kpapageo

Με τι σανίδι είσαι τώρα?

Ναι είναι νωρίς. Όσοι όμως ασχολούνται με το άθλημα σίγουρα έχουν ξεκινήσει να μετρούν αντίστροφα! Γενική κουβέντα με θέμα προορισμούς, εξοπλισμό, τεχνικές κλπ. Συστηθείτε χιονοδρόμοι!! Φέτος αν βοηθήσουν λίγο τα οικονομικά λέω να πάω Cervinia-Zermatt ( όνειρο να δω το Matterhorn από κοντά ). Εσείς τι έχετε κανονίσει για φέτος? Και μια φωτό από την καλύτερη κατά την γνώμη μου ημέρα της περυσινής σεζόν στην Βασιλίτσα, για να μπαίνουμε στο κλίμα!

http://nomad-international.com/ Κάνε μια ερώτηση εδώ. Αυτοί ολόκληρες μετακομίσεις κάνουν, αλλά μηχανές δεν ξέρω αν δέχονται. Επίσης λειτουργούν και ως μεταφορική, τους είχα χρησιμοποιήσει για να φέρω ένα snowboard από Αγγλία.

Και εγώ το ίδιο ακριβώς.

Οκ διελευκάνθηκε το θέμα. Στην προηγούμενη αλλαγή είχαμε βάλει λανθασμένα περισσότερα επειδή η μηχανή ήταν στο διπλό σταντ και έγερνε ελαφρώς προς τα μπροστά. Τώρα που τα βάλαμε σωστά όταν είναι στο διπλό σταντ φαίνεται να μην έχει σταγόνα.

Ρε παιδιά άλλαξα σήμερα λάδια και φίλτρο (μπροστά μου τα έκανε ο μηχανικός). Έχει τώρα καμιά ώρα που κάθεται το μηχανάκι και δεν βλέπω καθόλου λάδια στο ματάκι. Τι παίζει?

Όλοι άξιοι της μοίρας τους είναι μέχρι να το πάθει δικός μας άνθρωπος.

Άντε και του χρόνου με λιγότερες βροχές και σε μέρη που δεν μιλάνε Ελληνικά!

Που πήγες τελικά?

Κάτσε αύριο Δευτέρα είναι, από το ερχόμενο Σάββατο τα υπόλοιπα!

Α δικός μας είναι! Ψήσ'τον άντε!

Πλάκα κάνεις! Δώσε χαιρετίσματα επίσης και στον Αποστόλη και στα άλλα παιδιά!

Προσωπικά δεν θα το έκανα ποτέ γιατί 1 στις 1000 να είναι χαζός ο μπροστά και να ξεκινήσει, αν πάθει κάτι δεν θα ήθελα να το έχω βάρος στην συνείδηση μου.

Το Λούκι είναι απότομο ναι, πάνω κάτω όπως το βλέπεις στο βίντεο. Και επικίνδυνο είναι αλλά όχι αποτρεπτικό για να ανέβεις. Έχει σημεία σαθρά με πετρούλες ελεύθερες που αν δεν προσέξεις 1ον μπορεί να γλιστρήσεις ή 2ον να φύγει καμία πέτρα και να βρει τον από κάτω. Αν γλιστρήσεις και αρχίζεις να πέφτεις δεν σταματάς. Γενικά θέλει πάρα πολύ προσοχή και συγκέντρωση. Αν δεν νιώθεις σίγουρος καλύτερα να μην το επιχειρήσεις. Το κατέβασμα προσωπικά μου φαίνεται πάντα πιο εύκολο, βέβαια αυτό είναι υποκειμενικό. Άλλοι δυσκολεύονται περισσότερο.

Έρχομαι σε λιγάκι!

Ελα ελα δωσε πονο!

Ορίστε φαγωθήκατε! Μόνο αυτήν έχω από όταν αράζαμε το βράδυ έξω!

Not my type! Πιο πολύ σαν τον μπαμπά της ένιωθα (μην φας βαριά, με μέτρο το νερό, πάτα εκεί και πιάσου εκεί κλπ κλπ) Σενάριο αποτυχημένης αισθηματικής ταινίας! Αν μπορέσεις να το κάνεις 3ήμερο πιστεύω δεν θα έχεις πρόβλημα. Θα ξεκουράζεσαι το βράδυ και θα σπας την δαιδρομή! Εντελώς άπνοια και ούτε υπόνοια σύννεφου από πάνω μας. Εκπληκτική μέρα! Τις φωτό με τα πεσμένα δέντρα γι'αυτό τις έβαλα, ξέχασα να εξηγήσω όμως. Thanks για την συμπλήρωση! Όσον αφορά το παπούτσι, αν έχω να κάνω μόνο πεζοπορία φοράω αυτά . Αν έχει σκαρφάλωμα, παραδόξως προτιμώ απλό μαλακό αθλητικό παπούτσι γιατί έχω καλύτερη αίσθηση στο που πατάω.

Ναι σίγουρα με διανυκτέρευση αλλιώς γίνεται βάναυσο!

Γι'αυτό σε ρώτησα για τον χωματόδρομο! Απ'ότι φαίνεται θα πάρω όλο το μονοπάτι μέσα από το χωριό, να μεγαλώσω λίγο την απόσταση και να μη ταλαιπωρήσω και το βερσάκι. Χαχαχαχα κακίες!!

Ο ύπνος ήταν απλά απολαυστικός, αν έχεις ντυθεί καλά δεν σε νοιάζει τίποτα. Πρωινό ξύπνημα με το φεγγάρι να φαίνεται ακόμα! Το καταφύγιο του Κάκκαλου Ξυπνάω την μικρή, τρώμε ένα ελαφρύ πρωινό, ξεστήνουμε σκηνές, φορτωνόμαστε και τραβάμε προς το μονοπάτι που βγάζει κάτω από την ψηλότερη κορυφή της Ελλάδας, τον Μύτικα. Το μονοπάτι περνάει ακριβώς κάτω από το Στεφάνι και γυρίζει προς την πίσω μεριά. Εδώ είμαστε ακριβώς από κάτω του. Το σπιτάκι στα δεξιά είναι το καταφύγιο του Κάκκαλου και το μεγαλύτερο στα αριστερά του Αποστολίδη. Το φιδογυριστό μονοπάτι στα δεξιά είναι το "Κοφτό" και βγάζει στο άλλο χαμηλότερο καταφύγιο στα 2100m "Αγαπητός". Αφού περάσουμε από την πίσω πλευρά σε λίγο ξεπροβάλλει το επιβλητικό και επικίνδυνο "Λούκι". Θα το σκαρφαλώσουμε για να φτάσουμε στον Μύτικα, αφού αφήσουμε τα σακίδια στην βάση του. Μέσα στο Λούκι. Δυστυχώς η φωτό δεν μπορεί να απεικονίσει το πόσο απότομο είναι. Μετά από περίπου 25 λεπτά σκαρφαλώματος φτάνουμε στην κορυφή!! Η θέα αποζημιώνει και με το παραπάνω! Για εμάς βέβαια που έχουμε και λίγο υψοφοβία δεν είναι να κοιτάς και πολύ προς τα κάτω! Και μια φωτό δωράκι από το τετράδιο που υπάρχει εκεί για να γράφουν όλοι οι ορειβάτες (τελευταία σελίδα παρακαλώ)! Αφού αράξαμε εκεί κάμποση ώρα πήραμε τον κατήφορο. Νεράκι βγήκε, πολύ πιο γρήγορο από το ανέβασμα. Ένας τύπος στην βάση με παρακολουθούσε και όταν κατέβηκε με έλεγε αγριοκάτσικο! Από εκεί το μενού είχε μονοπάτι από Ζωνάρια προς καταφύγιο Αγαπητού. Κάνα 2ωρο δρόμος. Επόμενη στάση στο καταφύγιο για να γεμίσουμε τα μπουκάλια μας με χιονόνερο που συλλέγουν όταν λιώνει το χιόνι. Δεν παθαίνεις τίποτα αλλά ίσως κάποιοι με πολύ ευαίσθητα στομάχια διαμαρτυρηθούν. Α ναι είχαμε να ταϊσουμε και έναν σκυλάκο εκεί. Από εκεί και κάτω ακολουθούμε το μονοπάτι Ε4 που βγάζει στα Πριόνια. Πολύ όμορφη διαδρομή αν και τα γόνατα μας έχουν άλλη άποψη! Εκεί εξαντλήθηκαν τα όρια της τζεντλεμανοσύνης μου και την άφησα την κοπελιά πίσω γιατί πήγαινε πιο αργά και από συνέντευξη του Τσιάρτα. Κουβαλώντας φυσικά πάντα το backpack της. Μετά από κάμποση ώρα και με αρκετή κούραση έφτασα Πριόνια! Έλα όμως που το μοτόρι ήταν 6 ασφαλτοχιλιόμετρα πιο κάτω! Εδώ λοιπόν επιστρατεύτηκε η τσαχπινιά της μικρής και έπεισε ένα ζευγάρι να μας πάρει ωτοστόπ μέχρι εκεί. Πάλι καλά. Αυτά με λίγα (καλά μη βαράτε) λόγια. Τελικά το βερσάκι δεν γυάλισε σε κανέναν και δεν το κλαίω. Το φορτώσαμε με εμάς και τα σακίδια μας και κατεβήκαμε Λιτόχωρο όπου την άφησα να πάρει το Κτελ της και εγώ γύρισα πίσω. Μας γέμισε ο Όλυμπος όπως πάντα!! Επόμενος προορισμός δρακόλιμνη και κορυφή Σμόλικα. Όποιος ενδιαφέρεται pm!

Καιρού επιτρέποντος και κλεφτών απόντων πραγματοποιήθηκε λοιπόν η 2ήμερη βόλτα. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή! Φτάνω στην διασταύρωση Γκορτσιά κατά τις 2, αφήνω το μοτόρι, αλλάζω ρούχα και βγάζω μια τελευταία φωτό σε περίπτωση που μου την φάνε! Η διαδρομή είναι από Πετρόστρουγγα μέχρι Οροπέδιο των Μουσών. Ξεκινάω λοιπόν το περπάτημα και σε ούτε 200 μέτρα από την αφετηρία βλέπω μια κοπελίτσα να δυσανασχετεί. - Τι έγινε? - Είναι πολύ βαριά η τσάντα μου δεν μπορώ να την κουβαλήσω (16 κιλά backpack-την προίκα της κουβαλούσε?) - Πάρε την δική μου και θα πάρω εγώ την δική σου - Όχι όχι αποκλείεται, μπλα μπλα μπλα οκ πάμε! Έχω φορτωθεί σαν γαϊδούρι (είμεθα και τζέντλεμαν τι να κάνουμε) και τραβάμε την ανηφόρα. Πολύ έλατο και πεύκο στην διαδρομή. Σύντομη στάση στο καταφύγιο της Πετρόστρουγγας για ανασύνταξη και νερό. Τελικά νερό πάπαλα καθώς ο Όλυμπος έχει έλλειψη γενικά. Το μόνο που είχαν ήταν βρόχινο και το χρησιμοποιούν μόνο στο μαγείρεμα. Υπάρχει μια πηγή στο μισάωρο από εκεί αλλά θα έπρεπε να βγούμε εντελώς από την πορεία μας και δεν μας έπαιρνε ο χρόνος. Από εδώ και πέρα βγαίνουμε από το δάσος και το τοπίο αρχίζει να γίνεται Αλπικό. Και ναααα εμφανίστηκε και το Στεφάνι (θρόνος του Δία). Το Οροπέδιο είναι ακριβώς μπροστά του. Το μονοπάτι περνάει ακριβώς στην κόψη όπως φαίνεται (Λαιμός). Ο ήλιος έχει αρχίσει να πέφτει, κάτι που κάνει τις φωτό μας σούπερ!! Τελευταίο εμπόδιο πριν το Οροπέδιο. Έχει μονοπάτι να πας και γύρω γύρω αλλά τι σκ@τ@ κομμάντο είμαστε? Φτάσαμε λοιπόν! Να'τα και τα αγριοκάτσικα! Αυτά έχουν ξεψαρώσει πολύ! Γύρω από τις σκηνές μας ήταν! Άμα έπιανα κανένα και το πετούσα στην γάστρα εγώ θα έφταιγα? Αφού στήσαμε τις σκηνές μας και ντυθήκαμε πιο βαριά (5 βαθμούς εκείνη την ώρα) κάναμε ντου στο καταφύγιο (Κάκκαλος). 2 μακαρονάδες με κιμά, μια χωριάτικη και ένα τεταρτάκι ρακή. Δυστυχώς τα παιδιά που γνωρίσαμε εκεί μας πληροφόρησαν ότι ένα παλικάρι αναρριχητής είχε σκοτωθεί και ήταν σε εξέλιξη επιχείρηση ανάσυρσης της σωρού του. Καλό δρόμο να έχει και καλή δύναμη στους δικούς του... Επιστροφή στη σκηνή κατά τις 2 για ύπνο με λίγη μελέτη όμως πρώτα (ναι γάντι είναι αυτό, 1-2 βαθμούς είχε!)

billy ο χωματόδρομος πως ήταν? Πατιέται εύκολα?

Σερί όλο το Ε4 από Λιτόχωρο? Είστε δυνατοί και εσείς!