The Avra Project

[pablo 122]

Αυτα ειναι τα ωραια! Κλη αρχη και παλι on the road Νικολα!

[Ταξιδευτής 6.947]

Σκεφτομαι καιρο τωρα να ξαναγραψω στο θεμα-οδυσσεια της ανακατασκευης της Αυρας.

Ποτε επιασα το αλενοκλειδο για να βγαλω τα fairings; Ποτε ξεκινησα να γραφω για την διαδικασια; Ποτε εγραψα το τελευταιο μηνυμα; Ουτε που θυμαμαι.
Το μονο που θυμαμαι σιγουρα ομως ειναι οτι παει τοσος καιρος που για αλλη μια φορα ντρεπομαι να ξανα-ξεκινησω. Το γεφυρι της Αρτας τελειωσε σε πολυ λιγοτερο χρονο απο δαυτο το μηχανακι.

Με τη δουλεια εχω καταντησει ρομποτ. Σπιτι δουλεια, δουλεια σπιτι, δουλεια δουλεια δουλεια και στο τελος ενα ΣΚ που δεν πρωτοφτανει για τιποτα. Να δεις ενα φιλο; Την καλη σου; Τους δικους σου; Να κανεις ψωνια; Να μαζεψεις ενα σπιτι; Να παρεις μια ανασσα η να πας μια μικρη εκδρομη τελικα;

Και μεσα σε ολα αυτα η Αυρα εκει, στο γκαραζ σκεπασμενη, να περιμενει να ολοκληρωθει μια διαδικασια που ποτε δεν τελειωνει γιατι ο Νικος δεν βρισκει το χρονο/διαθεση/ευχερια να ασχοληθει. Στο μεταξυ χαθηκα απο τα φορα (και απο δωθε), ψαχνω να βρω χρονο να κατσω και να γραψω πραγματα που σας χρωστω και ολο ο καιρος περναει. Και ειναι αμειλικτος ο κερατας.

 Οποτε καποια στιγμη ερχεται το πληρωμα του χρονου που λενε και μαζι η υποσχεση: να κατσω να ασχοληθω με την Αυρα μου, να κατσω να γραψω δυο γραμμες που σας χρωστω, να βγω παλι στην επιφανεια, να παρω ανασσες μηχανοβιες, να σκεφτω ταξιδια, μηχανες, δρομους, χαρτες, ονειρα, πλανα και ολα οσα η μ@λ@κισμενη καθημερινοτητα μας εχει κλεψει.

Που ειχαμε μεινει; Αναθεμα και αν ξερω. Στο καιρο που ελειπα ο αγαπητος μου Σαββας εβαλε δυο φωτο της κυριας στο δρομο απο τη πρωτη της βολτα και μεχρι εκει. Ομως απο τοτε μεχρι τωρα πολυ νερο περασε μεσα στ' αυλακι και πολλα ειδα, επαθα και εμαθα.

Ας τα πιασουμε ομως με τη σειρα.

Ειχα αφησει το θεμα στο οτι χρειαζομουν εναν μηχανικο για μερικα απλα πραγματακια για τα οποια ειχα τις γνωσεις αλλα οχι και τα καταλληλα εργαλεια.
Ηθελα να χαλαρωσουμε λιγο τα υπερβολικα σφιγμενα νεα ρουλεμαν του λαιμου (γιατι τωρα εκανε οχταρια), να τριψουμε λιγο δισκους/πλατο (γιατι πατιναριζε στο ξεκινημα οταν ζεσταινοταν) και να αλλαξουμε τη πισω δισκοπλακα (γιατι για να μπει η νεα επρεπε να βγει το κεντρικο 46αρι παξιμαδι που ηταν σφιγμενο τα 20 κιλα ροπης.

Τελικα ο μηχανικος βρεθηκε, ειχε τις καλυτερες συστασεις και παροτι μακρυα μου πηρα την καλη μου και πηγαμε.
Η απαντηση του μηχανικου στα οσα ηθελα ηταν θετικη ομως ακουγοντας τη μηχανη στο ρελαντι εκρινε οτι θα επρεπε να συγχρονισουμε και λιγο τα καρμπυρατερ.

Προσωπικα δεν ενοιωθα την αναγκη για κατι τετοιο, ομως αφου επεμενε και κατοπιν παροτρυνσης και ενος καλου φιλου ειπα ναι. Και καπου εδω ξεκινησε μια νεα περιπετεια η οποια ομως εφερε ενα ανελπιστο αποτελεσμα...
 

[originalksd 1.995]

Έλα και βάζεις φωτιές πάλι !!!
Γράφε που μας έφαγε η αγωνία !!! 
Τι έγινε ???
ΤΙΙΙΙΙΙΙΙ ?!?!?!?!
 

[Ταξιδευτής 6.947]

Οταν μετα απο λιγο καιρο πηγα να παρω τη μηχανη ειχα αναμεικτα συναισθηματα. Ειχε αλλαξει οντως τη δισκοπλακα, αλλα τα ρουλεμαν στο λαιμο παροτι ηταν λιγο πιο χαλαρα δεν ηταν οσο θα επρεπε για να εχω σωστο τιμονι και οσο για τους δισκους δεν ειχε κανει τιποτα. Γιατι; Δεν θυμαμαι αν πηρα ικανοποιητικη απαντηση. Παντως αυτο που ξερω ηταν οτι δεν ανοιξε την καμπανα.

Και ο συγχρονισμος; Αυτος ειχε γινει και οντως η μηχανη στο ρελαντι δουλευε πιο στρωτα οποτε σκεφτηκα οτι αφου αυτο ηταν οκ χαλαλι αν ειχε και κατι που δεν εκανε.

Πηρα τη μηχανη και βγηκα στο δρομο και εκει ηρθε η πρωτη εκπληξη. Ανοιγοντας το γκαζι εστω και στα 2/5 απο χαμηλα, η μηχανη με το που παιρνουσε τις 4,000 στροφες γονατιζε και κομπιαζε ανεβαζοντας πολυ πιο κρατημενα απ' οτι στις χαμηλοτερες στροφες. Ηταν μια πολυ ασχημη αισθηση... Σαν να προσπαθεις να ανοιξεις το γκαζι με 6η ενω νομιζεις οτι εχεις 3η μεσα και να αναρωτιεσαι γιατι δεν παει το μηχανακι.

Την πρωτη φορα που συνεβει αυτο μαλιστα νομισα οτι αυτο ακριβως ειχε συμβει. Εβρισα τον εαυτο μου σιωπηλα που ειχα λαθος ταχυτητα στο κιβωτιο και πηγα να κατεβασω, ομως συντομα διαπιστωσα μετα λυπης οτι δεν ειχα κανει λαθος. Η μηχανη ΟΝΤΩΣ γονατιζε με το που περνουσε τις 4,000 στροφες και αυτο δεν ηταν στο μυαλο μου. :(

Μεχρι να γυρισω στο σπιτι εκανα αρκετα χιλιομετρα και διαπιστωσα οτι αυτο γινοταν σε ολες τις ταχυτητες και σε καθε περιπτωση που προσπαθουσα να ανοιξω λιγο παραπανω το γκαζι.
Το παραξενο στην ιστορια ηταν οτι ενω ακουγα το μοτερ να μουγκριζει και να προσπαθει, η αισθηση επιταχυνσης δεν ειχε καμια σχεση με πριν. Ανεβαζε στροφες μεν, ομως η δυναμη δεν ηταν πουθενα.

Προτου η μηχανη παει στο μηχανικο την ειχα κανει μια πρωτη βολτα και ειλικρινα δεν θυμομουν να ειχε αυτο το τοσο ασχημο κομπιασμα.
Αυτο που σιγουρα θυμομουν ηταν οτι ανεκαθεν η μηχανη ειχε μπολικο γκαζι και ακομα περισσοτερη ροπη. Με το που περνουσε τις μεσαιες στροφες μαλιστα ειχε ενα πολυ ωραιο σκαλοπατι δυναμης και σου τραβουσε μια γερη κλωτσια γκαζωνοντας για τον κοφτη. Τωρα γινοταν το αντιθετο. Με το που περνουσε τις 4 χιλιαδες...κοψιμο στην επιταχυνση λες και επεφτα πανω σε εναν αορατο τοιχο. 

Πηρα τηλεφωνο το συνεργειο κατευθειαν και απογοητευμενος του ειπα τις εντυπωσεις μου. Η απαντηση του ηταν αποστομωτικη: "Α ναι, και εγω οταν εκανα το συγχρονισμο ειδα οτι η μηχανη ηρεμησε σε σχεση με πριν αλλα αυτο μπορει να ηταν γιατι πριν δουλευε ασυγχρονιστα και εβγαζε τη δυναμη της αποτομα."

"Μηπως εφταιγε ο συγχρονισμος;" ειπα. "Δεν μπορει. Δεν πειραξα τιποτα παρα τις βιδες το συγχρονισμου. Δεν εβγαλα καν ντεποζιτο"

Σε ελαχιστο χρονο την ειχα παει πισω για να δουμε τι μπορει να φταιει.
Τελικα κατεληξε στο οτι το σωληνακι της εξαερωσης στο ντεποζιτο ηταν βουλωμενο (που οντως ηταν) και οτι αυτο ειχε σαν αποτελεσμα να κανει υποπιεση μην αφηνοντας την βενζινη να κατεβει στα καρμπς.

Εδω βεβαια υπαρχει η μικρη λεπτομερεια οτι η Αυρα ειναι μια απο τις λιγες μηχανες που παροτι εχει καρμπυρατερ, εχει ΚΑΙ αντλια βενζινης, οποτε σε αυτη τη περιπτωση η αντλια θα δουλευε υπερωριες για να κατεβασει καυσιμο, αλλα σιγουρα σαν ιδεα εστεκε.

Καθαρισαμε το σωληνακι και βγαλαμε τη μηχανη για δοκιμη. Δουλεψε; Με το χερι στη καρδια θα ελεγα.... δεν ξερω. Ισως. Μπορει. Μου φαινεται.
Ηθελα να το πιστευω οτι ειχε διορθωθει ομως και παλι ενοιωθα τη μηχανη να ανεβαζει κρατημενα στροφες και ειδικα μετα τις 4,000. Παντως το μονο σιγουρο ηταν οτι δεν ειχε σε καμια περιπτωση το ωραιο σκαλοπατι που ειχε παλια.

Οταν το ειπα στο μηχανικο ηρθε το τελειωτικο χτυπημα: "Τωρα δουλευει γραμμικα γι' αυτο και νομιζεις οτι δεν παει. Εγω νομιζω οτι παει μια χαρα για εφταμισι".

Παροτι το σχολιο περι των εφταμισι με στεναχωρησε το αφησα ασχολιαστο και σκεφτηκα οτι μπορει και να ειχε δικιο...

Τροποποιήθηκε Απρίλιος 20 , 2016 από τον Ταξιδευτής

[peterpan 1.734]

Μου την σπανε αυτου του τυπου οι μηχανικοι.

Δεν θελω την γνωμη τους, θελω να μου το φτιαξουν οπως ειναι κατασκευασμενο για να πηγαινει!

[FlyingInADream 10.371]

Μου την σπανε αυτου του τυπου οι μηχανικοι.

Δεν θελω την γνωμη τους, θελω να μου το φτιαξουν οπως ειναι κατασκευασμενο για να πηγαινει!

Ναι σωστά, ως γνωστόν το VFR750 είναι μια μοτό της Honda, φτιαγμένη να έχει σκαλοπάτια στην απόδοση...

Κάτσε να δούμε πως θα εξελιχθεί η ιστορία...

 

 

[Ταξιδευτής 6.947]

Χρειαζομουν χρονο και χιλιομετρα για να καταλαβω αν τελικα ολο αυτο ηταν μεσα στο κλουβιο μου κεφαλι η αν οντως η μηχανη ειχε καπου προβλημα και γονατιζε.

Καπου εκει εγινε η βολτα μας με τον φιλο Σαββα και την παρεα του. Ο προορισμος ηταν στο ομορφο χωριουδακι της Τιθορεας. Ξεκινησα ανεξαρτητα απο τα παιδια και μεσω της αγαπημενης μου διαδρομη Μανδρας - Θηβας κατεληξα να περιμενω τα παιδια στον Αλιαρτο απολαμβανοντας τη χειμωνιατικη λιακαδα.

Θα ηθελα να πω οτι ηταν μια υπεροχη στιγμη ομως θα ημουν ψευτης. Στη διαδρομη μεχρι εκει ειχα κανει πλεον αρκετα χιλιομετρα για να ειμαι σιγουρος οτι η μηχανη ΟΝΤΩΣ ειχε θεμα. ΔΕΝ εφταιγε το αδειο ντεποζιτο. ΔΕΝ εφταιγε η κακη βενζινη. ΔΕΝ εφταιγε το αγυριστο κεφαλι μου. ΔΕΝ εφταιγε ο Ερμης που εκανε τριο με τον Αρη και την Αφροδιτη  στην Ανω Ραχουλομαγουλιτσα.

Με το που περνουσε η μηχανη τις 4 χιλιαδες στροφες -και εκει ακριβως που περιμενες το ξεσπασμα- το μοτερ επεφτε σε χειμερια ναρκη. Ενω μεχρι τις 4 ανεβαζε ζωηρα μετα... καληνυχτα.

Σκεφτηκα οτι θα μπορουσα να το συνηθισω το νεο χουγι. Αν ανοιγα προσεκτικα και λιγο λιγο το γκαζι τοτε περνουσε το σκαλοπατι των τεσσαρων χιλιαδων χωρις να γονατισει -προφανως ομως αυτο γινοταν γιατι ανοιγα τοσο λιγο που δεν γονατιζε διοτι δεν γκαζωνε κιολας. Ομως ισως και να το συνηθιζα.

Η μεγαλη απογοητευση ομως ηρθε στη Τιθορεα ανεβαινοντας για την πλατεια του χωριου. Σε μια καλη ανηφορα που ρολαριζα με 1η περνωντας το κακοφημο πλεον σημειο των 4,000 στροφων η μηχανη δεν γονατισε απλα αλλα εκανε δυο-τρια γερα κομπιασματα σαν να εκλεινε απο μονη της το γκαζι στιγμιαια.

Επρεπε να βρεθει οπωσδηποτε λυση. Αν πριν ημουν αναποφασιστος αν η μηχανη ειχε προβλημα η αν ηταν στο μυαλο μου ολο αυτο, τωρα ημουν σιγουρος. Ξερω οτι τα VFR φημιζονται για το "ηλεκτρικο" και γραμμικο τους δουλεμα και σε αυτο ο μηχανικος ειχε δικιο, ομως το να κλωτσαει και να μπερδευει ετσι σε μια ανηφορα που ζοριστηκε ΔΕΝ ηταν λογικο.

[Ταξιδευτής 6.947]

Και να ηταν αυτο το μονο προβλημα...
Απο εκεινη την βολτα στη Τιθορεα εγραψα αρκετα ακομα χιλιομετρα σε μια προσπαθεια να καταλαβω τι γινοταν.
Και ανακαλυψα οτι η μηχανη περα απο το κομπιασμα ειχε χασει αισθητα και τη δυναμη της.

Σεναριο #1: Παραμονη πρωτοχρονιας απογευμα βρισκομουν στο παραδρομο της εθνικης οδου καπου στο περιστερι. Εκεινη τη μερα ειχε τρομερο κρυο και επεφτε απο ωρα χιονακι. Ο δρομος κατω βρεγμενος απο το χιονι και τα λαστιχα της μηχανης παγωμενα. Ημουν σταματημενος σε ενα καθετο στενακι και ξεκινησα με 1η για τον παραδρομο, οποτε και στιγμιαια θελησα να δω τι θα εκανε η μηχανη αν ανοιγα λιγο αποτομα το γκαζι.
Εσεις τι πιστευετε; Τι θα εκανε η δικη σας σε τετοιες συνθηκες;
Η Αυρα αρχισε να ανεβαζει στροφες σχετικα ραθυμα, εκανε το γνωστο πλεον κομπιασμα στις 4 και...αυτο ηταν. Δεν καταφερα να σπασω τη προσφυση του ελαστικου σε καμια περιπτωση!

Το οτι ενα παπι που βγηκε ακριβως μετα απο το ιδιο στενο εφυγε με παντιλικια ηταν ακρως αποκαρδιωτικο...

Σεναριο #2: Κοπη πιτας του VFR club σε χωριουδακι εξω απο τους Δελφους. Εχουμε σχολασει απο το φαγοποτι και πιανουμε το δρομο της επιστροφης. Στις γνωστες ανοιχτες ανηφορικες στροφες για Αραχωβα δεν υπηρχε καμια κινηση και οι φιλοι -πολλοι δικαβαλοι- ανοιξαν το γκαζι λιγο ανεβαζοντας ρυθμο.
Προσπαθησα να τους ακολουθησω και συντομα ανακαλυψα οτι παροτι σχεδον εσκιζα το μοτερ ΔΕΝ μπορουσα να κρατηθω μαζι τους ουτε καν στις ευθειες. Και δεν μιλαμε για εξωτικες μηχανες: VFR, BMW GS, CBF... Εφευγαν μπροστα αεροπορια και εγω τους κοιτουσα με το κυαλι.

Με αυτα και αυτα ημουν πλεον προβληματισμενος και πολυ στεναχωρημενος.
Δεν ηθελα να κατηγορησω τον μηχανικο, ομως ΚΑΤΙ ειχε συμβει καποια στιγμη απο το συμβαν στην Ιρλανδια μεχρι τωρα. Μπορει ο συγχρονισμος να ειχε φερει στην επιφανεια καποιο αλλο κρυμμενο προβλημα, η πολυ απλα μπορει να ηταν μια κακη συγκυρια. Μπορει το βουλωμενο σωληνακι να ειχε ζορισει τη τρομπα βενζινης σε τετοιο βαθμο που τωρα οταν χρειαζοταν επιπλεον καυσιμο εμενε χωρις. Χιλιες θεωριες γυριζαν στο μυαλο μου.

Απο την αρχη αποφασισα οτι δεν θα πηγαινα πισω σε αυτον για να μου βρει λυση για δυο βασικους λογους.
Καταρχας ο ιδιος θεωρουσε οτι η μηχανη ετσι οπως ηταν τωρα πηγαινε καλα, οποτε τι ακριβως να του ζητουσα να φτιαξει; Αφου ηδη εκρινε οτι προβλημα τωρα δεν υπηρχε.
Κατα δευτερον δεν ηθελα με τιποτα να μπω για αλλη μια φορα σε μια διαδικασια να πρεπει να παω στον Χ ειδικο, να αφησω τη μηχανη, να την μελετησει, να περιμενω να την φτιαξει, να τη δοκιμασω, να δω ΑΝ εχει φτιαχτει και αν οχι να ξαναπαω και να τον παρακαλεσω εκ νεου να δει το προβλημα κλπ κλπ.
Το εχω ζησει πολλα χρονια αυτο το πραγμα και ειλικρινα το σιχαινομαι.

Στην εποχη της συλλογικης γνωσης του internet μπορεις να μελετησεις, να ρωτησεις, να μαθεις και αν θες ακομα και να εντρυφησεις σε οποιο θεμα θες. Δοξα τον γιαραμπη δυο γραμμαρια μυαλο εχω και αν μη τι αλλο μπορω να ειμαι προσεκτικος και μεθοδικος σε οτι κανω.

Ετσι ξεκινησα τη μελετη: "Καρμπυρατερ, αυτος ο μεγαλος αγνωστος, Επεισοδιο 329"
Τα καρμπυρατερ ειναι εν μερει μηχανολογια και εν μερει τεχνη. Η διαδικασια μιξης εξαχνωμενης βενζινης με ικανες ποσοτητες αερα σε ολο το φασμα στροφων ενος κινητηρα ειναι κατι πολυπλοκο που εμπλεκει μηχανικη,  μαθηματικα, φυσικη, υδροδυναμικη, εως και ...μαυρη μαγεια!

Δεν ειχα αυταπατες οτι θα γινω εξπερ, ομως πεντε βασικα πραγματα για το πως λειτουργουν αυτα τα μαραφετια θα τα μαθαινα. Εψαξα, διαβασα, ρωτησα, ξαναδιαβασα, ξαναρωτησα. Οι περισσοτεροι κατεληγαν στο οτι εφταιγε ο συγχρονισμος. Ας ξεκινουσα απο αυτο και θα βλεπαμε τη συνεχεια.

Ετσι και εγινε.  Ο αδελφικος φιλος Κωστας ειχε την καλοσυνη να μου δανεισει το Carb tuner pro του, οποτε η Αυρα ξαναμπηκε στο χειρουγειο και γδυθηκε με σκοπο αυτη τη φορα την καρδια της.

Εβαλα τη μηχανη μπροστα και την αφησα να ζεσταθει πολυ καλα, ακολουθοντας τις οδηγιες του tuner και των τεχνικων tutorials στο δικτυο.
Στη συνεχεια συνδεσα το carb tuner επανω και εβαλα μπροστα. Δεν ξερω αν η μηχανη ειχε απορρυθμιστει απο την προηγουμενη ρυθμιση μεχρι τωρα, ομως οι ενδειξεις εδειχναν οτι οι κυλινδροι ηταν αλλα αντι αλλων. Οι δυο μπροστινοι δουλευαν στο σχεδον τερμα πανω μερος του καντραν και οι δυο πισω αντιθετα σχεδον στο τερμα κατω.
Ιδανικα ολες οι ενδειξεις θα επρεπε να ειναι στην ιδια ευθεια. Χοντρικα η θεωρια λεει οτι οταν ανοιγεις το γκαζι ολες οι πεταλουδες πρεπει να ανοιγουν το ιδιο ωστε ολοι οι κυλινδροι να παιρνουν την ιδια ποσοτητα αερα/καυσιμου. Στο κατω μερος τα carbs εχουν καποιες μικρες βιδουλες που επιτρεπουν να ρυθμιζεις το ποσο θα ανοιγει η οχι η καθε πεταλουδα. Ο σκοπος ειναι να τις συγχρονισεις ολες (εξ'ου και συγχρονισμος) να ανοιγουν το ιδιο.
Οι ενδειξεις στο carb tuner βοηθανε σε ακριβως αυτο: μετρανε την υποπιεση στα carbs οποτε οταν ειναι σε ολα η ιδια, τοτε οι πεταλουδες ανοιγουν στον ιδιο ρυθμο.

Δεν μου πηρε πολυ ωρα για να φερω τις ενδειξεις σε μια ευθεια, οποτε σκεφτηκα να κανω μια δοκιμη αν αυτο ειχε βελτιωσει τα πραγματα.
Το αποτελεσμα ηταν εντυπωσιακο. Η μηχανη εδειχνε να εχει δυναμωσει αισθητα και το κακοφημο σημειο στις τεσσερις χιλιαδες ειχε εξομαλυνθει σε τεραστιο βαθμο!
Τελικα η ρυθμιση ειχε φερει αποτελεσμα!

Γυρισα τη μηχανη στο σπιτι με ενα μεγαλο χαμογελο και προς στιγμη σκεφτηκα οτι την ειχα γλυτωσει φτηνα και οτι ολο αυτο ηταν θεμα μιας απλης ρυθμισης. Ομως στο πισω μερος του μυαλου μου μια φωνη με ετρωγε: "Αφου την εχεις ηδη λυσει, βγαλε τα καρμπς απο πανω και καντα βιδες να κανεις και εναν καθαρισμο!"

Εδω να κανω μια διευκρινιση: τα καρμπς που ειχα τωρα επανω ΔΕΝ ηταν αυτα που ειχε η Αυρα απο το εργοστασιο. Τα δικα της ειχαν σχεδον καταστραφει απο τα νερα στο ποταμι, οποτε οταν οι Ιρλανδοι ειχαν ανοιξει τη μηχανη για να βγαλουν τα νερα μου ειχαν προτεινει να παρω αλλα σε αντικατασταση, κατι που εγινε τελικα.
Βρηκα ενα ωραιοτατο και καθαρο σετ απο Γερμανια που οι Ιρλανδοι φορεσαν επανω προτου την παρω εγω στα χερια μου.
Οποτε αν τα νεα καρμπς ηταν καθαρα, τοτε γιατι να τα ανοιξω;

Απλουστατα: Μελετωντας περι καρμπυρατερ πριν καιρο ειχα ανοιξει τα παλια δικα μου για να εξασκηθω και να δω πως λειτουργουν.
Υποτιθεται οτι μια απο τις πρωτες δουλειες που ειχαν κανει οι Ιρλανδοι ηταν να καθαρισουν τα καρμπυρατερ μου πληρως, να τα στεγνωσουν και οτι το μονο προβλημα που ειχαμε συναντησει ηταν 2 σκισμενες μεμβρανες.
Η πραγματικοτητα ομως ηταν πολυ διαφορετικη...

[Ταξιδευτής 6.947]

Aν αυτα τα καρμπυρατερ ειχαν καθαριστει ποτε τοτε εγω ειμαι ο Παπας της Ρωμης...

 

Ομως εκεινο που επαιρνε το βραβειο ηταν το εξης:

Ωραιο ε; Αυτο καποτε ηταν ενα ζιγκλερ στο ενα απο τα καρμπυρατερ της μηχανης μου. Οταν τα ανοιξα προσφατα για να τα μελετησω, το συγκεκριμενο ζιγκλερ το βρηκα ετσι σπασμενο. Η για την ακριβεια το βρηκα με το κομματι που τωρα λειπει να κρεμεται πανω στο κυριως σωμα. Αυτα τα ζιγκλερακια εχουν μια εγκοπη για να μπορεις να βαλεις κατσαβιδι και να τα ξεβιδωσεις. ΔΕΝ θελουν δυναμη διοτι ειναι χαλκινα και προφανως (οπως διαπιστωσαμε) σπανε ευκολα.

Καποιος προσπαθησε να το βγαλει απο πανω και αφου ειδε οτι δεν τα καταφερε το παρατησε ετσι.
Δεν με απασχολουσε ποιος το ειχε κανει αυτο, αφου ετσι και αλλιως αυτα ηταν πλεον μονο για χρηση ως ..πειραματοζωα, ομως η συνολικη κατασταση που βρηκα τα καρμπυρατερ με εκανε να σκεφτομαι οτι το παιδι στην Ιρλανδια δεν ειχε καθαρισει και πολλα πραγματα.

Ετσι σκεπτομενος αποφασισα να ανοιξω και τα νεα καρμπυρατερ που ειχα τωρα επανω παροτι ισως να μην υπηρχε λογος.
Με αυτα που ειχα δει ομως ηθελα να ειμαι σιγουρος. Και τελικα αυτο αποδειχτηκε η κινηση ματ...

[peterpan 1.734]

Το λεω και το ξαναλεω για πολλες περιπτωσεις.

Αν θελεις να γινει μια δουλεια (και σωστα), καν'τη μονος σου!

 

[Ταξιδευτής 6.947]

Οταν ξεκινησα να ανοιγω τα νεα καρμπυρατερ ενοιωθα λιγο ηλιθιος. Τα πρωτα 2 λεκανακια ηταν πεντακαθαρα και αν εξαιρεσεις οτι ειχαν ψιλοβουλωμενες τις απορροες καυσιμου (που και παλι μπορει να ειχε προκληθει απο εμενα ολους αυτους τους μηνες που η μηχανη ειχε μεινει αδουλευτη) δεν εδειχνε να υπηρχε λογος να μπω στη επιπονη διαδικασια ξηλωματος των καρμπυρατες απο τη μηχανη.

Τα αλλα δυο λεκανακια εδειχναν να θελουν απλα λιγο καθαρισμα παραπανω αλλα τιποτα το τραγικο, μεχρι που ειδα αυτο:

Αυτο ηταν το ενα απο τα κεντρικα ζιγκλερ και οπως βλεπετε και στη φωτογραφια ηταν ΕΝΤΕΛΩΣ βουλωμενο περα ως περα. Αυτο το ασπρο πραγμα σαν νημα φαινοταν καθαρα και απο τις δυο πλευρες του ζιγκλερ και ηταν σφηνωμενο μεσα για τα καλα. Οταν το αφαιρεσα ξεδιπλωθηκε και εμοιαζε σαν ενα πολυ μακρυ και λεπτο κομματι  χαρτιου. Το παραδοξο ηταν πως ειχε καταφερει να διπλωσει μεσα στο ζιγκλερ τοσο τακτικα. Ισως με τον παλμο του ψεκασμου το χαρτι να αρχισε να σφηνωνει και να κανει ...διπλες;

Με το ζιγκλερ σε τετοια κατασταση ουσιαστικα ο αντιστοιχος κυλινδρος δεν εκανε τιποτα ανοιγοντας το γκαζι. Πως να παρει βενζινη; Και μονο αυτο το ευρημα μπορουσε να εξηγησει γιατι η μηχανη γονατιζε ετσι μετα τις 4.000 στροφες. (Σε αυτες τις στροφες παρεπιπτοντως αρχιζουν και ανοιγουν τα κεντρικα ζιγκλερ. Τυχαιο; )

Με το αγιο service manual της Honda ανα χειρας αποφασισα να προχωρησω κατα γραμμα σε πληρη επιθεωρηση και καθαρισμο των καρμπυρατερ μεσα και εξω. Αφου τελειωσα με τα λεκανακια, καθαρισα και μετρησα τις σταθμες των φλοτερ και στη συνεχεια εβγαλα τα ζιγκλερ τα οποια αν και ηταν σαν καινουργια καθαριστηκαν εκ νεου.
Πανω που ολα εδειχναν πλεον νορμαλ και γυρισα στο πανω μερος για να βγαλω τις μεμβρανες και τα slides, ε εκει ηταν που ξεκινησε το πανηγυρι...

Καταρχας ανοιγοντας το πρωτο απο τα 4 καπακια ειδα οτι το ελατηριο απο κατω δεν ειχε ΚΑΜΙΑ σχεση με τα ελατηρια που ειχα βγαλει απο τα παλια μου καρμπυρατερ. Παροτι ειχαν το ιδιο μηκος, τα νεα ειχαν πολυ λιγοτερες περιελιξεις και το συρμα ηταν αρκετα πιο λεπτο απο των δικων μου. Παραξενευτηκα αλλα σκεφτηκα οτι ισως τα νεοτερα καρμπυρατερ να ειχαν αλλα ελατηρια για καποιο λογο που μονο η Χοντα ηξερε. Εβγαλα το slide εξω και ειδα οτι η βελονα ηταν πεντακαθαρη. Δεν υπηρχε λογος να το αποσυναρμολογησω για να την αφαιρεσω αφου ηταν σε τετοια κατασταση. Ενα καθαρισματακι με το πανι και τελος.

Ετσι αφησα το slide στην ακρη κοντα στα παλια δικα μου και εκανα να συνεχισω τη δουλεια. Ομως κατι δεν μου πηγαινε καλα. Γυρισα και παρατηρησα τη βελονα του νεου slide διπλα στις παλιες δικες μου. Η νεα βελονα ηταν πολυ μυτερη και στο τελειωμα της εκανε ενα εντονο V. Αντιθετως οι δικες μου ειχαν πολυ στρογγυλεμενες μυτες και εκαναν μια μικρη καμπυλη αντι για V.

Η πρωτη αντανακλαστικη σκεψη ηταν "πω πω ρε φιλε κοιτα πως ειχαν φαγωθει οι παλιες μυτες!" ομως δεν πηρε πολυ για να καταλαβω οτι κατι αλλο συνεβαινε. Καταρχας οι βελονες ειναι ανοξειδωτο ατσαλι και δεν θα μπορουσαν να εχουν φαγωθει απο την βενζινη ετσι και ακομα και αν ειχαν φαγωθει δεν θα ηταν λογικο να ειναι ολες τοσο ομοιομορφα στρογγυλεμενες.

Ανοιξα τα slides για να λυσω το μυστηριο. Εβγαλα τις βελονες εξω και ...εμεινα μλκ! Οι παλιες με τις νεες δεν ειχαν ΚΑΜΙΑ σχεση! Περα απο τις μυτες, οι νεες βελονες ηταν πιο χοντρες στη μεση τους απο τις παλιες, ηταν λιγο πιο μακρυες και η μεγαλυτερη διαφορα απ' ολες: το κεφαλι στις νεες ηταν ενα ενιαιο σωμα  με την υπολοιπη βελονα ενω στις δικες το κεφαλι ειχε εξι εγκοπες οπου εμπαινε ενα μεταλλικο κλιπ προφανως ρυθμιζοντας το υψος τους!

Οι νεες:

Οι παλιες:

Καμια σχεση... Αλλο παλι και τουτο! Πηρα τις βελονες στο σπιτι και ξεκινησα το ψαξιμο. Εβαλα στον θειο γουγλη honda vfr 750 slide needles και μου εβγαλε πρωτη μουρη τις νεες βελονες! Αν υποθεσουμε οτι τα καρμπυρατερ που ειχα τωρα επανω δεν ειχαν ανοιχτει ποτε, αυτο ηταν λογικο. Αν ομως ΑΥΤΕΣ ηταν οι αυθεντικες βελονες, τοτε εγω ΤΙ δι@ολο φορουσα τοσα χρονια στην μηχανη;!;;

Συνεχιζοντας το ψαξιμο μου ηρθε στο μυαλο το βελτιωτικο κιτ Stage 1 της Dynojet που καααααποια στιγμη στο μελλον σκοπευα να αγορασω. Ανοιγω τη σελιδα με το κιτ βλεπω τις βελονες και... μενω καγκελο. Ηταν οι δικες μου!!!

Τοσα χρονια η Αυρα φορουσε το βελτιωτικο κιτ της Dynojet και εγω δεν ειχα ιδεα! Με επιασε νευρικο γελιο και κατεβηκα κατω. Αν ισχυε η θεωρια τοτε και τα κυριως ζιγκλερ θα επρεπε να ειναι διαφορετικα απο τα παλια στα νεα. Και οντως, ηταν.

Τα μαμα ηταν νουμερο #125 ενω αυτα που φορουσα τοσο καιρο εγω και φαινονται στη φωτογραφια ηταν νουμερο #126. Αυτο μπορει να μην φαινεται σαν σημαντικη διαφορα, ομως ηξερα οτι η Dynojet στο κιτ εχει μια σειρα απο ζιγκλερ (οπου μεγαλυτερα νουμερα=μεγαλυτερη διαμετρος) ωστε να επιλεξεις αυτο που θα δουλευε καλυτερα πανω στη μηχανη σου.

Ηταν προφανες οτι οποιος ειχε εγκαταστησει το κιτ στην Αυρα ειχε επιλεξει αυτα τα νουμερα για καποιο λογο (και πιθανον να το ειχε κανει πανω σε δυναμομετρο). Ποιος ημουν εγω να παω κοντρα;

Πηρα τις παλιες βελονες και τα ζιγκλερ και τα εβρασα ολα σε διαλυμα νερου με ξυδι με αλατι. Μεσα σε μερικα λεπτα ειχαν καθαρισει εντελως απο καθε ειδους βρωμια, υπολλειματα καυσιμου και μαυριλες που ειχαν απο τα χρονια. Αφου ηταν σαν καινουργια αλλαξα ολες τις απλες βελονες με τις Dynojet και το ιδιο εκανα με τα μεγαλυτερα ζιγκλερ και τα ελατηρια.

Καθαρισα προσεκτικα τα σωματα με σπρευ καθαρισμου, φυσηξα ολες τις διοδους με πεπεσμενο αερα και αφου ελεγξα σωληνακια, μεμβρανες, orings, φλατζες κλπ ειχα πλεον τελειωσει με τα καρμπυρατερ... Το αποτελεσμα νομιζω οτι ηταν πολυ ικανοποιητικο.

Προτου τα βαλω ομως στη θεση τους εμενε ενα τελευταιο πραγματακι: το καθαρισμα της μεταλλικης πλακας που μπαινει πανω απο τα καμπυρατερ για το φιλτροκουτι και το γυαλισμα των αυλων εισαγωγης αερα. Δεν ηταν απαραιτητο αλλα ηθελα να το κανω ετσι για το γουστο! Συντομα γυαλιζαν σαν χρωμιωμενοι και εγω χαμογελουσα σαν ηλιθιος...

 

Συνδεσα, λαδωσα και ρυθμισα τις ντιζες, εσφιξα τα κολλαρα και στο τελος βιδωσα το φιλτροκουτι στη θεση του.
Ημουν ετοιμος, ομως εμενε μια μικρη λεπτομερεια. Απο καιρο τωρα ειχα φτιαξει ενα μικρο τατουαζ για την Αυρα μου το οποιο θα φορουσε πανω στο φιλτροκουτι. Εκει δεν θα το εβλεπε ποτε κανεις, ομως θα ηξερα εγω οτι ειναι εκει και αυτο μου εφτανε.

Ηταν ο φοινικας που αναδυεται απο τις σταχτες του, ως υπενθυμιση και επιβραβευση μιας μηχανης που ειχε περασει τα πανδεινα αλλα δεν το ειχε βαλει κατω...

 

Η συνεχεια επι της οθονης...

[originalksd 1.995]

[pablo 122]

Πσσσσσσσς, καί dynojet!!! Τούμπανοοοοοοοο!

[cantona 25]

Ρε Νικόλα ζιγκλερομένο ήταν το εργαλείο μωρεεεεεεε!!

[Ταξιδευτής 6.947]

Η επομενη μερα ξημερωσε με τις καλυτερες διαθεσεις. Ο ηλιος ελαμπε, τα πουλακια κελαιδουσαν και τα καρμπυρατερ ηταν στη θεση τους ετοιμα για τη μεγαλη δοκιμη! (μα τι ρομαντικος που ειμαι ο π@στης!)

Ρουφουσα τον απαραιτητο πρωινο καφε και σκεφτομουν το ολο θεμα. Ηθελα να ειμαι αισιοδοξος γιατι ειχα ακολουθησει τη θεωρια κατα γραμμα, ομως αν με ρωτουσε καποιος τι θα γινοταν στη πραξη θα ελεγα ...δεν ξερω. Ηταν 50-50 τα πραγματα. Λογικα θα επαιρνε μπροστα αλλα από εκει και περα... το χαος. Θα δουλευε καλυτερα απο πριν η θα σκορπουσε στα τεσσερα σημεια του οριζοντα;

Στο δικτυο πολλοι επεμεναν οτι η καλυτερη θεση για τα βελτιωτικα κιτ καρμπυρατερ ηταν στο καδο των σκουπιδιων και οτι αν ξεκινουσες τις ρυθμισεις τις περισσοτερες φορες κατεληγες με μια μηχανη που δουλευε χειροτερα παρα καλυτερα. Και δεν μιλαμε καν για το μαρτυριο του βαλε-βγαλε των καρμπυρατερ...

Οπως λενε ομως στη βραση κολλαει το σιδερο, οποτε δεν ειχα παρα να δοκιμασω και να δω τι θα γινοταν.  
 
Κατεβηκα στο γκαραζ παρεα με την Αννικα η οποια δεν ηθελε με τιποτα να χασει τη στιγμη που θα εβαζα την Αυρα μπροστα (για καλο κακο ομως πηγε και μερικα μετρα παραπερα η κουφαλιτσα!) :P

Η διαδικασια του να τη βαλω μπροστα ηταν μια ιεροτελεστια που απολαμβανα πολυ.
Εβαλα το κλειδι στη μιζα και το γυρισα. Εσκυψα πανω απο τη μηχανη, αγκαλιασα το ντεποζιτο  και χαμογελοντας γυρισα το κεντρικο ρακορ της βενζίνης στην θεση ON ακουγοντας το καυσιμο να κυλα στα σωληνακια προς την αντλια.    

Εδωσα λιγο τσοκ, πατησα το διακοπτη της μιζας και ....τιποτα.
Η μαλλον για την ακριβεια μιζα γυριζε ζωηρα όμως το μοτερ δεν επαιρνε μπροστα.
Ηταν απολυτα αναμενομενο και το περιμενα αυτο.
Τα καρμπυρατερ ηταν θεοστεγνα, οποτε προτου γινει οτιδήποτε επρεπε να γεμισουν τα λεκανακια τους με καυσιμο.

Μερικες μιζιες αργοτερα η αντλια ειχε γεμισει πλεον τα καρμπυρατερ και το μοτερ σκιρτιζε.
Εσκυψα στα καρμπυρατερ και τα κοιταξα προσεκτικα με ενα φακο για τυχον διαρροες. Ολα εδειχναν αψογα.
 
Στην επομενη μιζια το μοτερ πηρε μπροστα δουλεύοντας ραθυμα και ακανόνιστα με ενα ρελαντι στα ταρταρα.
     
Ωπαααα. Να τα! Ειχα ακουσει τις ιστοριες ανθρωπων που ειχαν κανει ανακατασκευη στα καρμπυρατερ τους η ειχαν αλλαξει βελονες και η μηχανη μετα δουλευε χαλια.
Ομως ηξερα οτι δεν επρεπε να βιαζομαι. Εδωσα λιγο παραπανω τσοκ και την αφησα λιγο να ζεσταθει για τα καλα.

Προτου βγαλω συμπερασματα επρεπε να κανω εναν νεο συγχρονισμο. Μπορει να ειχα κανει τη διαδικασια μολις πριν 2 μερες, ομως στο μεταξυ ειχαν αλλαξει πολλα δεδομενα. Περα απο τις νεες βελονες και τα μεγαλυτερα ζιγκλερ, οταν ειχα κανει τη ρυθμιση το ενα ζιγκλερ ηταν εντελως βουλωμενο, οποτε σιγουρα τωρα θα εβλεπα αλλα πραγματα.

Ανεβασα το ρελαντι στις τιμες που προτεινε η Honda και εβαλα πανω το carb tuner.
Οντως η μετρηση εδειξε οτι οι δυο μπροστα κυλινδροι ηταν τωρα πολυ χαμηλα ενω οι πισω και ειδικα ο #3 που πριν ηταν μπλοκαρισμενος ηταν στο τερμα πανω.
Εφερα τις σταθμες στα ιδια επιπεδα με την ησυχια μου δινοντας μικρες γκαζιες ανα διαστηματα ωστε να καθισουν σωστα τα εκκεντρα του γκαζιου πανω στα στοπ των ρυθμιστικων.

To manual οριζε οτι αν οι σταθμες εχουν λιγοτερο απο 30 mm Hg διαφορας τοτε τα καρμπυρατερ ειναι συγχρονισμενα. Στο τελος οι σταθμες ηταν καπως ετσι:

(Η φωτο ειναι απο το δικτυο γιατι δεν μου ειχε κοψει να εχω τη φωτογραφικη μαζι μου)

Το λογο ειχε τωρα ο δρομος. Τουλαχιστον δεν ειχε σκορπισει ακομα!

Τροποποιήθηκε Απρίλιος 21 , 2016 από τον Ταξιδευτής

[cloud_constructor 490]

ΠΩ τιποτα ρε.. 

τπτ ρε....Πρωτα μονος σου κ μετα αν δε το φτιαξεις μαστορα...

Εντωμεταξυ μου αρεσει που ο μαστορας το ρυθμισε λεει..Με το αυτι προφανως.... Ελα ρε bach , με το αυτι...Αμεσως εντωμεταξυ ο τυπος "φιλε ειναι παλιο και 750"... ε μα κ εσυ.. παρε ενα R1 της κολας να κανεις τη δουλεια σου!Στο πε κ ο επιστημονας.. ο γιατρος των μηχανων...

 

[Ταξιδευτής 6.947]

ΠΩ τιποτα ρε.. 

τπτ ρε....Πρωτα μονος σου κ μετα αν δε το φτιαξεις μαστορα...

Αγορι δεν θελω να μπω σε αυτη τη διαδικασια να ριχνω καπου ευθυνες. Ουτε θα κατηγορησω τον μηχανικο για τι εκανε η τι δεν εκανε. Ισα ισα που οταν χρειαστηκε να αλλαξω τα κολλαρα του ψυγειου που ειχαν γινει σκ@τ@ και ετρεχαν παντου το εκανε αμεσα και χωρις να μου ζητησει ουτε ευρω.

Τα τελευταια χρονια που ασχολουμαι με τις μηχανες μου και εχω μαθει δυο πραγματα καταλαβα το εξης: τουλαχιστον εμενα η σωστη και μερακλιδικη δουλεια μου παιρνει χρονο. ΠΟΛΥ χρονο.
Εχει τυχει πχ να καθομαι 5 ωρες για μια απλη ηλεκτρολογικη δουλεια ψαχνοντας το σωστο σημειο που θα κοψω, απο που θα παρω ρευμα, που θα βαλω ρελε/ασφαλεια κλπ.

Οταν εχεις ενα μαγαζι που πρεπει να βγαλει τα προς το ζειν καταλαβαινω οτι δεν εχεις την πολυτελεια να αφιερωνεις μιαμιση ωρα σε μια φισα οπως κανω εγω. Ουτε ο πελατης θελει να περιμενει 2 μηνες για να γινει η δουλεια του. Η δουλεια πρεπει να γινεται σωστα και σε συγκεκριμενο χρονικο διαστημα και εκει ειναι το μεγαλο στοιχημα και εκει που συμβαινουν παρεξηγησεις και προβληματα.

Μπορει ενας αριστος μηχανικος να μην καταφερει να βρει το προβλημα και να αρχισουν οι γκρινιες (γιατι στη τελικη παει και μαντευοντας αφου δεν εχει την πολυτελεια να κανει βιδες ανα πασα στιγμη τη μηχανη για να βρει τι φταιει απο το μηδεν). Κανεις δεν ειναι θεος ουτε τα ξερει ολα και αυτο το σεβομαι.

Απλα αυτο που εγω εχω καταληξει ειναι οτι οσο αγαπας ΕΣΥ τη μηχανη σου δεν θα την αγαπησει κανεις. Εσυ εχεις την δυνατοτητα να κανεις κατι που δεν μπορει να κανει κανενα συνεργειο: να της αφιερωσεις χρονο και μερακι απεριοριστο. Οποτε προσπαθω να μαθω, να καταλαβω και να φροντιζω την καλη μου μονος μου.

Αλλοι δεν εχουν το χρονο η τη διαθεση οποτε πανε σε εναν μηχανικο. Εκαστος στο ειδος του.

 

ΥΓ. Για την ιστορια ο συγκεκριμενος μηχανικος εχει εξαιρετικη φημη στα Ιαπωνικα μηχανακια, ειναι ευγενεστατος, οικονομικος και στο συγχρονισμο που εκανε εννοειται οτι εβαλε το μηχανημα επανω οπως θα επρεπε. Ο λογος που δεν δουλεψε οπως ειδες ηταν πολυ πιο συνθετος. Ας μην τα μηδενιζουμε ολα ε; :)

Τροποποιήθηκε Απρίλιος 21 , 2016 από τον Ταξιδευτής

[Sledgehammer 963]

Τα τελευταια χρονια που ασχολουμαι με τις μηχανες μου και εχω μαθει δυο πραγματα καταλαβα το εξης: τουλαχιστον εμενα η σωστη και μερακλιδικη δουλεια μου παιρνει χρονο. ΠΟΛΥ χρονο.
Εχει τυχει πχ να καθομαι 5 ωρες για μια απλη ηλεκτρολογικη δουλεια ψαχνοντας το σωστο σημειο που θα κοψω, απο που θα παρω ρευμα, που θα βαλω ρελε/ασφαλεια κλπ.

Αυτά είναι τα ωραία όμως ;) 

[Ταξιδευτής 6.947]

Με καθε ειλικρινεια δεν ειχα υπερβολικα θετικες βλεψεις διοτι ανοιγοντας το γκαζι το μοτερ θα μπορουσε καλλιστα να αρχισει να μπερδευει/κομπιαζει/γονατιζει η οτιδηποτε αλλο.

Ομως ηδη απο το πρωτο κουμπωμα της ταχυτητας στο κιβωτιο τα πραγματα εδειχναν πολυ διαφορετικα.
Ανελπιστα διαφορετικα.
Παροτι η πρωινη κινηση του Σαββατου στη γειτονια δεν επετρεπε να ανοιξω το γκαζι, ακομα και στις πολυ χαμηλες στροφες η μηχανη εδειχνε γεματη νευρο, ανυπομονη να επιταγχυνει με τη πρωτη ευκαιρια. Αν ηταν ετσι χαμηλα τοτε πως θα ηταν ψηλοτερα;

Βγηκα στη κεντρικη λεωφορο και βρηκα ευκαιρια να ανοιξω το γκαζι με 2α με 3000. Το μοτερ γρυλισε, οι στροφες ανεβηκαν αστραπιαια και το πισω λαστιχο εχασε μονομιας το φως του και αρχισε γραφει κατω φιδακια κουνοντας αριστερα δεξια.
Αρχισα να χαχανιζω σαν ηλιθιος. Μου ειχε λειψει αυτο το γκαζι τοσο πολυ!

Εκοψα ξανα και χουφτωσα παλι το γκαζι αφηνοντας τη μηχανη να περασει το κακοφημο σημειο των 4000 στροφων. Αυτη τη φορα το λαστιχο επιασε προσφυση και με το που περασε τις 4000 η ατιμη με εσπρωξε πισω με βια προσπαθωντας να μου ξηλωσει τα χερια, ενω το μπροστινο βρισκοταν στον αερα! Power wheelie με 2α ρε Αυρα;;
Δεν εχω αυταπατες οτι η μηχανη εγινε ξαφνικα ...ZZR ομως τοσο δυνατη δεν την θυμομουν ΠΟΤΕ!
Ο συνδιασμος του Dynojet με καθαρισμενα και σωστα ρυθμισμενα καρμπυρατερ ειχε ως τελικο αποτελεσμα να ανοιγει οπως ποτε πριν.

Μπηκα σε μια μικρη πλατεια για να επιστρεψω στο σπιτι και αρχισα να διασκεδαζω ανοιγοντας απειροελαχιστα το γκαζι και κανοντας το πισω μερος να χορευει.

Το να πω οτι ημουν ενθουσιασμενος με το αποτελεσμα θα ηταν το λιγοτερο. Εσβησα τη μηχανη μπροστα στο σπιτι και την αφησα να κρυωσει ενω τα χαμογελα δεν χωρουσαν πλεον στο κρανος.

Η Αυρα ειχε επανελθει καλυτερη απο ποτε...

.

..

...

....

Τροποποιήθηκε Απρίλιος 21 , 2016 από τον Ταξιδευτής

[ΣΑΒΒΑΣ 8.010]

 Άψογα ! 

Τέλος καλά όλα καλά Νικόλα ! 

[ax_ena_honda 15.751]

Με ενοχλεί που είναι τόσο όμορφη 

[Ταξιδευτής 6.947]

Τωρα το μονο που μενει ειναι να της βαλω κανα δυο ακομα δωρακια που της εχω παρει και θα ειμαστε κομπλε.

Αυτο...

 

Αλλα περισσοτερο Α Υ Τ Ο :

(Δραματικη η διαφορα με την παλια σελα διπλα διπλα ε;)

[TC-drift 3.473]

και γαμώ...!

όλη η φάση, καλά πήγε, πέρασε ο καιρό αλλά καλά πήγε!

Τροποποιήθηκε Απρίλιος 21 , 2016 από τον TC-drift

[Θάνος.Κ 133]

Όμορφα , όμορφα Νίκο

Η σέλα απο που αγοράστηκε ??

[telixristos 231]

Η σέλα απο που αγοράστηκε ??

Πιθανότατα από topsellerie