Jump to content

Αναζήτηση στην κοινότητα

Showing results for tags 'Καρδίτσα'.



More search options

  • Search By Tags

    Ετικέτες χωρισμένες με κόμματα
  • Search By Author

Τύπος περιεχομένου


Συζητήσεις

  • myBike.gr
    • Νέα για το myBike.gr
    • Νέα Μέλη
  • Γενικά
    • Γενική Συζήτηση
    • Μοτο-Επικαιρότητα
    • Συναντήσεις (Μελών και όχι μόνο)
    • Γραφειοκρατία
    • Αγώνες
    • Track Days / Πίστα
  • Μοτοσικλέτα
    • Μοντέλα: Nέα, Συγκριτικά και Reviews
    • Τεχνικά Θέματα / Πώς μπορώ να...;
    • Ανταλλακτικά, Βελτιώσεις, Aftermarket και Accessories
    • Αναλώσιμα
    • Ελαστικά μοτοσικλέτας
    • Χ vs Ψ [vs Ω]...
    • Βίος και Πολιτεία
    • Εγχειρίδια (Manuals)
    • Μοτοσικλέτες στο Garage
  • Παπιά / scooters και μικρές μοτοσυκλέτες μέχρι 125cc
    • Γενικά
    • Τεχνικά θέματα
    • Aftermarket, αξεσουάρ και βελτιώσεις
    • Ελαστικά παπί /scooter
    • Χ vs Ψ [vs Ω]...
    • Ερωτήσεις / Γραφειοκρατία / ΚΤΕΟ
  • Διάφορα
    • Ταξίδια - Περιπέτειες
    • Προορισμοί - Προτάσεις
    • Οδήγηση / Τεχνικές
    • Εξοπλισμός Αναβάτη
    • Αναπαλαιώσεις / Ανακατασκευές / Restore / Rebuild / Caferacer projects
    • Οδηγοί και Downloads
    • Καταστήματα / Υπηρεσίες
    • Φωτογραφία / Video
    • Ποδήλατο
    • Ευχάριστα
    • Δυσάρεστα
    • Reviews
  • Off-Topic
    • Μπλα-Μπλα
    • Σκόρπιες σκέψεις – προβληματισμοί
    • Επικαιρότητα
    • Τεχνολογία
    • Επιστήμη
    • Ανέκδοτα, Links, Games
    • Πολιτισμικά / Καλλιτεχνικά
    • Αθλητικά
    • Εορτολόγια
  • Audiophiles's Hi-Fi
  • Audiophiles's Home Cinema
  • Club 2's κρανη
  • Club 2's ktm 1290

Κατηγορίες

  • Μοτοσυκλέτες
  • Αξεσουάρ / Ανταλλακτικά
  • Εξοπλισμός αναβάτη
  • Άλλα

Find results in...

Find results that contain...


Δημιουργία

  • Start

    End


Τελευταία ενημέρωση

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


AIM


MSN


Ιστοσελίδα


ICQ


Yahoo


Jabber


Skype


Τόπος


Ενδιαφέροντα


myBike: Μοντέλο


myBike: Κυβισμός


dreamBike: Μοντέλο


dreamBike: Κυβισμός


Κράνος

3 αποτελέσματα

  1. Ταξίδι στη λίμνη Πλαστήρα. Μια βόλτα που είχα υποσχεθεί ότι θα κάνουμε στο φίλο Γιώργο GKS εδώ και πολύ καιρό και τώρα τον Ιούνιο είχε κάτσει καλά και η ημερομηνία 12,13,14/6 ήταν ιδανική για να γίνει. Πόσο περισσότερο όταν στην παρέα προστέθηκε τις τελευταίες μέρες και ο φίλος Σάββας που αποφάσισε να ξελαμπικάρει και να κάνει ένα καλό τριήμερο ταξίδι ( λίγο τσουχτερό για το budget μας αλλά ΜΟΝΑΔΙΚΟ) Έτσι λοιπόν αφού οι μέρες έφτασαν και το ξενοδοχείο κλείστηκε έφτασε η ώρα για ένα ωραίο ΠΣΚ. Παρασκευή λοιπόν και δεν έβλεπα την ώρα να τελειώσω όσο πιο νωρίς γινόταν την δουλειά μου Δυστυχώς όταν βιάζεσαι όλα τα στραβά σου τυχαίνουν αλλά τελικά κατά τις 15:00 περίπου ήμουν στο ραντεβού που είχαμε με τον Σάββα στα Mc Donalds. Το πρόγραμμα μας για την Παρασκευή έλεγε ΑΥΤΗ με στάση στο Μπράλο σε γνωστό μαγαζί για καφέ και συνάντηση με τον Γιώργο GKS που θα ερχόταν απ΄την Πάτρα. Εδώ η καλή μου Σύντομα κατέφθασε και ένας καταχαρούμενος Σάββας. Αφού ξεκινήσαμε με κατεύθυνση τον Μπράλο αποφασίσαμε μιας και είχαμε χρόνο να περάσουμε απ΄το οικόπεδο του Σάββα στο Μπράλο μιας και είχε εκρεμότητα με το Ε9 και έπρεπε να το μετρήσουμε για να βάλει σωστά τις διαστάσεις του αλλά και για να ξεπεράσει τα δαιμόνια του που είχε απ΄το ατύχημα. Στάση λοιπόν εκεί. Αφού τελειώσαμε με τις εκρεμμότητες του οικοπέδου συνεχίσαμε για το καφέ στο Μπράλο όπου και κάναμε την επόμενη στάση μας περιμένοντας και τον Γιώργο. παρέα με ένα υπέροχο Αφού ήρθε και ο Γιώργος Έτσι λοιπόν ξεκινήσαμε και αφού ανεβήκαμε τον Δομοκό :roll: ( με camera on αλλά με ηλιοβασίλεμα) πήραμε τις ευθείες του Θεσσαλικού κάμπου και έτσι αφού ήδη είχε σουρουπώσει φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας που παρεπιπτώντως ήταν εξαιρετικό και πολύ χαλαρωτικό. Αφου τακτοποιηθήκαμε στο δωμάτιο μας επισκεφτήκαμε την διπλανή ταβέρνα για να γεμίσουμε τα στομάχια μας όπου εκεί έπεσε και η ιδέα να ενημερώσουμε και τον Θωμά για το που είμαστε και εαν μπορούσε να ερχόταν μιας και το ήθελε πολύ. Η έκφραση φανερώνει και την ψυχολογία μας. Πραγματικά υπέροχα. Το δωμάτιο φανταστικό, η κούραση αρκετή και έτσι αφού πέσαμε για ύπνο ανακάλυψα πως κάποια μοτέρ δούλευαν και το βράδυ και μάλιστα χωρίς εξάτμιση. Άυπνος λοιπόν σχεδόν όλο το βράδυ σηκώθηκα απ΄τα χαράματα και μαζί μου και ο Σάββας και βγαίνοντας στο μπαλκόνι νιώσαμε την απίστευτη αίσθηση της εξοχής και της πεντακάθαρης ατμόσφαιρας. Με το πρώτο φώς η εικόνα μας ήταν αυτή. Η επόμενη ημέρα μας περίμενε με ένα πολύ σφικτό πρόγραμμα όχι τόσο απο θέμα χιλιομέτρου σαν απόλυτο νούμερο αλλά σαν διαδρομές με πολύ σφικτό στροφιλίκι και ανεβοκατέβασμα βουνών ΕΔΩ η διαδρομή. Να και κάποιες φωτό έξω απ΄το ξενοδοχείο μας. Έτσι λοιπόν ξεκινήσαμε δεξιόστροφα τον γύρο της λίμνης με πρώτη στάση.....
  2. Πολυ ωραια μερα ειχε σημερα, οποτε γιατι να μη την εκμεταλευτω; Ετσι σκεφτηκα και ετσι εκανα. Καβαλω μηχανακι και οπου με βγαλει ο δρομος.. Πανω-κατω αυτη κατεληξε να ειναι η διαδρομη: https://www.google.g...a!1m0!3e0?hl=en Ξεκινησα χαμηλα, απο τη Ραχουλα, ακολουθουμε τυχαιο χωματοδρο εννοειται, καθως ειχε βρεξει τις προηγουμενες μερες, απο εκει περνανε σπανια οχηματα, οποτε δεν ειχε ροδιες, ειχε νεροφαγες, πεσμενα φυλλα, παρθενα φυση.. Μιαμ, μιαμ! Με βγαζει λιγο πριν τον Αμαραντο, στο εκκλησακι του Αγιου Νεκταριου (?), οπου και τραβιουνται και η πρωτες φωτο... Συνεχιζω και φτανω Αμαραντο, μπαινω μεσα, κανω τις βολτες στα στενακια, γνωριμες εικονες απο τα παιδικα μου χρονια... Φτανω στην Καλαφουτω.. τη βρυση ντε.. Ειχε υπεροχο και δροσερο νερο καποτε, εδω και μερικα χρονια αυτο το νερο παει στο δικτυο υδρευσης, λογο ελλειψης... Βγαινω απο το χωριο και συνεχιζω το δρομο μου.. Μια σταση στη "γειτονια" της γιαγιας μου.. Οταν ηταν μικρη υπηρχαν 2-3 σπιτακια στη δεξια πλαγια, χαμηλα στη φωτο. Στη μεση του πουθενα... Λιγο παραπανω υπαρχει ενα ομορφο εκκλησακι. Το εκκλησακι του Αη Γιαννη. Τελευταιες αναμνησεις που εχω απο εκει ειναι για πεζοποριες, οπου λιγο παραπανω ξεκινα μονοπατι που παει για Ντουλαρη και συνεχιζει για τη μια την κορυφη του Ιταμου (Η οποια προσφερει απιστευτη θεα και υπεροχη διαδρομη, αλλα αυτο ειναι αλλη ιστορια)... Συνεχιζουμε λοιπον τη βολτα μας, λιγο παρακατω αντε παλι σταση... Το Μαλαγαρι.. Σαν μικρο παιδι πηγαιναμε συχνα για φαγητο, χωρος για παιχνιδι υπηρχε, εξερευνηση στα περιξ, καποτε οπ πλατανος ειχε ενα συγκεκριμενο κλαδι, οπου ο πατερας μου περνουσε ενα σχοινι, μια κουρελου για καθισμα και ετοιμη η κουνια.. Κριμα που ηταν μονο μια και μαλωναμε με την αδερφη μου, ποιος θα πρωτοκατσει.. :P Και μια ιδεα του δρομου εκει πανω για τα στριφτερα αγορια και κοριτσια... Συνεχιζουμε κι αλλο το δρομο μας και φτανουμε σε ακομα ενα χωματινο παραδρομο. Σε ενα μικρο υψωμα εχει το μνημειο για το Βασιλη Διπλα. Λιγο παραπανω υπηρχε ενα χωραφακι που το καλλιεργουσαν ο προπαππους με την προγιαγια μου καθως επισης ξεκινα και μονοπατι για το Καπροβουνι... Σχετικα προσφατα το σηματοδοτησανε, οποτε δε θα ξαναχαθω αμα παω.. Ελπιζω... Λιγο καθαροτερος να ηταν ο ουρανος... Χαλαλι... Πολυ ομορφα μερη εχουμε εδω περα. Απατητα εδω και πολυ καιρο ομως... Φτανω Σαρανταπορο, Μπαινω στον πειρασμο να συνεχισω για Νεραιδα, ομως ο ηλιος εχει ηδη κρυφτει στα γυρω βουνα και ευτυχως περνω το δρομο του γυρισμου και στριβω για Μολοχα... Τελευταια φωτογραφια σε ενα ομορφο ποταμακι, του οποιου του χρωσταω περασμα... Καπου εκει τελειωνουν και οι φωτογραφιες, καθως λιγο παραπανω κοβεται η ντιζα του γκαζιου. Εξισου αν οχι και περισσοτερες ομορφες εικονες απο τα επομενα χωριουδακια. Οι αναγκαστικα αργοι ρυθμοι με εκαναν να το απολαυσω ισως ακομα περισσοτερο... Αυταααααα.... :)
  3. (Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι Ηπειρώτικο Μοιρολόϊ από τον Πετρολούκα Χαλκιά. Είναι τόσο δυνατά τα συναισθήματα που μου προκαλεί όταν το ακούω, που θα μου επιτρέψετε να το χρησιμοποιήσω και σε αυτό το οδοιπορικό παρόλο που οι δρόμοι που πατήσαμε ήταν στα βουνά των Αγράφων.) Το πρώτο τσιγάρο της βραδιάς άναψε και το βλέμμα μου καρφωμένο στην οθόνη του υπολογιστή. Λευκό φόντο και ένας μαύρος κέρσορας να με προσκαλεί να ξεκινήσω να βάζω σε μια σειρά τις σκέψεις, τις εικόνες και τα συναισθήματα μου. Δεν είναι εύκολο και το γνωρίζω πολύ καλά... Η αρχή στην συγγραφή των οδοιπορικών μου πάντα είναι το πιο δύσκολο κομμάτι. Πως μπορώ να δώσω στον άνθρωπο, που έχει απέναντί του το κείμενο, να καταλάβει σε κάποιες αράδες όλα αυτά που για κάποιες ώρες έχω νιώσει? Πως μπορώ μέσα από ψυχρές λέξεις να μεταφέρω τον καταιγισμό των συναισθημάτων που η ψυχή μου έχει νιώσει, μέσα σε λίγες μόνο ώρες μιας μικρής βόλτας? Δεν ξέρω τελικά τι καταφέρνω...η αλήθεια είναι πως προσπαθώ μέσα από συναισθήματα να παρουσιάσω εικόνες, χρώματα και ήχους μιας άλλης Ελλάδας. Μιας Ελλάδας ξεχασμένης από τους πολλούς... εγκαταλελειμμένης, μιας Ελλάδας όμως που στους περισσότερους από εμάς ξυπνά αναμνήσεις τόσο δυνατές όσο και οι αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων... Οι πρώτες γουλιές του κρασιού έχουν κυλήσει στον λαιμό μου και έχουν αρχίσει να γλυκαίνουν τις αισθήσεις. Στα ακουστικά μου το "Ηπειρώτικο Μοιρολόϊ", στην οθόνη οι φωτογραφίες του οδοιπορικού... Η ψυχή μου ακόμη τριγυρνά στα σκληροτράχηλα βουνά, στους κακοτράχαλους δρόμους, στα έρημα χωριά,στους αγνούς ανθρώπους...εκεί ψηλά...στα βουνά των Αγράφων. Το μυαλό και η καρδιά ακολουθούν πρόθυμα αλλά η λογική έχει αντίθετη άποψη... "προσγειώσου, η βόλτα τελείωσε, υπάρχουν υποχρεώσεις, λογαριασμοί, εφορίες, τράπεζες, δουλειές..." Για μια φορά ακόμα όμως θα παραμερίσω τις κραυγές της λογικής και σβήνοντας την μίζα της μηχανής του μυαλού μου, θα αφήσω τον εαυτό μου να ξανα-ταξιδέψει ήρεμα στα μονοπάτια των αναμνήσεων... Το οδοιπορικό πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου. Η παρέα αποτελούνταν από τους Σωτήρη (Varadero - Bridgestone), Θάνο (Gs 1150 - Karoo), Φίλιππο (GS 1200 - Anekee 3), και από εμένα (Africa - Anekee 2). Συνολικά διανύσαμε 215χλμ τα 115 από αυτά σε χωμάτινους δρόμους των Αγράφων (Τύμπανος, Πετροχώρι,Πετρίλο, Νιάλα). Η εκκίνηση έγινε στις 08:00 το πρωϊ της Κυριακής και η επιστροφή στις 21:00 της ίδιας ημέρας. Στα Τρίκαλα συναντήθηκα με τον Σωτήρη και το Θάνο (ήρθε από Λάρισα), ενώ κάπου στον Τύμπανο θα συναντούσαμε τον Φίλιππο που ερχόταν από την Άρτα. Το πρώτο κομμάτι της διαδρομής καθώς και η πρώτη στάση για να εφοδιαστούμε τον πρωινό μας καφέ έγινε στην κομώπολη του Μουζακίου. "Αφού φοράω Karoo" μια ατάκα του Θάνου που ακούσαμε πάνω από 200 φορές στο οδοιπορικό μας :) Άντε, καλοφόρετα με πολλά-πολλά χωμάτινα χιλιόμετρα Καλή παρέα, διάθεση, καφές, τσιγάρα...α και Karoo :) και τα πρώτα ανηφορικά κομμάτια εμφανίστηκαν μπροστά μας. Σηκώνοντας το βλέμμα λίγο πάνω από τον δρόμο μπορούσα να δω όλη την μεγαλοπρέπεια των κορυφογραμμών των Αγράφων. Βουνά εντυπωσιακά των οποίων η ατμόσφαιρα έχει χαρακτηριστεί ως μια από τις πιο καθαρές του πλανήτη!!! Στα 2.184 μέτρα η ψηλότερη κορυφή (Καράβα) με πολλές άλλες (Ντελιδίμι, Βουτσικάκι, Φτέρη κ.α) να ακολουθούν κατά πόδας πάνω από τα 2000 μέτρα. Εναλλαγή τοπίου όπου ανεβαίνοντας υπάρχει μεγάλη ποικιλία χλωρίδας με κυρίαρχο το έλατο ενώ από κάποιο υψόμετρο και πάνω αρχίζει το τοπίο να γίνεται άγριο με την πέτρα και την χαμηλή βλάστηση να δεσπόζει στα περισσότερα σημεία. Επιβεβλημμένη η στάση στα πρώτα "πέταλα" του δρόμου λίγο πριν το πέρασμα του Τύμπανου (1700μ), για "λίγες" φωτογραφίες. Επί το έργω :) (φωτογραφία Σωτήρη) Το συγκεκριμένο κομμάτι της διαδρομής εκτός από την ομορφιά που προσφέρει στον ταξιδιώτη, έχει και κάποια χαρακτηριστικά τα οποία, για τους ντόπιους, είναι κάτι σαν κατάρα. Ο Τύμπανος είναι άρικτα συνδεδεμένος με ένα τραγικό περιστατικό το οποίο έλαβε χώρα στις 21 Ιανουαρίου 1967 όταν στις χιονισμένες του πλαγιές βρήκαν τραγικό θάνατο 4 ανθρώποι στην προσπάθειά τους να περάσουν το βουνό την νύχτα. Μια σβάρνα (χιονοστιβάδα) έκοψε το νήμα της ζωής τους και βύθισε στο πένθος το χωριό της Αργιθέας (περισσότερες πληροφορίες για το τραγικό περιστατικό μπορείτε να βρείτε εδώ). Ο χειμώνας στην συγκεκριμένη περιοχή έρχεται πολύ νωρίς το Φθινόπωρο και φεύγει αργά την Άνοιξη. Τα προβλήματα ειδικά στην μετακίνηση είναι πολύ μεγάλα αν και οι τοπικοί παράγοντες γνωρίζοντας τι πρόκειται να αντιμετωπίσουν κάθε χρόνο παίρνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε τουλάχιστον να διατηρούν τους βασικούς οδικούς άξονες ανοιχτούς. Η ζωή και η καθημερινότητα των ανθρώπων, στα ορεινά χωριά των Αγράφων αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας, κάθε άλλο παρά εύκολη είναι και τουλάχιστον από την πλευρά μου έχουν τον σεβασμό μου... Το πέρασμα του Τύμπανου το έχω διασχίσει αρκετές φορές και αξίζει να δείτε εδώ και εδώ τι σημαίνει χειμώνας σε αυτή την περιοχή της οροσειράς των Αγράφων. Περιμένοντας τον Φίλιππο από την Άρτα και φωτογραφίζοντας... (φωτογραφία Σωτήρη) Φίλιππος (φωτογραφία Θάνου) (σημείο φωτογραφίσης) Ο χρόνος κάθε άλλο παρά μας πίεζε μιας και ξέραμε ότι τα χιλιόμετρα που είχαμε να διανύσουμε ήταν λίγα και ότι το αργότερο στις 17:00 θα είχαμε γυρίσει στις βάσεις μας. :P Με την άφιξη του Φίλιππου είχε έρθει η ώρα οι τέσσερίς μας πλέον να συνεχίσουμε να ανεβαίνουμε προς την κορυφή του περάσματος. Κάπου εκεί θα αφήναμε το ασφάλτινο κομμάτι για να "χαθούμε" στα λιγότερα γνωστά μονοπάτια των Αγράφων. Χάρτης διαδρομής (στο σημείο C μπήκαμε στον χωματόδρομο στα αριστερά του δρόμου) Λίγα χιλιόμετρα οδήγησης σε εύκολο χωματόδρομο και στάση για τον πρωϊνό μας καφέ. Το θέαμα γύρω μας μαγευτικό... Οι προκλητικές καμπύλες των βουνών, η δροσερή πρωϊνή αύρα,οι όμορφοι ήχοι δημιουργούσαν μια απίστευτη αίσθηση ηρεμίας και πληρότητας... ( σημείο φωτογραφίσης) (φωτογραφία Θάνου) "Όταν κοιτάς από ψηλά, μοιάζει ο κόσμος ζωγραφιά..." Το σώμα σε ταξίδεψε με ασφάλεια... έφτασες στο σημείο... περιμένεις λίγες στιγμές... και ξαφνικά εκεί που αρχίζεις να παίρνεις τις απαραίτητες ανάσες, από μέσα σου ξεχύνονται όλα αυτά που αγαπάς όλα αυτά που φοβάσαι... άγγελοι και δαίμονες... σκέψεις και αισθήσεις... ψυχή και μυαλό φεύγουν όλα από μέσα σου αφήνοντας απλά τα μάτια να καταγράφουν τον τρελό χορό που στήνεται τριγύρω. Χωρίς ρυθμό, χωρίς τέμπο, νότες διάσπαρτες στον χόρο... Ανάταση ψυχής? Αγαλίαση? Τρέλα? Ίσως όλα, ίσως τίποτα... ( σημείο φωτογραφίσης) Θάνος Σωτήρης Φίλιππος Βαγγέλης "Αρχη ήμισυ του παντός"...και η αρχή είχε γίνει με εντυπωσιακό τρόπο. Τα επόμενα χιλιόμετρα είχαν κάτι μαγικό. Η επιλογή του Θάνου να οδηγήσουμε σε αυτή την διαδρομή ήταν ό,τι καλύτερο. Ο δρόμος όσο προχωρούσαμε γινόταν και πιο δύσκολος. Οδηγούσαμε κατά μήκος του βουνού λίγα μέτρα κάτω από την κορυφή του. Μπλε, καφέ, πράσινο, κίτρινο, κόκκινο όλα τα χρώματα μπροστά, πάνω, δεξιά, αριστερά...τα μάτια παλεύουν να καταγράψουν, το μυαλό πιέζει να αποθηκεύσει... Κάμερες, φωτογραφικές όλα σε λειτουργία.... ( σημείο φωτογραφίσης) Ο δρόμος μας οδήγησε στο Πετροχώρι. Ορεινός οικισμός των Αγράφων, με ελάχιστους κατοίκους που ασχολούνται αποκλειστικά με την κτηνοτροφία. Λίγο πριν το χωριό και σκαρφαλωμμένος στις πλαγιές του βουνού ένας μικρός πέτρινος οικισμός. Στην αρχή πίστεψα πως πρόκειται για τα απομεινάρια του παλιού χωριού αλλά στην πορεία ανακάλυψα πως πρόκειται για τις κατοικίες των βοσκών της περιοχής. Λίγα σπίτια (περίπου 7-8) το ένα κοντά στο άλλο. Χωρίς ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά γνωρίσματα χτισμένα από πέτρες, χωρίς να υπάρχει αρμός ή λάσπη ανάμεσά τους, με πολύ χαμηλά ταβάνια, μικρά παράθυρα και μικρές πόρτες. ( σημείο φωτογραφίσης) Είναι στιγμές που νιώθω πως ο χρόνος γύρω μου έχει σταματήσει, κλείνω τα μάτια μου και ταξιδεύω πίσω... Ανάβω τσιγάρο και προσπαθώ να ακούσω τους ψίθυρους... μικρές ιστορίες που πλανώνται στον αέρα που ανάλογα με τη διάθεσή του, τις φέρνει κοντά ή τις παίρνει μακριά... Ανοίγω τα μάτια μου, επιστροφή στο "τώρα"... Αγγίζω να αισθανθώ, όλα είναι εκεί... Όπως ήταν πριν, όπως θα είναι μετά... Ταξιδιώτες και περαστικοί μια στιγμή στον χρόνο... Ζωή "μικρή" Ζωή "μεγάλη" Στο χέρι μου είναι... Χάρτης Διαδρομής (στο σημείο C βρίσκεται ο πέτρινος οικισμός) Κατηφορικά τα επόμενα κομμάτια της διαδρομής με τον δρόμο να δυσκολεύει. (φωτογραφία Θάνου)
×
×
  • Create New...