cookos

Δε γνωρίζαμε αδερφέ!Στην επόμενη βολτα προς τη γειτονιά σου θα πέσει ραβασάκι.

Καλησπέρα!Ψάχνω ασημί (οχι χρυσό) στεφάνι ή ζάντα σε καλή κατάσταση (οχι στραβή) εμπρός για Transalp 600. Αν έχετε κάτι υπόψη σας θα με βοηθούσε πολύ. Ευχαριστώ.

Sony AS200V, 1080p60.

Εδώ σε εχω. Μπουκιά και σχώριο που λένε και στα Λονδίνα...

Μετά από αρκετά χιλιόμετρα, μπορώ να πώ πως η επιλογή μου να φορέσω τα Dunlop Trailsmart αποδείχτηκε πολύ επιτυχημένη. Το θεωρώ εξαιρετικό λ΄στιχο με πολύ καλά κρατήματα σε στεγνό και βρεγμένο.

Είχα από καιρό συζητήσει με ένα φίλο για μια ημερήσια εξόρμηση εκτός των τειχών για να φύγουμε από την καθημερινότητα μας, να γεμίσουμε τις μπαταρίες μας, να απολαύσουμε εικόνες και πάνω από όλα να ανέβουμε στα δίτροχα φιλαράκια μας και να εξαφανιστούμε, έστω και για το τόσο λίγο που χρειάζεται ο καθένας μας για να αισθανθεί ανανεωμένος.. Επειδή το όνειρο (που ακόμα παραμένει όνειρο αλλά ποτέ κανείς δεν ξέρει πότε θα πραγματοποιηθεί) είναι η γειτονική χώρα (Ιταλία) και από εκεί όπου ήθελε προκύψει απαιτεί χρόνο και χρήμα που αυτή τη στιγμή δυστυχώς δεν υπάρχουν, αναγκαζόμαστε τη Λωζάνη να την κάνουμε Κοζάνη και να συμβιβαστούμε με κάτι πολύ πιο κοντινό/προσιτό για την ώρα. Την περασμένη Κυριακή και με παράθυρο μερικών ωρών, ξεκινήσαμε μια εκδρομοβόλτα που πιθανότατα να την έχετε κάνει οι περισσότεροι εδώ μέσα και περιελάμβανε μέρη από τη Βοιωτία, τη Φωκίδα και τη Φθιώτιδα. Με εκκίνηση τη Χαλκίδα και μπόλικη όρεξη επισκεφθήκαμε τη Χαιρώνια με το εντυπωσιακό Λιοντάρι, τον Επτάλοφο για καφεδάκι στη βεράντα στην πλατεία, την Αγόριανη με τα ωραία φαγητά της και τους καταράκτες της, την ολ-τάιμ-κλάσσικ Αράχωβα για καφεδάκι, και πάλι πίσω.. μια διαδρομή περίπου 300χλμ η οποία μας έδωσε αυτό τον αέρα της ανανέωσης που χρειαζόμασταν. Η περιγραφική έκθεση δεν ήταν ποτέ το δυνατό μου σημείο στο σχολείο, αντίθετα προτιμώ το βίντεο.. Μέρος 1ο: Χαλκίδα-Χαιρώνεια-Επτάλοφος μέσω Κάστρου. ====================================== Μέρος 2ο: Εξαιρετική ανάβαση Επτάλοφος-Αγόριανη με κατάληξη μασαμπούκα για να αναπληρώσουμε τις χαμένες δυνάμεις.. :goofy: ====================================== Μέρος 3ο: Αγόριανη-Λιβάδι-Αράχωβα-επιστροφή με φόντο την ορεινή διαδρομή και απίστευτη θέα..

Μετά από μια εβδομάδα στο συνεργείο μια κοντινή βόλτα στον Ωρωπό για δοκιμές και ..να πάρω αέρα! Δεν είναι καμια διαδρομή-εκδρομή φοβερή, αλλά μια βόλτα με τη μηχανή πάντα αξίζει σε οποιαδήποτε απόσταση.

Εγώ αφού καθάρισα αλυσίδα, φούσκωσα λάστιχα, γέμισα ντεπόζιτο, φόρεσα μπουφάν κράνος και τα σχετικά, είπα να κάνω μια βολτούλα "για το καλό" τώρα που ο καιρός πλέον δείχνει να γίνεται σύμμαχός μας... Καλές βόλτες! https://www.youtube.com/watch?v=4CLg87J1Sfk

Καλή σεζόν, καλές βόλτες!

Να'μαι και εγώ.. Κλειστό ένα μαύρο ματ Shark Z700... Σαν τη μάσκα του Βέϊντερ.. . Πρόσφατα αγόρασα και ένα Jet της Caberg για την πόλη, πολύ ελαφρύ και το visor εξαιρετικά χρήσιμο..

H 600 που έχω φοράει 90/90-21 εμπρός και 130/80-17 πίσω. Αυτοί που έχουν αναφέρουν πως γλιστράει το Anakee 3 με έχουν προβληματίσει.

Σιγά σιγά έρχεται και η δική μου ώρα να αλλάξω ελαστικά, αυτά που φοράω τώρα, τα έχω περίπου 3 χρόνια και έχω κάνει γύρω στα 14,000χλμ. Από τακούνι έχουν ακόμα μπόλικο αλλά πέρα του ότι ήδη γυαλίζουν, έχουν σκληρήνει και πλέον αυτό φαίνεται και στο φρενάρισμα - ειδικότερα στο πίσω ελαστικό. Από όσα έχω διαβάσει για τη Transalp οι περισσότεροι προτείνουν είτε τα DUNLOP TRAILMAX TR91, είτε τα και MICHELIN ANAKEE 2 ή MICHELIN ANAKEE 3 Γενικότερα εντός πόλης κινούμαι προσεκτικά (60 χλμ/ω), εκτός πόλης του δίνω και κάτι παραπάνω όταν το επιτρέπει ο δρόμος, ενώ τα δρομολόγια/βόλτες μου είναι κατα 90%-95% στην άσφαλτο σε ετήσια βάση... Αυτό που θέλω -όπως όλοι- είναι καλή πρόσφυση σε όλες τις συνθήκες, δε θα πάω στα βουνά. Θα τολμήσω να κάνω την ερώτηση - ποιό θεωρείται πως είναι πιο ιδανικό;

Εγώ θεωρώ πως κάποια στιγμή ο γιός μου θα ζητήσει να οδηγήσει/καβαλήσει μηχανή-για την κόρη δεν ξέρω αλλά δεν το αποκλείω. Είναι πολύ πιτσιρίκος αυτή τη στιγμή (δεν μπορεί ούτε ποδήλατο) αλλά βλέπει συνέχεια τον μπαμπά καθημερινά με τη μηχανή. Δε θα μου προξενούσε λοιπόν εντύπωση αν μετά από Χ χρόνια θα άρχιζε να μου κάνει κουβέντα για παπάκι/σκούτερ/μηχανή. Ομολογώ πως όπως και στη πλειοψηφία των ατόμων εδώ μέσα μου είναι αρκετά άβολο να σκέφτομαι τα παιδιά μου πάνω σε μηχανή αφού και ο ίδιος γνωρίζω και έχω αποδεχτεί τους (θανάσιμους) κινδύνους που εμπεριέχει η οδήγηση της μηχανής και δε θα ήθελα με τίποτα να εκτεθούν σε αυτούς. Πέρα από αυτό όμως και δεδομένης της ηλικίας που είναι λογική για να συζητάμε οδήγηση μηχανής/παπιού κλπ, ως ανεξάρτητα άτομα που θα είναι δε θα μπορώ να τα ελέγχω/είμαι συνέχεια από πίσω τους σε ότι κάνουν, θα έχουν την ελευθερία του να επιλέγουν.. Και στο συγκεκριμένο θέμα αφού δε θα μπορώ να γίνω ο μπάτσος τους, είμαι υπέρ της πρόληψης παρά της αντιμετώπισης κάτι που σημαίνει πως θα πρέπει να δώσω στα παιδιά το υπόβαθρο ώστε τα ίδια να αντιλαμβάνονται τα όρια και τους κινδύνους της μοτοκίνησης. Είμαι της άποψης πως όλα ξεκινούν από το σπίτι και εφ'όσον δεν υπάρχει κυκλοφοριακή παιδεία στα σχολεία θα πρέπει να το αναλάβουμε και αυτό. Καθημερινά φεύγοντας από το σπίτι φοράω ΠΑΝΤΑ τον εξοπλισμό (κράνος, γάντια, μπότες κλπ) και έχω μιλήσει πολλές φορές στα παιδιά μου για αυτά και το τί μου προσφέρουν. Όταν γυρνάω, ο εξοπλισμός είναι σε θέση που φαίνεται (και ας γκρινιάζει η γυναίκα μου που της χαλάω το ντεκορασιόν) ώστε να καταλάβουν και αυτά πως αποτελεί αναπόσταστο κομμάτι της μηχανής και του αναβάτη ενώ παράλληλα προσπαθώ συνέχεια να τονίζω σημαντικές κατα τη γνώμη μου λέξεις (κράνος, γάντια, ασφάλεια, πτώση, ατύχημα, προσοχή, χτύπημα) σε κουβέντα ή ερωτήσεις τους ώστε να τους καρφωθούν και να καταλάβουν ότι δεν είναι τόσο απλό αυτό που κάνει ο μπαμπάς. Στο αυτοκίνητο φοράω πάντα ζώνη (ίσως μία από τις λίγες καλές συνήθειες που έχω..) και επιβάλλω τη ζώνη για να τους γίνει συνήθεια. Κάποιες φορές έχω δείξει στη μεγάλη και κάποια βίντεο από αυτά στο YouTube με τρακαρίσματα αυτοκινήτων για να συλλάβει τη σοβαρότητα του να κινείσαι στο δρόμο, ειδικότερα σε αυτή τη χώρα.. Στο διαταύτα, εύχομαι να μην ανέβουν ποτέ, αλλά αν το κάνουν θέλω να πιστεύω πως έχω κάνει ότι μπορώ ώστε να έχουν την απαραίτητη γνώση και αυτοσυγκράτηση να μηδενίσουν όσο γίνεται τους κινδύνους. Το μάτι πάντως θα κλείνει μόλις γυρνάει το κλειδί στην πόρτα το βράδυ...

Ευχαριστώ φίλε μου, χρησιμοποιήσαμε 4 κάμερες. Μας αρέσει να ψιλοσκηνοθετούμε τη βόλτα μας.. Τα τραγούδια είναι: arthur miller pete bellis - sometimessantana - put your lights on (instrumental) Ελπίζω τώρα να δουλεύει το link. Photo Gallery

Ανημερα 28η οΟκτωβριου, ημερα αργιας και μακρια απο τηλεφωνα και γραφειο, με το φιλαρακι αρπαξαμε τις μηχανες και φυγαμε για μια υπεροχη διαδρομη. Χαλκιδα - Μαντουδι - επιστροφη με καφε στον Αγ.Ιωαννη Ρωσσο. Το τοπίο μαγευτικο και φθινοπωρινο, ο δρομος σχετικα αδειος και η απολαυση εγγυημένη..:winka: https://youtu.be/NFQKkH1jBWA Υγ. Καποιος πρεπει να κθιερωσει αργια τις Τεταρτες...:lol:

Μπορεί σαν δρόμος-διαδρομή να μην είναι τίποτα το ιδιαίτερο, αν έχεις όμως άριστη παρέα και όρεξη για βολτούλα όλα γίνονται ιδιαίτερα! Ημερήσια εκδρομούλα για καφεδάκι και φαγητό στη Λιβαδειά. Στα λόγια και στις περιγραφές δεν είμαι τόσο καλός, οπότε ας τα πεί καλύτερα το βίδεον...

Εξαιρετική αφήγηση, πολύ όμορφο οδοιπορικό! Με το καλό και στην επόμενη!

Άκη εγώ τάσσομαι κατάφορα υπέρ για action camera. Μάλιστα τις προηγούμενες μόλις ημέρες απέκτησα μία (όχι GoPro, φτηνότερη) που θα έχει 1080 ανάλυση για να βιντεοσκοπώ τις βόλτες με τους φίλους μου με τη μηχανή. Φυσικά αγόρασα και την κατάλληλη βάση-βεντούζα. Τη βάζεις να γράφει και δεν ξανασχολείσαι παρα μόνο στο μοντάζ. Οπότε απολαμβάνεις από πρώτο χέρι τη βόλτα χωρίς να αποσπάσαι και κρατας φυλαγμένες σε βίντεο υψηλής ανάλυσης αυτές τις στιγμές για να τις ξαναθυμηθείς. Πολλές φορές χαζεύω στο Youtube βιντεάκια από βόλτες άλλων και είναι λες και είσαι και εσύ μαζί.. Αν έχεις τη δυνατότητα (και όποιος την έχει) θα πρότεινα ανεπιφύλακτα να κάνει μια τέτοια κίνηση. B)

Ακριβώς τα ίδια (πίστα, διαγράμμιση κλπ) γινόταν και στη Χαλκίδα. Δεν είχαν λέει χώρο για να φτιάξουν την "πίστα" (να την κάνει ο Θεός, ένας ρημαδοδρόμος ευθεία 75μ είναι με μπογιά!) Για να βγάλω το δίπλωμα για τη μηχανή αναγκάστηκα να πάω στο Αλιβέρι και να δώσω εκεί εξετάσεις. Μετά από 4 μήνες (!) βρήκαν δρόμο να φτιάξουν την πίστα στη Χαλκίδα. Όσον αφορά αυτό που λες φίλε μου, δε σου φταίει το κράτος. Έχεις απόλυτο δίκιο που χτυπιόσουν για την ανοργανωσιά, αλλά .. αν δεν έχεις δίπλωμα, ακόμα και αν ξέρεις από 8 χρονών να οδηγάς 1000άρα μηχανή είσαι παράνομος. Και αυτό ισχύει παγκοσμίως.. Αφού το πήρες, όλα καλά. Καλές βόλτες.

Να και η δική μου Vecchia Signiora... :vv:

Καλώς σας βρήκα! Είμαι μέλος εδώ και αρκετό καιρό στο φόρουμ, προτιμούσα το διάβασμα, αλλά αποφάσισα να συμμετάσχω και να μοιραστώ όπου μπορώ τις φτωχές γνώσεις μου.. Η Breva που ανέφερα αγοράστηκε από συνάδελφο καινούργια πριν μερικά χρόνια αλλά του βγάζει συνεχώς πρόβλημα στα ηλεκτρολογικά. Προσωπικά από πλευράς στυλ τη βρίσκω εξαιρετική μηχανή και όταν πετύχω κάποια στο δρόμο τη χαζεύω πάντα, αλλά από αυτά που μου έχει πεί ο συνάδελφος την έχει φοβηθεί το μάτι μου.. H Ducati του φίλου είναι δεύτερο χέρι αλλά αγοράστηκε από γνωστό του και παρ'ότι γνώριζε το ήδη υπάρχον ιστορικό της ήπιας χρήσης αλλά συχνής νοσηλείας αποφάσισε για δικούς του λόγους πως "έπρεπε να την έχει".. Βγάζει (και αυτή) θέμα με τα ηλεκτρολογικά και τη μπαταρία της, πρόσφατα μάλιστα της άλλαξε και πλεξούδα. Δε λέω πως οι συγκεκριμένες μηχανές αποτελούν τον κανόνα και το κριτήριο αξιοπιστίας για τις εταιρείες τους, αλλά συνδυαστικά μέσα από συζητήσεις και γνώμες τρίτων έχω, για άλλους καλώς για άλλους κακώς, σχηματίσει την εικόνα που ανέφερα πιο πάνω.

Συμφωνώ με τον φίλο πιο πάνω (εκτός από την τελευταία πρόταση). Είμαστε όλοι διαφορετικοί, θέλουμε όλοι διαφορετικά πράγματα και όλοι μπορούμε μέχρι διαφορετικά πράγματα, μην τα τσουβαλιάζουμε όλα. Το χειρότερο είναι ο εκμηδενισμός της γνώμης αντίληψης του άλλου. Μείνε στη γνώμη σου σεβάσου του άλλου και κράτα ή πέτα ότι θέλεις από αυτά που θα ακούσεις.. Εγώ έχω γιαπωνέζικη, Honda, γιατί ήθελα αξιοπιστία. Κατα γενική ομολογία οι Honda είναι αξιόπιστες μηχανές, το αν είναι περισσότερο ή λιγότερο από κάποιες άλλες δεν έχει σημασία. Θα ήθελα να έχω μια Moto Guzzi 1100 αλλά παρακολουθώντας τις ιστορίες δύο φίλων με ιταλικά (ο ένας με Moto Guzzi ο άλλος με Ducatti Monster) που έχουν γίνει κολλητοί με τον ηλεκτρολόγο της γειτονιάς, αποφάσισα πως δεν είμαι για τέτοια. Προσωπικά θεωρώ πως οι Ευρωπαϊκές είναι πιο όμορφες, οι γιαπωνέζικες πιο αξιόπιστες. Το να γνωρίζεις την ιστορία και τη χρήση μιας μηχανής από φίλο σου δείχνει κάποια πράγματα περι αξιοπιστίας.Αν σε αυτό προσθέσεις γνώμες και εμπειρίες τρίτων τότε έχεις μια πιο σφαιρική εικόνα για κάποιες μάρκες...

Προ τριμήνου που αγόρασα μια Transalp 600 πλήρωσα αν θυμάμαι καλά το παράβολο €60. Η μεταβίβαση έγινε στα ΚΕΠ χωρίς άλλα έξοδα. Τέλη κυκλοφορίας και ΚΤΕΟ είχε πληρώσει ο προηγούμενος ιδιοκτήτης.