zero

Άλλαξα ελατήρια στο hornet στις 25.000 χιλιόμετρα. Είχαν γίνει χειρότερα και από τραμπολίνο του γκούφη. Και έβριζα την honda για τις φτηνιάρικες αναρτήσεις που βάζει στα μηχανάκια της. Μετά έτυχε να επισκευτώ την Ιαπωνία. Όταν είδα το επίπεδο της ασφάλτου που έχουν εκεί μου έπεσε το σαγώνι. Άνετα το ίδιο μηχανάκι έβγαζε εκει 100.000 χιλ. χωρίς πρόβλημα. Τελικά δεν έφταιγαν τα ελατήρια ...

Το πόσο βολικά είναι η όχι, έχει να κάνει μόνο με την εξοικείωση. Αν συνηθήσεις το βάρος του και το μέγεθός του το πας σαν παπί. Από την άλλη, το να έχεις ένα μηχανάκι δρόμου από το οποίου δεν μπορείς να πάρεις ούτε το 50% αυτών που προσφέρει είναι λίγο εκνευριστικό. Άσε που τα street από τα πολλά κοπανήματα σε λακούβες σου στερούν την οδηγική απόλαυση, σου αφήνουν ανατομικά στη μεσούλα σου, και αδειάζουν το πορτοφόλι σου πιο γρήγορα για αλλαγές αμορτισερ κ.α. Προσωπικά δεν είχα ποτέ μου τίποτε άλλο εκτός απο street. Αν όμως άλλαζα αυριο μηχανάκι θα έπαιρνα σίγουρα κάτι πιο εντουροειδές γιατί δεν την παλεύω άλλο με την κατάσταση των δρόμων.

Είναι απλός ο λόγος. Οι μηχανές street όπως προϊδεάζει και το όνομά τους είναι φτιαγμένες για να οδηγούνται σε άσφαλτο. Στην Ελλάδα έχουμε μια στρεβλή άποψη για το τι ακριβώς σημαίνει άσφαλτος, παρ όλο που η έννοια της λέξης το φωνάζει. Άσφαλτος = χωρίς σφάλματα. Στην Ελλάδα όμως τα σφάλματα της ασφάλτου είναι δεκάδες σε κάθε μέτρο. Δεν είναι περίεργο λοιπόν που ο κοσμάκης προτιμά τα on-off αφού οι συνθήκες των Ελληνικών δρόμων είναι απολύτως κατάλληλες για αυτού του είδους τα μηχανάκια.

Τώρα δεν έχει και νόημα να μπούμε στην διαδικασία ανάλυσης τους κόστους ψωμιού και γάλακτος. Εντελώς ενημερωτικά το γάλα τους 1 ευρώ είναι μια χαρά γάλα, επώνυμο και πρακτικά ίδιο με αυτό των 2. Αυτό που ήθελα εγώ να τονίσω είναι ότι η Κανέλη αν είχε αγοράσει ποτέ στη ζωή της γάλα και ψωμί θα ήξερε λίγο καλύτερα τα πράγματα. Και οι υπόλοιποι βουλευτές νομίζω ότι το πιο ισχυρό μήνυμα που πήραν από αυτή την ενέργεια της Κανέλη είναι ότι στην συγκεκριμένη συνεδρίαση έτρωγαν τσάμπα ψωμί και θα θα έβαζαν στον καφέ τους τσάμπα γάλα. Αν θέλει η Κανέλη να με πείσει προσωπικά θα πρέπει να βγει στη βουλή και να σκίσει τα εκτακτα χαράτσια μπροστά στις κάμερες προτρέποντας και τους πολίτες να κάνουν το ίδιο. Όλα τα άλλα είναι απλως θεατρικά.

Πάντως φρέσκο γάλα βρίσκεις και με 1€ και μια τετραμελής οικογένεις θέλει τουλάχιστον 2 μπουκάλια καθημερινά. Αυτά τα λάθη κάνεις όταν είσαι Αντουανέτα αλλά νομίζεις ότι είσαι Τσε. Κέρδισε ποντάκια πάντως με την κίνηση αυτή, γάτα η κυρία. Όσο για τους βουλευτές στον φούτσο τους ποσο κάνει το γάλα και το ψωμί, μήπως το πληρώνουν από την τσέπη τους?

Παιδιά τόσο οι Έλληνες όσο και οι Τούρκοι πλέον, είναι ένας αχταρμάς από διάφορες φυλές. Οι Έλληνες διότι εδώ και δυό χιλιετηρίδες έχουν υποστεί αναρίθμητες ορδές κατακτητών, οι οποίες άφησαν το σπόρο τους στον Ελλάδικό χώρο. Οι Τούρκοι δε ως κατακτητές, είχαν την δυνατότητα να μαζεύουν τα καλύτερα γκομενάκια στα χαρέμια τους από όλη τη βαλκανική αλλά και ανατολική Ευρώπη. Μην ψάχνετε φυλετικές καθαρότητες σε αυτή τη γωνιά του πλανήτη γιατί δεν θα βρείτε. Οσο για τα τουρκικά σήριαλ δεν αποκλείω να είναι μία ακόμη μέθοδευση των φίλων μας που βρίσκονται στην εξουσία εντός και εκτός Ελλάδος, αλλά είναι βέβαιο ότι είναι και οικονομικό ζήτημα. Τα κανάλια δεν έχουν φράγκο πλέον, έχουν σταματήσει όλες οι παραγωγές μιας και δεν υπάρχει σάλιο. Τα τούρκικα είναι μια φθηνή λύση που έχει απήχηση και στο κοινό. Ότι πρέπει δηλαδή.

Αυτό το είδε κανείς? Desmosedici 2X2;

Τελικά δοκίμασα ένα ίδιο καρμπυρατέρ, το οποίο ήταν σε μηχανάκι πάνω από 10 χρόνια ακίνητο!! Το καθάρισα, είχε τρελό χώμα μέσα και δούλεψε κανονικά. Το πρώτα καρμπ δεν μπορεσα να καταλάβω γιατί δεν δούλεψε. Θα το πάω σε κάποιο μηχανικό να το κοιτάξει. Ευχαριστώ για τις απαντήσεις παιδιά.

Καλησπέρα, Θα ήθελα μια μικρή βοήθεια για ένα παλιό παπί. Πρόκειται για το suzuki bidrie fb 50. Το είχα παροπλισμένο εδώ και 5 χρόνια και αποφάσισα να το επαναφέρω σε δράση, για μικρές διαδρομές καθώς η βενζίνη μας έχει γονατίσει όλους. Όπως ήταν επόμενο μετά από 5 χρόνια το μηχανάκι δεν έπαιρνε μπροστά. Έτσι του άδειασα όλη την παλιά βενζίνη (ας την πουμε έτσι δηλαδή) και του έβαλα καινούριο μπουζί. Μετά από πολλές μανιβελιές δεν κατάφερα τίποτα. Είπα να το σπρόξω στην κατηφόρα. Εκεί έδειχνε να παίρνει για λίγο αλλά όταν άνοιγα το γκάζι ελάχιστα, έσβηνε αμέσως. Δοκίμασα ξανά με μανιβελιές και τελικά πήρε αλλά μόνο όταν είχα ανοιχτό το τσοκ. Όταν εκλεινα το τσοκ έσβηνε αμέσως και το ίδιο συνέβαινε όταν άνοιγα το γκάζι. Με το τσοκ δούλευε αδιάκοπτα και έτσι μπόρεσα να δω ότι τα ηλεκτρικά του (αν και με τελειωμενη μπαταρία) δούλευαν όκ. Τελικά είπα να βγάλω το καρμπυρατέρ να του ρίξω μια ματιά, αλλά καθότι άσχετος απλά το ξέπλυνα με λίγη βενζίνη και το ξανατοποθέτησα. Δεν είχε καμία αλλάγή ,και πάλι δούλευε μόνο με τσοκ. Αν το καρμπυρατέρ ήθελε καθάρισμα τότε γιατί δουλεύει με ανοιχτό το τσοκ? Αν έχει κανείς καμιά ιδέα , τον ευχαριστώ προκαταβολικά.

Είναι τυχαία η ημερομηνία ή υπάρχει λόγος που τη βάζεις?

Ευτυχώς που δεν είναι αραπόγαλο...

Έχω δοκιμάσει τα πάντα, μόνο με ουλτρεξ δεν λούστηκα χαχα. Εν συντομία, στην αρχή άλλαξα μπαταρία (στα 2,5 χρόνια). Κράτησε κάνα χρόνο και μετά πάπαλα. Ήταν κινέζικη και έτσι έβαλα μια yuasa. Κράτησε κάνα χρόνο κι αυτή και μετά τα ίδια. Ο μηχανικός μου μου είπε ότι είχαν διαβρωθεί θα καλώδια και δεν φόρτιζε σωστά η μπαταρία. Έτσι μου έβαλε δυο ενισχυτικά καλώδια. Δυστυχώς ούτε αυτό δούλεψε μετά από λίγο καιρό πάλι έμεινα. Ο μηχανικός το έψαξε αρκετά το θέμα , δεν μπορώ να πω και κατέληξε στο ότι ο ανορθωτής είχε τελειώσει και ο συναγερμός είχε διαρροή. Έτσι μου άλλαξε ανοθρωτή και έβγαλε τον συναγερμό λέγοντάς μου αν θέλω να τον πάω στην αντιπροσωπεία και αν είναι οκ να τον ξαναβάλει. Είπα να το αφήσω έτσι να δω αν θα δουλέψει. Κράτησε κάνα 6άμηνο και ξανα τα ίδια. Το θέμα είναι ότι πάλι η μπαταρία δεν φορτίζει από το μηχανάκι. Δηλαδή την φορτίζω στο φορτιστή, δουλεύει για μια 2 μέρες (κάνοντας αρκετά χιλιόμετρα) και μετά με αφήνει και μάλιστα έντελώς σε σημείο να μην μπορεί να δουέψει το μηχανάκι στο ρελαντί. Συνεπώς φαντάζομαι ότι κάτι τρέχει με την πλεξούδα ή τέλος πάντων κάτι έχει που πρέπει να το βρει ηλεκτρολόγος.

Καλημέρα, ψάχνω επειγόντος ένα καλό ηλεκτρολόγο, διότι παρ όλες τις προσπάθειες του μηχανικού μου τα τελευταία 2 χρόνια, το μηχανάκι μου μένει από μπαταρία , πράγμα εξαιρετικά εκνευριστικό (και επικίνδυνο). Αν ξερει κανεις κάποιον παρακαλώ να με διαφωτίσει. Ευχαριστώ.

Με παρεξήγησες δεν υπερασπίζομαι την Ελληνορθόδοξη Εκκλησία. Κάθε άλλο. Λέω απλά ότι όπου υπάρχει θρησκεία υπάρχει και χρήμα. Το οποίο απολαμβάνουν οι εκπρόσωποί της.

Δεν νομίζω πάντως αυτά να συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα. Δηλαδή στις άλλες χώρες οι θρησκευτικοί ηγέτες έχουν λιγότερα? Εντάξει ο Χριστόδουλας ήταν και λίγο κοκέτα και γούσταρε χρυσάφια και διαμάντια. Αλλά μήπως σε όλο τον κόσμο οι ηγέτες των της κάθε θρησκείας δεν έχουν μαζέψει όλο το χαρτί εδώ και χιλιάδες χρόνια? Εδώ το Βατικανό έχει δική του τράπεζα. Για να μην πούμε για τους Μουσουλμάνους , Ινδουιστές , Βουδιστές και δε συμαζεύεται.

Γιατί μηπως δεν έχουμε ήδη πτωχεύσει? Υπό πτώχευση είμαστε εδώ και χρόνια. Εδώ και 1 χρόνο μάλιστα είμαστε και ούσιαστικά χώρα χρεοκοπημένη. Οι μειώσεις μισθών και συντάξεων μόνο σε μια χρεωκοπημένη χώρα θα μπορούσαν να συμβούν. Το μόνο που δεν έχει γίνει είναι να το ανακοινώσουμε και επίσημα. Καλό θα είναι να το καταλάβουμε όλοι. Ελλάδα τέλος. Εθνική ανεξαρτησία τέλος. Δημόσια περιουσία τέλος. Αλλά και ιδιωτική περιουσία τέλος.

Μετά όσοι πρόλαβαν να φάνε καλά, θα συνεχίσουν να τρώνε με την παρέα ορισμένων ξένων φραγκάτων. Οι υπόλοιποι είτε θα φύγουν για μια πιο σοβαρή χώρα είτε θα καθήσουν αναγκαστικά εδώ για να κάνουν παρέα στις φαβέλες στα εκατομμύρια μεταναστών που θα έχουν εγκλωβιστεί εδώ. Και όποιος πρόλαβε τον Κύριον είδε.

Ορθόν. Νομίζω ότι το δίλλημα που μας έχουν βάλει στο μυαλό είναι εντελώς ανούσιο. Τι σημασία έχει αν είσαι εντός ή εκτός Ε.Ε. ή αν θα έχεις ευρώ ή δραχμή? Σημασία έχει να υπάρχεις σαν κράτος, σαν έθνος, σαν ομοιογενής οντότητα η οποία προσβλέπει στη βελτιστοποίήση της υπαρξής της. Εμείς εδώ ούτε κράτος έχουμε, έθνος έχουμε πάψει να είμαστε και σίγουρα κανείς δεν προσβλέπει στο κοινό συμφέρον αλλό μόνο στο ατομικό. Από τον ΓΑΠ μέχρι τον λαχειοπώλη στο Σύνταγμα. Αν είμασταν ικανοί να διαχειρήστούμε την τύχη μας ως μέλος της Ε.Ε. δεν θα φτάναμε εδώ. Και αφού δεν ήμασταν ικανοί αυτό να κάνουμε, πως θα αντιμετωπίσουμε μια κατάσταση πολύ πιο δυσχερή όπως αυτή της πτώχευσης. Ποιός θα ηγηθεί, ποιός θα αναλάβει τις ευθύνες του, ποιός θα αποδώσει δικαιωσύνη, ποιός θα ενδιαφερθεί για τον συμπολίτη του; Υπάρχουν παραδειγματα χωρών που μπήκαν στο ΔΝΤ (πχ Αγγλία) ή έφτασαν στο χείλος της χρεωκοπίας (πχ Βέλγιο) αλλά ανταπεξήλθαν. Και συνέχισαν την πορεία τους. Εμείς δεν μοιάζουμε να είμαστε σαν κι αυτές. Βέβαια οι συνθήκες είναι πάντα διαφορετικές και μη συγκρίσιμες. Μια πτώχευση θεωρητικά ,μπορεί να είναι αρχή για μία αναγέννηση. Οι χώρες δεν χρεωκοπούν όπως οι εταιρίες. Αν πχ η Ελλάδα χρειάζεται 10 παράγει 5 και δανείζεται 5 για να ισοσταθμίσει τότε αν κοπούν τα δανεικά θα έχει 5. Με αυτά θα πορευθεί. Δεν είναι απαραίτητο να κοπούν μαχαίρι οι μισθοι και οι συντάξεις. Όλο το ζήτημα είναι αν υπάρχει ικανό κράτος να μπορεσει να διαχειριστεί αυτά τα 5 ώστε να μην εξαθλιώσει τον λαό. Αυτό είναι δυνατόν αλλά όχι με ηγέτες τύπου Παπανδρέου Καραμανλή και Σημίτη (απλά αναφέρω τους τελευταίους). Όχι στην χώρα στην οποία το δημόσιο χρήμα καταλήγει εν ριπή οφθαλμού στις τσέπες μιας συμμορίας αληταράδων πολιτικών κοματόσκυλων και επιχειρηματιών. Απλό παράδειγμα για αυτό που λέω είναι το ότι μετά από τόσα μέτρα, τόσες μειώσεις μισθών και συντάξεων, τόσους φόρους, τα έσοδα του κράτους μειώνονται και οι δαπάνες αυξάνονται. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του ΥΠ οικονομικών. Πως γίνεται αυτό; Τέλος πάντων για να μην το κουράζουμε. Το ζήτημα δεν είναι ΕΕ ή πτώχευση. Το ζήτημα είναι ότι αυτή η ιστορία με το Κράτος της Ελλάδας κάπου εδώ τελειώνει. Και πολύ κράτησε.

Αν και οι ερωτήσεις είναι ρητορικές, θα επιχειρήσω μια απάντηση σε κάποιες από αυτές. Επειδή η σύγκριση γίνεται με χώρες όπως η ΗΠΑ, Αγγλία, Νορβηγία, Γερμανία, Ελβετία, Βέλγιο, Αυστρία θα πρέπει να αναρωτηθούμε "γιατί όχι αυτές" ή "γιατί εμείς". Συνεπώς πρέπει να δούμε τι έχουν παραπάνω αυτές οι χώρες ή τι δεν έχουμε εμείς. Η απάντηση απλή. Όλες αυτές οι χώρες διαθέτουν 2 πράγματα τα οποία λείπουν από εμάς. 1. Κράτος που λειτουργεί. Αν και εμείς είχαμε ένα κράτος το οποίο να λειτουργούσε τότε δεν θα ήταν αναγκαίο να προσφύγουμε σε ΔΝΤ. Θα καλύπταμε τα ελλείματά μας από τις αγορές και παράλληλα θα αποπληρώναμε το χρέος μας, όπως κάναμε και τα προηγούμενα χρόνια. Και εφόσον θα υπήρχε κράτος, θα φρόντιζε το έλλειμα να μην αυξάνεται τραγικά και κατά συνέπεια οι ανάγκες δανεισμού θα ήταν μικρότερες άρα και το χρέος. Αυτό κάνουν οι παραπάνω χώρες. Εμάς μας πήραν χαμπάρι ότι είμαστε μπουρδέλο και είπαν " σιγά μην σας δανείζουμε από τις αγορές". Είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει και στην μικροοικονομία. Αν πάει μια σοβαρή επιχειρήση, υγειής και με προοπτική, να δανειστεί από μια τράπεζα, τότε θα εγκριθεί το δάνειό της. Αν πάει όμως ο κυρ μήτσος που έχει φεσώσει όλη την αγορά και δεν έχει πληρώσει ποτέ κανένα, ούτε κράτος , ούτε προμηθευτές, ούτε υπαλλήλους, τότε θα πάρε τα @ρχίδια του. Και μοιραία θα πάει στον τοκογλύφο. Ε, εμείς είμαστε ο κυρ μήτσος που πάει στον τοκογλύφο και οι άλλοι είναι οι εταιρίες που πάνε στις τράπεζες. 2. Λαό με ενδιαφέρον για το μέλλον του. Όλοι οι παραπάνω λαοί ή έθνη αν προτιμάτε, νιώθουν αλληλέγγυοι , έχουν πράγματα που τους ενώνουν και ενδιαφέρονται για το "κοινό καλό". Σε αντίθεση με εμάς που δεν μας καίγετε καρφί αν σε 10 χρόνια θα υπάρχει η χώρα, αρκεί εμείς να είμαστε καλά.

Ας μην ξεχνάμε ότι το πλαίσιο της desmosedici, ή μάλλον το μη πλαίσιο υπάρχει εδώ και δυο χρόνια. Η μοτοσυκλέτα που πήρε το πρωτάθλημα με τον Στόνερ, ήταν με το κλάσσικο χωροδικτύωμα. Και ήταν μια μοτοσυκλέτα που είχε εξελίξει για πολλά χρόνια ο Καπιρόσι, με την οποία θα έπρεπε και ο ίδιος να είχε πάρει το πρωτάθλημα το 2006, μιας και από τότε ήταν πολύ δυνατή. Δεν το πήρε γιατί τον πήρε παραμάζωμα ο Ζιμπερνάου και τον άφησε για αρκετούς αγώνες εκτός. Μέχρι τότε η ντουντούκα ήταν μονίμως το πιο δυνατό μηχανάκι με αδυναμίες στις κλειστές πίστες όμως. Δεν ήταν δύστροπη. Θυμάμαι σε μια συνεντευξη του Καπιρόσι στον ΔΔ, μετά το τέλος του πρωταθλήματος (νομιζω το 05) που ο ΔΔ ήταν έτοιμος να δοκιμάσει όπως συνηθίζεται για τους δημοσιογράφους, την ντουκάτι του Καπιρόσι με τις ρυθμίσεις του Καπιρόσι. Τότε ο ΔΔ ήταν λίγο κλασμένος αφού θα οδηγούσε το κτήνος των κτηνών, αλλά ο καπιρόσι τον διαβεβαιωσε ότι ήταν πολύ εύκολο μηχανάκι (για τα δεδομένα του motogp). Μετα τη δοκιμή συμφώνησε και ο ΔΔ. Και δεν παίρνω τοις μετρητοίς αυτό που είπε ο ΔΔ αλλά αυτο που είπε ο Καπιρόσι. Με την έλευση του κάρμπον πλαισίου, το μηχανάκι άλλαξε δραματικά και αυτό φάνηκε από τα οικόπεδα που αγόρζε Στόνερ για δυο χρόνια. Είναι παράδοξη η πορεία του Στόνερ στην Ντουκάτι. Την πρώτη χρονιά πρωτάθλημα και μετά καθοδική πορεία. Συνήθως οι αναβάτες χρόνο με το χρόνο βελτιώνονται και εξοικιώνονται στην ίδια ομάδα με το ίδιο μηχανάκι. Αυτός έκανε το αντίθετο. Αυτό δείχνει μάλλον ότι η Ντουκάτι εξελίχθηκε χωρίς την συνδρομή του. Είτε γιατί δεν μπορούσε να συνδράμει είτε γιατί δεν τον άκουγε η εταιρία. Τώρα για να έρθουμε και στο σήμερα, είναι φανερό ότι σε σχέση με τα ιαπωνικά, η ντουκάτι υπολοίπεται. Το αν θα καταφέρει να έρθει στα μέτρα του γιατρού μοιάζει με γρίφο. Ακόμα και αν ο Ρόσι έχει ξεπεραστεί από την νέα γενιά, νομίζω ότι με ανταγωνιστικό μηχανάκι θα έπρεπε να ειναι στο βάθρο και να παίρνει νίκες διότι δεν πρόκειται για τον οποιονδήποτε. Έχει πολλούς τρόπους να παίρνει νίκες και το έχει αποδείξει πολλές φορές. Το ότι παλεύει για την 5 θέση δείχνει ξεκάθαρα ότι το μηχανάκι δεν πάει. Πολύ νωρίς ακόμα βέβαια συνεπώς ας περιμένουμε.

Η μόνη έξυπνη κίνηση από πλευράς της Ελλάδος θα ήταν να είναι στενός σύμμαχος με το Ισραήλ. Το Ισραήλ είναι ο πιό δυνατός παίχτης στην περιοχή, με τρελές πλάτες από πίσω .Επίσης τα συμφέροντά του δεν συγκρούονται μετωπικά με αυτά της Ελλάδος, σε αντίθεση με όλους τους άλλους γείτονές μας. Έτσι ψυχρά και πραγματικά. Άλλα πότε αυτή η χώρα έπραξε κάτι προς το συμφέρον της για να το πράξει τώρα?

Κοντός ψαλμός αλληλούια, μετά την διακοπή θα φανεί αν ο Ροσι είναι σε καθοδική πορεία. Θεωρητικά ο ώμος θα έχει γιάνει, το μηχανάκι θα έχει έρθει περισσότερο στα μέτρα του. Αν δεν μπορεί να ανεβαίνει στο βάθρο τότε θα μιλάμε για καθοδική πορεία μιας και όλα τα χρόνια της καριέρας του ήταν μονίμως πάνω σε αυτό. Προσωπικά πιστεύω ότι ο Ρόσι δεν έχει χάσει τίποτα από αυτά που είχε. Απλά τον ξεπέρασε η εποχή. Η εποχή στην οποία ο Ρόσι μεσουρανούσε ήταν η εποχή στην οποία τα μηχανάκια ήταν δύστροπα, θηριώδη και κανείς δεν μπορούσε να τα πάει στο όριο. Με την μείωση της ιπποδύναμης και την έλευση των ηλεκτρονικών τα μηχανάκια του motogp έγιναν διαθεσιμα για τους ικανούς αναβάτες ώστε να παίρνουν σχεδόν το 100% από αυτά. Άλλαξε ο τρόπος για να κερδίζεις τους αγώνες. Δεν χρειάζεται τόσο η μαγκία της προσπέρασης ή ο ηρωϊσμός του να ξεκινας 10 και να τους περνάς όλους σουβλάκι. Αυτό που χρειάζεται είναι να μην χάνεις ούτε χιλιοστό από αυτό που μπορεί να σου δώσει το μηχανάκι σε καθε γύρο. Σε αυτό είναι πολύ καλός ο Στόνερ, ο Λορένθο και ο Πεδρόσα ( με αυτή τη σειρά). Πόσα χρόνια έχουμε να δούμε αγώνα όπου η πρώτη θέση να εναλλάσεται καθόλη την διάρκεια του αγώνα ανάμεσα σε 3 ή 4 αναβάτες? Απλά όποιος έχει το καλύτερο setup κερδίζει και συνήθως με διαφορά από τους άλλους την οποία χτίζει γύρο με γύρο.

Δεν διαφωνώ σε τίποτα από όσα γράφεις. Καλώς οι κριτές έτρεξαν πρώτα στον Ρόσι που ήταν πλακωμένος με το μηχανάκι. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι αφού ο γιατρός σηκώθηκε και ανοιξε γκάζι, οι κριτές αδιαφόρησαν εντελώς για τον Στόνερ και έπρεπε να τους φωνάξει για να πάνε κοντά του. Βέβαια εξήγηση υπάρχει. Η δημοφιλία του γιατρού στην Ισπανία είναι απίστευτή και όχι άδικα. To 08 που είχα την τύχη να βρεθώ στην jerez είχα πάθει πλάκα με το πόσο ο κόσμος στήριζε τον Ρόσι , παρ όλο που ήταν η χρονιά στην οποία ο Πεδρόσα ξεκινούσε σαν φαβορί (όντας ήδη ένα χρόνο στο motogp, και φοβερά ελπιδοφόρος τότε) και ο Λορένθο ερχόμενος από τα 250 με φόρα σαν νέα ελπίδα της Ισπανίας. Όταν όμως πέρναγε ο Ρόσι ο χαλασμός που γίνονταν ήταν άλλο πράγμα.

Το καλύτερο απ'ολα ήταν ότι όταν έπεσαν ο Ρόσι και Στόνερ, όλοι οι κριτές , ένα τσούρμο καμιά δεκαριά άτομα, έπεσαν πάνω στον Ρόσι και τον βοήθησαν να συνεχίσει. Όταν πήρε μπορστά το ντουκάτι έφυγαν όλοι αφήνοντας τον Στόνερ μόνο του να παλεύει με το μηχανάκι. Μόνο όταν έβαλε τις φωνές πήγαν κάποιοι να τον βοηθήσουν. Σε αυτό έχει δίκιο να γκρινιάζει ο Στόνερ. Από την άλλη δεν περίμενα να κάνει τέτοιο λάθος ο γιατρός. Αυτό δείχνει ότι είναι σούπερ κ@υλωμένος ακόμα με το άθλημα και αυτό είναι καλό για όλους όσους αγαπάμε το motogp. Επίσης όσο αχώνευτος και αν είναι ο Λορένθο, είναι κρίμα να λέμε ότι δεν άξιζε τη νίκη από τη στιγμή που έκανε τον πιο συνετό αγώνα και έμεινε όρθιος όταν οι μισοί αναβάτες αγόρασαν οικόπεδα. Είναι τεράστιος αναβάτης και βλέπω ότι έχει πήξει το μυαλό του. Όσο είναι πρώτος έτσι θα τρέχει. Ενδιαφέρον θα έχει να τον δούμε όταν θα κυνηγάει κάποιον στο πρωτάθλημα. Όταν δηλαδή θα πρέπει να ρισκάρει για να πάρει βαθμούς. Πάντως το μόνο σίγουρο είναι ότι φέτος θα δούμε ωραίους αγώνες μιας και οι διεκδικητές για τη νίκη σε κάθε αγώνα, είναι πολλοί και όχι ένας ή δύο όπως τα τελευταία χρόνια.

Αληθινές ή μούφα οι φωτόγραφίες δεν έχει και τόση σημασία. Αν κάποιοι θα μπορούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο αυτοί θα ήταν οι Ιάπωνες. Μακάρι να τους μοιάζαμε (όχι στη φάτσα) έστω και στο μισό.