Μια μοτοσυκλετα φερνει την Ανοιξη...

[μάθο... 10.136]

Ολα δειχνουν μαυρα και δυσκολα αλλά...Αυτο το γ@μημενο ευτυχως "αλλά"...

Στα 40 σου εχεις φαμιλια να θρεψεις.Υποχρεωσεις,παιδια,εξοδα,ειδικα σημερα που οι καιροι ολοενα και στριμωχνουν...Οικονομικα που μονο ανθηρα δεν θα τα ελεγες...Αμ κι ο χρονος;Λες κι αν ειχαμε λεφτα,με τις υποχρεωσεις θα ειχαμε τον ελευθερο χρονο να τα χαρουμε;....Τι ειπες;Ελευθερος χρονος;Εκεινος εκει που καποτε τον ειχες αλλά δεν μπορουσες να τον εκμεταλλευτεις και τωρα που τον χρειαζεσαι δεν τον εχεις;Τωρα που τον θες,για ανασες...

Ανασες ειπα ε;...Ρε συ,απο παντου ακουω για χαρατσια,για περικοπες μισθων,για απολυσεις για στριμωγματα,για αγανακτισμενους για αλητες πολιτικους,για μια κοινωνια που βραζει,μια κοινωνια με αποβρασματα και ανθρωπους ετοιμους να εκραγουν.Ενα τεραστιο αγχος,μια ροη γεγονοτων που θαρρεις σε προσπερνα ανημπορος να κανεις το παραμικρο για να δρασκελισεις μπροστα απο την επικαιροτητα......Δεν παιρνεις ανασα...Ομως φιλε...ευτυχως στην αρχη καπου στο κειμενο ελεγα γιαυτο το γ@μημενο "αλλά"...

Ειναι αληθεια,πολλες φορες στροφαρει το μυαλο πώς να τα βγαλεις περα με την ολοενα και πιο πιεσμενη οικονομικη ανεση...Ολοενα συρρικνωνεται το εσοδο στην φαμιλια ενω το εξοδο παει στο δι@λο κυριολεκτικα...σαν τις φωτιες ενα πραμα,που οταν βρουν ελατο λες και τζουραρει οξυγονο και κατακαιει συνεχως...Ποια ελπιδα ρε π@υστη μου λες;Κοιτας το τωρα και τραβας ζορι.Πας να παρεις μια ανασα να δεις λιγο πιο μακρυα,στο μελλον και τραβας διπλή πικρα...Τι θα κανουν αυτα τα παιδια αυριο;Τι σκ@τα τα σπουδαζεις και χαλας τα κερατ@ σου και τραβας τα ζορια σου;Γιατι;Για να γινουν κι αυτα υποζυγια των παιδιων του "συστηματος";....

Και λες ως μανα μου...Ναι η μανα που τη θυμασαι παντα οταν τραβας τα ζορια...Η μανα που σου στεκεται οταν θες εναν ωμο να ακουμπησεις...Αλλά ρε συ....Εισαι κι ο ιδιος πατερας και εχει τοσα ζορια η φαμιλια,οχι σαν φαμιλια.Γιατι εδω μιλαμε για ευτυχια.Πιτσιρικια,μια συζυγο που γουσταρω,μια ζωη στρωμενη οπως την εψαχνα...σιγολεω μεσα μου...Ο πατερας ομως οφειλει να τραβαει τα ζορια ωστε να βγει περα,ετσι το λενε,η φαμιλια.Πρωτος θα στερηθεις για να μη λειψει τιποτα απο τα μικρα και την κυρα σου...Και μην μου πεις;Ελα στη θεση μου.θα περασε κι εσενα πολλακις απο το μυαλο σου"πουλα την"............................................................................................................................................

"Πουλα την"..........................Και ειναι η στιγμη που παγωνει ο χρονος...Που θαμπωνει η σκεψη,που δεν βγαινει σχεδον η μιλια...Ειναι που σκεφτεσαι ολα οσα εχεις περασει μαζι της....Δεν εχει σημασια με ποια.Δεν εχει σημασια με ποσες.δεν εχει σημασια η πικρα...Γιατι μιλας για μοτοσυκλετα....Μιλας για μια σχεση που γουσταρεις.Μιλας για μια ζωη διπλα σ'αυτην......να την δωσω λες να ξελασκαρουμε.Που χρονος για βολτες;Που χρημα για να ακουμπας για παρτη της......Ναι το σκεφτεσαι,.το σκεφτομαι και καθενας που βαζει τη λογικη μπροσταρη το κανει...να την δωσω να παρω ανασα...εγω και οι γυρω μου....Ανασα ε;.....

Και εκει που την καβαλας για να πεταχτεις μεχρι την Τραπεζα να καταθεσεις την πολλοστη δοση για εκεινο το δανειακι....λες τι γινεται εδω ρε;Καβαλας απο το σπιτι μεσ'τις μαυρες σου και με τη σκεψη στα παραπανω και...Τι γινεται εδω ρε;ΡΕ!!!!!

Αρχιζεις και χουφτωνεις τη σιλουετα της πριν καν τη βαλεις μπροστα...Κανεις μια γυρα γυρω της και τη χαζευεις...βαζεις το κλειδι να αρχισει να σου μιλαει και νοιωθεις οτι ολα τα παραπανω αρχιζουν και παλατζαρουν προς τα κατω...Αυτο το γ@μημενο "αλλα"...οι ανασες...Ανεβα ρε πανω!Αρχοντας νοιωθω!Κανω να κουμπωσω πρωτη και αρχιζει να κινειται οχι μονο στο χωρο αλλά και στο χρονο...Την ακους να δουλευει και λες και χαμηλωνει ο ηχοληπτης ολες τις αλλες μουσικες,ενοχλητικες ουσικες γυρω σου και βαζει στο Hi αυτην εδω......Το σωμα σου γινεται ενα πανω της αλλά κυριως το μυαλο σου.Σε παιρνει μακρυα,εξω απο τη λογικη,εξω απο το βασανο να επιβιωσεις,εξω απο τα λεφτα τα γ@μημενα που οσο και να τα μετρας δεν βγαινουν....Κανεις μια βολτα μεχρι την Τραπεζα,μεσα στο στριμωκολο της πολης και νομιζεις οτι εχεις φυγει σε αλλο μερος,οι δυο σας!Ειναι αυτη η χρυση τομη αναμεσα στο κινουμαι ασφαλως,γιατι το ενα μερος του μυαλου προσεχει να κινουμαι ασφαλως αλλά το αλλο μερος στο μυαλο φευγει μαζι της....

Και μετα γυριζεις σπιτι και φτιαχνεις ενα καφεδακι και καθεσαι στο μπαλκονακι διπλα της,την χαζευεις και θυμασαι ολες οσες μεχρι σημερα....και συλλογιεσαι.Τι ταξιδια,τι βολτες,τι χιλιομετρα,τι χαρές,τι περασαμε...μια ζωη...ποσα εχεις περασει μαζι με μια μοτοσυκλετα-ενα μαζι εσυ κι αυτη.Ποσες φορες αδειασες το μυαλο απο τα σκ@τα της καθε μερας,απο τα ζορια της καθημερινης τρελλας και εφυγες;...........Ειναι αυτο το "αλλά"....

Τι να δωσω ρε μαλακα;Κι αντε την εδωσα...και πηρα 10 φραγκα...θα το "σωσω";Θα μεινει εκει;Κι αντε ειμαι πιο ανετος.Ε και;παλι θεμα χρονου δεν ειναι να μου ξανασφιγγουν τ'@ρχιδια εμενα εσενα του διπλανου αυτοι με τα αρρωστημενα μυαλα;Που μας θελουν απο κατω;Και τι;Να χασω οτι πολυτιμοτερο ειχα διπλα μου ολα αυτα τα χρονια;Μ'αυτη μεγαλωσα.Αυτην ονειρευτηκα...Γκομενες,βολτες,χαζομαρες,αδρεναλινη...στροφες,ταξιδια,βολτες.Πολη,βουνα,αλλα μερη....με αυτη με γνωρισε η κυρα.τα παιδια ηρθαν μετα απο αυτη.Και την αγαπησανε κιολας...Δεν εχει σημασια η ταμπελα.Σημασια εχει η μοτοσυκλετα,ο κοσμος της η κουλτουρα της.Ο τροπος που σε παιρνει απο τη μιζερια και τη στριμουρα και σε παει ενα βημα πιο πανω απ'ολους γυρω σου.Να νοιωθεις τεραστιος κι ας εισαι ιδιος...

Θα την κρατησω διπλα μου.Αυτη καποια αλλη καποια...αλλά σιγουρα θελω να βαζω μπροστα και να ξεχνιεμαι.Να εχω αυτη τη σχεση που ειναι περα απ'ολες...να με κανει να νοιωθω καποιος.Οχι γιατι ειμαι ξιπασμενος και δηθεν.αλλά γιατι αυτη η σχεση ενα που ειμαστε,αυτη η ερωτοτροπια αναμεσα μας,με κανει να βαζω δυναμη πανω μου.Να ξαναβλεπω τα μικρα κι ας ειναι μεγαλα...Δεν θες να την δωσεις δεν θες να κανεις ενα βημα περα απο αυτην.Εγω ετσι νοιωθω.

Μια μοτοσυκλετα φερνει την Ανοιξη;Μπορει να μην πιανεις ο αλλος καν τι προσπαθω να πω.Μπορει να σβηνει ο σκληρος του αυτο που πληκτρολογω εγω σαν "γουσταρω".Μπορει να μην λεει τιποτα σε σενα η δικη μου ιστορια.Αλλιως φτιαχνεται ο ενας αλλιως ο αλλος...Μπορει ομως και να ειμαστε τοσο ιδιοι...Γιατι ευτυχως υπαρχει και αυτο το γ@μημενο "αλλά"..................:)

Το προσωπο λαμπει και το χαμογελο φερνει οταν απλα την κοιτας...αυτη ειναι-για μενα!

[middlevillager 949]

+ απειρο. Απλα η καλυτερη παρηγορια, ο καλυτερος φιλος, η καλυτερη παρεα.

[Falax 64]

Τα λόγια είναι περιττά!!! +1 από εμένα!

[ΗΛΙΑΣΚΤΜ 74]

+900 μιλησες σε πολλες ψυχες εδω μεσα!Best forget the rest!

[SVouros 592]

Respect...Τα λόγια είναι περιττά. Μακάρι να είχα 1000+ να σου έβαζα αλλά και πάλι λίγα θα ήταν.

[tre 4.529]

Ακριβώς έτσι.

Ούτε λέξη παραπάνω.

Τα είπες όλα.

[SaDoW 275]

μαζι σου και εγω!

[Lebron 221]

wow ρε φιλε τι ειπες τωρα!!!!απιστευτα τελειο!!!στειλτο πουθενα για να δημοσιοποιηθει σαν αρθρο!!!!!!!!+1 φυσικΑΑΑΑΑ

[chris76 334]

:respekt: :respekt:

τι ειπες τωρα ! ! !

:respekt:

[zoo 1.586]

Κι όπως λένε, οι μοτοσικλετιστές είναι οι χειρότεροι πελάτες ψυχολόγων & ψυχιάτρων.

Κάνουν μόνοι τους θεραπεία καθημερινή. ;)

[tselos 19]

[nikos_abel 10]

Με έπεισες να μη τη δώσω οριστικά. Απλά θα πάρω μια πιο φθηνή. Μπράβο, τη κατάλληλη στιγμή ήρθες.

[moto500 0]

Αυτές τις μέρες στριφογύριζε στο μυαλό μου η σκέψη να την πουλήσω....

Φυσικά έψαχνα με επιχειρήματα να πείσω τον εαυτό μου ότι θα ήταν λάθος αν την έδινα.

Νομίζω ότι μου έδωσες την σωστή απάντηση, ευχαριστώ... :D

[makisp 1.735]

Εξαιρετικό κείμενο. Ταυτίζομαι απολύτως. Εγώ όχι μόνο δεν πούλησα εν καιρό κρίσης αλλά πήγα και πήρα και άλλη γιατί με αυτή που είχα τα τελευταία χρόνια, δεν μπορούσα να πάω πολύ μακριά....μακριά από τα προβλήματα...να βρω το απαιτούμενο οξυγόνο όπως λες και εσύ. Αν έχεις οικογένεια, στεγαστικά κλπ το έξοδο μιας μοτοσυκλέτας είναι σταγόνα στον ωκεανό. Από την άλλη η ενέργεια , η χαλάρωση και όλα τα θετικά συναισθήματα που σου προσφέρει η μοτοσυκλέτα σου είναι ανεκτίμητα και απαραίτητα για να μπορέσεις να ανταπεξέλθεις ψυχικά σε αυτήν την κρίση. Κουράγιο, πίστη, υπομονή και +1.

[funk 971]

Παιδιά είναι απλό δεν πουλιέται! Δεν την πούλησα όταν είχα δυσκολίες οικονομικές κατά την έλευση του γιου... Θα την πουλήσω τώρα? Και 5-6 χιλιάδες ευρώ αυτή τη στιγμή εμένα δε με σώνουν. Σε έναν χρόνο θα έχουν φαγωθεί. Ενώ η μότα μου, με πάει στη δουλειά, με πάει βόλτες και με χαλαρώνει! Είναι απλό... Δεν πουλιέται! Τα λεφτά της τα βγάζει!

Και στο τέλος τέλος γουστάρω να γυρνάω στο σπίτι το απόγευμα και να ακούει ο μπόμπιρας την μοτο και να φωνάζει εκείνο το μπαμπάααααϊ που με λιώνει!

[AlexOne 445]

Ελπιζω μια μερα να καταλαβω τι "λες"

[gevo 200]

Όλα δείχνουν μαύρα και δύσκολα αλλά... Μια μοτοσυκλέτα φέρνει την Άνοιξη...

μένω στο τίτλο ( γυρίζοντας τον ) και όχι ακριβώς στο κείμενο .............

[GkS 900]

Κώστα πραγματικά αγγίζεις ψυχές ρε φίλε με το κείμενό σου!

Όπως είπα και άλλες φορές, όταν φτάσω στο αμήν (κοντά είμαι), μην έχοντας χρήματα να πληρώσω τέλη, ασφάλειες, βενζίνες και όλες τις άλλες έκτακτες μ@λ@κίες που θα σκαρφιστούν αυτοί οι ανίκανοι που μας κυβερνούν, προτιμώ να την κερώσω και να την βάλω πίσω από μια τζαμαρία στο σαλόνι, παρά να την πουλήσω....μόνο και μόνο που θα την κοιτάζω, το μυαλό μου θα ταξιδεύει αλλού, σε έναν προσωπικό παράδεισο, μακριά από το καθημερινό μας χάλι.

[tzoutz 3.515]

Αγαπητέ λυπάμαι που ζορίζεσαι αλλά δεν ανησυχώ για σένα, την έχεις βρει εσύ την άκρη! +1

Ελπίζω το κείμενο σου να εμπνέυσει άλλους που μπορεί να βρίσκονται σε παρόμοια θέση.

ΥΓ. Επιτέλους κι ένα θέμα της προκοπής.....

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 14 , 2011 από τον tzoutz

[FOURNARIS 2.079]

Συναισθηματικοτατο το κειμενο ρε Κωστα αλλα εγω ας ειμαι ο πρωτος που θα διαφωνησω μαζι σου.

Καθε μοτοσυκλετα που περασε απο τα χερια μου ειχε τη δικια της ψυχη τη δικη της ιδιοσυγκρασια, τα προτερηματα της και τα ελλατωματα της.

Εμαθα να συμβιωνω μαζι τους για καποιο διαστημα. Οσο επρεπε. Οσο ηθελα.

Τοσο που μου αρκουσε.

Μετανιωσα για δυο απο τις μηχανες που αποχωριστηκα αλλα για τη μια εκανα λαθος που την εδωσα (ΧΤ) και για την αλλη την εδωσα ακριβως για αυτο που λες. Οικονομικη αναγκη.

Μου ηρθαν μαζεμενα τα ασφαλιστρα του ΟΓΑ γυρω στο τριχιλιαρο. Τι θα εκανα; Θα εκανα δανειο για να πληρωσω ενω δεν ειχα ποτε αλλο δανειο;

Θα μαζευα απο γνωστους φιλους και συγγενεις; Ή θα πουλουσα το Bandit;

Επειδη δεν ηθελα νταραβερια ουτε με τραπεζες ουτε ομως και με (υποκριτες) συγγενεις αποφασισα να τη δωσω.

Ξοφλημενη την ειχα, αλλες υποχρεωσεις δεν ειχε, ηταν στην πενα.

Με πονεσε πολυ, δεν ηθελα. Οταν ο αγοραστης στο ραντεβου μας στο Βολο, αργησε γυρω στα 25 λεπτα ειπα ετσι και περασει μιση ωρα και δεν εμφανιστει την εκανα για πισω. Ακυρωνω την πωληση παει και τελειωσε.

Ηρθε ομως και ηταν ενα εξαιρετικο παλικαρι που μολις την ειδε σε τι κατασταση ηταν την εκανε ενα γυρο το τετραγωνο και ηρθε με ενα χαμογελο στο στομα και μου λεει αντε παμε στο ΚΕΠ για τη μεταβιβαση.

Ισως εκεινη τη στιγμη να ηθελα να της βρει ενα ψεγαδι αλλα δεν ειχε. Ισως παρακαλουσα απο μεσα μου να στραβωσε κατι με τα λεφτα και να μου κανει γυφτικα παζαρια αλλα δεν το εκανε. Ηταν τυπος και υπογραμμος που λενε. Ισως να μην δουλευαν τα ΚΕΠ λογω απεργιας ισως ισως ισως ισως.....

Τελικα τιποτε δεν στραβωσε και η μεταβιβαση εγινε.

Επειδη ομως επρεπε να γυρισω Κατερινη διαλεξα να φυγω με το ΚΤΕΛ.

-Θα την καβαλησει τελευταια φορα μεχρι τα κτελ; μου ειπε.

-Ναι ρε φιλε, σε ευχαριστω.

Την καβαλησα για τελευταια φορα και οταν χαιρετηθηκαμε εκει στο σταθμο των λεωφορειων με επιασε ενα παραπονο οταν τον ειδα να φευγει.

Μπηκα σκυθρωπος στο λεωφορειο εκατσα πισω πισω και σχεδον εκλαιγα που την εδωσα.

Οταν εφτασα στον προορισμο μου και ηρθε να με παρει η Θαλεια απο τον κομβο της εθνικης που με αφησε το λεωφορειο της το ειπα και με καταλαβε. Δεν μιλησε, μονο κουνησε το κεφαλι. Με ξερει τοσα χρονια πια.

Αλλα δεν γινοταν αλλιως. Επρεπε να φυγει οπωσδηποτε.

Ή αυτη ή δανειο ή δανεικα.

Περασε λιγος καιρος ομως και τα πραγματα πηγαν καλυτερα και ξαναπηρα αλλη και μετα μια πιο προσφατη και μεγαλυτερη κοκ.

Και παντα θα περνανε και θα φευγουν και ας μεινω 10μερες 20 μερες δυο μηνες εξι μηνες χωρις μια μοτοσυκλετα παντοτε κατι θα γινεται θα αλλαζουν τα πραγματα και καποια θα με περιμενει στην πυλωτη να την καβαλησω και να φυγω.

Η σχεση μου με τις μηχανες θα ειναι παντα ιδια. Η μηχανη αυτη καθ'αυτη θα αλλαζει κατα καιρους αλλα η αγαπη μου για αυτες θα παραμενει.

Και τα οικονομικα δεν θα ειναι παντα ιδια αλλα δυστυχως δεν μπορουμε πολλες φορες να κανουμε κατι διαφορετικο.

Γεροι να ειμαστε και ολα γινονται!!!!!

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 14 , 2011 από τον FOURNARIS

[funk 971]

Προσωπικά (και στο μέτρο του δυνατού) προτιμώ να εντατικοποιήσω την δουλειά μου για 2-3 μήνες ώστε να καλύψω την έκτακτη ανάγκη (πχ καμιά εισφορά :P ) παρά να δώσω τη μοτό.

Έχει και οικονομική αξία, δεδομένου ότι δεν την χρωστάω. Με πάει στις δουλειές μου άνετα και οικονομικά και τα βγάζει τα λεφτά της. Αν την έδινα δύσκολα θα μπορούσα να ξαναέχω μία μοτό γιατί μετά αν μαζέψεις λεφτά τα δίνεις? Ή καλύτερα τα ξανα-μαζέυεις?

[bikeholic 229]

Φοβερο κειμενο!Και μενα μου λενε ειναι δυσκολοι οι καιροι κρατα τα χρηματα σου, αλλα ρε πουστη 2 χρονια τωρα αυτο το ονειρο εχω...δεν προκειται να το παρατησω...αντε τωρα να γραψεις κατι τετοιο για ενα "κουτι"...γινεται? +1 και απο μενα

[Αιγαιοπλόος 1.661]

Θα την κρατησω διπλα μου

Κι εγώ το ίδιο θα κάνω, Κώστα. Θα την κρατήσω ό,τι και να γίνει. Μαζί (με τη μοτοσυκλέτα) θα περάσουμε την κρίση. Ενας αέρας να μας χτυπάει το σώμα μας έμεινε. Δε θα τον κόψουμε κι αυτόν.

Πόντος κι από εμένα στο κείμενό σου (και δε βάζω εύκολα "βαθμό" εγώ).

Ακρως Μοτοσυκλετιστικό το κείμενο, πολύ εύστοχος και το τίτλος. Ναι! Μια μοτοσυκλέτα μπορεί να φέρει την Ανοιξη. Μπορεί να ισορροπήσει τον εσωτερικό σου κόσμο, όπως κι εσύ ισορροπείς πάνω στις δύο ρόδες της.

ΥΓ. Επιτέλους κι ένα θέμα της προκοπής.....

Επιτέλους!

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 14 , 2011 από τον Αιγαιοπλόος

[vtecpatra 18]

Φίλε Κώστα,

Η κατάθεση ψυχής που μας έκανες μας άγγιξε όλους εδώ μέσα νάσαι σίγουρος.

Αυτό το γαμημένο κομμάτι από μεταλο και πλαστικά και δεν ξερεω άλλο τι, ειναι που κάνει την διαφορά,σου καθαρίζει την ψυχή και το μυαλό.Σου δίνει δύναμη να συνεχίζεις και να στέκεσαι όρθιος.

Πας μια βόλτα και δεν σκέφτεσαι τίποτα άλλο ,γεμίζεις τις μπαταρίες σου να ανταπεξέλθεις στα δύσκολα των καιρών.

Καλύτερη ψυχοθαραπεία δεν υπάρχει.οπως είπε και καποιος συμφορουμίτης είμαστε οι χειρότεροι πελάτες τών ψυχολόγων και ψυχοθεραπευτών.

[μάθο... 10.136]

Καθομαι και διαβαζω τα σχόλια σας ενα προς ενα,με ευλαβεια!ΠΟΛΥ χαιρομαι ρε παιδια πραγματικα που βλεπω οτι η οικογενεια των μοτοσυκλετιστων ειναι απο τις λιγες "οικογενειες" που μοιραζεται με παθος την αγαπη του γιαυτο που κανει αλλά και δενουν οι αποψεις μας.Και βλεπω με χαρα οτι οσο πιο δυσκολοι οι καιροι τοσο πιο μαζεμενοι ειμαστε! σε ολους σας!Και ειλικρινα με συγκινει η ταυτιση αποψεων...ειναι αυτο που λεμε οτι οταν ξεκινας ενα ταξιδι και ξεσπα καταιγιδα στο δρομο,νοιωθεις δυναμη οταν στην παρεα εχεις συνοδοιπορους που ειναι εκει για οιτι χρειαστεις και εισαι εκει για οτι χρειαστουν.Δεν σε νοιαζει ποσο θελεις να φτασεις σε νοιαζει μονο οτι ταξιδευεις με καλη παρεα....