VR|46 aka Valentino's topic

[Messer 3.982]

Ποιοί νομίζεις ότι ήταν οι λόγοι που ο Rossi πέρασε τόσο δύσκολα στην Ducati αυτά τα δύο χρόνια?

"Αν δούμε απλά τα αποτελέσματα, ο Valentino βρήκε μια Ducati η οποία είχε κερδίσει 3 απ τους 5 αγώνες στο τέλος του 2010. Απο εκεί και πέρα ήταν μια μηχανή στην οποία δεν μπορούσε να προσαρμοστεί και στην οποία η Ducati έκανε πολλές αλλαγές. Ήταν πάρα πολύ διαφορετική, δεν είχε περιμετρικό πλαίσιο που έχει τώρα. Ο κινητήρας ήταν πολύ φαρδύς και σίγουρα δεν ήταν σχεδιασμένος για αυτόν τον τύπο πλαισίου, οπότε όταν ξεκίνησε το περιμετρικό πλαίσιο, εργονομικά ήταν πολύ δύσκολο να την οδηγήσεις. Αυτές οι αλλαγές είχαν ως αποτέλεσμα ο αναβάτης να ξοδεύει ενέργεια στο να κάνει αλλαγές παρά να προσπαθεί να καταλάβει τη μηχανή. Και είναι πολύ σημαντικό για τον αναβάτη να ξέρει ότι δε χρειάζεται να κάνει τίποτα διαφορετικό απ αυτό που ξέρει να κάνει, αυτό που του έδωσε τους τόσους τίτλους που έχει: Να είναι αναβάτης, να πηγαίνει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και τα υπόλοιπα να τα αναλαμβάνουν οι μηχανικοί. Αυτό με τον Valentino, είχε χαθεί. Έχανε πολλή ενέργεια έχοντας βέβαια τις καλύτερες προθέσεις, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Χρησιμοποιούσαν τον αναβάτη να κάνει πράγματα περισσότερα απ αυτά που τον είχαν προσλάβει να κάνει, τα οποία ήταν να οδηγεί την μηχανή και όχι να προσπαθεί να είναι και μηχανικός."

Juan Martinez

[RoadKiller 147]

ωραίος ο γιατρός σήμερα...!!

[Messer 3.982]

ουάν χαντρτετ εντ θερτιν μαδερφακερς

Τροποποιήθηκε Απρίλιος 24 , 2016 από τον Messer

[Messer 3.982]

"Ήταν μια επιτυχία ξεχωριστή, αισθανόμουν ότι μπορούσα να πάω καλά εδώ στη Jerez, αλλά ήταν απλά μια ελπίδα και τίποτε παραπάνω. Κάναμε καλή δουλειά με τα λάστιχα από την Παρασκευή κιόλας, αλλά το πιο ωραίο ήταν ο αγώνας. Οι μηχανικοί μου μου είπαν στο grid να είμαστε μπροστά απ την πρώτη μέχρι την τελευταία στροφή και μου φάνηκε καλή ιδέα. Ήξερα ότι ο Lorenzo θα μπορούσε να καθυστερήσει λίγο στην εκκίνηση, αλλά ανησυχούσα γιατί ήξερα ότι έχει τη δυνατότητα να ακολουθήσει. Αυτό που μου έδωσε περισσότερη ευχαρίστηση ήταν όταν άκουγα να αυξάνεται η διαφορά μου και απ αυτόν αλλά και απ τον Marquez. Πήρα μια μικρή διαφορά απ την αρχή, είχα κάποια σπινιαρίσματα και εγώ αλλά μόνο στην τελική ευθεία. Τελικά ήταν καλά γιατί αν είμασταν πολλοί κοντά στην τελική στροφή θα μπορούσε να γίνει επικίνδυνο. Η νίκη εδώ στο σπίτι του Lorenzo και του Marquez ήταν σημαντικη. Και το να είμαι στο πιο ψηλό σκαλί ανάμεσα του το ευχαριστήθηκα πολύ. "

"Ίσως οι λίγο πιο ψηλές θεροκρασίες να βοήθησαν τον Vale, παρόλα αυτά έκανε έναν εκπληκτικό αγώνα. Pole, πάντα στην κορυφή και νίκη, θαύμα. Δουλέυαμε συνεχώς και με τα λάστιχα και με τα χρησιμοποημένα λάστιχα ακόμα και με τη χαρτογράφηση. Είχαμε προετοιμαστεί ακόμα και για τις πιο υψηλές θερμοκρασίες. Και είχαμε αποτέλεσμα''

Flamigni

''Είχαμε κάνει ένα καλό βήμα, αλλά δε περίμενα το αποτέλεσμα. Ο Valentino ήταν απίστευτος''

Meregalli

[Messer 3.982]

[pa18 460]

Ρε μάγκες το καταντήσατε αηδία πια, σταματήστε να τα πειράζετε τα καημένα τα παιδιά δηλαδή τι θέλετε? να τα κάνετε να τα παρατήσουν και να τρέχει η παλιόγρια μόνη της.  

[ghostkon 8.431]

[elprimerozen 4.154]

Κλαίω!!!!

[Messer 3.982]

 

Valentino, 113 νίκες....

“Για να είμαι ειλικρινής δε μπορώ να θυμηθώ παρόμοιο αγώνα, ίσως δεν υπήρξε ποτέ. Ήμουν στο grid και ο μηχανικός μου μου είπε ''θα είσαι μπροστά απ την αρχή ως το τέλος'' και μου φάνηκε καλή ιδέα! (laughs)''

Τα κατάφερες εκτός από μια στιγμή που ο Lorenzo βγήεκ λίγο μπροστά…

“Ναι έκανα καλή εκκίνηση και έναν φανταστικό πρώτο γύρο, μετά στον δεύτερο δεν είχα 100% αυτοπεποίθηση. Έκανε την κίνηση του αλλά στο σημείο εκείνο αισθανόμουν πολύ καλά και ήξερα ότι είχα πολύ καλό ρυθμό. Ακόμα και αν τελικά περνούσε μπροστά, δε θα ανησυχούσα και ιδιαίτερα.”

Αισθανόσουν τόσο δυνατός?
“Ξεκίνησα απ το σπίτι και αισθανόμουν ότι θα είμαι πολύ ανταγωνιστικός εδώ στη Jerez, για να είμαι όμως ειλικρινής δεν ήταν σιγουριά, ήταν ελπίδα.”

Πόσο σημαντικό είναι που κέρδισες?
“Είναι ή ακόμα και πάρα πολύ σημανικό, όχι τόσο γιατί κέρδισα μέσα στην Ισπανία αλλά γιατί είναι μια πίστα που έχει μεγάλη ιστορία. Στο παρελθόν ήμουν πολύ γρήγορος εδώ και μετά με τα Bridgestone είχα προβλήματα. Πέρασε και κάμποσος χρόνος απ την προηγούμενη νίκη μου. Το ευχαριστήθηκα που ανέβηκα στο βάθρο, εκεί στη μέση, λίγο ψηλότερα απ τους άλλους. Είναι μια νίκη που ήρθε τη σωστή στιγμή.”

Από το Silverstone…
“Μετά από εκεί κέρδισε ο Marquez, ο Lorenzo και ο Pedrosa. Νομίζω τώρα ήταν η σειρά μου (laughs). Πέρσι κέρδισα 4 αγώνες αλλά οι γύροι που ήμουν μπροστά ήταν λίγοι, φέτος δεν είχα κανέναν μέχρι τώρα και τώρα έχω 27”.

Ποιό ήταν το μυστικό?
“Η δουλειά που κάναμε στο γκαράζ όλο το σαββατοκύριακο, αλλά και το πρωί κάναμε σωστές επιλογές στο warm-up. Ανησύχησα μόνο δέκα γύρους πριν το τέλος. Το πίσω ελαστικό άρχισε να γλιστράει στις ευθείες και ανησυχούσα μήπως υπερθερμανθεί και δώσει δονήσεις. Έκοψα λίγο ρυθμό, δεν άνοιγα εντελώς το γκάζι στις ευθείες, αλλά και τα λάστιχα και η μηχανή ήταν εξαιρετική στις στροφές και έτσι συνέχισα να είμαι γρήγορος.”

Ο Cadalora βοήθησε?
“Είμαι ευχαριστημένος απ αυτόν για την πρώτη του νίκη ώς προπονητής (laughs). Δουλέυουμε μαζί και οι συμβουλές του είναι σημαντικές, ακόμα και στο σετάρισμα της μηχανής. Υπάρχει επίσης και εξαιρετική συνεργασία με τον Galbusera και τον Flamigni.”

Τι σημαίνει αυτή η νίκη?
“Η εμπειρία μου έχει μάθει να απολαμβάνω την στιγμή, γιατί όλα μπορούν να αλλάξουν σε μια βδομάδα.”

Και σίγουρα έχεις μπόλικη εμπειρία…
“Είναι τώρα 20 χρόνια απ την πρώτη μου νίκη, τώρα είναι πιο δύσκολα, χρειάζεται πιο πολύ προπόνηση και προσπάθεια. Νομίζω ότι μπορεί κανείς να οδηγεί μια MotoGP μέχρι τα 40 από φυσικής πλευράς, αυτό που κάνει τη διαφορά είναι τα κίνητρα. Αισθάνομαι καλά.”

Αυτός ο αγώνας απέδειξε ότι …
“Πάντα ήταν έτσι, απ την αρχή της χρονιάς ο στόχος είναι να κερδίσουμε έναν αγώνα και πάντα αυτό έκανα, εκτός απ τα χρόνια στην Ducati.”

Ξαναγυρνάς στη μάχη δηλαδή?
“Ήταν κρίμα το λάθος μου στο Austin, αλλιώς θα είχα μόνο 4 πόντους απ τον Marquez. Τώρα πρέπει να πηγαίνω αγώνα-αγώνα.”

Και υπάρχουν και τα καλά αποτελέσματα της ομάδας σου…
“Είμαι ευχαριστημένος, ειδικά απ τον Bulega και τον Bagnaia, αλλά και απ τον Morbidelli στην Moto2 wπου ήρθε 4ος και απ τον αδερφό μου Luca που αν δεν έπεφτε θα ήταν στην 10αδα. Αυτό που με εκπλήσει με τον Nicolò είναι η ωριμότητα του, στον τελευταίο γύρο έκανε απίθανο φρενάρισμα χωρίς να ενοχλήσει κανέναν. Δεν ήταν έτσι όταν ήμασταν στην ηλικία του (laughs)”.

 

Τροποποιήθηκε Απρίλιος 25 , 2016 από τον Messer

[Messer 3.982]

"Ήλπιζα ότι μπορώ να τους κερδίσω. Τώρα είναι σίγουρο. Στο Austin έκανα λάθος, έρχεται και η πτώση καμιά φορά, τώρα μετά από 25 αγώνες. Δεν βλέπω τη βαθμολογία ακόμα, προτιμώ να βλέπω αγώνα-αγώνα, τον λογαριασμό θα τον κάνουμε μετά."

Ο επόμενος γύρος είναι στο Le Mans

"Ναι είναι μια πίστα που πάντα ήμουν δυνατός. Ακόμα και με την Ducati"

Με τον Luca?

"Χτες η συμβουλή του ήταν καθοριστική. Εϊναι ένας άνθρωπος με πάθος και με άλλη τόση εμπειρία. Απ την αρχή της χρονιάς μου έδωσες πολλές μικρές αλλά καθοριστικές συμβουλές και στο θέμα της οδήγησης αλλά και στο στήσιμο της μηχανής. Κάναμε αλλαγές και στις γραμμές μου στις στροφές που είχα στον αγώνα και αυτό μου έδωσε έξτρα κράτημα. Εϊμαστε όπως ο Becker με τον Djokovic. Γιατί κάποιες μικρές υποδείξεις μπορεί να αξίζουν χρυσάφι"

Luca?

"Ήταν ένας τέλειος αγώνας, ο Valentino δεν έκανε κανένα λάθος. Δουλέψαμε πολύ το σαββατοκύριακο αλλά το μυστικό είναι να ξεκινάμε με ένα καλό setup απ την Παρασκευή. Όταν ξεκινάμε με κάποια καλά στάνταρ, όλα γίνονται πιο εύκολα."

Πως είναι να είσαι στο box  με τον Γιατρό?

"Είναι μια καταπληκτική εμπειρία. Είναι απίστευτος και παράλληλα ταπεινός, ξεχειλίζει από πάθος και πάντα προσπαθεί να γίνεται καλύτερος, να μαθαίνει κανούργια πράγματα. Στην αρχή όταν μου έκανε πρόταση, εξεπλάγην. Ήμουν αναποφάσιστος. Του έκανα σαφές ότι αν έρθω θέλω να δουλέψω σοβαρά αλλιώς δεν υπάρχει νόημα να είμαι εκεί. Άμεσα μου απάντησε: Καλωσήλθες! Ο Rossi, γεννήθηκε να κερδίζει. Θέλω να τον βοηθήσω σ αυτό. Μελετούμε όλες τις πίστες αλλά και τα δεδομένα που έχει μαζέψει η ομάδα και στις ελεύθερες δοκιμές προσπαθούμε να τα κάνουμε πράξη στην πίστα. Να δούμε εναλλακτικές γραμμές, ακόμα και μικρά σημεία που μπορούμε να βελτιωθούμε. Στο τέλος πάντα υπάρχουν κάποιες ιδέες"

Κάποιες φορές και στο θέμα της μηχανής?

"Ναι μου αρέσει να χώνω τη μύτη μου και σε τεχνικά θέματα. Αλλά εκεί δεν επιμένω."

Πως θα τελειώσει η χρόνια?

"Είναι πολύ αμφίρροπο το πρωτάθλημα, υπάρχουν πολλές παράμετροι. Όμως ο Valentino είναι μαγικός. Έχει θέληση για νίκες όσο όλοι οι άλλοι μαζί."

Τροποποιήθηκε Απρίλιος 26 , 2016 από τον Messer

[Παναγιώτης Κ. 10.057]

Με αφορμή τον αγώνα της Χερέθ, ένα "ψυχογράφημα" του motoGP από τον παλιό αγωνιζόμενο, Θανάση Ευσταθίου:

O Φονιάς με Βαμβάκι κι ο Αυτόχειρας με Μαχαίρι

Η παρουσία του Valentino Rossi στον κορυφαίο θεσμό των αγώνων μοτοσυκλέτας επί 20 συναπτά έτη είναι όπως και να το κάνουμε από μόνο του ένα φαινόμενο Είναι πολύ σπάνιο, σχεδόν αδύνατον ένας αθλητής να πρωταγωνιστεί για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα σε ένα σπορ το οποίο εξελίσσεται διαρκώς τεχνολογικά και είναι απολύτως εξαρτημένο από αυτήν την τεχνολογία!
Επίσης είναι και η φθορά του χρόνου, συνεχώς έρχονται νέες γενιές οδηγών με συσσωρευμένη γνώση από τα αρχικά τους βήματα και οι οποίοι ανεβάζουν συνεχώς τον πήχη και τις απαιτήσεις.

Ο συγκεκριμένος αναβάτης μαθαίνει μέχρι σήμερα μέσα από τον νέο κάθε φόρα ανταγωνισμό και παραμένει στην κορυφή, χάνει περιστασιακά όμως μελετά τον νέο αντίπαλο και τον νικά, πολλές φορές με τα ιδία του τα όπλα!
Είναι φαινόμενο, τον έχει αγαπήσει πολύ ο κόσμος, τον θεωρεί θαυματοποιό, τον αποκαλεί "θεό" ,"G.O.A.T" ικανό να πετύχει την πιο μεγάλη και αφύσικη ανατροπή Έχει σίγουρα έναν δικό του τρόπο να δίνει λύσεις στα αγωνιστικά προβλήματα που προκύπτουν αλλά το καλύτερο δεν είναι αυτό! Ο τρόπος που συμπεριφέρεται ως αθλητής είναι αυτό που τον κάνει να "διδάσκει" τους απλούς φιλάθλους αλλά και άλλους αθλητές του σπορ και όχι μόνο!

Ο τρόπος που σκύβει το κεφάλι εις ένδειξη σεβασμού στον αντίπαλο που τον συγχαίρει και μόλις έχει νικήσει αλλά και επίσης όταν ΑΥΤΟΣ συγχαίρει τον αντίπαλο του που μόλις έχει νικηθεί απ αυτόν Ο τρόπος που συμπεριφέρεται στην ήττα αλλά κυρίως στην νίκη!
Στην ήττα είναι ευκολότερο αφού ήδη το "εγώ" είναι ταπεινωμένο όμως στην νίκη είναι τιτάνια η εσωτερική μάχη επειδή το "εγώ" απαιτεί ηχηρή επιβράβευση και είναι έτοιμο να εκραγεί!
Εκεί λυγίζουν και οι καλύτεροι, υποκύπτουν στον πειρασμό της στιγμής τους ,εκείνος όχι! Μοιάζει να διακατέχεται από μια εσώτερη ισορροπία και αυτοσυγκράτηση , μια αυτογνωσία ,δεν πηδά πάνω στα βάθρα, δεν κάνει χειρονομίες προς τους αντιπάλους του τύπου "σιωπή" ούτε προτάσσει το δάχτυλο προκλητικά δείχνοντας ότι είναι το Νο1, ο καλύτερος όλων, ο.... ταχύτερος όλων!
Ξέρει ότι οι στιγμές δεν παγώνουν, η επόμενη μέρα μπορεί να φέρει την ήττα, ο χρόνος δεν σταματά να σε χειροκροτήσει, συνεχίζει το δρόμο του και σε αγνοεί, σε στήνει στο ραντεβού αφού δεν δεσμεύτηκε ποτέ να έρθει για σένα .....Συμβόλαια με την επιτυχία δεν γίνονται, το ξέρει καλά και το δείχνει με έναν διδακτικό τρόπο να το μάθουμε όλοι, φίλαθλοι και αντίπαλοι! Όταν τον ρωτούν πως αισθάνεται όταν έχει νικήσει η έχει κάνει πρώτο χρόνο απαντά: 
« δεν τα πήγαμε και τόσο άσχημα»

Επί 20 χρόνια κάθε Δευτέρα ξεκινά και πάλι απ το μηδέν ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της Κυριακής, ανθρωπίνως εξουθενωτικό αυτό για τον καθέναν, για κάθε ψυχοσύνθεση αθλητή!

Μπορεί να μην είναι ο "θεός" είναι όμως κάτι αντίστοιχο του Δαλάι Λάμα των motogp 
Τον μισούν για αυτόν ακριβώς τον λόγο, σκοτώνει την μετριότητα με το βαμβάκι, όχι την αγωνιστική αλλά της προσωπικότητας, ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ μέτριας προσωπικότητας, είτε συναθλητών του είτε δημοσιογράφων, είτε φιλάθλων, είτε παραγόντων του σπορ!
Έχει περάσει πολλά, από επώδυνους τραυματισμούς, λάθος επιλογές, την απώλεια του Simoncelli αδελφικού του φίλου και μάλιστα έχοντας άμεση εμπλοκή στο ατυχές εκείνο συμβάν, την κλοπή του περσινού πρωταθλήματος και ένα σωρό άλλα σημαντικά η λιγότερο σημαντικά περιστατικά.
Με κάποιο τρόπο το μυαλό του τα επεξεργάζεται και ξαναβρίσκει τα κουράγια να βγει και πάλι στην επιφάνεια, νικάει και πάλι και πηγαίνει στον κόσμο να γιορτάσει μαζί του σαν να είναι καλεσμένος σε δική τους γιορτή και όχι αυτοί στην δική του.

Χρησιμοποιεί τον τηλεοπτικό φακό και τα μικρόφωνα που τον κυνηγούν για να τα κατευθύνει σε άλλους, αφανείς ήρωες όπως πχ ο Buergess, o νυν μηχανικός του , ο Fenati ,ο Vinales αλλά ακόμα και τον Marquez στα πρώτα του βήματα! 
Χρησιμοποίησε την τεράστια αποδοχή του απ τον κόσμο για να προστατεύει πέρσι τον Pedroza και τον Iannone από την οργή των οπαδών του επειδή θεώρησαν ότι τα είχαν δώσει όλα για να του κόψουν βαθμούς λέγοντας ότι αυτό έπρεπε να κάνουν ,να αγωνιστούν δίνοντας τα όλα γιατί αυτό πρέπει να κάνει ένας αθλητής!
Όταν το αφεντικό της F1 Bernie Ecclestone ζήτησε - σαν σε υπαλλήλους του - από τα "αφεντικά" των motogp να μεταθέσουν την ώρα του αγωνα τους γιατί έπεφτε πάνω στην ώρα του αγωνα της F1, αυτοί βουβάθηκαν, μόνο ο Rossi απάντησε λέγοντας του να αλλάξει αυτός την ώρα του δικού του αγώνα!
Έφερε ξανά στο φως με συγκεκριμένες μεθοδεύσεις και events παλιούς θρύλους των αγώνων οι οποίοι μας κατσικώθηκαν , έγιναν μάλιστα και επικριτικοί για τον ευεργέτη τους!

Είναι θα μου πείτε τόσο τέλειος? .....προφανώς όχι, έχει κάνει λάθη όπως με το να μην πάει στην απονομή της FIM του πρωταθλήματος του 2015 μη μπορώντας να είναι στον ίδιο χώρο με τους ραδιούργους που έπαιξαν εις βάρος του άτιμο παιχνίδι όμως δεν είπε κιόλας ότι
"έχω καλύτερα πράγματα να κάνω από αυτό" όπως κάποτε ο Stoner.
O Stoner που του είχε πει " η φιλοδοξία σου μεγαλύτερη απ το ταλέντο σου"....... του Rossi το είχε πει αυτό, ΝΑΙ!
Θυμάμαι επίσης το 2012 στη Jerez και πάλι, όταν μετά τον τερματισμό άπλωσε το χέρι να συγχαρεί τον Barbera και αυτός αρνήθηκε γυρίζοντας επιδεικτικά το κεφάλι απ την άλλη μεριά με τρόπο απαξιωτικό ...... ναι, ο Barbera στον Rossi! 
Ήταν μια μάχη για την 9η θέση την οποία είχε χάσει προς το τέλος του αγώνα από τον Ισπανό και την ξανακέρδισε 2 γύρους πριν την καρό σημαία.

Λένε πολλοί επικριτές του ότι είναι καλός μέχρι να τον ζορίσει κάποιος αγωνιστικά, μάλλον το αντίθετο συμβαίνει, όλοι τον πλησιάζουν φιλικά απλώς για να φωτίσει κι αυτούς ο προβολέας και μόλις δουν ότι δεν είναι ένας κουρασμένος γέρος αλλά ένας πολύ δυνατός αντίπαλος προσπαθούν να τον μειώσουν με λογία και έργα όπως αυτά του Marquez 
" καταλαβαίνω ότι ήταν η τελευταία του ευκαιρία να πάρει πρωτάθλημα ...." 
η του Lorenzo το αμίμητο 
" είμαι πιο γρήγορος απ αυτόν, κι εγώ κι ο Mark ,ακόμα κι ο Dani"

Αθλιότητες αυτοχείρων που όμως στρέφουν το μαχαίρι στον εαυτό τους χωρίς να το καταλαβαίνουν, η δύναμη που απέκτησαν, με την αξία τους δε λέω, είναι σαν το παλιό Αφρικανικό ατσάλινο μαχαίρι του γνωστού ποιήματος/τραγουδιού του Καββαδία!
«Ετούτο το μαχαίρι, εδώ, που θέλεις ν’ αγοράσεις με ιστορίες αλλόκοτες ο θρύλος το `χει ζώσει, κι όλοι το ξέρουν πως αυτοί που κάποια φορά το `χαν, καθένας κάποιον άνθρωπο δικό του έχει σκοτώσει.»
και καταλήγει:
«φοβάμαι μη καμιά φορά το στρέψω στον εαυτό μου...»

Εκεί βρισκόμαστε τώρα, στη Jerez ο γιατρός είχε πάρει το αίμα του πίσω αλλά το άφησε εκεί, δεν αυθαδίασε ,δεν σήκωσε το μαχαίρι , ο Lorenzo αμέσως το σήκωσε αυτός κι άρχισε να τρυπιέται για μια ακόμη φορά μόνος του! 
Ο Mark σαφώς πιο ψύχραιμος το χειρίστηκε καλά και έδειξε ωριμότερος, ίσως και πιο πονηρός!

Θα δανειστώ μια φράση από σχόλιο του γνωστού σε όλους "Ιαβέρη"
"...''χαστούκισε'' ανελέητα την Ισπανική αυθάδεια, αναίδεια και αγένεια, μέσα (!) στην ίδια την Πατρίδα της."
Με το ...βαμβάκι , θα προσθέσω εγώ!

Σημειώστε τις λέξεις:
αυθάδεια - αναίδεια - αγένεια

Ζούμε όλοι στο ίδιο χωριό και γνωριζόμαστε, είμαι βέβαιος ότι πολλοί διαβάζοντας τα λόγια μου θα με κατηγορήσουν για φανατικό οπαδό του Ιταλού αλλά ξέρω επίσης ότι κατά βάθος ξέρουν ότι είναι η αλήθεια, η ΜΟΝΗ αλήθεια! Ένα απόφθεγμα λέει:
«Μπορείς να αγνοήσεις την πραγματικότητα αλλά δεν μπορείς να αγνοήσεις τα αποτελέσματα της»

Είναι ελκυστικό και σε κάνει να ξεχωρίζεις πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα αλλά είναι επίσης και ανοησία να επιμένεις ότι οι πολλοί κάνουν λάθος ... ΔΕΝ κάνουν αυτή τη φορά, εσύ είσαι το "λάθος", βρες τα με τον εαυτό σου, εκεί είναι το πρόβλημα.
Να αισθάνεσαι τυχερός, ΔΙΔΑΞΟΥ από τη στάση ζωής του αθλητή Valentino Rossi!

[sorath 1.112]

Εξαιρετικό κείμενο.

 

 

Τροποποιήθηκε Απρίλιος 28 , 2016 από τον sorath

[basta 532]

Γιαυτό αγαπάμε Rossi..

 

 

http://www.motogp.com/en/in+the+media/2016/04/28/rossi-gives-jerez-trophy-to-a-special-fan/199901

[Attreidis 766]

τυχαιο το όνομα του ασθενη??

[ksino1100 13.310]

VR TV (?) series

 

[Messer 3.982]

Για κανένα ντοκιμαντέρ το βλέπω σε πολλά τεμάχια

[Παναγιώτης Κ. 10.057]

Μία ακόμη ανάλυση του "φαινομένου" Valentino Rossi από τον Matt Birt

One thing remains constant...

For as long as Matthew Birt has been covering MotoGP™, Rossi has been winning and in Jerez The Doctor showed he’s not out of tricks just yet

With 21 years of experience reporting on MotoGP™, Matthew Birt knows the championship inside-out. For the 2016 season he remains with the motogp.com team to bring you exclusive news and opinion from inside the paddock

 

It seems like an eternity since I covered my first MotoGP™ race at Jerez back in 1996.

I remember it well for the dramatic finale involving Mick Doohan and Alex Criville and the fact that I was able to walk away with only a cracked bone in my elbow and concussion after a truck tried to convert the Motor Cycle News hire car into a matchbox.

In those two decades since, I’ve seen the dreams of a gifted few fulfilled and the dreams of hundreds and hundreds of others fade without trace.

MotoGP™ has changed immeasurably during that time, but only one thing has remained constant.

Valentino Rossi at the top.

He just missed the podium that day when he finished fourth in an epic 125cc race behind Nobby Ueda, who ironically denied him a career first podium by just 0.046s.

If you had told me on May 12, 1996 that on April 24, 2016 I would be witnessing an ageless Rossi still winning in MotoGP™, well my response might have been laced with more than one expletive.

Rossi’s brilliant win last weekend in Jerez was just the latest chapter in a career that has bridged generations and continues to defy logic.

He is a force of nature. A master of reinvention, who aged 37, is still capable of performances that almost render you speechless.

Sunday’s win was his 87th in MotoGP™, yet the first time he’s led every lap from pole position to take a win in his illustrious premier class career.

This is an old dog you can teach new tricks to. Rossi has quickly adapted to the different characteristics of Michelin’s tyres and his wealth of experience means he’s a master in the art of tyre management now the unified software has lessened the influence of rider aids.

Rossi comes from an age before MotoGP™ machines became the laptop guided missiles of the modern era. Back in the day, your right hand was your traction control and in a Spanish Grand Prix where hot conditions turned the race into an examination in controlling wheelspin, Rossi simply coped better than anybody else.

Even Lorenzo’s crew chief Ramon Forcada admitted that after checking data, Rossi had handled the wheelspin issues better.  The spinning issues were so severe that a few riders felt like they were riding in the wet. They’d all had to moderate throttle opening on the straight to get drive, and it was MotoGP™’s shrewdest operator that prevailed over its smoothest.

Sunday’s conditions seemed to play to the strengths of Lorenzo and his famed smooth style. Yet The Doctor gave him a taste of his own medicine.

Rossi’s longevity in a sport that demands so much of the mind and body is truly remarkable.

And 2016 has again shown how his willingness to embrace new ideas to help him remain at the top.

The recruitment of double 250cc Luca Cadalora as rider coach might have initially raised a few eyebrows.

What can anybody coach a talent as peerless as Rossi’s? Yet Cadalora’s advice from his eagle eye observations trackside were mentioned by Rossi in the euphoria of his post race celebrations in Jerez.

To put Rossi’s latest and almost unfathomable achievement into perspective, his latest teen protégé Nicolo Bulega is comfortably young enough to be his son.

Bulega was born in October, 1999. Rossi was already a 125cc and 250cc World Champion by that stage and preparing for his first crack at the premier class.

Former friend and now bitter foe Marc Marquez was just three when Rossi was tearing around Jerez with the likes of Peter Oettl, Lucio Cecchinello and Jorge Martinez in 1996.

Oettl was 11th in that race and he now has a 19-year-old son carving out his own reputation in Moto3™. Philipp Oettl was just nine days old when Rossi beat his father in Jerez. Amazing.

It is not only how long he has been racing that you have to admire, but the fact that he has been at the top throughout that almost beggars belief.

Rossi’s desire and motivation to still want to be racing, to still be dragging himself to the gym on a daily basis, and to risk paying the ultimate price in pursuit of pleasure and glory is what blows my mind.

His deflating defeat to Jorge Lorenzo in last year’s World Championship will never be completely erased from his memory. You park those difficult life events in a certain compartment of your brain, but you never completely get over the crushing disappointment.

But Rossi’s ability to rebound in adversity and pick himself and carry on the fight is astonishing. He did it after the Ducati debacle of 2011 and 2012 and he’s doing it again.

Anybody that doesn’t understand his commitment and hunger to be the best should watch back the aftermath of last weekend’s Moto3™ race.

Following Bulega’s brilliant first and certainly not last podium, Rossi went to Parc Ferme to congratulate him. The MotoGP™ warm-up session had finished well over an hour before that, but Rossi was still in his leathers.

He’d been sat diligently with his crew carefully calculating the electronics and set-up master plan to be ready for a much hotter track surface that was to throw up a completely different challenge to the one posed in practice and qualifying.

And there he was, the old warhorse at work, rolling back the years with a performance so brilliant and commanding that he must have felt like a teenager again.

Watching him from the commentary box certainly felt like I was being transported back to 1996 when he first burst onto the scene.

The controversy and tension of the conclusion to 2015 has left Rossi with nothing but contempt for Lorenzo and Marquez.

His mauling of the pair of them on Sunday must have felt extra sweet. Having to stand next to a triumphant Rossi milking it on the podium in front of their home crowd, well that must have been the bitterest pill for Lorenzo and Marquez to swallow.

[Messer 3.982]

Για το υπόλοιπο της χρονιάς ο στόχος μας είναι ίδιος με τον δικό του. Δεν θα υπήρχε καλύτερος τρόπος να τελειώσει η θητεία του Jorge μαζί μας απ το να είμαστε πτωταθλητές. Θα δώσουμε ότι καλύτερο και το ίδιο και σε αυτόν και στον Valentino και θα συνεχίσουμε να του παρέχουμε όλες τις αναβαθμίσεις μέχρι το τέλος της σεζόν. Φυσικά όταν θα φτάσουμε στο σημείο, όπως πχ στο τεστ μετά το Brno, όπου μάλλον θα έχουμε το πρωτότυπο της Μ1 για το 2017, εκεί είναι διαφρορετική ιστορία…Όταν θα έχουμε κάτι το οποίο δε θα χρησιμοποιήσουμε φέτος, τότε φυσικά δεν θα έχει πρόσβαση σε αυτό. Πριν την Sepang, είχαμε τον Jorge και τον Vale μαζί για τρία και μισό χρόνια. Είλικρινά οι σχέσεις τους πήγαιναν πολύ καλά. Φυσικά πάντα παρέμεναν αντίπαλοι αλλά η ομάδες συνυπήρχαν και δούλευαν μαζί πολύ καλά. Μετά την Sepang αυτό άλλαξε και αυτό είναι γεγονός.

Lin Jarvis

[freediver73 1.025]

Toυλάχιστον δεν κρύβεται πίσω απο το δάκτυλο του . Μπράβο !

[foten21 1.372]

ωραιος 

ετσι ειναι το σωστο

κανενας φιλαθλος του Ροσσι και πολυ περισσοτερο ο ιδιος ο Ροσσι θα ηθελε να κερδισει λογω ευνοιας απο την ομαδα

Αλλα ζω για την στιγμη που ΑΝ μπορεσει τελικα να τον κερδισει ο γιατρος

αρχισει την κλαψα οτι η Γιαμαχα δεν του εδωσε τα ιδια με τον Ροσσι

 

Τροποποιήθηκε Απρίλιος 30 , 2016 από τον foten21

[ksino1100 13.310]

Φυσικά πάντα παρέμεναν αντίπαλοι αλλά η ομάδες συνυπήρχαν και δούλευαν μαζί πολύ καλά.

Μετά την Sepang αυτό άλλαξε και αυτό είναι γεγονός.

Lin Jarvis

 

 

Sepang 2015

 

 

...ένα γεγονός που έβγαλε τους δύο Ισπανούς εκτός ηθικής αγώνων, με τις συμφωνίες κάτω από το τραπέζι. (με τον μικρό να έχει ξεκινήσει από πιο νωρίς)

Τελικά δεν είμαστε μόνο εμείς που είδαμε τα καραγκιοζιλίκια των ισπανών.

Εκτός κι αν ο Jarvis είναι Ροσσίτσα και τώρα εκδηλώθηκε, δεν είναι αντικειμενικός και μπλα μπλα μπλα

[Παναγιώτης Κ. 10.057]

 Life 's a bitch.......... 

Μέσα στο "σπίτι" τους, να τον αποθεώνει ο κόσμος, και αυτοί να είναι αναγκασμένοι να είναι εκεί δίπλα του και να το ζούνε από τα χαμηλότερα σκαλιά του βάθρου. 

 

 

[gilles 2.628]

Και ο Καλ όταν είπε φεύγω μετά από κάποιους μήνες με το χρεπι έτρεχε αν δεν κάνω λάθος...λογικό είναι παιδιά, σιγά μην του δώσουν και blueprints για το 2017.

[kemmotar 533]

ωραιος 

ετσι ειναι το σωστο

κανενας φιλαθλος του Ροσσι και πολυ περισσοτερο ο ιδιος ο Ροσσι θα ηθελε να κερδισει λογω ευνοιας απο την ομαδα

Αλλα ζω για την στιγμη που ΑΝ μπορεσει τελικα να τον κερδισει ο γιατρος

αρχισει την κλαψα οτι η Γιαμαχα δεν του εδωσε τα ιδια με τον Ροσσι

 

ειναι ετοιμη η δικαιολογια του λορενθο. οτι δεν θα εχει την ιδια μοτο!

[Messer 3.982]

Τι σκεφτόσουν όσο ετοιμαζόσουν για να πάτε στην Ισπανία?

''Πάντα έχεις την ελπίδα και θέλεις να κερδίσεις, αλλά στην Jerez που είναι το σπίτι των Ισπανών είναι πιο δύσκολο να το πιστέψεις''

Είδες έναν διαφορετικό Valentino?
“Ήταν απ την αρχή πολύ αποφασισμένος, απ την Παρασκευή. Ήταν σημαντικό να βρούμε τις σωστές ρυθμίσεις και ο Vale επίσης δίνει εξαιρετικό feedback. Η ομάδα δεν έκανε κάποια ρύθμιση που έδωσε πλεονέκτημα, όλα έγιναν σταδιακά.”

Φαινόταν διαφορετικός από πέρσι?
“Όχι, δείχνει ακριβώς την ίδια αποφασιστηκότητα.”

Δε σου πέρασε απ το μυαλό το ότι χάθηκε το πρωτάθλημα στον τελευταίο αγώνα θα ήταν πολύ δύσκολο να το χωνέψει?
“Πέρσι μετά το Monza rally, ο Valentino ήταν σε διακοπές. Και μέσα σ αυτές τις μέρες μου έστειλε μήνυμα ότι θέλει να αλλάξει τη μηχανή που προπονείται. Τότε κατάλαβα ότι το ξεπέρασε''

Ίσως και η άμεση ανανέωση του συμβολαίου να έπαιξε ρόλο?
“Κάθε μικρή λεπτομέρεια μπορεί να κάνει διαφορά και ίσως να έπεξε κάποιο ρόλο και αυτό, αλλά δε νομίζω ότι κολλάει σε συγκεκριμένα πράγματα”

Ούτε που γνωρίζει ότι ο Lorenzo θα φύγει?
“Δε μου έχει μιλήσει καν για αυτό το θέμα.”

Άρα ποιό είναι το μυστικό του?
“Υπάρχει ένας τομέας που ο Valentino είναι το απόλυτο Νο1. Ο τρόπος που κάνει τα πράγματα, είναι ικανός να κρατά ζωντανό το ενδιαφέρον κυριολεκτικά απ όλους όσους εργάζονται μαζί του. Και αυτό τον βοηθάει να παίρνει το καλύτερο απ τον καθένα τους''.

Αυτή η νίκη μπορεί να σημαίνει κάτι σημαντικό από τεχνικής πλευράς? 
“Στην πραγματικότητα ξεκινήσαμε με ένα setup παρόμοιο με αυτό του Austin. Εκεί είχαμε καταφέρει να βρούμε κάποιες ρυθμίσεις που μας επέτρεπαν να είμαστε κοντά στα Honda. Ο Valentino στην Jerez ολοκλήρωσε τον αγώνα μπροστά απ όλους απ την αρχή ως το τέλος, θα έλεγα ότι αυτό είναι ένα καλό σημείο εκκίνησης.”

Massimo ‘Maio’ Meregalli