Jump to content

SOTOS80

Μέλη
  • Δημοσιεύσεις

    68
  • Εγγράφηκε

  • Τελευταία επίσκεψη

  • Days Won

    1

Πόντοι

105 Excellent

Σχετικά με το μέλος SOTOS80

  • Κλάση
    Γυρνάει δεν γυρνάει
  • Γενέθλια 19/08/1980

Μέθοδοι Επικοινωνίας

  • MSN
    sotiris81@hotmail.com
  • ICQ
    0

Άλλα Στοιχεία

  • Φύλο
    Άνδρας

Η Μοτοσικλέτα μου

  • myBike: Κατασκ/ής
    Honda
  • myBike: Μοντέλο
    XX
  • myBike: Κυβισμός
    1100

Πρόσφατοι επισκέπτες στο προφίλ

565 προβολές προφίλ
  1. Σε xx ανάβει στους 100 και φανεί και 110 - 112 μέσα στην πολύ κίνηση. Και όταν είμαι μέσα στην πόλη σταματά ξεκινά αν δεν κάνω λίγο πορεία δεν σβήνει και ποτέ. Σε εθνική βέβαια ταξίδι ειναι σταθερά στους 87 - 95. Αν ήταν έτσι πάντα δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας αν παρατηρείς διάφορες σε σχέση με πριν για αρχή άλλαξε υγρά κανονικά κάθε δυο χρόνια θέλουν αλλαγή.
  2. Έχω 1100 και δεν πληρώνω κάτι παραπάνω στην εφορία εκτός απο σήμα- ασφάλειες κτλ. Δεν νομίζω ότι και για 1300 1400 πρέπει να πληρώσεις κάτι. Ετσι κι αλλιως και τα αυτοκίνητα σε αυτά τα κυβικά δεν έχουν κάτι έξτρα. Για να πάρεις πίσω πινακίδες αν δεν κάνω λάθος πρέπει πρώτα να ασφαλιστεί η μηχανή, να πληρώσεις το τέλος κυκλοφορίας του τρέχοντος έτους να πάρεις τις πινακίδες και μετά να περάσει ΚΤΕΟ αν δεν έχει περάσει.
  3. Να προσθέσω κάτι ως πρώην κάτοχος VFR και πλέον ΧΧ. Καλό χρυσό κάνει τα πάντα... αλλά μέσα στην πόλη δεν είναι το καλύτερο του λόγω θερμοκρασιών... δεν θα πάθει κάτι απλά έτσι δουλεύει και δεύτερον όποιο μα όποιο και να δεις.... να κάνεις ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΕΛΕΓΧΟ στα ηλεκτρικά του. Έχουν παρουσιαστεί κάτι λιωμένα καλώδια - φίσες κτλ. Αν αυτά είναι οκ... τότε το μηχανάκι αξίζει με 1.000.
  4. Το ίδιο κάνει και εμένα και ειναι από την πλευρά του συμπλέκτη. Δοκίμασε όταν βάζεις μπροστά να έχεις πατημένο τον συμπλέκτη για μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να κυκλοφοριςει Το λάδι και άφησε τον μετά. Λογικά αν ειναι από εκεί δεν θα στο κάνει.
  5. SOTOS80

    Μοτο ΚΟΖΗΣ

    Κι εγώ είχα αγοράσει μηχανάκι απο Θεσσαλονίκη αλλά πήγα με το ΚΤΕΛ μια βόλτα επάνω το είδα μου έκανε το αγόρασα και κατέβηκα μετά με αυτό. Στην δική σου περίπτωση βέβαια επειδή είναι μικρό είναι λίγο ταλαιπωρία να το γυρίσεις οδικώς αλλά τουλάχιστον θα το έχεις δει απο κοντά οπότε αν σου κάνει το βάζεις σε μια μεταφορική και επιστρέφεις ξανά με το ΚΤΕΛ. Αν δεν σου κάνει επιστρέφεις με το ΚΤΕΛ ξανά... και έχεις χάσει απλά μερικά λεφτά αλλά θα κάνεις και την βόλτα σου στην Θεσσαλονίκη.
  6. Πάλι δεν το ανοίγει δεν ξέρω γιατί... στο πρώτο πάντως αν κλικάρεις και μετά αφαιρέσεις την τελεία το δείχνει κανονικά.
  7. Κάνε μία διόρθωση στο Link που έχεις βάλει. Πρέπει να βγάλεις την τελεία (.) που έχει στο τέλος γιατί έτσι δεν ανοίγει.
  8. Αν το μηχανάκι είναι όλο σε μαμά κατάσταση... ξέρεις πόσοι θα ήθελαν να το έχουν σαν κλασικό? Και με τους καθρέφτες επάνω....
  9. Για ακομα μια φορα ενα μεγαλο μπραβο και για το κειμενο αλλα και για τις φωτογραφιες! Καλα και ασφαλη χιλιομετρα να εχουμε παντα :)
  10. Μπαίνοντας στο Sarajevo ψάξαμε να βρούμε το ξενοδοχείο (Hotel Hayat) που είχαμε κλείσει κατά την διάρκεια της διαδρομής όταν αποφασίσαμε ότι τελικά θα περνάγαμε στην Βοσνία. Ευτυχώς το GPS αποφάσισε να δουλέψει και έτσι δεν δυσκολευτήκαμε καθόλου. Η τιμή που το βρήκαμε ήταν στα 50€ για δίκλινο δωμάτιο μαζί με το πρωινό. Καθόλου άσχημα για Sarajevo και ειδικά την περίοδο που πήγαμε που είχε πολύ τουρισμό. Είχε νυχτώσει αλλά είχαμε στην διάθεση μας μόνο λίγες ώρες να προλάβουμε να δούμε όσα περισσότερα μπορούσαμε καθώς την επόμενη ημέρα θα περνάγαμε ξανά στην Σερβία με προορισμό την Mokra Gora. Ευτυχώς το ξενοδοχείο ήταν μέσα στην πόλη οπότε αφήσαμε την μηχανή στο parking και πήγαμε με τα πόδια στο κέντρο. Έτσι κι αλλιώς δεν χρειάζεσαι μεταφορικό μέσο. Κόσμος παντού, από κάθε πλευρά του πλανήτη με τις φωτογραφικές μηχανές να έχουν πάρει φωτιά και σε ορισμένα σοκάκια ίσα που χώραγες να περάσεις. Δεν ξέραμε τι περιμέναμε να δούμε ούτε είχαμε προλάβει να διαβάσουμε πολλά, αφήσαμε το ένστικτο να μας οδηγήσει και απλά χαθήκαμε στα στενά χαζεύοντας τα κτίρια και τον κόσμο, προσπαθώντας να μάθουμε όσα περισσότερα μπορούσαμε για την πόλη και την κουλτούρα των ανθρώπων. Περίμενα να δω συντρίμμια, κατεστραμμένα κτίρια από τον πόλεμο και φτώχια. Αντί για αυτό όμως, όσο περπατούσαμε βλέπαμε παντού σημάδια ανάπτυξης και προσπάθειας των ανθρώπων να φτιάξουν την πόλη τους. Για ακόμα μία φορά μας έκανε εντύπωση το πόσο καθαρά ήταν και δεν μπορούσες να διανοηθείς ότι πριν μερικά χρόνια σε αυτή την πόλη υπήρχε πόλεμος και καταστροφές. Ψάχναμε να βρούμε τα βομβαρδισμένα κτίρια αλλά λόγω του ότι ήταν νύχτα και το φως περιορισμένο δυσκόλευε την αναζήτηση. Μόλις απομακρυνθήκαμε από το κέντρο και αρχίσαμε να περπατάμε σε ερημικά σοκάκια φάνηκαν και τα πρώτα απομεινάρια του πολέμου. Συνθήματα στους τοίχους και τρύπες παντού από βόμβες και πυρομαχικά. Εγκαταλελειμμένα και ετοιμόρροπα …. σχεδόν άκουγες ακόμα τις σειρήνες. Ένιωθα περίεργα που περπατούσα στους δρόμους που έχουν σκοτωθεί άδικα τόσες ψυχές…. Σκεφτόμουν πόσο σκληρός μπορεί να γίνει ο άνθρωπος και ντρεπόμουνα που άνηκα σε αυτό το είδος. Θυμάμαι εικόνες από την τηλεόραση και δημοσιεύματα στις εφημερίδες όταν ήμουν σε ηλικία 14-15 χρονών για τον πόλεμο στο Σαράγεβο και τότε μου φαινόταν τόσο μακριά από εμένα, από τον μικρόκοσμο μου. Τώρα βρισκόμασταν εδώ… περπατούσαμε στους δρόμους που πριν λίγα χρόνια μύριζε θάνατο και μπαρούτι και τώρα δεν άκουγες τίποτα…. Μία ηρεμία απίστευτη και όσο έβλεπα τα κτίρια ήταν σαν να βλέπω ξανά όλα αυτά που έδειχνε η τηλεόραση τότε…. την καταστροφή. Μαζεύοντας τις σκέψεις μας και αποθηκεύοντας βαθιά μέσα μας όλα αυτά που είδαμε, κατευθυνθήκαμε ξανά προς το κέντρο για την αναζήτηση φαγητού. Η ώρα είχε πάει 00:00 και οι δρόμοι είχαν αρχίσει να αδειάζουν. Είχαμε κουραστεί πολύ από το ταξίδι και το περπάτημα και τα περισσότερα εστιατόρια είχαν κλείσει. Ακόμα μία φορά ξεχαστήκαμε και παραλίγο να μείνουμε νηστικοί. Ευτυχώς βρέθηκε ένα μαγαζί όπου σέρβιρε ακόμα και καταφέραμε να φάμε. Παντού γύρω μας υπήρχε το μουσουλμανικό στοιχείο. Ακούγαμε από τα μεγάφωνα ψαλμούς και στις αυλές των μιναρέδων οι πιστοί γονατισμένοι προσευχόντουσαν. Περιπλανηθήκαμε λίγο ακόμα στα σοκάκια της πόλης και επιστρέψαμε στο δωμάτιο περιμένοντας με αγωνία την επόμενη ημέρα όπου θα βλέπαμε για λίγο το Sarajevo υπό το φώς του ήλιου. Συνεχίζεται......
  11. Κάθε λίγα χιλιόμετρα κάναμε στάσεις στην άκρη του δρόμου για να απολαύσουμε με ησυχία την ηρεμία και την ομορφιά της φύσης. Οι πινακίδες έδειχναν ότι πλησιάζαμε στο Sarajevo αλλά εμείς ήμασταν ακόμα μέσα στα βουνά, μας είχε κάνει τρομερή εντύπωση πώς είναι δυνατόν να λέει ότι απέχουμε 10 – 15 χλμ από το Sarajevo και να μην φαίνεται καν. Το είχα εντελώς διαφορετικά στο μυαλό μου και πολλές φορές αναρωτιόμουνα μήπως κάτι δεν είχαμε υπολογίσει σωστά στην διαδρομή και είχαμε πάρει λάθος δρόμο. Με όλες τις στάσεις που είχαμε κάνει κατά την διάρκεια του ταξιδιού είχαμε καθυστερήσει αρκετά και ο ήλιος είχε αρχίσει να πέφτει. Από την άλλη δεν μας περίμενε και κανείς οπότε δεν υπήρχε λόγος άγχους. Κάποια στιγμή θα φτάναμε! Το GPS όπως πάντα όποτε το χρειαζόμασταν δεν δούλευε, οπότε εφόσον οι πινακίδες έλεγαν ότι πλησιάζουμε δεν έμενε τίποτα άλλο απ το να βασιστούμε σε αυτές.
  12. Όταν αρχίσαμε να σχεδιάζουμε το ταξιδιωτικό στα Βαλκάνια, υπολογίζαμε πως πρέπει να αφιερώσουμε τουλάχιστον μία ολόκληρη ημέρα στο Βελιγράδι για να μπορέσουμε να δούμε όσα περισσότερα μπορούμε καθώς είχαμε ακούσει τα καλύτερα λόγια, τόσο για την πόλη όσο και για τους ανθρώπους της. Ήμασταν στην 5η ημέρα του ταξιδιού και η κούραση λόγω της ζέστης αλλά και της ποιότητας των δρόμων των γειτονικών χωρών είχε αρχίσει να κάνει την εμφάνιση της, οπότε αφήσαμε την μηχανή στο γκαράζ του ξενοδοχείου και χρησιμοποιήσαμε τα μέσα μαζικής μεταφοράς για να εξερευνήσουμε το Βελιγράδι. Η στάση του λεωφορείου ήταν πολύ κοντά στο ξενοδοχείο, ψάξαμε στους γύρω δρόμους να αγοράσουμε εισιτήρια αλλά όπου κι αν ρωτήσαμε η απάντηση ήταν αρνητική. Ευτυχώς υπάρχει η εναλλακτική να αγοράσεις και μέσα στο λεωφορείο πληρώνοντας μία πολύ μικρή διαφορά στην τιμή. Αναμονή στην στάση λοιπόν και ύστερα από λίγα λεπτά το λεωφορείο έφτασε… Λένε ότι η πρώτη εικόνα είναι και η πιο σημαντική και σε αυτό το Βελιγράδι μας είχε ήδη κερδίσει. Είχαμε κολλήσει τα πρόσωπα μας στα τζάμια του λεωφορείου παρατηρώντας τους περαστικούς σαν παιδάκια που πήγαιναν στο σχολείο. Οι πραγματικές συνθήκες ήταν λίγο διαφορετικές βέβαια… η αφόρητη ζέστη σε συνδυασμό με την πολυκοσμία, μας έκαναν να θέλουμε να αποβιβαστούμε όσο το δυνατό πιο γρήγορα. Το ξενοδοχείο που μέναμε ήταν σχετικά κοντά στο κέντρο της πόλης και έτσι μέσα σε λίγα λεπτά βρεθήκαμε σε έναν από τους κεντρικούς πεζόδρομους.Όλα ήταν πεντακάθαρα, και ο κόσμος πολύ περιποιημένος και καλοντυμένος. Με κάποιες μικρές εξαιρέσεις βέβαια που παντού συναντάς…. Υπήρχαν πολλά Ελληνικά μαγαζιά να μας θυμίζουν ότι υπάρχουν παντού Έλληνες σε όποιο μέρος του κόσμου κι αν πας… Κατευθυνθήκαμε προς το φρούριο της πόλης, μια τεράστια έκταση γεμάτη πράσινο και φοβερή θέα προς την πόλη και την ένωση των ποταμών Savva και Δούναβη. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε για την ιστορία του φρουρίου Belgrade Fortress History Συνεχίσαμε προς την οδό Strahinjica Bana γνωστή και ως Silicon Valley του Βελιγραδίου. Θυμίζει κάτι από το δικό μας Κολονάκι με πολλά μπαράκια και εστιατόρια αριστερά και δεξιά του δρόμου με τιμές λίγο πιο τσιμπημένες από τα υπόλοιπα και θαμώνες που μόλις έχουν βγει από κομμωτήριο και κέντρα αισθητικής. Αν τύχει και χωρέσει στο πρόγραμμα σας έχει καλώς, αλλιώς αφήστε το τελευταίο. Η υπόλοιπη περιοχή του Βελιγραδίου είναι πιο αξιόλογη και έχει πολλά περισσότερα πράγμα να δει κανείς… Στο τέλος του δρόμου υπάρχει και η Ελληνική Πρεσβεία με κλασσική φιγούρα προσωπικού φύλαξης που άνετα θα συναντούσες και στην χώρα μας :) Χωθήκαμε πάλι στο κέντρο της πόλης σε έναν από τους πολλούς πεζόδρομους με σκοπό να κάτσουμε κάπου για φαγητό. Είχε πολλά μαγαζιά και τα περισσότερα ήταν πολύ περιποιημένα και με λογικές τιμές οπότε δεν δυσκολευτήκαμε καθόλου. Όλο το μέρος είναι πολύ γραφικό και κάθε τόσο περνούσαν τσιγγάνοι με ακορντεόν να μας θυμίζουν ότι ήμασταν στα Βαλκάνια. Πολύ όμορφο και οικείο σκηνικό. Κάποιες στιγμές αν δεν άκουγες την διαφορετική διάλεκτο ένιωθες ότι ήσουν στην Πλάκα, το Μοναστηράκι,το Θησείο… υπήρχαν πολλά κοινά στοιχεία με την χώρα μας. Συνεχίσαμε την περιπλάνηση και βρεθήκαμε στο παλιό παλάτι (Stari Dvor) που στις μέρες μας στεγάζει το Δημαρχείο της πόλης. Επόμενος προορισμός…. η πλατεία της Δημοκρατίας (Trg Republike) όπου βρίσκονται κάποια από τα διασημότερα κτίρια και αξιοθέατα της πόλης, συμπεριλαμβανομένου του εθνικού μουσείου, του εθνικού θεάτρου και του αγάλματος του Πρίγκιπα Μιχαήλ. Η πλατεία διαμορφώθηκε μετά την καταστροφή της πύλης Stambol του 1886, που ονομάζονταν έτσι εξαιτίας του δρόμου που τη διέσχιζε και οδηγούσε στην Κωνσταντινούπολη. Λίγο μετά (1869) κατασκευάστηκε και το εθνικό θέατρο. Κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου τα περισσότερα κτίρια επί της πλατείας, καταστράφηκαν από βομβαρδισμούς και μετά το πέρας του πολέμου αφαιρέθηκαν και οι γραμμές του τραμ. Σήμερα η πλατεία είναι ένα από τα πιο πολυσύχναστα σημεία της πόλης και κεντρική εμπορική περιοχή. Όσον αφορά το μπρούτζινο άγαλμα του Πρίγκιπα Μιχαήλ πάνω στο άλογο, δημιουργήθηκε από τον Ιταλό γλύπτη Enrico Pazzi το 1882. Το άγαλμα θυμίζει στο κοινό το μεγαλύτερο επίτευγμα του πρίγκιπα, τη νίκη του κατά των Τούρκων και την απελευθέρωση των τελευταίων 7 πόλεων κατά το 1867. Τα ονόματα των πόλεων βρίσκονται χαραγμένα σε πλάκες στο μνημείο και το χέρι του Μηχαήλ δείχνει προς την Κωνσταντινούπολη, καλώντας τους Τούρκους να φύγουν από την χώρα. Η ζέστη ήταν αφόρητη και με το περπάτημα κάτω από τον καυτό ήλιο ένιωθες γρήγορα να εξαντλείσαι. Ευτυχώς υπήρχαν πολλά μέρη με ίσκιο και παγκάκια να κάτσεις και να ξεκουραστείς καθώς και αρκετά κιόσκια που πουλούσαν παγωτά. Σε ένα από αυτά μου έκανε εντύπωση ότι παρείχε και δωρεάν Wifi, οπότε έπαιρνες το παγωτάκι σου, καθόσουνα στο παγκάκι και παράλληλα κοίταγες στο κινητό πληροφορίες για το επόμενο αξιοθέατο. Δεν θα μπορούσαμε να φύγουμε από το Βελιγράδι αν δεν επισκεπτόμασταν τον ναό του Αγίου Σάββα (Hram svetog Save) Ο Ιερός Ναός του Αγίου Σάββα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον για εμάς τους Έλληνες, καθώς είναι ο μεγαλύτερος Ορθόδοξος ναός στον κόσμο. Είναι αφιερωμένος στον Άγιο Σάββα, ιδρυτή της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και σημαντικό πρόσωπο της χώρας κατά τη μεσαιωνική εποχή. Η κατασκευή του ναού έγινε αποκλειστικά με προσφορές ενώ εικάζεται ότι χτίστηκε στο σημείο που θάφτηκε ο Άγιος Σάββας. Τα πρώτα σχέδια δημιουργήθηκαν το 1905 αλλά απορρίφθηκαν και στη συνέχεια οι Βαλκανικοί πόλεμοι και ο Πρώτος Παγκόσμιος πάγωσαν την κατασκευή. Τελικώς το 1926 επιλέχτηκε το σχέδιο του αρχιτέκτονα Aleksandar Deroko ανάμεσα σε 22 υποψηφιότητες και 340 χρόνια μετά το κάψιμο του πτώματος του Αγίου Σάββα, το 1935, η κατασκευή του τεράστιου ναού ξεκίνησε για να σταματήσει ξανά κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου. Μετά από αρκετά χρόνια, το 1985 οι εργασίες συνέχισαν με μεγαλύτερο επίτευγμα την εγκατάσταση του θόλου με βάρος 4.000 τόνους το 1989. Σήμερα η εκκλησία είναι έτοιμη εξωτερικά, ωστόσο υπάρχουν ακόμα πολλά να γίνουν στο εσωτερικό. Σκοπός είναι το εσωτερικό να γεμίσει από ψηφιδωτά, δείγματα των οποίων μπορείτε να δείτε στην είσοδο του ναού. Είχε αρχίσει να βραδιάζει… πήραμε το τραμ για να βρεθούμε με φίλους Σέρβους που θα μας πήγαιναν στην λίμνη Ada (Ada Ciganlija) για βραδινό φαγητό. Η λίμνη Ada θεωρείται από τους ντόπιους η Παραλία του Βελιγραδίου. Είναι μια από τις μεγαλύτερες αστικές παραλίες της Ευρώπης, με περισσότερα από 7 χιλιόμετρα ακτογραμμή. Το νησί Ada δημιουργήθηκε τεχνητά στις όχθες του ποταμού Sava και το καλοκαίρι το επισκέπτονται πάνω από 100.000 άτομα ημερησίως που μπορούν να φτάσουν τους 300.000 τα Σαββατοκύριακα. Οι ντόπιοι το αποκαλούν ‘Θάλασσα του Βελιγραδίου’ ή ‘Χαβάη του Βελιγραδίου’. Η παραλία είναι πολύ οργανωμένη και διαθέτει ναυαγοσώστες και ιατρικό προσωπικό. Δεν είναι όμως απλά μια παραλία, υπάρχουν παντού εστιατόρια, καφετέριες και καντίνες με fast food. Μπορείτε να βρείτε αθλητικές εγκαταστάσεις και να κάνετε ποδήλατο, rollers, κανό καθώς και πολλά μονοπάτια για περίπατο. Το βράδυ το σκηνικό αλλάζει και στα περισσότερα εστιατόρια θα δείτε και από κάποια μικρή μπάντα να παίζει μουσική. Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε ντόπια Ρακί που μπορείτε να την βρείτε σε διάφορες γεύσεις!!! Ημέρα 6η – Σέρβια (Βελιγράδι) – Βοσνία(Sarajevo) Το αρχικό πλάνο ήταν να παραμείνουμε στην Σερβία και να κατεβούμε νότια με διανυκτέρευση στην Mokra Gora. Κοιτώντας όμως τους χάρτες το προηγούμενο βράδυ κάτι μας έτρωγε, θέλαμε για ακόμα μία φορά να αλλάξουμε την προγραμματισμένη πορεία μας. Είχαμε ακούσει πολύ καλά λόγια για το Sarajevo και γενικότερα για τις ομορφιές της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης. Είδαμε λίγο τις τιμές για διαμονή στην Mokra Gora και σχεδόν όλα τα καταλύματα που βρίσκαμε ήταν στα 70€ (αρκετά ακριβά για τα δεδομένα της Σερβίας) και άλλα δεν είχαν διαθεσιμότητα. Οπότε χωρίς πολλές σκέψεις ξεκινήσαμε προς τα σύνορα Σερβίας – Βοσνίας και θα αποφασίζαμε στην διαδρομή τι θα κάναμε. Γρήγορο πρωινό στον πλούσιο μπουφέ του ξενοδοχείου, πακετάρισμα και ξανά στον δρόμο. Θα περνάγαμε από την πόλη Loznica και από εκεί είτε θα συνεχίζαμε προς Mokra Gora είτε θα μπαίναμε στην Βοσνία μέσω Zvornic. Τα χιλιόμετρα μέχρι την Loznica (145χλμ από το Βελιγράδι) βγήκαν εύκολα και ξεκούραστα. Είχε φτάσει η ώρα της απόφασης…. Χωρίς πολλές συζητήσεις αποφασίστηκε να περάσουμε Βοσνία, εξάλλου όταν έχεις το ιστορικό Sarajevo τόσο κοντά σου νομίζω δεν θέλει και πολύ σκέψη για το αν θα πας… Φτάσαμε στον συνοριακό σταθμό και με λίγη καθυστέρηση καθώς ζήτησαν να δουν όλα τα έγγραφα, δικά μας και της μοτοσυκλέτας, περάσαμε στην Βοσνία διασχίζοντας τον ποταμό Δρίνο. Αμέσως άλλαξε το τοπίο και οδηγούσαμε παράλληλα με τον ποταμό σε μία φοβερή διαδρομή με διαδοχικές στροφές και καλή άσφαλτο που μας επέτρεπε να χαλαρώσουμε και να απολαύσουμε το τοπίο και την φύση. Θα ανηφορίζαμε προς την πόλη Vlasenica σε υψόμετρο 660μ.και από εκεί θα καταλήγαμε στο Sarajevo περνώντας από το Socolac. Η απόσταση από το Zvornic μέχρι το Sarajevo είναι 126χλμ περίπου. Όσο ανεβαίναμε σε υψόμετρο τόσο έπεφτε η θερμοκρασία κάνοντας τις συνθήκες ιδανικές για οδήγηση μηχανής.
  13. SOTOS80

    Live Trip Traveller (Application for travellers)

    Μιας και έφτασε η εποχή που θα ξεκινήσουμε την οργάνωση του καλοκαιρινού ταξιδιού αν δεν το έχουμε ήδη κάνει τους προηγούμενους μήνες, θα ήθελα να πω δυο λόγια για μία εφαρμογή που χρησιμοποιώ στα τελευταία μου ταξίδια και ίσως φανεί ενδιαφέρον σε κάποιους. Ο λόγος για το Live Trip Traveller! Θα προσπαθήσω να τα πω περιληπτικά και τα υπόλοιπα θα σας αφήσω να τα ανακαλύψετε μόνοι σας όσοι ενδιαφέρονται. Πρόκειται στην ουσία για εφαρμογή που μπορούμε να κάνουμε download στο κινητό μας είτε αυτό έχει λειτουργικό IOS είτε Android. Όλα ξεκίνησαν από μία ομάδα ανθρώπων που αγαπάνε την μοτοσυκλέτα και τα ταξίδια. Η ανάγκη προέκυψε όταν σε κάποιο ταξιδιωτικό έπεσε η ιδέα ότι θα ήταν ωραίο να μπορούν να μοιραστούν το ταξίδι με φίλους και άλλους μοτοσικλετιστές που θέλουν να παρακολουθούν live την πορεία τους! Το LiveTripTraveller δίνει την δυνατότητα στους χρήστες της εφαρμογής, να αποστέλλουν ‘’Ζωντανές Ανταποκρίσεις’’ (κείμενο και φωτογραφία) κατά την διάρκεια του ταξιδιού, μέσω του διαδικτύου αλλά και μέσω μηνυμάτων SMS! Επίσης, μπορεί να αποθηκεύσει και να επεξεργαστεί μηνύματα και να τα αποστείλει όταν βρει διαθέσιμο wifi δίκτυο!Όλες οι απεσταλμένες Ζωντανές Ανταποκρίσεις ‘’αποτυπώνονται’’ πάνω σε έναν Live χάρτη, στο οποίο οι επισκέπτες της σελίδας μπορούν να παρακολουθήσουν το ταξίδι!!! Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι ξεκινάμε το ταξιδιωτικό μας… κατεβάζουμε την εφαρμογή Live Trip Traveller από το AppStore ή το Playstore ανάλογα την συσκευή μας. Κάνουμε login βάζοντας τα προσωπικά μας στοιχεία και είμαστε έτοιμοι. Δηλώνουμε την έναρξη ενός νέου ταξιδιωτικού και στην συνέχεια αφού ξεκινήσουμε το ταξίδι και είμαστε στον δρόμο τραβάμε μία φωτογραφία, γράφουμε 2-3 λόγια αν θέλουμε και την στέλνουμε. Αυτό μπορούμε να το επαναλάβουμε όσες φορές θέλουμε χωρίς κανέναν περιορισμό. Αν την ώρα που τραβάμε την φωτογραφία δεν έχουμε wi-fi δίκτυο διαθέσιμο μπορούμε να αποθηκεύσουμε το μήνυμα και να το στείλουμε αργότερα όταν βρεθούμε σε χώρο με πρόσβαση wi-fi. Είναι σημαντικό να έχουμε ενεργοποιημένη την λειτουργία GPS την ώρα που θα βγάλουμε την φωτογραφία ώστε να μπορέσει η εφαρμογή να αποθηκεύσει τις συντεταγμένες μας. Σε κάθε μήνυμα που στέλνουμε, αυτόματα μπαίνει ένα check point στον χάρτη σχηματίζοντας την διαδρομή μας. Όσα περισσότερα μηνύματα τόσα περισσότερα θα είναι τα check points και άρα πιο έγκυρη η διαδρομή που σχηματίζεται στην χάρτη. Ανά πάσα στιγμή είτε εμείς είτε όποιος επισκεφτεί την σελίδα www.livetrips.gr μπορεί να δει που είμαστε και από πού έχουμε περάσει. Προσωπικά στα τελευταία μου ταξίδια πριν ξεκινήσω δίνω την διεύθυνση της σελίδας σε όσους θέλω ώστε να μπορούν να παρακολουθούν την πορεία μου ανά πάσα στιγμή, και να νιώθουν και αυτοί ότι ταξιδεύουν μαζί μου σε πραγματικό χρόνο… έστω και νοερά γιατί “Το ταξίδι γίνεται πιο όμορφο όταν το μοιράζεσαι και με άλλους… “ Η παραπάνω εφαρμογή διατίθεται δωρεάν εδώ και δύο χρόνια που την χρησιμοποιώ.
×
×
  • Create New...