Γυρνωντας απ' τα ξενα. Βερνη-Ανκονα

[Alarm 5.325]

Πριν ενα χρονο, τετοια ακριβως εποχη, ετοιμαζα σιγα σιγα τις βαλιτσες μου για να ξενιτευτω για λιγο καιρο στην Ελβετια. Η ιστορια ελεγε πως θα εμενα εκει λιγους μηνες και μετα θα επεστρεφα. Εκει θα εμενα στην Βερνη, μια σχετικα μικρη αλλα ομορφη πολη. Φυσικα οι πρωτες μου σκεψεις ηταν πως, ναι ωραια θα ηταν εκει αλλα θα ηταν κριμα να βρισκομαι μολις 50χλμ απο τις Αλπεις και τα καλυτερα ευρωπαικα πασα και να μην εχω την μηχανη εκει.

Τελικα εφτασα στην Βερνη και 2-3 μηνες μετα εφτασε με μεταφορικη και το CBR (ευχαριστω τα φιλαρακια μου που βοηθησαν να γινει αυτη η δουλεια ). Αφου μεσα σε 2 μηνες δεν εβαλα κωλο κατω και καταφερα να γραψω σχεδον 10.000 χλμ, ηταν πλεον καιρος να επιστρεψω στην Ελλαδα. Οι δουλειες στην Ελβετια ειχαν τελειωσει και ειχα την επιλογη να πεταξω παλι πισω και να στειλω την μηχανη με μεταφορικη, η να κατεβω οδικος. Οπου αυτο ηταν και το αρχικο σχεδιο. Να φυγω απο Βερνη και να κανω 4 μερες μια βολτα μεχρι Ανκονα οπου και θα εμπενα στο πλοιο για Πατρα. Τα περισσοτερα πραγματα τα ειχα στειλει πλεον ελλαδα και ειχα αφησει τα βασικα πισω. Βεβαια δεν υπολογισα σωστα τους αποθηκευτικους χορους του CBR οποτε... επρεπε να φωρτωθει για αλλη μια φορα σαν γαιδουρι κουβαλωντας την προικα μου

Ειχε φτασει η μερα που θα φυγω, ξυπνησα αρκετα νωρις να ετοιμασω το CBR και να πιο το τελευταιο καφεδακι στον κηπο. Ο καιρος εδειχνε αρκετα καλος. Ειχε καποια συννεφα, αλλα οχι κατι τρομερο. Υπαρχει παντα μια αβεβαιοτητα ομως οταν μενεις διπλα στις Αλπεις. Ο καιρος μπορει να αλλαξει μεσα σε μερικες ωρες η και χιλιομετρα. Αρκετες φορες την ειχα πατησει φευγοντας με ηλιο και καταλιγοντας μεσα σε γερες μπορες πανω στα βουνα οπου μαζευονται συννεφα.

Ειχα αρκετο αγχος ομολογω. Ναι ειχα κανει αρκετα χιλιομετρα πλεον εδω μονος αλλα για καποιο λογο αυτο ηταν χωρις επιστροφη. Ειχα στο μυαλο μου αρκετα πραγματα. Αν θα προλαβω τους ξενοδοχους η θα κοιμηθω εξω. Αν θα τα βγαλει περα το CBR, αν θα την παλεψω εγω τοσες μερες μονος και αλλες τετοιες μικρομαλακιες.

Η ωρα ειχε περασει και ειχα καμια 500αρια χιλιομετρα μπροστα μου. Ολα ηταν στην θεση τους και ξεκινησα. Δεν προλαβα να κανω 30 χιλιομετρα και με το που φτανω στην πρωτη πολη μετα την Βερνη αρχιζω να τρωω τις πρωτες ψιχαλες... Ομορφα ειχε ξεκινησει σκεφτηκα. Εκανα στην ακρη και εβαλα τα αδιαβροχα. Σκεφτηκα πως αν στην πολη Thun βρεχει ηδη, στις Αλπεις απο τις οποιες εχω σκοπο να περασω θα γινεται... της Καλομοιρας . Οπως το ειπα ηταν λοιπον. Τα πρωτα χιλιομετρα εφυγαν με απλες ψιχαλες και οσο εφτανα στο βουνο ειχα ενα μαυρο πραγμα απο πανω μου και να τρωω κατι σταγονες τεραστιες. Στην αρχη νομιζα πως ηταν χαλαζι αφου ενιωθα τις σταγωνες στο σωμα μου ακομα και εξω απο το αδιαβροχο και το δερματινο.

Τελικα εφτασα στους προποδες των Αλπεων και αρχισα την ανοδο μου. Σε καποια σημεια ειχε λιγο παγετο αλλα ηταν ελαχιστα αυτα τα σημεια, οποτε ακομα και με βροχη η ανοδος ηταν σχετικα γρηγορη. Πρωτη σταση για φωτογραφια ηταν το Grimselsee. Εκει βρισκεται απο τις υψηλοτερες και προσβασημες με οχημα λιμνη. Σταματωντας εκει ειδα στο βαθος ολα τα συννεφα και την μπορα που ειχα περασει. Εδω πανω πλεον ο καιρος ηταν καλος και ο δρομος στεγνος. Αυτο το σημειο και τα τριγυρο πασα τα ειχα περασει πλεον παρα πολλες φορες. Αφου ηταν μολις μερικα χιλιομετρα απο εκει που εμενα. Οποτε ηξερα οτι δεν εχει καμερες, γνωριζα τον δρομο και ετσι μπορουσα να παω με εναν πιο γρηγορο ρυθμο.

Συνεχισα για μερικα χιλιομετρα πανω στις Αλπεις οπου και εκανα την πρωτη σταση για φαγητο βλεποντας για μια τελευταια φορα τις Ελβετικες Αλπεις.

Απο εκει ξεκινουσε η καθοδος πλεον οπου μεσα απο το βουνο θα εφτανα στα Ιταλικα συνορα και συγκεκριμενα στο Varzo. Ο καιρος ειχε ανοιξει πλεον για τα καλα εδω και η θερμοκρασια εφτανε σχεδον τους 15 βαθμους. Ολα καλα σκεφτηκα. Λιγο πριν τα Ιταλικα συνορα ομως βλεπω αρκετα χιλιομετρα μποτιλιαρισματος. Το να περασω απο αριστερα δεν ηταν επιλογη αφου ηταν μονο μια λοριδα ανα κατευθυνση και υπηρχε παντου αστυνωμια. Κατεβηκα απο την μηχανη και εκανα ενα, δυο, τρια τσιγαρα... Δεν κουνιωταν τιποτα. 1 ωρα μετα σχεδον εμαθα πως ειχε ντελαπαρει μια νταλικα και ειχε παρει φωτια κλεινοντας ετσι και τα δυο ρευματα. Αφου ανοιξε ο δρομος και εχασα σχεδον 1.5 ωρα εφτασα επιτελους στα συνορα μπαινοντας Ιταλια.

Σαν να μην μου εφταναν οι λιμνες, πριν βγω στην Autostrada για να παω προς Παρμα οπου και θα εμενα εκει το βραδυ, περασα μια γρηγορη βολτα απο την λιμνη D'Orta. Δεν αξιζε και τοσο τον κοπο τελικα, αλλα τουλαχιστον τωρα ξερω

Τελικα καταφερα να φτασω στην ωρα μου στην Παρμα. Υπολογιζα ομως χωρις τον ξενοδοχο... Αφου δεν ηταν εκει. Μετα απο 5 τηλεφωνα και με σπαστα αγγλικα εκεινη καταφεραμε να συνενοιηθουμε. Ηταν εκτος πολης και θα επεστρεφε περιπου στις 8 και η ωρα ηταν σχεδον 6. Οποτε αναμονη με την μηχανη σε ενα καφε αφου δεν μπορουσα να παω πουθενα με ολα αυτα τα μπαγαζια. Τελικα η ξενοδοχος εμφανιστηκε, αφησα τα πραγματα μου και εκανα μια γρηγορη βολτα στο κεντρο της πολης.

Εκει μεσα στα σοκακια, βρηκα και μια καφετερια/μπαρ. Ηπια τις μπυρες μου, χαλαρωσα , μου εφυγε και το πολυ αγχος και συνεχησα με τις φωτογραφιες. Φυσικα δεν θα μπορουσα να συνεχησω χωρις να δοκιμασω την σπεσιαλιτε της περιοχης. Το προσουτο.

Αφου εγραψα μερικα χιλιομετρα ποδαρατος, γυρισα στο ξενοδοχειο. Η πρωτη βραδια ειχε περασει. Αναμικτα συνεσθηματα. Απο την μια χαιρομουν που εφευγα απο την Ελβετια, απο την αλλη ηξερα οτι ηδη μου ελειπαν οι υπεροχες διαδρομες εκει πανω. Οπως και να εχει... επεσα στο κρεβατι σαν τουβλο για να ετοιμαστω για την δευτερη ημερα πηγαινοντας προς Φλωρεντια. Θεωρητικα θα συναντουσα και την ομορφοτερη διαδρομη σε ολο το ταξιδι στην περιοχη της Τοσκανης...

ΥΓ. Οι φωτογραφιες δεν ειναι πολλες, αφου οι στασεις και ο χρονοσ ηταν περιορισμενος

ΥΓ2. Ναι ξερω μου πηρε λιγο καιρο να ανεβασω το θεμα

[Anestis 46 337]

:dribble:

έγραψες δικέ μου , φοβερές φωτό...

keep up the good work . πάντα τέτοια...

[karellen 11.557]

Το 'δα το όνειρο.Πάλι μπεστ-σέλλερ θα γράψεις φίλε.

Χαλάλι σου!

[Alarm 5.325]

Ξεχασα να βαλω την διαδρομη της πρωτης ημερας

[GeorStrat 5.541]

Η δευτερη φωτογραφια.....σαν ψευτικη ειναι.

Φανταστικα τοπια.....και εξισου ομορφες διαδρομες φανταζομαι.

[Schumi 8.191]

Ωραίος ρε φίλε. Βραδυάτικο μας έκαν;ε να νοσταλγήσουμε τις διαδρομές που κάναμε με τη γυναίκα στας Ελβετίας πρόπερσι το Πάσχα.

[kanenass 1]

φοβερες φωτογραφιες και μπραβο σου,πανεμορφα μερη που τα ζησαμε κι εμεις με τη γυναικα μου για κατι παρα πανω απο λιγους μηνες χεχεχεχεχεχεχ

[peterpan 1.735]

Αυτα ειναι! Περιμενω την συνεχεια

[Di_Manolio 2.481]

Περιμενω τη συνεχεια!

[Alarm 5.325]

Λυπαμαι που θα σας κουρασω με το κατεβατο, αλλα λογο συνθηκων και κουρασης οι φωτογραφιες ηταν ελαχιστες. Ηταν για εμενα μια απο τις χειροτερες αλλα ισως και πιο περιπετειωδη οδηγικες εμπειριες που ειχα σε δυο ροδες.

Το επομενο πρωι ο καιρος φαινοταν για ακομα μια φορα καλος. Το πραγραμμα σημερα ειχε το καλυτερο κομματι του ταξιδιου. Παρμα-Φλωρεντια οπου θα περνουσα μεσα απο πολλα χωρια της Τοσκανης, Cinque Terre, Πιζα και θα εφτανα (λογικα) κατα τις 6 στην Φλωρεντια στο ξενοδοχειο.

Κατεβαινω λοιπον απο το ξενοδοχειο να βαλω τα πραγματα στην μηχανη. Η μηχανη στεκωταν οριακα στο σταντ. Ενας μαγαζατορας μου λεει με σπαστα αγγλικα πως η μηχανη δεν στεκεται καλα "Νο good stand" . Και εκει που πακεταρω την βλεπω να γερνει. Αφου εφυγαν κρανη και πραγματα απο πανω καταφερα με τα χιλια ζορια τελικα να την κρατησω. Σιγουρα μια πιο βαρια μηχανη απλα θα την ειχα αφησει να πεσει. Ατυχια αλλα χωρις ζημιες...

Αφου εχω πιει τον καφε ξεκιναω για να φτασω εως το Μαρανελλο οπου και θα εστριβα για να μπω στα βουνα της Τοσκανης. Το ολο κομματι απο Μαρανελλο μεχρι τις ακτες ηταν περιπου 100 χλμ μεσα απο χωρια, δασος και βουνα. Υπολογιζα πως σε 2 ωρες θα ειχα "ξεμπεδεψει" με αυτο το κομματι. Δεν εχω προλαβει να κανω 10 χλμ στον επαρχιακο οπου βγηκα, ηδη τρωω ελαφριες ψιχαλες. Δεν ειναι τιποτα σκεφτομαι, αν συνεχισει ετσι θα ειμαι μια χαρα χωρις να βραχω. Στα επομενα 20 χλμ ειχε ξεκινησει πλεον η βροχη. Σταματησα σε ενα χωρια να φορεσω τα αδιαβροχα μου. Εκει εκανα την μεγαλη μαλακια να μην φορεσω τις γκετες για τις μποτες, αφου πιστεψα πως αν συνεχισει με αυτο τον ρυθμο η βροχη θα την βγαλω στεγνες με τις μποτες. Φευγοντας απο το χωριο εχω μπει πλεον σε δασος. Η βροχη πλεον ειχε γινει μια τρομερη καταιγιδα. Το νερο ακομα και μεσα στο δασος νομιζα πως επεφτε με κουβαδες. Δεν ειχα δει ποτε στην ζωη μου τοση βροχη και να ειμαι στον δρομο με την μηχανη.

Για αρκετα χιλιομετρα δεν εβλεπα ουτε ενα χωριο. Αμαξια ? Ουτε λογος. Καπου να σταματησω ? Ουτε για αστιο. Αρχισαν να περνανε σκεψεις αν θα την αντεξει η μηχανη τοση βροχη. Ηδη το φιλτρο αερα ειχε γινει μουσκεμα και η μηχανη ζωριζοταν να τραβηξει αφου δεν τραβουσε αερα σωστα. Σταματησα για λιγο να δω στο gps που βρισκομαι. Τα γαντια πλεον ειχαν προστατευτικο σκοπο και μονο αφου ειχαν γεμισει για τα καλα νερο. Το ιδιο και οι μποτες. Αφου δεν ειχα φορεσει γκετες, κυριολεκτικα οταν πατουσα τα ποδια μου κατω, ηταν σαν να παταω σε δυο κουβαδες νερο. To gps δεν ανταποκρινοταν αφου τα χερια μου ηταν βρεγμενα.Με τα χιλια ζωρια καταφερα να δω οτι δεν εχω χαθει και οτι ολο ευθεια καποια στιγμη θα βγω απο τα βουνα, μετα απο αρκετα χιλιομετρα βεβαια.

Η βροχη δεν ελεγε να σταματησει με τιποτα και εγω ημουν στο 1/3 της διαδρομης. Και ενω κατεβαζε λιτρα νερου, ο δρομος ηταν διαρκως με στροφες και κλειστα πεταλα. Με τον ρυθμο που πηγενα ειχα να φαω ακομα αρκετη βροχη. Ανεβαινοντας και αλλο στο βουνο, μη ξερωντας που θα με βγαλει, μπαινω πλεον σε ομιχλη. Μετα περισσοτερη ομιχλη με συνδιασμο παντα την βροχη... Δεν ηξερα που να σταματησω. Δεν εβρισκα τιποτα. Σε μια στροφη πηρε το ματι μου ενα μοναστηρι. Σκεφτηκα να κανω μια σταση εδω. Το μοναστηρι ειχε ενα υποστεγο 40-50 ποντους ισως. Οχι γιατι θα με εβγαζε απο την σκατοκατασταση, αλλα για να σκεφτω τι θα κανω. Σταθηκα εκει ορθιος χωρις να βγαλω το κρανος. Με τον αερα ειτε ημουν απο κατω ειτε οχι, η βροχη που ετρωγα ηταν η ιδια. To gps ηταν στην μηχανη και δεν ηξερα πως θα το βγαλω χωρις να βρεξω και ολο τον φωτογραφικο εξοπλισμο. Εκει απλα ηλπιζα να αντεξουν οι αδιαβροχες σακουλες του τανκ μπαγκ και να μην εχει γεμισει με νερο το βαλιτσακι στο οποιο ειχα αρκετα εγγραφα και ολο τον εξοπλισμο. Εκει καταλαβα πως η κατασταση ειναι εκτος ελεγχου. Τι να εκανα? Να περιμενα σε καποιο χωριο μεχρι να σταματησει η βροχη? Το να παω παλι πισω και να πιασω τον κεντρικο δρομο δεν ηταν επιλογη. Για καποιο ηλιθιο λογο πιστευα πως σε λιγα χιλιομετρα θα ειχα βγει απο την ομιχλη και θα ειχα στο μυαλο μου μονο την βροχη. Ετσι σκεφτηκα να συνεχισω. Οχι για πολυ αφου σε μια διακλαδωση του δρομου εστριψα λαθος. Ευτυχως καταλαβα μεσα σε λιγα χιλιομετρα οτι ημουν σε λαθος δρομο.

Σε καποια σημεια η ωρατοτητα ηταν κυριολεκτικα μολις 5 μετρα. Πλεον ειχα ξεχασει την βροχη και ειχα επικεντρωθει στον δρομο. Ευτυχως 1-2 αμαξια που συναντησα ειχαν φωτα και τους ειδα. Στροφες, επρεπε να εχω φτασει σχεδον πανω στην στροφη για να την δω. Οι ταχυτητες ηταν 10-15 χλμ. Με αυτο τον ρυθμο συνεχησα για ωρα μπαινοντας και βγαινοντας απο το δασος. Αυτο το πραγμα δεν τελειωνε ποτε. Μετα απο 4 ολοκληρες ωρες καταφερα να διασχισω μια διαδρομη 80 χιλιομετρων με τις χειροτερες συνθηκες που ειχα δει ποτε.

Ειχα κατεβει απο τα βουνα. Απο Τοσκανη... δεν ειχα δει το παραμικρο. Ηταν σαν να μην ειχα περασει απλα. Τουλαχιστον αφου ειχα φτασει παραλιακα η θερμοκρασια ηταν 20-25 βαθμους και ειχε ηλιο. Η κατασταση μου ηταν τραγικη. Τα γαντια μου κυριολεκτικα εσταζαν. Το δερματινο παντελονι ειχε ποτησει. Το δρομολογιο που ειχα ηταν αρκετα μεγαλο ακομα . Ειχα 270 χλμ μπροστα μου και πρακτικα ειχα να δω ακομα τα παραλιακα της Ιταλιας , Πιζα και να ειμαι στο ξενοδοχειο κατα τις 7 και ηταν σχεδον 5 ηδη.

Απελπισμενος αρκετα και ηδη κουρασμενος εφτασα τελικα στα πανεμορφα παραλια και αρχισα να βλεπω τα πρωτα χωρια απο ψηλα.

Για λιγο ξεχαστηκα. Βεβαια η χαρα μου εφυγε γρηγορα οταν εφτασα στο ενα παραλιακο χωριο που ειχα σκοπο να παω. Το παρκιγνκ ηταν πανω στο βουνο και επρεπε να κατεβω μια τεραστια κατηφορα με τα ποδια. Δερματινα, τσαντες στην πλατη, κρανος . Η κατηφορα ευτυχως ηταν ευκολη. Τουλαχιστον αυτο που εβλεπα ηταν πανεμορφο.

Καθησα να ξεκουραστω λιγακι και να σκεφτω τι θα εκανα απο εδω και περα. Αν θα εφευγα αμεσως για Φλωρεντια και να παω στο ξενοδοχειο η αν θα περνουσα απο την Πιζα. Παρολη την ταλαιπορια, σκεφτηκα πως ενας θεος ξερει ποτε θα ειχα την ευκαιρια να περασω παλι, οποτε καλυτερα να παω τωρα που ειμαι σχετικα κοντα. Σειρα βεβαια ειχε τωρα η τεραστια ανηφορα. Αφου εκανα 2 στασεις σαν τον γερο σε μια ακρη, καταφερα να φτασω καταιδρομενος στην μηχανη. Πλεον δεν ηθελα να βγαλω τις μποτες μου ουτε για αστιο για να δω σε τι κατασταση ειναι τα ποδια μου μετα απο τοσες ωρες μουλιασμενα μεσα στις βρεγμενες μποτες.

Εκανα μια γρηγορη σταση για βενζινη και για φαγητο στην La Spezia. Οπως πηγα να ξεπαρκαρω την μηχανη και να φυγω κατι ακουγοταν απο την αλυσιδα. Δεν μπορουσα να δω στην αρχη τη. Καπως ειχε τειλιχτει ενα σιρμα πανω της και εφαγα και εκει αρκετη ωρα να το ξεπλεξω με την πενσα απο πανω. Ενω ειχα βγαλει το σιρμα απο πανω η αλυσιδα συνεχιζει σε καποια σημεια να κανει εναν περιεργο μεταλλικο ηχο. Σιγουρα δεν ηθελα να μεινω απο αλυσιδα. Απο εδω και περα ακομα και ελλαδα οταν εφτασα κοιτουσα το κοντερ να ειναι καπου στα 100χλμ/ωρα και η αλυσιδα πιγμενη μεσα στο λαδι.

Τελικα με αυτο τον ρυθμο εφτασα στην Πιζα. Ευτυχως βρηκα θεση να αφησω την μηχανη διπλα στην εισοδο. Εκει επικρατουσε ενας πανικος. Εκατονταδες απο κοσμο στον χωρο γυρο απο την Πιζα και ολοι να κανουν την κλασσικη ηλιθια κινηση με το χερι πως κρατανε τον πυργο για να βγουνε φωτογραφια . Τελικα καταφερα να βγαλω και εγω τις δικες μου χωρις πολλες παρεμβασεις τουριστων.

Αφου τελειωσα και με αυτη την "υποχρεωση" , πηρα τον δρομο για Φλωρεντια πλεον. Τα χιλιομετρα ηταν μεσω εθνικης και βαρετα. Συντομα ειχα φτασει στο δωματιο, το οποιο εψαχνα πανω απο μιση ωρα αφου ηταν σε ενα στενο που δεν εδειχνε το gps μου και κανενας... χριστιανος δεν ηθελε να μιλησει αγγλικα. Για αλλη μια φορα δεν βρηκα κανεναν εκει. Αυτη τη φορα ευλογα, αφου ειχα καθηστερησει εγω πανω απο δυο ωρες. Μετα απο 2-3 κλεισεις επιτελους απαντησε καποιος στο τηλεφωνο και μου ειπαν πως θα ερθουν να μου ανοιξουν. Ηταν μεγαλη η ανακουφηση που δεν θα χρειαζοταν να ψαχνω και ξενοδοχειο.

Τελικα εβαλα τα πραγματα στο ξενοδοχειο. Τα περισσοτερα ρουχα μεσα στα σαμαρια, ειχαν βραχει αφου το νερο ειχε περασει και τα αδιαβροχα. Εβγαλα τον εξοπλισμο απο πανω μου οποιος κυριολεκτικα βρομοκοπουσε. Μποτες και παντελονι δεν το φορεσα απο εκεινη την ημερα με τοση μποχα, νερο και ιδροτα που ειχαν μαζεψει.Οποτε πλεον ημουν με τζιν και αθλητικα. Απο τα ποδια μου ειχε φυγει αρκετο δερμα αφου ηταν μουλιασμενα για 10 ωρες μεσα στις μποτες και ειχα κανει και τοσο περπατημα με αυτες.

Εκανα ενα γρηγορο ντους και κατεβηκα στο κεντρο να φαω κατι. Πολυ κοντα απο το ξενοδοχειο βρηκα ενα μικρο εστιατοριο. Εκεινη την στιγμη δεν ηθελα να κανω βημα παραπανω. Μπηκα μεσα και ημουν ο μονος πελατης. Ρωτησα αν ειναι ανοιχτα. Ναι, μου απαντησαν και καθησα. Το μαγαζι το ειχε ο Αλεσαντρο με τον πατερα του. Και οι δυο ηταν αυτο που λεμε χαρα θεου. Μου πηρε παραγγελια και αρχισε μετα απο λιγο να μου φερνει τα φαγητα. Με σπαστα ιταλικα και αγγλικα πιασαμε κουβεντα με τον Αλεσαντρο. Τελικα ειχα πεσει στην περιπτωση. Ηταν και αυτος της λεσχης. Ειχε ενα Hornet 600 και αρχισαμε να λεμε ιστοριες για μηχανες και πως ειχα βρεθει εκει. Ειχε καθησει στο τραπεζι μαζι μου και τα λεγαμε. Μαλιστα μου εκανε εντυπωση που απο απιστευτη ευγενεια και καλοσυνη, μου εβαζε αυτος αλατι και πιπερι στο φαγητο Καθησα εκει κανενα τριωρο. "Σε λιγο θα κλεισω μου λεει" . Ενταξει του απαντω θα φυγω τωρα και οχι. Οχι οχι μου απαντησε. Θα κλεισω το μαγαζι, θα σε κερασω κατι να κανουμε και το τσιγαρο μεσα. Οταν ειναι κλειστο το μαγαζι, επιτρεπεται να καπνιζουμε μεσα , μου λεει Οπως και εγινε. Ανοιξαμε μπυριτσα, εφερε και κατι αλλα ποτα που ειχε φτιαξει ο πατερας του και περασε αλλη μια ωρα ετσι.

Εκεινο το βραδυ ειχε ερθει και ενας φιλος του απο το μαγαζι που μολις ειχε αγορασει ενα GS1200 , οποτε ηθελαν να βγει η πρωτη φωτογραφια :D Τα προσωπα του ιδιοκτητη και του παιδιου ειναι για ευνοητους λογους κρυμμενα.

Η ωρα ηταν πλεον περασμενη και εγω δεν εβλεπα την ωρα να παω να ξαπλωσω. Οπως και εγινε τελικα. Και καπως ετσι περασε μια ημερα γεματη γκρινια, ομορφες εικονες και αρκετο κινδυνο. Την επομενη ημερα θα καθομουν Φλωρεντια και δεν θα χρειαζοταν να ανεβω καθολου στην μηχανη. Ηταν μια ανακουφηση... B)

Καπως ετσι ηταν η διαδρομη που ειχα ακολουθησει. Με μια μικρη επιφυλαξη στα βουνα της Τοσκανης αφου δεν θυμαμαι που ειχα στριψει και που ειχα περασει. Οχι οτι εχει σημασια βεβαια

[john1993 409]

Στεφανε την περιπέτεια σου νομιζω θα την ζηλεψουν πολλοί διαβάζοντας την παρολο τις δυσκολιες...περιπέτεια ζωης θα ελεγα.. Ανηπομονω να τελείωσω με τα χακι να αρχίσω κ γω δειλα δειλα τα ταξιδια με την εκάστοτε καλη μου μότο........

[peterpan 1.735]

Ωραια περιγραφη! Σχεδον μυριζω τα δερματινα ...χαχααχαχα!!!

[Alarm 5.325]

Στεφανε την περιπέτεια σου νομιζω θα την ζηλεψουν πολλοί διαβάζοντας την παρολο τις δυσκολιες...περιπέτεια ζωης θα ελεγα.. Ανηπομονω να τελείωσω με τα χακι να αρχίσω κ γω δειλα δειλα τα ταξιδια με την εκάστοτε καλη μου μότο........

Μωρε οκ το θεμα οτι ηταν τραγικες οι συνθηκες. Ηταν κριμα γιατι δεν ειδα τιποτα απο ενα κομματι που θεωρειται πανεμορφο .

Ωραια περιγραφη! Σχεδον μυριζω τα δερματινα ...χαχααχαχα!!!

Δεν μυρισες τις μποτες. Γιαυτο το λες :P

[tzoutz 3.515]

Ε ρε Στέφανε, τι έπος επαναπατρισμού είναι αυτό;

Δεν έχω να διαβάσω λεπτομερώς τα κείμενα αλλά παίρνω μία ιδέα από τις περιπέτειες σου και φυσικά χαζεύω και τις, όπως πάντα, απίστευτες φωτό σου.

Ρε μάγκα δεν έχω πάρει LSD, αλλά πιστεύω ότι κάπως έτσι θα είναι η πραγματικότητα με το LSD. Τι εικόνα είναι αυτή; Σαν ψέυτικη που είπε και ο GeorStrat από πάνω.

Λίγο ακόμη να περίμενες θα έσκαγε και ο καλός κύριος με τα λευκά μαλλιά και τα μούσια στην τρύπα στα σύννεφα εκεί στο κέντρο, ακριβώς πάνω από το σπιτάκι και σε πλήρη συμμετρία με τον πράσινο λόφο από κάτω....

Α-π-ί-θ-α-ν-η φωτό. Δεν ξέρω αν κάποιος άλλος έχει βγάλει κάποια αντίστοιχη, πολύ πιθανόν δεδομένης της δημοφιλίας του αξιοθέατου, αυτή όμως είναι πραγματικά αριστουργηματική και θα μπορούσε κάλλιστα να έχει εμπορική εκμετάλλευση.

Η σύνθεση που έφτιαξες και τα παιχνίδια της προοπτικής ανάμεσα στα δύο κτίρια είναι μοναδικά.

Επίσης πολύ τριπάτη, σαν την παραπάνω, ο κόσμος με το LSD κάπως έτσι πρέπει να είναι....

Τροποποιήθηκε Ιανουάριος 7 , 2015 από τον tzoutz

[HLIAS 7.581]

Φιλος φιλος..

[Nippon Denso 1.443]

Σοβαρά τώρα,ασχολείσαι επαγγελματικά με τη φωτογραφία;

[Alarm 5.325]

Ε ρε Στέφανε, τι έπος επαναπατρισμού είναι αυτό;

Δεν έχω να διαβάσω λεπτομερώς τα κείμενα αλλά παίρνω μία ιδέα από τις περιπέτειες σου και φυσικά χαζεύω και τις, όπως πάντα, απίστευτες φωτό σου.

Ρε μάγκα δεν έχω πάρει LSD, αλλά πιστεύω ότι κάπως έτσι θα είναι η πραγματικότητα με το LSD. Τι εικόνα είναι αυτή; Σαν ψέυτικη που είπε και ο GeorStrat από πάνω.

Λίγο ακόμη να περίμενες θα έσκαγε και ο καλός κύριος με τα λευκά μαλλιά και τα μούσια στην τρύπα στα σύννεφα εκεί στο κέντρο, ακριβώς πάνω από το σπιτάκι και σε πλήρη συμμετρία με τον πράσινο λόφο από κάτω....

Α-π-ί-θ-α-ν-η φωτό. Δεν ξέρω αν κάποιος άλλος έχει βγάλει κάποια αντίστοιχη, πολύ πιθανόν δεδομένης της δημοφιλίας του αξιοθέατου, αυτή όμως είναι πραγματικά αριστουργηματική και θα μπορούσε κάλλιστα να έχει εμπορική εκμετάλλευση.

Η σύνθεση που έφτιαξες και τα παιχνίδια της προοπτικής ανάμεσα στα δύο κτίρια είναι μοναδικά.

Επίσης πολύ τριπάτη, σαν την παραπάνω, ο κόσμος με το LSD κάπως έτσι πρέπει να είναι....

Γιουτζιν ευχαριστω ! :D

Για την πρωτη απλα εκατσε. Βοηθησαν η συνθηκες. Αλλα αφου σου αρεσε, παρε μια πανοραμικη που εβγαλα 2-3 εβδομαδες πριν φυγω (Εχα δαγκωσει το... εκεινο το απογευμα ).

https://farm8.staticflickr.com/7521/16223971055_ba3c697594_o_d.jpg

Οσο για την Πιζα. Πραγματικα απο θεμα εκθεσης χρωματων δεν χρειαστηκε να κανω πολλα. Η φωτογραφια βγηκε σχεδον τελεια απο την φωτογραφικη. Το κοψε ραψε των γραμμων μου πηρε χρονο.

Εφαγα περιπου στις 4 ωρες να ισιοσω τις γραμμες οσο γινεται αφου με την πανοραμικη παντα αρχιζει το συμπαν και γινεται κυρτο :P

Καπως ετσι ηταν με το που ενωθηκαν. Τα υπολοιπα κομματια προοπτικης ειναι αναγκαστικη επεξεργασια. (και τωρα που την ξαναβλεπω, πρεπει να την κανω λιγο στρετς γιατι εχει χαθει αρκετο υψος απο το κτηριο )

https://farm8.staticflickr.com/7564/16038141777_908db5fca0_o_d.jpg

Φιλος φιλος..

Αρχισαμε....

Σοβαρά τώρα,ασχολείσαι επαγγελματικά με τη φωτογραφία;

Οχι, ουτε καν. Χομπυ απλα

[Alarm 5.325]

Ηταν ημερα ξεκουρασης. Ημουν στην Φλωρεντια και ειχα ολη την ημερα μπροστα μου να χαζεψω, να βγαλω φωτογραφιες, να φαω και να ξεκουραστω καπως. Οποτε εφαγα το πρωινο και ξεκινησα απο νωρις της βολτες μεσα στην πολη.

Εκει χωρταινει το ματι να βλεπει πλατιες.

Αλλες γεματες συντριβανια

Και αλλες στολισμενες με αγαλματα.

Καπου εκει και ο μεγαλος καθεδρικος της Santa Maria.

Και σε καθε πλατια... Κοσμος... Παρα πολυ κοσμο !!!

Και μουσεια

Αλλα και ομορφα παρκα.

Το βραδυ ειχε μπει και συνεχισα να κανω μερικες βολτες στην πολη. Κατι καλυτερο δεν ειχα να κανω αλλοστε

Και μια φωτογραφια του καθεδρικου απο μακρια. Η φωτογραφια δεν ειναι δικια μου, ειναι απο Wikipedia. Αλλα δεν μπορουσα να μην την βαλω.

Αφου τελειωσα με τις φωτογραφιες. Μαζεψα τα μπογαλακια μου και πηγα στο εστιατοριο του Αλεσαντρο για μια δευτερη φορα. Μου εστρωσε το τραπεζι και το γεμισε με ολα τα καλα της ιταλικης κουζινας.

Ηπιαμε και παλι τις μπυρες μας και ειπαμε εις το επανιδείν.

Γυρισα στο ξενοδοχειο γεματος εικονες. Ειχε ξεχασει την περιεργη χτεσινη ημερα. Κουρασμενος αρκετα μεν με τοσα χιλιομετρα ποδαροδρομου, αλλα απολυτα ικανοποιημενος που περασα μια γεματη ημερα εδω και δεν ημουν

απλα περαστικος. Η αυριανη ημερα θα ηταν και η τελευταια στο μικρο αυτο ταξιδι.

[naftilos 4.505]

Φιλος φιλος..

Δεν χωρεί ουδεμία αμφιβολία περί τούτου και διατι να το κρύψωμεν άλλωστε :grin:

[Alarm 5.325]

Για να το κλεισουμε λοιπον και αυτο το κεφαλαιο... Σημερα ηταν τα τελευταια χιλιομετρα. Θα περνουσα απο san gimignano, Siena και θα εφτανα Ανκονα οπου θα περνουσα το τελευταιο βραδυ σε ιταλικο εδαφος.

Αυτη ηταν η διαδρομη:

Για αλλο ενα πρωινο φορτωνα το μουλαρι και ξεκινησα. Το san gimignano ευτυχως δεν ηταν μακρια. Σε λιγα λεπτα ειχα φτασει και εχαψνα για παρκιγνκ. Ουτε λογος βεβαια. Ειχαν κανει καλη πουστια οι Ιταλοι. Μπροστα απο τα μαγαζια δεν σε αφηναν να παρκαρεις, δεν ειχε πουθενα δημοσιο χωρο ουτε για μια μηχανη, οποτε αναγκαστηκα σε παρκιγκ αφου απο εξω εκαναν βολτες διαρκως για κλεισεις.... Πανεξυπνος τροπος να μαζεψει χρηματα ενα χωριο.... Τελος παντων. Αφησα οτι μπορουσα στην μηχανη και εκανα μια γρηγορη βολτα μεσα στην παλια πολη.

Ο καιρος δυο μερες πριν μου ειχε δειξει τον χειροτερο του εαυτο με τοση βροχη και τωρα με την ζεστη σε καθε βημα εσταζα σαν ζωο. Σιγουρα καλυτερα απο την βροχη. Μην κλεγομαστε κιολας :P

Tα μαζεψα γρηγορα γιατι ηξερα πως θα φαω αρκετο χρονο στην Σιεννα. Μολις λιγα χιλιομετρα πιο κατω ηταν η δευτερη μεγαλη σταση. Σιεννα. Μια πανεμορφη πολη. Νομιζες πραγματικα πως εχεις μπει ξαφνηκα στον μεσαιωνα. Απο τις μικρες πολεις που ειχα δει, σιγουρα ηταν η πιο ομορφη.

Και καπου εκει στο κεντρο, στην κεντρικη πλατεια ειχαν φτιαξει μια αρενα. Οπως μπορουσα να καταλαβω ειχε καποιου ειδους event. Τι ακριβως, δεν εμαθα ποτε.

Εφαγα το παγωτο μου. Αραξα για λιγο να χαζεψω την ομορφη πλατεια και την κοπανησα για αλλη μια φορα. Ειχα την επιλογη να παω γρηγορα απο εθνικη στην Ανκονα, προτιμησα να πιασω ομως οτι επαρχιακο εβρησκα. Δεν εχω καποιες φωτογραφιες, ομως πετυχα αρκετα ομορφα κομματια και ορεινα χωριουδακια στον δρομο μου.

Το απογευματακι εφτασα στην Ανκονα. Ενα αγχος το ειχα για την μηχανη που ειχα παρατησει στον δρομο. Απλα εκανα τον σταυρο μου να την βρω αυριο εκει και να μην φυγω χωρις αυτη με το πλοιο. Αφησα τα πραγματα και πηγα στο κεντρο για πιτσα. Οταν ειδα το κεντρο μετανειωσα για το λαθος που ειχα κανει. Θα επρεπε να ειχα μεινει καπου κοντα στην ανκονα, σε καποιο χωριουδακι και να εφευγα το πρωι αμεσως για το πλοιο. Πραγματικα η πολη δεν ειχε τιποτα ομορφο να δειξει. Τουλαχιστον στον γυρισμο για το ξενοδοχειο, στο λιμανι ειχε εναν χωρο απο τον οποιο ακουγα μουσικη. Ζωντανη μουσικη. Μπηκα στο προαυλιο και για καλη μου τυχη πετυχα κατι παιδια να κανουν προβα. Τι αλλο μπορουσα να ζητησω ? Ειμασταν 5-6 ατομα ολοι και ολοι εκει και η μπαντα κυριολεκτικα εδεινε ρεστα με ροκιες και μπλουζιες. Καθησα εκει μεχρι να νυχτωσει απολαμβανοντας την γαματη μουσικη.

Η επομενη ημερα ηρθε γρηγορα. Πηγα στο λιμανι αρκετα νωρις αφου δεν ειχα τιποτα καλυτερο να κανω και περιμενα μεχρι να αρχισει η επιβηβαση.

Το πλοιο ειχε φτασει και ηταν η ωρα να βαλω μεσα το ελαφρως φορτωμενο CBR. Touring και μαλακιες

Οι ωρες περνουσαν αργα στο πλοιο. Παρεα μηδεν. Με εναν καφε και ενα τσιγαρο εμπαινα και εβγαινα απο το πλοιο. Τουλαχιστον ειχαμε ομορφο ηλιοβασιλεμα.

Μετα απο αρκετη ωρα βαρεμαρας καταφερε να με παρει ο υπνος. Ξυπνησα και ηξερα πως εχω πλεον μερικες ωρες μεχρι να κατεβω απο το πλοιο. Φυσικα ειχαν πεσει ηδη τηλεφωνα σε καποια βρωμοπαιδα απο την Πατρα. Πριν κανονισω οτιδηποτε αλλο ειχα ζητησει να φαω κανενα ψητο ρε αδελφε , ειχα πηξει στα ανωστα φαγητα στην Ελβετια.

Παταω Ελληνικο εδαφος, βλεπω και τις φατσες τον πατρινων. Η χαρα μεγαλη που ημουν και παλι πισω. Βαλαμε βενζινη και τρεξαμε σε ενα ομορφο ταβερνακι.

Να και οι ενοχοι του εγκληματος στην ταβερνα. :D

ΟΜΟΡΦΑΝΤΡΑ !!!! :lol:

Ηταν εκει και ο αγαπητος Ksino.... αλλα αρπαξε οτι παιδακι βρηκε μπροστα του και την εκανε φορτωμενος

Και καπως ετσι το λειξαμε το θεμα.... Πω ρε μανα μου, πρεπει να ηταν το καλυτερο κομματι του ταξιδιου αυτο απο κατω που βλεπετε

Φαγαμε καλα και η παρεα φυσικα ηταν οτι καλυτερο μπορω να εχω για υποδοχη . Χαιρετησα την ομορφη κομπανια και με εναν βασανιστηκο ρυθμο εφτασα Αθηνα σπιτι.

Τσεκαρα να δω αν καποια βρωμοπαιδα που ειχαν κλειδια αλλαξαν σεντονια μετα τις βρωμοδουλειες τους

Τα συναισθηματα ηταν λιγο αναμικτα ομολογω. Ενταξει δεν ελειπα χρονια, αλλα ουτε και για ενα Σαββατοκυριακο. Σιγουρα εκεινη το βραδυ δεν σκεφτομουν ουτε την Ελβετια, ουτε την διαδρομη. Ηταν καλοκαιρι και το μυαλο μου το ειχα στις μπυρες και στα κωλαρακια Δεν θα πω ομως ψεματα πως πολλες φορες αναπολω τις βολτες μου στα ξενα. Ιδικα οταν βλεπω φωτοραφιες οι βιντεο απο μερη που εχω περασει ο ιδιος. Σιγουρα θα ξαναπατησω με δυο ροδες σε εκεινες τις περιοχες.

Σε αυτο το σημειο να πω ενα μεγαλο ευχαριστω στον George_R και στον Παναγιωτη Κ. που με βοηθησαν απιστευτα πολυ να φτιαξω αυτη την διαδρομη.

Γιωργη, λυπαμαι που δεν εχω φωτογραφιες απο Τοσκανη. Μου εχεις βαλει φιτιλια και θα υπαρξει και δευτερη καταδρομικη να δω αν αληθευουν τα οσα μου εγραψες

Εννοειτε στον klab που οργανωσε την ψητοκατασταση και την υποδοχη στα πατρια εδαφη. Δεν θα ξεχασω ομως και τα φιλαρακια μου (ξερουν ετουτοι), που χωρις αυτους δεν θα

ειχα γραψει ουτε ενα χιλιομετρο στην Ελβετια.

Και καπως ετσι κλεινει ενα μικρο ταξιδι, αλλα και ενα πανεμορφο κεφαλαιο που λεγεται CBR. Λιγους μηνες μετα το χοντακι βρεθηκε στα χερια αλλου ιδιοκτητη, με σιγουρια ομως

δεν θα δωσει ξανα τοση χαρα οσο πηρα εγω απο αυτο.

[Maggellanos 1.549]

Μπραβο,ομορφη επιστροφη εκανες!Ευχομαι το επομενο να ειναι ακομα καλυτερο!

[George_® 3.317]

Στεφανη εμεις ευχαριστουμε που μοιραστηκες μαζι μας τις βολτες σου,χαιρομαι που βοηθησα κ ευχομαι να ξαναπας πιο ανετος ωστε να δεις σε βαθος οσα επιδερμικα ανακλυψες κατα το ταξιδι της επιστροφης.

(μεταξυ μας εγω θα παω για 3η φορα στην Τοσκανη-Ουμπρια τον Μαη οποτε θα εχω ακομα περισσοτερα hot spots να σου πω... )

δεν μενει παρα να κανονισουμε καφεδακι στην Λουτσα για να τα πουμε κ απο κοντα....

[Alarm 5.325]

δεν μενει παρα να κανονισουμε καφεδακι στην Λουτσα για να τα πουμε κ απο κοντα....

Νομιζω θα βολεψει πολυ περισσοτερο απο το να παμε Titisee