Μιλάτε Πατρινά ρε μιν@ρες?

[karellen 11.557]

σιακάτου = ίσια κάτω, παρακάτω!!

Εξ' ου και το 'σαπέρα'

Άντε ρε μόμολο σαπέρα που θα μου πεις ότι το Duke πατάει το NC στα φανάρια!

Τροποποιήθηκε Μάρτιος 12 , 2014 από τον karellen

[themata 2.570]

φασουλάδα

Αγιαντρεός

επίσης και ο πληθυντικός του μινάρα είναι μινάρηδες εκτός από το μηνάρες που λένε οι ξένοι που δεν ξέρουν :-P

[NORMANN 1.441]

απαντούν και τα μιναρίτης,μινάρω,μιναρισιό,μιναρισμα,μινάρες,μινάρας,μιναρού...(να καταχωρηθούν παρακαλω... με < ι >)

Τροποποιήθηκε Μάρτιος 12 , 2014 από τον NORMANN

[ΚΟΥΤΑΚΙΑΣ 181]

και στο μαλακας ο πληθ. ειναι μαλακηδες συνηθως αντι για μαλακες.... :lipssealed:

αλλα και αντι για μαλακισμενο λεμε μιναρισμενο :lipssealed:

Τροποποιήθηκε Μάρτιος 12 , 2014 από τον ΑνδρεαςXV400

[ax_ena_honda 15.751]

Πάντε στην Ήπειρο που θέλει διερμηνέα για να συννενοηθείς με τη θειά...

[NORMANN 1.441]

ε γιατι να το κρυψωμεν άλλωστε?Ειμεθα φορουμ με μελη διακρινομενα για το γλωσσολογικο τους πλουτο...που θα ελεγε και ο τρισκαταρατος επιτιμος... :pray:

[μάθο... 10.136]

Και συζητανε τωρα οι δυο καμακηδες Πατρινοι...

-και που'σαι μηναρομπεη...εχθες εκει που πηγαινα τσουρούλια κάλιασε και οπως εκανα μια χάμω κουντράρησα μια τσούπα,ειχε ενα κώλο ρε μηναρα σου λεω...πωωωω

-ελα ρε μηναρα...για πε....

ναι ρε μηναρα λεμε...τσουπωτό τουμπανο πηγα να παιξω μια μηναρελα να φυγουνε τα χοντραδια ρε να γινω...Και λεω δε μαμιε θα την πω...κανενού δεν ητανε γιατι τη ρωτησα αλλά με πηγε τσερλιό μετα γιατι μου ριξε μια χυλοπιτα η μηναρω οτι και καλα ασε μας χαμου ρε μηναρα αϊντε αφερεμένε...

-Ελα ρε μηναρα ξηγηθηκε ετσι η μηναρω;

Ναι ρε μηναρα...αλλά και μενα ξες σταρχιδι@μου ρε μηναρα αφου μερελό ηταηνε ενα μικρο τι να μας κλασει μια μαντρα Αγιαντρεηδες...της την ειπα και εφυγα τσουρούλια μη της γ@μησω τιποτα της ξεηγκλωτης που της καλιασε να της την πεσω εκει χαμου και μου το παιζει παρθενα και καλα...

-Ναι ρε ερημη λεμε...περνιωνται και για ωραιες...ρε δε γαμιοσ@ντε ρε ολες οι μηναρισμενες...

[NORMANN 1.441]

χαχα μονο το τσουρουλια δεν εννοησα...Τα άλλα οκ

[telephoner 2.250]

χαχα μονο το τσουρουλια δεν εννοησα...Τα άλλα οκ

κομματια, ταπα, με τις πορτες :P

[NORMANN 1.441]

κομματια, ταπα, με τις πορτες :P

[ΩΡΙΩΝ 5.568]

Ταγιαντρεός ψες εριξε ενα κουρκουσαλι ισαμε ενα καρυδι.Μου ηρθε κατακουτελα και μου εκανε μια κοκοτα που μου αλαξε τα πρεκια.Το στρωσε απο το Χαλιλι μεχρι και το γηροκομειό.Πουντιασαμε ολα στην απανω χωρα

[dionisishonda 218]

νίβομαι = πλενω το προσωπο μου...

[Aerobitch 182]

-Που σαι ρε μιναρα!

-Ελα ρε αρχίδα! Τι φτιανς?

- Εδω μωρέ κοντρες με το Τζιλερα... Και καμια βόλτα με την Σούλα (κλασικό ονομα Πατρινής καγκουρογκόμενας :D )

-Λεγε!

-Ναι αντρακό μου! Εσυ?

-Καλά λεβεντάκο μου! Να σου πω καλη αυριανη! Τ Αγιαντρεός...

Ζαρού city κι αγιος ο θεός! :lol: :lol:

Τροποποιήθηκε Μάρτιος 12 , 2014 από τον Aerobitch

[Torakusu Yamaha 9.120]

Τους καγκουρες εσεις τους λετε και νιντζαραίους οπως στον πυργο???

Τροποποιήθηκε Μάρτιος 12 , 2014 από τον Γιαμαχάκιας ΧΞΣ

[r3negade 3.396]

Η καταληξη *σαντε, αντι για την γνωστη *ντουσαν (πχ, κοιμοσαντε, γ@μιοσαντε, βλεποσαντε κλπ) ειναι μακραν το πιο χαρακτηριστικο των Πυργιωτων.

Επισης, μαζι με το ξεκαρφωτο -ι- στις λεξεις (πχ: Πινιγηκα με τον καπινο), υπαρχει και ενα ξεκαρφωτο -ε- στην αρχη μερικων λεξεων. (πχ: επρωτητερα, εσημερα, επροχθες κλπ).

Τα κλασικα εδεφτου, εδεπα, εκειχαμου, σακατ, σαπερα κλπ, πιστευω παντου στις επαρχειες, με καποιες παραλλαγες υπαρχουν!

Αυτο με τον Σουγλο, το προλαβατε! :P

[Ο Καλος Μητσαρας 314]

Ποπο Πατρινιλαααα, ειμαι και μισος πατρινος με φτιαξατε βραδιατικο!!

[ΩΡΙΩΝ 5.568]

π..π..π..π..π..π..π..π..π..π..π..π..π

[Στέργιος Βήχος 3.790]

μολις γυρισα απο τη Πατρα..

πηρα τη δοση μου απο δαυτα..

[μάθο... 10.136]

μολις γυρισα απο τη Πατρα..

πηρα τη δοση μου απο δαυτα..

απορω πώς σ'αφηκανε να λακηξεις ρε αγιαντρεα μου...

[Στέργιος Βήχος 3.790]

δε τη λες αυτη! (πατρινο κ αυτο δηλωνη εκπληξη για κατι που ειπωθηκε)

τα χω μαθει τα χουγια σας χρονια τωρα εκει χαμου και ξεγλυστραω ευκολα,..η αλλιως "σε ευκολη"

[innova 04 7.945]

εφκειός ο μπαμπουλωμενος στο άβαταρ που ανοιξε το θεμα, είναι...... :lipssealed: :lipssealed: :lipssealed:

[vtecpatra 18]

'εβρικα κιάλες

Αγκορτσιά=αγριοαχλαδιά (ή γκορτσιά)-γκόρτσα

Αγναίκα= γυναίκα

Αγκουστέρα=σαύρα

Αγκούτσα=μαγκούρα ,μτφ. άσχημα γράμματα

Αδετότε=τότε ακριβώς

Αθέρας= βλ. φράσεις

Αιά=κοίτα (αιά δώ)

Αιντριός=του Αγίου Ανδρέα

Αιφαντάκος=η μικρή αράχνη (θα σε φάει ο αιφαντάκος..απειλή σε βρέφη)

Ακλίτσαβος=αδέξιος

Αλαμανιάζω=αναστατώνω,τιμωρώ (θα σε αλαμανιάσω)

Αλάνταβος=άτσαλος,άτακτος

Αλπού=αλεπού (και αλπές=αλεπούδες)

Αλυσίβα=στάχτη που χρησιμοποιούνταν ως απορρυπαντικό γιά ρούχα

Αλυχτάει=γαβγίζει

Αμούγκαβος=άχρηστος

Αμπίδσα=πήδηξα

Αμπούκα=μάγουλο

Αμπούχαβος=μίζερος

Αμ’τι δα=βεβαίως (αμ’ πως δα)

Αναγκαβέλος=ζάλη

Ανακούρκουδα=σε περίεργη στάση

Αναμέλα=τύμπανο αυτιού (μτφ. αυτί,”θα σ’ φάω την αναμέλα”)

Αναμέρα=παραμέρισε

Αναφακάς=μτφ. το βόλεμα

Αναφταώθκε=ανασηκώθηκε

Ανεμοτούρλιασμα=ανακάτεμα

Αντάρα=ομίχλη

Αντερώνομαι=τεντώνομαι

Απαγκάτ=επάνω-κάτω (ανεβοκατέβασμα)

Απίστομο=ανάποδα

Απστομιέμαι=πέφτω σκοντάφτοντας

Αραβάνι=με το ζόρι,στην σειρά,υποχρεωτικά(θα με πάει αραβάνι)

Αργοστόλης= αργοκίνητος, αυτός που δεν είναι στην ώρα του

Αρμακάς=σωρός από πέτρες

Αστοχάω=ξεχνάω

Αστρέχα=υπόστεγο

Αφαλοκόφκα=μτφ.τρόμαξα

Αχρόνιαγος=βρισιά

Βαμπακέλα=ασπρομάλλης

Βάντα= ..βάλτα

Βαρμπομπίτης=χτύπος

Βάπ= ξυλοδαρμός ( ξύλο, τσακωμός)

Βατλιά=τόπος με βάτα

Βλαχότσ’να=μικρά πουλιά

Βίδσι=κατολίσθησε

Βοϊδογλυψιά=το επίκτητο ανασήκωμα του μαλλιού της κεφαλής

Βόμπρας=μπόμπιρας

Βούρ(γ)ιαξα=έσκασα από την επιθυμία, είμαι ανυπόμονος,

Βουρδούλιασε=γέμισε εξανθήματα

Γαράμπα=γιαλιστερό (γαράμπα το μάτ!!!!)

Γαρδαβίτσα=μυρμηγκιά (δερματολογική πάθηση)

Γδίς-γδάς=βάλε βγάλε ρούχα

Γ’δούρα=γδαρμένο

Γιαλινάκια=μικροί βώλοι

Γιαχωβάκος=ποτήρι με κρασί

Γιέμ=δικέ μου άνθρωπε

Γιούρμπαλα=γιούργια

Γκάβακλας=τυφλός(γκαβός-γκάβας)

Γκαμλάρ΄ς=ψηλός (από το γκαμήλα)

Γκάνιαξα=ταλαιπωρήθηκα (και δίψασα)-γκανιάζω

Γκάρας=..το ανδρικό μόριο (..πήρε τουν γκάρα μ’)

Γκζάνας=αγύριστο κεφάλι (γκζανοκέφαλος)

Γκζούνης=αγύριστο κεφάλι (και γκζάνας)

Γκιάξει (να σε)=να σε πιάσει,να το νοιώσεις

Γκίρλιαξα=καταταλαιπωρήθηκα,αδυνάτισα πολύ

Γκλαφνάει=γαυγίζει υπόκωφα

Γκόζας=καραμπόλα με μεγάλο (βλ. και γιαλινάκια-γούργουλα)

Γκουβέ=χρήμα

Γκούσια=βρογχοκήλη (πάθηση του θυροειδή αδένα)

Γλήγουρα=γρήγορα

Γλιατσιάζω=λιώνω, στίβω

Γμάρ(α)=γαιδούρι(α)

Γμαροπούλι=γαιδουράκι

Γουντζοσβένης=μικροκαμωμένος

Γούπατο=κοίλωμα

Γούργουλας=μεγάλος βώλος

Γουρνομυτιάσκι=τούμπαρε,έπεσε

Γρεντάλ(ι)=ψηλός και σωματώδης

Γρούσπος=στρογγυλεμένος

Γύκος=στιβάδα ρούχων (και γιούκος)

Γυρβουλιά=κάνω έναν γύρο

Δαλκού=Λαδικού

Διαούρτ=γιαούρτι

Διασύν’=βιασύνη

Δκούλι ή θκούλι=δικριάνι

Δραγασιά=καλύβα δραγάτη

Δρουλάπ(ι)=νερόχιονο

Ερεψε=αδυνάτισε (βλπ.το ρεμένο)

Ζαγάρι=κυνηγόσκυλο (μτφ. δραστήριο άτομο)

Ζαπακιάσκα=ξεθεώθηκα,πονάει η μέση μου από βάρος

Ζίγκι-ζίγκι=επίμονα

Ζιουβγάρ‘=ζευγάρι

Ζλάπ=το άγριο ζώο,μτφ. ο πονηρός

Ζμπέθερος=συμπέθερος

Ζουμπροχτήρ’=έμβολο

Ζούφα=σβήσε

Θεοσκοτωμένος=ταλαίπωρος,κακομοίρης

Θολοκούτα=ζαλισμένος,σε σύγχυση

Ισβα=λαγούμι

Ισβος=καταστροφή

Καθούρ(ι)=κρύος αέρας (μτφ. το ρεύμα αέρα)

Κακαμάντζα=αδιαθεσία

Καλικατζούρες=άσχημα γράμματα

Καλτάκι=αλήτης

Καμμένο (το)=τα απομεινάρια σπιτιού μετά τον πόλεμο

Καναπίτσα=λυγαριά (καναπτσόσπορος)

Κάου=υποδηλώνει θόρυβο,έγινε τράκος

Καρέλα= μτφ. φουσκωμένο

Καρκαλάκι=ο φτωχικά ντυμένος

Καρμπολάχανο=λάχανο

Καταί=κάτω

Κατακούκλα=σκεπασμένος με πολλές κουβέρτες

Κατεβατός=άνεμος που έρχεται από το βουνό

Κατσαπλιάς=(μτφ) μη συγκροτημένο άτομο

Κατσιαμάκι=είδος τυριού

Κατσιλέτρας=επιπόλαιος,αφελής

Κθάρ=κριθάρι

Κιαπέ=αλλοιώς,διαφορετικά

Κλάρα (είμαι)=μτφ είμαι κουρασμένος

Κλιού=κλείνω

Κλουπακάω=ανακατεύω,αναταράσσω

Κλουπάκ(η)μα=ανάδευση,κούνημα (μτφ. ζαλίστηκα στο αυτοκίνητο)

Κλούφ=καπάκι στυλό

Κοκτσάς=έντομα

Κολοκ’θοβούλωμα=κοντόχοντρος άσχημος (άσχημη γυαίκα)

Κολοφούσ’=το εξόγκωμα (με πολλές μεταφορικές έννοιες)

Κομπολέ=είμαι χάλια (νεώτερης επιννόησης λέξη)

Κοντογούνι= μέρος στολής Αμαλίας, μτφ το κοντό ρούχο

Κορδέλα=μηχανή κοπής ξύλων

Κορέκλω= η δύσκολη γυναίκα, η κακομαθημένη.

Κορκότσαλος=κοκκύτης

Κορνεμπίφ (κορμπίφ)=κονσέρβα (από το canned beef)

Κοσιάρ=εικοσάρικο

Κοτάς=γυρολόγος

Κοτσιλιά=κουτσουλιά

Κούκνας=έντομο

Κουκόσιες=καρύδια

Κουμάν=αυτοσχέδιο πολεμικό παιχνίδι

Κουμπουιάνος=κομπογιάννος (μτφ. μικροκαμωμένο άτομο)

Κουπώθ΄κι=του έγινε έμμονη ιδέα

Κουρέκλου= η περίεργη κοπέλλα, η παράξενη

Κούρνια=κοτέτσι(ορνιθώνας)

Κουσ’μάρ’=είδος τυριού της Στερεάς (δυσεύρετο πλέον)

Κουτλίζω=κωλλυσιεργώ.τεμπελιάζω

Κούτσαβλος=κουτσός

Κουτσάφτης=με κομμένο αυτί,με μικρά αυτιά.

Κουμπουρέλια=καρποί κέδρου,μτφ οι μεθυσμένοι,μτφ. άυπνα μάτια

Κουρουμπέλι= καρπός κυπαρισσιού, μτφ. μεθυσμένος.

Κουτμούκ’=(μτφ) όμορφο,χαριτωμένο

Κούχτιο=άσχημο (μτφ ύπουλο)

Κραίνω=μιλάω δυνατά

Κριγιάς=κρέας

Κρεμαντζούλι=αυτό που κρέμεται

Κριτσόπλια=εξογκώματα (δέντρου)

Κρούνης=μαύρος (μτφ. ο δύσμοιρος..από την κουρούνα)

Κυπρί=κουδούνι (μτφ. το δικαστήριο)

Λαβατώθκα=τρόμαξα (με λαβάτωσε,με τρόμαξε)

Λαμπρό=φλόγα

Λατσιά=όμορφη κοπέλλα

Λάχ λάχ=βιαστικά

Λ’βάκια=φασολάκια

Λεγκέρισμα=πάω κι έρχομαι

Λέρα=βρωμιά (λέρα πέτσα)

Λέσιο=φιλάσθενος (λεσίμ)

Λεχάρ=λεβέντης,επιβλητικός,ευθυτενής

Λιασμένο=καχεκτικό αδύνατο άτομο

Λιάτα=μικρό τσεκούρι

Λιάτερο=μικροκαμωμένο άτομο

Λιάτσιατσα=καρπός δένδρου (λιατσιατσιές)

Λιάρδα=μεθυσμένος,λιώμα

Λιλί=χρήμα

Λίμα=πείνα (εκφρ. έχω μιά λίμα..)

Λιόκια (τα)= οι όρχεις

Λούγκα=διόγκωση βουβωνικού λεμφαδένα σε παιδιά

Λούρος=μεγάλη βέργα (και λούρα) ,(αλλά και ομφάλιος λώρος)

Λούσκα=λούστηκα

Λούτος=χαζός

Λ’τσίσκις=βράχηκες? (λτσίσκι του πιδί…)

Μαγκού’φκο=καταραμένο

Μαλιαγρίζω=βγάζω μαλλί από την ρόκα, μτφ πειράζω με τα δάκτυλα

Μάμος=ξωτικό-φόβητρο γιά τα παιδιά (βλ.το επόμενο)

Μαμούτα=τέρας(εκφοβισμός γιά πειθαρχία-θα σε φάει η μαμούτα)

Μανούρα=μπελάς, (από το μανούβρα),φρ. έχει πολύ μανούρα.

Μανταλίδ=τούβλο (μτφ. κακός μαθητής)

Μαντζαφλάρας=μεγάλου μήκους φίδι

Μαργωσιάρης=ο κρυουλιάρης (μαργώνω=κρυώνω)

Ματό=μεθυσμένος

Ματσαλάω=μασώ (μτφ. επιβάλλομαι-τον ματσάλισα)

Ματσέλα= φαγητό μτφ. κουρασμένος,δαρμένος.

Μεντέρι=μικρό ξύλινο κρεββάτι

Μέχομαι=μου αρέσει

Μηλιγγίτης=ανόητος

Μιζερό=χρήμα

Μιλεούνι=πλήθος

Μιντζιόλης=τρελλός, βλάκας (χαζομιντζιόλης)

Μιρέλιασα=κουράστηκα,εξουθενώθηκα (μιρέλιασα ντίπ)

Μόλ=το πιοτό (κρασί)

Μόλεμα=μικρόσωμος (σημ. η λέξη προέρχεται από το μολυσμένος)

Μολέματα=μτφ. κέρματα μηδαμινής αξίας

Μολεύκα=μολύνθηκα (μτφ. ατιμάστηκα)

Μόλτσα=αρρώστια

Μόρα=αρρώστια(επιληψία)

Μορφόσταλος=ευπαρουσίαστος,όμορφος

Μούγκα=σιωπή

Μούζγα=βρεγμένος (μούσκεμα,λούτσα)

Μούκλα=σιωπή

Μούμτζας=μεγάλο έντομο (μτφ. χαζός,αφελής)

Μουντρούχος=μοναχικός,μονόχνωτος,μίζερος (και μουντρούχας)

Μούρκα=μαύρη,κατακάθι υγρού

Μουρουγκλός=βραδύγλωσσος

Μούτα=ομίχλη

Μούτος=μουγγός

Μουτσουγρούνι=ασχημόφατσα

Μουχλούτα=τεμπέλα (μτφ και χοντρή)

Μπάκακας=βάτραχος (μπακακάκι)

Μπακανιάρικο=καχεκτικό

Μπαλώματα=μεγάλες νιφάδες χιονιού (“ρίχν’ μπαλώματα”)

Μπαμπακέλα=ο ασπρομάλλης (μαλλιά σαν βαμβάκι)

Μπαμπανέτσα=πίτα (προσφιλής κατά την κατοχή)

Μπαμπατσέλια=μικρά κομματάκια

Μπάξω (να σ’)=να σου δώσω (χτύπημα)

Μπαούτα=κακόβουλη χειρονομία

Μπασαμπάσ’κο=μάγκικο

Μπάφλας (ή πάφλας)=η λαμαρίνα

Μπένισα=1)πένσα 2)μικρό πουλί

Μπέχος=το (πολύ) φαγητό

Μπιδουκλιά=τρικλοποδιά

Μπλάρ=μουλάρι

Μπλατσανάω=βρέχομαι

Μπουγάζι=υγρασία και αέρας

Μπουζουρέκα=εξόγκωμα,μεγάλη κοιλιά(μτφ)

Μπούρδικας= ο νόθος,η πατάτα δεύτερης γενιάς

Μπράσκας=μεγάλος βάτραχος (φρύνος)

Μπρασκαφούσκας=χοντρός άνθρωπος

Νεροδίκης=ο Ειρηνοδίκης (παράφραση του ορθού)

Μσκφός= ύπουλος

Νιάχας=καχεκτικός

Νίφκα=νίφτηκα

Ντάγκλα=στην τρίχα

Νταιακώνω=τρώω καλά

Νταλακιάρ’κο=τρελός,ανόητος (και νταλακιασμένο)

Νταλάκι=σαμιαμίδι

Νταουσιάν‘=φρούτο βανίλια

Ντίλινας=χαζός (ντιλιναφέρης)

Ξαφνιέται=ξαφνιάζεται (συνήθως χρησιμοποιείται γιά άλογο)

Ξεθληκώθκι=έφυγε από την θέση του,χαλάρωσε η θηλιά

Ξεκαλαμιάζω=κτυπάω στούς αστράγαλους

Ξεκουπί=κατ’εξακουλούθηση

Ξεκτάλι=ηλικιωμένος (μτφ. μεγάλωσε πιά)

Ξεμπαρδακώθ’κε=διαλύθηκε, χάλασε

Ξεμπενιάζω= φαληρίζω,τερματίζω μτφ σβήνω

Ξεμπλέτσωτος=γυμνός

Ξεπακιάσκα=ξεθεώθηκα (βλ. πάκια και ζαπακιάσκα)

Ξέρακας=ξερακιανός (μτφ ψιλός άχαρος)

Ξεραμένο= μτφ. το φίδι

Ξεσβελιάσκε=ξεθεώθηκε

Ξεσκλίδια=κομμάτια

Ξεσπράν=ξεσπυρίζουν

Ξιπάιασα=ξεπάγιασα

Ξισφαίσκα=γδάρθηκα

Ξούθος=άσχημος

Παγκίρ=πανηγύρι

Πάκια (τα)=περιοχή του σώματος στο ύψος των νεφρών

Παλιορούτια=παλιόρουχα

Παπτσάς=μεγάλο έντομο

Παρασάνταλος=ανάπηρος (μτφ. αδέξιος)

Παρασολίμι=παλιόρουχο (μτφ. άσχημος αλλά και ντροπιασμένος)

Παρτσέκια=κομμάτια

Πασπάλι=λεπτή στρώση χιονιού

Πατναρέλια=παπουτσάκια

Πατρινός=Υπατιώτης

Πατσιαούρ=πρόχειρη πετσέτα

Πατσιαρνά=ψέμματα (και πατσάρια)

Παφλοκόμπρο= έγινα χάλια (αντίστοιχο πχ του βράχηκα πατόκορφα)

Πετρέλιο=πετρέλαιο

Πίγκωση=δύσπνοια (πιγκώθ’κα=πήγα να πνιγώ)

Πιλάντρα=ανοιχτό

Πίνηξε=έπνιξε

Πίστρωμα=σούρωμα ρούχου

Πίτχα=πέτυχα

Πλάια (τα)=πλαγιά

Πλαλάω=τρέχω γρήγορα (πλάλα)

Πλατέα=πλατεία

Πλίμα=βρεγμένος,ιδρωμένος

Πλισότερο=περισσότερο

Πλουμίδια=στολίδια

Πούμωσα=έχω κλείσει την είσοδο,απόφραξα (πουμώθκα=πνίγηκα)

Πρασινάσσα=η πράσινη μεγάλη σαύρα

Πρατίνα=προβατίνα (χαζοπράτ’να=χαζή γυναίκα)

Πρεμέτ(η)ς=κουτός (χαζοπρεμέτ’ς)

Προπόδια=μάλλινα υποδήματα -σαν παντόφλες (ή παρπόδια)

Πυρώθ’κα=ζεστάθηκα απότομα (είμαι κοντά στην σόμπα)

Ρακοτάγκος=ο άσχημος (από το ουρακοτάγκος)

Ρέκαξα=έκλαψα γοερά (μτφ. υπέφερα)

Ρέκλιασα=κουράστηκα (είμαι ρέκλα)

Ρεμένο(ς)= μίζερος, καχεκτικός

Ρεμόνι=κατακίτρινος,ζαλίστικα στο αυτοκίνητο

Ρεμπετσέλα=χάλια (είμαι ρεμπετσέλα)

Ρέτσα= βράχηκα

Ριπιτίγκος=διάρροια

Ρογκάτσικο=αλλόκοτο

Ρόκα το ποδάρ’=ακινητοποίηση ποδιού λόγω κάκωσης

Σακατλίκ’=σακάτης

Σακαφλιόρα=άσχημη,ξερακιανή γυναίκα

Σαλιαβούρας ή Σαλιαγκούτης=αυτός που του τρέχουν τα σάλια

Σαλιμαρία=η πιτσιρικαρία

Σαντικλέρια=κρασοπότηρα (με περιεχόμενο….)

Σαούρα=απαίτηση απόλυτης σιωπής,”μόκο”

Σαπακιάζω=δέρνω αλύπητα

Σαπατελός=άτομο με ειδικές ανάγκες (μτφ. ο βλάξ)

Σαραούλιασα=κουράστηκα πολύ

Σαρλατίζω=τον ταρακούνησα (τον σαρλάτ’σα)

Σβόιρας=κοντός (κοντοσβόιρας)

Σβουρλιάω=πετάω κάτι με θυμό (το σβούρλιαξα)

Σγρούμπος=στρογγυλός (σγρουμποκέφαλος)

Σελέμς=γυρολόγος (σελεμουά !)

Σέρεπο=εγκαταλελειμένο

Σιάζ‘=ισιώνει

Σιαπέρα/σιαδώθε=από εκεί,από εδώ

Σιέμαι=κουνιέμαι

Σιλιμιάσ’κα=φεγγαριάστηκα (μτφ. κάνω αλλόκοτα πράγματα)

Σίμπα=(σίμπα την φωτιά) – ανακάτεψε την φωτιά

Σιρκοθήλ’κ0=αρσενικοθήλυκο

Σίσκατε=κουνηθήκατε (από σεισμό)

Σκαμνιά=μουριά

Σκαμπίλι=τοπικό χαρτοπαίγνιο (βλ. ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ)

Σκαμπίλια=σφαλιάρες

Σκαρπιάς=σκορπιός

Σκέμ’δες=έμποροι ξυλείας

Σκεπετάρ(ι)=ψηλός και γεροδεμένος

Σκλάμπελα=τοπωνύμιο,’βάρβαρη’ αλλοίωση του ΣΥΚΑΜΠΕΛΑ

Σκλεπούνα=βρωμιά

Σκουφάος=πουλί που προτιμά τα σύκα

Σκρούμπος=καμμένο φαγητό

Σκυλαργία=οσφυαλγία

Σ’μά=κοντά

Σουργούνι=ρεζίλι

Σουρτζούκι=ακίνητο.”σέκκο”

Σουρτούκου=πανωφόρι

Σουφλίτσα=γαρδούμπα

Σπούρν’= είδος ευλογίας-κατάλοιπο παγανιστικού εθίμου.

Σταλ(ι)κοπόδιασα=κουράστηκα να είμαι όρθιος

Σταργάσω (θα σε)=θα σε δείρω

Στέρφα=στείρα

Στραπάκλας=μύωπας (βλ. και γκάβακλας-γκάβας)

Στραπάλαμα=ανάπηρος (μτφ ελαττωματικός)

Στριχιάζω=βολεύομαι κάπου,αράζω

Στρογγ’λιάσκε=κάθησε,άραξε(ανεπιθύμητα)

Συνταρμώνω=συναρμολογώ

Σφερδούκλι=ασφόδελος

Τάλιαρο=τάληρο

Ταμάχι=ανθεκτικός (ταμάχι στην δουλειά)

Ταμπλοβαρεμένο=χτυπημένος (μτφ. από την μοίρα)

Ταμπράς=μτφ. ο χαζός,κόπανος

Ταραντέλα(είμαι)=είμαι κουρασμένος

Ταρισίτιασι= ζάρωσε, γέρασε

Ταφλέμ=κουρασμένος

Ταχειά=αύριο

Τένιασα=κουράστηκα

Τέντα (είμαι)=είμαι κουρασμένος (sic)

Τετράφταλος=αδέξιος

Τζαλάω=φεύγω ταχύτατα (τζάλ΄σα)

Τζαούνιαξε=ούρλιαξε παρατεταμένα

Τζιτζιφιά=μοσχοιτιά

Τίλωσα=χόρτασ

Τιράω=κοιτάζω (τίρατο μαρέ)

Τλούπα=σκούφος

Τόμασι=το μάζεψε,το πήρε μέσα

Τουρλακίδα(ς)=το φευγάτο άτομο, ο ασυνεπής.

Τραπέτσ’=ξινό

Τράστο= το ταγάρι

Τραχανοκολοκ’θιομπλέτσ’=τραχανόπιτα με κολοκύθι

Τρεμοζαγαρίζω=κρυώνω πολύ

Τριπθαμήτ’ς=κοντός.νάνος

Τροερίζει=τριγυρίζει,γυροφέρνει ( με τροερίζει γρίπ’)

Τροχούλ’(ι)=παχουλό

Τρυποτσιούλιασε=αδυνάτισε

Τσαγαλιά=αμυγδαλιά (τσάγαλα=μύγδαλα)

Τσάγαλο=μεθυσμένος (έγινα τσάγαλο),ποιοτικό κρασί

Τσάκα= η φάκα (και τσιάκα) από τσακώνω.(εντελώς τοπική ονομασία)

Τσάκνο=λεπτό ξύλο (μτφ. πολύ λεπτό νεαρό άτομο-αδύνατη κοπέλλα)

Τσαμπακανάκι=σκεύοσ, μτφ. περίεργο αντικείμενο

Τσαμπακώνω=σε πιάνω από τον λαιμό (μτφ. βουτάω,αρπάζω)

Τσαμπάς=λαιμός

Τσαούλια=οι γνάθοι

Τσαπουδόντης=με στραβά δόντια

Τσάφ=πάχνη (ή τσιάφ)

Τσ’βούρα=παγωνιά

Τσερέμιασα=ξεράθηκα (μτφ. πάγωσα από το κρύο)

Τσιαμπακανάκ’=μικρή συσκευή, αντικείμενο

Τσικρικόνι=μυτερή κλωτσιά

Τσικτσίδα=πουλί (μτφ. πολύ αδύνατο άτομο)

Τσιμιλίκοκο=ισχνό άτομο

Τσίντζα (μιά)= μιά σταλιά,ελάχιστο

Τσιόρα=κλοπή (και τσιόρδα,τσιορέλα)

Τσιούντζιουρας=ξάγρυπνος, με τα μάτια ξενυχτισμένα

Τσιφτίκια=κομμάτια διαλυμένα

Τσ’νέλα=διάρροια (sic!)

Τσόλια=σκεπάσματα (τσόλι μτφ.=φαιδρός)

Τσούπος=εμφανίστηκε απότομα,επέστρεψε γρήγορα

Τσουρούτικος=φιλάσθενος (και τσιρούτικος)

Τσουφλέκας=χαζός

Τύλατο=τύλιξέ το

Φάγκρισε=αδυνάτισε (συνμ. έρεψε)

Φαληρέας = το παλαιό εικοσάδραχμο

Φδόκαμσο=το “πουκάμισο” του φιδιού ! ! !

Φέξος=φεγγάρι (αλλά και ο ήλιος)

Φευγάλα=παίρνω δρόμο,ώρα να φεύγουμε (δεν μας παίρνει..)

Φλέσουρας= ιπτάμενο έντομο (μτφ. λεπτός)

Φλέτρας= ιπτάμενο έντομο (μτφ αδύναμος,καχεκτικός)

Φλίτ=εντομοκτόνο αεροζόλ

Φλίτσας=αυτός που τον φιλάνε

Φούσιαξε=γέμισε (φρ. φούσιαξε ο τόπος από χορτάρια)

Φουσκαμπούκι=με στρογγυλά μάγουλα (μτφ χοντρός άνθρωπος)

Φούσκος=χαστούκι

Φρίγκος = σκελετωμένος

Φρουσκλιά=κουφοξυλάνθη

Φσούνα=συναχωμένος (είναι φσούνα)

Φύ’τσα=έφτυσα

Χάλα ή χαλέρο=φαγητό

Χαλασοστάνης=ζημιάρης (..χαλάει την στάνη)

Χαλατζούκ(ι)=συσκευή (που συνήθως δεν λειτουργεί καλά)

Χαλεύω=ψάχνω

Χαμπλός=χαμηλός (χαμπήλωστο=χαμήλωσέ το)

Χαρπάλα=άσχημο τέλος,την πατήσαμε

Χάσκος=άσπρος

Χήνα=το παλιό χαρτονόμισμα των 1000 δρχ

Χιονότοπα=χιονόμπαλλα (όχι τοπία)

Χιονόψ’χες=νιφάδες χιονιού

Χλαπατα(γ)ή=φασαρία

Χλαπάτσα=κολλώδες υλικό(μτφ πτύελα)

Χλιβερός=θλιβερός,αξιολύπητος

Χλιμάρα=κούραση (μτφ. γκρίνια)

Χούιακσα-Χουιάζω=φώναξα-φωνάζω δυνατά

Χουναβιά=ερημιά,κρύο

Χρίνα=βρώμικο

Χρωστίμ(ι)=το χρέος

***********

ΦΡΑΣΕΙΣ

είμαι γιά τον Αγιουρώδη=είμαι άρρωστος (υπερβολή ότι πεθαίνω)

σούδωσα κρέας αθέρα=σούδωσα καλό κρέας

καρέλα του μάτ’= πρήστηκε το μάτι

γίναμε κδούνια απ΄ τ΄ς στροφές=ζαλιστήκαμε

κέρδισες κάνε?=κέρδισες τουλάχιστον?

κούπα το μάτ’ =τυφλώθηκε

κουρεμάδι του γατί=κουρεύτηκε

την πλήρωσα την λέζα=πλήρωσα την ζημιά (lesione=βλάβη στα ιταλικά)

τ’ κανει μπαούτες=τον κοροιδεύει (με κρυφές χειρονομίες)

αρχίζουμε κι ξιφτάμε=γεράσαμε

έγινα ρέτσα=βράχηκα

σηκωβάρα…

ίσια ίσια απ σιένταν=ίσα που κουνιότανε

είμαι τάραμα=είμαι κουρασμένος (και ταραντέλα)

το λέει η τρυγόνα=είχε διάρροια

τσινιά= ….στις εννέα

έπιασι χιόν‘=εξαφανίστηκε, πήγε στα ψηλά βουνά να μην τον βρούν

[ΩΡΙΩΝ 5.568]

Αυτα ειναι ρουμελιωτικα .... η μαλλον απεκεικα

Τροποποιήθηκε Μάρτιος 12 , 2014 από τον ΩΡΙΩΝ

[vtecpatra 18]

Αυτα ειναι ρουμελιωτικα .... η μαλλον απεκεικα

copy paste από ypati.worldpress.com ειναι

ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟΣ

Λεξιλόγιο και φρασεολογία που χρησιμοποιείται (αραιά ή συχνά) στην καθημερινή ομιλία -ντοπιολαλιά-των “Πατρινών”. Πολλές λέξεις δεν προέρχονται κατ’ ανάγκη από το τοπικό γλωσσικό ιδίωμα αλλά προσφωνούνται προσαρμοσμένες στην τοπική προφορά.Ενθαρρυντικό είναι ότι η ‘γλώσσα’ μιλιέται ακόμη στον τόπο μας και κατά την ταπεινή μας γνώμη δεν θα πρέπει να χαθεί.(Στις προηγμένες Ευρωπαικές χώρες υπάρχουν σύλλογοι που εμπλέκονται στην διατήρηση του γλωσσικού ιδιώματος.)

Η τοπική διάλεκτος είναι κληρονομιά μας και καλό θαταν να την θυμόμαστε ,ξέχωρα που σκάμε και στα γέλια με τις λέξεις,πράμα σπουδαίο στις μαυρες μέρες που ζούμε.

Ωραίο τόπικ παντως ,μπράβο Γιάννη

[r3negade 3.396]

Την λεξη κολέγας την λετε στην Πατρα, ή και αυτο ειναι μονο Πυργιωτικο;;