tzoutz 3.515 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 2 , 2011 Είναι καλοκαίρι του 1991. Ο αδερφός, ο κολλητός κι εγώ ακροβατούμε ανάμεσα στην ανεμελιά του σχολείου και τις υποσχέσεις του μέλλοντος. Το εφηβικό μας μυαλό όμως μονοπωλείται από δίτροχες, όχι δίποδες παρουσίες, από όνειρα για αγωνιστικές δάφνες, όχι ακαδημαϊκές ή επαγγελματικές. Το αίμα βράζει και λίγο πολύ διαισθανόμαστε όλοι ότι όλα τ΄άλλα κάποτε θα έρθουν, τώρα μας ενδιαφέρει ένα και μόνο πράγμα, τα μηχανάκια. Η Αγία Παρασκευή ήταν ένα πολύ όμορφο μέρος να μεγαλώνει κανείς εκείνη την εποχή. Οι πολυκατοικίες δεν είχαν ακόμα εξαφανίσει τις αυλές, τα αυτοκίνητα δεν είχαν καταλάβει κάθε σπιθαμή δρόμου, οι ιλουστρασιόν καφετέριες δεν είχαν εξαπλωθεί λαίμαργα πάνω στα πεζοδρόμια. Κάθε βράδυ γίνεται πανηγύρι στην πάνω πλατεία. Αγόρια και κορίτσια συρρέουν από κάθε γωνιά και αράζουν φτιάχνοντας πηγαδάκια στην πλατεία, στα παγκάκια, στα πεζούλια. Δεν υπάρχει Freddo, δεν υπάρχει internet. Και το κουβεντολόι συχνά συνεχίζεται έως το ξημέρωμα, είναι καλοκαίρι, ο αέρας μυρίζει όμορφα και η αυγή έρχεται πάντα αιφνιδιαστικά. Τα μηχανάκια ήταν από τα κύρια ενδιαφέροντα του χαρούμενου, πολύχρωμου πλήθους. Αλλα παρατεταγμένα στην πλατεία, άλλα να γεμίζουν με τις αλήτικες πιστονιές τους τον αέρα, ήταν πάντα εκεί, αντικείμενα πόθου αλλά και χλεύης, ποτέ αδιάφορα. Ολα τα ΄χε ο μπαξές, ψηλά, χαμηλά, δίχρονα, τετράχρονα, γυαλισμένα, καννιβαλισμένα. Τετρακύλινδρα αρούρια απέναντι στις δίχρονες μπανάνες [1], υπερηχητικά υδρόψυκτα δίπλα σε αρκουδόγκαζα αεροελαιόψυκτα [2], μονοκύλινδρα μπένετον τετράχρονα κόντρα στα λυσσασμένα κιτρινόμαυρα δίχρονα [3]. Ολα τα ΄χε ο μπαξές και όλα συναγωνίζονταν για τον θαυμασμό και την αγάπη μας, ανάμεσα σε ατελείωτες συζητήσεις, ιστορίες ψεύτικες και αληθινές, πειράγματα και βόλτες στον Καρέα, την Βούτα, τα Λιμανάκια. Το TDR250 του '89. Ο αδερφός, ο κολλητός κι εγώ έχουμε διαλέξει μία ιδιότυπη θέση μέσα σε αυτό το συνοθύλευμα. Κάθε βράδυ πάμε με τα πόδια στην πλατεία, στις βόλτες μας κουβαλάει κάνας έμπιστος φίλος, μερικές φορές παίρνουμε ακόμα και αυτοκίνητο. Δεν μας πειράζει που είμαστε αμήχανοι στον δρόμο, είμαστε μοτοκροσάδες, είμαστε αθλητές. Αναπνέουμε σκόνη και διχρονίλα, κάνουμε προπόνηση, πάμε σε αγώνες και παραλληρούμε βλέποντας τον συνομήλικο και φίλο μας Σταύρο Γεωργακόπουλο να χαραμίζει το σπάνιο ταλέντο του στις κακοτράχαλες πίστες του ελληνικού πρωταθλήματος. Δεν μας πειράζει που είμαστε αμήχανοι στον δρόμο, τα μηχανάκια μας περιμένουν στωικά στο γκαράζ να τα καβαλήσουμε και να πάμε Πετροκόρακα [4]. Και τι μηχανάκια ήταν αυτά. Μοντέλα 1991 το 1991, τα 125άρια μας ήταν φορτωμένα με ό,τι καλύτερο κυκλοφορούσε. Μέσα σε 3 χρόνια η τεχνολογία είχε κάνει άλματα τα οποία δεν έκανε μέσα στα επόμενα 20 κι εμείς μπορούσαμε να έχουμε στην διάθεση μας παραπάνω από 30 αξιοποιήσιμα άλογα στην ρόδα, αναρτήσεις 30 πόντων, φρενάρες, πρωτόγνωρη εργονομία, ακαμψία και λιλιπούτειο βάρος. Δίτροχη νιρβάνα, όλα τα άλλα ήταν απλά μπουρούχες. Το ΚΧ250 του '91. Κάθε Σάββατο και Κυριακή γίνεται πανηγύρι στον Πετροκόρακα. Δεν υπάρχει Αττική Οδός και η ευθεία που ανεβαίνει στο βουνό είναι άδεια. Αγιοπαρασκευιώτες, Παπαγιώτες, Χολαργιώτες έρχονται να αράξουν, να βολτάρουν, να χαζέψουν τους χωματερούς. Τα XR200 και τα παπιά κάνουν σούζες στην άσφαλτο όμως ο αδερφός, ο κολλητός κι εγώ έχουμε δουλειά. Η μάλλον προπόνηση. Χρόνος υπάρχει, φόβος δεν υπάρχει, το αίμα βράζει και γινόμαστε όλο και καλύτεροι. Μπορώ πια να πηδάω την Φρατζόλα απ΄άκρη σε άκρη. Μια σπασμένη τετάρτη θέλει και λίγη ψυχραιμία. Μπορώ πια να ξύνω τα μαρσπιέ μου στα μπέρμ. I rule, ακόμα και αν τρώω τα μούτρα μου περισσότερο απ΄τους άλλους δύο. Αντε όπου να ΄ναι να τρέξουμε και σε κάνα αγώνα να δούμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος. Ο Πετροκόρακας. Σε κάποια φάση υπέπεσε στην αντίληψη μας ένας εκκεντρικός που συχνά πυκνά έκανε την εμφάνιση του στα πιστάκια. Οχι μόνο ήταν γέρος, πάνω από 30 χρονών στα σίγουρα, αλλά καβάλαγε κι ένα ανεκδιήγητο μηχανάκι. Χρειάστηκε ψάξιμο για να μάθουμε οτί ήταν ένα KX250 μοντέλο του 1980. Δεν ξέραμε τι να πρωτοχλευάσουμε στις μεταξύ μας συζητήσεις. Το αερόψυκτο μοτέρ με τον απαράδεκτο ήχο που ούτε καν βαλβίδα ροπής είχε; Την διαδρομή της εξάτμισης; Τα θεέ-μου-πως-σταματάει ταμπούρα; Τα παναγία-βοήθα καλαμάκια στο πηρούνι ή τα πω-πω-θα-κοπεί-στα-δύο σωληνάκια στο πλαίσιο; Την ανύπαρκτη εργονομία ή την κωμική αισθητική αυτού του κατασκευάσματος που ήθελε να ονομάζεται αγωνιστική μοτοσυκλέτα μοτοκρός; Σαν να μην έφταναν όλα αυτά ο εκκεντρικός φορούσε ακόμα και στολή κατευθείαν από το ’80, τι διάολο, επίτηδες το έκανε; Γελάσαμε μία φορά, γελάσαμε δύο, μετά τον συνηθίσαμε. Ευτυχώς που πάντα πήγαινε στα Στενά, μία ασφυκτική διαδρομή ανάμεσα σε δέντρα, μακρυά από εκεί που συνήθως προπονούμασταν, και δεν μας ενοχλούσε. Το KX250 του '80. Με τον αδερφό και τον κολλητό έχουμε πια αποφασίσει να δουλέψουμε λίγο την τεχνική μας. Αφήσαμε την Φρατζόλα, το Χάσιμο, το Χωνάκι και είπαμε να κατακτήσουμε και τα Στενά. Μας είχε πει και ο Σταύρος ότι θα βοηθούσε και ας μην ήταν μοτοκρός, τι άλλο θέλαμε. Δύσκολα τα στενά. Χαμηλά τα λούκια, αλλεπάλληλες οι στροφές, βαθιά τα σαμάρια. Πολύ σύντομα έχω αγοράσει όλα τα αξιόλογα οικόπεδα, τα χέρια μου δεν υπάρχουν και η μύτη μου έχει αποκτήσει μία πληγή από στενή επαφή με ένα δέντρο το οποίο δεν έλεγε να φύγει από τον δρόμο μου το άτιμο. Αν και όπως πάντα σε καλύτερη κατάσταση από εμένα, σκούρα τα έχουν βρει αδερφός και κολλητός κι έχουμε πια αράξει και γλύφουμε τις πληγές μας. Ξαφνικά τον ακούμε. Μόνο αυτός παράγει αυτόν τον ήχο σε αυτό το βουνό. Ερχεται ο εκκεντρικός, θα διασκεδάσουμε και λιγάκι σε αυτό το πονεμένο διάλειμμα, άντε να δούμε τελικά και πόσο χάλιας είναι. Και πράγματι εμφανίζεται, μας γνέφει και μπαίνει στα Στενά. Κροταλίζει το αερόψυκτο μοτέρ, κροταλίζει η κόντρα του ταμπούρου, κροταλίζει η αλυσίδα, νομίζεις οτί θα σκορπίσει το πράσινο χρέπι με τόσες ανοχές που έχει αλλά αυτό εξαφανίζεται μέσα στα δέντρα και αφήνει πίσω του κροτάλισμα και διχρονίλα. Και ξαναεμφανίζεται μετά από ένα πλήρη κύκλο προτού το καταλάβουμε. - Ρε συ λες να κόβει δρόμο ο μπάρμπας και ξαναβγήκε τόσο γρήγορα; - Ωχ, φέτα μπήκε στο λούκι τον είδες; - Ρε συ αυτός δεν φρενάρει! - Ρε συ αυτός δεν κλείνει το γκάζι!! - Ρε συ αυτός είναι Αέρας!!! Εκείνη την ημέρα τον βαφτίσαμε ερήμιν του ‘Αέρα’. Κι έκτοτε όποτε τον ακούγαμε να έρχεται τρέχαμε στα Στενά να χορτάσουμε κροτάλισμα, να τον δούμε να περνάει ανάμεσα στα δέντρα σαν τον αέρα. Ισως υποσυνείδητα να είχαμε υποπτευθεί ότι αν σε 20 χρόνια η ζωή μας έφερνε στην θέση του θα είμασταν τυχεροί, όχι ως μοτοκροσάδες αλλά ως άνθρωποι. Αφιερωμένο στον αδερφό, τον κολλητό και φυσικά στον 'Αέρα' τον οποίο ποτέ δεν γνωρίσαμε και ας τον χαζεύαμε και ο οποίος ελπίζω να το διαβάσει. [1] Honda CBR400RR, το αρούρι, Suzuki RGV250 με το ψαλίδι σε σχήμα μπανάνας. [2] Kawasaki ZZR1100, το γρηγορότερο μηχανάκι παραγωγής της εποχής, Suzuki GSXR 1100, αεροελαιόψυκτο αλλά αρκουδόγκαζο. [3] Yamaha XT600 βαμμένο στα χρώματα της Benetton και πιο γρήγορο από τα σημερινά, Yamaha TDR 250, 50 δίχρονοι, δικύλινδροι ίπποι για το πρώτο SM παραγωγής. [4] Πετροκόρακας ονομαζόταν τότε η περιοχή στα πιστάκια Παπάγου, ίσως λόγω του λόφου ο οποίος ονομάζεται Κορακοβούνι. 34 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Messer 3.982 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 2 , 2011 Ευγε ρε μαν. Με γυρισες πολλα χρονια πισω. Λατρευω να θυμαμαι αυτα τα χρονια. Παροτι αμηχανος τοτε (εμπειρια μονο απο ενα town mate χρεπι φιλου) η ολη ατμοσφαιρα ηταν γαματη TDR250 η μεγαλη μου καψουρα τοτε Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
nsr 33 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 2 , 2011 Αυτη ειναι μια ανατριχιαστικη ιστορικη αναδρομη, στα παλια, για οσους προλαβαν και μη... Οσοι πιστοι οπως καμετε κανενα ποστ με φωτο ανα δεκαετια (π.χ. δικυκλα που εμειναν/γραφτηκαν στην ιστορια) Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Στησίλαος 236 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 2 , 2011 Ρε βαλτός είσαι, και ψήνομαι να πάρω ένα TDR250 άνευ εγγράφων για πλήρη ανακατασκευή σε βάθος χρόνου, για να του βγάλω πινακίδες αντίκας αργότερα... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
BlackmanGR 528 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 2 , 2011 +1 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
naftilos 4.505 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 2 , 2011 Μας έφτιαξες και σήμερα +1 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Giorgos.gr 260 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 2 , 2011 Ωραίος ρε tzoutz . Μας ταξίδεψες. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
peterpan 1.735 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 2 , 2011 Ανατριχιαζω με κατι τετοια λεμε Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
el-Gatto 555 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 2 , 2011 (τροποποιήθηκε) Αχ ρε παλιό-παιδο. Μ'έκανες να γεμισω το ποτηρι μου με παγο ,και να φτιάξω Ουζο-Πορτοκάλι για να πιω. Τι μου θυμισες τωρα...Ερμα μου νιάτα ,και πού?/ τσαλακωθηκατε... Δεν θα πω τιποτ΄αλλο ,γιατι δεν θελω να κουράσω. Θα σας δειξω μονο ,μερικες παλιες φωτογραφιες που εχω σκαναρει απο χαρτι. ΤDR250/R Αναμφισβητητα το ΚΑΛΥΤΕΡΟ μηχανακι της εποχης... ...και ισως το καλυτερο Γιαπανέζικο που εχω καβαλησει μεχρι τωρα. Το πήρα το 1991 ,εδω την 1η μέρα στα χερια μου ,χωρις πινακιδα ,εχοντας ηδη κανει απο το πρωι που το παρελαβα μεχρι το απογευμα ,500κατι κμετρα.... Κι εδω μερικοι απο τους τροπους που το "χάρηκα" δεόντος... Να'σαι καλα ,βρε φιλε μου...... Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 2 , 2011 από τον el-Gatto Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
ALX™ 3.016 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 3 , 2011 Μας έφτιαξες και σήμερα +1 Συμφωνώ και επαυξάνω!!! Όσο για το γμμένο το TDR, ήταν ο πρώτος μου παιδικός μου έρωτας. Ήταν το '89 όταν πρωτομπήκα στη σχολή και το έβλεπα εδώ κι εκεί και μου έτρεχαν τα σάλια. Σε μπλε/κίτρινο! Τι αρρώστια ήταν αυτή ρε παίδες? Δυστυχώς δεν κατάφερα να το αγοράσω ποτέ! :( Tότε που το ήθελα, δεν είχα λεφτά... κι όταν είχα τα λεφτά, ήδη είχε παλιώσει αρκετά και τα περισσότερα τα έβρισκα ταλαιωρημένα. Το μεγαλύτερο λάθος μου όμως ήταν ότι το οδήγησα μια φορά. Το είχε πάρει ένας φραγκάτος τότε συμμαθητής στη σχολή και μετά από πολύ προσπάθεια τον κατάφερα να μου το δώσει. Τι γκάζι ήταν αυτό στα χέρια μου τότε!!! Τρομερό! Σηκωνόταν στον ένα τροχό χωρίς προσπάθεια.. επιτάχυνε σαν τρελό στο ανέβα της Αλεξάνδρας κι ας ήταν ανηφόρα! Έκανα να του το φέρω πίσω μισή ώρα (έχασα και το μάθημα της "Αντοχής υλικών"... ακόμα το θυμάμαι!) Στο σχόλασμα, καβάλησα το ταπεινό μου CB125Twin και μου φάνηκε ότι ξανανέβηκα σε κείνο το 6βολτο supercub 50 που είχα αγοράσει το '86. Αρρώστησα ακόμα πιο πολύ! Το χειρότερο απ' όλα ήταν όταν μετά από αρκετά χρόνια, το έβλεπα να το έχουν κάτι παπάρες και να του έχουν κρεμάσει δύο λάστιχα ποτίσματος (ένα σε κάθε εξάτμιση) για να μην τους λερώνει η λαδίλα που πετούσαν. Τραγικό το αποτέλεσμα της εμφάνισης. Μου θύμισε τους σκύλους που τους δέναμε στην ουρά ντενεκάκια όταν ήμασταν πιτσιρίκια. Γεια σου ρε tzoutz!!! Mε γύρισες πολύ πίσω, αλλά μου άρεσε πολύ αυτό το φλας μπακ πρωινιάτικα!!! Να 'σαι καλά ρε φίλε!!! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Billanti 931 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 3 , 2011 Πάω να φτιάξω κι άλλο καφέ.Θα το ξαναδιαβάσω. Και μετά θα καβαλήσω το KR1 μου και θα φύγω από την Αγ.Παρασκευή. Μια γκαζιά δρόμος. Με περιμένουν οι "δικοί" μου Βεϊκου-Κύμης.Μπορεί να τους προλάβω και στη sunrise που πίνουν καφέ. Α,ρε tzoutz! :cheers: Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
vforever 1.225 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 3 , 2011 Το 1989 πηγαινοντας στη σχολη περνουσα εξω απο μαγαζι με μηχανες,και ζαχαρωνα ενα TDR μαυρο-κιτρινο.Εχουν περασει 20 τοσα χρονια ,και μοτορια σαν αυτο,μου θυμιζουν γιατι αγαπησα τις μηχανες 1 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
virus 194 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 3 , 2011 κοιτα που αρχισα να θυμαμαι τι μαρεσε τοτενες. δεν το οδηγησα ποτες μου και το χαζευα οποτε το εβλεπα. μαρεσε και το KR1S. Thanks Ευγενιε Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
FOURNARIS 2.079 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 3 , 2011 Το 91 στο γυμνασιο ενας τυπος (κλεφτρονι, γνωστος και σε μας αλλα και στις αρχες) ηρθε στο σχολικο συγκροτημα (γυμνασια λυκεια ολα μαζι ηταν) με ενα Kawasaki ξερο. Τι μοντελο ηταν δεν θυμαμαι μονο θυμαμαι οτι ηταν πρασινο με κοκκινα γραμματα στο πλαι και τεραστιους τροχους. Το χαζευα μεχρι που χτυπησε κουδουνι και το θυμαμαι ποτε ποτε μεχρι σημερα. Ποιος να το εκλαιγε αραγε εκεινη τη μερα; Εικοσι χρονια πριν. Πολυ πισω μας γυρισες φιλτατε!!!! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
ALX™ 3.016 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 3 , 2011 Το ΚR1 το είχε ένας φίλος. Ακόμα θυμάμαι το σκατό στη κάλτσα όταν φύγαμε από το σπίτι του να πάμε στο δικό μου να πάρουμε ένα εργαλείο (εγώ συναναβάτης) και ο μλκας πήγαινε με σπασμένη 3η μέσα στα στενά χωρίς φρένα. Πηγαίναμε να πάρουμε κάποια εργαλεία θυμάμαι να φτιάξουμε τη δαγκάνα που είχε σπάσει η βάση της, και την είχε δεμένη με σύρμα στο καλάμι! Χωρίς μπροστινό φρένο ο μλκας πήγαινε τάπα! Περιττό να πω πως ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που ανέβηκα στη μηχανή αυτού του ανθρώπου ως συναναβάτης. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Gee 3.381 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 3 , 2011 Αυτες τις εποχες δεν τις εχω "ζησει" Ομως ολη αυτη η ατμοσφαιρα αλητειας που επικρατουσε μου προκαλει πολυ ανμεικτα συναισθηματα ,απο την μια λεω παλι καλα που δεν ημουν μεσα σε αυτα ,αλλα απο την αλλη θα ηθελα πολυ να ημουν ενας απο αυτους τους αληταραδες που κυκλοφορουσαν παντα μεσα στην παρανομια με κοντρες και σουζες ολη την ωρα Βεβαια μιας και το θεμα σου ειναι ο αερας ,μαλλον κανατε λαθος που δεν τον πλησιασατε τον τυπο ,θα ειχε πολλα να σας μαθει... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
ALX™ 3.016 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 3 , 2011 (τροποποιήθηκε) Γιώργο... εγώ θα σου έλεγα πως αν την είχες ζήσει αυτή την εποχή, δεν θα την άλλαζες. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που την πρόλαβα και την έζησα. Το να είχες μηχανάκι στην δεκαετία του '80, ήταν πολύ μεγάλο πράγμα για τα δεδομένα της κοινωνίας. Ήταν η εποχή της άνθισης της μοτοσυκλέτας στην Ελλάδα και τότε όσοι ασχολούντουσαν με αυτή, ήταν πραγματικά γιατί την αγαπούσαν. Ήταν οι εποχή που όλοι την θεωρούσαν "σκοτώστρα" και σε κοιτούσαν με μισό μάτι όταν σε έβλεπαν. Και τώρα σκοτώστρα την θεωρούν, αλλά λιγότερο. Ίσως γιατί τώρα έχει πάρει μοτοσυκλέτα κι η κουτσή Μαρία. Όταν η κίνηση στις πόλεις έγινε αφόρητη πια για τους ΙΧήδες, πολλοί από αυτούς την πήραν για ευκολότερη/οικονομικότερη μετακίνηση και σε ποσοστό 99%, σίγουρα δεν είχαν καμία επαφή πριν με το αντικείμενο. Όταν παίρνεις μοτοσυκλέτα στα 25 ή στα 30 σου, κάτι τέτοιο δείχνει. Ότι την πήρες για ευκολότερη μετακίνηση. (ασχέτως αν κάποιοι μετά κατάλαβαν τι έχαναν τόσα χρόνια και έγιναν τελικά φανατικοί μοτοσυκλετιστές) Τότε όμως, όσοι αγόραζαν μοτοσυκλέτα, ήταν αρρωστάκια από πιτσιρίκια. Δεν είχαν κίνηση να αντιμετωπίσουν, ούτε αχανή μποτιλιαρίσματα και κάλλιστα θα μπορούσαν να πάρουν ΙΧ. Όμως ήθελαν μοτοσυκλέτα! Επίσης (και απ' όσο θυμάμαι) την δεκαετία του 90 (καλή εποχή κι αυτή για την μοτοσυκλέτα) όταν είχαν αρχίσει οι προσφορές και οι ευκολίες με τις πολλές δόσεις για τα ΙΧ, στις μοτοσυκλέτες δεν έπαιζε κάτι τέτοιο. Τότε έδινες σχεδόν όλο το ποσό μετρητοίς και ίσως να σου έκαναν και μερικά γραμμάτια. Τότε δεν υπήρχε το 0% προκαταβολή και 72 δόσεις. Ούτε καν το 50% δεν υπήρχε! Πιο εύκολα αγόραζες λοιπόν αυτοκίνητο, παρά μοτοσυκλέτα τότε. Για να μην μιλήσω για τις φάσεις που γινόταν στους δρόμους και έξω από τις καφετέριες και ντισκοτέκ!!! (Μου λείπουν πολύ αυτές οι εποχές. Πραγματικά! ) ΕDIT Με μια καθαρή Αθήνα τότε, χωρίς αυτό το σημερινό χάλι των λαθρομεταναστών αλλά και όλων των κακοποιών που έχουν μαζευτεί απ΄όλες τις χώρες του κόσμου. Τότε που δεν φοβόσουν να κάνεις βόλτα με τα πόδια ακόμα και στα πιο υποβαθμισμένα στενά του κέντρου γύρω από την Ομόνοια. Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 3 , 2011 από τον ALX Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
patapios 1.698 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 3 , 2011 Για να μην μιλήσω για τις φάσεις που γινόταν στους δρόμους και έξω από τις καφετέριες και ντισκοτέκ!!! (Μου λείπουν πολύ αυτές οι εποχές. Πραγματικά! ) Αφιερωμενο στα ΜΕΓΑΛΑ "ΠΑΙΔΙΑ": Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Messer 3.982 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 3 , 2011 http://www.youtube.com/watch?v=RvkDGwD9sf4&NR=1 1 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
ALX™ 3.016 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 3 , 2011 Πανεπιστημιούπολη! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
ironMANos® 1.794 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 3 , 2011 (τροποποιήθηκε) Ωραιο κειμενο και περιγραφή Ευγενειε,αλλα δυστυχως για εμενα το χωμα ποτέ δεν μου εδωσε τετοιες χαρές. Τελη του 88 εκανα μια αποπειρα αγοραζωντας το ολοκαινουριο DT 125R,αλλα εκανα τραγικο λαθος αφου το χωμα δεν το εχω με τιποτα. Ο Billanti μαλιστα με προσκαλεσε στις off ανησυχιες σας,αλλα το δηλωσα, οτι δεν το εχω.Μαλιστα αναρωτιεμε τι βρισκει ο κοσμος στο χωμα. Εγω θελω ασφαλτο,εκει που οι προκλησεις ειναι περισσοτερες και η προβλεψη καταστασεων σε βγαζει αλλωβητο απο άσχημες ειδικα αν κινεισε με πολλα χλμ. Τι γευση μου αφησε η 10ετια εκεινη,ας πουμε 85-95? Την καταχαρηκα ρε φιλε. Βγηκαν στην παραγωγη αγωνιστικες μοτο,που οχι μονο γκαζια ειχαν,αλλα ειχαν και φρενα -κρατηματα. Ξεφυγαμε επισης απο τις μαουνες που παρηγαγαν κατι βιομηχανιες ονοματι Χ.... με την εμφανιση του Ninja 900,αλλα και του ZZR 1100,αργοτερα. Βγηκαν επισης μοτο,που εφαρμοσαν νεες καινοτομικες τεχνολογιες (VFR) με χρηση μονομπρατσων ψαλιδιων και κινητηρες V με κινηση εκκεντροφορων μεσω γραναζιων.Καταλυτικη η εμφανιση κινητηρα με οβαλ πιστινια (NR)και ας μην βγηκε ποτε στην παραγωγη. Ηταν μια 10ετια πο οι μοτο εκαναν αλματα μπροστα,σε αντιθεση με το σημερα που εχουν βουρκωσει τα στασιμα νερα. Ξαναζεσταμενα φαγητα μας σερβιρουν σημερα με νεο πλαστικο περιτυλιγμα και ηλιθια συστηματα (CBS) που υποτιθετε οτι κατι κάνουν. Μαλλον κατι ψιλοπαιζει και σημερα,αλλα απο τρην μερια της ευρωπης πια. Για το TDR τι να πεις.Το ειδα το 87 που πρωτοσκασε μυτη στην Ελλαδα,διαβασα τα specs και ειπα,''εδω εισαι'' απολυεσε απο στρατό-το αγορασες. Βεβαια η εμπειρια με το DT ηταν τραυματικη και την πληρωσε το εταιρο Γιαμαχα. Ειχε βγει και το νεο Καβασακι KR1 που απο οτι διαβασα στο Μοτο που το πρωτοτεσταρε,επροκειτο για οπλο αγωνιστικο με κυριλε ενδυμασια. Νεο Kawasaki KR1,55 αλογα με μολις 123 κιλα.Πυραυλος ή απλη ρουκετα?-εγραφε στην λεζαντα κατω απο την φωτο του πρασσινου KR1. Aυτο θελω ρε.Με καθυστερησε κανενα 2 μηνο μεχρι να αποφασισω να δωσω το ολοκαινουριο DT,αλλα ναι ρε ημουνα ο πρωτος με πρασσινο KR στο Περαμα.21 Ιουλιου 1989 εγινε δικο μου. Απο εκεινη την μερα ενα χαζο χαμογελο κοσμουσε την φατσα μου.Τι μπιστολι ειναι αυτο.............. Πυροβολουσα και δεινοσαυρους σουζουκι GS 1100 με την πρασσινη σαυρα. Τουλαχιστον οποιο δεν μπορουσα να το εξουδετερωσω,το χαιρωμουνα πεφτωντας πισω απο το ''τζαμακι''και κλεβωντας τους τον αερα το χαιρωμουνα το ''μαζεματακι''. Το TDR respect ρε φιλε,δεν το δαγκωνα πριν γεμισω τρίτη. Πρωτη-δευτερα το μπουρδελο το Γιαμαχα μου εφευγε,αλλα η 3η μου γαζωνε,καθοτι πιο κοντη σε σχεση με τις 2 προηγουμενες. Μαλλον η μαμα Καβα εβαλε μακρυες 1η-2α για να προφυλαξει τον κινητηρα. Ειμαι σε διαδικασια αναζητησης KR ξανα και ευχωμε συντομα να αποχτησω ενα ''ελαφρως πηδηγμενο'' Ετσι να ξανανιωσω 20αρης ρε παιδι μου. Ετσι να ξανασκισω μερικα θηρια,ή εστω να το παλαιψω....... Ωραιο θεμα Ευγενειε,μπραβο. Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 3 , 2011 από τον manosamos Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
makisp 1.735 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 3 , 2011 Τοχεις. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Al_Bandy 2.780 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 3 , 2011 ωραια τα λεει ο γερο-ευγενιος +1 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
black sheep 565 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 3 , 2011 +1 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
ironMANos® 1.794 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Σεπτέμβριος 3 , 2011 Αερας λεγωνταν ο ηρωας σου,Αμενος λεγωνταν ενα τυπακι απο Αγια Βαρβαρα με ενα 900 Bol'd'or. 45-50 κιλα με το σωβρακο ηταν και οταν περναγε μαλιοκουβαρα το ''διαζωμα'' στην παραλιακη,χοροπηδουσε πανω στην σελλα.............λογω ελειψης βαρους αναβατη..... Α,ρε Ανεμε. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
