηκαν υπερβολικά κλειστές, να χαρώ εγώ τα βραζιλιάνικα μαστόρια.

Οι εργασίες έγιναν στο πεζοδρόμιο έξω από το hostel που μέναμε, πόσο βολικό να έχεις μεκανάκι με εύκολη πρόσβαση στα πάντα!

 

Η πρωτεύουσα της Ουρουγουάης είναι όμορφη, με Ευρωπαϊκό αέρα. Δυστυχώς δεν είχαμε πολύ χρόνο να εξερευνήσουμε τις Ελληνικές επιρροές που όλοι λένε ότι έχει.

 

 

 

 

 

 

 

 

Και ένα γκραφίτι στήριξης στην Βενεζουέλα.

 

 

Το παραλιακό τμήμα της πόλης είναι πολύ ωραίο για περίπατο και ποδήλατο αλλά η θάλασσα είναι χειρότερη από τον Θερμαϊκό. Το καφέ χρώμα οφείλεται στα ποτάμια που χύνονται στον κόλπο αλλά τα σκουπίδια θα μπορούσαν να λείπουν.

 

 

 

Θα πήγαινα ξανά στο Montevideo; Χμμ, μάλλον όχι, δεν με κέρδισε τόσο ώστε να θυσιάσω έναν νέο προορισμό για αυτό.

[spyrosk42 1.265]

Έκλεισες 1 χρόνο στο δρόμο ε; 

Χρόνια πολλά! Πως είναι η φάση μετά από τόσο καιρό;