black sheep

Αργά το απογευματάκι επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο, χαλαρώσαμε λίγο και φυσικά ξαναφύγαμε. Ώρα για λίγη Φλωρεντία by night! χωρίς σχόλια... Πραγματικά μαγικό μέρος, όπου και να πας θα ανακαλύψεις όμορφες γωνιές. Μοναδική παραφωνία κάτι τεράστια διαφημιστικά πανό από μάρκες ρούχων κλπ. Μια υπέροχη μέρα έφτασε στο τέλος της. Πολύ κούραση αλλά γεμάτοι όμορφες εικόνες πάμε για ύπνο, γιατί αύριο ξεκινάμε για δρόμους του κρασιού.

Είδαμε αρκετά λοιπόν κι από δω. Αποφασίσαμε να μην δούμε όλα τα χωριά με τη σειρά. Ώρα να οδηγήσουμε λίγο... Ο δρόμος απλά απίστευτος.. Εξαιρετική άσφαλτος, πανέμορφη φύση κι όλα αυτά σε αρκετό υψόμετρο που έδινε άλλη ομορφιά στην ακτογραμμή από κάτω μας.

Φεύγοντας είχε μεσημεριάσει, οπότε λέμε να φάμε τίποτα. Το μπάτζετ περιορισμένο της εκδρομής, γιαυτό στάση στον πρώτο ισκιο που βρήκαμε και τσακίσαμε σαντουιτσάκια και νεκταρίνια που είχαμε πάρει στη Lucca. χλουπ... Αφού φάγαμε ότι είχαμε, ξεκινήσαμε για το επόμενο χωριό, Monterosso al Mare Η θάλασσα ήταν γεμάτη από κόσμο, αλλά πραγματικά δεν βούταγες εκεί, ήταν σα βούρκος.

Αφού ήπιαμε το εσπρεσσάκι μας στη Lucca, επόμενος προορισμός ήταν η περιοχή Cinque Terre. Τα "πέντε χωριά" λοιπόν βρίσκονται βορειοδυτικά της Lucca, στην ιταλική ακτογραμμή και φημίζονται για την ιδιαίτερη ομορφιά τους, καθώς είναι χτισμένα πάνω στη θάλασσα, δίπλα σε βράχους και χαρακτηρίζονται από τα πολύχρωμα σπιτάκια τους. Επιλέξαμε την autostrada για να φτάσουμε, ώστε να κερδίσουμε λίγο χρόνο, με σκοπό να επιστρέψουμε παραλιακά. Εγκαταλείψαμε την εθνική στο ύψος του Bonassola, και κατηφορίσαμε να δούμε λίγη θάλασσα. Πηγαίνοντας προς Levanto Από ψηλά εντυπωσιακή η παραλία στο Levanto. Κάναμε μια σκέψη να βουτήξουμε, αλλά αποφασίσαμε να συνεχίσουμε, καθώς είχαμε αρκετά χλμ να κάνουμε.

Τα πολύ καλοδιατηρημένα τείχη της Lucca

metzeler karoo 3. δε συνάντησα κανένα απολύτως πρόβλημα. ο μόνος περιορισμός ήταν στην autostrada όπου θα ήθελα να πηγαίνω με περισσότερα από 130 για να βγουν πιο εύκολα τα χλμ.

Δευτέρα 11 Αυγούστου 2014 Καλό πρωινό στο ξενοδοχείο και φεύγουμε νωρίς να προλάβουμε και την ζέστη. Βενζίνη στον αυτόματο πωλητή, όπου φυσικά έκανα λάθος και γέμισε με λιγότερα από τα 20€ που είχα βάλει. Ευτυχώς μετά έμαθα... Αυτή ήταν η μέση τιμή βενζίνης που συνάντησα Προορισμός η Lucca, μια Ετρούσκικη πόλη περιτριγυρισμένη από τείχη, τα οποία ήταν σε εξαιρετική κατάσταση. Πανέμορφη πόλη με πλακόστρωτους δρόμους και πολλά σοκάκια για περπάτημα. Το πάνω μέρος των τειχών ήταν ταυτόχρονα και πάρκο, και συνδεόταν με την πόλη με δρομάκια για πεζούς αλλά και ποδήλατα.

Στο ξενοδοχείο φτάσαμε αργότερα απ'οτι υπολογίζαμε, αφού ψιλοχαθήκαμε στη διαδρομή. Η φύση που συναντήσαμε βέβαια μας αποζημίωσε με το παραπάνω. Το ξενοδοχείο πεντακάθαρο, με πόρτα ασφαλείας στο πάρκινκ, η οποία έκλεινε μετά τις 22.00. Μπανάκι για χαλάρωμα και βόλτα στο Montecatini Terme να τσιμπήσουμε κάτι. Ιδιαίτερα τουριστικό μέρος καθώς έχει λουτρά και βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από την Φλωρεντία (50χλμ). Μάλιστα διάβασα σε ένα άρθρο οτι έχει 230 ξενοδοχεία και φιλοξενεί 2.000.000 τουρίστες το χρόνο. Όλα αυτά δεν μας έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση, φτάσαμε περπατώντας στο κέντρο και την μεγάλη πλατεία, βρήκαμε μια πιτσαρία και χαλαρώσαμε την πρώτη νύχτα στην Ιταλία. ίσως γυαλίζω και δε με κατάλαβες...

Κυριακή 10 Αυγούστου 2014 Προορισμός το Μontecatini Terme, λίγο έξω από τη Φλωρεντία. Διαδρομή από Peruggia και μετα ανηφορίζουμε για να βγούμε στα μέρη μας. Στο πρώτο κόκκινο φανάρι έξω από το λιμάνι συναντάμε τον Γιώργο από την Κοζάνη με την κοπέλα του σε ένα πανέμορφο μούλτι 1200. Συστάσεις σύντομες, Τοσκάνη πάνε και τα παιδιά, οπότε συνεχίζουμε παρέα. Η εξοχή της Ιταλίας αρχίζει να δείχνει τις ομορφιές της Ένα από αρκετά τούνελ που συναντήσαμε. Κάποια από αυτά πολύ σκοτεινά και κατα συνέπεια χρειαζόταν ιδιαίτερη προσοχή.

Σάββατο 9 Αυγούστου 2014 Το συναίσθημα να πλησιάζεις το καράβι με τη μηχανή φορτωμένη, απλά μαγικό. Όποιος και να ‘ναι ο προορισμός. Ιδανικός καιρός για ταξίδι, άπνοια, δε θα κουνάει πολύ. Την πέφτουμε σ’ ένα καναπέ και βρίσκουμε τρόπους να περάσει το μεγάλο θαλασσινό ταξίδι. Λίγη ξεκούραση το βράδυ, κουβεντούλα, καμιά ταινία στο λάπτοπ και επιτέλους φτάνουμε Ανκόνα. Ακόμα πιο μαγικό το συναίσθημα να βγαίνεις από το καράβι φορτωμένος και να ξεκινάει η εκδρομή! Οι χάρτες συνεχώς ανοιχτοί μήπως και καταλάβουμε που πάμε Ηλιοβασίλεμα από το καράβι έτοιμοι να φύγουμε :D

Παρασκευή 8 Αυγούστου λοιπόν κι όλα έτοιμα για το ταξίδι μας στην Αλόννησο, το οποίο είχαμε αποφασίσει όπως πάντα, μια δυο μέρες πριν. Η μηχανή φορτωμένη και με τις 3 βαλίτσες, ο χάρτης ανοιγμένος επάνω στο tankbag κι εγώ με τη Μαίρη ντυμένοι φουλ 12 η ώρα το μεσημέρι, έτοιμοι να αναχωρήσουμε για Βόλο. Τα εισιτήρια του καραβιού τα είχε κλείσει ένας καλός φίλος Βολιώτης, υπήρχε όμως μια εκκρεμότητα για τη μηχανή. Σύμφωνα με την ακτοπλοϊκή εταιρία το «σύστημα» θα άνοιγε στις 19.00. Πιο πριν δεν μπορούσα να βγάλω εισιτήριο για τη μηχανή. Τηλέφωνο στην Hellenic seaways όπου η υπάλληλος μου επαναλαμβάνει ότι δε γίνεται τίποτα και πρέπει να περιμένουμε μετά τις 19.00. Δηλαδή έπρεπε να πάμε Βόλο χωρίς να έχουμε σίγουρο εισιτήριο. Η κοπέλα με διαβεβαιώνει ότι αν εμφανιστώ στο λιμάνι, θα καταφέρω να μπω στο πλοίο. Αβεβαιότητα λοιπόν κι αρχίζουν να τριγυρνάνε σκέψεις στο μυαλό… Είχαν περάσει κάποιες σκέψεις τις προηγούμενες μέρες, που όμως ποτέ δε μπήκαν σε τάξη. Το μόνο που είχα κάνει ήταν να δω τιμές εισιτηρίων για Ιταλία. 214€ για 2 άτομα και μηχανή σε κατάστρωμα για ταξίδι 22 ωρών, όσο περίπου και για κάποιο ελληνικό νησί σε απόσταση 6-7 ωρών. Ρε λες;; Σύντομο μίτινγκ να δούμε τι θα κάνουμε και η απόφαση πάρθηκε. Φορτωμένοι και ντυμένοι όπως είμαστε λες και ξεκινάγαμε για το γύρο της Ευρώπης, βρισκόμαστε σε ελάχιστο χρόνο έξω από τα γραφεία της Minoan. 420€ μου λέει, με επιστροφή. Μα, εγώ τα είχα βρει τόσο… Όχι μου λέει, είναι τιμές μόνο internet. Ευχαριστώ πολύ και γεια σας. Σφαίρα πίσω στο σπίτι να δούμε τι προλαβαίνουμε. Η ώρα είχε πάει 14.00. Ισχύουν οι τιμές που είχα βρει, αλλά όλες οι θέσεις κλεισμένες. Δε βαριέσαι, τώρα το πήραμε απόφαση, κλείνω τα εισιτήρια για αύριο Σάββατο. Ξεφόρτωμα λοιπόν για αναδιοργάνωση αφού αντί για νησί θα πηγαίναμε τελικά στην εξοχή. Έχουμε 6 διανυκτερεύσεις στη διάθεσή μας και κλείνω μόνο τις πρώτες 2 κοντά στη Φλωρεντία. Τα ζητούμενα ήταν να έχει μπάνιο, πρωινό και παρκινγκ.

στην αμερικη δινουν και το dr650 καινουριο, μια πολυ καλη λυση για τετοιες διαδρομες. ειναι γεγονος οτι εμεις εδω θα παρασυρθουμε περισσοτερο απο το πιο συγχρονο, πιο ομορφο...... στην πραγματικοτητα, οπως λεει κι ο κωστας απο πανω με το ttr, τα "απλα" μηχανακια ισως ειναι και τα καλυτερα (με βελτιωσεις στα σημεια, οπως αναρτησεις). και η πραγματικοτητα ειναι χωμα, πετρα, λασπη και γενικα κακουχιες στις οποιες τα "καινουρια" θα τα λυπηθεις, ιδιαιτερα αν δεν εχεις την οικονομικη ανεση. τα υπολοιπα αξεσουαρ και βοηθηματα ειναι λιγο περιττα. βοηθουν στην ανεση και την ασφαλεια ισως, αλλα δεν χρησιμευουν τοσο σε διαδρομες που εγω τουλαχιστον εχω στο μυαλο μου να κανω με τετοια μηχανακια. εγω προσωπικα μονο abs θα ηθελα για την ασφαλτο και τιποτα αλλο.

προφανως εννοεις οτι η εννοια της περιπετειας δε συναδει παντα με το σουπερ μηχανημα, αλλα με το ταξιδι, τις δυσκολιες και την προσπαθεια ισως να ξεπερασουμε τα ορια του εαυτου μας. γενικα εγω συμφωνω με αυτο, και οπως λες, στο advrider συναντας καθε τοσο ταξιδιωτικα με μηχανακια που ουτε θα τα κοιταγαμε στο δρομο. εγω με το klr650 που ειχα (και ψιλομετανιωσα που το πουλησα) θα μπορουσα θεωρητικα να κανω το γυρο του κοσμου χωρις προβλημα.

εκφραζω την ανησυχια μου για αυτα που διαβαζω σε συνδυασμο μ'αυτα που περιμενω, οπως και πολλοι αλλοι. γραφεις που γραφεις, πες κατι πιο ουσιαστικο τουλαχιστον

ας βγαλουν κι ενα πιο μικρο στα μεσαια κυβικα. αλλιως θα ειναι ενα νεο 990 και η τσεπη σημερα δεν το σηκωνει. οσο για το βαρος του που ειναι απο τα πιο σημαντικα για αυτο το ειδος, παλι θα ειναι στα υψη

πολυ ωραιο βιντεακι! σε αφηνει με ενα χαμογελο να ονειρευεσαι χωματα κι ερημους... παμε για δουλεια τωρα

κατι παει να γινει... ολο ασφαλτινα βγαζουν τελευταια

τι λετε ρε σεις......................... να ξαναπατε..(με)

καλως τον! με το καλο τα χωματα κι οι λασπομαχιες!

we love erymanthos

ωραιος ρε βασιλη! κι εγω τελευταια μονο ποδηλατο για καθημερινο μεσο μετακινησης. φοβερη ενεργεια και ευεξια παρά την κουραση της μερας. βεβαια προς το παρον mtb με ασφαλτινα λαστιχα, αλλα σιγα σιγα κατι θα γινει...

ωραια βολτα!!! βαλε κι αλλες φωτο να δουμε τιποτα κι εμεις..

το λεμονι μαραζωσε... η πιπερια γ@μηθηκε.. ασε..

μηχανακι κοντα στα 200 κιλα πανω κατω, ειναι στο χερι του αναβατη αν και πως θα παει χωμα. αν θες ουσιαστικη διαφορα πας σε κατι πιο ελαφρυ. στο δρομο λοιπον που ειναι ο περισσοτερος χρονος μετακινησης νομιζω πως το vstrom ειναι ανωτερο σε ολες τις κατηγοριες.

οπως εισαι στο γεφυρακι, δεξια στο βραχο εχει μικρη στενη διαδρομη. απο εκει βουτας, ειναι αρκετα βαθια οταν πας κοντα στον καταρρακτη. τωρα το ανεβασμα νομιζω απο δεξια παλι δε θυμαμαι, αλλα ειναι ευκολο