Jump to content
Ο φυσικός

Από την Αθήνα στον Γράμμο με ένα DRZ 400

Recommended Posts

Ένα μαγικό ταξίδι. Έτσι θυμάμαι εκείνες τις 7 μέρες. Οι αιτίες πολλές. Το πέρασμα από γνωστά και αγαπημένα μέρη. Η ανακάλυψη νέων ακόμα πιο αγαπημένων. Οι τυχαίες συναντήσεις με κτηνοτρόφους στη μέση του πουθενά και το πλούσιο κέρασμα από τα χέρια τους. Ο Γράμμος με τη μοναδική γοητεία του. Κυρίως, όμως, το αίσθημα ελευθερίας που απόλαυσα όσο λίγες φορές έχω απολαύσει. Μιας ελευθερίας όχι από κάτι εξωτερικό αλλά από τους δικούς μου φόβους. Πολλές φορές έχω ακυρώσει και θάψει σχέδια για έναν και μόνο λόγο, εκείνον της απουσίας παρέας. Αυτό πήγε να γίνει και αυτή τη φορά. Δύο φίλοι που είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον με ενημέρωσαν ότι δεν μπορούσαν να έρθουν. Είχαν σοβαρούς και απόλυτα κατανοητούς λόγους. Όμως, το πρόβλημα παρέμενε. Για ακόμα μια χρονιά φαινόταν ότι θα ανέβαλα το συγκεκριμένο ταξίδι, τη διάσχιση της Πίνδου μέχρι το Γράμμο. Κάπου εκεί πείσμωσα, ετοίμασα τα πράγματα και έφυγα. Ευτυχώς!

Ημέρα πρώτη

Κινούμαι στην εθνική οδό μέχρι το Κάστρο. Πάω προς το χωριό Παύλος και μέσα στο χωριό ακολουθώ τον δρόμο που πάει βόρεια. Μετά από λίγο γίνεται χώμα και κινείται ανάμεσα σε λοφάκια με θάμνους και φτωχικά χωράφια. Βρίσκω ένα ξωκλήσι και σταματώ. Είναι ανακαινισμένο και έχει όμορφες τοιχογραφίες.

raw00002copy.jpg

img6177copy.jpg

Λίγα χλμ παρακάτω υπάρχει διασταύρωση. Δεξιά πάει για Μαρτίνο, στρίβω αριστερά. Ο δρόμος κινείται στη δεξιά πλευρά φαραγγιού με αρκετά πεύκα. Εννοείται ότι συναντώ μια...

img6180copy.jpg

Ένα μυλαύλακο, μόνο του πια. Τα ερείπια του νερόμυλου έχουν σκεπαστεί από τα μπάζα του δρόμου.

img6179copy.jpg

Η διαδρομή είναι ωραία και με βγάζει στην Τραγάνα. Ακολουθώ τον παράδρομο μέχρι την Αταλάντη και μετά πάω προς Καλαπόδι. Κοντά στο χωριό συναντώ αριστερά μου τον όμορφο ναό των Αγίων Αποστόλων μέσα στα κυπαρίσσια

img6181copy.jpg

ενώ δεξιά υπάρχει ο αρχαιολογικός χώρος των ναών της Αρτέμιδος και του Απόλλωνα, κλειστός δυστυχώς.

Η αρχαιολόγος Έ. Καράντζαλη γράφει σχετικά:

"Ο αρχαιολογικός χώρος του ιερού της Αρτέμιδος Ελαφηβόλου και του Απόλλωνα της Υαμπόλεως ανήκει στους σημαντικούς λατρευτικούς χώρους, που ήρθαν στα φως την τελευταία εικοσαπενταετία.. Στο ιερό, το οποίο βρίσκεται στο Καλαπόδι Φθιώτιδας και συγκεκριμένα στην τοποθεσία των Αγίων Αποστόλων, εντοπίστηκαν από το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο σημαντικά αρχιτεκτονικά λείψανα, που συνθέτουν την ύπαρξη ενός σημαντικού ιερού της Αρχαϊκής και Κλασικής Εποχής.

Κατά τη διάρκεια της ανασκαφικής έρευνας αποκαλύφθηκαν σημαντικά αρχιτεκτονικά σύνολα:

1. Δύο αρχαϊκοί ναοί, μεγέθους 27 x 14,5 μ. και 45,80 μ. x 19,26 μ, και προγενέστερα κτίρια του 7ου αι. π.Χ. και των πρωϊμότερων φάσεων. Πρόκειται για ένα μικρό περίπτερο ναό με 6 x 11 κίονες από ξύλο και εν μέρει πέτρα με ιδιόμορφα λίθινα κιονόκρανα. Ο βόρειος ναός είχε το ίδιο πλάτος αλλά σχεδόν διπλάσιο μήκος με 6 x 18 κίονες. Ο σηκός ήταν χωρισμένος στα δύο. Αρχικά οι δύο χώροι ήταν τρίκλιτοι λόγω δύο εσωτερικών κιονοστοιχιών. Μετά από μία επισκευή στο τέλος του 6ου αιώνα π.Χ. ο πρόσθιος χώρος είχε μόνο μια εσωτερική σειρά κιόνων στο μέσον.

2. Ένας περίπτερος ναός Κλασικής Περιόδου, μεγέθους 45 x 20 μ. και προγενέστερα κτίρια αυτού, του 6ου και του 7ου αι. π.Χ. Ο κλασικός ναός είχε το ίδιο μήκος με τον αρχαϊκό (45,80 μ. x 19,26 μ.) και διέθετε 6 x 14 κίονες. Ο σηκός ήταν τρίκλιτος και είχε άδυτο.

3. Ένα βυζαντινό συγκρότημα, πιθανόν αμυντικού χαρακτήρα πάνω από το μικρότερο περίπτερο ναό και ανατολικά μπροστά από εκείνον.

4. Ένα βυζαντινό παρεκκλήσι (;) πάνω από το σηκό του μεγάλου περίπτερου ναού και ανατολικά μια εκτεταμένη υστεροβυζαντινή νεκρόπολη.

5. Ένας βωμός στάχτης του πρώιμου 7ου αι. π.Χ., ανατολικά των δύο ναών.

6. Πιθανόν τα όρια του ιερού ανατολικά του μεγάλου ναού και λείψανα μικρότερων οικοδομημάτων Αρχαϊκής και Κλασικής Περιόδου.

7. Στο βόρειο όριο του χώρου ένας ισχυρός αναλημματικός τοίχος Κλασικής Εποχής και μπροστά από αυτόν λείψανα κλιβάνου και τοίχοι ενός κτιρίου ανάλογης χρονολόγησης.

Κατά το 1976, ο χώρος της ανασκαφής καθώς και γειτονικοί αγροί ελέγχθηκαν μαγνητομετρικά για πιθανή επέκταση της έρευνας. Ο περιβάλλων χώρος του ιερού ερευνήθηκε τοπογραφικά κατά το 1978."

Λίγο αργότερα στρίβω δεξιά σε χωματόδρομο με κατεύθυνση το μικρό χωριό Γουλέμιο. Κινούμαι πια στις ανατολικές υπώρειες του βουνού Κνημίδα. Πρόκειται για ένα όμορφο, άγνωστο και κοντινό στην Αθήνα βουνό με ήπιες κλίσεις και αρκετές εκπλήξεις, συνέχεια του Καλλίδρομου. Βάλτε το στα σχέδιά σας. 113790.gif

Ο Ήλιος είναι χαμηλά στον ορίζοντα και βλέπω παντού πιθανές φωτογραφίες.

img6184copy.jpg

img6192copy.jpg

img6189copy.jpg

img6191copy.jpg

img6193copy.jpg

Το απόλυτο εντούρο

img6194copy.jpg

Καταλήγω στο χωριό Άγναντη και από εκεί Άγιο Κωνσταντίνο, Καμένα Βούρλα και στο χωριό να δω τους γονείς μου. Το πραγματικό ταξίδι αρχίζει την επόμενη μέρα. 392135.gif

Τροποποιήθηκε από τον Ο φυσικός

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Μέρα δεύτερη.

Αναχώρηση νωρίς μέσω ασφάλτου για το Γαρδίκι Μηλέων, όπου θα συναντηθώ με παλιό συμφοιτητή και νυν πατέρα υπέροχης κόρης. Με αυτά και με εκείνα η ώρα έχει πάει 13:30. Άργησα αλλά άξιζε. Είχα πολύ καιρό να δω τον Γρηγόρη. Βουρ για λίμνη Πλαστήρα μέσω διεστραμμένα μεγάλης διαδρομής. Από Γαρδίκι φεύγω για Παλαιοχώρι, Κεδρά και στα Πουγκάκια αφήνω τον μάταιο πολιτισμό και χώνομαι σε όμορφη διαδρομή που μετά από αρκετή ώρα με βγάζει στη γνωστή τετραπλή διασταύρωση του παλιού δρόμου Λαμίας-Καρπενησίου με τον δρόμο Κρίκελο-Φουρνά.

Τα Πουγκάκια από ψηλά.

img6224copy.jpg

Σεβασμός στις αγελάδες. Ζυγίζουν περισσότερο από εμάς...

img6225copy.jpg

Μέσω Καρπενησίου κατευθύνομαι προς το Παλιό Μικρό Χωριό. Λίγο πριν την είσοδο του χωριού μια ταμπέλα με στέλνει δεξιά προς μία λίμνη. Είναι δεν είναι 300 μέτρα από το δρόμο, αλλά λίμνη θα είναι μόνο το χειμώνα. Τώρα ήταν ένα λασπόλουτρο. Αν πάτε χειμώνα-άνοιξη ξέρετε τι πρέπει να δείτε!

img6226copy.jpg

Από το Παλιό Μικρό Χωριό ένας χωματόδρομος σκαρφαλώνει στην Χελιδώνα (1973m), όχι βέβαια μέχρι την κορυφή. Η θέα είναι όλα τα λεφτά.

Απέναντι το Μεγάλο Χωριό στους πρόποδες της Καλιακούδας (η κορυφή δεξιά). Ανάμεσα στα δύο βουνά κυλάει ο Καρπενησιώτης.

img6228copy.jpg

Μικρό Χωριό και Μεγάλο χωριό.

img6229copy.jpg

img6232copy.jpg

Η διαδρομή αφού κινηθεί ανάμεσα σε έλατα, ελίσσεται σιγά σιγά σε πιο γυμνά τοπία καθώς εισέρχεται στην αλπική ζώνη. Μόλις καβαντζάρει το ψηλότερο σημείο χαρίζει μια μεγαλοπρεπή θέα στην τεχνητή λίμνη Κρεμαστών.

img6235copy.jpg

Η Χελιδώνα αν και δεν είναι πολύ ψηλό βουνό είναι αρκετά δύσκολο και απότομο με σεβαστές κλίσεις.

img6237copy.jpg

Οι δύο...κορυφές! 598572.gif

img6238copy.jpg

Σε ένα αριστερό και αδιέξοδο παρακλάδι, λίγο μετά το ψηλότερο σημείο της διαδρομής, υπάρχει μια γειτονιά από δεντρόσπιτα! Έκατσα λίγο και τα χάζεψα, σχεδόν ζήλεψα. Μάλλον ανήκουν σε κτηνοτρόφους που ανεβάζουν τα κοπάδια τους το καλοκαίρι. Στο τέλος του δρόμου υπάρχει πηγή.

img6240copy.jpg

img6239copy.jpg

Ομορφιές.

img6241copy.jpg

img6242copy.jpg

Λίγο παρακάτω υπάρχει εκκλησάκι με θέα προς τη λίμνη. Θαυμάσιο μέρος για διανυκτέρευση με σκηνή.

img6244copy.jpg

Τα ματάκια μου δεν χορταίνουν το τοπίο, ο δρόμος σιγά σιγά κατηφορίζει και τελικά συναντά τον ασφαλτόδρομο που πάει από τον κεντρικό Καρπενησίου-Αγρινίου στο χωριό Φιδάκια. Έχουμε έρθει εδώ με το φόρουμ το 2010. Vvag....!!!!

img6245copy.jpg

img6246copy.jpg

Ο δρόμος μετά τα Φιδάκια είναι χωματόδρομος αλλά δεν θα είναι για πολύ ακόμα. Τον ετοιμάζουν για πίσσα. Τώρα αυτό είναι καλό ή κακό; Για τη θέα δεν τίθεται τέτοιο ερώτημα!

img6247copy.jpg

Ο δρόμος κατηφορίζει προς το χωριό Βλαχέρνα, ένα σχεδόν έρημο χωριό στις άγριες δυτικές πλαγιές της Χελιδώνας. Άλλη Ελλάδα. Στα αριστερά μου βλέπω τον Τρικεριώτη να ελίσσεται στο όμορφο φαράγγι του λίγο πριν βγει στη λίμνη Κρεμαστών. Ο Τρικεριώτης είναι το ποτάμι που σχηματίζεται στα περίφημα Διπόταμα από την ένωση του Κρικελοπόταμου και του Καρπενησιώτη.

img6248copy.jpg

Μερικά λόγια για το χωριό Βλαχέρνα ή αλλιώς Ερκίστα από http://www.evrytania...iaVlaherna.htm:

Κατά τα πρώιμα χρόνια του Βυζαντίου λέγονταν Χρυσούπολη. Στη σύντομη κάθοδο των Σλάβων ονομάστηκε Ερκίστα μέχρι και το 1930 όπου μετονομάστηκε σε Αγία Βλαχέρνα. Οι κάτοικοί της που μετανάστευαν στην πόλη, επηρεασμένοι από το θαύμα της Παναγίας των Βλαχερνών, έδωσαν το όνομα στο χωριό τους. Νότια της συνοικίας Βαμβακιές, στη θέση "Χούνη", υπάρχουν λείψανα βυζαντινού ή αρχαίου κάστρου. Παλιόκαστρο το λένε. Ανατολικά του, απέναντι από το ρέμα "Αρβανίτη", στη θέση "Καστρί", υπάρχουν αμυδρά ερείπια κι άλλου κάστρου. Τα δύο αυτά κάστρα έφραζαν την μία από τις πέντε δυτικές εισόδους της εύφορης κοιλάδας του Καρπενησιώτη ποταμού.

Και στους τρεις μαχαλάδες του χωριού, υπάρχουν ακόμη παλιά αρχοντικά να αντιστέκονται στο διάβα του χρόνου και της εγκατάλειψης. Πρόκειται για αρχιτεκτονικά έργα, απομεινάρια μιας άλλης εποχής. Η ομορφιά εδώ βρίσκεται διάσπαρτη παντού. Οι εναλλαγές του άγριου και του δύσβατου σε αρμονία με το ήρεμο και το γαλήνιο. Ψηλά η επιβλητική Χελιδώνα (1973μ.) και κάτω χαμηλά ο Αγαλιανός ποταμός που διαβαίνει από ένα τεράστιο πλάτωμα 500μ και αμέσως στενεύει στη θέση "Στενά" για να καταλήξει στην τεχνητή λίμνη των Κρεμαστών (Κατσαντώνη).

Το χωριό παλιά γνώρισε μια μεγάλη γεωλογική καταστροφή που ακόμα και σήμερα την αναφέρουν. Ψηλά στην Χελιδώνα (1973μ.), στη θέση "Παλιογωνιά" βρίσκεται το εξωκλήσι της Παναγίας της Βλαχέρνας που την πανηγυρίζουν με μεγάλη λαμπρότητα κάθε 2 Ιουλίου. Πλήθος κόσμου από τα γύρω χωριά, αλλά και από άλλα μέρη, συγκεντρώνονται για να τιμήσουν την Παναγία σε ημερήσιο παραδοσιακό γλέντι.

Ο κεντρικός ναός στο χωριό.

img6250copy.jpg

img6249copy.jpg

img6251copy.jpg

Ο δρόμος στο μεταξύ έχει χαλάσει αρκετά, είναι πια στενός και έντονα κατηφορικός. Περνώ και τον μικρό οικισμό Βαμβακιές. Ένα 4x4 που ανεβαίνει σαν να μην υπάρχει αύριο παραλίγο να με κάνει ήχο και φως. Πλάκα έχουν πάντα οι ντόπιοι οδηγοί...

Σε λίγο βρίσκομαι στο ύψος της κοίτης του Τρικεριώτη.

img6252copy.jpg

Ο δρόμος περνά πάνω από μια γέφυρα τύπου Bailey. Οι γέφυρες αυτού του τύπου, κατασκευασμένες από το στρατό, ήταν κάποτε ο κανόνας στις γέφυρες των ορεινών περιοχών. Σιγά σιγά αντικαθίστανται από νέες.

img6254copy.jpg

Στο σημείο αυτό αν στρίψω αριστερά θα βρεθώ στα απομονωμένα Εσωχώρια της Ευρυτανίας και από εκεί στο δρόμο Καρπενησίου-Προυσσού. Συνεχίζω δεξιά για να βγω στη λίμνη. Τα επόμενα 2 χλμ κόβουν την ανάσα καθώς παλεύουν με το φαράγγι.

img6257copy.jpg

img6261copy.jpg

img6262copy.jpg

img6260copyt.jpg

Το χωριό Βαμβακιές, το οποίο πέρασα λίγο νωρίτερα.

img6258copy.jpg

img6264copyg.jpg

Σύντομα έχω φτάσει στη λίμνη, δίπλα στη γέφυρα της Επισκοπής.

img6265copy.jpg

Σημείωση: Ο ποταμός Τρικεριώτης λέγεται και Αγαλιανός.

Η ιδέα για τη διαδρομή μετά τη γέφυρα της Επισκοπής ήταν να ακολουθήσω όσο γίνεται την κοίτη του Ταυρωπού (ή Μέγδοβα) ποταμού και έτσι να βγω στο φράγμα του στη λίμνη Πλαστήρα, όπου και θα κοιμηθώ. Πράγματι, στα 500 μέτρα μετά τη γέφυρα μπαίνω σε χωματόδρομο δεξιά και ακολουθώ για 14 χιλιόμετρα τον Ταυρωπό έχοντας εξαιρετική θέα στους μαιάνδρους που σχηματίζει.

img6266copy.jpg

img6267copy.jpg

img6268copy.jpg

img6269copy.jpg

Τροποποιήθηκε από τον Ο φυσικός

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Ο δρόμος με οδηγεί στον κεντρικό Καρπενησίου-Αγρινίου, πολύ κοντά στη γέφυρα που διασχίζει τον Ταυρωπό. Πιάνω άσφαλτο πάλι και στρίβω αριστερά προς Αγρίνιο, αγνοώ μετά πόνου καρδιάς μια αδιέξοδη χωμάτινη διασταύρωση δεξιά που οδηγεί στο όμορφο γεφύρι της Βίνιανης πάνω από τον Ταυρωπό και λίγο πιο κάτω στρίβω δεξιά προς το χωριό Νέα Βίνιανη και μετά πάλι δεξιά προς Βίνιανη. Πανέμορφο και ιστορικό χωριό η Βίνιανη, αρκεί να αναφερθεί ότι εδώ συναντήθηκαν Ζέρβας και Βελουχιώτης και σχεδίασαν την ανατίναξη της γέφυρας στον Γοργοπόταμο. Ο χρόνος πιέζει και υπόσχομαι στον εαυτό μου να έρθω μια άλλη φορά. Κρύβονται και κάποια γεφύρια εκεί κοντά...

1-2 χιλιόμετρα αργότερα μπαίνω πάλι σε χώμα δεξιά ψάχνοντας να βρω -τι άλλο- ένα γεφύρι.

Ένα εκπληκτικό γεφύρι.

75829580.jpg

Είναι εντυπωσιακό το πόσο έχει "κατέβει" το γεφύρι επειδή με τα χρόνια το ποτάμι έχει κατεβάσει υλικό.

img6270copy.jpg

img6271copy.jpg

img6276copy.jpg

img6275copy.jpg

Δεν έχω βρει στοιχεία για το συγκεκριμένο γεφύρι. Το αυλάκι στο κατάστρωμά του με κάνει να αναρωτιέμαι μήπως δεν ήταν γεφύρι αλλά υδατογέφυρα για κάποιον νερόμυλο.

img6274copy.jpg

img6277copy.jpg

Η διαδρομή συνεχίζει και με οδηγεί λίγο πριν το χωριό Δάφνη όπου ξαναβγαίνω σε άσφαλτο (είναι ο ίδιος δρόμος που άφησα νωρίτερα). Το φαράγγι του Ταυρωπού είναι όλο και ομορφότερο. Απέναντι διακρίνεται ο δρόμος που έρχεται από Δομιανούς.

img6278copy.jpg

11 υπέροχα χιλιόμετρα χωρίζουν τη Δάφνη από την Μαυρομάτα. Blackeyed που λένε και οι ντόπιοι!

img6280copy.jpg

img6281copy.jpg

Εδώ η άσφαλτος σταματά και ξεκινά μια διαδρομή 20χλμ περίπου, τμήμα της οποίας είναι αδιάβατο κατά τους χειμερινούς μήνες. Ήταν μια από τις καλύτερες διαδρομές που είδα. Ο δρόμος λίγο μετά την Μαυρομάτα αρχίζει και κατεβαίνει προς το ποτάμι με αλλεπάλληλες φουρκέτες και είναι γεμάτος με γλιστερή πούδρα και οργιώδη βλάστηση. Κάπου εδώ υπάρχει ένα μονοπάτι που έχει περπατήσει ο Πανέας και έχει δει σε βράχο. σκαλίσματα από αντάρτες. Ο δρόμος μετά τα αμέτρητα εσάκια φτάνει στο ποτάμι και περνάει από μέσα.

img6283copy.jpg

Αμέσως μετά έχουν στήσει την κατασκήνωσή τους υλοτόμοι με τα μουλάρια τους για τη μεταφορά των ξύλων. Μιλάμε για πολύ ξύλο!

img6284copy.jpg

Απέχω ελάχιστα από το χωριό Νεράιδα (είναι ένα από τα τουλάχιστον 3 χωριά με αυτό το όνομα στην ευρύτερη περιοχή) όταν συναντώ ένα παροπλισμένο jeep. Φαντάζεστε τι έχουν δει τα μάτια του εδώ πάνω;

img6285copy.jpg

Από τη Νεράιδα κινούμαι ξανά σε άσφαλτο προς Καροπλέσι και Ανθηρό. Έξω από το Ανθηρό φεύγει χωματόδρομος στα αριστερά ο οποίος θα με βγάλει ακριβώς στο φράγμα αφού περάσει μέσα από τούνελ. Διάσπαρτος με πέτρες και μάλλον σπάνια χρησιμοποιούμενος είναι σε μέτρια κατάσταση. Εδώ και ώρα ο Ήλιος έχει πέσει και κινούμαι με το φως του δειλινού. Αξίζει τον κόπο...

img6286copyo.jpg

Θα ήθελα κάποιον για να μοιραστώ όσα είδα. Λες και λείπω μέρες αλλά είναι μόνο κάποιες ώρες. Ευτυχώς, συναντιέμαι στην Καστανιά με τον Νίκο, αγαπημένο φίλο από Καρδίτσα. Ανάμεσα σε μπριζολάκια και κρασάκι τα λέμε όμορφα. Στη συνέχεια με οδηγεί σε εγκαταλειμμένη κατασκήνωση κοντά στη λίμνη όπου και στήνω τη σκηνή μου. Καληνυχτιζόμαστε και ελάχιστα λεπτά μετά έρχεται ο πιο γλυκός ύπνος.

Το επόμενο πρωί ξύπνησα με εξαιρετική διάθεση και εξερεύνησα την έρημη πια κατασκήνωση.

img6296copy.jpg

Ζυγαριά και μετρητής ύψους για τα παιδιά.

img6297copy.jpg

img6298copy.jpg

Αφού μαζέψω την προίκα μου -η σπαστικότερη διαδικασία κάθε εκδρομής- κατευθύνομαι από παραλίμνιο χωματόδρομο προς το χωριό Λαμπερό για ένα καφεδάκι. Η διαδρομή κινείται δίπλα σε στενόμακρους κολπίσκους και περνά δίπλα από όμορφα διαμορφωμένους χώρους για πικ νικ.

Πάνω από την απέναντι όχθη της λίμνης ορθώνονται οι ανατολικότερες κορυφές των Αγράφων.

img6304copy.jpg

Στο Λαμπερό πίνω ένα καφεδάκι σε μαγαζάκι με πανοραμική θέα στη λίμνη. Απόλαυση. Πρέπει να είχα ένα μισοηλίθιο χαμόγελο.

75603651.jpg

Στη συνέχεια, κατευθύνθηκα βόρεια για να κυκλώσω τη λίμνη και να βρεθώ στη Πεζούλα και από εκεί στη Φυλακτή. Στο δρόμο δεν μπορώ να μην φωτογραφήσω την επιβλητική μονή Κορώνης, ακριβώς δίπλα στο δρόμο. Βρίσκεται σε υψόμετρο 800 μέτρων και ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα.

img6306copy.jpg

Μέχρι τη Φυλακτή -όπου σταματά η άσφαλτος- δεν ξανασταμάτησα παρά μόνο για να γεμίσω βενζίνη. Δεν βλέπω την ώρα να αρχίσω το ανέβασμα προς το Ζυγουρολίβαδο ή Καζάρμα, την κορυφή των 1977 μέτρων, που δεσπόζει πάνω από τη λίμνη. Η θέα απερίγραπτη.

img6307copy.jpg

Ένα έρημο και άγνωστης χρήσης κτήριο βρίσκεται στην κορυφή.

img6308copy.jpg

Η παρέα μου

img6309copy.jpg

Η λίμνη μέσα από τα κάγκελα

img6311copy.jpg

Η μία και μόνη φωτογραφία μου από όλο το οδοιπορικό. Ομορφάντρα μου!!!

img6314copy.jpg

Το χωριό Βλάσιο χωμένο στις καταπράσινες πλαγιές των Αγράφων, όπως φαίνεται από την κορυφή.

img6313copy.jpg

Αρχίζω το κατέβασμα από την πίσω μεριά του βουνού, ο ορίζοντας είναι γεμάτος βουνά προς τα δυτικά. Η ραχοκοκκαλιά της Πίνδου απλώνεται όπου και αν κοιτάξω. Ο χωματόδρομος διασταυρώνεται με το ασφαλτόδρομο Οξιά-Πετρίλο σε ένα σημείο με πηγή και μικρό ναό. Σε αυτό το σημείο έχω διανυκτερεύσει με τον ορειβατικό και αναρωτιόμουν που να πηγαίνει αυτός ο δρόμος. 392135.gif

Προσκυνητάρι με λιτή επιγραφή που τα λέει όλα. Εδώ ήρθα, μεγάλωσα, αγάπησα, πόθησα, έφυγα.

img6315copy.jpg

Διασχίζω τον ασφαλτόδρομο και συνεχίζω τη χωμάτινη διαδρομή κινούμενος στις βόρειες πλαγιές της εντυπωσιακής κορυφής Σχιζοκάραβο (2184 μέτρα).

img6316copy.jpg

Το τοπίο κόβει την ανάσα. Από αριστερά κατεβαίνει από ψηλά μια τεράστια σάρα, ένα ποτάμι από πέτρες, αποτέλεσμα χιλιάδων χρόνων διάβρωσης.

img6319copy.jpg

Κι όμως, σε αυτό το αφιλόξενο τοπίο, ένα κοπάδι κατσίκια απολαμβάνει τη βόλτα του.

img6321copy.jpg

Στη βάση της σάρας μόλις που διακρίνεται ένα άλογο, ασήμαντο μπροστά στο βουνό.

img6320copy.jpg

Στα 4 χιλιόμετρα βρίσκω μια διασταύρωση και στρίβω αριστερά. Σιγά σιγά κινούμαι στο δυτικό κομμάτι του βουνού. Η ομορφιά είναι συναρπαστική.

img6323copy.jpg

img6324copy.jpg

Με αλλεπάλληλες φουρκέτες κατεβαίνω προς το Πετροχώρι, έναν από τους ψηλότερους οικισμούς του νομού Καρδίτσας στα 1060 μέτρα.

Στη διαδρομή συναντώ και έναν οικισμό από πέτρινες στάνες.

img6325copy.jpg

Τροποποιήθηκε από τον Ο φυσικός

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

το Πετροχώρι πιάνω κουβέντα με ένα συνεργείο από τεχνίτες της πέτρας. Απλοί και εγκάρδιοι άνθρωποι, με ρωτούν γελώντας από που κατέβηκα και που πάω. Μιλάμε αρκετή ώρα και τους αποχαιρετώ με ένα ευχάριστο αίσθημα στην καρδιά.

Παρένθεση: Ο μεγαλύτερος φόβος μου σε αυτό το ταξίδι δεν ήταν οι βλάβες, τα ατυχήματα ή ο καιρός. Ήταν η μοναξιά. Μου φαινόταν αδιανόητη η πιθανότητα να μη μιλήσω, πέρα από τα τυπικά, με κάποιον επί μια βδομάδα. Αιφνιδιάστηκα από το πόσοι άνθρωποι μου έπιασαν κουβέντα. Το γεγονός ότι ταξίδευα μόνος έκανε με κάποιον μαγικό τρόπο τον κόσμο να μου πιάνει κουβέντα και να είναι πολύ φιλικός. Συνειδητοποίησα ότι όταν ταξιδεύω με παρέα αυτό δεν γίνεται σχεδόν ποτέ. Μάλλον γιατί ούτε εγώ είμαι τόσο πρόθυμος για κουβέντα αλλά ούτε και οι ντόπιοι νιώθουν άνετα να μιλήσουν σε μια μεγάλη παρέα. Ήταν ένα πλεονέκτημα του μοναχικού ταξιδιού που δεν είχα σκεφτεί. Τέλος παρένθεσης.

Χαμηλότερα από το Πετροχώρι βρίσκεται οι "κεντρικός" χωματόδρομος της περιοχής. Κατεβαίνοντας προς τα εκεί βλέπω από ψηλά το πέτρινο γεφύρι στο Στεφανιώτικο ρέμα (καταλήγει στον Αχελώο) πάνω από το οποίο περνάει ο δρόμος πάνω σε τσιμεντένια προσθήκη. Έχει μήκος 22 μέτρα, πλάτος 4 και ύψος 12.

img6326copy.jpg

Στον κεντρικό συναντώ μια τριπλή διασταύρωση. Αριστερά πάει προς Οξιά και Καρδίτσα, ευθεία προς μονή Σπηλιάς και λίμνη Στεφανιάδα (εκπληκτικά μέρη) αλλά εγώ πάω δεξιά προς Ανθηρό. Η διαδρομή κινείται ανάμεσα σε απομονωμένα και έρημα σπιτάκια, ενώ δεξιά μου κινείται το Στεφανιώτικο ρέμα και απέναντι φαίνεται η μονή Σπηλιάς. Στην παρακάτω φωτογραφία μόλις που φαίνεται στο βάθος η μικρή λίμνη Στεφανιάδα, μια από τις πιο άγνωστες λίμνες της χώρας μας. Σχηματίστηκε μόλις το 1963 από μια κατολίσθηση!

img6331copy.jpg

Φτάνω στα μικρά χωριά Ρόγκια και Καρυά. Εδώ έρχεται άσφαλτος από Οξιά. Πρόκειται για την πανέμορφη ασφάλτινη διαδρομή που αφού διαβεί τον Αχελώο πάει Άρτα μέσω Αστροχωρίου και Καλεντίνης. Ο δικός μου στόχος, όμως, είναι το Ανθηρό. Ενώ κατευθύνομαι προς τα εκεί μια ξύλινη πινακίδα λίγο μετά την Καρυά δείχνει προς ένα χωματόδρομο με την υπόσχεση: Γεφύρι του Τριζώλου (ποιου;). Στρίβω προς τα εκεί και βρίσκομαι να κινούμαι δίπλα στο Λιασκοβίτικο ποτάμι. Ο δρόμος, κακοτράχαλος, περνάει συνεχώς μέσα από το ποτάμι. Μία, δύο, τρεις, έχω αρχίσει να πιστεύω ότι απλά πάω λάθος. Και τότε βλέπω αυτήν την πανέμορφη πέτρινη καμπύλη να στεφανώνει το ποτάμι.

img6334copy.jpg

829506.gif Το ομορφότερο γεφύρι της Θεσσαλίας.

img6332copy.jpg

Γερά θεμέλια.

img6336copy.jpg

Άνοιγμα τόξου 30 μέτρα, ύψος 15,5, πλάτος 2. Το μονοπάτι που οδηγούσε στο γεφύρι έχει καταπλακωθεί από τα μπάζα του υπερκείμενου δρόμου και είναι δύσκολο να φτάσεις στο κατάστρωμά του, πόσο μάλλον που δεν έχει στηθαίο. Δεν δοκίμασα να ανέβω. Είναι κάτι που θα κάνω στο μέλλον, αλλά με παρέα. 616608.gif

Ανηφορίζω προς Ανθηρό (Μπουκοβίτσα, από τις λέξεις "Μπούκα" που σημαίνει είσοδος (π.χ μπούκα του λιμανιού ή μπούκα του κανονιού) και "Βίτσα" που σημαίνει πολύ λεπτή βέργα δηλ. Μπουκοβίτσα ονομάζεται τόπος που η είσοδος σ’ αυτόν είναι τόσο στενή όσο η μπούκα του κανονιού , λεπτή σαν βέργα). Ο δρόμος σε ένα σημείο είναι μόνιμα...προσωρινός λόγω κατολισθήσεων. Αμέσως μετά φαίνεται το χωριό. Έχω έρθει εδώ πριν λίγα χρόνια και θυμάμαι πως είναι ένα όμορφο χωριό, με συμπαθέστατο ξενώνα, ενώ πάνω από το χωριό υπάρχει με μια εξαιρετική καφετέρια μέσα στο πράσινο και τα νερά, σε θέση παλιού νερόμυλου. Αξίζει να κάνω μια στάση. Στο μεταξύ, μαθαίνω ότι έχουν βγει τα αποτελέσματα των πανελλαδικών και ακολουθεί σειρά τηλεφωνημάτων. Ευχάριστα νέα θα με συνοδεύουν στο υπόλοιπο της διαδρομής.

img6338copy.jpg

img6337copy.jpg

Φεύγοντας από το Ανθηρό ακολουθώ τον δρόμο προς Λαγκάδι και εκεί στρίβω αριστερά με στόχο να υπερκεράσω το παρακείμενο βουνό και να βγω από την άλλη πλευρά στα μικρά χωριουδάκια Καλή Κώμη και Περιβόλι μέσω Μέγα Κάμπου. Ο δρόμος αναφέρεται σε έναν από τους χάρτες που έχω μαζί μου, αλλά όχι στους άλλους. Τον ακολουθώ ελπίζοντας να μην πέσω σε αδιέξοδο και χάσω τον χρόνο μου. Ευτυχώς, ο δρόμος αν και δύσβατος οδηγεί πράγματι στα χωριά που ήλπιζα, παρέχοντας εξαιρετική θέα. Κάνω μια μικρή βόλτα στο Περιβόλι. Πέτρινα σπιτάκια παντού, άλλα περιποιημένα και άλλα εμφανώς αφημένα στην τύχη τους. Πιάνω κουβεντούλα με έναν χωρικό. Πριν αρκετά χρόνια μια μεγάλη κατολίσθηση εξαφάνισε ένα μέρος του χωριού. Κοιτάζω εκεί που μου δείχνει. Πράγματι, δεν φαίνεται τίποτα που να θυμίζει ανθρώπινο έργο, μόνο βράχια και βλάστηση.

Το χωριό Καλή Κώμη (Μολεντζικό), ένα γλυκύτατο χωρίο μέσα στο πράσινο.

img6339copy.jpg

Στην Καλή Κώμη βρίσκω πινακίδα για κάποιο γεφύρι. Ακολουθώ τον δρόμο και κάθε πιθανή και απίθανη διασταύρωση επί τρία τέταρτα αλλά μάταια. Προφανώς, από κάποιο σημείο ξεκινά μονοπάτι αλλά ούτε πινακίδα υπήρχε, ούτε κάποιο εμφανές σημάδι. Τουλάχιστον, κέρδισα μια μοναδική θέα προς το φαράγγι που σχηματίζει ο Αχελώος στο σημείο αυτό. Πλησιάζω, πια, στο σημείο που σκοτώθηκε ο Άρης Βελουχιώτης. Είναι κοντά στο χωριό Μεσούντα, λίγο πιο βόρεια και στην απέναντι όχθη του ποταμού.

img6341copy.jpg

img6342copy.jpg

Συνεχίζω, λοιπόν, προς Ελληνικά (Μαρτεντζικό) και Βαλκάνο. Εκεί, δίπλα στο τσιμεντένιο γεφύρι, βρίσκεται ότι απέμεινε από το πέτρινο γεφύρι που κάποτε ένωνε το χωριό με το Μυριόφυλλο.

img6343copy.jpg

Ο Αχελώος βρίσκεται μόνιμα στο αριστερό μου χέρι.

img6347copy.jpg

Πρωτοτυπίες που πιθανώς μόνο στην Ελλάδα μπορείς να δεις.

img6349copy.jpg

Φτάνω στα Κάψαλα και επισκέπτομαι το φράγμα της Μεσοχώρας, ένα από τα φράγματα που θα προσπαθήσει να τιθασεύσει τον Αχελώο. Είναι γνωστό το πόσες αντιρρήσεις έχουν εκφραστεί για την αναγκαιότητα αυτού του έργου και τις αρνητικές συνέπειες του στο περιβάλλον.

img6350copy.jpg

Το έργο είναι τεράστιο και συνοδεύεται από διάφορα βοηθητικά δευτερεύοντα έργα όπως αυτό το τεράστιο τούνελ, άγνωστη χρήσης. (Νεφελίμ; 903277.gif)

img6351copy.jpg

Από τα Κάψαλα ο χάρτης δείχνει χωματόδρομο που οδηγεί σο χωριό Κορυφή και από εκεί μέσω Λαφίνας θα φτάσω στα Θεοδώριανα, στην καρδιά των Τζουμέρκων. Χμ...όχι ακριβώς. Ο χωματόδρομος είναι άθλιος, με εκείνο το χαρακτηριστικό τρόπο αθλιότητας που υποδηλώνει μόνιμη εγκατάλειψη και πρέπει να σε βάζει σκέψεις. Ξαφνικά, στη μέση του πουθενά βρίσκω έναν βοσκό. Δεν ξέρω ποιος από τους δυο μας ένιωσε μεγαλύτερη έκπληξη με την εμφάνιση του άλλου. Μου λέει ότι ο δρόμος έχει πέσει λίγο πιο κάτω και δεν περνώ. Δεν με έπεισε, σιγά μην δεν περνάει το DRZ! Πώς είπατε, ορίστε; 906227.gif903277.gif

Ο πρώην δρόμος.

img6352copy.jpg

Σαλπίζω άτακτη υποχώρηση προς Κάψαλα και από εκεί μέσω ασφάλτου φτάνω στο Αθαμάνιο. Στην είσοδο του χωριού απολαμβάνω ένα αναψυκτικό σε μια ταβέρνα. Ρωτώ που θα μπορούσα να στήσω τη σκηνή μου χωρίς να ενοχλώ και μου δείχνουν έναν πολύ βολικό χώρο δίπλα σε ένα μικρό ναό με παροχή νερού. Τέλεια! Στο μεταξύ, στους τοίχους της ταβέρνας υπάρχουν φωτογραφίες από ένα πέτρινο γεφύρι. 500908.gif Ρωτώ, μαθαίνω και φεύγω προς τα εκεί. Είναι μια μικρή απόσταση, ούτε 5 λεπτά με τη μηχανή και μετά ένα δεκάλεπτο περπάτημα. Δυστυχώς, το μονοπάτι από τη μεριά που πήγα έχει πέσει 20 μέτρα πριν το γεφύρι και μαζί του έχει πέσει ένας στύλο με καλώδια στο έδαφος. Δεν πλησίασα, λοιπόν, περισσότερο από όσο βλέπετε. 646995.gif

img6353copy.jpg

img6354copy.jpg

Πάει να βραδιάσει. Στήνω τη σκηνή, απολαμβάνω ένα όμορφο δείπνο στην ταβέρνα και πέφτω για ύπνο, αφού κάνω σχέδια επί...χάρτου για την αυριανή διαδρομή. Είναι, νομίζω, η πιο ωραία στιγμή της μέρας.

Τι γλυκό και εύκολο που είναι το ξύπνημα όταν είσαι σε τέτοιο ταξίδι!

img6355copy.jpg

Μάζεμα της σκηνής, σύντομο πρωινό στο γειτονικό φιλικό ταβερνάκι και γραμμή για τα πανέμορφα Θεοδώριανα στην καρδιά των Τζουμέρκων. Ο δρόμος ανηφορίζει έντονα μετά το Αθαμάνιο μέχρι που φτάνει σε έναν αυχένα και ξαφνικά χαρίζει υπέροχη θέα στα Θεοδώριανα και στους ορεινούς όγκους που το περιβάλουν ασφυκτικά. Το χωριό είναι πολύ όμορφο και στην πίσω πλευρά του υπάρχουν εντυπωσιακοί καταρράκτες αλλά αυτή τη φορά απλά θα το παρακάμψω από δυτικά, ακολουθώντας ένα χωματόδρομο που σύμφωνα με το χάρτη μου σκαρφαλώνει ως τα 2100 και μετά κατεβαίνει προς το χωριό Καταρράκτης.

Τα Θεοδώριανα μόλις που διακρίνονται στο μέσο της φωτογραφίας.

img6356copy.jpg

Το χωριό είναι πολύ όμορφο και στην πίσω πλευρά του υπάρχουν εντυπωσιακοί καταρράκτες αλλά αυτή τη φορά απλά θα το παρακάμψω από δυτικά, ακολουθώντας ένα χωματόδρομο που σύμφωνα με το χάρτη μου σκαρφαλώνει ως τα 2100 και μετά κατεβαίνει προς το χωριό Καταρράκτης.

Ο δρόμος είναι στην αρχή μέτριος αλλά όσο ανεβαίνει τόσο χειροτερεύει. Στο δρόμο συναντώ αρκετές στάνες και δυο φορές με παίρνουν στο κατόπι τα τυπικά χαριτωμένα αρκουδόσκυλα που φυλάνε τα κοπάδια. Κάποια στιγμή διασταυρώνομαι με έναν τσοπάνη από τα Θεοδώριανα και πιάσαμε κουβέντα. Ευθύς και ωραίος τύπος, μου μιλούσε για αρκετή ώρα για την ομορφιά των βουνών τους.

img6357copy.jpg

Λίγο μετά τη συνάντησή μας, ο δρόμος είναι απλά μια συλλογή από κοτρώνες σε όλα τα σχήματα (από χρώματα δεν υπήρχε μεγάλη ποικιλία). Πολύ χάρηκα που ήμουν εκεί με το DRZ και όχι με κάποιο wanna be off - βαρύ on. Η θέα είναι υπέροχη προς τα ανατολικά, με πολλές κορυφές των Αγράφων να ακουμπούν τον ουρανό, αλλά είμαι πολύ απορροφημένος από την οδήγηση και κοιτώ φευγαλέα. Με τα πολλά, σκαντζάρω την κορυφογραμμή στα 2100 και ξανοίγεται μπροστά μου τοπίο απαράμιλλο. Δυτικά φαίνεται η λίμνη των Ιωαννίνων! Νοτιοδυτικά η τεχνητή λίμνη Καστρακίου και στα πόδια μου κατεβαίνει σαν φίδι ο δρόμος προς Καταρράκτη. Πιο πέρα ο Άραχθος κυλάει τα νερά του από την ελευθερία των βουνών προς τη σκλαβιά της τεχνητής λίμνης. Είναι από τα ομορφότερα σημεία που έχω δει.

Η λίμνη των Ιωαννίνων στο βάθος. Μακάρι να μην είχε τόση καταχνιά.

img6359copy.jpg

Υπέροχη πεταλούδα σε αλπικό υψόμετρο.

img6367copy.jpg

Η λίμνη Καστρακίου

img6370copy.jpg

Άγρια τοπία, σκαλισμένα από τον πάγο.

img6360copy.jpg

Διακρίνεται το καταφύγιο των Τζουμέρκων.

img6361copy.jpg

img6362copy.jpg

img6364copy.jpg

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Εσυ φιλε μου πηρες εμπειριες ετων μεσα απο ενα μονο ταξιδι....Αξιος και μακαρι να εχουμενα δουμεαπο κοντα στο μελλον κατι απο τις εικονες σου!

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Αρχίζω να κατηφορίζω. Ο δρόμος εδώ είναι πολύ καλύτερος, μάλλον χρησιμοποιείται συχνότερα.

img6368copy.jpg

Βρίσκω ένα πλάτωμα με ωραία θέα προς τα νοτιοδυτικά και βγάζω μερικές ακόμα φωτογραφίες.

img6371copy.jpg

img6369copy.jpg

img6372copy.jpg

Ετοιμάζομαι να φύγω όταν ακούω κάποιον να μου φωνάζει! 270956.gif

Στο βάθος διακρίνω μια φιγούρα.

img6373copy.jpg

Πρόκειται για βοσκό από τον Καταρράκτη. Με ρωτά το κλασικό τρίπτυχο που με ρωτούσαν όλοι εκείνες τις μέρες. 392135.gif

1. Από που έρχεσαι;

2. Πού πας;

3. Μόνος;

img6374copy.jpg

Φαίνεται πολύ συμπαθής άνθρωπος και απλός. Περνά όλον τον καιρό από Μάιο μέχρι τέλη Σεπτέμβρη σε μια καλύβα στο βουνό μαζί με τη γυναίκα του και μόλις κρυώσει ο καιρός κατεβαίνουν στο χωριό. Λέει για τις δυσκολίες της ζωής εκεί πάνω, μιλάει για τον πόλεμο και το αντάρτικο, φοβερές ιστορίες. Με καλεί για φαγητό στην καλύβα τους. Ντρέπομαι, αλλά επιμένει. "Έστω λίγο τυρί και ψωμί". Βέβαια, εκείνος δεν θα έρθει γιατί πρέπει να μαζέψει τα ζώα του. Μου δίνει οδηγίες και λίγο μετά βρίσκω τη γυναίκα του.

img6377copy.jpg

Με κλαδιά και πανιά έχουν φτιάξει έναν μικρό χώρο όπου χωράει μόνο το κρεβάτι τους. Φαίνεται δίπλα στην κυρία. Πιο εκεί ένα υποτυπώδες κουζινάκι και παραδίπλα ένα μικρό κοτέτσι. Άλλος κόσμος. Δεν λέω καλύτερος ή χειρότερος. Άλλος. Σκέφτομαι πως ζω και πως ζούνε και νιώθω να υπάρχει μια τεράστια απόσταση. Ταυτόχρονα, νιώθω πολύ οικεία. Μπέρδεμα. 392135.gif

Να είναι καλά εκείνη η κυρία. Αφού με κέρασε καφέ, αυγά και καρπούζι μου παραγέμισε μια σακούλα με φέτα και ψωμί και με έστειλε στο καλό. Τέτοια φιλοξενία επιζεί μόνο στα πιο απομακρυσμένα μέρη. 292473.gif

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Συνεχίζουμε λοιπόν με τους γνωστούς καταιγιστικούς ρυθμούς μας.

Κατεβαίναμε, αν θυμάστε, από τα Τζουμέρκα προς το χωριό Καταρράκτης. Στο δρόμο θα δούμε την υδατογέφυρα του 19ου αιώνα που τροφοδοτούσε με νερό το μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης. Ο δρόμος του 20ου αιώνα το έχει κοψει στη μέση.

img6385copy.jpg

Κοντά στο χωριό Καταρράκτης βρίσκεται ένας...καταρράκτης! Πέρα από την έκπληξη που σας διακατέχει πρέπει να σας πω ότι πρόκειται για πολύ εντυπωσιακό θέαμα αρκεί να πάτε την κατάλληλη εποχή, δηλαδή όταν λιώνουν τα χιόνια από τις κορυφές του βουνού και όχι στα τέλη Αυγούστου. Βέβαια, το τραχύ του τοπίου και το ύψος του καταρράκτη δεν παύουν να εντυπωσιάζουν. Απέναντί του έχει κτιστεί μικρή καφετέρια, ιδανικό μέρος για στάση και απόλαυση της θέας.

img6380copy.jpg

Για να δείτε πως μοιάζει σε μια πιο κατάλληλη εποχή δείτε εδώ.

Αλώνι που έχει δεχτεί αναζωογονητικές παρεμβάσεις.

img6384copy.jpg

Συνεχίζω προς Σιράκο, περνώντας από τα όμορφα χωριά Άγναντα, Κτιστάδες, Πράμαντα και Χριστοί. Χρόνο, δώστε μου και άλλο χρόνο!

img6387copy.jpg

img6388copy.jpg

Ο Καλαρίτικος ποταμός πριν συναντήσει τον Άραχθο.

img6390copy.jpg

Το γεφύρι του Συγγούνη στο δρόμο για Σιράκο, γεφυρώνει τον Καλαρίτικο ποταμό. Αντί για στηθαίο έχει αραιές αρκάδες.

img6396copy.jpg

img6394copy.jpg

img6391copy.jpg

Ο δρόμος περνάει απέναντι από το γεφύρι πάνω σε μια γέφυρα τύπου....τι τύπου είπαμε νωρίτερα; 237185.gif

img6393copy.jpg

Μικρό ερειπωμένο εκκλησάκι.

img6400copy.jpg

Για τα χωριά Σιράκο και Καλαρίτες τα λόγια περιττεύουν. Από τα ωραιότερα χωριά της Ελλάδας, απόλυτα εγκαταλειμμένα για χρόνια γνώρισαν μια καλόγουστη οικοδομική ανάταση τις δύο τελευταίες δεκαετίες χωρίς βέβαια να έχουν κρατήσει πολύ μόνιμο κόσμο.

Τα χωρίζει ένα εντυπωσιακό φαράγγι που το διασχίζει εντυπωσιακό μονοπάτι αλλά αυτά μια άλλη φορά.

Οι Καλαρίτες όπως φαίνονται από το δρόμο για Σιράκο.

img6402copy.jpg

img6403copy.jpg

Το Σιράκο

img6404copy.jpg

img6405copy.jpg

Από το Σιράκο και μετά δεν έχω πάει ποτέ αλλά είμαι σίγουρος ότι θα είναι από τα πιο όμορφα κομμάτια της διαδρομής. Δεν πέφτω έξω.

Όπως ανεβαίνει ο δρόμος βλέπω στα δυτικά τη λίμνη των Ιωαννίνων και στα ανατολικά την καρδιά της Πίνδου και τον Λάκμο σε πρώτο πλάνο.

img6406copy.jpg

img6407copy.jpg

Σκηνή ορειβατών. 433222.gif

img6408copy.jpg

img6565copy.jpg

Αγνοώ οποιαδήποτε διασταύρωση δεν πάει βόρεια. Θέλω να φτάσω κάτω από την κορυφή Περιστέρι (2295m) και να κατέβω στο χωριό Καστρί δίπλα στο δρόμο Μέτσοβο-Ιωάννινα.

Αν μπορείτε όταν απαντάτε μην κουβαλάτε μαζί σας 15 φωτογραφίες γιατί χάνεται εντελώς η ροή του κειμένου. 616608.gif

Σε κάθε κατεύθυνση πλην της δυτικής υπάρχει μια θάλασσα από βουνοκορφές, ένα θέαμα συγκλονιστικό.

img6410copy.jpg

Το μόνο που υπάρχει στην περιοχή είναι αυτό το μνημείο, αφιερωμένο σε ένα ζευγάρι, χωρίς ημερομηνίες ή λεπτομέρειες. Θύματα του εμφυλίου ή κάτι άλλο;

img6412copy.jpg

Επίσης, υπάρχουν αγελάδες. Πολλές αγελάδες. Η δεξιότερη είναι το DRZ.

img6413copy.jpg

Μερικές επαγρυπνούν στα οδοφράγματα.

img6415copy.jpg

Μαγεία...

img6416copy.jpg

Μια μικρή λάκα ακριβώς κάτω από την κορυφή με το όμορφο όνομα Τσουκαρέλα. Λίγα δευτερόλεπτα πριν απογειωνόταν από εκεί ένας αετός!

img6417copy.jpg

Σε μια διασταύρωση στρίβω πιο αριστερά από όσο θα έπρεπε και αντί να πάω στο Καστρί αρχίζω να κινούμαι σε ένα δρόμο που μοιάζει όλο και λιγότερο με δρόμο. Αρχίζω να πιστεύω ότι θα πέσω σε αδιέξοδο αλλά με κάποιον τρόπο συνεχίζει να κατεβαίνει, μέχρι που φτάνω σε μια στάνη.

img6419copy.jpg

Κάτι λιγότερο από 10 σκυλιά αρχίζουν να έρχονται προς το μέρος μου και ετοιμάζομαι για τη συνήθη διαδικασία αποφυγή τους (τα πλησιάζω ήρεμα, φρενάρω λίγα μέτρα πριν διασταυρωθούμε, αυτά στέκονται για ένα δευτερόλεπτο αμήχανα και ξαφνικά γκαζώνω και εξαφανίζομαι) αλλά ευτυχώς τους βάζει τις φωνές ο βοσκός και με καλεί για δεύτερη φορά σε μια μέρα να με κεράσει κάτι. 433222.gif

Πρόκειται για ένα ζευγάρι από το γειτονικό χωριό Γότιστα, εξαιρετικοί άνθρωποι που νιώθουν οι τελευταίοι ενός είδους που εξαφανίζεται αφού τα παιδιά δεν θέλουν να ζούνε έτσι. Μου είπαν ότι δεν έχει ξανακατέβει ποτέ κανείς από το δρόμο που ήρθα εκτός από έναν άλλον τσοπάνη. 903277.gif

Τροποποιήθηκε από τον Ο φυσικός

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Από τα ταξιδιωτικά που όλο και περισσότερο σπανίζουν........

Τάκη, άψογος.........

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Φέτα, αυγουλάκια και καφές αποτέλεσαν ένα από τα γλυκότερα γεύματα του ταξιδιού μου.

Ακολούθησε μια μικρή ξενάγηση στο εσωτερικό του λιτού δωματίου που μένουν το καλοκαίρι. Κουδούνια παντού. Τα μικρά για τα πρόβατα και τα μεγάλα για τους τράγους.

img6418y.jpg

Έρχεται η ώρα της αναχώρησης και ξαναπαίρνω την κατηφόρα μέχρι τη Γότιστα, μετά Σούτσο και τελικά Μεγάλο Περιστέρι. Ο δρόμος μέχρι το Μέτσοβο είναι γνωστός σε όλους σας και συνεχίζω για την τεχνητή λίμνη του ποταμού Αώου. Από εδώ ξεκινάει το μονοπάτι για τις περίφημες λίμνες Φλέγκα και το Αρκουδόρεμα. (Είπαμε, άλλη φορά).

img6421copy.jpg

img6425copy.jpg

img6428copyq.jpg

img6430copyd.jpg

Αν ήταν νωρίτερα θα χωνόμουνα στο δάσος και θα έφτανα στη Βωβούσα με κάποιον τρόπο. Δυστυχώς, έχει σχεδόν βραδιάσει και ακολουθώ τις πινακίδες λίγο πριν το φράγμα προς το όμορφο χωριό. Πρόκειται για μια αρχικά χωμάτινη και μετά ασφάλτινη διαδρομή που έχω ξανακάνει το 2003 και περνάει δίπλα από μια λίμνη με νούφαρα απίθανης ομορφιάς. 354640.gif

img6438copy.jpg

img6440copyf.jpg

img6441copy.jpg

Τροποποιήθηκε από τον Ο φυσικός

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Φτάνω στη Βωβούσα βράδυ και κατευθύνομαι σε κάποια δωμάτια που είχα μείνει παλιότερα. Βρίσκω ένα μονόκλινο με 25 ευρώ και αποφασίζω να μείνω μέσα. Θα δω το χωριό το πρωί. Το υπόλοιπο βράδυ περιλαμβάνει μπανάκι-μανάκι, φέτα και ψωμί στην υγειά των απανταχού φιλόξενων βοσκών, μελέτη χάρτη και γλυκό ύπνο.

Η Βωβούσα (υψόμετρο 970m) διασχίζεται από τον Αώο, είναι πνιγμένη στο πράσινο και έχει ένα γεφυράκι κόσμημα. Εδώ 5-6 οχυρωμένοι αστυφύλακες και μια χούφτα φαντάροι σταμάτησαν την ιταλική επίθεση μέχρι να έρθουν οι ενισχύσεις στις 4 Νοεμβρίου του 1940.

img6442copy.jpg

img6445copy.jpg

img6447copy.jpg

Πολλά χελιδόνια φωλιάζουν στο καμπαναριό.

img6443copy.jpg

img6450copy.jpg

Το προαύλιο του ναού του χωριού.

img6451copy.jpg

img6452copy.jpg

Λίγο πριν το χωριό, όπως έρχεστε από Γρεβενίτι θα δείτε αυτό το γεφύρι στα αριστερά σας.

img6453copy.jpg

Αρματώνω το DRZ και συνεχίζω για βόρεια. Σήμερα θέλω να φτάσω στο Γράμμο. Κατευθύνομαι προς τα χωριά Περιβόλι και Αβδέλλα. Ο δρόμος αρχικά καλή άσφαλτος ελίσσεται σε πυκνό δάσος και αργότερα γίνεται χωματόδρομος που κινείται σε ένα παράξενο τοπίο με εναλλαγές δάσους και γυμνών ραχών.

img6455copy.jpg

Ακολουθώ μια διασταύρωση προς Βάλια Κάλντα. Η βλάστηση γίνεται ξανά οργιώδης.

img6459copy.jpg

Όπως περίμενα καταλήγω σε αδιέξοδο. Από εδώ αρχίζει -εναλλακτικά- το μονοπάτι για το Αρκουδόρεμα. Δεν βαριέσαι ποτέ στην Ελλάδα.

Επιστρέφω στο δρόμο για Περιβόλι και κοντοστέκομαι σε αυτό το κεραυνοβολημένο δέντρο. Δέος. Θυμάμαι στην πρώτη ανάβαση στις λίμνες Φλέγκα μια ατελείωτη σειρά από κουφάρια κεραυνοβολημένων ρόμπολων. Εδώ πάνω η κακοκαιρία είναι σοβαρή υπόθεση...

img6457copy.jpg

Το χωριό Περιβόλι χαμένο και χωμένο στο δάσος.

img6460copy.jpg

Τα χωριά Περιβόλι και Αβδέλα έχουν ένα αρχιτεκτονικό χαρακτηριστικό που τα ασχημαίνει πολύ στα μάτια μου. Ένα χαρακτηριστικό που απαντάται σε πολλά χωριά του ανατολικού Ζαγορίου και των Γρεβενών. Οι στέγες αντί για πλάκες ή κεραμίδια έχουν ελενίτ σε κόκκινο χρώμα. Κατανοώ το θέμα του κόστους και της ευκολίας αλλά πρόκειται για αισθητικό ατόπημα που ακυρώνει την ομορφιά όλου του χωριού.

Αρκετά με την γκρίνια όμως. Ανάμεσα σε Περιβόλι και Αβδέλα υπάρχει αυτή η πινακίδα:

[img6461copy.jpg

Πρόκειται για τμήμα αμαξιτής οδού των ρωμαϊκών χρόνων που όμως δεν κατάφερα να βρω. 646995.gif

Εσείς όμως μπορείτε να τη δείτε στη σελίδα 13 εδώ.

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Λίγο παρακάτω ακολουθώντας μια λιτή πινακίδα καταλήγω στο εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας, χαμένο μέσα σε πυκνό δάσος.

img6465copy.jpg

img6462copy.jpg

Περνώ από το χωριό Αβδέλα, λίγο μετά το οποίο υπάρχει δίπλα στο δρόμο όμορφος χώρος αναψυχής με σκιά, πηγή και τραπέζια.

img6466copy.jpg

Τα επόμενα χωριά είναι το (η;) Λάβδα και η αρκετά γνωστή Σμίξη. Κάπου εκεί με συνοδεύουν για αρκετές εκατοντάδες μέτρα σωροί από ξύλα. Η υλοτομία είναι βασική πηγή εσόδων.

img6472copy.jpg

img6476copy.jpg

Το χιονοδρομικό κέντρο στη Βασιλίτσα έρημο όπως είναι φαίνεται παράταιρο τέτοια εποχή.

img6477copy.jpg

Στο ύψωμα της Αννίτσας υπάρχει μνημείο πεσόντων του 1940. Ο αριθμός των μνημονευόμενων νεκρών προκαλεί δέος, η αρχιτεκτονική του βασικού κτίσματος προκαλεί γέλια.

img6480copy.jpg

img6483copy.jpg

Ποιος σκέφτηκε να φτιάξει κτίσμα σε σχήμα κράνους (ή κρανίου);!

img6482copy.jpg

img6484copy.jpg

Συνεχίζω μέσα από ένα δαιδαλώδες πλέγμα χωματόδρομων που δεν είμαι σίγουρος αν θα ξανάβρισκα σήμερα με στόχο το χωριό Ζούζουλη και το Επταχώρι πάνω στον παλιό δρόμο Ιωαννίνων-Καστοριάς. Κυκλοφορούν πολλά φορτηγά με χώματα και μάλλον κάποιος νέος δρόμος ετοιμάζεται εκεί κοντά.

Η Ζούζουλη είναι μικρό αλλά φροντισμένο χωριό. Μια πινακίδα με πληροφορεί για...ένα γεφύρι. Πώς να αντισταθώ;

img6488copy.jpg

Μετά από 3 κατηφορικά και σχετικά δύσκολα χιλιόμετρα καταλήγω στο Ζουζουλιώτικο ποτάμι και στο πρόσφατα αναπαλαιωμένο γεφύρι.

img6495copy.jpg

img6496copy.jpg

img6490copy.jpg

Δίπλα στο γεφύρι ένας αναπαλαιωμένος νερόμυλος έχει δεχθεί τις "ανακαταστροφώσεις" από κάποιους απολίτιστους. Κρίμα στα έξοδα και τον κόπο.

img6489copy.jpg

img6494copy.jpg

Η μυλόπετρα. Λείπει όλος ο υπόλοιπος μηχανισμός. Μάλλον ξηλώθηκε...

img6493copy.jpg

img6492copy.jpg

Συνεχίζω για Επταχώρι (άσφαλτος πια) και λίγο πριν φτάσω εκεί συναντώ ακόμα ένα όμορφο γεφύρι. Το γεφύρι του Κουτσιουμπλή με μήκος 33m και ύψος 8m έχει και αυτό αναπαλαιωθεί πρόσφατα και είναι πανέμορφο. Οι αρκάδες και το ανακουφιστικό άνοιγμα ολοκληρώνουν την υπέροχη εικόνα.

img6499copy.jpg

img6500copy.jpg

img6501copy.jpg

img6502copy.jpg

img6503copy.jpg

Στο Επταχώρι ο χάρτης μου δείχνει βενζινάδικο. Χρειάζομαι βενζίνη επειγόντως ώστε να ανέβω σήμερα στον Γράμμο από Αετομηλίτσα και να μη χρειαστώ βενζινάδικο μέχρι αύριο το βράδυ. Δυστυχώς, λόγω της Εγνατίας οδού το βενζινάδικο έχει κλείσει. Σχεδόν κανείς δεν χρησιμοποιεί πια το δρόμο από ότι μου είπε ένας ντόπιος που συνάντησα στο γεφύρι (και ο οποίος με παρότρυνε να παντρευτώ γιατί είμαι μεγάλος πια).

Το μόνο βενζινάδικο στην περιοχή είναι στο Νεστόριο, 30 χιλιόμετρα μακριά. Το πρόγραμμα αλλάζει. Θα ανέβω στο Γράμμο από το Νεστόριο και θα γυρίσω από Αετομηλίτσα. Η διαδρομή περνάει μέσα από το βουνό Βόιο και είναι εξαιρετική, αν ξεχάσουμε ένα μεγάλο μέρος του δάσουν που έχει καεί αλλά αναγεννάται γρήγορα. Το Νεστόριο το ξέρω μόνο από το river party. Αν και οι μεσημεριανές ώρες δεν είναι οι καλύτερες για να αναδειχθεί η ομορφιά ενός μέρους, το Νεστόριο μου άρεσε αρκετά. Κτισμένο σε ωραίο σημείο σε λόφο και με τον Αλιάκμονα στα πόδια του έχει αρκετά ωραία παλιά σπίτια και μια άνεση χώρων. Βάζω βενζίνη και κατευθύνομαι προς το χώρο του river party για να δω αν μπορώ να στήσω τη σκηνή μου.

Πολύς κόσμος κάνει μπάνιο στο ποτάμι, παιδάκια τρέχουν, οικογένειες κάνουν πικνίκ. Όμορφες εικόνες αλλά δεν είναι ήσυχα και αποφασίζω να συνεχίσω προς το χωριό Πεύκο, στην "είσοδο" του Γράμμου.

Γεφύρι στο χώρο του river party.

img6505copy.jpg

Η διαδρομή ελίσσεται υπέροχα παράλληλα με τον Αλιάκμονα, πρόσφατα ασφαλτοστρωμένη.

img6507copy.jpg

Αριστερά του δρόμου ο χάρτης της Ανάβασης δείχνει ένα έρημο χωριό (από τα πολλά που έχει ο Γράμμος λόγω του εμφυλίου) την Περιστερά. Αποφασίζω να το ψάξω, με συγκινούν τα έρημα χωριά πόσο μάλλον εκείνα που εξαφανίστηκαν εν μέσω ενός απερίγραπτου πράγματος όπως ένας εμφύλιος πόλεμος.

Ο δρόμος φτάνει πρώτα στο Γκυκονέρι (παλαιότερο όνομα Δράνοβο), έναν μικρό οικισμό.

Και εδώ μνημόσυνο...

img6508copy.jpg

Οι προσπάθειες για την Περιστέρα πέφτουν στο κενό. Το αδηφάγο δάσος δεν με αφήνει να βρω τίποτα.

img6510copy.jpg

Αργότερα μου είπαν ότι μόνο με κάποιον που ξέρει μπορείς να βρεις κάποια χαλάσματα μέσα στο δάσος. Χαλάσματα που κάποτε ήταν το χωριό.

Γυρνώ στο Γλυκονέρι και προσπαθώ να βγω στον Πεύκο από άλλον χωματόδρομο. Πάλι τζίφος! Μια ατελείωτη σειρά από πεσμένα δέντρα κλείνει το δρόμο. Περνώ τα πρώτα 2,3 αλλά δεν έχει νόημα.

img6514copy.jpg

Επιστροφή, λοιπόν, στον κεντρικό δρόμο και καρφί για τον Πεύκο, όπου και θα μείνω απόψε. Πόσο μου άρεσε αυτό το χωριουδάκι. Ίσως να έφταιγε το φως του Ήλιου που έδυε, ίσως η χαρά μου που έφτανα στον Γράμμο, ίσως να μην είμαι αντικειμενικός αλλά δεν με νοιάζει. Αυτό το χωριουδάκι μίλησε στην καρδιά μου.

img6515copy.jpg

Έστησα τη σκηνή μου στο προαύλιο της εκκλησίας...

img6516copy.jpg

...και άρχισα να περπατώ στα σοκάκια ανεβαίνοντας στο ψηλότερο σημείο του χωριού...

img6517copy.jpg

...όπου κάποτε υπήρχε ένα φυλάκιο του στρατού...

img6518copy.jpg

img6519copy.jpg

...και τώρα έμεναν μετανάστες εργάτες. Ακριβώς από έξω έβοσκε ένα κοπάδι αγελάδες.

img6520copy.jpg

Ο βοσκός και ιδιοκτήτης τους, ο Αντώνης, ήταν η καλύτερη γνωριμία που έκανα σε όλο το ταξίδι. Κατάφερα να μην έχω ούτε μια φωτογραφία του, κατάφερα να χάσω το τηλέφωνό του, μάλλον δεν έχω κανέναν τρόπο να τον ξαναβρώ αλλά εύχομαι να είναι καλά. Θυμάμαι ότι είναι από το χωριό Καναλάκι της Ηπείρου και αυτό ίσως να είναι ένα στοιχείο. Καλοσυνάτος άνθρωπος, απλός και ντόμπρος με συνόδευσε στο φαγητό στο μοναδικό ταβερνάκι του χωριού. Φεύγει κάθε καλοκαίρι από το Καναλάκι με το κοπάδι του σε φορτηγό, το αμολάει στον Γράμμο και στα γύρω βουνά και το συνοδεύει περπατώντας για βδομάδες. Κοιμάται δίπλα στις αγελάδες του, τις ξέρει μία προς μία, τους κάνει τις ενέσεις τους όταν είναι άρρωστες, τις ξεγεννά. Νιώθω σαν χαζό παιδί της πόλης που με εντυπωσιάζουν όλα αυτά, μάλλον υπάρχει πολύς κόσμος που ζει κάπως έτσι, αλλά απόλαυσα τη συζήτησή μας πολύ.

Τροποποιήθηκε από τον Ο φυσικός

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Περισσότερα για τον Πεύκο.

Την επόμενη μέρα ξύπνησα νωρίς. Πίστευα ότι θα είναι η ομορφότερη μέρα της διαδρομής και είχα δίκιο. Το σχέδιο είναι να κινηθώ στη καρδιά του βουνού, να επισκεφθώ τη μονή του Αγίου Ζαχαρία, το χωριό Γράμμο ή Γραμμούστα, την -μυθική στα αυτιά μου- λίμνη Γκίστοβα, την λίμνη Μουτσάλια στις Αρένες και βέβαια τα δάση.

img6524copy.jpg

Πρώτη στάση στο χιλιοφωτογραφημένο εκκλησάκι της Παναγίας που έκτισε ο 1ος λόχος του 592 τάγματος το 1948, στην κορύφωση του εμφυλίου.

img6525copy.jpg

img6526copy.jpg

img6527copy.jpg

img6529copy.jpg

Να βάλουμε και καμιά του DRZ, ε; Σας αρέσουν τα καθαρόαιμα χωμάτινα λάστιχα; 500908.gif

img6528copy.jpg

Προχωρώ προς Γράμμο και απολαμβάνω τη θέα προς τον κύριο όγκο του βουνού. Ο δρόμος αργότερα θα περάσει μέσα από το κενό που βλέπετε στο βάθος.

img6530copy.jpg

Σε μια παράκαμψη στο δρόμο για το Γράμμο και πολύ βαθειά μέσα στο δάσος, ουσιαστικά στη μέση του πουθενά βρίσκεται η μονή του Αγίου Ζαχαρία, ευτυχώς αναπαλαιωμένη.

Αντιγράφω από εδώ.

"Σε μια απομακρυσμένη και εγκαταλειμμένη περιοχή του Γράμμου σώζεται ένα μοναχικό κτίσμα, ο ναός του Αγίου Ζαχαρία. Κάποτε, ήταν καθολικό μονής που είχε οργανική σχέση και με τη μονή της Τσούκας. Σήμερα, έχει απομείνει μόνο το κτίσμα του ναού σε κακή κατάσταση. Διακρίνονται, ωστόσο, τα ίχνη των κελιών, ενώ ο νάρθηκας είναι μισοερειπωμένος.

Το ίδιο το κτίσμα είναι μια πολύ όμορφη κατασκευή, που ανήκει στον τύπο του εγγεγραμμένου σταυροειδούς μετά τρούλλου ναού. Εδώ δούλεψαν κτιστάδες της ηπειρωτικής σχολής, που διακρίνονται για την προσεγμένη δουλειά τους και τον έντεχνο τρόπο στέγασης με πέτρινες πλάκες.

Εσωτερικά, ο ναός είναι κατάγραφος με τοιχογραφίες και ένα πλούσιο εικονογραφικό πρόγραμμα, το οποίο περιελάμβανε όλες τις αναζητήσεις της μεταβυζαντινής τέχνης. Δυστυχώς, όμως, μεγάλα τμήματα των τοιχογραφιών αυτών έχουν καταστραφεί από πυρκαγιά.

Ορισμένες μορφές αγίων και μικρά τμήματα παραστάσεων που σώζονται, πιστοποιούν την αξία των καλλιτεχνών που δούλεψαν σ' αυτή την εικονογράφηση. Η ζωγραφική αυτή είναι του 17ου αιώνα. Αυτό επιβεβαιώνεται από μια επιγραφή που υπάρχει στη νότια πλευρά, πάνω από ένα παράθυρο."

Να προσθέσω ότι είχε λειτουργήσει σαν νοσοκομείο των ανταρτών στον εμφύλιο και σήμερα -εννοείται- οι εναπομείνασες αγιογραφίες είναι κατάσπαρτες με αναμνηστικά χαράγματα του κάθε 10537.gif

img6531copyx.jpg

img6534copy.jpg

img6536copy.jpg

img6538copy.jpg

img6540copy.jpg

img6544copy.jpg

Κτητορική επιγραφή που δυστυχώς δεν καταλαβαίνω τι λέει.

img6545copy.jpg

img6547copy.jpg

img6548copy.jpg

img6551copy.jpg

img6553copy.jpg

Μια φιλόξενη κορομηλιά στην αυλή του ναού με κέρασε ένα αξέχαστο πρωινό.

img6554copy.jpg

Οι δρόμοι στον Γράμμο είναι κάπως έτσι:

img6556copy.jpg

Σε μια στροφή του δρόμου συναντώ την προτομή του Πέτρου Κόκκαλη, γιατρού και πατέρα του Σωκράτη Κόκκαλη (του γνωστού). Ο Πέτρος Κόκκαλης ήταν γιατρός του ΔΣΕ.

img6557copy.jpg

Λίγο παρακάτω λίγα ερείπια είναι ότι απέμεινε από τον οικισμό Βέρτινικ.

img6559copy.jpg

img6558copy.jpg

Και να το χωριό Γράμμος! Το ποτάμι που βλέπετε είναι ο Αλιάκμονας στα σπάργανά του!

img6562copy.jpg

Το χωριό δεν είναι όπως το περίμενα. Έχει γνωρίσει "ανάπτυξη" με ξύλινα σπίτια τύπου Ελβετίας. Ουδέν σχόλιον. Φαντάζομαι τι θα γίνει όταν σύντομα η άσφαλτος φτάσει μέχρι εδώ (το 2010 σταματούσε στον Πεύκο). Η ερειπωμένη από τον εμφύλιο εκκλησία, ανακαινίζεται και όταν με το καλό ξαναπάω θα την απολαύσω με στέγη. Αλλά για αυτά σε λίγο. Τώρα περνώ το χωριό και αρχίζω να ανηφορίζω προς την κορυφογραμμή μέχρι να βρω πινακίδες για τη λίμνη Γκιστόβα.

Εξαίσια αλπικά λιβάδια παντού.

img6563copy.jpg

img6566copy.jpg

img6567copy.jpg

img6569copy.jpg

Μόλις συναντήσω τις πινακίδες αφήνω το DRZ, βάζω κατάλληλα παπούτσια και αρχίζω το περπάτημα. Θα χρειαστώ κάιτ λιγότερο από μια ώρα για την Γκιστόβα, την ψηλότερη λίμνη της Ελλάδας στα 2365m! Βρίσκεται ακριβώς πάνω στα σύνορα Ελλάδας-Αλβανίας μοιρασμένη στα δύο! Από εκεί το μονοπάτι συνεχίζει πάνω στην κορυφογραμμή για την κορυφή του Γράμμου, την Τσούκα Πέσικ στα 2520m, χάρη στην οποία ο Γράμμος είναι το τέταρτο ψηλότερο βουνό της Ελλάδας. Δυστυχώς, δεν έχω χρόνο για την κορυφή.

img6570copy.jpg

Πολύ κατατοπιστικές πινακίδες ανά 500m.

img6571copy.jpg

img6572copy.jpg

img6573copy.jpg

Τροποποιήθηκε από τον Ο φυσικός

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Μετά από έναν αυχένα η λίμνη ξανοίγεται μπροστά μου. Δεν είναι μεγαλύτερη από ένα γήπεδο ποδοσφαίρου και υπάρχει χάρη σε μια μικρή λάκα που σχηματίζεται στην κορυφογραμμή. Είναι υπέροχη! 433222.gif

img6575copy.jpg

img6576copyd.jpg

Ένα κοπάδι πρόβατα βόσκει στην αλβανική πλευρά του βουνού.

img6578copy.jpg

img6579copy.jpg

Τσιμεντένια πυραμίδα που ορίζει τη συνοριογραμμή! Μπήκα και στην Αλβανία λίγο, μου αρέσει να επισκέπτομαι ξένες χώρες. 903277.gif

img6583copy.jpg

img6584copy.jpg

Χωρίς πολωτικό φίλτρο.

img6586copy.jpg

Με πολωτικό φίλτρο.

img6587copy.jpg

Κάπου στο βάθος διακρίνονται χωριά στην Αλβανία.

img6588copy.jpg

Η επιστροφή, που έγινε με μισή καρδιά, ήταν εύκολη και σύντομη.

img6590copy.jpg

img6591copyy.jpg

img6592copy.jpg

Μια πηγή (από τις πάμπολλες που σιγά σιγά γεννούν τον Αλιάκμονα) πνιγμένη στη βλάστηση.

img6594copy.jpg

Επιστρέφω στο DRZ και αλλάζω ρούχα. Από ορειβάτης ξαναγίνομαι χωματο-οδηγός. Επιστρέφω στο χωριό Γράμμο και πριν τσιμπήσω κάτι στο συμπαθητικό ταβερνάκι του χωριού επισκέπτομαι τον έρημο ναό, χτυπημένος κι αυτός από τον εμφύλιο.

Δύο αλβανοί τεχνίτες της πέτρας ανασταίνουν το εκκλησάκι.

img6595copy.jpg

img6599copy.jpg

img6598copy.jpg

Αντιγράφω από http://www.vlachs-po...praktika_7.html

«Η εκκλησία της Παναγιάς όπου ερείπια υπάρχουν και σήμερα ήταν ρυθμού βασιλικής, γύρω στις πλευρές είχε πολεμίστρες για να αντιμετωπίζουν τις επιθέσεις των Τουρκαλβανών. Η εικόνα της Παναγιάς της "Οδηγήτριας" ζωγραφισμένη στην Βενετία πριν 400 χρόνια βρίσκεται σήμερα στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής του Αργους Ορεστικού. Κάθε χρόνο οι Γραμμουστιάνοι την ανεβάζανε πάνω σε ειδικό άλογο ντυμένη με κόκκινο βελούδο με χρυσά σιρίτια την τοποθετούσαν στην εκκλησιά της Παναγιάς για όλο το καλοκαίρι και μετά με τον ίδιο τρόπο την κατέβαζαν όταν έφευγαν για τα χειμαδιά. Στη Βενετία είναι επίσης τυπωμένο και το Ιερό Ευαγγέλιο της Παναγιάς της Γράμμουστας. Μπορούμε να διαβάσουμε «Εν Ενετίησιν 1748». Το ευαγγέλιο δείγμα υψηλής βενετσιάνικης αισθητικής, είναι θαυμάσια εικονογραφημένο και φέρει παραστάσεις από τη ζωή του Χριστού και από τους Ευαγγελιστές.

Ο ναός μετά την καταστροφή του εμφυλίου ερημώθηκε. Η πέτρα με τον τρόπο που είναι τοποθετημένη μας δείχνει την μεγαλοπρέπεια του. Ερείπια υπάρχουν μέχρι σήμερα και δίπλα έχει χτιστεί μικρός ναΐσκος για τις ανάγκες της λειτουργίας. Μεγάλη είναι η συρροή του κόσμου την ημέρα του 15 Αύγουστου. Με τα προσφορά τους, το λάδι και το κρασί γιορτάζουν την Παναγιά.»

Επιστρέφω προς τον Πεύκο αλλά σε αυτή τη διασταύρωση στρίβω δεξιά, προς τη λίμνη στις Αρένες και την Αετομηλίτσα.

img6603copy.jpg

Ανοιχτά λιβάδια εναλλάσσονται με πυκνά δάση μαύρου έλατου. Οι αγελάδες δεν κατανοούν τη διαφορά και βρίσκονται παντού.

img6605copy.jpg

img6608copy.jpg

Προσεγμένες κατατοπιστικές πινακίδες δίνουν πληροφορίες για την πανίδα και τη χλωρίδα του βουνού.

img6609copy.jpg

img6611copy.jpg

Η διαδρομή λες και είναι βγαλμένη από τα όνειρά μας.

img6614copy.jpg

Και εκεί που λέω δεν μπορεί να γίνει πιο όμορφο φτάνω στη λίμνη!

img6615copyc.jpg

img6622copy.jpg

img6619copy.jpg

img6621copy.jpg

img6623copy.jpg

Η λίμνη Μουτσάλια στην τοποθεσία Αρένες (ή και λίμνη Αρένες) είναι ένα παραμυθένιο τοπίο και επιπλέον περιβάλλεται από όμορφα φτιαγμένους χώρους αναψυχής. Εντός της ζούνε ανάμεσα σε άλλα αμφίβια οι αρκετά σπάνιοι και πολύ όμορφοι Αλπικοί Τρίτωνες.

img6625copy.jpg

Αντιγράφω από τη Wikipedia

«Ο Αλπικός Τρίτωνας που μοιάζει με μικρό δράκο, είναι ένα αμφίβιο με μήκος 8 - 12 εκ. με γκρίζα - καστανόμαυρη ράχη και κοκκινωπή κοιλιά χωρίς κηλίδες. Είναι ένα από τα τρία είδη τριτώνων της Ελλάδας. Ζει σε λίμνες αλλά και σε νερόλακκους χωρίς πολλή βλάστηση στην υψηλή ορεινή ζώνη. Απαντάται πάντα μέσα στο νερό ή σε υγρές θέσεις κοντά σε αυτό. Τρέφεται με διάφορα υδρόβια ασπόνδυλα. Ξεχειμωνιάζει μέσα στο νερό ή κρυμμένος κάτω από πέτρες, ρίζες κλπ.

Ο αλπικός τρίτωνας είναι και ένα από τα είδη άγριας ζωής που προστατεύονται από την ελληνική νομοθεσία και με τα οποία ασχολείται και η περιβαλλοντική οργάνωση Αρκτούρος.»

Σχετικά εύκολα βρίσκω μερικούς και τους θαυμάζω. Έχω ξαναδεί στις Δρακόλιμνες σε Τύμφη και Σμόλικα και κάθε φορά χαίρομαι σαν μικρό παιδί. Λίγο αργότερα πιάνω κουβέντα με μια περιπολία συνοριοφυλάκων, από τις αρκετές που είδα, και με ενημερώνουν ότι αρκετοί επισκέπτες της λίμνης αιχμαλωτίζουν τρίτωνες, έτσι για πλάκα, και τους βάζουν σε βάζα με νερό όπου βέβαια πεθαίνουν. Πάντα, μα πάντα, η σύγχρονη Ελλάδα βρίσκει έναν τρόπο να με εκνευρίζει-πληγώνει-απογοητεύει. Πόση βλακεία χωράει σε ένα βάζο τελικά;

Συνεχίζω τη διαδρομή, παράλογα στεναχωρημένος αν σκεφτεί κανείς πόση ομορφιά είδαν τα μάτια μου, και φτάνω στην Αετομηλίτσα ένα μικρό χωριό που θα ήταν πολύ όμορφο αν δεν το είχε χτυπήσει η κατάρα του ελενίτ-στην-στέγη.

img6626copy.jpg

img6627copy.jpg

Η Αετομηλίτσα είναι κτισμένη κυριολεκτικά στην κόψη μιας τεράστιας κατολίσθησης. Ελπίζω να παραμείνει στη θέση της!

img6628copy.jpg

Τροποποιήθηκε από τον Ο φυσικός

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Στην Αετομηλίτσα καταλήγει ασφαλτόδρομος από το δρόμο Γιάννενα-Καστοριά αλλά μιας και ήρθα από χώμα θα συνεχίσω από χώμα για να πάω στο μνημείο εμφυλίου πολέμου στην κορυφή Γκέσος στα 2163m. Η διαδρομή αρκετά παραμελημένη αλλά όμορφη κινείται στο τυπική εναλλαγή λιβαδιού και δάσους.

img6632copy.jpg

img6633copy.jpg

img6635copy.jpg

Κάπου στο βάθος η Αετμηλίτσα μας χαιρετά.

img6637copy.jpg

Φτάνω στον Γκέσο, η θέα κόβει την ανάσα. Ο Ήλιος έχει χαμηλώσει και όπου κι αν κοιτάξω πλημμυρίζω από χαρά. Αλλά για αυτά σε λίγο.

Το μνημείο νόμιζα πως ήταν μνημείο συμφιλίωσης αλλά είναι μνημείο που έχει κτίσει ο στρατός για τη νίκη του. Μικρό το κακό, σκέφτηκα και άρχισα να το περιεργάζομαι. Η σημαία είναι ξύλινη και στηρίζεται σε μεντεσέδες. Όχι πολύ όμορφο αλλά απαραίτητο σε τέτοιο υψόμετρο και σε χειμερινούς ανέμους.

img6638copy.jpg

img6641copy.jpg

Ξάφνου βλέπω ένα στεφάνι. Έχει και μια κάρτα με αφιέρωση. Το έχει αφήσει ο μητροπολίτης Ιωαννίνων το πρωί της ίδιας μέρας. Συνειδητοποιώ ότι σήμερα είναι η επέτειος της λήξης του εμφυλίου. 28/8. Σαν σήμερα ο Ζαχαριάδης έδωσε την εντολή στα υπολείμματα των ανδρών του να υποχωρήσουν στο αλβανικό έδαφος. Απίθανη σύμπτωση, ούτε που το είχα σκεφτεί.

Διαβάζω την κάρτα και –για μια ακόμα φορά- σκέφτομαι πόσο δύσκολο είναι να μείνει πραγματικά πίσω ένας εμφύλιος πόλεμος κι ας έχουν περάσει πάνω από 60 χρόνια.

img6640copy.jpg

Ας επιστρέψουμε στη θέα…

Αυτή η εικόνα είναι στο μυαλό μου το εξώφυλλο όλου του ταξιδιού. Απλά ευτυχία…

img6642copy.jpg

Αυτό που βλέπετε είναι η κορυφογραμμή του Γράμμου. Αν ακολουθήσει κανείς το μονοπάτι θα βγει στην κορυφή του βουνού και μετά θα βγει στη λίμνη Γκιστόβα, εκεί που ήμουν πριν λίγες ώρες. Η διαδρομή που ακολούθησα έκανε ένα μεγάλο ημικύκλιο και με έφερε εδώ. Με τα πόδια από την κορυφογραμμή θα χρειαζόντουσαν περίπου 4-5 ώρες.

Πανέμορφα αλπικά λιβάδια.

img6644copy.jpg

img6647copy.jpg

Παρατηρώ ότι το μονοπάτι είναι –για όσο βλέπω- ένας στενός χωματόδρομος και αποφασίζω να το ακολουθήσω όσο μπορώ. Και αυτό ήταν η αρχή της πιο παράξενης μίνι περιπέτειας του ταξιδιού…

img6646copy.jpg

Ξεκινώ, λοιπόν, να ακολουθώ το μονοπάτι και μετά από 500 περίπου μέτρα ξεπηδούν μέσα από τα ψηλά ξερά χόρτα 4 ελαφρώς γιγαντιαία και κάπως τρομακτικά αρκουδόσκυλα τα οποία γεμάτα χαρά με παίρνουν στο κυνήγι. Τα χρειάστηκα. Αφενός αιφνιδιάστηκα και από καθεστώς απόλυτης χαράς βρέθηκα σε mode τρεχάτε ποδαράκια μου, αφετέρου δεν ξέρω αν το μονοπάτι θα γίνει αδιάβατο πριν τα σκυλιά εγκαταλείψουν το χόμπυ τους. Φανταζόμουν να πρέπει να σταματήσω και να κάνω επιτόπου στροφή με 4 σκυλάκια γύρω μου και δεν μου άρεσε καθόλου. Ευτυχώς μετά από καμιά κατοσταριά μέτρα και ενώ έχω βρει οδηγικές τεχνικές που αγνοούσα τα σκυλιά σταματούν. Συνεχίζω για 200 ακόμα μέτρα, βεβαιώνομαι ότι είμαι μόνος, κάνω αναστροφή, σβήνω κινητήρα και αναδιοργανώνομαι. Πρέπει να ξαναπεράσω δίπλα τους. Γμτ.

Βγάζω και μια φωτογραφία, έτσι για να θυμάμαι ή για να ξέρουν τι έγινε αυτοί που θα βρουν το πτώμα μου κάποια χρόνια αργότερα! 903277.gif Κάπου εκεί στο βάθος λιάζονται τα χρυσά μου τα κουταβάκια.

img6648copy.jpg

Το σχέδιο ετοιμάστηκε προσεκτικά. Κατηφορίζω με σβηστό κινητήρα για να μη δώσω στόχο και μόλις τα πλησιάζω στα 20 μέτρα βάζω μπρος (φαντάζεστε να με πρόδιδε η μίζα;) και σαν κάτοχος της απόκρυφης τεχνικής πατωσκυλιαπατωπετρεςδενσταματωγιακανενανλογο αποχαιρετώ τον Γκέσο και κατευθύνομαι προς τα Μαστοροχώρια (Πληκάτι, Χιονάδες κλπ) μια διαδρομή 20 περίπου χιλιομέτρων απόλυτης ερημιάς και πανέμορφης φύσης.

Φτάνω στο Πληκάτι με τον Ήλιο να έχει κρυφτεί πίσω από τις νότιες απολήξεις του Γράμμου.

img6649copy.jpg

Περνώ, δυστυχώς βιαστικά, από το Πληκάτι, τον Γοργοπόταμο και την Πυρσόγιαννη. Προσεγμένα χωριά, αξίζουν μια καλύτερη επίσκεψη στο μέλλον. Μετά την Πυρσόγιαννη ακολουθώ ένα χωματόδρομο μπας και βρω κάποιο καλό μέρος για διανυκτέρευση.

Μικρό εκκλησάκι στη διαδρομή.

img6652copy.jpg

Καταλήγω σε έναν χώρο που υπό άλλες συνθήκες θα έμενα με μεγάλη χαρά αλλά μόνος μου όχι. Πρόκειται για το εκκλησάκι της Παναγιάς των ξενιτεμένων! Οφείλει το όνομά της στο γεγονός ότι μέχρι εκεί συνόδευαν οι χωρικοί τους αγαπημένους τους που έφευγαν για τη ξενιτιά και εκεί τους αποχαιρετούσαν.

img6653copy.jpg

Τραπεζάκια, πηγή, σκίαστρο όλα είναι υπέροχα αλλά η γειτνίαση με τα σύνορα της Αλβανίας με πείθει να ψάξω για δωμάτιο στην Κόνιτσα, καμιά τριανταριά χιλιόμετρα νοτιότερα. Πράγματι βρίσκω ένα δωματιάκι έναντι 25 ευρώ και μετά από μια σύντομη, καθότι μοναχική, βόλτα για ένα σουβλάκι στο κέντρο, την πέφτω για ύπνο.

Το επόμενο πρωί μετά από ένα καφεδάκι φορτώνω το DRZ και ανεβαίνω σε σημείο με όμορφη θέα σε όλη την περιοχή.

Από αριστερά προς τα δεξιά βλέπετε το βουνό της Τραπεζίτσας (2024m), την Κόνιτσα, τον Αώο να ξεχύνεται ανάμεσα από την Τραπεζίτσα και τον όγκο της Τύμφης (με ψηλότερη κορυφή την Γκαμήλα στα 2497m) και δεξιά κάμπο της Κόνιτσας. Αργότερα ο Αώος θα ενωθεί με τον Βοϊδομάτη και τον Σαραντάπορο και θα μπουν στο αλβανικό έδαφος.

38249264.jpg

Άποψη του κάμπου της Κόνιτσας.

img6663copy.jpg

Κατευθύνομαι προς το χωριό Πηγή ή Πεκλάρι όπου υπάρχει όμορφο πέτρινο γεφύρι .

img6665copy.jpg

img6666copy.jpg

Το χωριό Πύλη και πίσω ο ορεινός όγκος της Τραπεζίτσας.

img6667copy.jpg

Μέσω χωματόδρομου βγαίνω σο δρόμο Κόνιτσα-Καστοριά και λίγο πιο βόρεια στα δεξιά μου συναντώ το γεφύρι στο Χάνι του Βέργου, ακριβώς δίπλα στο δρόμο. Γεφυρώνει το Σαραντάπορο.

img6676copyz.jpg

img6677copy.jpg

img6678copy.jpg

Στη συνέχεια κατευθύνομαι προς το εκκλησάκι της πάλαι ποτέ μονής του Οσίου Νικάνορα. Με τέτοιο όνομα πώς να το προσπεράσω;

Είναι κτισμένο πάνω σε μια εντυπωσιακή προεξοχή, ενώ υπάρχει και όμορφος χώρος αναψυχής.

img6674copy.jpg

img6668copy.jpg

img6673copys.jpg

img6672copy.jpg

Ο ποταμός Σαραντάπορος και το χωριό Εξοχή (Ζέλιστα).

img6669copy.jpg

Τροποποιήθηκε από τον Ο φυσικός

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Oι περιγραφες σου, ειναι απιστευτες... ευχαριστουμε.:)

Πολυ ομορφες φωτο και κειμενα.

Αν θελεις καποια στιγμη βγαλες μας ενα κοστολογιο του trip αυτου :)

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Το κοστολόγιο το αναφέρω στο τέλος του κειμένου. Σε 5 λεπτάκια τελειώνω. :cheers:

Πού να πάω;

img6675copy.jpg

Πουθενά!

Ακολουθώ πινακίδες για το μαύρο γεφύρι στην Πουρνιά. Τι είναι πάλι τούτο;

img6681copy.jpg

img6682copy.jpg

img6685copy.jpg

Ονομάστηκε έτσι από το μεγάλο βράχο που βρίσκεται δίπλα του. Εκεί υπάρχει μια παλιά και εντυπωσιακή εικόνα του Χριστού, για αυτό το γεφύρι λέγεται και γεφύρι του Παντοκράτορα.

img6684copy.jpg

img6683copy.jpg

img6686copy.jpg

Με γρήγορη οδήγηση περνώ την Αγία Παρασκευή και κάνω μια επιβεβλημένη στάση στη Σαμαρίνα, το ψηλότερο χωριό της Ελλάδας στα 1400m.

Ο επιβλητικός ναός της Σαμαρίνας.

img6687copy.jpg

img6690copy.jpg

img6696copy.jpg

Στην σκεπή του Ιερού έχει φυτρώσει ένα δέντρο!

img6691copy.jpg

Απέναντι από το ναό είναι το παλιό σχολείο.

img6697copy.jpg

img6688copy.jpg

Το χωριό από ψηλά.

img6699copy.jpg

Τροποποιήθηκε από τον Ο φυσικός

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Κάπου εκεί αποφασίζω να πάω σερί μέχρι το Καινούργιο, οπότε δρόμο παίρνω δρόμο αφήνω: Φιλιπαίοι, Μαυραναίοι, εργοστάσιο ξυλείας…

img6700copy.jpg

…Βενέτικος ποταμός…

img6701copy.jpg

…Γρεβενά και μέσω κάποιων απίθανων χωριών φτάνω Τρίκαλα και από εκεί το πιο βαρετό κομμάτι της διαδρομής μέχρι το Καινούργιο, όπου και ύπνος.

Η μέρα της επιστροφής γίνεται πιο ευχάριστη χάρη σε ένα ραντεβού που δίνουμε με τον Vvag στις Ερυθρές για να κάνουμε τη πρώτη βόλτα με το νεοαποκτηθέν –τότε- DRZ του. Πάνε δύο χρόνια που το έχεις!

img6704copy.jpg

Πόσες φορές έχω περάσει από το φρούριο των Ελευθερών και ποτέ δεν έχω σταματήσει. Ε, ήρθε η ώρα!

img6705copyj.jpg

img6706copy.jpg

Βρείτε τον Vvag στην εικόνα.

img6707copy.jpg

img6709copy.jpg

Κλασικά…

img6710copy.jpg

img6711copy.jpg

img6720copy.jpg

img6723copy.jpg

Όμορφη εικόνα από την επιστροφή, κάπου κοντά στο Πάνακτο.

img6724copy.jpg

Ελπίζω να μπόρεσα να σας μεταφέρω ένα μικρό τμήμα από όσα είδα και ένα ελάχιστο από όσα αισθάνθηκα και έμαθα. Αν όλα πάνε καλά θα κάνω κάτι παρεμφερές και αυτό το καλοκαίρι.

Λίγοι αριθμοί: χιλιόμετρα 2200, συνολικό κόστος 350 ευρώ. 50 ευρώ για 2 διανυκτερεύσεις, περίπου 180-200 ευρώ για βενζίνη (πριν 2 καλοκαίρια) και τα υπόλοιπα για ένα γεύμα τη μέρα και 1-2 καφεδάκια.

:_hi:

Τροποποιήθηκε από τον Ο φυσικός

Μοιράσου αυτό το μήνυμα


Σύνδεσμος στο μήνυμα
Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Επισκέπτης
Απάντησε σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


×
×
  • Create New...