Jump to content
Al_Bandy

αιμα για συμφορουμιτη

Recommended Posts

παμε παμε. ουτως η αλλως τους εχει αφησει αφωνους τους γιατρους...

ΓΙΩΡΓΟΟΟΟΟΟΟΟΟ!ΠΑΡ το ΑΛΛΙΩΣ ΤΩΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Εχεις να φας ανακριση καημενε οταν πρωτα ο Θεος βγεις απο κει μεσα που θα ειναι ολη δικη σου.Αντε,οσο πιο νωρις ξυπνησεις τοσο λιγοτερη θα ειναι η ανακριση.Deal?

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά με τον φίλο μας τον Γιώργο. Αν μπορεί ο Γιατρός μας θα μας εξηγήσει. Εμείς για άλλη μια φορά, να προσευχηθούμε όλοι μαζί ο Θεός να βάλει το χέρι του.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Τόσο καιρό παρακολουθώ το θέμα και δεν έχω γράψει τίποτα....Όμως έτσι όπως διαβάζω τα πράγματα τις τελευταίες ημέρες, κάθε φορά νοιώθω και ένα περίεργο σφίξιμο στην καρδιά...

Ξέρω ότι οι λοιμώξεις σε πολυτραυματίες που επιμένουν και δεν ανταποκρίνονται στην φαρμακευτική αγωγή, κάποια στιγμή λυγίζουν τον ήδη καταπονημένο και εξασθενημένο οργανισμό...Κάποιο υποσύστημα "κρεμάει" πρώτο και μετά παρασέρνει ραγδαία και τα υπόλοιπα... Μακάρι να διαψευστώ και αυτό το σφίξιμο που νοιώθω να αποδειχθεί ψεύτικο, αλλά κάθε μέρα που δεν υπάρχουν σημάδια βελτίωσης δεν είναι στασιμότητα αλλα επιδείνωση....Ελπίζω και προσεύχομαι ο Γιώργος να αποδειχθεί πολύ δυνατός και να καταφέρει ακόμα και αυτό που φαίνεται δύσκολο ή απίθανο...

Κράτα γερά φίλε και δώσε ότι έχεις και δεν έχεις...Είναι η μάχη για την ζωή σου και ΠΡΕΠΕΙ να τα καταφέρεις...

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Τόσο καιρό παρακολουθώ το θέμα και δεν έχω γράψει τίποτα....Όμως έτσι όπως διαβάζω τα πράγματα τις τελευταίες ημέρες, κάθε φορά νοιώθω και ένα περίεργο σφίξιμο στην καρδιά...

Ξέρω ότι οι λοιμώξεις σε πολυτραυματίες που επιμένουν και δεν ανταποκρίνονται στην φαρμακευτική αγωγή, κάποια στιγμή λυγίζουν τον ήδη καταπονημένο και εξασθενημένο οργανισμό...Κάποιο υποσύστημα "κρεμάει" πρώτο και μετά παρασέρνει ραγδαία και τα υπόλοιπα... Μακάρι να διαψευστώ και αυτό το σφίξιμο που νοιώθω να αποδειχθεί ψεύτικο, αλλά κάθε μέρα που δεν υπάρχουν σημάδια βελτίωσης δεν είναι στασιμότητα αλλα επιδείνωση....Ελπίζω και προσεύχομαι ο Γιώργος να αποδειχθεί πολύ δυνατός και να καταφέρει ακόμα και αυτό που φαίνεται δύσκολο ή απίθανο...

Κράτα γερά φίλε και δώσε ότι έχεις και δεν έχεις...Είναι η μάχη για την ζωή σου και ΠΡΕΠΕΙ να τα καταφέρεις...

Tο ίδιο ακριβώς και εγώ σκέπτομαι αλλα και ελπίζω!

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Οι Ευχές, οι Ελπίδες, η Πίστη, η Θετική Σκέψη και οι Προσευχές μας, ας είναι μαζί του, να τον συντροφεύουν στον αγώνα του για να βγει απʼ τα σκοτάδια που τον περιβάλλουν. Για να βρεθεί ξανά, στο Φως..

ΓΕΡΑ!

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Κάθε μέρα μπαίνω σ' αυτό το τόπικ και τρελαίνομαι...

Το παιδί αυτό δεν είναι θύμα του ατυχήματος που έπαθε, αλλά του δολοφονικού νεοελληνικού "κράτους".

Το οποίο εξελίσσεται στο χειρότερο μπουρδέλο της γης, που κατοικείται από τον χειρότερο λαό της γης...

Αν νομίζουν οι μοντς ότι το μήνυμά μου είναι παρεξηγήσιμο και έχει να κάνει με πολιτική εκμετάλλευση κλπ., ας το σβήσουν. Δεν είναι όμως καθόλου αυτός ο σκοπός μου, να τα βγάλω από μέσα μου θέλω, γιατί πραγματικά με πιάνει ένα πολύ μεγάλο σφίξιμο κάθε φορά που μπαίνω και διαβάζω...

ΜΑΚΑΡΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΓΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΤΟ ΤΕΡΑΣ. ΟΛΟΨΥΧΑ ΤΟΥ ΤΟ ΕΥΧΟΜΑΙ, ΑΠ' ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ...

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Όντως δεν ήταν πολύ καλά σήμερα. Τον είδα το απόγευμα.. Όταν γράψει ο γιατρός μας, θα σας ενημερώσει.

Προσευχηθείτε να τα καταφέρει..

Θοδωρή, και πάλι σε ευχαριστώ.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Καλησπέρα παιδία,

Σήμερα η κατάσταση του Γιώργου είναι Κρίσιμη, με όλη τη σημασία της λέξης..

Η λοίμωξη στο αναπνευστικό παραμένει, και έχει ζορίσει και την καρδιά.. Μια και πρέπει να στείλει περισσότερο αίμα στο σώμα, καθώς το αίμα (λόγω του ότι οι πνεύμονες από την πνευμονία υπολειτουργούν), δεν έχει αρκετό οξυγόνο..

Οι γιατροί κάνουν ότι είναι Επιστημονικά δυνατόν για να τον σώσουν.. Για να του δώσουν την ευκαιρία του..

Η κατάσταση όμως είναι πολύ δύσκολη..

Για να το πω απλά,

Αν είναι να γίνει ένα Θαύμα, ας γίνει Σύντομα…

Το παλεύει ο φίλος μας, πέρα από κάθε επιστημονική προσδοκία το παλεύει..

Εμείς βέβαια που τον γνωρίζουμε το ξέραμε..

Πως έτσι θα έκανε, πως το Χάρο στα μάτια κοιτάζει, και με χαμόγελο στα ίσα τον παλεύει..

Κουράγιο ρε φίλε, Δυνατά!

Μαζί σου είμαστε όλοι!

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ακομα λοιμωξη ρε γαμωτο? Τι μικροβια υπαρχουν εκει γαμω τη χωρα μου....

Ευχομαι απο τα βαθη της καρδιας μου να γινει το θαυμα γρηγορα και να μη χαθει αδικα αυτο το παλικαρι που δεν εχω γνωρισει ακομα

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Φως Εκ Φωτός..

Λευκό..

Το χρώμα που από όλα τα χρώματα αποτελείται.

Μια μίξη από του ουράνιου του τόξου το πινέλο...

Ένα χρώμα που δεν είναι χρώμα μα μια σύνθεση, που όλη του κόσμου την ομορφιά, μέσα του έχει..

Το γαλάζιο του ουρανού, το βαθύ μπλε της θάλασσας, το πράσινο του δάσους, το κόκκινο του ηλιοβασιλέματος, το κίτρινο απ’ τα στάχια..

Ένα χρώμα που δεν είναι χρώμα, μα είναι ζωή..

Κι ομορφιά, κι

Ελπίδα..

Μια Ελπίδα πως η ζωή παραμένει μέσα μας και γύρω μας, έστω κι αν μορφή αλλάζει..

Μια Ελπίδα πως τίποτα δε χάνεται, απλά μετουσιώνεται, και γίνεται ένα με το Όλον..

Μια Ελπίδα και μια Πίστη, πως όλα ξαναγυρνάνε στην πηγή τους, και υπάρχουν εκεί, μέχρι να ξαναρθούν, για να μας χαρίσουν πάλι την ομορφιά τους, για να γλυκάνουν τη θλίψη μας, για να μας θυμίσουν κάτι..

Κάτι που μπορεί και να ξεχνάμε, μες της τεχνητής μας της ζωής την καθημερινή γκριζάδα..

Ένα κάτι που η πιο απλή, η πιο λησμονημένη, μα κι η πιο μεγάλη Αλήθεια τούτης της Πλάσης είναι…

Πως Εκ του Φωτός είμαστε φτιαγμένοι, κι εκεί προοριζόμαστε να βρεθούμε, ένα μαζί του να γίνουμε, κι ας μας ζώνουν τα σκοτάδια..

Φως Εκ Φωτός..

Εκείνο το Φως που περιμένει στην αγκάλη του να πάρει εκείνες τις ψυχές που μέχρι τέλους μάχονται και που τ’ αναζητάνε, κι όλες εκείνες που μέσα του έζησαν, που με τον τρόπο τους μαζί μας το μοιράστηκαν, που τη ζωή μας φώτισαν με την Ύπαρξή τους..

Εκείνους που κάθε μέρα μας Θυμίζουν..

Πως υπάρχουν Άνθρωποι!

Που του σκοταδιού τα μονοπάτια τα Φωτίζουν..

Με ένα λόγο, μια σκέψη, μα και μόνο με την παρουσία τους..

Κι ας μην μπορούν να μιλήσουν κάποιες φορές..

Μιλάνε στις ψυχές μας, με τον αγώνα τους που δίνουν ως το τέλος, και με τα λόγια τους που στην καρδιά μας έχουν μιλήσει..

Καλό ταξίδι να έχουν, και είθε όταν και η δικιά μας έρθει η σειρά, να αξιωθούμε να δούμε το Φως που βλέπουν..

Και να ξαναβρεθούμε εκεί, παρέα, των ονείρων καβαλάρηδες, στων ουρανών τα μονοπάτια για να πάμε…

Αφιερωμένο σ όλες τις ψυχές που έχουν δώσει και δίνουν τη μάχη τους, στη ζωή, στις εντατικές, στην άσφαλτο, στους δρόμους, σε φτωχόσπιτα, σ’ όποιας μορφής αγώνα σε κάθε μια έλαχε..

Γιατί Άνθρωποι, είναι αυτοί που με Αρετή τη μάχη τους τη δίνουν.. Όποιο κι αν είν’ το τέλος, εκείνοι είναι Νικητές!

Και ειδικότερα σε δυο Ψυχές.

Στο Γιώργο, ένα παλικάρι από την Κρήτη, συμμαθητή και φίλο της Μαρίας, κι ας μην τον γνώρισα ποτέ προσωπικά.. Έφυγε πριν μια εβδομάδα, σε ατύχημα με μηχανή, χωρίς να έχει την ευκαιρία να παλέψει..

Μα δεν έφυγε στ αλήθεια..

Στο σπίτι μας πήγε..

Εκεί που όλα είναι Φως..

Και στο Γιώργο το Φίλο μου, τον Φίλο μας..

Που κάθε μέρα τη μάχη του στην εντατική τη δίνει..

Και δίνει μαθήματα σε μας από κει μέσα, όπως μας έδινε κάθε μέρα όταν παρέα μας τον είχαμε..

Μαθήματα Αγώνα, Θάρρους, Πίστης, που καλύτερους Ανθρώπους μας κάνουν..

Μαθήματα Ζωής…

Σας Ευχαριστούμε…

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Φως Εκ Φωτός..

Λευκό..

Το χρώμα που από όλα τα χρώματα αποτελείται.

Μια μίξη από του ουράνιου του τόξου το πινέλο...

Ένα χρώμα που δεν είναι χρώμα μα μια σύνθεση, που όλη του κόσμου την ομορφιά, μέσα του έχει..

Το γαλάζιο του ουρανού, το βαθύ μπλε της θάλασσας, το πράσινο του δάσους, το κόκκινο του ηλιοβασιλέματος, το κίτρινο απʼ τα στάχια..

Ένα χρώμα που δεν είναι χρώμα, μα είναι ζωή..

Κι ομορφιά, κι

Ελπίδα..

Μια Ελπίδα πως η ζωή παραμένει μέσα μας και γύρω μας, έστω κι αν μορφή αλλάζει..

Μια Ελπίδα πως τίποτα δε χάνεται, απλά μετουσιώνεται, και γίνεται ένα με το Όλον..

Μια Ελπίδα και μια Πίστη, πως όλα ξαναγυρνάνε στην πηγή τους, και υπάρχουν εκεί, μέχρι να ξαναρθούν, για να μας χαρίσουν πάλι την ομορφιά τους, για να γλυκάνουν τη θλίψη μας, για να μας θυμίσουν κάτι..

Κάτι που μπορεί και να ξεχνάμε, μες της τεχνητής μας της ζωής την καθημερινή γκριζάδα..

Ένα κάτι που η πιο απλή, η πιο λησμονημένη, μα κι η πιο μεγάλη Αλήθεια τούτης της Πλάσης είναι…

Πως Εκ του Φωτός είμαστε φτιαγμένοι, κι εκεί προοριζόμαστε να βρεθούμε, ένα μαζί του να γίνουμε, κι ας μας ζώνουν τα σκοτάδια..

Φως Εκ Φωτός..

Εκείνο το Φως που περιμένει στην αγκάλη του να πάρει εκείνες τις ψυχές που μέχρι τέλους μάχονται και που τʼ αναζητάνε, κι όλες εκείνες που μέσα του έζησαν, που με τον τρόπο τους μαζί μας το μοιράστηκαν, που τη ζωή μας φώτισαν με την Ύπαρξή τους..

Εκείνους που κάθε μέρα μας Θυμίζουν..

Πως υπάρχουν Άνθρωποι!

Που του σκοταδιού τα μονοπάτια τα Φωτίζουν..

Με ένα λόγο, μια σκέψη, μα και μόνο με την παρουσία τους..

Κι ας μην μπορούν να μιλήσουν κάποιες φορές..

Μιλάνε στις ψυχές μας, με τον αγώνα τους που δίνουν ως το τέλος, και με τα λόγια τους που στην καρδιά μας έχουν μιλήσει..

Καλό ταξίδι να έχουν, και είθε όταν και η δικιά μας έρθει η σειρά, να αξιωθούμε να δούμε το Φως που βλέπουν..

Και να ξαναβρεθούμε εκεί, παρέα, των ονείρων καβαλάρηδες, στων ουρανών τα μονοπάτια για να πάμε…

Αφιερωμένο σ όλες τις ψυχές που έχουν δώσει και δίνουν τη μάχη τους, στη ζωή, στις εντατικές, στην άσφαλτο, στους δρόμους, σε φτωχόσπιτα, σʼ όποιας μορφής αγώνα σε κάθε μια έλαχε..

Γιατί Άνθρωποι, είναι αυτοί που με Αρετή τη μάχη τους τη δίνουν.. Όποιο κι αν είνʼ το τέλος, εκείνοι είναι Νικητές!

Και ειδικότερα σε δυο Ψυχές.

Στο Γιώργο, ένα παλικάρι από την Κρήτη, συμμαθητή και φίλο της Μαρίας, κι ας μην τον γνώρισα ποτέ προσωπικά.. Έφυγε πριν μια εβδομάδα, σε ατύχημα με μηχανή, χωρίς να έχει την ευκαιρία να παλέψει..

Μα δεν έφυγε στ αλήθεια..

Στο σπίτι μας πήγε..

Εκεί που όλα είναι Φως..

Και στο Γιώργο το Φίλο μου, τον Φίλο μας..

Που κάθε μέρα τη μάχη του στην εντατική τη δίνει..

Και δίνει μαθήματα σε μας από κει μέσα, όπως μας έδινε κάθε μέρα όταν παρέα μας τον είχαμε..

Μαθήματα Αγώνα, Θάρρους, Πίστης, που καλύτερους Ανθρώπους μας κάνουν..

Μαθήματα Ζωής…

Σας Ευχαριστούμε…

Πήγε το μυαλό μου στο κακό :/

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Πήγε το μυαλό μου στο κακό :/

Είναι πραγματικά δύσκολα φίλε μου.

Και πολύ.

Μα όσο δύσκολα κι αν είναι,

Πάντα υπάρχει Ελπίδα.

Οι Ευχές, οι Σκέψεις, οι Προσευχές, η Αγάπη μας, τον συντροφεύουν στο σκοτεινό το μονοπάτι που είναι τώρα.

Και το δρόμο, του φωτίζουν…

Ελπίζω να τον φέρουν σύντομα κοντά μας πάλι…

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ανατριχιασα με τα λογια του γιατρου...Σηκω ρε Γιωργη!!!

Καθε φορα που μπαινω σε αυτο το τοπικ σφιγγεται η καρδια μου πραγματικα...

Αφου οι γιατροι κανουν οτι ειναι ανθρωπινος δυνατο, Ας Βαλει ο Θεος το χερι του!

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

«Ο Ακρίτας είμαι, Χάροντα, δεν περνώ με τα χρόνια.

Μ' άγγιξες και δε μ' ένοιωσες στα μαρμαρένια αλώνια;»

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Έλα ρε Γιωργάρα. Βάλε τα δυνατά σου αγορίνα μου. Προσπάθησε όσο μπορείς και πάλεψε το ρε φιλαράκι :mellow:

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ρε γμτ εχω να γραψω μερες στο φορουμ, και αιτια εισαι εσυ ρε φιλε!!!!!

Αιμα ειχα να δωσω χρονια.......Δεν σε ξερω αλλα κανονισε να σηκωθεις γρηγορα να γνωριστουμε.

Θα ειμαι Αθηνα για 5-6 μερες και θελω να σε δω καλα και μετα να σε βρισω που μας εχεις τοσες μερες στο περιμενε.

Ζωή με καταδίκασες μα δε σε υπολογίζω

εσύ μου στέλνεις βάσανα και εγώ με αυτά γλεντίζω.

Όταν η ψεύτρα η ζωή στα δύσκολα σε φέρει,

τότε θα δεις ποιος σ' αγαπά και φίλος ποιος σε ξέρει.

Για φίλους εγεννήθηκα για φίλους θα ποθάνω

για φίλους θα τον αρνηθώ το κόσμο τον απάνω.

Αγνωστοι συγγραφεις

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Επισκέπτης
Το θέμα δεν δέχεται άλλες απαντήσεις.

×
×
  • Create New...