Al-Vstrom

υπολογίστε +1

Φίλε μου τρελή κούραση δεν το συζητάμε :o αλλά μετά από το πρώτο 36ώρο καταλαβαίνω απόλυτα τον ΑLX που κόλησε μετά το 1ο και έχει φτάσει στα 7 καθώς και όλους τους κορυφαίους συνοδοιπόρους πάνω από τα 50 που συνεχίζουν και το κάνουν γιατί έτσι γουστάρουν και μόνο. ps : ευχαριστούμε και τα παιδιά που τραβήξαν τα βιντεάκια και τα δώσαν στην λέσχη για να τα έχουμε στο DVD που μας δώθηκε ,να το χαζεύουμε και να χαμογελάμε

και κανά ΄δυο φωτό

Καλησπέρα και από εμένα παιδιά . Είναι η πρώτη φορά που γράφω στα forum παρότι τα διάβαζα πολύ καιρό. Όπως και ήταν η πρώτη φορά που πήρα μέρα στο 36ώρο (και πολύ το χάρηκα) Τους περισσότερους από εδώ μέσα standard τους ξέρω φατσικά πλέον και συναντηθήκαμε και στην διαδρομή σε κάποια σημεία όπως πχ με τον miraze και τον φίλο του γιατρό bill στο σκηνικό στο χαντάκι (miraze ήμασταν οι 2 με το vstrom και Varadero )που βοηθήσαμε τον Βασίλη να ξεκολλήσει από τις λάσπες .πραγματικά oscar @λοφαρδίας o γιατρός αλλά και όλα τα λεφτά να έχει κολλήσει στις λάσπες όρθιος και να έχει λιώσει στο γέλιο. Τώρα κατάλαβα miraze ποιος ήταν ο δεύτερος από τους τρεις τις παρέας που είχε πτώση που μας είπατε . Ημέρα 1η Εμείς ξεκινήσαμε παρεούλα 6 ατόμων οδηγώντας μουά DL650 VSTROM(πρωτοεμφανιζόμενος σε 36ωρο), o Δημήτρης VARADERO(ρούκι και αυτός ), ο Λάμπος ΝΤ-700V ABS DEUVILLE (2ο ή 3ο 36ώρο), o Bίκτωρ BMW G650 XCHALLENGE(πιτσιρικάς που ήρθε από Τρίκαλα 2ο 36ωρο) ,ο Φιλιππος FZ6 Fazer (Guzaios χρόνια και παλαιός στο σπορ)και ένα γυμνό 600 που μου διαφεύγει η ράτσα ο Μπάμπης(παλιοσείρι και αυτός) ;Η διαδρομή πραγματικά όπως έχετε αναφέρει όλοι μοναδική και απίστευτη ειδικά μετά το Καστρί . Πήραμε εκκίνηση από Πάχη στις 0735 και ξεκινήσαμε παρεούλα . Δεν μας ενδιέφερε τόσο η μέση ωριαία καθώς τα χλμ μπροστά μας ήταν πολλά . Ως το 1ο checkpoint (για τους μικρούς Γ ΚΑΤΗΓ.&Δ ) φτάσαμε με μικρό αποκλίσεις και συνεχίσαμε προς Τιθωρέα . Στο πρώτο βενζινάδικο βάλαμε όλοι βενζίνη (όπως είχαμε συμφωνήσει να βάζουμε όλοι όταν βάζει αυτός με την μικρότερη αυτονομία ) και εκεί κάναμε το 1ο σπάσιμο της παρέας καθώς από κακή συνεννόηση ο Μπάμπης , ο Βίκτωρας και εγώ φύγαμε μπροστά ενώ ο Δημήτρης κούμπωνε το tankbag. Συνέπεια του παραπάνω τα παιδιά να κάνουν λάθος μετά την Αμφίκλεια και να κινηθούν προς Δαύλεια αντί για Μπράλο. Στο checkpoint (για τους μεγάλους ) τους περιμέναμε και καθώς δεν φαινόντουσαν συνεχίσαμε προς την 1η φωτό . Μετά το Καστρί ο Μπάμπης με τον Βίκτωρα μου έφυγαν στις στροφές και βρίσκομαι να ταξιδεύω μόνος πράγμα που δεν με χαλάει καθόλου. Γελάω μόνος μου στην Μακρυράχη καθώς περνώντας από το χωριό παππούδες και γιαγιάδες μου δείχνουν με νοήματα το δρόμο χωρίς καν να ρωτήσω έχοντας δει τους προπορευόμενους και καταλαβαίνοντας ότι κάτι γίνεται εδώ!! Φτάνω στην πρώτη φωτό και περιμένω βρίσκω Μπάμπη&Βίκτωρα και περιμένουμε τα παιδιά για κανά 30λέπτο αφού είχαν χαθεί . Ξεκινάμε όλοι μαζί και το τοπίο ομορφαίνει απίστευτα .Συνεχόμενα στροφιλίκια μέσα στο πράσινο με την Λίμνη πλαστήρα να απλώνεται μπροστά σου (διαδρομή που αξίζει να δεις ) και εκεί λίγο πριν το φράγμα με προσπερνάνε ένα Vstrom 1000 μαύρο και από πίσω ένα ασημί να το κυνηγάει . Στο ασημί ο γιατρός Bill που λίγο παρακάτω κάνει το ακροβατικό στέκεται όρθιος και βαθμολογείται με 10!! Αποφασίζουμε να μην σταματήσουμε μετά την πύλη και να συνεχίσουμε για Στουρναρέικα -Μεσοχώρα αφού όλοι θέλαμε χώμα .Κλασικά ο Μπάμπης με τον Βίκτωρα μπροστά εγώ στην μέση και οι υπόλοιποι πίσω μας . Στο Κωτρόνι (για καλό και για κακό ) ρωτάω ένα παππούλη που περπατάει στο δρόμο αν πάω καλά. <<Καλά πας μου λέει δεν με παίρνεις και εμένα μέχρι την διασταύρωση για Περτούλι παλικάρι μου αλλά μην πλαγιάζεις γιατί έχω δει μερικούς που πάνε έτσι / μου λέει ..>>και λιώνω στο γέλιο. Έλα του λέω παππούλη και μια και δυο ο κυριούλης ( πατημένα 75 ) πατάει μαρσπιέ σηκώνει το πόδι πάνω από την μπαγκαζιέρα και στρογγυλοκάθεται!! <<πάμε μου λέει>>. Φτάνω στην διασταύρωση όπου περιμένουν ο Μπάμπης με τον Βίκτωρα και με κοιτάνε καλά καλά . Άλλαξα κατηγορία λέω πήγα στην Δ στα δικάβαλα τους λέω και ο παππούλης με ευχαριστεί και συνεχίζει ποδαράτα για το μαντρί του . Συνεχίζουμε για το φράγμα της Μεσοχώρας και έχοντας φύγει μπροστά οι υπόλοιποι στις στροφές μπαίνω μόνος στο χωματόδρομο όπου και βλέπω δύο μηχανές να επιστρέφουν ο 1ος να σηκώνει το χέρι και λέω τι έγινε λάθος πάω? Σταματάω δίπλα στον 2ο και του λέω τι έγινε λάθος πάμε και μου απαντάει το αμίμητο << sorry Im from Austria I dont understand >> χα χα ήταν οι δύο Αυστριακοί που αναφέρθηκαν και από κάποιον άλλο.Στο φράγμα ήταν και το τελευταίο σημείο που βρεθήκαμε όλοι μαζί καθώς φεύγοντας από εκεί στις στροφές στα τούνελ (που είναι κλειστό με πλέγμα )χάνουμε τους μπροστινούς μαζί ο Μπάμπης με τον Βίκτωρα και πάμε οι υπόλοιποι 4 προς Παχτούρι Βορειοανατολικά και άσχετα . Φτάνοντας στο χωριό καταλαβαίνουμε το λάθος κοιτώντας το χάρτη και γυρνάμε πίσω .Βρίσκουμε το χωματόδρομο παραπλεύρως του τούνελ και συνεχίζουμε .Στο δεύτερο τούνελ ξανά μανά τα ίδια κλειστό(από το forum έμαθα πως κάποιοι επιχείρησαν και το πέρασαν από μέσα ). Ψάχνουμε τον αντίστοιχο παράδρομο και βρίσκουμε διασταύρωση με τρεις (το κέρατο μου) και καμιά δεκαριά νοματαίους να ψάχνονται που θα πάνε . Κοιτάω το χάρτη και λέω το΄χω από την Κορυφή πάμε. Ξεκινάω να ανηφορίζω το βουνό και από πίσω να ακολουθών καμιά 15ρια μηχανές. Καθώς ανεβαίνω κανά 2χλμ κοιτάω πίσω χαμηλά και βλέπω μία μία να γυρνάνε πίσω ουπς @λακία λέω αλλά αν γυρίσω πίσω θα τους χάσω στις στροφές και επομένως αφού εξακολουθώ και πιστεύω την ορθότητα του χάρτη μου συνεχίζω. Φτάνω σε διασταύρωση και φτάνουν 2 συνοδοιπόροι (μάλλον δεν πρόλαβαν να γυρίσουν πίσω με τους άλλους και ψαχνόμαστε. Ο χάρτης τους δεν δείχνει δρόμο από εκεί που πάμε ενώ ο δικός μου έχει δρόμο τί γίνεται ? Πάνω στην ώρα σκάει μύτη τοπικός βοσκός που μας λέει πως και από εκεί που πάμε έχει δρόμο και πίσω ( που πήγαν οι άλλοι έχει ) και συνεχίζουμε κατηφορίζουμε από την κορυφή σκάμε σε ένα ξύλινο γεφύρι στρατιωτικού τύπου και συνεχίζουμε .Στο πρώτο βενζινάδικο βρίσκω Jim ,Λάμπο ,και Φίλλιπο να με περιμένουν φουλάρω και συνεχίζουμε . Μετά το Παλαιοχώρι πιάνει βροχή και μια και οι υπόλοιποι φοράνε και παντελονάκι μηχανής και εγώ τζινάκι (!!!) σταματάω να βάλω αδιάβροχο και θα τους προλάβω λέω . Βάζω το αδιάβροχο παίρνω δύο στροφές και αμέσως ξεπροβάλει ο Ήλιος φωτεινός και λαμπρός (ρίχνω μανουάλια ) και συνεχίζω την διαδρομή μες το καλοκαίρι. Δεν βλέπω πουθενά τους άλλους και λέω δεν μπορεί θα περιμένουν στο Γεφύρι της Πλάκας . Φτάνω εκεί σε κάτι sports ,rafting etc τύπους και βρίσκω συνοδοιπόρους 36ώρους και μου λένε πως στο γιοφύρι πάμε ποδαράτα και λέω ok έφυγαν οι άλλοι πάμε για Λιγγιάδες .Βγαίνοντας συναντώ το Φίλιππο που έχει χαθεί με τους άλλους και συνεχίζουμε για Γιάννενα οι δυο μας. Ο δρόμος συνεχίζεται με στροφούλες (τι έκπληξη )και σε μία από αυτές συναντώ μες τη μέση του δρόμου δύο μοσχαράκια ,μαθημένος ο αλήτης από την πρωτεύουσα κορνάρω :nono : , και δημιουργώ ψυχολογικά προβλήματα στο μοσχαράκι , για το υπόλοιπο της ζωής του ,καθώς δεν είχε ξανακούσει κόρνα και τρόμαξε. Ευτυχώς δεν φώναξε τον πατέρα του να μας βάλει στο κυνήγι!!Φτάνουμε με τον Φίλιππο στα Γιάννενα ψάχνοντας την ταμπέλα έξω από την πόλη για Μέτσοβο (όπως έλεγαν οι οδηγίες της λέσχης ) την οποία δεν βρήκαμε ποτέ και μπαίνουμε μες την πόλη Σαββάτο απογευματάκι και τα καφέ πήχτρα στο κόσμο να μας κοιτάνε καλά καλά. Ο Φίλιππος μου λέει <<δεν αντέχω θα κάτσω λίγο να ξεκουραστώ>>και εγώ συνεχίζω για Λιγγιάδες για να βρω Δημήτρη και Λάμπο καθώς τον Μπάμπη και τον Βίκτωρα είχα ξεγράψει πως θα τους ξαναβρούμε μες την μέρα.Φτάνω Λιγγιάδες και τα παιδιά πουθενά αρχίζει να νυχτώνει και να ψιλοβρέχει. Εχω τσεκάρει προτού φύγω καιρό και έχω δει πως βραδάκι και την νύχτα στην περιοχή του Πάπιγκου και της Κόνιτσας θα πέσει αρκετή βροχή .Αυτό ήταν λέω, η ώρα έχει φτάσει περασμένες 7 και αποφασίζω να κατέβω για την Πάργα χωρίς να ανέβω Πάπιγκο κουρασμένος, χωρίς την παρέα και μην θέλοντας να διακινδυνεύσω την νύχτα εκεί πάνω (διαδρομή που αρκετοί τελικά άφησαν) και έχοντας 130χλμ για το ξενοδοχείο . Φεύγοντας από τις Λιγγιάδες και χαζεύοντας την πανοραμική θέα της λίμνης με το νησάκι και την πόλη των Ιωαννίνων από ψηλά βλέπω στο αντίθετο ρεύμα να ανηφορίζουν ο Δημήτρης και ο Λάμπος :vv: (τι έγινε ρε παιδιά που ήσασταν) ,αναστροφή και πίσω στις Λιγγιάδες όπου βγάζουμε τις φωτό και αποδεικνύεται πως σε όλη την διαδρομή από την Πλάκα έως εκεί ήμουνα μπροστά τους και όχι πίσω τους όπως νόμιζα καθώς πριν την Πλάκα πήγαν προς Αγνάντα και χάθηκαν. Αποφασίζουμε όλοι μαζί να παρακάμψουμε το Πάπιγκο και να κινηθούμε για την Πάργα από την Ε.Ο Ιωαννίνων ;Ηγουμενίτσας και όχι από την Εγνατία βλέποντας και αυτή την διαδρομή προτού πέσει εντελώς το σκοτάδι. Φουλάρουμε στα Γιάννενα,ψιλο προβληματισμένοι, καθώς έχουμε ενημερωθεί πως στην Αθήνα αρχίζει και πέφτει ξύλο για την βενζίνα και δεν ξέρουμε τι θα παίξει την επομένη και ξεκινάμε για Παραμυθιά . Αρχίζει και νυχτώνει και εγώ το ανοίγω για να δω όσο περισσότερη διαδρομή αφήνοντας πίσω Δημήτρη και Λάμπο φτάνω στην διασταύρωση για Παραμυθιά και τους περιμένω Κανά 25λέπτο χωρίς να φανούν ,παίρνω τηλ δεν απαντούν και κινούμε για το ξενοδοχείο που φτάνω στις 10 κάτι . Παίρνω το κλειδί παρκάρω το μοτό στην κατηφόρα που με έστειλαν ,κατάκοπος και σε κανα 10λέπτο φτάνουν και τα παιδιά καθώς πήγαιναν χαλαρά με τον Λάμπο να έχει ψιλοαρρωστήσει και να τρέμει και να ζητάει 2η κουβέρτα και κρεβάτι. Μπανάκι (τελείως χαλαρωτικό ),φαί με μπυρίτσα και πίσω στο δωμάτιο με το Δημήτρη να έχει κοιμηθεί σε δεύτερα όπου μεταξύ του 1Ο δευτερολέπτου που απαντάει σε ερώτηση και του 3ΟΥ που του γίνεται νέα ερώτηση έχει μεσολαβήσει ο ύπνος ( απίστευτος).Ο Φίλιππος από Ιωάννινα την έκανε για ξενοδοχείο και ο Μπάμπης με τον Βίκτωρα όπως αναμενόταν πήγανε Πάπιγκο και έφτασαν στο ξενοδοχείο κατά τις 2330. Απολογισμός 1ης ημέρας για εμάς 740χλμ, 14 ½ ώρες στον δρόμο εκ των 12 τουλάχιστον οδηγώντας, καταναλώνοντας 35-38 ευρώ βενζίνα , 1 snickers,2 μπουκάλια νερό 1 ασπιρίνη και άφιξη στο ξενοδοχείο κατάκοποι. Ημέρα 2η Ξύπνημα;και έξω βρέχει! Την τύχη μας. Πάμε για πρωινό και συζητώντας καταλήγουμε πως λόγω του ότι ο Λάμπος δεν είναι στα καλύτερα του, δεν θα κάνει το κομμάτι της Πελοποννήσου και θα γυρίσει και το θέμα με την βενζίνα μας προβληματίζει λέμε πως και εγώ με τον Δημήτρη και το Φίλιππο θα γυρίσουμε μαζί πίσω και ο Βίκτωρας έχοντας και την επιστροφή από Αθήνα για Τρίκαλα αποφασίζει να την κάνει για Τρίκαλα :o Μπάμπης αποφασίζει να συνεχίσει και μας χαιρετάει και ενώ οι υπόλοιποι 36ώροι παίρνουν εκκίνηση κατά τις 8 και φεύγουν για Σύβοτα εμείς φεύγουμε χαλαρά κατά τις 9 ,με τον καιρό να έχει ανοίξει,κατεβαίνοντας για Πρέβεζα , Βόνιτσα και καθώς στρίβουμε βγαίνοντας από Πάργα νότια μετά από λίγο μας προσπερνάει κορνάροντας και χαιρετώντας ;ο Μπάμπης: !Ποιο κάτω το checkpoint στο βενζινάδικο με το Guzaio να μας κάνει σήμα να τον χαιρετάμε και συνεχίζουμε . Μετά από λίγο μαντέψτε ! Σωστά ο Μπάμπης προσπερνάει κορνάροντας και χαιρετώντας μετά το checkstop. Από εκεί και πέρα μας πιάνει ένα ψιλοάγχος στην Αιτωλοακαρνανία με τα βενζινάδικα καθώς όλα είναι κλειστά ή με βενζίνη τέλος και ενώ το vstrom και το DEUVILLE φτάνουν οριακά Αθήνα αν δεν βρούμε πουθενά ,τα Varadero kai fazer έχουν ήδη μπει ρεζέρβα:pray. Πάμε στο Ρίο μπας και παίζει κάνα βενζινάδικο αλλά δεν...;Μπαίνουμε Πάτρα βλέπουμε ουρά αυτοκινήτων σε Shell .Χωνόμαστε μπροστά από το auto (αλήτες μηχανόβιοι ) και φουλάρουμε. Ρωτάμε το βενζινά τι αποθέματα έχει και μας λέει 4000 λίτρα ήτοι 80-90 αυτοκίνητα και τέλος .Από εκεί και πέρα γυρίσαμε από Ε.Ο ΑΘ-ΠΑΤΡΩΝ ( με στάση στο Ξυλόκαστρο για φαί και καφέ και ενδιάμεσα στην Εθνική είδα πολλούς 36ώρους να ψάχνονται για βενζίνη καθώς στην Ε.Ο ΤΟ μόνο βενζινάδικο που έπαιζε ήταν ένα στην Ακράτα. Συνοψίζοντας αυτό που μου άφησε αυτό το πρώτο 36ωρο μου ήταν μία γλυκιά γεύση από μία απίστευτη εμπειρία που καλώ όποιον έχει μοτοσυκλέτα να την δοκιμάσει έστω και για μία φορά, Αξίζει. Αναμνήσεις από απίστευτης φυσικής ομορφιάς και οδηγικής απόλαυσης διαδρομές που σίγουρα θα ξαναδιαβώ και ένα παράπονο που με το τόσο δεμένο (όχι μόνο χλμ αλλά και λόγω της δυσκολίας της διαδρομής ) δεν κατάφερα να χαζέψω λίγο παραπάνω τη διαδρομή και να σταματήσουμε όπου άξιζε το κόπο. Χαρά που υπάρχουν τόσοι τρελοί σαν και εμάς που χαίρονται τις μηχανές του και είναι έτοιμοι να αλληλοβοηθηθούν ανά πάσα στιγμή. Να ΄στε καλά παιδιά όλοι οι συμμετέχοντες και ευχαριστώ τους φίλους Δημήτρη ,Λάμπο ,Φίλιππο,Βίκτωρα ,και Μπάμπη για την παρέα στα χλμ και τις στάσεις.