ALX™ 3.016 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 16 , 2008 Σαν τις ταινίες στο "Πως γυρίστηκε" Όταν έχεις κάνει τόσα χιλιόμετρα σε δύο μέρες, όταν έχεις περάσει 13 Νομούς και 4 γεωγραφικά διαμερίσματα της χώρας μας, κάτι θα σου έτυχε...κάτι θα είδες που σου προξένησε γέλιο ή σου έκανε μεγάλη εντύπωση. Ποιο και τι ήταν αυτό? Αρχίζοντας από αυτά που θυμάμαι πρέπει να πω πως δεν συγκράτησα που τα είδα (δεν το συνηθίζω εξάλλου :P ) Πρώτο τσεκ ποιντ (Μπράλος) Φτάνουμε εκεί και δίνουμε το χαρτί για το τσεκ χρόνου. Ο Guzzαίος που σημείωνε το όνομά μας με ένα φωσφορίζων μαρκαδόρο πάνω σε μια λίστα ονομάτων, προσέχω ότι είμαι μόλις το τέταρτο όνομα που σημείωσε :lol: (H προπορεία σε όλο της το μεγαλείο :D ) Ιστορικό γεφύρι Πλάκας. Φτάνω εκεί και μου λέει ένα παλικάρι με busa ότι μπορώ να πάω με το μηχανάκι ως το γεφύρι. Κι εγώ πάω. Στο γύρνα, μιας και μου άρεσε η φάση που πέρασα μέσα από το νερό, περνάω με περισσότερη φόρα αυτή την φορά, σηκώνοντας τα νερά μέχρι το ύψος του τιμονιού. Το αποτέλεσμα ήταν να γεμίσει νερό η αριστερή μου μπότα (μπήκε από πάνω) και το κουβάλαγα μαζί μου μέχρι την Πάργα!!! Πουτάνα Goretex δεν αφήνεις να μπει αλλά ούτε να βγει τίποτα :D Στην συνέχεια πέφτω πάνω σε ένα ημίγυμνο Γερμανό γέρο παραθεριστή που με χαιρετάει και σηκώνει τον αντίχειρά του βγάζοντας ένα επιφώνημα βλέποντας το πέρασμα μου μέσα από το νερό. Είδε ο γύφτος την γενιά του κι αγαλλίασε η καρδιά του :D Στο ίδιο μέρος, εμπιστεύομαι το Destinator και ακολουθώ μαζί με τον Σταύρο την διαδρομή που μας δείχνει. Αρχίζουμε να ανεβαίνουμε σε ένα βουνό τίγκα στην φουρκέτα και στα νεροφαγώματα. Μετά κάνα τέταρτο διαδρομής, η άσφαλτος εξαφανίζετε και συνεχίζει χωματόδρομος χωρίς να ξέρουμε αν είναι καλός αλλά και για πόσα χιλιόμετρα είναι. Σκεφτόμενος τον Σταύρο με το ΧΧ, απόφάσισα να επιστρέψουμε και να πάρουμε άλλο δρόμο. Γιάννενα. Περνάμε παραλιακά της λίμνης σε ένα σημείο που έβριθε από καφετέριες και πιπίνια :P Με νύχια και με δόντια κρατιόμουν να μην παρκάρω το GS εκεί απ έξω και να ξαπλάρω να πιω μια φραπεδιά! Λιγκιάδες. Δεν πρέπει να υπήρχαν άλλοι σαν και μας! Γυρνούσαμε μισή ώρα γύρω γύρω από το μνημείο και δεν το βρίσκαμε. Πάπιγκο. Ατάκα ενός 36ωρήτη με GS1200 "Ρε πούστη μου...πρώτη φορά έκανα τόσα χιλιόμετρα υπό βροχή σε γλιστερό και γεμάτο φουρκέτες δρόμο μόνο και μόνο για να φωτογραφίσω μια ....πινακίδα Δεύτερη μέρα. Στην Πάργα φεύγοντας συναντάμε πινακίδα "Προσοχή ελαιοτριβείο - έξοδος οχημάτων" Μόνο που έπρεπε να γράφει Προσοχή ελαιόλαδο στον δρόμο!!! Έξω από το ελαιοτριβείο γλιστρούσε του θανατά! Χωριό Πέρδικα. Άαααλλος λαβύρινθος κι εκεί. Μισή ώρα να βρούμε τον δρόμο που οδηγούσε στα Σύβοτα!!! Για Ευρωπαϊκά ταξίδια είμαστε εμείς! Εδώ χανόμαστε μές τα χωριά! :lol: Kάποιος τύπος σε ένα χωριό που δεν θυμάμαι είχε πιάσει όλη την δεξιά λωρίδα του δρόμου έξω από το σπίτι του με έναν σωρό καυσόξυλα ύψους 2 μέτρων!!! Τα είχε σκεπασμένα με ένα κίτρινο διαφανές νάιλον. Διαγωνισμός φρεναρίσματος στο κρυφό κοντρόλ της δεύτερης μέρας. Το είχαν στημένο σε ένα πρατήριο και σε μια διαδρομή με γρήγορες στροφές κι όλοι ερχόντουσαν πλακωμένοι. Ένας Guzzαίος με πορτοκαλί φωσφοριζέ γιλέκο ήταν στημένος μπροστά από το πρατήριο για να ειδοποιεί τον κόσμο να μπει για τσεκ κι όλοι πλακωνόντουσαν στα φρένα τελευταία στιγμή για να μην περάσουν το πρατήριο. Ανάθεμα κι αν μπήκε κανένας κανονικά από την είσοδο του πρατηρίου. Όλοι ανάποδα έμπαιναν από την έξοδο, αφού την είσοδο την είχαν χάσει προ πολλού Ο συγκεκριμένος Guzzαίος μάλιστα από κεκτημένη ταχύτητα σταμάτησε και μια ξεκάρφωτη μοτοσυκλέτα (δικάβαλη) που ουδεμία σχέση είχε με το 36ωρο Aστακός. Κι εκεί που πήγαινες όμορφα κι ωραία ξύνοντας μαρσπιέδες, νά σου κάτι γουρουνόπουλα να πετάγονται μέσα στην μέση του δρόμου από το πουθενά! Ατάκα που άκουσα από 36ωρήτη όταν ρώτησε πληροφορίες κατεύθυνσης σε έναν βλαχόμπατσο. ...απού δω κι κατ' δε θα τρέχτε. Ίνε γιμάτο γρούνια! -Τι είναι γεμάτο? απαντά το παιδί. -Γρούνια!!! κι ξερς πως κουτσουπδάν μες του δρόμου? Ούϊϊϊ σφαίρα παν τα γαμ'μένα Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Θάνος 157 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 16 , 2008 Kάποιος τύπος σε ένα χωριό που δεν θυμάμαι είχε πιάσει όλη την δεξιά λωρίδα του δρόμου έξω από το σπίτι του με έναν σωρό καυσόξυλα ύψους 2 μέτρων!!! Τα είχε σκεπασμένα με ένα κίτρινο διαφανές νάιλον. Κατι μου θυμιζει αυτο :lol: Ατάκα που άκουσα από 36ωρήτη όταν ρώτησε πληροφορίες κατεύθυνσης σε έναν βλαχόμπατσο. ...απού δω κι κατ' δε θα τρέχτε. Ίνε γιμάτο γρούνια! -Τι είναι γεμάτο? απαντά το παιδί. -Γρούνια!!! κι ξερς πως κουτσουπδάν μες του δρόμου? Ούϊϊϊ σφαίρα παν τα γαμ'μένα :2funny: Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
xourafis 758 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 16 , 2008 ετσι οπως τα λες νιωθω οτι εκανα κ εγω το οδοιπορικο!μπραβο alx! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Domus 1 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 16 , 2008 Ελεος πια με το 36ωρο. Είχαμε τις 101 μέρες, τα μυγάκια, τα κουνούπια, τα λάστιχα, αλλα ήμαρτον πια 380 θέματα για 1 εκδρομή τον χρόνο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ας μπούν όλα τα του 36ώρου σε ενα τόπικ να μην πονάνε τα μάτια μας ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!!!!!!!!!!!!! Βαρέθηκα να διαβάζω θέματα για την εκδρομή ενος ατόμου 1 φορά τον χρόνο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ΗΜΑΡΤΟΝ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
PANAHSKKK 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 16 , 2008 Αυτό το κίτρινο οδόφραγμα με τα καυσόξυλα που αναφέρεις το είδα τελευταία στιγμή ..... Ευτυχώς που ήταν μέσα σε χωρίο και δεν τρέχαμε.... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
IoannisPanagiotidis 2.125 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 16 , 2008 χαχα!.... αυτα ειναι τα καλυτερα!!! ..... ;) Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
eyes_o9001 1 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 17 , 2008 AXL εισαι απιστευτος..θα σε πληρωνω να μου διηγεισαι.. :2funny: Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
NIKOLAS L 509 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 17 , 2008 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Viper4 3.568 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 17 , 2008 Κι'άλλο κι'άλλο!!! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
PITS 1 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 18 , 2008 παντως να ομολογησω κι εγω με την σειρα μου οτι οι γυναικες οδηγοι του 36 ωρου οδηγησαν πολυ καλα και στον προσανατολισμο εξισου καλα αν οχι καλυτερα απο μερικους απο μας, εικονα της ημερας δυο σουπερ σπορ να με περνανε σαν λυσασμενα και στο καπακι ενας τυπος με ενα κινεζικο huonsang ή καπως ετσι με πλαινα σαμαρια να τους κολαει στην ροδα και να πηγαινουν τραινακι με οσα Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Παναγιώτης Κ. 10.057 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 18 , 2008 Αυτό το κίτρινο οδόφραγμα με τα καυσόξυλα που αναφέρεις το είδα τελευταία στιγμή ..... Ευτυχώς που ήταν μέσα σε χωρίο και δεν τρέχαμε.... ......οπότε και σταματάς επι τόπου, βγαζεις λίγη βενζίνη απο το ρεζερβουάρ, ανάβεις και ένα τσιγάρο και του τα καίς όλα του ..λούστη.... Αλλιώς θα μείνουν εκεί μέχρι τον Νοέμβριο........ Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
tsumerman 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 20 , 2008 Αυτό το κίτρινο οδόφραγμα με τα καυσόξυλα που αναφέρεις το είδα τελευταία στιγμή ..... Ευτυχώς που ήταν μέσα σε χωρίο και δεν τρέχαμε.... εγω οταν το συναντησα ερχοταν αυτοκινητο απο την αντιθετη κατευθυνση!!Τα ειδα ολα :o Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
dimitrishndsm 596 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 20 , 2008 Ωραία ιστορίες. Από του χρόνου και εγώ. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
eroden 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 20 , 2008 πολυ ωραία φάση, μπράβο σας!!!! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
terino 1 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 20 , 2008 Aστακός. Κι εκεί που πήγαινες όμορφα κι ωραία ξύνοντας μαρσπιέδες, νά σου κάτι γουρουνόπουλα να πετάγονται μέσα στην μέση του δρόμου από το πουθενά! Ατάκα που άκουσα από 36ωρήτη όταν ρώτησε πληροφορίες κατεύθυνσης σε έναν βλαχόμπατσο. ...απού δω κι κατ' δε θα τρέχτε. Ίνε γιμάτο γρούνια! -Τι είναι γεμάτο? απαντά το παιδί. -Γρούνια!!! κι ξερς πως κουτσουπδάν μες του δρόμου? Ούϊϊϊ σφαίρα παν τα γαμ'μένα Θεός :D :D Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
KARAFLODAIMON 96 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 20 , 2008 ...απού δω κι κατ' δε θα τρέχτε. Ίνε γιμάτο γρούνια! -Τι είναι γεμάτο? απαντά το παιδί. -Γρούνια!!! κι ξερς πως κουτσουπδάν μες του δρόμου? Ούϊϊϊ σφαίρα παν τα γαμ'μένα ΠΕΘΑΝΑ ΛΕΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
zorz 42 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 21 , 2008 Στην εκκίνηση είχα μεγάλη ανυπομονησία αλλά βλέποντας τις ορδές από BMW, VStrom κλπ παρκαρισμένα τριγύρω μου, άρχισα να σκέφτομαι "Που πας ρε Καραμήτρο; Μπας και δεν είναι καλή ιδέα;" :lol: Ξεκίνησα χωρίς να μάθω ποιά ήταν η ΜΩΤ που έπρεπε να ακολουθήσω, όταν ρώτησα έναν από τη λέσχη μου είπε γελώντας "Απλά οδήγα"! Στα Βίλλια είχα ένα δυσάρεστο απρόοπτο, πάτησα ένα γατάκι... :( Ενώ προχωρούσαμε 3-4 μηχανές, πετάχτηκαν σαν σφαίρα 2 γατάκια μπροστά μου, φρέναρα όσο προλάβαινα, απέφυγα το ένα αλλά το δεύτερο λες και έβαλε σημάδι τη μπροστινή μου ρόδα. Τελευταία στιγμή άφησα το φρένο για να μην το χτυπήσω με βυθισμένη τη μπροστινή ανάρτηση, τραντάχτηκε απότομα το τιμόνι και άρχισε τις ταλαντώσεις. Κατάφερα και σταμάτησα λίγα μέτρα πιο κάτω, κατέβηκα και περπάτησα πίσω για να δω τι έγινε. Το γατάκι να σφαδάζει μέσα στα αίματα... Μια γειτόνισσα μου έδωσε ένα σκουπόξυλο για να το σπρώξω στην άκρη του δρόμου, της είπα να ρίξει νερά για να μην γλυστρίσει κανείς από τους επόμενους κι έφυγα μετά από λίγο. Πρώτο τσεκ ποιντ (Μπράλος) Φτάνουμε εκεί και δίνουμε το χαρτί για το τσεκ χρόνου. Ο Guzzαίος που σημείωνε το όνομά μας με ένα φωσφορίζων μαρκαδόρο πάνω σε μια λίστα ονομάτων, Αυτό ήταν το δεύτερο checkpoint για μένα, μου άρεσε η διαδικασια φαίνεται! B) Βασικά και στο χαρτί υπήρχε χώρος για ένα μόνο έλεγχο αλλά με βάση τα όσα μου είπες περί εκπλήξεων και αλλαγών ήμουν υποψιασμένος (και αρκετά ψαρωμένος ομολογώ!) οπότε με το που είδα φως (Moto Guzzi), μπήκα! Πάλι μέχρι να ξεκινήσω, ανάμεσα στα "τέρατα" ένιωθα πολύ Καραμήτρος... Στη Λαμία σταματάω λίγο για νερό. Ευτυχώς παρατηρώ ότι η βάση της πινακίδας (+ πίσω φανάρι) κρέμεται στον αέρα! Μάλλον λόγω κραδασμών, είχαν φύγει 2 από τις 4 βίδες που την συγκρατούν! Την έδεσα πρόχειρα με δεματικά και 2 χταποδάκια και έτσι έβγαλα όλο το υπόλοιπο 36ωρο (το έφτιαξα ύστερα τη Δευτέρα στη Τρίπολη). Λίγο μετά το Καστρί, έχω την πρώτη οδηγική "έκλαμψη", ωραία διαδρομή, καταπράσινο χορτάρι, κίτρινο σινάπι, κόκκινες παπαρούνες κι εγώ αρχίζω να στρίβω λίιιιγο περισσότερο απ'ότι συνήθως. Ψάχνωντας τα Λουτρά, ρωτάω σε ένα χωριό. Στο καφενείο, ένας συνταξιούχος θαμώνας απορεί "Τι γίνεται, ίσα με 200 μηχανές πέρασαν από εδώ!" Στη 1η φωτογραφία κατεβαίνω γρήγορα από τη μηχανή, κάνω κλικ, πίνω λίγο νερό και φεύγω. Πριν το Καλλίφωνο, αυτοί που άφησα πίσω αρχίζουν να με προσπερνάνε. Πάει η "διαφορά" που έφτιαξα, συνειδητοποιώ το πόσο αργά πάω... Πλησιάζοντας τη λ. Πλαστήρα (όσο είχε ακόμα άσφαλτο) και άλλη οδηγική αποκάλυψη. Στο φράγμα με πλησιάζει ασπρομάλλης 36ωρος. Του δανείζω εργαλεία για να τεντώσει την αλυσίδα του Bandit του. Σαν να γνωριζόμαστε από χρόνια. Έπειτα, ο δρόμος είναι ωραίος αλλά τα συνεχή έργα μας ρίχνουν τον ρυθμό. 2-3 μηχανές χάνουμε τη διασταύρωση για Κερασιά (κρυμμένη λόγω έργων) και καθυστερούμε άλλα 2 χιλιόμετρα. Στην Πύλη (ή τα Στουρναράικα ήτανε?) σταματάω μπροστά από ένα μπακάλικο και ψωνίζω στα γρήγορα μερικά μπουκάλια νερό γιατί μου τέλειωσαν και στον χάρτη φαίνεται ως το τελευταίο "πολιτισμένο" μέρος. Από εδώ και πέρα αρχίζει το ζόρι! Από τη βιασύνη μου δεν βγάζω καν το κράνος αλλά η ταμίας δεν απορεί, ούτε διαμαρτύρεται. Έχει καταλάβει ότι κάτι δεν πάει καλά σήμερα! Φεύγοντας, ένας από το μαγαζί με ρωτάει "Που πάτε όλοι;" -Πάργα!!!!! Περνάω το αναψυκτήριο και βλέπω μερικούς που ακολούθησαν την πρόταση της λέσχης για στάση. Ούτε σκέψη για στάση για μένα όμως, με περιμένει η Πίνδος. Ανεβαίνοντας προς Μεσοχώρα το τοπίο είναι πραγματικά συγκλονιστικό. Κάπου έχω τσατιστεί γιατί δεν υπάρχει χρόνος ούτε για 1 στάση για φωτογραφίες. :( Με παρηγορεί τουλάχιστον η διαδρομή. Λίγο μετά αρχίζουν και οι πρώτες ψιχάλες. Στοιχηματίζω στη βροχή οπότε και σταματάω για να βάλω τα safety orange αδιάβροχα μου. Περνώντας έξω από μια ταβέρνα, μια ξανθιά με βλέπει και χαμογελάει. Το χρώμα κάνει την δουλειά του: είναι λίγο χαζό αλλά φαίνομαι, ακόμα και στην ομίχλη πιο πάνω (που ευτυχώς κράτησε λίγο). Κάπου εκεί συναντώ ένα γκρουπ και ενσωματώνομαι μαζί τους. Είναι και ο Γιαγιά Αρκούδα εκεί, με το θωρηκτό του. Πλησιάζοντας το εγκατελειμένο φράγμα, είναι το πιο δύσκολο και συνάμα το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ημέρας. Μέσα από τις θεοσκότεινες, μισοτελειωμένες σήραγγες νιώθεις σαν να είσαι σε άλλη ήπειρο. Στο χωμάτινο κομμάτι θεωρητικά έχω το πλεονέκτημα, έχω αρχίσει όμως ήδη να κουράζομαι, το μηχανάκι είναι βαρυφορτωμένο, το βρεγμένο χαλίκι γλιστράει κι εγώ θέλω απλώς να τελειώσει. Τουλάχιστον όμως πάω με 2α-3η στο μεγαλύτερο μέρος και λυπάμαι τους τρελούς με τα SS που πήγαν από εκεί. Από την άλλη, αυτοί έχουν λάθος μηχανάκι μόνο για 7-10 χιλιόμετρα, εγώ έχω λάθος μηχανάκι για τα υπόλοιπα 800! Πιο πέρα η βροχή ξαναρχίζει, πιο δυνατή αυτή τη φορά. Ξαναβάζω το αδιάβροχο, μέχρι να σκεπάσω όμως το tankbag αυτό έχει πάρει νερά και μου βρέχει τους χάρτες και τα χαρτιά της συμμετοχής (στην εκκίνηση το άλλο πρωί, ο σφραγιδούχος Guzzαίος βλέποντας το βρεγμένο, σκισμένο στην άκρη χαρτί γελάει και μου λέει "Το χαρτί σου είναι άψογο! Άλλοι τα κατέστρεψαν εντελώς!"). Προσπαθώντας να παρακάμψω μια κλειστή με κορδέλα σήραγγα, φτάνω σε ένα ερημικό μοναστήρι (?) ή ξωκκλήσι. Ένα ηλικιωμένο ζευγάρι σε ένα παλιό VW microbus είναι εκεί. Η γυναίκα έχει ανάψει τα καντήλια (υποθέτω) αλλά φεύγοντας πετάει τη σακκούλα με τα σκουπίδια μέσα στο δάσος. Παράξενη χώρα... Τουλάχιστον μου λένε ότι η σωστή παράκαμψη προς Βουλγαρέλι είναι από ένα στενό κατηφορικό χωματόδρομο δίπλα στην άκρη της σήραγγας. Σκέφτομαι αντί να πάω από εκεί, να σκίσω τη κορδέλα και να μπω στο τούνελ. Και αν με βγάλει, ΟΚ, αλλιώς αναστροφή. Εν τω μεταξύ έρχονται κι άλλοι και ανασυντασσόμαστε σε ένα μικρό γκρουπ. Ρίχνω την ιδέα να δοκιμάσουμε το τούνελ αλλά δεν ευδοκιμεί. Απόφασίζω να ακολουθήσω την ασφάλεια της ομάδας παρά την πιο εύκολη φαινομενικά λύση. Φτάνοντας πάλι στην άσφαλτο βλέπω 2 μηχανές να βγαίνουν από την άλλη πλευρά της σήραγγας. Κακώς δεν το τόλμησα. Στη συνέχεια οι άλλοι ακολουθούν πιο γρήγορο ρυθμό, σταματάω και λίγο να βγάλω το αδιάβροχο που με ζεσταίνει και βαραίνει οπότε μένω πάλι μόνος. Ο δρόμος όμως είναι στεγνός και με πιάνει πάλι το ...στρίψιμο. Πλέον τραγουδάω σαν χαζός μέσα από το κράνος. Στην Κυψέλη έχω κατά νου την προειδοποίηση των οδηγιών, από την άλλη όμως πετυχαίνω και στροφές που μου θυμίζουν το GP του Monaco (πχ. εκείνη η παρατεταμένη κατηφορική δεξιά μετά το χωριό). Πλησιάζοντας τα Άγναντα, φτάνω σε διασταύρωση όπου κάθονται και ψάχνονται κι άλλα παιδιά για το που να πάνε. Ένα βανάκι με καγιάκ μας δείχνει τη σωστή κατεύθυνση, το ακολουθώ μέχρι τη πινακίδα για το ιστορικό γεφύρι. Μετά το ξύλινο γεφύρι όμως συνεχίζω ευθεία, μετά από λίγο συνειδητοποιώ το λάθος μου, πάω να κάνω αναστροφή σε ανηφόρα και ....μπαμ! Όλη η κούραση της ημέρας βγαίνει συσσωρευμένη και το ΧΤ μου πέφτει από τα αριστερά. Για κακή μου τύχη είμαι σε λάθος δρόμο οπότε δεν περνάει άλλη μηχανή για να με βοηθήσει (για την ακρίβεια δεν πέρασε κανείς). Πρέπει να το σηκώσω μόνος μου. Ξεφορτώνω όσο περισσότερα πράγματα μπορώ για να ελαφρύνει. Επειδή το πάνω μέρος της μηχανής βρίσκεται σε χαμηλότερο ύψος, την πιάνω από το τιμόνι, την ισορροπώ πάνω στη βάση του αριστερού μαρσπιέ και κάνω στροφή 180 μοιρών. Δοκιμάζω να την σηκώσω, ο μπροστά τροχός όμως αρχίζει να κυλάει προς την άκρη του δρόμου! Φτιάχνω ένα πρόχειρο χειρόφρενο δένοντας τη μανέτα με το γκριπ με ένα χταποδάκι. Περιμένω 2 λεπτά να πάρω ανάσα, δοκιμάζω και την σηκώνω. Υπόψην ότι όλη αυτή την ώρα έσταζε πολύτιμη βενζίνη από τη τάπα του ρεζερβουάρ! Την κοιτάζω, οι ζημιές μηδαμινές. Έσπασε η άκρη της μανέτας του συμπλέκτη και γύρισε λίγο ο μοχλός των ταχυτήτων, τον οποίο και ισιώνω με το χέρι. Α, και 2 γρατζουνιές στο μπιτονάκι της βενζίνης (θα έχω να λέω ότι έξυσα μπιτόνι! ). ΈΒγαλα με τον αγκώνα μου και τον αριστερό καθρέφτη προσπαθώντας να την σηκώσω. Ξαναφορτώνω τα πράγματα και κάθομαι λίγο στην άκρη να μαζέψω δυνάμεις... Έχει πια νυχτώσει για τα καλά, έχω καθυστερήσει πολύ. Αν δεν μου τύχαινε αυτό, ίσως να συνέχιζα ακόμα και για Πάπιγκο, μπορεί... Σαν να μην έφτανε αυτό όμως, ανακαλύπτω ότι δεν δουλεύει πλέον η μικρή σκάλα των φώτων! Βρίσκω πινακίδα προς το ιστορικό γεφύρι, ο δρόμος όμως καταλήγει σε ένα κατηφορικό σοκκάκι με σκαλοπάτια που χάνονται μέσα στα δέντρα. Άντε πάλι να τραβάω τη μηχανή στην ανηφόρα για 5-6 μέτρα γιατί το σοκκάκι είναι τόσο στενό που δεν χωράω να κάνω αναστροφή. Πλέον όση σωματική αντοχή είχα, έχει κάνει περίπατο... Ρωτάω σε ένα σπίτι εκεί και μου απαντούν ότι δεν είναι προσβάσιμο το γεφύρι από δρόμο. Δεν μπορεί, σκέφτομαι. Πιο κάτω ρωτάω μια γιαγιά σε ένα βενζινάδικο αλλά μου δίνει την ίδια απάντηση. Έχω πεισμώσει, δεν θέλω να χάσω έστω αυτή την φωτογραφία παρόλο που μοιάζει αναπόφευκτο. Περνώντας τη μεταλλική γέφυρα συναντώ 2 παιδιά με BMW GS (F, R) από τη Χαλκίδα που ψάχνουν το δρόμο. Εκείνη την ώρα, ξαφνικά αυτό που δεν μπορούσα να δω την ημέρα γίνεται ξεκάθαρο στο μυαλό μου. Αν και δεν βλέπω το γεφύρι, έχω καταλάβει που είναι! Επιστρέφω πάλι πίσω μετά το ξύλινο γεφύρι, σταματάω στην αλάνα και μέσα στο σκοτάδι παίρνω την φωτογραφική και κατεβαίνω με τα πόδια μέσα στην κοίτη του ποταμού. Σκοντάφτω συνεχώς στις κροκάλες, στο βάθος όμως ίσα ίσα διακρίνω τη σιλουέτα από το πολυπόθητο γεφύρι. Στήνω τη μηχανή με το τριποδάκι σε μια πέτρα, καδράρω στα τυφλά, ανεβάζω ISO στα 1600, τέρμα ανοιχτό διάφραγμα και έκθεση 30 δευτερόλεπτα για να γράψει το γεφύρι πίσω και φλας για να φανώ κι εγώ. Κάθομαι σε μια πέτρα πιο μπροστά, πατάω το κουμπί στο τηλεχειρηστήριο και περιμένω να βγει η πιο κουραστική φωτογραφία του 36ωρου... Τα μαζεύω και συναντώ τους BMWδάκηδες. Ξεκινάμε μαζί για Γιάννενα. Όσο είναι μπροστά μου ακολουθώ τα φώτα τους και "διαβάζω" το δρόμο, ξεμακραίνουν όμως οπότε πάω πιο αργά γιατί δεν βλέπω, κόβουν και με περιμένουν. Κ.ο.κ. Φτάνουμε στο οροπέδιο και παρατηρώ ότι πάμε από την ανατολική πλευρά της λίμνης. Υποθέτω ότι αυτός που είναι μπροστά το κάνει για να παρακάμψουμε την πόλη και να πάμε κατευθείαν προς Λιγκιάδες, χάνεται όμως, κάνουμε αναστροφή σε ένα χωριό και τελικά καταλήγουμε στην Ανατολή. Σταματάμε σε ένα περίπτερο για ανασυγκρότηση. Ο ένας από αυτούς έχει πέσει σαν κι εμένα, αλλά με σοβαρότερες απώλειες: λείπει η μισή βάση της πινακίδας του και η μισή πινακίδα! Μοιραζόμαστε νερό και χαλβά Φαρσάλων (!). Ξέρω από την περιοχή και συνειδητοποιώ πόσο κοντά είμαστε στους Λιγκιάδες. Χωρίς σωστά φώτα όμως και με την κούραση να με έχει καταβάλλει, αποφασίζω ότι νικήθηκα. Δεν μπορώ να πάω μόνος μου, οπότε τουλάχιστον προτείνω να πάμε από Εγνατία για Παραμυθιά για πιο γρήγορα. Μηδαμινή κίνηση στον αυτοκινητόδρομο, ειδικά στη τεράστια σήραγγα της Δωδώνης είμαστε εντελώς μόνοι. Για να κερδίσουμε χρόνο, στον ανοιχτό δρόμο ανοίγω το γκάζι όσο αντέχουμε. Και το ΧΤ κι εγώ. Και έπειτα υπομονή. Οι απότομες κατηφορικές φουρκέτες, χωρίς φως, χωρίς αίσθηση του χώρου είναι τρομακτικές. Μετράω εξουθενωμένος τα χιλιόμετρα μέχρι το ξενοδοχείο. Κάτι παράξενο όμως συμβαίνει στη διαδρομή. Συζητώντας την επόμενη μέρα με άλλους, παρομοίασα το φετινό 36ώρο με το να σου φέρνουν το αγαπημένο σου φαγητό (στροφιλίκια), σε καζάνια ολόκληρα όμως. Να τρως μέχρι αηδίας, να τρώς μέχρι να σκάσεις, μέχρι να ξεράσεις και μετά να τρώς κι άλλο, και λίγο ακόμα και λίγο ακόμα... Με τη παρομοίωση συμφώνησαν απόλυτα. Έλα όμως που μου άρεσε. Εκείνη τη στιγμή κρύωνα, ήμουν απίστευτα κουρασμένος, πήγαινα πλέον απίστευτα αργά, είχαν μουδιάσει και πονούσαν όλοι μου οι μύες, δεν έβλεπα καλά το δρόμο και ήθελα όσο τίποτε άλλο να τηλεμεταφερθώ στο κρεββάτι του ξενοδοχείου. Όσο ανυπόφορο και αν ήταν όμως, όσο κουραστικό σωματικά και πνευματικά, απολάμβανα τις στροφές! Παράξενα πράγματα... Στο ξενοδοχείο διαδικαστικό φαγητό στα γρήγορα (απλώς για τις θερμίδες), λίγη κουβέντα με τον Κώστα με το superfour που είχαμε γνωριστεί στην αρχή της μέρας (ο οποίος έπεσε κι αυτός, ευτυχώς όχι σοβαρά, τον πονούσε το πόδι του όμως και απ'ότι νομίζω μετά το Αντίρριο εγκατέλειψε για Αθήνα). Ένα γρήγορο ντουζ και μέχρι να ξαπλώσω ήρθε και ο Alexandros με το κίτρινο BMW. Το τρίτο κρεββάτι έμεινε άδειο, όπως και αρκετά άλλα στο ξενοδοχείο. Τελικά, το ότι κατάφερα κι έφτασα στο Λύχνο -έστω χάνοντας 2 φωτογραφίες- ήταν μια νίκη! Συνεχίζεται... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
dimitrishndsm 596 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 21 , 2008 Τρομερές ιστορίες. Περιμένω την συνέχεια.... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Al-Vstrom 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 21 , 2008 Καλησπέρα και από εμένα παιδιά . Είναι η πρώτη φορά που γράφω στα forum παρότι τα διάβαζα πολύ καιρό. Όπως και ήταν η πρώτη φορά που πήρα μέρα στο 36ώρο (και πολύ το χάρηκα) Τους περισσότερους από εδώ μέσα standard τους ξέρω φατσικά πλέον και συναντηθήκαμε και στην διαδρομή σε κάποια σημεία όπως πχ με τον miraze και τον φίλο του γιατρό bill στο σκηνικό στο χαντάκι (miraze ήμασταν οι 2 με το vstrom και Varadero )που βοηθήσαμε τον Βασίλη να ξεκολλήσει από τις λάσπες .πραγματικά oscar @λοφαρδίας o γιατρός αλλά και όλα τα λεφτά να έχει κολλήσει στις λάσπες όρθιος και να έχει λιώσει στο γέλιο. Τώρα κατάλαβα miraze ποιος ήταν ο δεύτερος από τους τρεις τις παρέας που είχε πτώση που μας είπατε . Ημέρα 1η Εμείς ξεκινήσαμε παρεούλα 6 ατόμων οδηγώντας μουά DL650 VSTROM(πρωτοεμφανιζόμενος σε 36ωρο), o Δημήτρης VARADERO(ρούκι και αυτός ), ο Λάμπος ΝΤ-700V ABS DEUVILLE (2ο ή 3ο 36ώρο), o Bίκτωρ BMW G650 XCHALLENGE(πιτσιρικάς που ήρθε από Τρίκαλα 2ο 36ωρο) ,ο Φιλιππος FZ6 Fazer (Guzaios χρόνια και παλαιός στο σπορ)και ένα γυμνό 600 που μου διαφεύγει η ράτσα ο Μπάμπης(παλιοσείρι και αυτός) ;Η διαδρομή πραγματικά όπως έχετε αναφέρει όλοι μοναδική και απίστευτη ειδικά μετά το Καστρί . Πήραμε εκκίνηση από Πάχη στις 0735 και ξεκινήσαμε παρεούλα . Δεν μας ενδιέφερε τόσο η μέση ωριαία καθώς τα χλμ μπροστά μας ήταν πολλά . Ως το 1ο checkpoint (για τους μικρούς Γ ΚΑΤΗΓ.&Δ ) φτάσαμε με μικρό αποκλίσεις και συνεχίσαμε προς Τιθωρέα . Στο πρώτο βενζινάδικο βάλαμε όλοι βενζίνη (όπως είχαμε συμφωνήσει να βάζουμε όλοι όταν βάζει αυτός με την μικρότερη αυτονομία ) και εκεί κάναμε το 1ο σπάσιμο της παρέας καθώς από κακή συνεννόηση ο Μπάμπης , ο Βίκτωρας και εγώ φύγαμε μπροστά ενώ ο Δημήτρης κούμπωνε το tankbag. Συνέπεια του παραπάνω τα παιδιά να κάνουν λάθος μετά την Αμφίκλεια και να κινηθούν προς Δαύλεια αντί για Μπράλο. Στο checkpoint (για τους μεγάλους ) τους περιμέναμε και καθώς δεν φαινόντουσαν συνεχίσαμε προς την 1η φωτό . Μετά το Καστρί ο Μπάμπης με τον Βίκτωρα μου έφυγαν στις στροφές και βρίσκομαι να ταξιδεύω μόνος πράγμα που δεν με χαλάει καθόλου. Γελάω μόνος μου στην Μακρυράχη καθώς περνώντας από το χωριό παππούδες και γιαγιάδες μου δείχνουν με νοήματα το δρόμο χωρίς καν να ρωτήσω έχοντας δει τους προπορευόμενους και καταλαβαίνοντας ότι κάτι γίνεται εδώ!! Φτάνω στην πρώτη φωτό και περιμένω βρίσκω Μπάμπη&Βίκτωρα και περιμένουμε τα παιδιά για κανά 30λέπτο αφού είχαν χαθεί . Ξεκινάμε όλοι μαζί και το τοπίο ομορφαίνει απίστευτα .Συνεχόμενα στροφιλίκια μέσα στο πράσινο με την Λίμνη πλαστήρα να απλώνεται μπροστά σου (διαδρομή που αξίζει να δεις ) και εκεί λίγο πριν το φράγμα με προσπερνάνε ένα Vstrom 1000 μαύρο και από πίσω ένα ασημί να το κυνηγάει . Στο ασημί ο γιατρός Bill που λίγο παρακάτω κάνει το ακροβατικό στέκεται όρθιος και βαθμολογείται με 10!! Αποφασίζουμε να μην σταματήσουμε μετά την πύλη και να συνεχίσουμε για Στουρναρέικα -Μεσοχώρα αφού όλοι θέλαμε χώμα .Κλασικά ο Μπάμπης με τον Βίκτωρα μπροστά εγώ στην μέση και οι υπόλοιποι πίσω μας . Στο Κωτρόνι (για καλό και για κακό ) ρωτάω ένα παππούλη που περπατάει στο δρόμο αν πάω καλά. <<Καλά πας μου λέει δεν με παίρνεις και εμένα μέχρι την διασταύρωση για Περτούλι παλικάρι μου αλλά μην πλαγιάζεις γιατί έχω δει μερικούς που πάνε έτσι / μου λέει ..>>και λιώνω στο γέλιο. Έλα του λέω παππούλη και μια και δυο ο κυριούλης ( πατημένα 75 ) πατάει μαρσπιέ σηκώνει το πόδι πάνω από την μπαγκαζιέρα και στρογγυλοκάθεται!! <<πάμε μου λέει>>. Φτάνω στην διασταύρωση όπου περιμένουν ο Μπάμπης με τον Βίκτωρα και με κοιτάνε καλά καλά . Άλλαξα κατηγορία λέω πήγα στην Δ στα δικάβαλα τους λέω και ο παππούλης με ευχαριστεί και συνεχίζει ποδαράτα για το μαντρί του . Συνεχίζουμε για το φράγμα της Μεσοχώρας και έχοντας φύγει μπροστά οι υπόλοιποι στις στροφές μπαίνω μόνος στο χωματόδρομο όπου και βλέπω δύο μηχανές να επιστρέφουν ο 1ος να σηκώνει το χέρι και λέω τι έγινε λάθος πάω? Σταματάω δίπλα στον 2ο και του λέω τι έγινε λάθος πάμε και μου απαντάει το αμίμητο << sorry Im from Austria I dont understand >> χα χα ήταν οι δύο Αυστριακοί που αναφέρθηκαν και από κάποιον άλλο.Στο φράγμα ήταν και το τελευταίο σημείο που βρεθήκαμε όλοι μαζί καθώς φεύγοντας από εκεί στις στροφές στα τούνελ (που είναι κλειστό με πλέγμα )χάνουμε τους μπροστινούς μαζί ο Μπάμπης με τον Βίκτωρα και πάμε οι υπόλοιποι 4 προς Παχτούρι Βορειοανατολικά και άσχετα . Φτάνοντας στο χωριό καταλαβαίνουμε το λάθος κοιτώντας το χάρτη και γυρνάμε πίσω .Βρίσκουμε το χωματόδρομο παραπλεύρως του τούνελ και συνεχίζουμε .Στο δεύτερο τούνελ ξανά μανά τα ίδια κλειστό(από το forum έμαθα πως κάποιοι επιχείρησαν και το πέρασαν από μέσα ). Ψάχνουμε τον αντίστοιχο παράδρομο και βρίσκουμε διασταύρωση με τρεις (το κέρατο μου) και καμιά δεκαριά νοματαίους να ψάχνονται που θα πάνε . Κοιτάω το χάρτη και λέω το΄χω από την Κορυφή πάμε. Ξεκινάω να ανηφορίζω το βουνό και από πίσω να ακολουθών καμιά 15ρια μηχανές. Καθώς ανεβαίνω κανά 2χλμ κοιτάω πίσω χαμηλά και βλέπω μία μία να γυρνάνε πίσω ουπς @λακία λέω αλλά αν γυρίσω πίσω θα τους χάσω στις στροφές και επομένως αφού εξακολουθώ και πιστεύω την ορθότητα του χάρτη μου συνεχίζω. Φτάνω σε διασταύρωση και φτάνουν 2 συνοδοιπόροι (μάλλον δεν πρόλαβαν να γυρίσουν πίσω με τους άλλους και ψαχνόμαστε. Ο χάρτης τους δεν δείχνει δρόμο από εκεί που πάμε ενώ ο δικός μου έχει δρόμο τί γίνεται ? Πάνω στην ώρα σκάει μύτη τοπικός βοσκός που μας λέει πως και από εκεί που πάμε έχει δρόμο και πίσω ( που πήγαν οι άλλοι έχει ) και συνεχίζουμε κατηφορίζουμε από την κορυφή σκάμε σε ένα ξύλινο γεφύρι στρατιωτικού τύπου και συνεχίζουμε .Στο πρώτο βενζινάδικο βρίσκω Jim ,Λάμπο ,και Φίλλιπο να με περιμένουν φουλάρω και συνεχίζουμε . Μετά το Παλαιοχώρι πιάνει βροχή και μια και οι υπόλοιποι φοράνε και παντελονάκι μηχανής και εγώ τζινάκι (!!!) σταματάω να βάλω αδιάβροχο και θα τους προλάβω λέω . Βάζω το αδιάβροχο παίρνω δύο στροφές και αμέσως ξεπροβάλει ο Ήλιος φωτεινός και λαμπρός (ρίχνω μανουάλια ) και συνεχίζω την διαδρομή μες το καλοκαίρι. Δεν βλέπω πουθενά τους άλλους και λέω δεν μπορεί θα περιμένουν στο Γεφύρι της Πλάκας . Φτάνω εκεί σε κάτι sports ,rafting etc τύπους και βρίσκω συνοδοιπόρους 36ώρους και μου λένε πως στο γιοφύρι πάμε ποδαράτα και λέω ok έφυγαν οι άλλοι πάμε για Λιγγιάδες .Βγαίνοντας συναντώ το Φίλιππο που έχει χαθεί με τους άλλους και συνεχίζουμε για Γιάννενα οι δυο μας. Ο δρόμος συνεχίζεται με στροφούλες (τι έκπληξη )και σε μία από αυτές συναντώ μες τη μέση του δρόμου δύο μοσχαράκια ,μαθημένος ο αλήτης από την πρωτεύουσα κορνάρω :nono : , και δημιουργώ ψυχολογικά προβλήματα στο μοσχαράκι , για το υπόλοιπο της ζωής του ,καθώς δεν είχε ξανακούσει κόρνα και τρόμαξε. Ευτυχώς δεν φώναξε τον πατέρα του να μας βάλει στο κυνήγι!!Φτάνουμε με τον Φίλιππο στα Γιάννενα ψάχνοντας την ταμπέλα έξω από την πόλη για Μέτσοβο (όπως έλεγαν οι οδηγίες της λέσχης ) την οποία δεν βρήκαμε ποτέ και μπαίνουμε μες την πόλη Σαββάτο απογευματάκι και τα καφέ πήχτρα στο κόσμο να μας κοιτάνε καλά καλά. Ο Φίλιππος μου λέει <<δεν αντέχω θα κάτσω λίγο να ξεκουραστώ>>και εγώ συνεχίζω για Λιγγιάδες για να βρω Δημήτρη και Λάμπο καθώς τον Μπάμπη και τον Βίκτωρα είχα ξεγράψει πως θα τους ξαναβρούμε μες την μέρα.Φτάνω Λιγγιάδες και τα παιδιά πουθενά αρχίζει να νυχτώνει και να ψιλοβρέχει. Εχω τσεκάρει προτού φύγω καιρό και έχω δει πως βραδάκι και την νύχτα στην περιοχή του Πάπιγκου και της Κόνιτσας θα πέσει αρκετή βροχή .Αυτό ήταν λέω, η ώρα έχει φτάσει περασμένες 7 και αποφασίζω να κατέβω για την Πάργα χωρίς να ανέβω Πάπιγκο κουρασμένος, χωρίς την παρέα και μην θέλοντας να διακινδυνεύσω την νύχτα εκεί πάνω (διαδρομή που αρκετοί τελικά άφησαν) και έχοντας 130χλμ για το ξενοδοχείο . Φεύγοντας από τις Λιγγιάδες και χαζεύοντας την πανοραμική θέα της λίμνης με το νησάκι και την πόλη των Ιωαννίνων από ψηλά βλέπω στο αντίθετο ρεύμα να ανηφορίζουν ο Δημήτρης και ο Λάμπος :vv: (τι έγινε ρε παιδιά που ήσασταν) ,αναστροφή και πίσω στις Λιγγιάδες όπου βγάζουμε τις φωτό και αποδεικνύεται πως σε όλη την διαδρομή από την Πλάκα έως εκεί ήμουνα μπροστά τους και όχι πίσω τους όπως νόμιζα καθώς πριν την Πλάκα πήγαν προς Αγνάντα και χάθηκαν. Αποφασίζουμε όλοι μαζί να παρακάμψουμε το Πάπιγκο και να κινηθούμε για την Πάργα από την Ε.Ο Ιωαννίνων ;Ηγουμενίτσας και όχι από την Εγνατία βλέποντας και αυτή την διαδρομή προτού πέσει εντελώς το σκοτάδι. Φουλάρουμε στα Γιάννενα,ψιλο προβληματισμένοι, καθώς έχουμε ενημερωθεί πως στην Αθήνα αρχίζει και πέφτει ξύλο για την βενζίνα και δεν ξέρουμε τι θα παίξει την επομένη και ξεκινάμε για Παραμυθιά . Αρχίζει και νυχτώνει και εγώ το ανοίγω για να δω όσο περισσότερη διαδρομή αφήνοντας πίσω Δημήτρη και Λάμπο φτάνω στην διασταύρωση για Παραμυθιά και τους περιμένω Κανά 25λέπτο χωρίς να φανούν ,παίρνω τηλ δεν απαντούν και κινούμε για το ξενοδοχείο που φτάνω στις 10 κάτι . Παίρνω το κλειδί παρκάρω το μοτό στην κατηφόρα που με έστειλαν ,κατάκοπος και σε κανα 10λέπτο φτάνουν και τα παιδιά καθώς πήγαιναν χαλαρά με τον Λάμπο να έχει ψιλοαρρωστήσει και να τρέμει και να ζητάει 2η κουβέρτα και κρεβάτι. Μπανάκι (τελείως χαλαρωτικό ),φαί με μπυρίτσα και πίσω στο δωμάτιο με το Δημήτρη να έχει κοιμηθεί σε δεύτερα όπου μεταξύ του 1Ο δευτερολέπτου που απαντάει σε ερώτηση και του 3ΟΥ που του γίνεται νέα ερώτηση έχει μεσολαβήσει ο ύπνος ( απίστευτος).Ο Φίλιππος από Ιωάννινα την έκανε για ξενοδοχείο και ο Μπάμπης με τον Βίκτωρα όπως αναμενόταν πήγανε Πάπιγκο και έφτασαν στο ξενοδοχείο κατά τις 2330. Απολογισμός 1ης ημέρας για εμάς 740χλμ, 14 ½ ώρες στον δρόμο εκ των 12 τουλάχιστον οδηγώντας, καταναλώνοντας 35-38 ευρώ βενζίνα , 1 snickers,2 μπουκάλια νερό 1 ασπιρίνη και άφιξη στο ξενοδοχείο κατάκοποι. Ημέρα 2η Ξύπνημα;και έξω βρέχει! Την τύχη μας. Πάμε για πρωινό και συζητώντας καταλήγουμε πως λόγω του ότι ο Λάμπος δεν είναι στα καλύτερα του, δεν θα κάνει το κομμάτι της Πελοποννήσου και θα γυρίσει και το θέμα με την βενζίνα μας προβληματίζει λέμε πως και εγώ με τον Δημήτρη και το Φίλιππο θα γυρίσουμε μαζί πίσω και ο Βίκτωρας έχοντας και την επιστροφή από Αθήνα για Τρίκαλα αποφασίζει να την κάνει για Τρίκαλα :o Μπάμπης αποφασίζει να συνεχίσει και μας χαιρετάει και ενώ οι υπόλοιποι 36ώροι παίρνουν εκκίνηση κατά τις 8 και φεύγουν για Σύβοτα εμείς φεύγουμε χαλαρά κατά τις 9 ,με τον καιρό να έχει ανοίξει,κατεβαίνοντας για Πρέβεζα , Βόνιτσα και καθώς στρίβουμε βγαίνοντας από Πάργα νότια μετά από λίγο μας προσπερνάει κορνάροντας και χαιρετώντας ;ο Μπάμπης: !Ποιο κάτω το checkpoint στο βενζινάδικο με το Guzaio να μας κάνει σήμα να τον χαιρετάμε και συνεχίζουμε . Μετά από λίγο μαντέψτε ! Σωστά ο Μπάμπης προσπερνάει κορνάροντας και χαιρετώντας μετά το checkstop. Από εκεί και πέρα μας πιάνει ένα ψιλοάγχος στην Αιτωλοακαρνανία με τα βενζινάδικα καθώς όλα είναι κλειστά ή με βενζίνη τέλος και ενώ το vstrom και το DEUVILLE φτάνουν οριακά Αθήνα αν δεν βρούμε πουθενά ,τα Varadero kai fazer έχουν ήδη μπει ρεζέρβα:pray. Πάμε στο Ρίο μπας και παίζει κάνα βενζινάδικο αλλά δεν...;Μπαίνουμε Πάτρα βλέπουμε ουρά αυτοκινήτων σε Shell .Χωνόμαστε μπροστά από το auto (αλήτες μηχανόβιοι ) και φουλάρουμε. Ρωτάμε το βενζινά τι αποθέματα έχει και μας λέει 4000 λίτρα ήτοι 80-90 αυτοκίνητα και τέλος .Από εκεί και πέρα γυρίσαμε από Ε.Ο ΑΘ-ΠΑΤΡΩΝ ( με στάση στο Ξυλόκαστρο για φαί και καφέ και ενδιάμεσα στην Εθνική είδα πολλούς 36ώρους να ψάχνονται για βενζίνη καθώς στην Ε.Ο ΤΟ μόνο βενζινάδικο που έπαιζε ήταν ένα στην Ακράτα. Συνοψίζοντας αυτό που μου άφησε αυτό το πρώτο 36ωρο μου ήταν μία γλυκιά γεύση από μία απίστευτη εμπειρία που καλώ όποιον έχει μοτοσυκλέτα να την δοκιμάσει έστω και για μία φορά, Αξίζει. Αναμνήσεις από απίστευτης φυσικής ομορφιάς και οδηγικής απόλαυσης διαδρομές που σίγουρα θα ξαναδιαβώ και ένα παράπονο που με το τόσο δεμένο (όχι μόνο χλμ αλλά και λόγω της δυσκολίας της διαδρομής ) δεν κατάφερα να χαζέψω λίγο παραπάνω τη διαδρομή και να σταματήσουμε όπου άξιζε το κόπο. Χαρά που υπάρχουν τόσοι τρελοί σαν και εμάς που χαίρονται τις μηχανές του και είναι έτοιμοι να αλληλοβοηθηθούν ανά πάσα στιγμή. Να ΄στε καλά παιδιά όλοι οι συμμετέχοντες και ευχαριστώ τους φίλους Δημήτρη ,Λάμπο ,Φίλιππο,Βίκτωρα ,και Μπάμπη για την παρέα στα χλμ και τις στάσεις. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Al-Vstrom 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 21 , 2008 και κανά ΄δυο φωτό Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
distef01 2 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 22 , 2008 Για σας και από εμένα (Δημήτρης – Varadero). Και εμένα όπως ανέφερε ο Αλέκος ήταν η πρώτη μου φορά. Και θα το περιγράψω απλά με μία πρόταση : «Πονάει αλλά μου αρέσει». Πραγματικά από τότε που γυρίσαμε μόνο με αυτό το θέμα ασχολούμαι. Πρώτα από όλα Βασίλη φίλε φτηνά την γλίτωσες μην το πεις πουθενά. Κατά τα άλλα ήταν το κάτι άλλο . :vv: Στο βενζινάδικό δεν κούμπωνα απλά το tank bag αλλά πολέμαγα μαζί του δεν έλεγε να κουμπώσει (όχι δεν το κάνω πρώτη φορά).Τέλος πάντων αφού ξεκίνησα επιτέλους μαζί με τον Λάμπο ποιο κάτω ο Φίλιππος είχε σταματήσει με την μηχανή του στραμμένη προς την έξοδο για Δαύλεια προκειμένου να ελίξει τον χάρτη του. Εγώ ο έξυπνος βλέπω τον Φίλιππο και λέω «εμάς περιμένει και μας δείχνει τον δρόμο τι καλό παιδί» και στρίβω μέσα με χίλια. Εχ με βλέπουν ο Φίλιππος (Bandit και όχι FZ6 Fazer) και ο Λάμπος (Deauville δανεικό λόγο πτώσης του Haya.) και λένε « ξέρει ο Μήτσος που πάει πάμε από πείσω». Οπός καταλαβαίνετε η @μ@κια πήγε σύννεφο. Ανεβαίνοντας προς Δαύλεια κατέβαινε ένας συνοδοιπόρος με KTM adventure. Έπρεπε να δείτε και τους δυο μας. Κοιταζόμασταν σαν τα βόδια γιατί όπως καταλαβαίνετε και οι 2 ήμασταν σίγουροι το που πηγαίναμε (σωστά ….) . Η διαδρομή γύρο από την λίμνη απαίχτη. Απίστευτα καλό στροφιλίκι με ωραίο τοπίο και με ακολουθούν 3 VSTROM. Κάποια στιγμή με περνάει ο πρώτος (Θήμιος) φέτες και τσουπ να και ό άλλος (Βασίλης). Λίγο πιο κάτω νότος πάλι ο άλλος (Βασίλης) αλλά σταματημένος έξω από τον δρόμο με ένα χαμόγελο στο στόμα όρθιος καρφωμένος μέσα στα χώματα. Αχαχαχα κατεβαίνουμε μαζί με τον Αλέκο και τον τραβάμε έξω μαζί με την μηχανή. Στο φράγμα προς την Μεσοχώρα στον χωματόδρομο ο Μπάμπης παλιός εντουράς με το σουπερ ντουπερ Hyosung 650 (η κάτι τέτοιο) μας περνά σαν βολίδα. Ε λέω δεν είναι δυνατόν θα πάω και εγώ ποιο γρήγορα. Πήγαινα …. για το πέσιμο που δεν ήρθε από καθαρή @φαρδία. Αλλά σε κάθε γλίστρημα που έκανε το μηχανάκι έλεγα το ίδιο πράγμα «τώρα θα πεσωωωωωωωωωωωωωωωωω αχαχα τι ωραία δεν έπεσα πάμε για το επόμενο» κοκ. Καλά στα Ιωάννινα δύσκολα με κράταγε ο Λάμπος για να μην κάτσω στις καφετέριες να ποιο ένα ωραίο καφέ (Θεέ μου πόσο μου είχε λήψη δεν έχω πιεί όλη την ήμερα ούτε έναν. «ΘΕΛΩ ΚΑΦΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ») Ανεβαίνοντας για Λιγγιάδες συναντήσαμε τον Αλέκο που κατέβαινε ο οποίος υποτίθεται ότι ήταν κάπου πίσω μας (μάλλον χωροχρονικές αναταράξεις λόγο μεγάλης ταχύτητας δημιούργησαν υπέρ δίνη που μετέφεραν τον Αλέκο μπροστά μας. Τι είπα ζωγράφισα πάλι). :P Ξεκινήσαμε από εκεί για το ξενοδοχείο καθώς ο Λάμπος δεν ήταν τόσο καλά (όχι ότι εμείς ήμασταν κουρασμένοι ποτέ μην το ξανακούσω).Στον δρόμο σταματάει ο Λάμπος και μου λέει « Δεν αντέχω άλλο θα τα κάνω πάνω μου» Μένω εγώ οπισθοφυλακή με τις μηχανές καθώς Ο Λάμπος πήγαινε για εξερεύνηση της φύσης. Αλλά …. επιστρέφει σε 1 λεπτό βρίζοντας. Από τις μπότες δεν μπορούσε να κατεβάσει το παντελόνι του αχαχαχαχαχαχα . Πήγε στην μηχανή για να φορέσει τα αθλητικά. Μετά από 10 λεπτά εμφανίστηκε με γαλήνη στο πρόσωπο του και συνεχίσαμε για Πάργα. Δυστυχώς στην ποριά είχε κρυάδες και ανέβασε πυρετό. Μπήκα μπροστά και για να δείχνω τον δρόμο στον Λάμπο αλλά και να δοκιμάσω την μεγάλη σκάλα στα Xenon μου (αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει). Αργήσαμε να φτάσουμε στο ξενοδοχείο καθώς ο Λάμπος πήγαινε πλέων το μέγιστο με 40 km/h και πολεμούσε να μην πέσει. Είχα αγχωθεί πολύ μαζί του αλλά τα κατάφερε. Στο ξενοδοχείο αφού φάγαμε με τον Αλέκο εγώ ζήτησα από τον σερβιτόρο να μου φέρει τον πολυπόθητο καφέ. Η απάντηση που πείρα: « Κοιτά να δεις καφέ έχει πάνω στην ρεσεψιόν. Που να πηγαίνω τώρα εκεί. Πήγαινε αν θες μόνος σου. Αλλά αν θές να με ακούσεις μην πάρεις καφέ γιατί δεν θα μπορείς να κοιμηθείς.» αχαχαχα the best ever. Αργότερα προστέθηκε στην παρέα μας ο Λάμπος ο όποιος ήταν καλυτέρα με τα 2 depon. Μετά το από λύγο πήγα για ύπνο. (Σας άκουγα ρε φήμες είναι αυτά που λένε για ύπνο μέσα σε 1 δευτερόλεπτο μην τους πιστεύεται χρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ ) Την δεύτερη μέρα ξυπνήσαμε και γυρίσαμε όπως περιέγραψε ο Αλέκος στην Αθήνα. Παραθέτω και μερικές photo Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
tasoulisk 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 22 , 2008 (τροποποιήθηκε) και του χρόνου να το ξανακάνουμε Τροποποιήθηκε Μάιος 22 , 2008 από τον tasoulisk Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
tasoulisk 0 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 23 , 2008 36 ΩΡΕΣ 2008:Αποτελεσματα Α,Β,Γ,Δικαβαλο http://www.motoguzziclub.gr/36.phpapotelesmata.pdf Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Drakos 67 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 23 , 2008 36 ΩΡΕΣ 2008:Αποτελεσματα Α,Β,Γ,Δικαβαλο http://www.motoguzziclub.gr/36.php Μπράβο στον Αντώνη και την Σούλα για την κούπα στην κατηγορία Δ. Γιώργαρε για μία θέση έχασες την 3η θεση ρε φίλε. Μπράβο σου κι εσένα και στην Ράνια Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
zorz 42 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάιος 23 , 2008 Μπράβο στον Αντώνη και την Σούλα για την κούπα στην κατηγορία Δ. Γιώργαρε για μία θέση έχασες την 3η θεση ρε φίλε. Μπράβο σου κι εσένα και στην Ράνια Μπράβο στα παιδιά! Εγώ τους μπέρδεψα με αυτούς που έτρεχαν με το BMW R800 που ακολουθούσα προς Πρέβεζα. Μπράβο και στο Φιωτάκη με το Pegaso. Ο ALX 10ος στη κατηγορία Α και 6ος στο κύπελλο πενταετίας! Όσον αφορά την αφεντιά μου, τελικά δεν είχα το μικρότερο μηχανάκι! Υπάρχει κάποιος που συμμετείχε με Honda VT250 Spada και ήρθε 28ος στην Α κατηγορία. Το VT250 όμως είναι δικύλινδρο, υδρόψυκτο και βγάζει 35 άλογα με τελική ~150-160. Από άλλα 400άρια υπήρξαν Ηonda CB1, CB400SF και ένα Piaggio MP3 (34hp) οπότε τουλάχιστον επισήμως έχω τη μικρότερη ισχύ απ'όλους (31hp). :) Πάντως βγήκα 18ος στη Γ κατηγορία (με 247 βαθμούς ποινής) από τους 62 που συμμετείχαν!!! :vv: :yahoo: :vv: Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
