Jump to content

Recommended Posts

Να ταξιδεύεις solo είναι πάρα πολύ όμορφο συναίσθημα, το να είσαι μόνο εσύ, οι σκέψεις σου, ο δρόμος και η μοτοσυκλέτα, είναι κάτι που δεν περιγράφεται με λόγια και το γνωρίζει μονάχα όποιος το έχει βιώσει.

Πρέπει όμως να προσθέσω εδώ πως υπάρχει ταυτόχρονα και ακόμη ένα άλλο πολύ μεγάλο συναίσθημα στον κόσμο των μοτοσυκλετιστών και αυτό είναι όταν βρίσκεσαι, με την παρέα με την οποία ταξιδεύεις, στο τέλος της κάθε ταξιδιωτικής ημέρας, χαλαροί πλέον και μιλάτε για το ταξίδι, για τις κοινές εμπειρίες που αποκομίσατε, μεταξύ σοβαρού και αστείου, έχοντας γενικά φρέσκια την εικόνα της διαδρομής στο μυαλό σας και ένα χαμόγελο ώς τα αυτιά.....είναι κι'αυτό ένα συναίσθημα άπειρου κάλλους.......αξίζει πολλά!

Αν και το μεγαλύτερο ταξίδι μ είναι ~10χλμ πιστεύω πως αυτά π είπες τα λένε όλα... :_thumbsup:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΕ ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ. :rolleyes:

ΠΕΡΑ ΑΠΟ 2 3 ΤΑΞΙΔΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΤΑ ΚΑΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ.

ΛΑΤΡΕΥΩ 1 ΜΕΡΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΕΝΟ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΟ ΣΒΟΥΡΑΚΙ ΜΟΥ :P ΚΑΙ ΝΑ ΦΑΩ 1 ΡΕΖΕΡΒΟΥΑΡ ΣΤΙΣ ΣΤΡΟΦΟΥΛΕΣ

ΤΡΕΛΑΙΝΟΜΑΙ ΝΑ ΒΑΖΩ ΤΙΣ ΣΤΟΛΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΑΩ ΠΡΩΙ ΠΡΩΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ.. ΕΠΕΙΔΗ ΣΥΝΗΘΩΣ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΜΕ ΤΡΩΕΙ Η ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΦΘΑΣΩ.

ΕΙΜΑΙ ΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΗΣ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ???? :serenade:

Off topic αλλά... πότε πήρες ρε θηρίο SV?! Καλόβολτο! :_thumbsup:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Οταν η παρεα κολλαει ενταξει, οταν δεν κολλαει για διαφορους λογους τοτε μια μοναχικη ορεινη βολτιτσα με χαμηλες κατα κυριο λογο ταχυτητες ειναι οτι πρεπει.

Οχι μακρια, ουτε πολυωρη. Καμια εκατοστη χιλιομετρα και δυο ωριτσες ειναι αρκετες για να επιτευχθει το ζητουμενο.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

εγω οποτε παω καπου με παρεα παντα πηγαινω μονος μου στο δρομο.

επειδη η φιλοι ειναι καγκουρες και τρεχουν :mB_faskelo:

:_zeppelin:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΕ ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ. rolleyes.gif

ΠΕΡΑ ΑΠΟ 2 3 ΤΑΞΙΔΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΤΑ ΚΑΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ.

ΛΑΤΡΕΥΩ 1 ΜΕΡΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΕΝΟ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΟ ΣΒΟΥΡΑΚΙ ΜΟΥ tongue.gif ΚΑΙ ΝΑ ΦΑΩ 1 ΡΕΖΕΡΒΟΥΑΡ ΣΤΙΣ ΣΤΡΟΦΟΥΛΕΣ

ΤΡΕΛΑΙΝΟΜΑΙ ΝΑ ΒΑΖΩ ΤΙΣ ΣΤΟΛΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΑΩ ΠΡΩΙ ΠΡΩΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ.. ΕΠΕΙΔΗ ΣΥΝΗΘΩΣ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΜΕ ΤΡΩΕΙ Η ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΦΘΑΣΩ.

ΕΙΜΑΙ ΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΗΣ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ???? serenade.gif

Καλησπέρα, καλησπέρα !

μια χαρά !

Εννιά στις δέκα φορές ταξιδεύω μόνος. Όχι μόνο από επιλογή αλλά είτε, γιατί δεν βρίσκω παρέα την ώρα που θέλω εγώ να πάω κάπου, δεν βρίσκω παρέα γιατί δεν ταιριάζουν οι ελευθερες ώρες μου με των αλλονών, γιατί μου τη δίνει ξαφνικά και θέλω ΤΩΡΑ να φύγω και να πάρω τα βουνά _zeppelin.gif , γιατί πολλοί φοβούνται τα χώματα, γιατί μερικές φορές..... έτσι μου αρέσει να είμαι μόνος μ' εμένα whistling.gif

Πάντως μια μοναχική βόλτα ασφάλτινη είναι πολύ πιο εύκολη υπόθεση από μια μοναχική βόλτα στο βουνό, γιατί στη δεύτερη περίπτωση θέλει μεγάλη τρέλα και κότσια _innocent.gif

Περαστικά μου uglystupid2.gif

εσένα θα σε περιλάβω μόλις φθινοπωριάσει ! Να έχει νοτίσει και λίγο, να πάμε παρέα στους ανεμόμυλους (όπως τους λέει ο βαφτησιμιός μου.....lipssealed.gif )

2 ταξιδια στο εξωτερικο εχω κανει κ τα 2 μονος.το πρωτο 3200 χλμ γερμανια-ελβετια κ το 2ο 5620χλμ λουξεμβουργο βελγιο ολλανδια δανια.η διαμονη σε καμπιγκ.δεν ξερω αλλα ετσι μου αρεσει,με γεμιζει,με ...,με... κ θα συνεχισω να ταξιδευω μονος.περι ορεξεως....

αυτα απο μενα εναν γερο 54αρη πυ οταν καβαλαει το μηχανακι του αφαιρουνται 10 χρονια κ γινομαι 44 κ ...βγαλε

θέλει άντερα πάντως για εξωτερικό να πας αλόουν!

Η αφαίρεση χρόνων ''παίζει'' σε όλους, πάντα έτσι ! _hi.gif

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ωραίο θέμα άνοιξες, Θανάση.

Τα solo ταξίδια έχουν άλλη χάρη. Αλλη γοητεία.

Κι αν είναι και νύχτα, αποτυπώνονται στη μνήμη όπως το φως πάνω στο φιλμ.

Εχω κάνει κάμποσα ταξίδια μόνος. Ενα από αυτά ήταν στη Νότια Εύβοια, την εποχή που έμενα στην Αθήνα.

Με το δυομισάρι Yamaha που είχα τότε.

Ξημέρωσα πάνω στη μηχανή και ένιωθα ότι ήμουν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στη γη. Αισθανόμουν ότι καβαλούσα την τελειότερη μοτοσυκλέτα στον πλανήτη.

Αυτή για μένα είναι η αξία της μοτοσυκλέτας. Η στιγμή.

Και η ατομική περιήγηση με τη μοτοσυκλέτα, σου τονίζει την αξία της στιγμής.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

αλλο ενα καλο που μου εκανε το mybike γλυτωσα τον ψυχιατρο γιατι φευγοντας μονος για χακιδα η για λουτρακι για βολτα και τραγουδοντας πανω στη μηχανη ωρες ωρες νομιζα οτι τρελαθηκα,ΕΙΜΑΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ (λεω εγω τωρα)απο την αλλη ομως αν ειχα και παρεα εκει που θα εφθανα δε θα με χαλαγε να τρωγαμε μαζι τα παιδακια οργανωση θελει. :tease: βρε λες;;;;;;;

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Πριν ενα μηνα, οταν ειχαμε παει τρεις βολτα ορεινη χαλκιδικη, συναντησαμε εναν τυπο αυστριακο, γυρω στα 25 ο οποιος χωρισε με τη γκομενα απ οτι μας ειπε, αγορασε ενα μεταχειρισμενο super tenere 92 μοντελο, και ξεκινησε αυστρια-τσεχια-ρουμανια-βουλγαρια-ελλαδα-τουρκια και εφτασε μεχρι την αττάλεια, και οταν τον συναντησαμε εμεις βρισκοταν στο γυρισμο φυσικα. Αυτη ειναι περιπετεια μαγκα μου. Μονος, ατελειωτα χιλιομετρα, με μηχανακι 20ετιας :respekt: στο φιλο Thomas

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Έχω κάνει πολλά solo και πολλά με παρέα. Το καθένα έχει τα θετικά του και τα αρνητικά του. Αν με ρωτούσε τώρα κανείς, τι από τα δύο προτιμώ περισσότερο, δεν θα μπορούσα να απαντήσω. Είναι όπως τύχει, γιατί πολλές φορές έχω πάει με παρέα και ευχόμουν να μην είχα πάει, κι άλλες φορές αισθανόμουν τυχερός που πήγα με την παρέα γιατί πέρασα υπέροχα.

Βέβαια το μοναχικό ταξίδι αποπνέει και μια άλλη αίσθηση...πιο περιπετειώδη. Ξέρεις ότι είσαι μόνος ό,τι κι αν συμβεί στο δρόμο, και μόνος πρέπει να το αντιμετωπίσεις. Άρα πρέπει να είσαι και έτοιμος να το αντιμετωπίσεις.

Ένα από τα μεγαλύτερα μοναχικά μου ταξίδια, έτυχε να είναι ένα 36ωρο (συγκεκριμένα του 2004). 1700χιλ σε δύο μέρες μόνος μου, μέσα σε βουνά και σε λαγκάδια. Σε σημεία που ίσως δεν θα περνούσε άνθρωπος για μέρες ας πούμε. Σημεία μάλιστα που δεν είχε σήμα και το κινητό! Όλα αυτά βέβαια τα αναλογίστηκα κατόπιν εορτής...όταν επέστρεψα. Τα σκεφτόμουν και έλεγα, "αν τύχαινε κάτι εκεί πάνω, τι θα έκανα?"

Είχε όμως την μαγεία του κι έτσι και θα το ξαναέκανα ευχαρίστως!

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ωραίο θέμα άνοιξες, Θανάση.

Τα solo ταξίδια έχουν άλλη χάρη. Αλλη γοητεία.

Κι αν είναι και νύχτα, αποτυπώνονται στη μνήμη όπως το φως πάνω στο φιλμ.

παρομοίωση εξαιρετική !

Εχω κάνει κάμποσα ταξίδια μόνος. Ενα από αυτά ήταν στη Νότια Εύβοια, την εποχή που έμενα στην Αθήνα.

Με το δυομισάρι Yamaha που είχα τότε.

Ξημέρωσα πάνω στη μηχανή και ένιωθα ότι ήμουν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στη γη. Αισθανόμουν ότι καβαλούσα την τελειότερη μοτοσυκλέτα στον πλανήτη.

Αυτή για μένα είναι η αξία της μοτοσυκλέτας. Η στιγμή.

Και η ατομική περιήγηση με τη μοτοσυκλέτα, σου τονίζει την αξία της στιγμής.

...και πόσο μας γεμίζει, κάθε φορά !

αλλο ενα καλο που μου εκανε το mybike γλυτωσα τον ψυχιατρο γιατι φευγοντας μονος για χακιδα η για λουτρακι για βολτα και τραγουδοντας πανω στη μηχανη ωρες ωρες νομιζα οτι τρελαθηκα,ΕΙΜΑΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ

μια χαρά είσαι, άσε, δεν έχεις ακούσει κάτι άλλους δικούς μου, που συνεχίζουν και μετά απο τη βόλτα....

έτσι είναι πάντως, αν το κράνος μας ''κατέγραφε'', τι θα ακούγαμε μετά.....

Πριν ενα μηνα, οταν ειχαμε παει τρεις βολτα ορεινη χαλκιδικη, συναντησαμε εναν τυπο αυστριακο, γυρω στα 25 ο οποιος χωρισε με τη γκομενα απ οτι μας ειπε, αγορασε ενα μεταχειρισμενο super tenere 92 μοντελο, και ξεκινησε αυστρια-τσεχια-ρουμανια-βουλγαρια-ελλαδα-τουρκια και εφτασε μεχρι την αττάλεια, και οταν τον συναντησαμε εμεις βρισκοταν στο γυρισμο φυσικα. Αυτη ειναι περιπετεια μαγκα μου. Μονος, ατελειωτα χιλιομετρα, με μηχανακι 20ετιας respekt.gif στο φιλο Thomas

έχει θέμα ο thomas !

Έχω κάνει πολλά solo και πολλά με παρέα. Το καθένα έχει τα θετικά του και τα αρνητικά του. Αν με ρωτούσε τώρα κανείς, τι από τα δύο προτιμώ περισσότερο, δεν θα μπορούσα να απαντήσω. Είναι όπως τύχει, γιατί πολλές φορές έχω πάει με παρέα και ευχόμουν να μην είχα πάει, κι άλλες φορές αισθανόμουν τυχερός που πήγα με την παρέα γιατί πέρασα υπέροχα.

Βέβαια το μοναχικό ταξίδι αποπνέει και μια άλλη αίσθηση...πιο περιπετειώδη. Ξέρεις ότι είσαι μόνος ό,τι κι αν συμβεί στο δρόμο, και μόνος πρέπει να το αντιμετωπίσεις. Άρα πρέπει να είσαι και έτοιμος να το αντιμετωπίσεις.

απο την στιγμή που θα το ξεκινήσεις, είσαι έτοιμος.....

Ένα από τα μεγαλύτερα μοναχικά μου ταξίδια, έτυχε να είναι ένα 36ωρο (συγκεκριμένα του 2004). 1700χιλ σε δύο μέρες μόνος μου, μέσα σε βουνά και σε λαγκάδια. Σε σημεία που ίσως δεν θα περνούσε άνθρωπος για μέρες ας πούμε. Σημεία μάλιστα που δεν είχε σήμα και το κινητό! Όλα αυτά βέβαια τα αναλογίστηκα κατόπιν εορτής...όταν επέστρεψα. Τα σκεφτόμουν και έλεγα, "αν τύχαινε κάτι εκεί πάνω, τι θα έκανα?"

θα σε μάζευε η σκούπα !

Είχε όμως την μαγεία του κι έτσι και θα το ξαναέκανα ευχαρίστως!

Για πάμε συμφορουμίτες μου, άλλοι/ες ? spiteful.gifspiteful.gifclapping.gif

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Τις καλυτερες ΣΟΛΟ διαδρομες τις εχω κανει με το ΚαΤεΜι μου...

mountain1.jpg

11STATHMOS2.jpg

ευνόητο γιατι...(χαιρομουν να Ο-Δ-Η-Γ-Ω):_thumbsup:

Ομως δεν θα ελεγα οτι προτιμω ΣΟΛΟ διαδρομες.Ουτε μεγαλες παρεες.Εγω η μοτο μου κι αλλος ενας με τη μοτο του ειναι για μενα ιδανικη περιπτωση...:_thumbsup:

Μια απο τις αυτες τις διαδρομες ειναι η προσφατη με τον Πατερ οπου αλωνισαμε τα βουνα της Ρουμελης...

one.jpg

και αλλη μια παλιοτερα με τα πριόνια σε συνθηκες οπου ο δευτερος αποτελει "πατερίτσα" στα δυσκολα!

two.jpg

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Οι πιο όμορφες στιγμές που έχουν μείνει είναι από μοναχικά ταξίδια, τα οποία και προτιμώ.

Οι παρέες είναι, τώρα, πιο ποιοτικές και επιλεγμένες ώστε να σε γεμίζουν τις ώρες που δεν οδηγάς.

Το κακό είναι πως, πλέον, χρειάζομαι και κάποιον να με παροτρύνει, οπότε και πάμε παρέα.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Tρελε Κεφαλλονιτη μολις μπηκες στη λιστα των φιλων μου! :_thumbsup:

Οταν διαβαζω τετοιες σκεψεις ειναι σαν να τα γραφω εγω... και πολυ χαιρομαι που καποιοι εκει εξω νοιωθουν τα ιδια...

Σε κανει να νοιωθεις οτι δεν εισαι και τοσο μονος μεσα στην γενικοτερη κωλοκατασταση ρε παιδι μου!

Τωρα για το ταξιδι... Σιγουρα ωραιες οι βολτες με φιλαρακια, υπεροχος ο χαβαλες, απαραιτητη η παρεα...

ΑΛΛΑ...

Το εχω πει πολλες φορες και θα το ξαναπω: Τα μακρυνα μου ταξιδια θελω να το κανω ΜΟΝΟΣ. Για εμενα ο προορισμος εχει πολυ λιγη σημασια... Η ουσια ειναι στο δρομο... Στην ασφαλτο που ανοιγεται μπροστα σου, στις στροφες που χανονται στο βαθος του οριζοντα, στις μυρωδιες, τα χρωματα, τους ηχους... Οταν ειμαι μονος ειμαι εγω, οι σκεψεις μου και η μηχανη μου: Μια καθαρη, ανοθευτη εμπειρια!

Οσες φορες ταξιδεψα με εστω και ενα φιλαρακι ενοιωσα οτι δεν ειχα χρονο "δικο μου"... Καποιες στιγμες για εμενα και μονο! Να ΜΗΝ πρεπει ντε και καλα να μιλησω σε καποιον... Απλα να ειμαι εγω και οι σκεψεις μου. Οταν εισαι με καποιον μαζι αυτο δεν γινεται ευκολα... Αντιθετα, το να εχω καποιον ΠΑΝΩ στη μηχανη (αρκει να ειναι καλοβολος) δεν με πειραζει και τοσο...

Για εμενα λοιπον τα μακρυνα μοναχικα ταξιδια ειναι το Α και το Ω...

Ειναι θεραπεια και γιατρεια της ψυχης... Και καμια φορα οδηγουν σε αφηγησεις σαν και αυτη...

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

μονος , να πηγαινεις με οτι ταχυτητα θες , να σταματας οσο θες κτλ.. Βολτες ποτε με προορισμο.. παααμε και βλεπουμε.. ευθεια , οπου παει δε γμται... Και παντα εξω απο πολη , στα βουνα.Να μη με κοβει τιποτα απολυτως.

Ουτε να νιωθω οτι πω τον εχω ριμαξει τον αλλον και τον παω σημειωτον η . πω ρε μηπως παω γρηγορα?Η εγω εχω δεικτη βενζινης κ βλεπω οτι εχω , ο αλλος που δεν εχει εχει?Ειναι ανχωμενος αν εχει?

Με συνεπιβατη δεν εχω παει ποτε οποτε δε ξερω πως ειναι.Καποιες κοντινες βολτες μεσα στη πολη δεν ειναι αρκετες για να εχεις γνωμη.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Το καλό με την παρέα είναι οτι με τα αλάρμ, φλασάκια κτλ. μπορεί ο μπροστά να προειδοποιεί για διάφορες κακοτοπιές που παίζουν.

Όπως και οτι στην στραβή (μακρυά απο'μας) είναι πολύ πιο άμεση η βοήθεια που θα έχεις.

Πάντα προσπαθώ να είμαι με άτομα που έχω γνωρίσει και ξέρω πως οδηγάνε για να μήν έχουμε ευτράπελα.

Πάντος όταν οδηγάς με παρέα το "εγώ" πρέπει να είναι ανύπαρκτο.

Πολλές φορές μου έχει τύχει να μπριζοθώ με τον μπροστά και να είμαστε σε ψιλοκυνηγητο φάση.

Πλέον το έχω κόψει γιατί έχω δεί οτι άν δεν το έχω όσο ο μπροστά όταν γίνει η στραβή ούτε "αχ" δεν θα προλάβω να πώ.

Είναι ωραία να πάς βόλτες παρεούλα αλλά έχεις πάντα το νού σου στους άλλους, τουλάχιστον εγώ.

Ενώ μόνος είσαι εσύ και ο δρόμος, τέλος.

Ποτέ δεν έχω πάει βόλτα για την θέα πάντος οπώτε οι προτερεότητες μου είναι διαφορετικές.

Πάντος ανάμεσα απο τα 2 μπορώ να πώ οτι άν και παίζει έξτρα άνχος απο μέρους μου προτιμάω να πάω βόλτες με παρέα, μπορεί να μην μπορείς να μιλάς αλλά είναι απίστευτο το αίσθημα που έχω όταν όλη η παρέα γουστάρει την διαδρομή και πάμε "αγέλη" φάση.

Ο καθένας έχει ένα συγκεκριμένο χαρακτήρα όταν οδηγεί και όταν το βλέπεις αυτό είναι σαν να τον γνωρίζεις ένα κλίκ περισσότερο σαν άνθρωπο.

Τροποποιήθηκε από τον anothercbrowner

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Tρελε Κεφαλλονιτη μολις μπηκες στη λιστα των φιλων μου! _thumbsup.gif

crazy.gifοοοο, merci !!! crazy.gif

Οταν διαβαζω τετοιες σκεψεις ειναι σαν να τα γραφω εγω... και πολυ χαιρομαι που καποιοι εκει εξω νοιωθουν τα ιδια...

Σε κανει να νοιωθεις οτι δεν εισαι και τοσο μονος μεσα στην γενικοτερη κωλοκατασταση ρε παιδι μου!

Το εχω πει πολλες φορες και θα το ξαναπω: Τα μακρυνα μου ταξιδια θελω να το κανω ΜΟΝΟΣ. Για εμενα ο προορισμος εχει πολυ λιγη σημασια... Η ουσια ειναι στο δρομο... Στην ασφαλτο που ανοιγεται μπροστα σου, στις στροφες που χανονται στο βαθος του οριζοντα, στις μυρωδιες, τα χρωματα, τους ηχους... Οταν ειμαι μονος ειμαι εγω, οι σκεψεις μου και η μηχανη μου: Μια καθαρη, ανοθευτη εμπειρια!

Ειναι θεραπεια και γιατρεια της ψυχης...

........Τι είναι αυτό που σε κάνει να γυρίσεις και να κοιτάξεις για μια τελευταία φορά

μόλις αρχίσεις να επιστρέφεις, το τοπίο και τους ανθρώπους όπου βρισκόσουν

πριν λίγα λεπτά και τώρα ξεμακραίνουν?

Που βρίσκεται αυτή η αναθεματισμένη κεραία και έχει τόσο δυνατό σήμα ώστε

να μην αρκείσαι στη φευγαλέα ματιά καθώς στρίβεις και αντικρίζεις τα

χωριουδάκια που σε ΔΕΧΘΗΚΑΝ, αλλά αναγκάζεσαι να σταματήσεις για να

δεχθείς τη λήψη?

Παρατηρείς, ψάχνεις, κοιτάς, αλλά σε τυφλώνει ο λαμπρός ήλιος που ήδη

στεγνώνει την πρωινή υγρασία στο ασφαλτινο φίδι που ξεδιπλώνεται μπροστά σου...

P310510_2048.jpg

Πάντα να κρατάμε μέσα μας τέτοιες εικόνες και ταξίδια, ο καθένας τα δικά του ταξίδια . yahoo.gif

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Τα πιο ωραια πραγματα ειναι αυτα που μοιραζονται..

Αυτο ισχυει και με τα ταξιδια με μοτο, αρα ΜΕ ΠΑΡΕΑ! :meeting:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Καλή η προσοχή αλλά δεν είναι αρκετή.

Στην μηχανή η καλύτερη προσοχή που μπορείς να εφαρμόσεις είναι να μην ταξιδεύεις μόνος σου και με 1 μηχανή.

Στη μηχανή είσαι πολλαπλά εκτεθειμένος, μια χαζοπτωση με 10 χιλιόμετρα την κατάλληλη στιγμή τον κατάλληλο χρόνο στην απόμερη περιοχή μπορεί να μετατραπεί σε δράμα.

Μια χαζοπτωση λοιπόν μπορεί εύκολα στις κατάλληλες συνθήκες να σου σπάσει μια κνήμη, να σου εξαρθρώσει έναν αστράγαλο ένα γόνατο και να σε ακινητοποίηση σε ένα ορεινό πέρασμα χωρίς σήμα κινητού και χωρίς ορατή προοπτική για βοήθεια.

Να με συμπαθατε αλλά περάσανε αρκετές δεκαετίες από τότε που ήμουν 18 Μαιών και είχα την εντύπωση ότι μπορώ να μεριάσω τα βουνά και να διαβω.

Έχω χάσει και την ιδιότητα του ζζζούπερμαν και δεν αισθάνομαι αλεξίσφαιρος πια, αφήστε ένα δράμα ζω.

Δεν θα μου άρεσε κάποια στιγμή να γίνω θέμα σε φόρουμ…. Βρέθηκε εγκαταλελημενος μοτοσικλετιστής από τροχαίο στο τάδε ορεινό πέρασμα μήπως κάποιος είδε η άκουσε τίποτα η οικογένεια του υποφέρει

Σε μοναχικές εξορμήσεις εκτός και αν είναι απόλυτη ανάγκη μονο με τετράτροχο, όχι γιατί είσαι εξασφαλισμένος 100% αλλά γιατί προσφέρει αυξημένες πιθανότητες επιβίωσης όταν και αν συμβεί η στραβή (μακριά από εμάς).

Καλές γιορτές να έχουμε

Τροποποιήθηκε από τον naftilos

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Σόλο ξεκίνησα το 83 από Αθήνα για Καλαμάτα με ένα DT 125 δια μέσου παλαιάς εθνικής (δεν υπήρχε και νέα,αυτή είχαμε) Κόρινθος-Χιλιομόδι-Άργος-Κολοσούρτης-Τρίπολη κλπ. 6,5 ώρες! :_thumbsup:

Σόλο μου τη βάρεσε ένα πρωί καλοκαίρι 6 η ώρα (όταν σχόλασε η βάρδιά μου) και το 'κοψα για ορεινή Ναυπακτία με το KLR ,μετά Εύβοια και ύστερα Κρήτη. :punk:

Η εμπειρία είναι μοναδική και τα συναισθήματα κατά-δικά σου.

Α ρε Θανάση τι μας κάνεις! :worshippy:

Τροποποιήθηκε από τον karellen

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

εκανα αθηνα-καλαματα-αθηνα προσφατα

μεσα απο τα βουνα δεν ειχα ουτε χαρτι μαζι μου(με τον ηλιο)

800+χιλ

θελω κιαλο!!!!!!!!!!!

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Καλή η προσοχή αλλά δεν είναι αρκετή.

Στην μηχανή η καλύτερη προσοχή που μπορείς να εφαρμόσεις είναι να μην ταξιδεύεις μόνος σου και με 1 μηχανή.

Στη μηχανή είσαι πολλαπλά εκτεθειμένος, μια χαζοπτωση με 10 χιλιόμετρα την κατάλληλη στιγμή τον κατάλληλο χρόνο στην απόμερη περιοχή μπορεί να μετατραπεί σε δράμα.

Μια χαζοπτωση λοιπόν μπορεί εύκολα στις κατάλληλες συνθήκες να σου σπάσει μια κνήμη, να σου εξαρθρώσει έναν αστράγαλο ένα γόνατο και να σε ακινητοποίηση σε ένα ορεινό πέρασμα χωρίς σήμα κινητού και χωρίς ορατή προοπτική για βοήθεια.

Να με συμπαθατε αλλά περάσανε αρκετές δεκαετίες από τότε που ήμουν 18 Μαιών και είχα την εντύπωση ότι μπορώ να μεριάσω τα βουνά και να διαβω.

Έχω χάσει και την ιδιότητα του ζζζούπερμαν και δεν αισθάνομαι αλεξίσφαιρος πια, αφήστε ένα δράμα ζω.

Δεν θα μου άρεσε κάποια στιγμή να γίνω θέμα σε φόρουμ…. Βρέθηκε εγκαταλελημενος μοτοσικλετιστής από τροχαίο στο τάδε ορεινό πέρασμα μήπως κάποιος είδε η άκουσε τίποτα η οικογένεια του υποφέρει

Σε μοναχικές εξορμήσεις εκτός και αν είναι απόλυτη ανάγκη μονο με τετράτροχο, όχι γιατί είσαι εξασφαλισμένος 100% αλλά γιατί προσφέρει αυξημένες πιθανότητες επιβίωσης όταν και αν συμβεί η στραβή (μακριά από εμάς).

Καλές γιορτές να έχουμε

για όσους με ρώτησαν επιμόνως στο θέμα που άνοιξα "γιατί μου αρέσει η ΣΥΝοδήγηση και όχι τόσο η οδήγηση....γι'αυτόν ακριβώς το λόγο! γιατί οι τάσεις φυγής μου είναι συχνές και η ανάγκη μου να ξεφεύγω ακόμα συχνότερη!!! όσο ήμουν μικρότερη έβαζα ακουστικά στ' αυτιά και ανέβαινα στο πρώτο λεωφορείο και όπου πήγαινε!....μέχρι να ηρεμήσω και έπαιρνα το ίδιο της αντίστροφης κατεύθυνσης για να γυρίσω....μεγαλώνοντας το εξέληξα σε πεζοπορεία στα νότια προάστια (τόπος διαμονής) αφού μπορούσα να συνδυάσω ακουστικά στ'αυτιά, περπάτημα παραλιακό και ενίοτε ζωγραφική και σκιτσάρισμα στις μαρίνες φλοίσβου, αλίμου, γλυφάδας κλπ κλπ.....και μόλις ηρεμούσα επιστροφή και πάλι....πόσες φορές όμως να σε ηρεμήσουν η ίδια πορεία, οι ίδιες μαρίνες, τα σκίτσα των ίδιων σκαφών, οι ίδιοι φάροι? θες να αλλάξεις και παραστάσεις ρε γαμώτο! θες να το πας πιο μακριά το παραμύθι....αλλά είσαι τόσο σε απ'ευθείας σύνδεση με το περιβάλλον, που η οδήγηση καθίσταται αποτρεπτική...κι έτσι αρχίζεις να το εξελίσσεις αλλιώς....βρίσκεις κάποιον που έχει την ίδια ανάγκη και μοιράζεστε τη διαδρομή........

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Επισκέπτης
Απάντησε σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...