zoo

Όχι απλά άνοιξε το μάτι... σαν του Κυριάκου Μητσοτάκη έγινε!...

Ρεύμα μπορείς να κλέψεις από το καλώδιο που πάει στα φώτα θέσης (ψείρες), ανάβουν μόνο με ανοικτό διακόπτη και δεν σε απασχολεί η (πολύ μικρή ούτως ή άλλως) πτώση τάσης που ίσως δημιουργήσει το ρελέ. Για τον Ναυτίλο, να ενεργοποιείς το ρελέ από τα καλώδια της υπάρχουσας κόρνας, ώστε να μην επιβαρύνεται και ο διακόπτης της κόρνας από τα 18Α που τραβάει το κτήνος.

Τώρα που τον βοήθησε Hondαίος.... δεν τον ξεπλένει ούτε ο Δούναβης!!!

Παρόν!

Χρόνια πολλά!

Έτσι!! (Εξυπηρετούμε και γραβατωμένοι άμα λάχει!!! ) Περαστικά κι αγύριστα και πάλι Γεράσιμε! Εκεί που σου πετάχτηκε η "κυρία" βγήκε σαν το χάρο για παγανιά!... Πταίσμα είναι το χέρι, φίλε! Προσοχή όλοι παιδιά, έχει αγριέψει πολύ ο κόσμος τώρα τελευταία!...

Όχι ρε φίλε!! Στείλε κινητό να σου τηλεφωνήσω αν δεν βρεθεί άμεσα κοντινός, κατεβαίνω εγώ!

Θα κάνω μία σιδηροκατασκευή με μπουντρέλια και πάνω της θα βάλω ρυθμιζόμενα, πανάλαφρα αλουμινίου!!

Versys Pikes Peak Special Edition!!! Τώρα και σε τουριστική έκδοση!!! Μισό να βάλω clip-on και κάτι άλλα πραγματάκια στη χωριάτα κι επιστρέφω!...

Γι' αυτό έκανε και πολυεστερική κατασκευή στα γόνατα... για τα μυγάκια!... (Κι ύστερα λέω ότι εγώ έχω (δήθεν) καλή προστασία με το Deauville... )

Αν και δεν είναι της ημέρας...

Αφού λοιπόν μαζευτήκαμε όλοι στο εξαιρετικό, γρήγορο αλλά δυστυχώς μικρό σε μήκος Passo Tonale και βγάλαμε και τις αναμνηστικές μας φωτογραφίες... Ξεκινήσαμε να πάμε στο επίσης εξαιρετικό Passo Mendola... Το Passo Mendola είναι επίσης μοναδικό (από την άλλη και ποιο δεν είναι εκεί επάνω... ). Είναι ένα πάσο με εξαιρετική χάραξη στον δρόμο, σωστές στροφές, σωστές κλίσεις και άψογη άσφαλτο! Επίσης είναι αρκετά πιο σφιχτό από το Tonale αλλά παραμένει πολύ σβέλτο για πάσο και διασχίζει ένα πανέμορφο πυκνό δάσος οπότε η φύση, τα δέντρα, το πράσινο και γενικότερα το τοπίο εκεί είναι μαγευτικό!!! Δυστυχώς από το Passo Mendola δεν έχω πολλές φωτογραφίες να βάλω... Σίγουρα έχουν βγει αλλά ακόμη δεν έχω μαζέψει όλο το φωτογραφικό υλικό... (μερικοί μερικοί (ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε) είναι όλο λόγια και υποσχέσεις αλλά δεν...) Συνεπώς επιφυλάσσομαι να βάλω περισσότερες όταν (και αν) κάποιοι ανταποκριθούν... Στο Passo Mendola καθίσαμε για καφεδάκι, ανασυγκρότηση, κολατσιό και σχολιασμό της μέχρι εκεί ημέρας και μετά ξεκινήσαμε για πίσω στο ξενοδοχείο. Ήταν μία εξαιρετικά πλούσια ημέρα με μπόλικα χιλιόμετρα σε διαφορετικά αλλά πάντοτε απαιτητικά για τον οδηγό πάσα, εξαιρετικά τοπία, απίστευτη φύση και απερίγραπτη αλπική ομορφιά! Συνολικά διανύσαμε 353 εξαιρετικά όμορφα χιλιόμετρα. Φαντάζουν λίγα αλλά ήταν πολύ απαιτητικά. Ενδεικτικά, προσθέτοντας όλα τα αμέτρητα ανεβάσματα και κατεβάσματα όλης της διαδρομής, ανεβήκαμε και κατεβήκαμε περίπου 8000 μέτρα υψόμετρο . Αν και τα GPS δεν φημίζονται για την αξιοπιστία τους σε μετρήσεις υψομέτρου (το αντίθετο μάλιστα), όσο μεγάλο σφάλμα και να περιέχει το παραπάνω, μια εικόνα του πόση ανάβαση και πόση κατάβαση είχε εκείνη η ημέρα σε μόνο 353 χλμ διαδρομής νομίζω ότι μπορείτε να την σχηματίσετε... Την απόλαυσα όσο δεν μπορώ να σας περιγράψω. Μόνο μελανό σημείο το πρόβλημά μου στα αυτιά που με όλα τα πάνω - κάτω είχε γίνει κυριολεκτικά βασανιστικό σε κάποια σημεία... Όταν φτάσαμε στο ξενοδοχείο σκέφτηκα ότι θα έπρεπε την επόμενη ημέρα να μείνω στο ξενοδοχείο για να ξεκουραστώ λιγάκι και να δώσω την ευκαιρία στον οργανισμό μου να συνέλθει, ώστε να μπορέσω να συνεχίσω με μεγαλύτερη άνεση το ταξίδι. Όταν όμως το επόμενο πρωί στο πρωινό έμαθα από τον Βίκτωρα και τον Διογένη τα σχέδια για τον προορισμό της Τετάρτης... άλλαξα αμέσως γνώμη!...

Από το φοβερό και τρομερό Passo Gavia η διαδρομή με οδήγησε σε έναν άλλο κόσμο... στο εξαιρετικά γρήγορο Passo Tonale. Απίστευτη διαδρομή με εξαιρετική άσφαλτο, φαρδύ ορεινό δρόμο με τρελή χάραξη, φοβερά σωστές κλίσεις στις στροφές, κυριολεκτικά ένα οδηγικό λούνα πάρκ. Το Passo Tonale, όσοι δεν το έχετε περάσει, να το βάλετε στα μελλοντικά σας πλάνα. Είναι δυστυχώς μικρό σε μήκος αλλά έχει απίστευτες, γρήγορες στροφές με εξαιρετικό (γενικά) δρόμο! Επίσης καταλήγει σε ένα ιστορικό μνημείο πεσόντων του Ιταλικού στρατού σε μία καθαρά Αλπική τοποθεσία με άγρια βουνά γύρω γύρω και τη φύση σε οργασμό!!! Εκεί κάθισα για αρκετή ώρα. Είχα πωρωθεί απίστευτα στο Gavia και, μια και ήμουν μόνος μου, πήγαινα σαν παλαβός (τηρουμένων των αναλογιών, δηλαδή όσο "σαν παλαβός" μπορεί να πάει κάποιος που οδηγάει Deauville...) και ύστερα, το Passo Tonale πραγματικά σε προκαλεί να το περάσεις με ανοιχτό το γκάζι, είναι εξαιρετικά γρήγορο για πάσο!... Ήπια έναν καφέ, έβγαλα τις φωτογραφίες μου, μίλησα με αρκετούς άλλους δίτροχους ταξιδιώτες και ηρέμησα λιγάκι μια και το κρανίο μου είχε αρχίσει να επιστρέφει σε πιο φυσιολογικά επίπεδα πίεσης και πόνου... Μετά από όλα αυτά ήρθαν και κάτι γατάκια να μου κάνουν παρέα... Καφέδες, τσιγάρα, πειράγματα, φωτογραφίες, πολλά "τι ήταν αυτό το Gavia ρε παιδιά;!;!", "τι ήταν αυτό το Tonale ρε παιδιά!;!;!", "Τι διαδρομές ήταν αυτές ρε παιδιά;!;!".... ξεκινήσαμε όλοι μαζί για το επίσης μαγευτικό Passo Mendola όπου θα καθόμασταν για καφεδάκι - κολατσιό και μετά θα ξεκινούσαμε για το ξενοδοχείο κλείνοντας μία απίστευτα όμορφη μέρα με μία μεγάλη και οδηγικά απαιτητική διαδρομή.

Η Τρίτη 7 Αυγούστου που ξεκίνησε να περιγράφει παραπάνω ο Παναγιώτης ήταν μία εξαιρετικά όμορφη και ενδιαφέρουσα μέρα! Η πρώτη μέρα των πάσων! Πήγαμε σε τέσσερα πάσα: 1) Passo Stelvio 2) Passo Gavia 3) Passo Tonale 4) Passo Mendola Κάθε ένα ιδιαίτερο, ξεχωριστό και με τη δική του ομορφιά! Το γνωστό Stelvio είναι ένας από τους πιο διάσημους μοτοσικλετιστικούς προορισμούς της Ευρώπης. Αυτό φαίνεται κι όταν πας εκεί γιατί είναι πραγματική Βαβέλ! Άνθρωποι από όλον τον κόσμο, με διάφορα οχήματα έρχονται να θαυμάσουν την μοναδική του ομορφιά, τα άγρια τοπία του, την έντονη κι απαιτητική ανάβαση και κατάβαση και τις απίστευτα πολλές φουρκέτες του! (Tornante στα Ιταλικά) Η απόσταση από το ξενοδοχείο μέχρι την κορυφή του Stelvio ήταν 140χλμ. Σε αυτά τα χιλιόμετρα, σύμφωνα με την καταγραφή του GPS μου, ξεκινήσαμε από τα 1540μ. υψόμετρο, κατεβήκαμε μέχρι τα 245μ. και μετά ανεβήκαμε μέχρι τα 2760μ. Σε όλη αυτή τη διαδρομή, σύμφωνα πάντα και με το GPS, είχαμε πολλά ενδιάμεσα ανέβα - κατέβα... συνολικά ανεβήκαμε 3136 μέτρα και κατεβήκαμε 1922 μέτρα (μετράει κάθε πάνω ή κάτω της διαδρομής και τα προσθέτει μεταξύ τους...)... Μετά από αυτό, όταν φτάσαμε στην κορυφή του Stelvio είχα έναν απίστευτο πόνο στα αυτιά, δεν άκουγα τίποτε και ένιωθα ότι το κρανίο μου θα σπάσει!... Ρημάδα ίωση!... Να μην τα πολυλογώ, δεν άντεχα να καθίσω εκεί για πολλή ώρα. Έβγαλα μερικές φωτογραφίες, θαύμασα τη θέα, τον κόσμο, τις μοτοσικλέτες, τα πρωτότυπα οχήματα (από αυτοκινούμενα τροχόσπιτα μέχρι τρίκυκλες BMW K1200S και δίχρονα 50άρια Zundapp!!!...), πήρα τα αναμνηστικά μου και αποφάσισα να φύγω... Όπως είναι φυσικό, στην Ευρώπη τα Deauville δεν είναι άγνωστες μοτοσικλέτες, αντιθέτως κυκλοφορούν μπόλικες και αν μη τι άλλο, δεν τα κοιτούν σαν εξωγήινες μοτοσικλέτες, όπως γίνεται εδώ στο Ελλάντα... Έτσι, εκεί ψηλά στο Stelvio η Χωριάτα μου βρήκε επιτέλους παρεούλα να πει μια κουβέντα η γυναίκα!... - Buongiorno mi chiamo Χωριάτα! Τι θα φορεθεί περισσότερο φέτος από τα Deauville της Βόρειας Ιταλίας; - Buongiorno Χωριάτα, mi chiamo Bella!... Συνεννοήθηκα με τον Παναγιώτη, τον Διογένη και τον Βίκτωρα και ξεκίνησα για πιο χαμηλά υψόμετρα για να μειωθεί λίγο η πίεση στο κρανίο μου και ο πόνος... Θα περνούσα το Passo Gavia και μετά θα συναντιόμασταν όλοι μαζί στην κορυφή του Passo Tonale που είναι στα 1800 κάτι μέτρα υψόμετρο, όπου είχα την ελπίδα να είμαι πιο άνετα... Η συνέχεια, αν και ήμουν μόνος και γενικά δεν μου αρέσει να ταξιδεύω μόνος μου, συνέχισε να είναι μαγευτική!!!... Τα 71 χλμ από την κορυφή του Stelvio μέχρι την κορυφή του Tonale (μέσω του άγριου και εξαιρετικού Passo Gavia) τα απόλαυσα, παρά την ενόχληση στα αυτιά γιατί όντας μόνος μου είχα την άνεση να καθορίζω τον ρυθμό μου κατά το δοκούν και να κάνω όσες στάσεις για φωτογράφηση ήθελα. Σε αυτά τα 71 χλμ το μαρτύριο του αυτιού και της κουφαμάρας συνεχίστηκε αφού από τα 2760 μέτρα υψόμετρο του Stelvio, κατέβηκα στα 1198, ανέβηκα στα 2650 μέτρα του Gavia, κατέβηκα πάλι στα 1300 μέτρα και τέλος ανέβηκα ξανά στα 1884 μέτρα του Passo Tonale... Συνολική ανάβαση κατά τη διαδρομή 2273 μέτρα και συνολική κατάβαση 3155 μέτρα!... (Κι όλα αυτά σε απόσταση 71 χιλιομέτρων... καταλάβατε τώρα τι εννοούσα όταν έλεγα να μην πάτε ποτέ στις Άλπεις με βουλωμένα ιγμόρεια;....) Η διαδρομή όμως ήταν εξαιρετική και με αντάμειψε με απίστευτες εικόνες και αναμνήσεις!!! Η άνοδος και η κάθοδος του Passo Gavia ήταν κάτι που μου έμεινε βαθιά χαραγμένο στη μνήμη μου! Το υψόμετρο απίστευτο, οι εικόνες μοναδικές, ο δρόμος σχεδόν επικίνδυνος, πολύ στενός (πολύ στενός όμως, είχε σημεία που η μηχανή δεν χωρούσε αν ερχόταν αυτοκίνητο από απέναντι) και δίπλα από τη μπαριέρα ή τα "προστατευτικά" πέτρινα κολονάκια μεγάλοι γκρεμοί να περιμένουν να σε καταπιούν!!! Μοναδική εμπειρία!!! Το απόλαυσα τρελά!! Πάρτε μερικές εικόνες να δείτε τι εννοώ... Δεν είναι τυχαίο που η φωτογραφία στην υπογραφή μου είναι από το Passo Gavia. Εκεί νιώθεις πραγματικά ότι είσαι στην κορυφή του κόσμου!

Τούρερ και τα μυαλά στα κάγκελα!!!

Bolzano ή Bozen Σε εκείνες τις περιοχές της βόρειας Ιταλίας, επειδή είναι πολύ κοντά στα σύνορα με την Αυστρία, όλα είναι δίγλωσσα. Οι πόλεις έχουν δύο ονόματα (Bolzano - Bozen), τα μαγαζιά έχουν δύο ταμπέλες, όλοι μιλάνε Ιταλικά και Γερμανικά (μερικές φορές ταυτόχρονα!...) και σε γενικές γραμμές είναι δύσκολο να καταλάβεις αν βρίσκεσαι στην βόρεια Ιταλία ή στη νότια Αυστρία... Στο Bolzano πήγα για δεύτερη φορά στη ζωή μου, είχα ξαναπάει το Πάσχα του 2004. Από την πρώτη επίσκεψη την λάτρεψα αυτήν την πόλη. Μικρή, ήσυχη, αραιοκατοικημένη, γραφική και γενικά (για τα δικά μου μέτρα και σταθμά) εξαιρετική! Έχει μία καταπληκτικά όμορφη κεντρική πλατεία-πεζόδρομο με έναν καθεδρικό ναό, αγάλματα, γλυπτά, λουλούδια, ένα μεγάλο κατάφυτο πάρκο, πολλά καφέ και εξαιρετική θέα στα γύρω βουνά που "τυλίγουν" την πόλη σαν τα φυσικά της όρια. Από την πρώτη μου επίσκεψη, λοιπόν, είχα εντοπίσει ένα σπίτι που όταν (όχι αν, όταν) κερδίσω το λόττο θα το επισκεφτώ ως υποψήφιος αγοραστής κι ας μην το έχω δει από κοντά! Το σπίτι αυτό έχει τα τρία βασικά πλεονεκτήματα που πρέπει να έχει ένα ακίνητο σύμφωνα με τους επαγγελματίες του χώρου των ακινήτων: 1) Τοποθεσία 2) Τοποθεσία 3) Τοποθεσία (Location, location, location που λένε και στο χωριό μου!...) Είναι χτισμένο σε έναν από τους λόφους γύρω από την πόλη και έχει θέα στην κεντρική πλατεία της πόλης που περιέγραψα προηγουμένως (και σε όλη την πόλη ενδεχομένως). Πίνοντας καφέ στην πλατεία, λοιπόν, το ξάνα-μάτα φωτογράφισα, έτσι για να μην το ξεχνάω και έκανα το κλασικό μου όνειρο να κάθομαι στο καθιστικό με τη μεγάλη τζαμαρία που βλέπει κάτω την πόλη, νύχτα, με το Bolzano φωτισμένο και χιονισμένο και να αγναντεύω τη θέα δίπλα σε ένα αναμμένο τζάκι με ένα ωραίο κρασί στο χέρι και χαλαρωτική μουσική... Ονείρωξη!... Βάζω φωτογραφία του σε μεγάλη ανάλυση για να ονειρευτείτε κι εσείς μαζί μου (αλλά είναι δικό μου, ε! Εγώ το είδα πρώτος!!!) Φέτος στο Bolzano είχα και μία μοναδική εμπειρία που δείχνει το επίπεδο της τυπολατρείας που έχουν αυτοί οι άνθρωποι και της νοοτροπίας να ακολουθούν το νόμο ακόμη κι αν δεν κινδυνεύουν άμεσα με επιπτώσεις. Όπως έγραψα και προηγουμένως, όταν έφυγα από το σπίτι τα δύο παιδιά μου ήταν άρρωστα με πυρετό. Όπως είναι φυσικό κόλλησα κι εγώ και μέχρι να φτάσουμε στην Ιταλία τα ιγμόρειά μου ήταν πιο μπουκωμένα κι από εργοστασιακή εξάτμιση της Honda. Για να αποσυμφορηθεί το κρανίο μου έπαιρνα φάρμακα τα οποία όμως μου τελείωσαν. Με το που πατήσαμε το πόδι μας στο Bolzano πήγα στο πρώτο φαρμακείο που βρήκα και ζήτησα τα φάρμακα που έπαιρνα. Ο διάλογος που ακολούθησε ήταν ο εξής: - Καλημέρα σας θα ήθελα ένα κουτί αποσυμφορητικά χάπια τάδε. - Καλημέρα σας, δεν έχω τα τάδε, έχω τα δείνα που είναι ίδια, με ίδια δραστική ουσία και δράση. - Μου κάνουν. (παύση... ο φαρμακοποιός με παρατηρεί με διαπεραστικό βλέμμα... έχω κατακτήσεις ακόμη δεν ήρθα!;!... ) - Είστε οδηγός μοτοσικλέτας κύριε; - Ναι. Έχω έρθει από την Ελλάδα με την μοτοσικλέτα μου. (κορδώνομαι κιόλας καθώς το λέω) - Λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να σας πουλήσω κανένα τέτοιο σκεύασμα γιατί όλα αυτά έχουν επίδραση στον χρόνο αντίδρασης και θα είναι επικίνδυνο για εσάς. Αν παίρνετε ήδη τέτοια χάπια, σας συμβουλεύω να τα σταματήσετε αμέσως! Το μόνο που μπορώ να σας δώσω είναι σπρέι για τη μύτη. - Έχω τέτοια σπρέι. - Πολύ ωραία. Αυτά μπορείτε να τα χρησιμοποιείτε άφοβα όσο οδηγείτε μοτοσικλέτα. Καλή σας μέρα! ... ο τύπος είδε ότι φορούσα μπουφάν μηχανής κι επέλεξε να μην πουλήσει γιατί απλά δεν έπρεπε!... Ήξερε ότι δεν θα με έβλεπε ποτέ ξανά, μπορούσε (σε μία υποτιθέμενη κακή στιγμή που εγώ θα έλεγα ότι αυτός, ο κακός, μου έδωσε χάπια που δεν έπρεπε) να ισχυριστεί ότι εγώ ουδέποτε του είπα ότι είμαι μοτοσικλετιστής (εξάλλου, δεν του το είπα, μόνος του το είδε), αλλά παρόλα αυτά επέλεξε συνειδητά να κάνει αυτό που έπρεπε, όχι αυτό που τον συνέφερε. Άλλοι λαοί, άλλες νοοτροπίες!... Εδώ να κάνω και μία επισήμανση... ΜΗΝ ΠΑΤΕ ΠΟΤΕ ΣΤΙΣ ΑΛΠΕΙΣ ΜΕ ΒΟΥΛΩΜΕΝΑ ΙΓΜΟΡΕΙΑ!!! Οι υψομετρικές διαφορές είναι τόσο μεγάλες, μα τόσο μεγάλες, που κάθε φορά που θα φτάνετε κάπου θα είστε κουφοί! Κυριολεκτικά! Μιλάω εκ πείρας! Το ξενοδοχείο μας ήταν στα 1500 κάτι μέτρα υψόμετρο, το Bolzano βρίσκεται στα 500 κάτι μέτρα υψόμετρο και η απόσταση μεταξύ τους είναι 40 χιλιόμετρα. Αρκετή κάθοδος μέχρι το Bolzano και μετά αρκετή άνοδος μέχρι το ξενοδοχείο. Πιστέψτε με, όταν έβγαλα το κράνος στο Bolzano δεν άκουγα τίποτε! Τίποτε όμως! Μετά, το απόγευμα, με το που φτάσαμε στο ξενοδοχείο, ξανά κουφός ο δικός σου! Ήθελα περίπου 10 με 15 λεπτά για να ακούσω οτιδήποτε μετά από κάθε μεγάλη μεταβολή υψομέτρου κι αυτό το βίωσα σε όλο σχεδόν το ταξίδι γιατί πάντοτε οι υψομετρικές διαφορές στις διαδρομές που κάναμε ήταν μεγάλες! Μεγάλη κουφάλα σας λέω!! Έβαζε μπρος το Μούλτι ο Καπετάν Αργός (Captain Slow) και δεν άκουγα την Termignoni!... Κατάντια!...

"Καταγγελίες" στον βρόντο, κρυμμένοι πίσω από το πληκτρολόγιο και την ανωνυμία... Άσκοπη διάδοση λάσπης μου φαίνεται η ιστοσελίδα... Για εμένα οι καταγγελίες πρέπει να είναι επώνυμες κι εκεί που πρέπει. Αστυνομία, προσημείωση χαρτονομισμάτων και @%$$ χωρίς σάλιο, φανφάρες και τυμπανοκρουσίες. Μόνο αν λερωθείς καθαρίζεις πληγές, από απόσταση δεν γίνεται.

9:00 η ώρα βάζω πυτζάμες κι ετοιμάζομαι... Αν και είναι αργά για 'μένα, θα το παλέψω. Χρήστο, θα φέρεις "το πράγμα το καλό" που σου ζήτησα ή να φέρω ρόπαλα, σιδηρογροθιές κι άλλα όργανα βασανισμού;...

Μάθο τώρα τελευταία, ότι φωτογραφία βάζεις δεν την βλέπω... Μόνο οι λέξεις "Posted Image" φαίνονται... (και ειδικά σε αυτό το θέμα... στεναχωριέμαι... πολύ...)

Ενδοεπικοινωνία, καλή, ασύρματη, με καλή εμβέλεια, που να ακούγεται και να είναι και φθηνή;... Αν τη βρει κανείς, ενδιαφέρομαι για κουράστηκα να δίνω 200-250 ευρώ για να έχω όλα τα παραπάνω!...

Πολύ όμορφα λόγια και μεγάλο βάθος ψυχής ο άνθρωπος!

Φοβερή δουλειά!

Χέσ'τον! (και ευγενικά το γράφω...) 1) Κοίτα το μόνος σου, αφού καταπιάνεσαι, κι αν δεν μπορέσεις, 2) πήγαινε αλλού. Σίγουρα υπάρχουν μάστορες που (άσχετα από τις ικανότητές τους) έχουν νιώσει την κρίση κι έχουν όρεξη για δουλειά. Πάντως να έχεις κατά νου ότι κάτι τέτοιες περιπτώσεις, που τις κατηγοριοποιούν ως "μυστήριες" (έστω και στο δικό τους και μόνο μυαλό), τις "φουσκώνουν" ως κόπο και κάνουν τους δύσκολους και τα "βαριά πεπόνια" για να αξιώσουν μεγαλύτερη αμοιβή. Αυτό είναι πρακτική, σταθερή και ιδιαίτερα διαδεδομένη στο σινάφι (ξέρω τι λέω...)

Ωπ! Τι έχουμε εδώ; Γίνεσαι ένα χρόνο μικρότερος;!;!; Χρόνια πολλά, καλά κι ευτυχισμένα φίλε μου!!!

Χρόνια πολλά και καλά!