Το CBR έχει ακόμα πάνω του τα μυγάκια των Μαλγάρων και τη λάσπη της Ημαθίας.
Τα ρουθούνια μας έχουν ακόμα τις μυρωδιές από τα έλατα, τις φτέρες, τις σβουνιές που εξαπέλυαν κατά βούληση τα οικόσιτα και μη ζώα της υπαίθρου.
Τα γόνατά μου, η ωμοπλάτη μου και οι μέσες μας ακόμα πονούν..
ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΟΝΕΙΡΟ!!!
Κυριακή πρωί, φορτώσαμε τη γριά (Masif σε ευχαριστούμε για άλλη μια χρονιά που μας χορήγησες τα σαμάρια σου) και κινήσαμε για Λίμνη Πλαστήρα, όπου και θα περνούσαμε τις 2 πρώτες μέρες.
Ξεκινήσαμε με σκοπό όσο το δυνατόν λιγότερη Εθνική, αλλά στην πορεία η κούραση με κέρδισε και έτσι (ευτυχώς) χρησιμοποιήσαμε λίγο παραπάνω αυτοκινητόδρομο, που όπως απεδείχθη δεν ήταν και τόσο δα βαρετός...
Αλλά εγώ κάποια στιγμή κουράστηκα, σχετικά νωρίς, οπότε κάναμε 2 στάσεις μέχρι τη Λαμία (βλ. σχετική φωτό) και άλλη μία στην Καρδίτσα, μέχρις ότου φτάσουμε στον τελικό μας προορισμό για την ημέρα.
Στη Λαμία καπνίστηκα λοιπόν..
Στο Δομοκό, η αέναη ευθεία έδωσε τη θέση της σε ένα ωραιότατο στροφιλίκι, με αρκετά καλή άσφαλτο, όμορφες εικόνες και ένα Mercedes E200 που αποπειράθηκε να μας φιλήσει αλλά επειδή είμαι τιμονάρα, κατάφερα με το ένα χέρι να μας γλιτώσω, ενώ με το άλλο χέρι του έγνεφα με το μεσαίο δάχτυλο πως δεν επιθυμούσα εναγκαλισμό.
Πλούσια σε χιλιόμετρα λοιπόν η πρώτη μέρα, αν και πτωχή σε φωτοϋλικό.
Την πέσαμε για ύπνο μπας και κάνουμε και την επομένη καμια βόλτα...
Σύνολο διαδρομής: 5½ ώρες.