Βόρεια και Κεντρική Εύβοια σε δύο επεισόδια

[Ο φυσικός 1.350]

Επεισόδιο 1ο

Σαν καλό παδί που δεν είμαι, ξεκίνησα με το DRZ για να πάω στο Καινούργιο (χωριό με πολύ αστείο όνομα δίπλα στα Καμένα Βούρλα) και να περάσω Πάσχα με του δικούς μου. Καλά διαβάσατε Πάσχα. Δεν είναι χτεσινή η συγκεκριμένη βόλτα.... Αλλά DRZ και εθνική οδός=απαγορευμένη αγάπη, οπότε Μεγάλη Πέμπτη απόγευμα ξεκινώ για τα Ψαχνά Ευβοίας και τον οίκο δύο εξαιρετικών φίλων.

Έφτασα κατά τις 10 και μέχρι να κοιμηθούμε στις 6 το πρωί μεσολάβησαν πολλά λουκάνικα Φουρνών Ευρυτανίας, μπόλικα ποτήρια κρασάκι και συζήτηση για ταξίδια αλλά και την τρέχουσα κατάσταση της Ελλαδίτσας μας. Πολύ χάρηκα που ξανάδα τα παιδιά.

Την επόμενη μέρα και αφού καταφέραμε να ξυπνήσουμε και να πιούμε καφεδάκι, χαιρέτησα το ζεύγος των χιλιομετροφάγων και ξεκίνησα κατά τις 2 με στόχο να είμαι στις 7:30 το απόγευμα στην Αιδηψό για να προλάβω το τελευταίο φέρρυ των 8 για Αρκίτσα και στο μεταξύ να ψαχτώ με το χωμάτινο δίκτυο της περιοχής.

Από Ψαχνά, ανέβηκα Κοντοδεσπότι από άσφαλτο. Δεν ξέρω πως είναι αυτή η διαδρομή άλλες εποχές, αλλά την άνοιξη ήταν πανέμορφη.

Ύστερα από λίγο καταλήγετε σε αυτή τη διασταύρωση και πάτε ευθεία.

Στο βάθος η Δίρφη

Από εδώ και πέρα ακολούθησα τη διαδρομή για τα λατομεία της ΛΑΡΚΟ. τ

Και συνέχισα στη διαδρομή που σε βγάζει στον Παγώντα αλλά με μερικές παρακάμψεις!

Μια διασταύρωση οδηγεί σε αδιέξοδο αλλά και σε εκκλησία αφιερωμένη στη Παναγία. Το μέρος έχει άπλετη θέα και μέρα χωρίς αέρα θα είναι εκπληκτική επιλολή για κάμπινγκ.

Στη συνέχεια βγήκα Μαρκάτες και από εκεί Αγία Τρίτη κατά τα γνωστά. Είχα να περάσω από εκεί από το 2002 και πολύ το χάρηκα.

Ο χρόνος πίεζε και έτσι αφού έπαιξα με τα ποταμάκια και τρόμαξα έναν συμπαθέστατο σταχτοτσικνιά βγήκα στο Προκόπι και βουρ από άσφαλτο για Λίμνη και Αιδηψό. Όμως, κοντά στην Αιδηψό είδα στο χάρτη ότι υπάρχει ένας στριφτερός χαλικόστρωτος δρομάκος που ανεβαίνει από τα Κάτω Ήλια στα Πάνω Ήλια.

Μπορείτε να δείτε τον κεντρικό δρόμο κάπου χαμηλά στο βάθος αριστερά.

Κοντά στα Πάνω Ήλια υπάρχει μονή αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Την είδα από μακρυά κτισμένη σε πολύ ωραίο μέρος, αλλά ο χρόνος πίεζε. Την επόμενη φορά. Τά Άνω Ήλια είναι πολύ μικρό χωριό, με έρημα πέτρινα σπίτια και πρόλαβα να δω ένα ενδιαφέρον εστιατόριο να στεγάζεται σε ένα από αυτά (όχι ερειπωμένο όμως!).

Έξω από το χωριό υπάρχει ο παλιός ναός της Παναγίας και κάπου εκεί συναντάμε άσφαλτο

και μετά ο δρόμος κατηφορίζει σιγά σιγά προς την Αιδηψό παρέχοντας χορταστική θέα προς βόρειο Ευβοϊκό. Βιαζόμουν και έτσι δεν έχει φωτογραφίες, πρέπει να με πιστέψετε!

Στην Αιδηψό πήρα το φέρρυ για Αρκίτσα και μετά νανάκια στο χωριό.

Από Αρκίτσα τα Καμένα Βούρλα είναι μισή γκαζιά δρόμος. Σίγουρα όλοι σας περνάτε συχνά από τα Καμένα Βούρλα και πιθανώς σταματάτε για ένα καφεδάκι. Την επόμενη φορά που θα περάσετε αξίζει να κάνετε μια μικρή παράκαμψη 5 χιλιομέτρων. Στα Καμένα Βούρλα δίπλα στην εθνική οδό κινείται ένας παράδρομος και σε ένα σημείο του θα δείτε μια πινακίδα για τη Μονή Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος ανηφορίζει με συνεχείς φουρκέτες το βουνό Κνημίδα προσφέροντας μια όλο και πληρέστερη θέα και σε ένα σημείο υπάρχει παγκάκι και πηγούλα για να την απολαύσετε. Μετά από 4 χιλιόμετρα φτάνει στη Μονή Μεταμόρφωσης. Αν συνεχίσετε και μετά από αλλά τόσα χιλιόμετρα φτάνετε στο χωριό Καρυά και από εκεί ξεχύνεται ένα πλήθος χωματόδρομων που οργώνει το βουνό, αλλά για αυτά μια άλλη μέρα.

Πριν μπείτε στο μοναστήρι, επισκεφτείτε το μικρό ναό απέναντί του, είναι αφιερωμένο στην Παναγιά τη Βλαχέρνα και η θέα είναι ισοδύναμη με το να πετάτε με αεροσκάφος. Βόρεια Εύβοια, Λιχάδα, Μαλιακός κόλπος και βουνό Όρθρυς είναι στη διάθεσή σας ενώ στα πόδια σας είναι τα Καμένα Βούρλα και η εθνική οδός.

Για τη μονή αντιγράφω τις παρακάτω πληροφορίες από http://www.sterea-tour.gr

Σε απόσταση 4 χλμ. από τα Καμένα Βούρλα και σε υψόμετρο 310μ. σε καταπράσινο περιβάλλον βρίσκεται η Ιερά Μονή Μεταμόρφωσης Σωτήρος γνωστή και ως "Μοναστήρι της Καρυάς".

Η ιστορία του αρχίζει από τον 7ο μ.Χ. αιώνα, ενώ το καθολικό του ανάγεται τον 11ο - 12ο αιώνα. Αρχικά ήταν ρυθμού Βασιλικής με τρούλλο τον οποίο κατέστρεψαν οι Τούρκοι. Το 1600 περίπου, επισκευάσθηκε σε σαμαροσκεπή τρίκλιτη βασιλική.

Για την τοιχοδομία έχουν χρησιμοποιηθεί λίθοι μεγάλων διαστάσεων από κτίσματα παλαιοτέρων χρόνων του 5ου η 4ου π.Χ. αιώνα, ενώ θραύσματα από αρχαίες κολώνες βρίσκονται συγκεντρωμένα κοντά στο καθολικό.

Μεταξύ των ετών 1725 η 1736 έως 1757 έγινε η αγιογράφηση του Καθολικού. Το 1975 έγινε η τελευταία ανακαίνιση.

Στη Μονή φυλάσσονται πολλά κειμήλια.

Λειτουργεί με ανδρική αδελφότητα.

Να προσθέσω ότι μέχρι πρόσφατα ήταν ημιερειπωμένη και διάφοροι καλοί άνθρωποι είχαν αφαιρέσει εικόνες και άλλα αντικείμενα αξίας.

Το καθολικό της μονής είναι ιδιαίτερα κατανυκτικό και αν και τα κεριά με το πέρασμα των αιώνων έχουν μαυρίσει τις αγιογραφίες το αποτελεσμα ενισχύει την αίσθηση αυτή.

Επεισόδιο 2ο

Τη Δευτέρα του Πάσχα το απόγευμα ξεκινάμε για Αρκίτσα (άντε πάλι) και κατά τις 6 το απόγευμα φτάνουμε Αιδηψό με το φέρρυ. Η μηχανή κοστίζει περίπου 6,5 ευρώ και το κάθε άτομο περίπου 3,5. Δεν το λες και φθηνά για 45 λεπτά ταξίδι.

Δρομολόγια θα βρείτε εδώ.

Έχουμε 2 μέρες στη διάθεσή μας για να εξερευνήσουμε ένα τμήμα της Βορείου Ευβοίας και -πιστέψτε με- είναι λίγο. Πριν πολλά χρόνια, νομίζω γύρω στο 1995 είχα διαβάσει για κάποιες όμορφες λίμνες δίπλα στη θάλασσα γεμάτες με παρυδάτια πουλιά κάπου στη Β.Εύβοια. Δεν ξέρω πως κατάφερα να αφήσω τόσο καιρό χωρίς να έχω πάει αλλά είχε έρθει η ώρα. Σύμφωνα με το χάρτη Βόρεια Εύβοια της Ανάβασης, ο οποίος ήταν ο οδηγός μας, οι λίμνες αυτές είναι κοντά στην Ιστιαία. Πριν πάμε, όμως, ήθελα να επισκεφθώ μια ακόμα μικρή λιμνούλα και έτσι κατευθυνθήκαμε από Αιδηψό προς Γιάλτρα και μετά από 6 περίπου χιλιόμετρα ασφάλτου βλέπουμε στο αριστερά μας τη Φλίβα. Πρόκειται για μια πολύ μικρή λίμνη, δίπλα στη θάλασσα που περιβάλλεται από καλαμιώνες. Επειδή δεν ήταν εύκολο να βρεθώ σε κάποιο ψηλό μέρος που να προσφέρεται για φωτογράφηση θα αρκεστείτε σε αυτή:

θα ξαναπάω όμως...

Επιστρέφουμε προς Αιδηψό και κατευθυνόμαστε προς Ιστιαία, προσπερνώντας τους Ωρεούς και στην είσοδο της Ιστιαίας στρίβουμε αριστερά προς Κανατάδικα. Ο δρόμος μετά από 4 χιλιόμετρα φτάνει στη θάλασσα και λίγα μέτρα πριν μπορείτε να πάτε δεξιά ή αριστερά σε ασφαλτόδρομους που σύντομα μεταμορφώνονται σε χωματόδρομους.

Αριστερά πάει προς το Μικρό Διβάρι (άρα δεξιά πάει προς το Μεγάλο Διβάρι!). Το Μικρό Διβάρι είναι στην πραγματικότητα 2 μικρά Διβάρια, δύο δηλαδή υπέροχες λίμνες στις οποίες όταν φτάσαμε χάσαμε την μπάλα. Λίγο η άνοιξη, λίγο το καταπληκτικό φως του Ήλιου εκείνη την ώρα μα κυρίως η ομορφιά τους και η παρουσία κύκνων(!) και άλλων μικρότερων πουλιών μας έκανε πραγματικά ευτυχισμένους. Γιατί είπαμε ότι δεν είχα έρθει όλα αυτά τα χρόνια;

Οι κύκνοι!

και μία Σταχτιά Νανοσκαλίδρα (το όνομα ακούγεται σπάνιο, το πουλί είναι αρκετά κοινό)

Λίγο μετά ο δρόμος που κινείται συνεχώς δίπλα στην παραλία ακολουθώντας της κάνει μια στροφή 90 μοιρών και καταλήγει σε ένα μαγικό μέρος με πηγή και χρωματιστά χαλιά από λουλούδια και εκεί σταματά! Άντε γειαααααα!!!!! Η σκηνή στήθηκε με πολύ συνοπτικές διαδικασίες. Επαναλαμβάνω: χάθηκε η μπάλα, μήπως τη βρήκατε; Φοβάμαι βέβαια, ότι αν πάει κανείς εκεί το καλοκαίρι ή θα γίνεται κακός χαμός από σκηνές ή θα τον διώξουν. Ίσως και να κάνω λάθος.

Ελαφρώς φορτωμένο

Απένατι η περιοχή του Τρικερίου στο νότιο Πήλιο.

Με ένα χαμόγελο ως τα αυτιά κατευθυνόμαστε προς το Μεγάλο Διβάρι το οποίο επικοινωνεί με ένα κανάλι με τη θάλασσα.

Λίγο πιο κάτω ένα κοπάδι από Λευκοτσικνιάδες μας χαζεύει από απόσταση ασφάλειας. Είναι η μόνη περίπτωση που θα ήθελα έναν μεγαλύτερο τηλεφακό...

Αφήνουμε πίσω μας και το Μεγάλο Διβάρι και ακολουθούμε τυχαία μερικούς χωματόδρομους. Μια συστοιχία από εγκατελειμμένα γιαπιά έχει νικηθεί κατά κράτος από το φύση.

Βγαίνουμε στο δρόμο Ιστιαία-Πευκί και στρίβουμε προς Αβγαριά-Γαλατσώνα και Γερακιού. Τρία χωριουδάκια όπως θα έπρεπε να είναι τα χωριουδάκια και επιπλέον πνιγμένα στο πράσινο. Είπαμε, η εποχή, η ώρα κλπ κλπ.

Στην έξοδο από τη Γερακιού υπάρχει ένα όμορφο μικρό καταρρακτάκι δίπλα στο δρόμο.

Καταλήγουμε στο Πευκί. Από το πλήθος των μαγαζιών φαίνεται ότι το καλοκαίρι θα γίνετια χαμός αλλά τώρα υπάρχει ησυχία και μερικά μόνο καταστήματα είναι ανοικτά. Καθόμαστε στην Ακρούλα, ένα συμπαθέστατο ταβερνάκι και απολαμβάνουμε το φαγητό μας. Λίγο μετά ξεκουραζόμαστε στη σκηνή μας με συνοδεία το τραγούδι από αναρίθμητους βατράχους.

Επόμενη μέρα, λοιπόν, και το πρόγραμμα λέει πρωινο ξύπνημα ώστε να έχουμε όλη τη μέρα δική μας για όργωμα, εεε, εννοούσα βόλτα. Πράγματι, στις 6 σηκώνομαι από τη σκηνή, ρουφώ με μανία το τοπίο όπως φωτίζεται από το χάραμα και...την ξαναπέφτω για ύπνο μέχρι τις 11! Είπαμε, το σχέδιο πάνω από όλα!

Τροποποιήθηκε Φεβρουάριος 23 , 2013 από τον Ο φυσικός

[Ο φυσικός 1.350]

Απολαυστικό νεράκι δίπλα στη σκηνή μας

Υποδομές!

Τελικά, φτάνει η στιγμή να ξεκινήσουμε και πρώτος στόχος είναι ένα εκκλησάκι που έχω δει στο χάρτη και φαίνεται ενδιαφέρον.

Όμως, πώς μπορεί να φαίνεται ένα εκκλησάκι ενδιαφέρον από τον χάρτη; Όταν ο δρόμος που οδηγεί εκεί πάει παράλληλα με ένα ποταμάκι και εκεί γύρω δεν υπάρχει οικισμός τότε μπορώ να είμαι σίγουρος ότι το εκκλησάκι θα είναι σε μαγικό μέρος με πηγές και πλατάνια.

Για να πάμε, λοιπόν, στην Παναγιά της Ντινιούς φεύγουμε από Ιστιαία για Πευκί και περίπου 2 χιλιόμετρα μετά την Ιστιαία θα δούμε σχετική ταμπέλα δεξιά μας. Η άσφαλτος μας οδηγεί μετά από 2 χιλιόμετρα σε ένα υπέροχο μέρος (απολύτως κατάλληλο για camping) με πλατάνια, νερά, ξέφωτα και πηγές. Εκεί βρίσκεται και το εκκλησάκι της Παναγιάς της Ντινιούς.

Για το όνομα του ναού αντιγράφω από τον ιστότοπο του Γυμνασίου Ιστιαίας http://gym-istiaias....ia_ntinious.htm

"Ο αρχικός ναός ήταν πλινθόκτιστος με ξύλινη στέγη και υπόστεγο. Στα δυτικά του υπάρχει ένα κελί. Είναι άγνωστο πότε ακριβώς χτίστηκε, είναι βέβαιο όμως ότι υπήρχε κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Το 1951 ο παλιός ναό γκρεμίστηκε και θέση του χτίστηκε ο σημερινός. Η λέξη «ντινιούς» είναι τουρκικής προέλευσης και σημαίνει «επιστροφή». Η εικόνα της Παναγίας και η περιοχή πήραν αυτό το όνομα, εξαιτίας κάποιου θρύλου που αναφέρεται σε ένα θαύμα : Κάποτε, λέει μία από τις εκδοχές του θρύλου, ένας κυνηγημένος από Τούρκους Έλληνας βρήκε σαν τελευταίο καταφύγιο το ναό και το εικόνισμα της Παναγίας. Ο διώκτης του κάποια στιγμή τον ανακάλυψε και τον πυροβόλησε. Η σφαίρα βρήκε την εικόνα αλλά από θαύμα εξοστρακίσθηκε και επιστρέφοντας στον αποστολέα της, τον σκότωσε. To θαύμα αυτής της επιστροφής (ντινιούς) έδωσε το όνομα στην Παναγία και το ναό της. Υπάρχουν και άλλες εκδοχές του θρύλου αυτού που καταλήγουν όμως σε γενικές γραμμές στο ίδιο αποτέλεσμα. Το γεγονός είναι πως η εικόνα της Παναγίας, έχει στο πάνω μέρος εμφανές σημάδι που προκλήθηκε από πυροβολισμό."

Ο ναός γιορτάζει (πανυγύρι ντε!!!!) στις 23 Αυγούστου.

Την ώρα που φτάσαμε ο ιερέας και με τη βοήθεια δύο άλλων άδειαζε το παγκάρι και δεν κάτσαμε πολύ γιατί ήταν κάπως ξενερωτικό. Επαναλαμβάνω, όμως, ότι το τοπίο είναι εξαιρετικό και αξίζει μια επίσκεψη. Δεξιά και αριστερά φεύγουν διάφοροι χωματόδρομοι, ρωτώ μια κυρία αν ξέρει που βγάζουν, λέει πως όχι οπότε ξεχυνόμαστε προς εξερεύνηση. Η γενική ιδέα είναι πάμε προς Γούβες χωρίς να ξαναβγούμε στον κεντρικό δρόμο. Μετά από αρκετές δοκιμές, αδιέξοδα, διαβάσεις ποταμακίων και καταδιώξεις από σκυλάκια βγαίνουμε στο ασφαλτόδρόμο Ιστιαία-Αβγαριά-Γαλατσώνα-Γερακιού που κινούμασταν και χτες το απόγευμα. Αυτή τη φορά, όμως, στρίβουμε στη Γερακιού προς Αγδίνες και μετά από μία σύντομη βόλτα στο χωριό αυτό (γλυκούλι είναι) φτάνουμε στις Γούβες. Η διαδρομή καταπράσινη και χαλαρωτική.

Εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία στη διαδρομή

Οι Γούβες είναι μάλλον αδιάφορο χωριό αλλά έχουν κάτι για το οποίο αξίζει μια στάση. Πρόκειται για έναν ασυνήθιστο πύργο, γνωστό και ως πύργο Δροσίνη. Είναι ορθογώνιο κτίσμα με δύο κυλινδρικούς πύργους στις απέναντι γωνίες του.

Αντιγράφω από το Υπουργείο Πολιτισμού http://odysseus.cult...jsp?obj_id=1810

"Ο Πύργος Δροσίνη, στις Γούβες, είναι κτισμένος πάνω σε βράχο και δεσπόζει της περιοχής. Είναι διώροφο κτίσμα 100τ.μ. με πέτρινους τοίχους πλάτους 1μ. Είναι ενετικής αρχιτεκτονικής και ιδιαίτερα σημαντικό κτίσμα για την περιοχή.

Κτίσθηκε στα πρώτα χρόνια του 19oυ αιώνα από τον τότε Τούρκο ιδιοκτήτη του, Ιβραήμ- Αγά. Μετά το 1821 πουλήθηκε στους Αλέξανδρο Θεσύλλα και Βαπτιστή Δρόσο. Το 1831 πουλήθηκε στον Κων/νο Πετροκόκκινο, παππού του Γεωργίου Δροσίνη. Κατόπιν περιήλθε στην ιδιοκτησία του ιερέα του χωριού Σταύρου Παπαϊωάννου και συνέχεια στους απογόνους του. Σήμερα ανήκει στην Κοινότητα Γουβών."

Ο Δροσίνης τον αναφέρει στα έργα του και εκεί φαίνεται ότι πέρασε αξέχαστα νεανικά χρόνια στην περιοχή. Ο πύργος έχει θεωρητικά μετατραπεί σε λαογραφικό μουσείο αλλά δεν ανοίγει ποτέ και ενώ έχει ανακαινιστεί πρόσφατα είναι θλιβερή η σημερινή κατάστασή του. Εγκατάλειψη παντού. Προσέξτε τη στέγη...

Αναχωρούμε για παραλία Γουβών μπας και βρούμε κανένα μαγαζί για καφεδάκι. Δεν υπάρχει τίποτα τέτοια εποχή, κανένα πρόβλημα, γυρνάμε γύρω γύρω και παρατηρούμε. Είναι συμπαθές μέρος αλλά χωρίς κάποια ιδιαίτερη ομορφιά για έναν επισκέπτη. Αυτό που μου άρεσε ήταν μια γωνίτσα με πεύκα ως τη θάλασσα και από κάτω τους τροχόσπιτα.

Κάπου εκεί κοντά υπάρχουν παράκτια οχυρωματικά έργα και πυροβολεία που έκτισε ο Μεταξάς πριν τον πόλεμο για να ελέγχει το πέρασμα ανάμεσα σε Εύβοια και Μαγνησία. Δεν κατάφερα να βρω σαφείς πληροφορίες πως να πάμε, ούτε ξέρω σε τι κατάσταση είναι, οψόμεθα για το μέλλον. Μάλλον, πρέπει να έχουν μείνει ερείπια γιατί αναφέρεται ότι τα κατέστρεψαν οι Γερμανοί.

[Ο φυσικός 1.350]

Καφεδάκι στο Πευκί και βρουμ βρουμ για το χωριό Αγριοβότανο (τι ωραίο όνομα) και από εκεί χωματοδρομούμε στην έξοδο του χωριού προς το ακρωτήρι Αρτεμίσιο. Εκεί έγινε η γνωστή ναυμαχία του Αρτεμισίου, ανάμεσα σε Πέρσες και συνασπισμένους Έλληνες, τις ίδιες μέρες που λίγο πιο εκεί ο Λεωνίδας αμυνόταν στις Θερμοπύλες. Το ναυτικό των Περσών ακολουθούσε τις δυνάμεις του πεζικού και τα πλοία των Ελλήνων ήταν εκεί για να τα εμποδίσουν. Η ναυμαχία έληξε χωρίς σαφή νικητή και όταν οι Πέρσες νίκησαν στις Θερμοπύλες, τα ελληνικά πλοία αποχώρησαν για την Αθήνα.

Δείτε εδώ http://users.sch.gr/ipap/Ellinikos%20Politismos/maxes/artemisio1.htm την εξαιρετική δουλειά που έχει κάνει συνάδελφος εκπαιδευτικός για τη ναυμαχία.

Κάπου εδώ πριν 2500 χρόνια έγινε της μουρλής. Απέναντι αριστερά η Μαγνησία, στο μέσο το Ποντικονήσι και τέρμα δεξιά μόλις που φαίνεται το Πρασονήσι.

Επόμενη στάση ο Άγιος Νικόλαος με το όμορφο μικρό νησάκι και το ομώνυμο εκκλησάκι. Συμπαθητική παραλία με ταβέρνες κλπ.

Λίγο πιο κάτω στρίβω προς ένα μικρό φαράγγι στο οποίο τελικά δεν συνέχισα λόγω χρόνου αλλά πρόλαβα να δω τα παρακάτω έργα τέχνης του ελληνικού πολιτισμού σε ένα παλιό νταμάρι:

Μιλάμε για σύχρονη τέχνη...

Την τέχνη του να τοποθετείς μια εστία ασχήμιας και μόλυνσης σε κάθε γωνία ενός όμορφου τόπου.

Φεύγω εκνευρισμένος και κατεβαίνω στο λιμανάκι με το όνομα Ψαροπούλι (άλλο όμορφο όνομα) το οποίο βρίσκεται στην άκρη της απέραντης και έρημης αυτή την εποχή παραλίας των Βασιλικών.

Στην άλλη άκρη της ο δρόμος γίνεται χωματόδρομος και κάποια στιγμή ανηφορίζει παράλληλα με ποταμάκι. Εκεί είδαμε τα εξής:

Σπίτι-ποτάμι σημειώσατε 2

Έχετε ξαναδεί τέτοια πινακίδα σε χωματόδρομο;

και μια πολύ προσεγμένη φάρμα με άλογα

Στο βάθος η παραλία των Βασιλικών

Λίγο μετά τη φάρμα με τα άλογα στρίβουμε αριστερά και ακολουθούμε διαρκώς τον χωματόδρομο που κινείται παράλληλα με την ακτογραμμή αλλά αρκετά ψηλότερα. Είναι μια πολύ όμορφη διαδρομή με πράσινο και χωρίς πολλά ίχνη πολιτισμού. Λίγα χιλιόμετρα αργότερα ο δρόμος διασχίζει αυτή την όμορφη παραλία, η οποία όμως είχε σωρούς από σκουπίδια που είχαν ξεβράσει τα κύματα. Ότι πετάμε στη θάλασσα επιστρέφει σε εμάς.

Στην ίδια παραλία οι βράχοι είχαν περίτεχνους σχηματισμούς, σκέτο γεωολογικό μυστήριο!

Σιγά σιγά μπαίνουμε σε μια περιοχή όπου υπάρχουν αρκετά νεόδμητα εξοχικά, αν και πολύ αραιά μεταξύ τους. Σε μια πάροδο του κεντρικού, βγαίνουμε σε πολύ χαριτωμένη και μικρή παραλία (με εξοχικό να την έχει σχεδόν ενσωματώσει στο χώρο του) και στο βάθος παρατηρούμε μια συστάδα νησιών, τα Λευκονήσια.

Καταλήγουμε στο μικρό λιμανάκι Λουτρό, όπου και ξεκινά (ή καταλήγει) άσφαλτος για τον κεντρικό δρόμο Αγιά Άννα-Ιστιαία. Στα επόμενα 7 χιλιόμετρα θα περάσουμε από δάση, το χωριό Κοτσικιά, περισσότερα δάση και αρκετό στροφιλίκι ωραίας χάραξης αλλά μέτριας ασφάλτου.

Στον κεντρικό δρόμο πάμε δεξιά προς το χωριό...Παπάδες. Ευκαιρία για αστείες πινακίδες...

Λίγο μετά την έξοδο των Παπάδων προς Ιστιαία μια πινακίδα αριστερά μας πληροφορεί ότι κάπου εκεί υπάρχει ένα δασικό χωριό. Πρόκειται για ένα τουριστικό συγκρότημα από ξύλινα σπιτάκια μέσα στο δάσος. Αργότερα έψαξα και βρήκα την ιστοσελίδα του. Σταματήσαμε για λίγο, είναι ωραίο μέρος -αν και μάλλον ακριβό- μα δεν κάτσαμε για καφεδάκι γιατί εμείς ήμαστε μέσα στη λάσπη και οι υπόλοιποι με κάτι πεντακάθαρες τζιπάρες και δεν θέλαμε να τους κομπλάρουμε!

Ο δρόμος για το δασικό χωριό είναι χώμα, γύρω στα 2χλμ αλλά σύντομα θα είναι άσφαλτος.

Κάπου εκεί γύρω το DRZ βλέπει αυτή την πινακίδα...

...και βάζει τα γέλια.

Εδώ ξεκίνησε μια αξέχαστη διαδρομή. Σύμφωνα με τον χάρτη μου στην περιοχή υπάρχει ένα πυκνό δίκτυο δασικών δρόμων με πολλές δυνατές επιλογές από τις οποίες διαλέγουμε τη διαδρομή για το χωριό Κρυονερίτης (τελικά οι Βορειοευβοιώτες βγάζουν ωραία ονόματα στα χωριά τους). Στα πρώτα 4-5 χιλιόμετρα ο δρόμος είναι καλός με λίγη λάσπη που και που. Όμως από τη στιγμή που σε έναν αυχένα στρίψαμε αριστερά σε μια τετραπλή διασταύρωση η λάσπη έγινε επιστήθιος φίλος μας. Πολλή λάσπη. Λάσπη παντού. Θέλετε λίγη λάσπη; Πήραμε και για το σπίτι. Αναγκαία σημείωση:όταν κάνω λόγο για πολλή λάσπη εννοώ πολλή λάσπη για την μέχρι τώρα εμπειρία μου στο θέμα. Προφανώς, υπάρχει πραγματικά ακόμα περισσότερη υπερσούπερ καραλάσπη!

Το DRZ δικάβαλο και με πράγματα δεν μάσησε πουθενά, να είναι καλά η Έλλη που το διασκέδαζε και τα λαστιχάκια που έβρισκαν παντού τριβή. Δεν συζητάμε για το πως έγιναν τα σαμάρια, τα 3/4 της μηχανής και οι μπότες μας. Όταν γύρισα σπίτι φύτεψα μια τριανταφυλλιά στο χώμα που μάζεψα.

Όπως εύκολα καταλαβαίνετε η λήψη φωτογραφιών δεν ήταν στις πρώτες προτεραιότητες αλλά επειδή είστε καλοί άνθρωποι:

Ο συγκεκριμένος δρόμος πρέπει να χρησιμοποιείται τέτοια εποχή μόνο από τρακτέρ και DRZ.

Δεν σας κρύβω ότι μετά από μιάμιση ώρα σε αυτό το λασποπέδιο είχα αρχίσει να ανησυχώ γιατί αν κάπου κολλούσαμε για τα καλά ή ο δρόμος είχε κοπεί θα έπρεπε να περπατήσουμε αρκετά για να βρούμε άλλα ανθρωπάκια. Δεν χρειάστηκε τίποτα από αυτά, όμως, και βγήκαμε στο δρόμο για Κρυονερίτη σε αυτό ακριβώς το σημείο

Υποψιάζομαι ότι το προσκυνητάρι έχει τοποθετηθεί από προηγούμενους ταξιδιώτες που έκαναν την ίδια διαδρομή με ακόμα περισσότερη λάσπη.

Ο Ήλιος είχε αρχίσει να πέφτει για τα καλά και πήραμε γοργά το δρόμο της επιστροφής για Πευκί (μιαμ μιαμ και μετά νάνι νάνι). Στη διαδρομή σταματήσαμε μόνο σε αυτό το γλυκό εκκλησάκι

με το πυκνό δάσος πίσω του

Αν υπήρχε πηγή θα ήταν το ιδανικό μέρος για κάμπινγκ το καλοκαίρι. Το φως δεν μπορεί να διαπεράσει τα φυλλώματα των δέντρων.

Η συνέχεια περιλάμβανε κρασάκι, μεζεδάκι και ύπνο στο ίδιο σημείο με το προηγούμενο βράδυ. Ο καιρός μας έκανε το χατήρι και δεν έβρεξε παρά μόνο αφού μπήκαμε στη σκηνή μας. Έβρεξε χορταστικά, η σκηνή ευτυχώς δεν χαμπάριασε τίποτα και το πρωί είχε σταματήσει.

Η επιστροφή ήταν γρήγορη και χωρίς "επισκέψεις" για να είμαστε το μεσημέρι στην Αθήνα. Έβγαλα ξανά μερικές φωτογραφίες στο μικρό Διβάρι

και την πανελλήνια συγκέντρωση του Χελιδόνι Forum

Μια στάση στον Αλεξίου, το γνωστό μοτοστέκι ανάμεσα σε Προκόπι και Μαντούδι έδωσε μια νότα πολυτέλειας στην εκδρομή αφού ήμαστε οι μόνοι πελάτες και μάλιστα με το τζάκι στα πόδια μας (κυριολεκτικά).

Καλά μας και καλά σας χιλιόμετρα.

[kalimera8764 1.984]

[Xtrancewarp69 18]

Άψογος για άλλη μια φορά, ευχαριστούμε για το ταξίδεμα !!

[Παναγιώτης Κ. 10.057]

Ωραίος Τάκη, ή μήπως Λασποτάκη;

:worshippy:

[iNtOtHeWiLdAh 6]

Θεος

Και Β. Ευβοια και Καινουργιο,

μπορω να πω ενα πραγμα σε νιωθω απολυτα, και εξηγω εχω σπιτι στη Νησιωτισσα , αναμεσα Αιδηψο και Ωρεους και κανω 30+ χρονια τωρα διακοπες στα Καμενα Βουρλα , στο καμπινγκ του ΕΟΤ .

Πριν 2 βδομαδες πεταγα βοτσαλακια στην παραλια του καινουργιου μπροστα απο τον Γιωργο(ψαροταβερνα)

Αντε ποτε θα ερθει το καλοκαιρακι

[black sheep 565]

ωραιες βολτες!

[FZMAN 1.693]

Πανέμορφα, μπράβο.

[jimhs 66]

και γαμώ!

[stantonop 3.474]

Ωραίες φωτογραφίες φυσικέ!!