36ωρο 16ο 36ωρο by shadowhunter

[shadowhunter 426]

16ο 36ωρο - ΠΡΟΘΕΡΜΑΝΣΗ

Επέστρεψα λοιπόν και εγώ μετά από extra παραμονή 2 ημερών στη πρωτεύουσα για προσωπικούς λόγους. Ακόμα προσπαθώ να βάλω σε μια σειρά σκέψεις και συναισθήματα, οπότε ίσως είναι καλύτερα να τα πάρω χρονολογικά τα πράγματα και όχι όπως μου έρχονται στο μυαλό :)

Πάμε λοιπόν πίσω 3 βδομάδες περίπου (αρχές Μεγάλης Βδομάδας)... Ο φίλος Κυριάκος (επίσης από Κοζάνη ορμώμενος και παλιά καραβάνα στο θεσμό με 15/16 36ωρα πλέον στη πλάτη του) κατά τη διάρκεια μιας βόλτας με το Varadero MKI του διαπιστώνει πρόβλημα να ανεβάσει στροφές ο κινητήρας. Συνεργείο λοιπόν όπου βρίσκεται να έχει σπάσει ένα κομμάτι της βαλβίδας εξαγωγής -αν δεν απατώμαι- . Ο κινητήρας έχει ήδη 197.500 χλμ. (αγοράστηκε μεταχειρισμένο από Γαλλία με 19.000 - το περίεργο βέβαια ήταν ότι έγραφε ακριβώς τόσα το οδόμετρο, όχι πχ. 19.107 αλλά 19.000 οπότε υπάρχει μια επιφύλαξη για την αλήθεια) και μαζί με τα υπόλοιπα που θέλουν άλλαγμα στα εσώψυχα του μοτέρ κρίνεται ασύμφορη και αβέβαιου αποτελέσματος η επισκευή του. Μοναδική λύση η αγορά μεταχειρισμένου μοτέρ, το οποίο όμως βρέθηκε λίγες μέρες πριν το 36ωρο οπότε δεν πρόλαβε να μπει πάνω (πόσο μάλλον να δοκιμαστεί). Ευτυχώς είχε και την επιλογή της 2ης μηχανής του -ένα VFR 800 VΤEC- που ωστόσο ποτέ δε την είχε χρησιμοποιήσει σε 36ωρο. Οιωνός για ότι θα επακολουθούσε; Κοιτάζοντας πίσω θα μπορούσες να το πεις.

Έρχεται η Παρασκευή 17-5, ημέρα αναχώρησης και το τριμελές team παίρνει τον δρόμο για τη κάθοδο στην Αθήνα. Ο έτερος 36ωρίτης Γρηγόρης είναι επίσης παλιός του θεσμού με 13/15 36ωρα στο βιογραφικό του. Η διαδρομή που επιλέγεται είναι μέσω Λάρισας-Δομοκού με τη παραδοσιακή -γι' αυτούς- στάση στα Καμμένα Βούρλα για καφέ. Εκεί ο Γρηγόρης μας εκφράζει τις πρώτες του ανησυχίες για το R1200 GSA του... κάτι δε του αρέσει στη συμπεριφορά του αλλά δε μπορεί να εστιάσει που ακριβώς είναι το πρόβλημα. Εμείς το αποδίδουμε στο άγχος του... πόσο λάθος ήμασταν. Ξεκινάμε για το τελευταίο κομμάτι της διαδρομής και λίγο πριν το Κάστρο Βοιωτίας τον βλέπουμε να ανάβει alarm και να τραβιέται στη Λ.Ε.Α. "Κάτι θα θέλει να μας πει" σκέφτομαι, "ίσως για αδιάβροχα μια που ο ουρανός είχε μαυρίζει για τα καλά". Έλα όμως που τον βλέπουμε να ξεκινά και να σταματά τη μηχανή του... μιλάει λίγο με τον Κυριάκο και βγαίνουμε στο 1ο πάρκινγκ που βρίσκουμε. Εκεί βλέπουμε καπνό να βγαίνει από τη φυσούνα του διαφορικού... πρώτη εκτίμηση σταυρός διαφορικού και τέλος το 16ο 36ωρο για τον Γρηγόρη. Περιμένουμε την οδική να τον παραλάβει με το πληγωμένο του BMW (των 145.000 km.) και πλέον έχουμε μείνει οι δυο μας με τον Κυριάκο. Εκεί αποφασίζω ότι δεν λέει να τον αφήσω να κοιμηθεί μόνος στη Λέσχη της Moto Guzzi -αρχικά θα κοιμότανε και ο Γρηγόρης- και ακυρώνω τα σχέδια μου να πάω στα αδέρφια μου. Βουρ για τη Λέσχη λοιπόν μια που έχει περάσει η ώρα και στις 21:00 θα γινόταν η ενημέρωση για τους επαρχιώτες.

Φτάνουμε στη Λέσχη κατά της 20:00, μιλάμε με κόσμο και κοσμάκη που ήταν εκεί μαζεμένος, παλιοί και καινούριοι γνώριμοι, όλοι με το χαμόγελο της γλυκιάς προσμονής για την αυριανή ημέρα. Το κλίμα είναι τέλειο και παντού βλέπεις διάχυτη μια αισιοδοξία (τόσο σπάνια στις μέρες μας). Μας ενημερώνουν τα παιδιά της Λέσχης με πρωτεργάτες τους Τάσο - Πέτρο - Διαμαντή. Λύνονται οι όποιες απορίες είχαμε και οι λοιποί αποχωρούν... Εκεί βρίσκω και άλλα 2 "παιδιά" του mybike, την Μαρίλυ και τον Φώτη (ή αν θέλετε Whatevier) με τους οποίους είχαμε γνωριστεί σε παλιότερες εκδηλώσεις του forum. Τα λέμε λίγο και τα παιδιά αποχωρούν για τους τόπους διαμονής τους. Κάπου εκεί καταλαβαίνουμε ότι εκτός από τον Κυριάκο και εμένα δεν θα κοιμηθεί κανείς άλλος στη Λέσχη. Οι Γκουζαίοι πάντως κάνανε τα πάντα για να νοιώσουμε άνετα και τους ευχαριστώ από καρδιάς (στους παραπάνω προσθέτω και τον Πίνδαρο και εύχομαι να μη ξεχνώ κανέναν, αν το κάνω παρακαλώ να με συγχωρέσει). Ο ύπνος δυστυχώς ήταν ανήσυχος μια που για πρώτη φορά θα άφηνα σε ανοιχτό χώρο τη μηχανή μου να διανυκτερεύσει (με τα ανάλογα λουκέτα & αλυσίδες βέβαια, άλλα το άγχος, ΑΓΧΟΣ). Κάθε λίγο σηκωνόμουν και κοιτούσα από το παράθυρο μήπως συνέβαινε κάτι.

16ο 36ωρο - 1η ΜΕΡΑ

Το ξημέρωμα έρχεται κάποια στιγμή, ετοιμαζόμαστε και πηγαίνουμε στο Terra Verde όπου θα γινόταν η εκκίνηση. Φτάνουμε από τους πρώτους, αφήνουμε τις μηχανές στις προκαθορισμένες θέσεις τους και πάμε να πιάσουμε κουβέντα με συνοδοιπόρους και διοργανωτές.

Σιγά - σιγά το πλήθος τον μοτοσικλετιστών αυξάνεται και από παντού ακούς γέλια & πειράγματα παρέα με τους ήχους μοτέρ και εξατμίσεων. Ηχητική & οπτική πανδαισία!

Κάποια στιγμή στήνεται και η αψίδα της εκκίνησης, όλα είναι έτοιμα και ξεκινάμε! Εκκίνηση πήραμε στις 08:05 τελικά.

Τα πρώτα χιλιόμετρα είναι βαρετά... πιο βαρετά πεθαίνεις...Εθνική Οδός μέχρι Θήβα και από εκεί Αλίαρτος. Ταχύτητες γύρω στα 130 να ζεσταθεί το λαστιχάκι και να περάσουν τα πρώτα χιλιόμετρα. Άλλοι μας περνάνε αέρα με "όσα" και άλλοι πάνε ακόμα πιο χαλαρά από εμάς. Κάπου εδώ στρίβουμε για Αγ. Τριάδα - Κυριάκι, το τοπίο ομορφαίνει και φτάνουμε στην 1η φωτογραφία.

Το επόμενο κομμάτι προς Αράχοβα - Πολύδροσο μέσα στον Παρνασσό είναι απλά πανέμορφο. Σιγά - σιγά πιάνουμε ρυθμό και αρχίζουμε να το απολαμβάνουμε. Στο δρόμο προς Αμφίκλεια βρίσκουμε πολλά κλασσικά αυτοκίνητα... σήμερα είναι η τελευταία μέρα του 12ου Ιστορικού Ράλλυ Ακρόπολις και το πρόγραμμα τους έχει άνοδο/κάθοδο του Ελικώνα. Πολλά σπάνια και καλοδιατηρημένα αυτοκίνητα, αλλά και μερικοί καυλόγκαζοι κάγκουρες... ειδικά κάτι τύποι με ένα πράσινο δεξιοτίμονο Morgan. Και υποτίθεται ότι κάνουν regularity... Εκεί βρίσκεται και η Ιερά Μονή Δαδίου που αποτελεί τη 2η φωτογραφία της ημέρας.

Η μέρα συνεχίζει με Μπράλο (το χωριό) - Σκαμνό - Γοργοπόταμο - Λουτρά Υπάτης, άλλο ένα ωραίο κομμάτι με τη παρτίδα να κλέβουν τα Λουτρά Υπάτης, όπου θα μπορούσες να καθίσεις με τις ώρες χαζεύοντας τα τρεχούμενα νερά. Δυστυχώς όμως χρόνος δεν υπάρχει ούτε για φωτό... καρφί για το Καστρί όπου έχουμε το 2ο παιχνίδι του 36ωρου με το "κινέζικο roadbook", ένα roadbook με τουλίπες σε λάθος σειρά και με ελλειπή στοιχεία. Αλλά πριν την εκκίνηση του roadbook έχουμε το 1ο παιχνίδι - regularity όπου πρέπει δηλαδή να κάνουμε μια συγκεκριμμένη διαδρομή με 42km/h μέση ωριαία. Το regularity τελειώνει και μετά ξεκινά το "κινέζικο roadbook". Είμαι πριν τον Κυριάκο στη σειρά εκκίνησης και λίγο η ζέστη, λίγο οι μπροστινοί μου αντί να πάω ευθεία μετά τη γέφυρα την κάνω αριστερά ακολουθώντας αυτούς που ξεκίνησαν αμέσως πριν εμένα. Ευτυχώς ο Κυριάκος με προλαβαίνει στα 300 μέτρα και γυρνάμε στο σωστή διαδρομή. Τι κάναμε με το regularity δεν ξέρω, αυτό που ξέρω ότι ενώ είχε τελειώσει δεν το είχαμε πάρει χαμπάρι και συνεχίζαμε να πάμε με 42km/h... κάπου εκεί μας περάσανε 2 V-strom και είπαμε, δεν γ@μιέται βαρεθήκαμε (έτσι κι αλλιώς είχαμε ΄χασει τη μπάλα με τη ΜΩΤ). Που να ξέραμε ότι είχε λήξη η χρονομέτρηση 2 χιλιόμετρα πιο πριν . Το κινέζικο το βγάζουμε όλο αλάνθαστα και τραβάμε και την 3η φωτογραφία που πολλοί χάσανε μια που είτε ήταν προσηλωμένοι στο να μην κάνουν λάθος είτε όλες οι αποθήκες τους φαινόταν ίδιες (δεν απείχε αυτό και πολύ από τη πραγματικότητα).

Πλέον έχουμε μπει στον Θεσσαλικό κάμπο και η ζέστη μας χτυπάει αλύπητα...η διαδρομή έχει προορισμό τη Φαρκαδόνα για την παραλαβή του 2ου σκέλους της 1η ημέρας (υπήρχε χρονικός προορισμός για τη παραλαβή του 2ου roadbook μέχρι της 18:00 προκειμένου να μην μας φάνε οι αρκούδες) όπου και φτάνουμε κατά της 14:30 με τη θερμοκρασία στους 32 βαθμούς. Μετά την απαραίτητη ενυδάτωση ξεκινάμε για Πύλη Τρικάλων με επόμενους σταθμούς Ελάτη - Περτούλι και έξω από το Χαλίκι -όπου έχουμε την 4η φωτογραφία της ημέρας- με προορισμό το Ανήλιο (μια διαδρομή γνώριμη σε εμάς αλλά τόσο υπέροχη οδηγικά και φυσιολατρικά που όσες φορές και να την κάνεις δε τη χορταίνεις). Να πω την αλήθεια πρότεινα στον Κυριάκο να την κάνουμε ανάποδα (δηλ. από Χρυσομηλιά - Καστανιά) επειδή ένα μήνα πριν που είχα περάσει ήταν σε χάλια κατάσταση ο δρόμος, αλλά αυτός επέμενε να το κάνουμε όπως όριζε η λέσχη κάτι που έγινε.

Μετά τη πανέμορφη μεν σπαστήρι δε διαδρομή Ανήλιο - Μέτσοβο σειρά έχει και πάλι η βαρετή Εθνική (Εγνατία Οδός στη προκειμένη περίπτωση) μέχρι τον κόμβο της Παραμυθίας όπου φτάνουμε σχετικά σύντομα. Επόμενος προορισμός η Γλυκή για την 5η και τελευταία φωτογραφία της ημέρας και από εκεί Πρέβεζα για το ξενοδοχείο.

Φτάνουμε περίπου στις 20:30, κάνουμε ντουζάκι και μετά φαγητό. Τελειώνοντας με το φαγητό βγαίνουμε έξω και πιάνουμε πάλι τη κουβέντα με γνωστούς και -μέχρι τότε- αγνώστους. Την ώρα που είμαστε στην είσοδο σκάει μύτη και ο συγκάτοικος μου στο δωμάτιο ο "γάτος" του φόρουμ, Κωνσταντίνος "el-Gatto". Συστηνόμαστε επιτέλους από κοντά και τον αφήνω να κάνει και αυτός το δικό του τελετουργικό στο δωμάτιο :) Η βραδιά συνεχίζεται με πολύ χαβαλέ αλλά σχετικά νωρίς η κούραση μας καταβάλει... ώρα για ύπνο λοιπόν και στο δωμάτιο πιάνουμε λίγο τη κουβέντα με τον Κώστα. Δυστυχώς είμαστε και οι δύο κομμάτια οπότε το λήγουμε νωρίς και με το που ακουμπά το κεφάλι στο μαξιλάρι εμένα με έχει πάρει ο ύπνος...

16ο 36ωρο - ΤΕΛΟΣ 1ης ΜΕΡΑΣ

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ....

Τροποποιήθηκε Μάιος 26 , 2013 από τον innova 04
Προσθήκη ετικετών.

[shadowhunter 426]

16ο 36ωρο - 2η ΜΕΡΑ

Αφύπνιση πριν χτυπήσουν τα ξυπνητήρια τόσο ο Κώστας όσο και εγώ. Ετοιμάζουμε τα πράγματα μας, ντυνόμαστε και κατεβαίνουμε για πρωινό.

Η θέα από το μπαλκόνι μας.

Φορτώνουμε μηχανές (εν το μεταξύ όλες είχανε γεμίσει με υγρασία) και περιμένουμε τι θα γίνει με την εκκίνηση και το παιχνίδι. Τελικά μετά από ένα ψιλομπάχαλο με κανόνες, σφραγίδες και χρόνους μπαίνουμε στο παιχνίδι με μια ώρα καθυστέρηση από ότι αρχικά προβλεπόταν. Κάνουμε το roadbook και είμαστε από εκείνους που πρόλαβαν να σταματήσουν και να σφραγίσουν "λήξη παιχνιδιού" πριν τελικά ακυρωθεί εκ των υστέρων. Εκ των πραγμάτων αποδείχθηκε ανούσιο το συγκεκριμένο (και επικίνδυνο το σημείο λήξης), αλλά αυτά είναι μέσα στα πράγματα που μόνο στη πράξη μπορεί κανείς να τα δει, ενώ στη θεωρία φαντάζουν ωραία. Επιστροφή λοιπόν στο κανονικό κομμάτι του 36ωρου με πρώτο σταθμό την Άρτα και στη συνέχεια προς Άνω Καλεντίνη (με ωραίο στροφιλίκι) - Αστροχώρι και το κομμάτι των 7,7km χωματόδρομου που βρίσκεται μεταξύ Μεσόπυργου και Αυλακιού... εύκολος για τα On/Off από κουραστικός έως δύσκολος για τα βαριά μηχανάκια και τα clip-on άτα. Καταλήγουμε σκονισμένοι από τη κορυφή ως τα νύχια... Πριν στις Κρανίες βγάζουμε τη 1η φωτό της 2ης μέρας και 6η συνολικά του 36ωρου.

Συνεχίζουμε περνώντας από Βρουβιανά - Τοπολιανά (σημείο με μια υπέροχη γέφυρα και φανταστική θέα) και κατευθυνόμαστε προς Καρπενήσι. Εμείς επιλέγουμε να κάνουμε τα 3 + 3 έξτρα χιλιόμετρα για να βάλουμε βενζίνη στο Καρπενήσι μια που είμαστε με μισογεμάτα τεπόζιτα (σοφή επιλογή όπως αποδείχθηκε). Επιστρέφουμε και στρίβουμε προς Δομιανοί περνώντας από Στένωμα - Παυλόπουλο με υπέροχη φύση αλλά και χάλια δρόμο. Εκεί είναι και η 7η φωτογραφία του 36ωρου... Στο σημείο αυτό γνώρισα άλλο ένα μέλος του φόρουμ τον Άγγελο "Al_Bandy", τον τρελό που έκανε το 36ωρο με το Sym HD2. Είσαι τεράστιος, τέλος .

Η συνέχεια έχει πέρασμα από Δομιανοί - Κρίκελλο - Δομνίστα - Κλεπά με τη φύση να δίνει ρέστα... Κάπου 200-300 μέτρα πριν την 8η φωτογραφία (λίγο πριν την Περδικόβρυση) ο Κυριάκος σταματάει πίσω μου... Άργησα λίγο να τον πάρω χαμπάρι και με ζώνουν τα φίδια . Από μέσα μου προσεύχομαι να μην έχει πάθει τίποτε . Γυρνάω πίσω κακήν - κακός και βλέπω τη μηχανή σταματημένη στην άκρη του δρόμου και στο διπλό σταντ με το πίσω λάστιχο του VFR να έχει κάτσει... Τουλάχιστον δεν είχε ούτε πτώση ούτε τίποτα Πρώτος οπτικός έλεγχος δείχνει μια μικρή τρύπα, αλλά φουσκώνοντας το λάστιχο με ηλεκτρική τρόμπα διαπιστώνουμε ότι χάνει αέρα από άλλο σημείο που δεν το είχαμε δει, τόσο μικρό και ασήμαντο. Αλλά ο αέρας περνώντας από εκεί ακούγεται(!!) κάτι που έκανε δυνατό τον εντοπισμό του... αλλιώς ακόμα θα ψάχναμε. Επισκευάζεται το λάστιχο με κορδόνι, φουσκώνεται (σε λάθος PSI (36 αντί 42), μια που ο Κυριάκος είχε στο μυαλό του το Varadero και συνεχίζουμε για λίγα μέτρα παίρνοντας επιτέλους την 8η φωτογραφία. Περιττό να αναφέρω ότι στη μια ώρα που φάγαμε για την επισκευή του ελαστικού σταμάτησε κόσμος και κοσμάκης για να μας ρωτήσει αν χρειαζόμαστε βοήθεια. Ανάμεσα σε αυτούς και ο "jimhs" με το Address τον οποίο τότε είδαμε για πρώτη φορά.

Η καταραμένη 8η φωτό.

Το επόμενο κομμάτι μετά τη Περδικόβρυση είναι και πάλι χωμάτινο. Εγώ μέσα από το κράνος βρίζω σκεπτόμενος το λάστιχο του Κυριάκου. Αναγκαστικά ο ρυθμός μας πέφτει από το σημείο αυτό και μετά, δεν θέλουμε να διακινδυνεύσουμε κάποια πτώση. Η κατάβαση συνεχίζεται προς λίμνη Μόρνου με στόχο την 9η φωτογραφία. Στη γέφυρα λίγο πριν φύγουμε συναντάμε τον Whatevier (με το Husky 630) και την vaelsod (με το XR 250)... Ανησυχούνε για τη βενζίνη και δεν έχουν άδικο. Ο Κυριάκος μου λέει για το λάθος του με τις πιέσεις και λίγο παρακάτω σταματάμε να το ξαναφουσκώσουμε. Εκεί διαπιστώνουμε ότι έχει χάσει αέρα και ήταν ο λόγος που ο Κυριάκος είχε κόψει κι άλλο το ρυθμό του. Δοκιμάσαμε και τις αμπούλες C02 αλλά αποδείχθηκαν χάσιμο χρόνου μια που η συσκευή που είχε για τη διοχέτευση του αέρα στο λάστιχο είχε βλάβη. Πάλι λύσιμο ξεφόρτωμα το VFR, έξω η σέλα, λύσιμο πλαστικών για να είναι προσβάσιμη η μπαταρία και φούσκωμα με τη τρόμπα. Κι άλλος χρόνος χαμένος, πλέον είμαστε σίγουροι ότι θα μας πιάσει η νύχτα, αλλά δε μασάμε ρε!

Η 9η...

Η συνέχεια λέει πορεία για Στρόμη όπου βγάζουμε τη 10η φωτογραφία, την τελευταία με το φως της ημέρας. Ο ρυθμός μας πλέον έχει γίνει αναγκαστικά πολύ χαλαρός/τουριστικός, δεν θέλουμε να ρισκάρουμε κάποια πτώση, μοναδικός στόχος να τερματίσουμε.

Επόμενο σημείο στο χάρτη η Γραβιά, αλλά πλέον είμαστε με τα μάτια στο δείκτη βενζίνης. Έχουμε κάνει 270χλμ. από τον τελευταίο ανεφοδιασμό και η Παύλιανη είναι 9 + 9 χλμ. παράκαμψης... που τελικά δεν κάνουμε ελπίζοντας ότι θα φτάσουμε Γραβιά για να γεμίσουμε. Ο τουριστικός ρυθμός βοηθάει και στη Γραβιά γεμίζουμε (με τη χειρότερη βενζίνη που έχω βάλει ποτέ στη ζωή μου), ο Κυριάκος συμπληρώνει πάλι αέρα. Έχει σταθερή απώλεια το λάστιχο του VFR. Πορεία για Μαριολάτα - Λιλαία... πλέον έχει σκοτεινιάσει για τα καλά και ο Παρνασσός φαντάζει ζόρικος. Μες στα σκοτάδια βρίσκουμε και το 11ο σημείο φωτογράφισης... το οποίο φωτίζουμε με το VFR.

Το υπόλοιπο κομμάτι γίνεται μέσα σε πλήρη συσκότιση μέχρι την Αράχοβα... ευτυχώς δεν έχουμε τίποτα έκτροπα με τις μπριζόλες..ε..γελάδες ελευθέρας βοσκής που κυκλοφορούν στις φουρκέτες. Σταματάμε για βενζίνη και αέρα και εκεί διαπιστώνω ότι κάτι δε πάει καλά. Το Triumph παίρνει και σβήνει, δηλ. δεν κρατά ρελαντί. Ο Κυριάκος μου λέει πως και το VFR του σκόρτσαρε μετά τον τελευταίο ανεφοδιασμό στη Γραβιά... Κάποια στιγμή παίρνει κανονικά το Triumph και κρατά ρελαντί...δε το σβήνω μέχρι να φτάσουμε στο τερματισμό στις Αλυκές της Δροσιάς στη Χαλκίδα (η βενζίνη αυτή με ταλαιπώρησε μέχρι που έβαλα 100αρα σε πρατήριο δοκιμασμένο από τ' αδέρφια μου στην Αθήνα. Για μια στιγμή είπα πάει, την χάσαμε την αντλία πατριώτη). Η ώρα είναι περασμένες 11 αλλά πλέον δεν μας νοιάζει. Καταφέραμε να τερματίσουμε με τα όσα προβλήματα αντιμετωπίσαμε χωρίς να κόψουμε μέτρο από την διαδρομή. Πονάει όλο μας το κορμί αλλά είναι γλυκός ο πόνος. Η λέσχη μας κερνά σάντουιτς & ποτάκι... εμείς θέλουμε φτερά και πίνουμε Red Bull. Σε λίγο έρχεται και ο Κώστας "el-Gatto" και τα λέμε παρεούλα και οι 3. Παντού γύρω χαμόγελα και ο κόσμος συνεχίζει να έρχεται. Είναι πολλοί αυτοί που δεν τα παρατάνε :vv: Μετά από κάποια ώρα, αφού έχουμε χαλαρώσει υπερβολικά, έρχεται και η ώρα του αποχωρισμού. Ο Κώστας θέλει να τα πει λίγο με τη παρέα που έκανε όλο το 36ωρο...ο Κυριάκος να πάρει το δρόμο της επιστροφής για Κοζάνη... και εγώ να πάω νότια προς την Αθήνα για να δω τ' αδέρφια μου.

16ο 36ωρο - ΤΕΛΟΣ 2ης ΜΕΡΑΣ

16ο 36ωρο - ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Φαντάζομαι η πρώτη ερώτηση όσων δεν έχουν πάει σε 36ωρο είναι: "Θα ξαναπήγαινες;"

Μονολεκτικά; ΝΑΙ

Πραγματικά δεν μπορώ να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου με λόγια για αυτούς τους τρελο-Γκουτζαίους που -αν και ερασιτέχνες, όπως οι ίδιοι ευθαρσώς δηλώνουν παντού και πάντα- έχουν καταφέρει να φτιάξουν ένα μοτοσυκλετιστικό θεσμό ισχυρότερο από κάθε τι άλλο υπάρχει στην ελληνική επικράτεια. Και δεν είναι τυχαία αυτή τους η επιτυχία. Η αγάπη που πηγάζει από μέσα τους γι' αυτό το θεσμό είναι παντού διάχυτη. Το βλέπεις στο χαμόγελο τους, στο τρόπο που σου μιλάνε είτε είσαι πρωτάρης είτε είσαι πάλιουρας, στις λύσεις που σου προσφέρουν σε κάθε μικρό ή μεγάλο πρόβλημα που προκύπτει. Φέτος προσφέρανε τη λέσχη τους για ύπνο για να συνδράμουν όσο μπορούν στην όλη οικονομική κατάσταση. Δεν παραμένουν στάσιμοι, προσπαθούν να εξελίσσονται και να βελτιώνονται... να ακούν τη φωνή των συμμετεχόντων και να πράττουν όσα απαιτεί ο κόσμος. Δεν είναι τυχαίο που φέτος μαζεύτηκε περισσότερος κόσμος από πέρυσι.

Αλλά το μεγαλύτερο κατόρθωμα τους είναι άλλο. Μπορούν και σε κάνουν για 2 μέρες να ξεχνάς ΟΛΑ σου τα προβλήματα. Και να χαμογελάς σαν χαζός. Πείτε μου ποιος άλλος μπορεί να το κάνει αυτή την εποχή...

ΤΕΛΟΣ

Τροποποιήθηκε Μάιος 23 , 2013 από τον shadowhunter

[GeorgeSlayer 849]

Μακάρι την επόμενη να έχετε λιγότερα απρόοπτα. :)

[icelover 2.484]

Μπραβο Μπιλαρα,με το καλο και του χρονου....

[Konangera 2.098]

Ρισπεκτ. -

[innova 04 7.945]

Μπράβο Βασίλη !

[Jo.Da. 196]

Μικρός ο κόσμος...

Καλούς δρόμους...

[shadowhunter 426]

Ωπ, κι άλλως 36ωρίτης αποκαλύφθηκε :) Ευχαριστώ για τη φωτό Πως τα πήγες εσύ;

[Al_Bandy 2.780]

Βασιλη χαρηκα για τη γνωριμια.

ηρωικος τερματισμος!

[GeorStrat 5.541]

Μπραβο παιδια,οπως και σε ολους που ελαβαν μερος....

[patapios 1.698]

Ημασταν 2 μετρα μακρυα ...ισως μιλησαμε κιολας αλλα δεν γνωριστηκαμε. (αυτος που μιλαει στο τηλεφωνο ειμαι)

Ειναι κατι που με στεναχωρει καθε χρονο... να μην μπορω να γνωρισω ΟΛΟ το κοσμο... πρακτικα αδυνατο βεβαια να γνωρισεις 200 ατομα σε μερικες ωρες.

Και του χρονου με λιγοτερες ατυχιες σου ευχομαι

[shadowhunter 426]

Ημασταν 2 μετρα μακρυα ...ισως μιλησαμε κιολας αλλα δεν γνωριστηκαμε. (αυτος που μιλαει στο τηλεφωνο ειμαι)

Ειναι κατι που με στεναχωρει καθε χρονο... να μην μπορω να γνωρισω ΟΛΟ το κοσμο... πρακτικα αδυνατο βεβαια να γνωρισεις 200 ατομα σε μερικες ωρες.

Και του χρονου με λιγοτερες ατυχιες σου ευχομαι

Δυστυχώς δεν πρέπει να μιλήσαμε, αντίθετα με το παλικάρι που είναι δίπλα σου με το R 1150 GS σίγουρα ανταλλάξαμε αρκετές κουβέντες... Πραγματικά φέτος έλειψε η συγκέντρωση από Παρασκευή στο ξενοδοχείο (για γνωριμίες και καλή κουβεντούλα με τους χάρτες ανά χείρας κ.λ.π). Προσωπικά θα το προτιμούσα από το να ανέβω από Αθήνα - Αράχοβα μέσω Εθνικής για να ξεκινήσει ουσιαστικά από εκεί το 36ωρο. Βασικά θα το προτιμούσα και ας είχε την Εθνική . Με το καλό να τα πούμε του χρόνου

[FZMAN 1.693]

Μπράβο σε όλα τα παιδιά, εύχομαι παλι του χρόνου να είστε εκεί.

[Torakusu Yamaha 9.120]

:worshippy: :worshippy:

[μάθο... 10.136]

Γραφε εμπειριες Βασιλη(ετσι να δεις -και μονο-τις κακοτοπιες που τυχανε)και μπραβο για τη μεταφορα τού δρομου στο ΠιΣι...Καλους δρομους να εχεις :)

[Maggellanos 1.549]

Μπράβο σε όλα τα παιδιά!!!

[FOURNARIS 2.079]

Δωσε γερα ρε Billy!!!!!!

Του χρονου μπορει να παμε παρεα.

[el-Gatto 555]

Γειά σου ωρέ Βασίλη :D ,36αωρίτη-συνοδοιπόρε-συγκάτοικε-& πλέον-φίλε.

Χάρηκα πολύ που σε γνώρισα.

Ελπίζω να ταιριάξει ,κ να μας δωθεί η ευκαιρία να ξαναβρεθούμε ,έχοντας περισσότερο χρόνο για να τα πόυμε , κ να με ξεναγήσεις στα πανέμορφα μέρη σου.

Να'μαστε ολοι καλά.

Και στα επόμενα παρέα.

[HLIAS 7.581]

Ευγε Βασιλη.. :)

Πολυ ωραια τα κειμενα σου και η αφηγηση σου..

:)

[Apisteftos 7.893]

υ.γ. γουστάρω τρελά την ""στραβωμένη"" πινακίδα σου που λέει NOOOOT! :lol: