Ταξίδια-Εξωτερικό Οι Δρομοι της Μοτοσυκλετας - Κεντρικη Ευρωπη 2011

[naftilos 4.505]

ΑΧ! Καλά ντοπαριστήκαμε και σήμερα, θα την βγάλουμε μέχρι αύριο για την επόμενη δόση

[dialpistis 0]

ΦΙΛΕ ΜΟΥ μπορω να πω πως φευγοντας απο τη δουλεια (σε ειχα αφησει πισω στη Γαλλια.. δεν εβλεπα την ωρα να επιστρεψω σημερα το πρωι να διαβασω την συνεχεια. Τα ταξιδιωτικα ειναι ειναι και θα ειναι απο τις αγαπημενες μου στηλες. Το δικο σου με εχει πραγματικα ταξιδεψει τοσο με τις φωτο οσο και με τα σχολια που εχουν ακομα μεγαλυτερη σημασια. Νασε καλα θα περιμενω με ανυπομονησία και τη συνεχεια...

1000000000000000000 μπραβο!!!!!

[makisxx 35]

δεν υπαρχουν λογια για να μπορεσω να εκφρασω την περιγραφη σου

συνεχισε να μας ταξιδευεις σε μερη που παντα θελαμε να παμε αλλα λογω καταστασεων δεν τα καταφεραμε

σου ευχομε παντα να κανεις τοσο ομορφα ταξιδια !

[Maggellanos 1.549]

..........................

....................

.................

.....................

.......................

..................

Παιδια σας ευχαριστω πολυ για τα καλα σας λογια....

:cheers: :cheers: :cheers:

[Maggellanos 1.549]

13η ημερα.

Salzburg Austria > Hallstatt Austria

Χιλ:80

Άλλο ένα πρωινο μας εβρισκε σε καποιο ξενοδοχειο.Με το που ξυπνησα ανοιξα τις κουρτινες να δω τον καιρο.Συννεφα…πολλα…πιο κατω αστραφτε…

Δεν με ενοιαζε και τοσο το αν θα εριχνε καρεκλες.Αυτο που δεν αντεχα ηταν αυτή η αφορητη ζεστη,Πραγματικα ανυποφορη.Ετσι και αλλιως σημερα δεν ειχε και τιποτα σοβαρα χιλιομετρα το προγραμμα.Ηταν ενας προορισμος ο οποιος μπηκε στο φετινο προγραμμα,μονο και μονο γιατι δεν τον ειχα προλαβει περυσι.

Μαλιστα επειδη ηταν και κοντα στο Salzburg,θα μπορουσαμε απλα να ειχαμε πεταχτει μεχρι εκει,να το βλεπαμε,και σημερα να την καναμε για άλλη γη και αλλα μερη.Δεν μου εφτανε όμως αυτό.Ηθελα να παω και να μεινω κιολας.Δεν ηθελα μια τζουρα από εκει.Ουτως η αλλως,περα από μοτοσυκλετες και χιλιομετρα,κανουμε και διακοπες,αυτό δεν πρεπει να το ξεχναμε.Ενα καλο ταξιδι πρεπει να εχει μεσα από όλα τα συστατικα.Ετσι νομιζω,Από την άλλη βεβαια…γουστα είναι αυτά…

Τελος παντων για άλλη μια φορα καναμε την συνηθισμενη πλεον σε ολους μας,πρωινη ιεροτελεστια.Καλο πρωινο,φορτωμα,check out,και στον δρομο ξανα…

Ξεκινησαμε με λιγο ασχημο καιρο,που εδειχνε ότι θα ριξει τα παντα από στιγμη σε στιγμη.

Αυτό όμως δεν μας εκανε να ξεχναμε πως ειχαμε ηδη μπει στην περιοχη των Λιμνων,μια από τις ομορφοτερες εξοχες της Αυστριας.

Δυστυχως ο καιρος με τα καμωματα του,δεν μας αφησε να βγαλουμε μερικες ισως καλυτερες φωτογραφιες.Οι περισσοτερες είναι εν κινησει…

Οσο πλησιαζαμε στο Hallstatt,ο καιρος αγριευε περισσοτερο…

Λιγο πριν φτασουμε στην περιοχη του Obertraun,ειχε αρχισει να ριχνει καρεκλες.Ευτυχως βρισκομασταν λιγα χιλιομετρα από το ξενοδοχειο μας,και ετσι την βγαλαμε καθαρη.

Τεικ ε λουκ....

Τακτοποιηθηκαμε στα δωματια,και δωσαμε ραντεβου δυο ωριτσες αργοτερα για την πρωτη μας βολτα στο χωριο του Hallstatt,αφου θα συμφωνουσε και ο καιρος φυσικα,μιας και εκεινη την ωρα εβρεχε κανονικα.

Ευτυχως η καλοτυχια μας με το θεμα του καιρου,μας ειχε συνοδευσει και στο Hallstatt.Ηταν πραγματικα εντυπωσιακο.Απο την αρχη του ταξιδιου ολοι ξεραμε πως ηταν πολύ πιθανο να τρωμε νερο για ημερες,μιας και τα μερη που θα ταξιδευαμε ηταν ιδιαιτερα βροχερα.Απο οπου περναγαμε όμως,φερναμε τον ηλιο μαζι μας…Ενα απιστευτο πραγμα.Ετσι και εδώ.Την ωρα που εμπαινα στο μπανιο σκεφτομουν πως σε αυτά τα μερη ο καιρος είναι ικανος να μην σε αφησει να βγεις από το δωματιο σου,η και εάν ακομα εβγαινες,να μην μπορεις να βγαλεις ουτε μια φωτογραφια, ασχετα αν είναι Αυγουστος.Πραγματικα το φοβομουν αυτό.Βγαινοντας όμως από το μπανιο,ο καιρος ειχε καλυτερεψει αρκετα.Η βροχη ειχε σταματησει,και από ότι εβλεπα στο βαθος,εδειχνε πως θα ανοιγε για τα καλα.

Ολα τωρα,ηταν ακομη πιο ομορφα.

Όταν ειδα πως ολοι οι υπολοιποι ειχαν σκοπο να αργησουν παραπανω από το συνηθισμενο,αρπαξα την φωτογραφικη και πηγα λιγο παραπερα,να δω λιγο καλυτερα το μερος μπροστα από το ξενοδοχειο που θα μεναμε αυτές τις δυο ημερες.

Ηταν ένα ειδυλλιακο μερος……

[Maggellanos 1.549]

Οι φωνες που ακουγα να με φωναζουν μιση ωρα αργοτερα,με εκαναν να συνελθω από αυτό το πρωτο σοκ που ειχα παθει,με αυτό το πανεμορφο μερος.Μερικα λεπτα πιο μετα βρισκομασταν πανω στις μοτοσυκλετες και οδηγουσαμε αυτά τα πεντε χιλιομετρα που μας χωριζαν από το Hallstatt.Σε ολη αυτή την διαδρομη δεν ηξερες που να πρωτοσταματησεις και τι να φωτογραφισεις…

Ηταν όλα πολύ ομορφα.

Φτανοντας εξω από το χωριο,ειχε τρια σημεια που μπορουσες επι πληρωμη φυσικα να αφησεις το οχημα σου.Οχι ότι ειχες και περισσοτερες επιλογες,μιας και ο κοσμος ηταν ιδιαιτερα πολυς.Εμεις τα προσπερασαμε,και φτασαμε στην μπαρα που απαγορευε την εισοδο τροχοφορων στο χωριο.Ψαξαμε σε πολλα σημεια αλλα δυστυχως δεν υπηρχε καπου να παρκαρουμε τις μηχανες.

Επιστρεψαμε στο παρκινγκ,και αφου πηρε το χαρτακι εισοδου-εξοδου από το αυτοματο μηχανημα,περασε πρωτος ο Γιαννης.Εγω φυσικα,περασα κολλητα πισω του…..Ετσι θα την εκανα και στην εξοδο.Ελληνας γαρ...

Ασφαλισαμε τις μοτοσυκλετες,και ξεκινησαμε για να δουμε από κοντα αυτό τον παραδεισο επι της Γης.

Το ομορφο Hallstatt.

[Maggellanos 1.549]

Συνεχισαμε κατά μηκος του χωριου για μια πρωτη γνωριμια με το μερος.Απο την μια πλευρα η λιμνη,και από την άλλη πολλα μικρα μαγαζακια,τα οποια πουλουσαν διαφορα σουβενιρ.

Πολλα μικρα και καλα κρυμμενα σοκακια οδηγουσαν ειτε στις οχθες της λιμνης,

ειτε σε πανεμορφες αυλες σπιτιων.

Υστερα από αρκετο περπατημα,καταληξαμε σε μια μικρη πλατεια η οποια εμοιαζε να ειναι το κεντρο του χωριου.

Ειχε περασει η ωρα και τα στομαχια ειχαν αρχισει σιγα-σιγα να διαμαρτυρονται.Καθισαμε σε ένα πολύ μικρο και συμπαθητικο μαγαζακι,και παραγγειλαμε κατι να φαμε.

Πηραμε ένα-δυο πιτσες,και για μεζε με τις παγωμενες μπυρες,ένα από αυτά τα λουκανικα που φτιαχνουν εκει..Αν και το φαγητο δεν ελεγε και πολλα,όλα τα αλλα ηταν τελεια.

Ισκιος,μπυριτσα,και αραγμα σε ένα πολύ ομορφο μερος.

Αρκετα αργοτερα πηραμε τον δρομο της επιστροφης.Επισκεφτηκαμε ένα τοπικο market και αφου ψωνισαμε μερικα απαραιτητα για αργοτερα πραγματακια,φτασαμε στο παρκινγκ να παρουμε τις μοτοσυκλετες.Για να ειμαι ειλικρινης,εγω ειπα στον Γιαννη να φυγουμε όπως ειμασταν,αλλα αυτος επεμενε να δειξει το καλο του προσωπο.Προσωπικα ουτε που πλησιασα το ταμειο.Και τι να παω να κανω αλλωστε?λες και ειχα εισιτηριο εισοδου?Αφου ο Γιαννης πληρωσε 7 ευρω,πηγα από πισω του,και περασα κυριος.Δεκα με δεκαπεντε λεπτα αργοτερα ειχαμε παρκαρει τις μοτοσυκλετες στο γκαραζ του ξενοδοχειου.

Ειχε πλεον νυχτωσει ,αλλα η βραδια ηταν καλη.Ο κοσμος ειχε μαζευτει στην οχθη της λιμνης από νωρις,και εκανε την βραδυνη του βολτιτσα.

Εμεις,αφου επιστρεψαμε στα δωματια μας,αραξαμε στα μπαλκονια πινοντας μπυρες, και συζητωντας τις πρωτες εντυπωσεις μας για το ομορφο αυτό χωριο,το οποιο βλεπαμε τωρα απεναντι μας,να μας αναβει τα φωτα του,και να δηλωνει και αυτό παρων.

[Maggellanos 1.549]

14η ημερα.

Hallstatt>Bad Aussee>Hallstatt

Χιλ:35

Η επομενη ημερα ηταν μια από τις πολύ χαλαρες του ταξιδιου.Σκοπευαμε ολη την ημερα να την περασουμε μεσα στο Hallstatt.Αφου ξυπνησαμε ότι ωρα καναμε κεφι,πηραμε το πρωινο μας και πεταχτηκαμε για μια βολτα λιγα χιλιομετρα πιο περα,στο Bad Aussee.

Αφου φτασαμε στο χωριο καναμε μια βολτα στον κεντρικο του δρομο..Κλασσικο χωριο της Αυστριας…Σπιτακια διασπαρτα,ποταμακι να τρεχει διπλα και τα σχετικα…Αυτό που μου εκανε εντυπωση όμως,ηταν πως στο συγκεκριμμενο χωριο υπηρχαν πολλα γηπεδα τεννις,τα οποια ηταν ανακατεμενα αναμεσα στα σπιτια…

Ποιος ξερει ισως να ηταν και ένα τυπου προπονητικο κεντρο το ολο μερος…

Δυστυχως δεν ειχε και πολλα να δουμε,και ετσι ξεκινησαμε πολύ συντομα για το Hallstatt.Στην διαδρομη βρηκαμε ένα ομορφο μερος,στο οποιο ειχε σταματησει αρκετος κοσμος,και σταματησαμε να βγαλουμε μερικες φωτογραφιες.

Από εκεινο το σημειο ξεκινουσε και ένα από τα πολλα μονοπατια που μπορουσε να βρει κανεις για πεζοπορια.

[Maggellanos 1.549]

Τριαντα λεπτα αργοτερα ειχαμε ηδη παρκαρει τις μοτοσυκλετες σε δωρεαν θεσεις,και ξεκινησαμε για περπατημα μεσα στο χωριο.Ημουν σιγουρος ότι παρολο που ηταν ένα μικρο χωριουδακι,ειχε πραγματα να μας δειξει.

Για αρχη ας διαβασουμε δυο λογια για αυτό.

Το Χάλστατ βρίσκεται στο εσωτερικό Salzkammergut στην ομώνυμη λίμνη σε υψόμετρο 508 μέτρων. Στην στενή λωρίδα της όχθης ανάμεσα στα απότομα βουνά ξεπροβάλλουν τα πυκνοχτισμένα σπίτια με τμήματά τους ακόμα να είναι χτισμένα πάνω στη λίμνη. Ένας κύριος δρόμος διασχίζει το χωριό και τη μικρή πλατεία της αγοράς. Η έκτασή του είναι 9,1 χμ από Βορρά προς Νότο και 13,2 από Δυτικά προς Ανατολικά. Η συνολική επιφάνειά του είναι 59,8 τετραγωνικά χιλιόμετρα και 34,8 αυτής καλύπτεται από δάσος. Τμήματα της κοινότητας είναι τα εξής: Gosauzwang, Lahn, Salzberg, Hallstatt.

Ως το τέλος του 19ου αιώνα το Χάλστατ ήταν προσβάσιμο μόνο με πλοίο από την αντίπερα όχθη της λίμνης όπως συμβαίνει και σήμερα αν μεταφορικό μέσο είναι το τρένο. Το ίδιο το χωριό καλύπτει κάθε ελεύθερο χώρο γης μεταξύ του βουνού και της λίμνης.

Τα παρόχθια σπίτια επικοινωνούσαν μεταξύ τους μόνο με βάρκες ή μέσω του «πάνω δρόμου» ενός στενού διαδρόμου που περνούσε μέσα από τις σοφίτες.

Ο πρώτος δρόμος προς το Χάλστατ διανοίχτηκε το 1890 εν μέρει με τη χρήση εκρηκτικών. Παρότι ο τόπος ήταν απομονωμένος και αφιλόξενος, σ’ αυτόν έχουν εντοπιστεί ορισμένα από τα πρώτα ίχνη ανθρώπινης κατοίκησης λόγω των πλούσιων ποσοτήτων φυσικού αλατιού που εξορύσσονται για χιλιάδες χρόνια, αρχικά στο σχήμα καρδιών (καρδιές του Χάλστατ). Το αλάτι ήταν πολύτιμος πόρος και έτσι η περιοχή ήταν ιστορικά πολύ πλούσια. Το πρώτο αλατωρυχείο του κόσμου είναι προσβάσιμο στο κοινό, σε τοποθεσία πάνω από το κέντρο του Χάλστατ.

Ορισμένα από τα αρχαιότερα ευρήματα, όπως λίθινα εργαλεία, χρονολογούνται γύρω στο 5000 π.Χ. Το 1846 ο Γιόχαν Γκέοργκ Ραμσάουερ ανακάλυψε ένα μεγάλο προϊστορικό νεκροταφείο κοντά στη σημερινή θέση του Χάλστατ. Επίσης ένα από τα πρώτα σιδηρουργεία ανασκάφηκε εκεί. Το εμπόριο και ο συνακόλουθος πλούτος επέτρεψαν την ανάπτυξη ενός εξελιγμένου πολιτισμού ο οποίος λόγω της θέσης των ευρημάτων ονομάστηκε Πολιτισμός Χάλστατ. Λόγω των εξαιρετικών ευρημάτων από τα ταφικά μνημεία η πρώιμη εποχή του σιδήρου (800-400 π.Χ.) αποκαλείται Περίοδος του Χάλστατ. Εκείνη την περίοδο οι Ιλλυριοί έφθασαν στην Ευρώπη αλλά το 400 π.Χ. οι Κέλτες εισέβαλαν στους οικισμούς τους εκτός από τις απροσπέλαστες ορεινές περιοχές, όπου διατήρησαν τη θέση τους. Tο βασίλειο του Noricum ήταν το πρώτο κράτος που ιδρύθηκε στη θέση της σημερινής Αυστρίας. .Το 30πχ κατολίσθηση κατέστρεψε τον οικισμό και τερμάτισε προσωρινά την εξορυκτική δραστηριότητα στη λεγόμενη «ανατολική ομάδα». Το Noricum έγινε ρωμαϊκή επαρχία στα χρόνια γύρω από τη γέννηση του Χριστού και τα αλατωρυχεία συνέχισαν να λειτουργούν καθ’ όλη τη ρωμαϊκή περίοδο.

Το 300 μ.Χ. διαδίδεται σταδιακά ο χριστιανισμός ενώ τον 6ο αιώνα η περιοχή πέφτει στα χέρια των Βαυαρών. Το 1000 μ.Χ. η εξόρυξη αποκτά τη σημασία που είχε στα προϊστορικά και ρωμαϊκά χρόνια. Το 1284 ο δούκας Albrecht I των Αψβούργων κατασκευάζει πύργο στην περιοχή ο οποίος αποδεικνύει την αξία του στη διάρκεια του «πολέμου του αλατιού» μεταξύ του Albrecht και του αρχιεπισκόπου Konrad IV του Σάλτσμπουργκ. Το 1311 το Χάλστατ αποκτά τα δικαιώματα της πόλης-αγοράς. Το 1494ο αυτοκράτορας Μαξιμιλιανός Ι παραχωρεί προνόμια και επισκέπτεται προσωπικά την περιοχή. Το 1595 κατασκευάζεται ο παλιότερος αγωγός του κόσμου μήκους 40 χιλιομέτρων. Το 1734 ανακαλύπτεται το πλήρως διατηρημένο σώμα ενός αλατωρύχου που χρονολογείται στο 300 π.Χ. και ονομάστηκε «ο άνθρωπος του αλατιού». Το 1750 πυρκαγιά κατέκαψε το χωριό αλλά και τα διοικητικά κτήρια των αλατωρυχείων. Το 1846 εργάτες ανακαλύπτουν αρχαία οστά και ο Γιοχαν Γκεοργκ Ραμσαουερ, διευθυντής των ορυχείων, αναγνωρίζει τη σημασία των ευρημάτων και ξεκινά ανασκαφές, φέρνοντας στο φως τα διάσημα ταφικά μνημεία του Χάλστατ. Το 1997 η UNΕSKO αναγράφει την περιοχή «Χάλστατ-Νταχστάιν/Σαλτσκάμεργκουτ» στον καταλογο των μνημειων παγκοσμιας πολιτιστικης κληρονομιας

Το μεσημερι καθισαμε σε ένα από τα πολλα μαγαζακια τυπου ‘’καντινας’’ που υπαρχουν διασπαρτα σε ολη την Αυστρια,τα οποια πουλανε για φαγητο πεντανοστιμο κοτοπουλο,ψημενο με διαφορες σαλτσες και μπαχαρια.

Αυτου του ειδους το φαγητο είναι πολύ διαδεδομενο σε ολη την χωρα και πραγματικα εκτος του ότι είναι σχετικα φτηνο,ειναι και πεντανοστιμο.Αμεσως μετα το φαγητο,κατευθυνθηκαμε παλι προς το κεντρο του χωριου,και μπηκαμε σε ένα από τα πολλα σοκακια που οδηγουν στην οχθη της λιμνης,και αφου συμφωνησαμε την τιμη,(20euro/1ωρα),νοικιασαμε μια βαρκουλα με ηλεκτρικο μοτερακι,και ξεκινησαμε να παιζουμε τους Πειρατες της Καραιβικης στην λιμνη του Hallstatt…

Παντως εάν θελετε την γνωμη μου,είναι κατι που σε περιπτωση που βρεθειτε σε αυτό το μερος,αξιζει να το κανετε.Μονο και μονο που βλεπεις ένα τοσο ομορφο μερος από μια άλλη οπτικη,αξιζει με το παραπανω.

Απομακρυνθηκαμε λιγο από το χωριο και συνεχισαμε ακομα παραπερα για να δουμε πως συνεχιζουν και τα παραλια της λιμνης.Υπηρχαν πολλα μικρα ξυλινα σπιτακια,τα οποια εμοιαζαν περισσοτερο σαν εξοχικα και όχι σαν μονιμες κατοικιες.Στις αυλες τους καθονταν οικογενειες Αυστριακων οι οποιοι δεν αφηναν ουτε δευτερολεπτο από τον υπεροχο ηλιο να παει χαμενο.

[Maggellanos 1.549]

Με τοση ομορφια γυρω μας η ωρα η οποια ειχαμε συμφωνησει να παραδωσουμε το βαρκακι ειχε φτασει πιο γρηγορα από ότι ολοι περιμεναμε και ετσι αφου επιστρεψαμε στην ακτη και πατησαμε στερεο εδαφος,βρηκαμε ένα συμπαθητικο μαγαζακι στο οποιο κατσαμε να πιουμε ένα καφε και να ξαποστασουμε,υστερα από αυτην την ανιση μαχη με τα τεραστια κυμματα της αγριας αυτης λιμνης…

Μετα από ένα-δυο ωριτσες,συνεχισαμε να περιφερομαστε στους δρομους του xωριου,

φωτογραφιζοντας οτιδηποτε μας εκανε εντυπωση.

Το σουρουπο ειχε ηδη ερθει όταν αποφασισαμε να παρουμε τον δρομο του γυρισμου.Φτασαμε στο ξενοδοχειο,και μετα από λιγο καθομασταν σε ένα μπαρακι απεναντι,πινοντας παγωμενες μπυρες και συζητωντας όλα αυτά που ειχαμε δει ολη την ημερα.

Ηταν γεγονος λοιπον!Το τελευταιο μας βραδυ επι Αυστριακου εδαφους ειχε ηδη φτασει.Η επομενη νυχτα θα μας εβρισκε πολύ πιο μακρια από εκει…

[Maggellanos 1.549]

15η ημερα.

Hallstatt Austria>Laives Italy

Χιλ:420

Σημερα το προγραμμα θα ηταν ιδιαιτερα απαιτητικο από πλευρας χιλιομετρων και εκτος αυτου θα ειχε και στασεις σε αρκετα από τα σημεια που θα περναγαμε.Ετσι,ξυπνημα νωρις το πρωι,καλο πρωινο,τακτοποιηση των αποσκευων,check out και εξω στον δρομο.

Ευτυχως από ότι εδειχνε ο ουρανος εκεινη την στιγμη φαινοταν,πως η καλοτυχια μας στο θεμα του καιρου θα συνεχιζε και σημερα.Ξεκινησαμε και πηραμε κατευθυνση προς Gossau με το τοπιο να δειχνει από νωρις πως θα είναι ιδιαιτερα ομορφο.

Διασχισαμε τον Α10 για μολις 15 χιλιομετρα, και όταν ειδαμε την εξοδο για τον 164 βγηκαμε.

Αυτος ο δρομος θα μας οδηγουσε στην περιοχη του Zell amm see,μεσα από το Dieten Sattel.

Tip: Εάν ποτε περασετε από την περιοχη και εχετε προορισμο δυτικα προς το Zell amm see,Kaprun,η και καπου πιο περα,υπαρχουν δυο δρομοι που θα σας οδηγησουν εκει.Ο ενας είναι ο 311,και ο άλλος ο 164.Ο πρωτος είναι πιο κεντρικος και ο πιο συντομος αλλα ο 164 είναι πραγματικα πανεμορφος.Μην τον χασετε!

Τεικ ε λουκ εγκεν....

Όχι αρκετη ωρα αργοτερα φτασαμε στο Zell Amm See,στο οποιο θα καναμε μια σταση να πιουμε ένα καφεδακι.Ετυχε εκεινη την ημερα να εχουν μια γιορτη τοπικη και γινοταν ενας σχετικος χαμος.Μπαντα να παιζει εμβατηρια,Αυστριακοι με τοπικες ενδυμασιες,και παντου μια ατμοσφαιρα λες και ειχαν κερδισει τον πολεμο.Φαση ειχε!

Υστερα απο καμμια ωρα ειμασταν παλι στον δρομο με κατευθυνση τους Καταρρακτες του Krimml.

Οι συγκεκριμμενοι καταρρακτες αποτελουν ένα από τα πιο τουριστικα αξιοθεατα της Αυστριας,και δεχονται πανω από 350.000 ετησιως.Ειναι οι ψηλοτεροι καταρρακτες στην Ευρωπη και οι πεμπτοι σε ολοκληρο τον κοσμο.Βρισκονται μεσα στον National Park Hohe Tauern,και πεφτουν από 380 μετρα υψος.

Το ιδιο το Krimml βρισκεται στα 1060 μετρα υψομετρο.

Πλησιαζοντας…

[Maggellanos 1.549]

Παρκαραμε τις μοτοσυκλετες στο παρκινγκ που υπηρχε εκει κοντα,και ξεκινησαμε για τους καταρρακτες.

Δεκαπεντε λεπτα περπατημα ειχαμε μπροστα μας.

Φτανοντας στην εισοδο πληρωσαμε δυομισι ευρω εκαστος,και περασαμε στον χωρο που πεφτουν με δυναμη τα νερα.

Δειτε και εσεις τι ειδαμε….

Μιας και φυσαγε προς τα εμας,οι φωτογραφιες δυστυχως ηταν αδυνατον να βγουν χωρις σταγονες στον φακο….απο ολοτελα όμως…

Η αληθεια είναι πως ηταν πολύ δροσερα και ομορφα και ολοι θελαμε να κατσουμε πολύ παραπανω,αλλα δυστυχως δεν υπηρχε αρκετος χρονος,και ειχαμε μπροστα μας πολύ δρομο ακομα.

Ουτως η αλλως δεν ειχαμε να δουμε και τιποτα άλλο.Οποτε με συνοπτικες διαδικασιες μετα από λιγη ωρα ειμασταν παλι πανω στις μοτοσυκλετες και σκαρφαλωναμε πανω στον αλπικο δρομο του Gerlos.

Το γνωστο Gerlos Pass.

[Maggellanos 1.549]

Αυτος ο δρομος εχει μια ιδιαιτεροτητα.Σχεδον παντα εχει πολύ κινηση.Εμεις για άλλη μια φορα ειχαμε φανει τυχεροι.Ειμασταν σχεδον μονοι μας σε ολη την διαδρομη.Μπορουσαμε να χαρουμε στο επακρο τις οδηγικες αρετες μας(εάν ειχαμε…)

Στο ανεβασμα από Νοτο προς Βορρα ολος ο δρομος είναι με πολύ καλες στροφες,από τις οποιες οι περισσοτερες εχουν καλη ορατοτητα στην εξοδο τους.Το οδοστρωμα είναι πολύ καλης ποιοτητας και για αυτό τον λογο αλλωστε πληρωνεις αυτά τα 4.50 ευρω για να τον περασεις.Αυτα τα χρηματα είναι για την συντηρηση του.

Φτανοντας κοντα στην κορυφη του περασματος,μπορουσε κανεις να δει από μακρια τους αν μη τι άλλο εντυπωσιακους καταρρακτες του Krimml.

Βορειοτερα ,στο κατεβασμα του Gerlos,το τοπιο αρχισε να γινεται ακομα ομορφοτερο.Πισω από κάθε στροφη αρχισε να εμφανιζεται και μια άλλη ζωγραφια η οποια συναγωνιζοταν την αμεσως προηγουμενη.

Ηταν πλεον απογευμα όταν φταναμε εξω από το Ινσμπρουκ,πραγμα που σημαινε πως από εκει και μετα,ειχαμε ακομα περιπου 140-150 χιλιομετρα Ιταλικης Autostrada.Η αληθεια είναι ότι ειχαμε αρχισει να νοιωθουμε μια σχετικη κουραση,συν βεβαια και το φαγητο το οποιο ακομα δεν ειχαμε φαει.Οταν λοιπον πληρωσαμε τα διοδια του Brenner,σταματησαμε στο επομενο βενζιναδικο και αφου καναμε έναν ανεφοδιασμο,όλα τα υπολοιπα τα ανελαβαν αυτές οι ξεχωριστες μοτοσυκλετες που καβαλαμε.Ο αυτοκινητοδρομος που ηταν μπροστα μας,ηταν βουτυρο στο ψωμι τους.Παρολο τα σχεδον πεντακοσια+ κιλα που υπηρχαν πανω στις δυο ροδες τους,ο κινητηρας δουλευε για πλακα και πολλες φορες για αρκετη ωρα βαθια μεσα στην δευτερη εκατονταδα του κοντερ,χωρις να παραπονιεται πουθενα.Πραγματικα εκεινη την στιγμη μεσα μου,ευχαριστουσα τους Ιαπωνες εκει στο Χαμαματσου,για την εξαιρετικη μοτοσυκλετα που ειχαν φτιαξει.Τα υπολοιπα πλεον ηταν μια τυπικη διαδικασια.Αρκετα συντομα ειχαμε φτασει στην Laives,ένα μικρο χωριο το οποιο βρισκεται επτα χιλιομετρα νοτια του Bolzano,και ειχαμε τακτοποιηθει στο ξενοδοχειο μας.Κατεβηκαμε στο εστιατοριο του ξενοδοχειου,και αφου φαγαμε ένα καλο γευμα,πηραμε τον βαρυ δρομο για τα κρεββατια μας.Επρεπε να προλαβουμε λιγο να ξεκουραστουμε,μιας και την επομενη ημερα,το προγραμμα ειχε ξεφαντωμα στην παιδικη χαρα του passo Stelvio και των γυρω περιοχων.

[Maggellanos 1.549]

16η ημερα.

Passa:Stelvio,Gavia,Tonnalle,Mendolla.

Χιλ:310

Η επομενη ημερα μας βρηκε ξεκουραστους και φρεσκους να παιρνουμε πρωινο στην τραπεζαρια του ξενοδοχειου.Η αληθεια είναι πως ολο το προηγουμενο βραδυ, κοιμηθηκα με τα παραθυρα ανοιχτα,γιατι ειχε τρομερη ζεστη.Για μια περιοχη η οποια ειναι χτισμενη στις Αλπεις,το να εχει τετοια ζεστη,είναι λιγο πρωτογνωρο.Για κλιματισμο στα δωματια βεβαια ουτε λογος σε όλα αυτά τα ξενοδοχεια που είναι σε αυτές τις περιοχες.Φανταστειτε πως ακομα και τον Αυγουστο που ειμασταν εμεις,το βραδυ σκεπαζεσαι με παπλωμα,αφου ετσι και αλλιως,σεντονια δεν υπαρχουν.Απο το βραδυ ειχε φανει λοιπον πως ολη η σημερινη ημερα θα ηταν ιδιαιτερα ζεστη.Βεβαια εμεις ειμασταν τυχεροι γιατι σημερα θα κινουμασταν σχεδον ολη την ημερα σε υψομετρα μεχρι και τα 2.700 μετρα,οποτε εκει πανω περιμεναμε θερμοκρασιες οι οποιες με το ζορι θα ξεπερνουσαν τους 14-15 βαθμους Κελσιου.

Με τις σκεψεις αυτές στο μυαλο ξεκινησαμε,και λιγη ωρα αργοτερα και παντα με την βοηθεια του gps,αλλαζαμε κομβους εξω από το Bolzano λες και ειμασταν στην παλια μας γειτονια.Όταν φτασαμε στην αρχη του δρομου που θα μας οδηγουσε στην κορυφη του Stelvio,καναμε έναν ανεφοδιασμο και ξεκινησαμε την αναβαση.Το συγκεκριμμενο passo θεωρειται ένα από τα must για καποιον που είναι στην γυρω περιοχη,οποτε όπως καταλαβαινετε από την αρχη ξεραμε πως σε ολη την αναβαση θα ειχε πολλη κινηση.Προσωπικα παντως εάν με ρωτουσε καποιος θα τον συμβουλευα σε ότι αφορα το συγκεκριμμενο περασμα,πως καλυτερα θα ηταν να αποφυγει να διαδχισει την πλευρα από το Βορειο κομματι του.Ασχημο οδοστρωμα,πολύ κλειστες και στενες στροφες με συνηθως πολλα τροχοσπιτα μπροστα,συνθετουν ένα σκηνικο το οποιο παυει κατά την γνωμη μου να είναι ΄΄η χαρα του μοτοσυκλετιστη.Για ΄΄στριψιμο΄΄βεβαια ουτε λογος ετσι?Απλα δεν υφισταται.Σε αυτόν τον ΄΄καποιον΄΄που θα με ρωτουσε λοιπον θα ελεγα πως καλυτερα θα ηταν να ανεβει από το Νοτιο μερος του περασματος,το οποιο παρεπιμπτοντως ειναι η μερα με την νυχτα σε ότι ειπα παραπανω,και από εκει να τραβηξει δρομο για το Umbrail pass το οποιο βρισκεται επι Ελβετικου εδαφους,και ειμαι σιγουρος πως θα του αρεσει αρκετα περισσοτερο.Απο την άλλη,γνωμες είναι αυτές,και ολοι εχουμε από μια.

Ανεβαινοντας στο Stelvio pass,καναμε μια σταση στην tonalle 27…

Το καλο στην ολη υποθεση ηταν πως ειχε μια τρομερα ηλιολουστη μερα...

Φτανοντας στην κορυφη,καναμε μια σταση για να δουμε τι παιζει,αλλα και να βγαλουμε τις απαραιτητες φωτογραφιες.

Κάθε τετραγωνικο μετρο της κορυφης ηταν κατειλλημενο.Ειπαμε το Stelvio ειναι must!

Ο παγετωνας εμοιαζε ετοιμος να ΄΄σταξει’’στα κεφαλια μας…

Η καφετερια που είναι στην κορυφη του Stelvio ονομαζεται Tibet.Λιγο αντιφατικο,δεν βρισκεται?

Παντως πρεπει να είναι μια από τις πολύ σπανιες φορες που στα 2.758 μετρα να εχει 32

βαθμους Κελσιου.Κυριολεκτικα ειχαμε λιωσει από την ζεστη.

Κατεβαινοντας,το τοπιο αρχισε να γινεται ομορφοτερο…

[Maggellanos 1.549]

Η αληθεια είναι πως εκεινη την στιγμη αρχισαμε να γουσταρουμε οδηγηση,ετσι,αφου πιασαμε έναν ωραιο ρυθμο και κατεβηκαμε το Stelvio,αρχισαμε να σκαρφαλωνουμε στο passo Gavia.Το συγκεκριμμενο περασμα πιστευω πως είναι ένα από τα ομορφοτερα από φυσικη ομορφια,αλλα επισης και ένα από τα πιο επικινδυνα περασματα που θα συναντησει κανεις στην Βορεια Ιταλια.

Ειδικα στο κατεβασμα του και μιλωντας παντοτε από Βορρα προς Νοτο,το φαρδος του δρομου σε πολλα σημεια είναι τετοιο ώστε όταν μια μοτοσυκλετα συναντηθει με ένα αυτοκινητο τοτε και τα δυο μαζι στον δρομο χωρανε ισα-ισα.Θελει πολύ μεγαλη προσοχη και στα κομματια που είναι τοσο στενα,πολύ χαμηλες ταχυτητες.Φωτο δεν εχω,από το ανεβα-κατεβα,εχω όμως ένα βιντεακι στο οποιο δυστυχως την ωρα που καναμε το καλυτερο κομματι,μου τελειωσε η καρτα νημης,πραγμα το οποιο αντιληφθηκα αργοτερα.Δεν πειραζει όμως.Σκοπος του βιντεο εξαρχης,ηταν να παρετε μια ιδεα περι τινος προκειται.

Δειτε το λοιπον.

Φτανοντας στην κορυφη του περασματος,ειδα πως δεν ειχε καμμια σχεση με το Stelvio που βρισκομαστα πιο πριν.Εντελως διαφορετικη κορυφη και κοσμος πολύ λιγοτερος εως καθολου,συνεθεταν ένα passo που από την αρχη δηλωνε αντιθετο στο σταριλικι…

Ο παγετωνας στην κορυφη του,πανεμορφος…

Το χαρακτηριστικο μνημειο που βρισκεται στην κορυφη του Gavia.

Ειπαμε,passo αντισταρ…

Στο κατεβασμα του,και λιγο μετα την κορυφη,σταματησα σε ένα σημειο και εβγαλα ένα-δυο φωτογραφιες.

Συνεχιζοντας περασαμε ένα πιο μικρο περασμα το passo del Tonale,για το οποιο δηλωνω πως είναι χωρις καμμια αμφιβολια,ένα από τα καλυτερα κομματια δρομου που εχω οδηγησει στην ζωη μου!!Και να ειστε σιγουροι πως εχω κανει μερικα....

Στροφες με σωστες κλισεις,οδοστρωμα πιστας,κινηση ελαχιστη και με τα εσακια να διαδεχονται το ένα το άλλο χωρις σταματημο.Κρινοντας μαλιστα από τους Ιταλους που εβλεπα να πηγαινουν πανω κατω με διαφορα supersport,πιστευω πως τελικα είναι ένα από τα τοπικα αυτοσχεδια πιστακια που υπαρχουν στις Νοτιες περισσοτερο καγκουροχωρες,σαν την δικια μας και την Ιταλια.

Σημερα ειχαμε αφησει πισω μας τριβαλιτσα,αδιαβροχα και οτιδηποτε τουριστικο,και ειχαμε μπει σε ένα mode κανονικου οδηγικου ξεσαλωματος.Το μονο που υπηρχε εκεινη την ημερα ηταν δυο θηριωδη τετρακυλινδρα να ουρλιαζουν στους προποδες των Αλπεων,εμπειροι συνοδηγοι που ξερουν να καθονται σε θεσεις μαχης,δυνατα φρενα,και 150 περιπου αλογα στον δεξι καρπο.Αυτη ηταν η συνταγη για σημερα.

Στο τελος της ημερας και ενώ θα πιναμε μπυρες στο Bolzano,θα ελεγα στον Γιαννη πως ΄΄τωρα ειμαι ετοιμος να επιστρεψω Ελλαδα.Δεν εχω κατι άλλο να δω η να κανω εδώ για φετος.Το μονο που μου ελειπε από αυτό το ταξιδι το πηρα σημερα και στην δοση που χρειαζομουνα.Νιωθω πραγματικα πληρης!!΄΄Και εκεινη την στιγμη το εννοουσα…πιστεψτε με…

Το τελευταιο μας βραδυ στην Ευρωπη για φετος,μας βρηκε να κανουμε βολτες στο Bolzano,το οποιο παρεπιμπτοντως είναι μια ομορφη πολη,με πολύ νεαρο κοσμο,και αρκετη κινηση εως αργα το βραδυ,πραγμα που δεν συναντας ευκολα εξω.Φωτογραφιες δεν εχω. Απλα δεν εβγαλα.Δεν ξερω γιατι…

[Maggellanos 1.549]

17η ημερα

Laives Italy>Venice

Χιλ:260

Η σημερινη ημερα ηταν λιγο ιδιαιτερη.Σημερα,θα μπαιναμε στο καραβι της επιστροφης.Αναμικτα τα συναισθηματα.Παρολα αυτά ξυπνησαμε με το πασο μας το πρωι,πηραμε ένα καλο πρωινο,φορτωσαμε για άλλη μια φορα τις μοτοσυκλετες,και ξεκινησαμε για την Βενετια.

Μετα από δυο ωρες,μπηκαμε στην Βερονα,για να παρουμε μια ιδεα τους πως περιπου είναι.Απο το ελαχιστο που ειδα,καταλαβα πως είναι ένα μερος που καποια στιγμη πρεπει να επισκευτουμε.Φωτογραφιες μερικες,που εβγαλε Ο Γιαννης εν κινησει....

Η ζεστη ηταν αφορητη.Το θερμομετρο εγραφε μονιμα πανω από 40 βαθμους Κελσιου.Πραγματικα δεν ειχαμε ορεξη για τιποτα.Το μονο που θελαμε ηταν να μπουμε στο καραβι,να κανουμε ένα μπανιο,και να κατσουμε μπροστα από το κλιματιστικο.Τιποτα άλλο.Τα τελευταια εκατο χιλιομετρα σταματησαμε τουλαχιστον δυο φορες.Οταν καποια στιγμη ειδα την ταμπελα που ελεγε πως για Βενετια θελαμε ακομα δεκα χιλιομετρα,πηρα τα πανω μου.Με συνοπτικες διαδικασιες φτασαμε στο λιμανι,καναμε check in,και επιβιβαστηκαμε στο πλοιο.Λιγο αργοτερα μαθαινα από την τηλεοραση πως ηταν η δευτερη ημερα που σε ολη την Ιταλια ειχε τρομερο καυσωνα.Ειδικα προς τον Νοτο εφτανε τους 43 βαθμους.Μολις επεσε το σουρουπο,το παπορο σφυριξε τρεις φορες,και εγω βγηκα εξω για μερικα τελευταια κλικ…

Πλατεια Αγιου Μαρκου

Λιγη ωρα αργοτερα αφηναμε πισω μας την Βενετια,και ότι άλλο ζησαμε τις τελευταιες 17 ημερες…

Καληνυχτα ομορφη…

[Maggellanos 1.549]

18η ημερα.

Πατρα>Αθηνα

Χιλ:200

Φτασαμε περιπου στις 07.30 το πρωι στο λιμανι.Αποβιβαστηκαμε και ξεκινησαμε να διανυσουμε τα τελευταια διακοσια χιλιομετρα του φετινου μας ταξιδιου.Δεν εχω να πω πολλα.Το μονο σιγουρο είναι πως μετα από δυο εβδομαδες οδηγησης στην Ευρωπη,όταν επιστρεφεις και κανεις ειδικα την συγκεκριμμενη διαδρομη,παθαινεις τουλαχιστον ένα πολιτισμικο σοκ.Καθε στροφη και Scania.Δυο ωρες αργοτερα ειμασταν σπιτι,και ξεφορτωναμε τις μοτοσυκλετες.

Επιλογος

Ετσι είναι.Ολα καποτε τελειωνουν. Δεν θελω να μπω σε λεπτομερειες του στυλ ποσα

χαλασαμε,που μειναμε,ποσο πληρωσαμε και τετοια.Οχι όμως επειδη το απαξιω.Καθε άλλο

μαλιστα.Ενα σωστο ταξιδιωτικο,θα επρεπε να το ανεφερει.Απλα θεωρω,πως αυτά που παιρνει

καποιος υστερα από ένα τετοιο ταξιδι,είναι εμπειριες ανεκτιμητης αξιας….Να ειστε παντως

σιγουροι πως δεν χρειαζονται τρελα λεφτα.Να γουσταρετε χρειαζεταιΚαι εσεις και η παρεα

σας.Τα υπολοιπα είναι απλα λεπτομερειες και καλος σχεδιασμος.Οι δρομοι εκει είναι,και

περιμενουν να μπουν κατω από τις ροδες μας.Και αυτό αρκει!Και να μην ξεχνατε πως το

καλυτερο ταξιδι είναι αυτό που κανουμε στο μυαλο των αλλων ανθρωπων.Οσο καιρο

ταξιδευαμε,ειδαμε πολλα καινουρια για εμας πραγματα.Γνωρισαμε ξενους ανθρωπους,ειδαμε

τοπους μακρινους.Τωρα βεβαια που το ξανασκεφτομαι,ισως μετα απο μια τετοια πορεια που

διηρκησε 18 μερες,περασε απο 5 χωρες,και"εγραψε"4.000 και κατι χιλιομετρα,θα μπορουσαμε να

ειχαμε δει περισσοτερα "πραματα και θαματα".Σιγουρα θα μπορουσαμε,εαν ειμασταν

επαγγελματιες,η εαν ειχαμε περισσοτερο χρονο,η ακομα και εαν απλα ειχαμε κανει καλυτερα την

δουλεια μας...Δεν πειραζει ομως...ειδαμε κατι αλλο...που ειναι και πιο σημαντικο...Ειδαμε

τελικα,τι υπαρχει μεσα μας.

Ενα πολύ μεγαλο ευχαριστω στα παιδια που μας συντροφεψαν και φετος,(Γιαννη+Ελενη θενκς)και

ένα μεγαλυτερο σε ολους εσας που μου κανατε την τιμη να διαβασετε και να μοιραστειτε το

ταξιδιωτικο μου.

The End

[Παναγιώτης Κ. 10.057]

Μπράβο ρε φίλε και για το ταξίδι, και γιατί μας θυμίζεις τα πράγματα για τα οποία αξίζει κανείς να ζεί............... κάτι που έχουν βαλθεί να μας κάνουν να το ξεχάσουμε................

Και του χρόνου....................

[black sheep 565]

πάρα πολύ ωραίο ταξιδιωτικό, πραγματικά ταξίδεψα μαζί σας, υπέροχα μέρη!

[Jimijo 786]

Δώσε πόνο ..........δώσε :cry2:

Πάντως χωρίς πολλά πολλά

:respekt:

[wildbilly 1.471]

Άντε και στα επόμενα!!! Μπράβο παίδες, μας ταξιδέψατε...

[ducpilot 42]

Μπραβο παιδια απολαυστικη περιγραφη και φωτο,να ειστε καλα και να ταξιδευεται.

[chris76 334]

Μπράβο ρε φίλε ! ! !

Τρομερό ταξίδι ! ! !

Μας πήγες βόλτα μεγάλη και πανέμορφη .

Έχω μείνει άφωνος . . .

Και πάλι μπράβο ! ! ! ! !

:respekt: :respekt:

[Torakusu Yamaha 9.120]

όλα τα υπολοιπα τα ανελαβαν αυτές οι ξεχωριστες μοτοσυκλετες που καβαλαμε.Ο αυτοκινητοδρομος που ηταν μπροστα μας,ηταν βουτυρο στο ψωμι τους.Παρολο τα σχεδον πεντακοσια+ κιλα που υπηρχαν πανω στις δυο ροδες τους,ο κινητηρας δουλευε για πλακα και πολλες φορες για αρκετη ωρα βαθια μεσα στην δευτερη εκατονταδα του κοντερ,χωρις να παραπονιεται πουθενα.

:worthy: :worthy: :worthy:

.Πραγματικα εκεινη την στιγμη μεσα μου,ευχαριστουσα τους Ιαπωνες εκει στο Χαμαματσου,για την εξαιρετικη μοτοσυκλετα που ειχαν φτιαξει.

Iwata! Στο Hamamatsu φτιαχνουμε κιθαρες-πιανο κλπ!

Φιλε μπραβο και του χρονου (εχεις και την τυχη να χεις τη γυναικα συνοδοιπορο κι οχι παντοφλα... ) !!! Δε μ εχει αξιωσει ποτε ο θεος να ταξιδεψω σε πολιτισμενη χωρα του εξωτερικου, κι εχω την απορια, οταν γυριζεις απο τετοιο ταξιδι ποσο καιρο κανεις να προσαρμοστεις στην τριτοκοσμικη μας χωρα?

Τροποποιήθηκε Οκτώβριος 19 , 2011 από τον yamahakias666

[Maggellanos 1.549]

Παιδια σας ευχαριστω ολους πολυ για τα καλα σας λογια.... :cheers:

Iwata! Στο Hamamatsu φτιαχνουμε κιθαρες-πιανο κλπ!

Ελα μωρε....

Yamaha να ειναι,και οτι να ειναι.... :tooth:

Φιλε μπραβο και του χρονου (εχεις και την τυχη να χεις τη γυναικα συνοδοιπορο κι οχι παντοφλα... ) !!! Δε μ εχει αξιωσει ποτε ο θεος να ταξιδεψω σε πολιτισμενη χωρα του εξωτερικου, κι εχω την απορια, οταν γυριζεις απο τετοιο ταξιδι ποσο καιρο κανεις να προσαρμοστεις στην τριτοκοσμικη μας χωρα?

Δυστυχως οι αναγκες και οι υποχρεωσεις σε κανουν να πρεπει να προσαρμοστεις γρηγορα.Το καλο ομως ειναι πως οταν το κανεις ξανα και ξανα,αρχιζεις και θελεις ολα αυτα τα καλα που εχεις δει η βιωσει σε μια πιο ανεπτυγμενη χωρα,να προσπαθεις να τα ενταξεις σιγα-σιγα και στην δικια σου πραγματικοτητα,ειτε οδηγικα ειτε στον τροπο ζωης σου...