vittorio

Μπράβο ρε φίλε, πάντα τέτοια!!! Σε χαίρομαι, έτσι αξίζει! :_thumbsup:

Το παραξενο που ειναι; Οταν βλεπεις τον Abraham (ναι αυτον που τον χλευαζουμε πως ειναι εκει με τα λεφτα του μπαμπα) να ειναι 6ος με το ιδιο μηχανακι, μαλλον κανει αυτος κατι λαθος... [/code] Έχει μεγάλη διαφορά να είσαι αναβάτης εξέλιξης και να σου έχουν δώσει (ή και να δίνεις!) ένα κατεβατό με πράγματα να κάνεις και άλλο να τρέχεις με τα λεφτά του μπαμπά γύρω-γύρω! Λίγο προσοχή σε αυτά που γράφουμε να τα σκεφτόμαστε πρώτα!

Γεια σου! Για την τούμπα δεν ξέρω, αλλά πρέπει οπωσδήποτε να φας ραβανί με παγωτό και τιραμισού! Θα πάθεις πλάκα!

Χρονια πολλα!!!!!!!!!!!!!!! :_thumbsup:

Από δω

Να σε ρωτησω, το δευτερο το καθρεφτακι γιατι ηταν, για το τροχοσπιτο? :tooth:

Time 2 Fun

Εδώ λέμε ΟΛΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!!!!!

:whistling:

:yahoo: :yahoo: Μήπως θα χρειαστούμε τέτοια κάμερα? Μήπως...

Ευκαιρία να πάρουμε ενα παλιό για μέσα στην πόλη, σε τιμή πάπιας θα είναι όπως και τα φρένα του...

Τι βαρετός αγώνας!!! Άντε να μπει και η Red Bull να το κάνουμε πανυγηράκι... Πρέπει να αλλάξουν πολλά!

ψοφάω για τέτοιο θέαμα!!! :_thumbsup:

ταδε εφη ΔΔ!!! Τι παπαριά και παπαρολογία έχω γλυτώσει φέτος!!!

Το γέλιο ξέρετε πιο είναι? Βλέπω τώρα τα Μοτο2 και γυρνάνε 3+ πιο αργά απο τον τελευταίο της κατάταξης των "μεγάλων"!!! Όχι και άσχημα για μια μότο με κινητήρα ουσιαστικά παραγωγής! Πολύ μου αρέσει αυτή η κατηγορία! :thumbsup:

Η προέκταση του μπροστινού φτερού!

Εχει και ενα απο κατω καλυτερο... Του Πετρου Παπακωνσταντινου Ηλικιακά και κοινωνικά, ταιριάζει γάντι με το προφίλ του μέσου «Αγανακτισμένου» – αν υπάρχει κάτι τέτοιο: τριαντάρης, με κάμποσα πτυχία και περισσότερα ταλέντα, σε έναν επαγγελματικό κλάδο με πολλή αδικία και ανασφάλεια. Ωστόσο, δεν αναγνωρίζει τον εαυτό του μέσα σ’ αυτό το ανήσυχο πλήθος που κατακλύζει κάθε βράδυ την πλατεία Συντάγματος. Το ισοπεδωτικό «κλέφτες», το χουλιγκανικό «να καεί, να καεί...», η φυγάδευση των βουλευτών στις ατραπούς του Εθνικού Κήπου και αυτή η κατάχρηση της ελληνικής σημαίας τού μυρίζουν εθνικιστικό λαϊκισμό. Φοβάται ότι αντιδραστικές δυνάμεις θα καπελώσουν αυτό το κίνημα, αν δεν έχουν αρχίσει να το πετυχαίνουν κιόλας. Με δύο δεκαετίες παραπάνω στους ώμους του, ο συνάδελφος και συνομιλητής του δεν συμφωνεί, αλλά νιώθει μια ευαίσθητη χορδή να τεντώνεται μέσα του. Μαθητής στα χρόνια της χούντας, σιχάθηκε το εμπόριο εθνικοφροσύνης, το «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» και τα τσάμικα του Παττακού στο ΕΑΤ–ΕΣΑ. Τα πρώτα του ερεθίσματα έρχονταν απ’ έξω – από την «Ντόιτσε Βέλε» και τη «Φωνή της Αλήθειας», από τα διαβάσματα του Life και τα ροκ ακούσματα στην Ελληνοαμερικανική Ενωση της Οδού Μασσαλίας, δίπλα στο σχολείο. Κι όμως, δύο τετράγωνα παρακάτω, στη Νομική, είδε τους φοιτητές να υψώνουν την ελληνική σημαία, φωνάζοντας «Ελλάς Ελλήνων Φυλακισμένων». Κι ύστερα, στο Πολυτεχνείο, ήταν και πάλι η ελληνική σημαία που υψώθηκε απέναντι στα τανκς. Με τούτα και με τ’ άλλα, έμαθε ότι σε κάθε Ελλάδα υπάρχον δύο Ελλάδες, ότι αυτό το σύμβολο, που ανέβασαν κάποτε στην Ακρόπολη ο Γλέζος και ο Σάντας στη θέση της σβάστικας, είναι δικό τους και δικό μας και ότι το μόνο νόημα που έχει είναι εκείνο που του δίνουμε. Ενα συμπέρασμα που επιβεβαίωσε, δεκαετίες αργότερα, στην πλατεία Ταχρίρ, όπου είχε την τύχη να τον στείλει η δουλειά του (γιατί ο μεσόκοπος της ιστορίας μας είναι δημοσιογράφος, όπως ίσως υποπτευθήκατε), κι όπου είδε τα δύο στρατόπεδα, καθεστωτικούς και δημοκράτες, να συγκρούονται με πέτρες, μολότοφ και σφαίρες υψώνοντας αμφότερα τη σημαία της Αιγύπτου. Οχι, δεν υποτιμά τον κίνδυνο. Πώς θα το μπορούσε, άλλωστε; Δεν μένει στα αποστειρωμένα υπνωτήρια των βορείων προαστίων, αλλά στην πλατεία Κολιάτσου. Εκεί όπου ο θάνατος του Ελληνα εμποράκου και η συσσώρευση φτωχών μεταναστών κάθε χρώματος και εθνότητας έχουν δημιουργήσει έναν εκρηκτικό συνδυασμό, όπως έδειξε και το 8% της Χρυσής Αυγής στις δημοτικές εκλογές. Εκεί όπου οι Ελληναράδες μπαίνουν στο λεωφορείο, εντοπίζουν όποιον έχουν κάπως πιο σκούρα ή πιο κιτρινωπή επιδερμίδα απ’ ό,τι ανέχεται ένας καθωσπρέπει Αριος, απαιτούν να απαγγείλει τον Εθνικό Υμνο και το «Πάτερ Ημών», κι αν δεν τα καταφέρει, τον σπάνε στο ξύλο. Στο Σύνταγμα, οι ίδιοι μετανάστες κυκλοφορούν άφοβα ανάμεσα στις ελληνικές σημαίες, ξέροντας ότι αυτοί που τις κρατάνε δεν είναι εχθροί. Θα ξανακούσουμε ότι ο πατριωτισμός είναι ο σοσιαλισμός των ηλιθίων. Εντάξει. Αλλά και ένας ορισμένος «διεθνισμός» είναι ο φερετζές της εθελοδουλείας. Ποιος Ελληνας δεν θα αγανακτήσει βλέποντας το κύριο άρθρο των Financial Times, με τίτλο «Βγάζοντας την Ελλάδα σε πλειστηριασμό»; Τη γερμανική Bild να μας παροτρύνει: «Πουλήστε τα νησιά σας, χρεοκοπημένοι Ελληνες – και την Ακρόπολη, επίσης»! Την Ολλανδία να ζητάει διεθνή οργανισμό για την εκποίηση δημοσίων επιχειρήσεων στους ξένους εταίρους. Και το πρακτορείο Reuters να παραλληλίζει την αυστηρή επιτήρηση της Ελλάδας στο πλαίσιο το νέου δανεισμού με την επιβολή Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου στη χρεοκοπημένη «Ψωροκώσταινα», το 1898. Ας δεχθούμε, για οικονομία της συζήτησης, ότι ως λαός έχουμε τους ηγέτες που μας αξίζουν και καλούμαστε, κάποια στιγμή, να πληρώσουμε για την ανικανότητα και τη διαφθορά, που μας κατάντησαν επαίτες των ισχυρών. Μόνο που, όπως το ταγκό, έτσι και η απάτη θέλει δύο. Ναι, τα νοσοκομεία μας έχουν τεράστια ελλείμματα – αλλά τι περιμένατε, κύριε Σόιμπλε, όταν όλοι οι αξονικοί μας τομογράφοι είναι Siemens; Ναι, η Ολυμπιάδα ήταν μια φαραωνική τρέλα που μας έβαλε μέσα απερίγραπτα – αλλά ποιος μας την έδωσε και ποιος πήρε τις εργολαβίες για τα μεγάλα έργα; Ναι, η «ισχυρή Ελλάδα» του ευρώ ήταν ένα θαύμα δημιουργικής λογιστικής – αλλά το ξέρατε πολύ καλά, όπως ξέρατε ότι και η Ιταλία δεν ήταν πολύ καλύτερη. Μήπως έχει δίκιο ο κ. Πάγκαλος όταν λέει «μαζί τα φάγαμε», μόνο που θα ’πρεπε να αλλάξει τον παραλήπτη; Τέλος, μας καλείτε να πληρώσουμε εξοντωτικό τίμημα για την παραβίαση του Συμφώνου Σταθερότητας. Μα δεν ήταν πρώτοι διδάξαντες οι Γερμανοί και οι Γάλλοι, χωρίς να υποστούν την παραμικρή τιμωρία; Στο μεταναστευτικό, πάλι, δεν ήταν οι Γάλλοι και οι Ιταλοί που κατάργησαν μονομερώς, εν μια νυκτί, τη συμφωνία Σένγκεν για να μην επωμιστούν το βάρος των προσφύγων από τη Βόρεια Αφρική (την οποία παρεπιμπτόντως βομβαρδίζουν); Μ’ αυτές τις σκέψεις, ο άνθρωπος της ιστορίας μας ξανανέβηκε στο Σύνταγμα και ξαφνιάστηκε ευχάριστα από την αλλαγή του σκηνικού: οι ελληνικές σημαίες ήταν πάντα εκεί, αλλά δίπλα τους υψώνονταν ισπανικές, αργεντίνικες, αιγυπτιακές – κι αύριο ίσως είναι γαλλικές, αγγλικές, γιατί όχι και γερμανικές. Ολα φαίνονται δυνατά τούτο το καυτό και απρόβλεπτο καλοκαίρι – για το καλύτερο ή το χειρότερο… Χαίρομαι που υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν και σκέφτονται έτσι...

Αλλο τα δοκιμαστικα, αλλο ο αγωνας! Που τον βλεπω οτι να αυριο! Ο Simoncelli τους εχει μπει καλα στο ματι τωρα, των Ισπανων!

Θέλω φωτογραφικό ρεπορτάζ !

Οκ τα ρασσα δεν κανουν τον παπα! Αλλα αυτη η εικονα εγκατάλειψης ειναι θεμα νοοτροπιας και αντιμετώπισης! Περνοντας εξω απο την Σιενα απο το πανεπιστιμιο των ξενων, επαθα σοκ γιατι νομιζα οτι ηταν κανα πανακριβο κολλεγιο! Κι ομως ηταν κρατικη σχολη! Ξερεις, εχει να κανει και με το τι απαιτουν αυτοι που τα χρησιμοποιουν! Οι καφετεριες εξω απο την σχολη δαπανουν πολυ περισσοτερα χρηματα για διακοσμιση απο την σχολη, γιατι οι φοιτητες περνουν περισσοτερο εκει τον χρονο τους! Γι αυτο σου εγραψα οτι ειναι στο χερι σας...

+1