adel

Ευχαριστώ φίλε, καλά θα ήταν, αλλά για φέτος δύσκολο... Δεν πειράζει, ο χρόνος περνάει πολύ γρήγορα. Πρόσεξες πόσο γρήγορα πέρασε μια χρονιά από το 15ο; Σαν χτες μου φαίνεται...

Ωραία, ωραία, προσαρμοζόμεθα. Άντε, να ανεβάσω και το μηχανάκι για καμιά βόλτα και θα είμαι jet naoum....

Ακριβώς το ίδιο δίλημμα είχα πέρσι, και τελικά πήγα στο πρώτο μου 36ωρο. Δεν το μετάνιωσα, και από το 36ωρο φεύγεις καλύτερος οδηγός, γιατί μαθαίνεις πράγματα για τη μηχανή σου και, κυρίως, για εσένα που δύσκολα θα μάθαινες αλλιώς, γιατί δεν βάζεις εύκολα τον εαυτό σου σε τέτοια διαδικασία πίεσης από μόνος σου. Την πρώτη μέρα, όταν γυρνούσα στο ξενοδοχείο μετά από 16 ώρες σερί οδήγησης και μη μπορώντας να πάω παραπάνω από 60 γιατί υπέφερα, κατάλαβα ποια ήταν τα όρια μου. Δεν είχα πιέσει ποτέ τόσο πολύ, για τόση πολλή ώρα, με τόση βροχή και τόσες εναλλαγές στεγνό-βρεγμένο. Ήμουν τόσο πτώμα που έκανα τα τελευταία 100-150 χιλιόμετρα σε 4 ώρες από εθνική. Κι αυτό για να βγάλω μόλις τα 2/3 της διαδρομής! Την άλλη μέρα το πρωί πονούσα σε όλο μου το σώμα. Δεν συνέχισα, γύρισα Αθήνα. Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους φίλους συνέχισαν, και πολλοί από αυτούς τερμάτισαν. Τότε ξέρεις οτί έχεις δρόμο ακόμα, ξέρεις που είσαι σαν οδηγός και που μπορείς να πας, στο θέμα των αντοχών τουλάχιστον. Τι θα διάλεγα φέτος; Πάλι 36ωρο! Ξέρω τι έκανα σωστά και τι λάθος στο προηγούμενο, και θα ήθελα να πάρω το αίμα μου πίσω, να νικήσω το τέρας, να πάω τα όρια μου πιο μακρυά, να περάσω κάτω από τον τερματισμό ουρλιάζοντας "ΒΓΗΚΕ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ ΜΟΥ, ΒΓΗΚΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!". Έχει δίκιο ο Πατάπης που προειδοποιεί, το 36ωρο είναι κόλλημα. Αν είσαι άπειρος οδηγός, κάνε CSS. Οι γνώσεις που θα αποκομίσεις είναι υπερπολύτιμες και θα σου μείνουν για πάντα. Αν είσαι σχετικά έμπειρος οδηγός, έχεις 200-300 χιλιάδες χιλιόμετρα στον κωλαράκο σου, και έχει τύχει να διαβάσεις/δεις twist of the wrist, total control, sport riding techniques κλπ, δοκιμάζοντας και κάποια πράγματα σε ελεγχόμενο περιβάλλον, κάνε 36ωρο. Θα μάθεις ότι ίσως και να μην είσαι τόσο έμπειρος τελικά, καθώς και οτι η ταχύτητα δεν είναι το παν για να πας γρήγορα(!) και να φτάσεις πριν τα φτύσεις. Ή απλά θα μετρήσεις τις αντοχές σου σε ένα από τα πιο δύσκολα μοτοσυκλετιστικά event που θα βρεθείς σαν κοινός θνητός. Αυτά από μένα, ωραία διλήμματα είναι αυτά, keep riding...

Καλά τα λέει η vael...

Μόλις φτιάχτηκε κατηγορία στα bookmarks με αφορμή το καταπληκτικό σου post. "Travel tips" κ'ετσ'... :P Το καλοκαίρι πάμε για το Αθήνα-Βρυξέλλες μέσω Άλπεων (ή κάτι τέτοιο ) και σιγά-σιγά πρέπει να ξεκινάω μελέτη. Ευχαριστώ, φίλε...

Γούσταρα να πάρω το αίμα μου πίσω μετά την περσινή εξόντωση. Ας όψεται...

Σε αντίστοιχη συζήτηση για τα υποχρεωτικά φωσφοριζέ μπουφάν στη Γαλλία, κάποιοι γράφαμε οτι σιγά-σιγά, βήμα-βήμα τη φορά, οι μοτοσυκλέτες θα απαγορευτούν τελείως, "για το καλό μας" πάντα. Το πρόβλημα είναι οτί ο κόσμος δείχνει να είναι όλο και πιο πρόθυμος να δεχτεί κράτη και εξουσίες από πάνω του που του φέρονται σαν να είναι εξ' ορισμού ανίκανος να αποφασίσει για τον εαυτό του, σαν να είναι παιδάκι που χρειάζεται γκουβερνάντα να το προσέχει. Αν συνεχιστεί αυτή η εξέλιξη, μιλάμε ότι ο κόσμος του Όργουελ θα μοιάζει παιδική χαρά μπροστά σε αυτό που θα ζήσουμε... :(

Στη δημοσκόπηση λείπει η επιλογή "δεν έχω ιδέα, έχω χάσει τη μπάλα..."

Με τη Φαίη θα πάμε παντού, δεν κωλώνουμε πουθενά... Τώρα, αν τα φτύσει η θεία, δεν έχω ιδέα. Μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να ταξιδεύει με μηχανάκια από σχεδόν όλες τις κατηγορίες της δημοσκόπησης, ακόμα και με αυτές που δεν ψήφισα, όπως παπιά, σκούτερ κετς. Βασικά, με ότι έχω θα ταξιδεύω, σε όλα βρίσκω χαρά και αρετές. Όρεξη να έχουμε, τρέλα εφηβική και γερό κώλο...

Τώρα σκέφτομαι διάφορες καφρίλες για τα BMW, αλλά ας όψεται... Ωραία πένα, μεγάλο πάθος, να 'ναι καλά εκεί που πάει...

Μπράβο αγορίνα, να 'σαι πάντα καλά και να προσέχεις εκεί έξω, τυπάκια σαν κι εσένα τα χρειαζόμαστε...

Που σημαίνει... μεγειά το transalp...:-)

Χαλααααρωσε, άκου το ποταμάκι, άκου τα πουλάκια...

Νταξ, σπαστικό είναι, αλλά προσωπικά έχω σαν κανόνα να μην πιέζω αυτούς που με καθυστερούν στις διηθήσεις, απλά γιατί δεν έχουμε όλοι τη ίδια άνεση-εμπειρία στο χώσιμο και δεν χρειάζεται και να την έχουμε. Δεν θέλω να ζορίζω κάποιον να πηγαίνει πιο γρήγορα από όσο αισθάνεται άνετα, γιατί θα αγχωθεί, θα κάνει καμιά μαλακία, και αν είναι και ξεκράνωτος θα έχουμε άλλα. Περιμένω υπομονετικά να βρω ευκαιρία να τον περάσω. Όπως έχουμε ξαναματαπεί, στην Αθήνα πρέπει να είσαι ο δάσκαλος του ζεν, ο γκουρού της εσωτερικής γαλήνης, το φύλλο που αιωρείται στη φθινοπωρινή αύρα, η άχνη ζάχαρη πάνω στον κουραμπιέ, you get the point, αλλιώς άστο, θα υποφέρεις και θα βασανίζεις τον εαυτό σου και τους άλλους...

Εχμ...

Ούτε εμείς προλάβαμε να τα δούμε, για πολύ... Ακόμα χωνεύω...

:rotfl:

Πίσω στη βάση. Ευχαριστώ όλα τα παιδιά για την παρέα, ωραία τα περάσαμε και σήμερα. Θα μου λείψετε ρε τρελοκομεία... B)

Πάω να ξυπνήσω τη Φαίη. Καλό μας δρόμο....

Μπαμπόγερε που γελάς, θα έρθεις, ή σηκώθηκες για το τσαγάκι σου;

Καλημέραααααααααααααα.... Στο πάρκινγκ 200 μέτρα πριν τα διόδια είναι η συνάντηση αρχηγέ, δεν το χάνεις με τίποτα, εκτός κι αν σε λένε Μάκη....

Παίξε ένα τζόκερ ρε φίλε, αφού σε πάει... :P

Πωωωω ρε φίλε! Τι λουκούμι ήταν εκείνο!

Ο ανταγωνισμός μας δεν είναι μεταξύ μας, φίλτατε. Ο εχθρός είναι η προβατίνα, την οποία πρέπει να πολεμήσουμε ενωμένοι, αλλιώς θα μας στείλει αδιάβαστους all τουγκέδα...