ritchie

Εθεάθη χθες βράδυ η μοτο του @Dont στην πλατεία Χαλανδρίου. Με μια γρήγορη ματιά που έριξα δε σε είδα. Ήσουν όντως εκεί ή έκανα λάθος;

Like για το soundtrack.

Γενικά είναι 40 ή 80 ανάλογα την παράβαση, πχ. απλή απαγόρευση στάθμευσης (40), απαγόρευση στάσης και στάθμευσης (80), πάνω σε διάβαση (80) κτλ. Όμως απ' ό,τι έχω δει τελευταία γράφουν σε όλες τις περιπτώσεις 80άρια...

Δε θα εμπλακώ στη λεκτική αντιπαράθεση. Απλά θα αφήσω αυτό:

Δυστυχώς δεν τα κατάφερα γιατί έπεσε πολύ ξενύχτι χθες.

Φρέσκια διασκευή:

Γιώργο, εύχομαι καλή νέα αρχή και είμαι βέβαιος ότι παρά τις αρχικές δυσκολίες που ίσως αντιμετωπίσεις στο τέλος θα δικαιωθείς. Πήγαμε μαζί την πρώτη μεγάλη βόλτα που έκανα με μοτοσυκλέτα και θα ήθελα πολύ να είμαι παρών και στην αποχαιρετιστήρια, όμως αν γίνει από Κυριακή κι έπειτα θα πρέπει να με συγχωρέσεις καθώς θα λείπω εξωτερικό για δουλειά.

Και νόμιζα ότι μόνο η Ducati ανεβάζει συνεχώς τις τιμές... Ισχύει. Το καλοκαίρι του '14 μου το άφηναν 6000 με ABS στον κόκκινο χρωματισμό με το κλειδί στο χέρι! Αν συνεχίσει έτσι σε 3 χρόνια θα ανέβει 1 χιλιάρικο!

Στενή Ευβοίας, 16/8/2015. (κοντινή, αλλά εν μέσω χειμώνα μοιάζει όνειρο )

Τότε λοιπόν το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να τα οδηγήσεις πρώτα. Μετά θα καταλάβεις ποιο σου κάνει πιστεύω. Επίσης ξανασκέψου αυτό που σου προανέφερα σχετικά με την ύπαρξη ABS...

Το έχει σίγουρα ένας. Δες το θέμα που έβαλα στην πρώτη απάντηση.

Καλορίζικο! Γουστάρω τις κίτρινες λεπτομέρειες. Εννοείται ότι θα βάλεις τα αυτοκόλλητα στις ζάντες! Πολλά, καλά και ασφαλή χιλιόμετρα να γράψετε.

Παρ' ό,τι "monsteristi" κι εγώ το ίδιο ακριβώς θα πρότεινα.Θεωρώ ότι τα monster και triple δεν είναι για καθημερινή χρήση στην πόλη. Πέρα απ' το οικονομικό, θα σε κουράσουν και θα τα κουράσεις. Επίσης, ένα άλλο μεγάλο πλεονέκτημα του 07 είναι η ύπαρξη ABS. Οπότε και μόνο για το τελευταίο σκέψου το ξανά. Κατα τ' άλλα ό,τι είπε ο @ChristosZ Αν και κάτοχος, για κυρία χρήση στην πόλη δε θα το πρότεινα - είναι ακόμη "χειρότερο" από το 696. Άσε που πρέπει να ανέβει πολύ παραπάνω το budget και εκεί ίσως να δημιουργούνταν το δίλημμα για πιο καινούργιο triple ή και R.

Μετά την πρώτη ακρόαση του The Astonishing ας κάνω κάποια σύντομα σχόλια. Κατ' αρχάς, να αναφέρω ότι δε μπορώ να είμαι αντικειμενικός γιατί αφενός έχω μια ιδιαίτερη συμπάθεια προς τους Dream Theater, εφετέρου έχω μια λατρεία προς τα concept albums. Στο δια ταύτα τώρα: Την ιστορία είναι εύκολο να την "παρακολουθήσεις" μέσα από τους στίχους (για περισσότερες λεπτομέρειες κανείς μπορεί να επισκευτεί την ιστοσελίδα του album). Δεν πρόκειται για καμιά φοβερή σύλληψη, θα τη χαρακτήριζα απλά ένα "παραμύθι". Όλα τα κομμάτια έχουν μια θεατρικότητα η οποία αναδεικνύεται από την εξαιρετική ερμηνεία του LaBrie, ο οποίος πραγματικά "παίζει" όλους τους ρόλους άψογα - σα να 'ναι ηθοποιός. Όμως, από εδώ ξεκινά ίσως και το μειονέκτημα του εγχειρήματος. Μου έδωσε την εντύπωση ότι όλα δουλεύουν για να υποστηρίξουν τα φωνητικά μέρη και τα καθαρά ορχηστρικά έχουν περιορισμένο ρόλο, κάτι που δεν είναι συνηθισμένο σε δουλειές των DT. Ωστόσο, είμαι επιφυλακτικός διότι κατά την ακρόαση πιθανώς να έδωσα περισσότερο σημασία στους στίχους - προκειμένου να ακολουθήσω την πλοκή της ιστορίας - και λιγότερο στη μουσική. Από την αρχή του δίσκου και με την παρουσίαση των μουσικών μοτίβων που "εμφανίζονται" σε όλη τη διάρκειά του (Dystopian Overture) γίνεται αντιληπτό ότι πιθανώς θα αποτελείται κυρίως από low- και mid-tempo συνθέσεις. Πράγματι αυτό επιβεβαιώνεται, με τα περισσότερο "σκληρά" και "γρήγορα" κομμάτια να είναι σπάνια, ενώ ταυτόχρονα να αποτελούν - κατ' εμέ - και τις καλύτερες στιγμές του (π.χ. Three Days, A New Beginning, The Path That Divides). Το album έχει πολύ καλή συνοχή και τα μουσικά themes ταιριάζουν άψογα με την εξέλιξη της ιστορίας δίνοντας το συναίσθημα που πρέπει. Σε κάποια σημεία, όμως, μοιάζουν επαναλαμβανόμενα και για ορισμένα κομμάτια έχεις την αίσθηση ότι υπάρχουν απλά και μόνο για να προχωρήσει η πλοκή. Αν θεωρώ επιτυχημένο το εγχείρημα; Ναι το θεωρώ, διότι καταφέρνει να μετατρέψει μια απλή ιστορία σε ένα ευχάριστο θεατρικό έργο (κάπως έτσι το "είδα" εγώ). Αν μοιάζει με κάποια προηγούμενη δουλειά των DT; Πέρα από κάποιες μελωδίες και μουσικές τεχνοτροπίες τους, θα έλεγα ότι συνολικά είναι διαφορετικό απ' ό,τι έχουμε συνηθίσει. Αν μου άρεσε; Η πρώτη αίσθηση που είχα κατά τη διάρκεια της ακρόασης ήταν μια μικρή ανυπομονησία για "κάτι περισσότερο". Λίγο η προσμονή, εκ των προτέρων, για κάτι πολύ καλύτερο, λίγο ότι αμέσως πριν είχα ακούσει το εκπληκτικό "Scenes from a Memory" με είχε καταστήσει αυστηρό κριτή. Με την ολοκλήρωσή του όμως κατάλαβα ότι αυτό το "περισσότερο" που περίμενα να ακούσω ήταν οι "γνώριμοι DT", δηλαδή κάτι που να μου θυμίσει τις προηγούμενες καλές στιγμές τους. Ε λοιπόν αυτό δε συνέβη, γιατί απλούστατα αυτή η δουλειά τους δε μοιάζει με καμία άλλη και σε καμία περίπτωση επειδή το album δεν έχει καλές στιγμές. Αντιθέτως, είναι στο σύνολό του μία από αυτές και μάλιστα ξεχωριστή. Λοιπόν, ναι μου άρεσε και ιδιαίτερα γι' αυτή την αίσθηση του ξεχωριστού. Αυτά από μένα. Υ.Γ.1: Όποιος περιμένει κάτι από τους παλιούς καλούς Dream Theater πιθανώς να απογοητευτεί. Αυτό όμως είναι και το "παράδοξο". Πρόκειται για ένα album που δε μοιάζει με DT, αλλά που μόνο αυτοί θα μπορούσαν να συνθέσουν. Υ.Γ.2: Μου έλειψε ο Myung σ' αυτό εδώ. Ελπίζω "να τον βρω" σε επόμενες ακροάσεις, γιατί σίγουρα θα υπάρξουν.

@kpapageo το έχουν ανεβάσει και officially: https://www.youtube.com/playlist?list=PLToa5JuFMsXR7S5f8Ti0IWHYFOU5WclqA (το postάρω σε περίπτωση που "κατεβάσουν" το link που έδωσες)

Το αυτό. Καλορίζικο και καλοτάξιδο να είναι!

Άλλη μια απώλεια σήμερα. "Έφυγε" και ο Jimmy Bain...

Εδώ είσαι: http://www.visordown.com/motorcycle-news-new-bikes/ducati-unveils-draxter-concept-bike/30721.html