Mama_Hina

Καλησπέρα συνάδελφοι, Θα έλεγα πως ο οδηγός παίζει τον μεγαλύτερο ρόλο, καθώς από αυτόν εξαρτάται το πόση απόλαυση θα ρουφήξει από την εκάστοτε μοτοσυκλέτα. Από εκεί και πέρα μια ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα που μπορεί να προσφέρει εμπειρίες σε κάθε επίπεδο, αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα για εμένα προσωπικά.

Χαχαχα! Εξαιρετικο topic! Η δικιά μου, την πήρε από φόβο την πρώτη φορά που μπήκαμε με την μηχανή στο κέντρο της Θεσσαλονίκης μέρα μεσημέρι. Έβλεπε τα λεωφορεία, τα ταξί και τους τετράτροχους συναδέλφους να έρχονται κατά πάνω μας και την τελευταία στιγμή να ξαναλλάζουν πορεία. Είδε παραβιάσεις του ΚΟΚ με το τσουβάλι και αφού άλλαξε τα χρώματα του ουράνιου τόξου, δήλωσε πως δεν ξανακαβαλάει κέντρο με κίνηση! Όταν έψαχνα μηχανή λοιπόν, ήμουν έτοιμος να πάρω την καινούρια klr που πέτυχα να πουλούν στην Γερμανία. Την είδε και στραβομουτσούνιασε. Μετά της έδειξα την Dakar (BMW) και μου είπε πως την βρήκε άσχημη. Όταν της έδειξα την Vulcan χαμογέλασε και μου είπε πως αυτή είναι μηχανή για την αφεντιά μου. Άρα θα έλεγα κρίνοντας εξ ιδίων, πως οι μηχανές που μοιάζουν λίγο old school είναι γλυκές στο μάτι (no offence στα υπόλοιπα είδη μοτοσυκλετών-όλες έχουν την χάρη τους).

Καλησπέρα Αρχιμήδη, Καιρό έχω να γράψω στο Forum, οπότε καλησπερίζω όλους τους συναδελφους μοτοσυκλετιστές από την, επιτέλους, ζεστή Γερμανία. Ελπίζω να σας βρίσκω όλους υγιέστατους. Αν και κάτοχος cruiser μηχανής, δεν είμαι σίγουρος πως θα σου πρότεινα τσοπεροειδές αν δεν το "χεις καημό, οπότε και πάω πάσο. Υπάρχουν πολύ καλύτερες προτάσεις όπως ανέφεραν και οι συνάδελφοι.

Καλησπέρα σας συνάδελφοι, Εγώ ήρθα εχθές από την Γερμανία, όπου μένω πια κοντά στην περιοχή της Στουτγάρδης. Αυτό συζητούσα το βράδυ με έναν πολύ καλό μου φίλο που τριγυρνούσαμε στη Θεσσαλονίκη. Στην Γερμανία οι μεγάλες μηχανές είναι σαφώς λιγότερες, πολύ καλά συντηρημένες και διατηρημένες (οι παλαιότερες σαν την δικιά μου). Είνα αλήθεια αυτό που είπε ο φίλος σχετικά με ΜΜΜ. Οι μοτοσυκλετιστές ως επί το πλείστον τις οδηγούν τα ΣΚ και απο όσο καταλαβαίνω και συζητώ τις χρησιμοποιούν (τις μεγάλες μηχανές) ως μέσο αναψυχής. Δεν μπορώ να εκφέρω μια αποδεδειγμένη γνώμη επί του θέματος, αλλά από προσωπική εμπειρία θα πω, πως οι καθημερινές δεν είναι ότι καλύτερο για την οδήγηση μεγάλων μηχανών καθώς η κίνηση τις καθημερινές είναι εξαιρετικά αυξημένη, οι Γερμανοί οδηγοί αν και προσεκτικοί οδηγούν όπου δεν ελέγχονται με πάρα πολύ υψηλές ταχύτητες και στο πηγαινέλα στις εργασίες τους μπορούν να γίνουν πάρα πολύ ανυπόμονοι και κατα περιπτώσεις επικίνδυνοι. Στους δε δευτερεύοντες δρόμους κατά τη διάρκεια της νύχτας τα αυτοκίνητα υψηλού κυβισμού που συναντάς την ημέρα, τα συναντάς και τη νύχτα με οδηγούς τους γιους των ιδιοκτητών τους οι οποίοι οδηγούν ακόμη πιο επιθετικά. Το πράγμα που σώζει την κατάσταση πέρα των σχετικά καλών δρόμων είναι ο φόβος του προστίμου και των συνεπακόλουθων αυστηρών κυρώσεων. Από την άλλη, λόγω της πίεσης των αυτοκινητοβιομηχανιών στην Κυβέρνηση τα όρια είναι πάρα πολύ υψηλά. Δεν μπορώ ακόμη να καταλάβω αν αυτό το διακρίνω καθαρά, λόγω του ότι ευχαριστιέμαι την άνετη και χαλαρή οδήγηση ή όντως τα όρια είναι τόσο υψηλά όσο τα παραδείγματα δείχνουν. Μπορείτε για παράδειγμα να συναντήσετε όρια της τάξης των 70 χλμ/ ώρα σε δρόμους φουρκέτες, κακοσυντηρημένους με χίλια δυο προβλήματα (πολλοί δρόμοι κοντράρονται άνετα με τους κακούς ελληνικούς). Καταλαβαίνω λοιπόν πως οι δικυκλιστές τους ευχαριστιούνται περισσότερο όταν απουσιάζουν οι επιθετικοί οδηγοί αυτοκινήτων. Τέλος, θα ήθελα να σημειώσω αναφέροντας ως παράδειγμα μόνο την μικρή πόλη στην οποία μένω, τους πολλούς θανάτους για τα γερμανικά δεδομένα, δικυκλιστών. Σύμφωνα με την τοπική εφημερίδα, πέρσυ ήταν γύρω στους 50 αν θυμάμαι καλά και με αιτιολογία την υψηλή ταχύτητα, το κακό οδόστρωμα και την επικίνδυνη οδήγηση μοτοσυκλετιστών και οδηγών αυτοκινήτων. Τα ασθενοφόρα από την άλλη μεριά πηγαίνουν κι έρχονται ασταμάτητα κυρίως για μικροατυχήματα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ έναν οδηγό σκούτερ, ο οποίος κατάφερε και εκτοξεύτηκε με το σκούτερ του σαν σούπερμαν πάνω από ένα διαχωριστικό ύψους 20-30 εκατοστών.

Που να δείτε παίδες τί παίζει εδώ πάνω(Γερμανία) η τηλεόραση! Τα κανονικά κανάλια είναι πάρα πολλά στον αριθμό και η αλήθεια είναι πως αν έχεις τηλεόραση (ευτυχώς-δυστυχώς δεν έχω πια), μπορείς να δεις κάθε μέρα κάποιο φιλμ χωρίς πολλές-πολλές διαφημίσεις. Από εκεί και πέρα, το πρόγραμα έως το απόγευμα είναι ειδικά διαμορφωμένο για ανθρώπους χωρίς δουλειά, χωρίς πολλά χρήματα, που ως επί το πλείστον συντηρούν μαζί με τους πολύ πλούσιους την ακραία χριστιανοδημοκρατική κυβέρνηση. Φανταστείτε 2 ντουζίνες κανάλια να παίζουν ασταμάτητα realities, τα οποία φτιάχνονται με μια κάμερα και έναν παρουσιαστή, με ελάχιστο budget. Άκρως ρατσιστικά προς οποιονδήποτε ξεφεύγει από τον μέσο χριστιανοδημοκρατικό όρο, με τάσεις παντελούς υποβίβασηςτης ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η εκπομπή "Το μοντέλο και το φρικιό". Σε αυτήν ένα φωτομοντέλο (από αυτά που ξέρετε) παίρνει από το χεράκι για παράδειγμα έναν ήρεμο μακρυμάλλη 20χρονο, ο οποίος ακούει Heavy Metal, τον ξεγυμνώνει, τον φωτογραφίζει, τον κουρεύει, τον ξυρίζει, του πετάει τα άκρως φυσιολογικά του ρούχα, του δίνει καινούρια ρούχα της σειράς, τον ξαναφωτογραφίζει και αφού τον πείσει πως πια είναι φυσιολογικός, του βρίσκει μέσω internet μια εξίσου "φυσιολογική" κοπέλα. Το περίεργο είναι πως αυτός ο διεστραμμένος πλανήτης, εισβάλει στην πραγματικότητα. Περπατάς στον δρόμο και βλέπεις εκατοντάδες έφηβους που μοιάζουν λες και "ρετουσαρίστηκαν" από την ίδια εκπομπή. Την τελευταία φορά που μπήκα σε ένα "ροκ" μπαρ με τις δερμάτινες μπότες και αξύριστος, οι πελάτες έκρυβαν τα τσιγάρα τους και τις μπύρες που είχαν κουβαλήσει από το σπίτι τους. Πραγματικά αναρωτήθηκα τι γινόταν έως ότου ήρθε ο πορτιέρης για να με γνωρίσει, νομίζοντας πως είμαι ο δεύτερος πορτιέρης που μόλις είχε πιάσει δουλειά στο μαγαζί!!! Σας λέω ειλικρινά πως αντικρίζω καθημερινά την ομογενοποιητική δύναμη της τηλεόρασης όσο πουθενά αλλού. Άλλωστε δεν είναι καθόλου περίεργο. Στην Ελλάδα ήρθαν οι "αληθινές ιστορίες" απευθείας εισαγωγή από γερμανικό δίκτυο. Καλά λέι ο συνάδελφος με την Transalp. Βάλε το κράνος και φύγε!

Καλημέρα συνάδελφοι! Κατά την ταπεινή μου άποψη, το πρόβλημα ξεκινάει από ένα βασικό χαρακτηριστικό που μας ταλαιπωρεί ως ομάδα ανθρώπων. Συνήθως σπαταλούμε μια στιγμή για να κάνουμε μια ανοησία και ταλαιπωρούμαστε μια ζωή, για να διορθώσουμε τα αδιόρθωτα. Σκεφτείτε τί ψηφίζουμε από την εποχή των γονιών των γονιών μας. Ρίχνουμε αψήφιστα μια ψήφο και μετά χοροπηδούμε ομαδικώς για τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Ο Νταλάρας, πάει χεράκι-χεράκι με τους υπόλοιπους εντεχνοκανίβαλους, τηλε-δημοσιογράφους, διαμορφωτές της "κοινής" γνώμης, πανελίστες, δημάρχους, δημοτικούς συμβούλους κ.ο.κ. Σίγουρα, έχουμε το δικαίωμα-αν όχι πια την γνώση και παιδεία-να μην τους παρακολουθήσουμε και να μην τους ακολουθήσουμε. Είναι εξαιρετικά απλό. Όταν φτάνουμε στο σημείο να ανησυχούμε για το τι δήλωσε ένας τύπος, που εδώ και 40 χρόνια τραγουδάει ΜΙΑ νότα, σχετικά με θέματα εθνικής κυριαρχίας το πράγμα γίνεται τρομακτικό. Ο κύριος Νταλάρας μπορεί να θέλει να δώσει το Αιγαίο στις σαρδέλες. Ε και; Τίποτα δεν μπορεί να κάνει. Και μόνο που μας φοβίζει το ότι ένας εξηντάρης, πλούσιος οργανοπαίκτης μπορεί να μας βλάψει σε εθνικό επίπεδο, αποπροσανατολιζόμαστε. Οι μόνοι που μπορούν να μας βλάψουν είναι αυτοί που καλώς ή κακώς δίνουμε τις ψήφους μας.

Σωστός ο Intruder. Ισχύει αυτό που αναφέρει με το γκάζι. Η 800 και η 1200 που είχα οδηγήσει πριν πάρω την Vulcan, είχαν πολύ καλό γκάζι και είναι και συμμαζεμένες μοτοσυκλέτες. Όσον αφορά στις Vulcan, υπάρχουν αρκετά μοντέλα που μπορείς να κοιτάξεις. Εγώ προτίμησα την Classic γιατί μου αρέσουν οι "γεμάτες". Το μόνο σίγουρο είναι πως αν προσέξεις και πάρεις καλή περίπτωση, θα την φχαριστηθείς με όόόόόλη σου την ψυχή!

Kαλησπέρα συνάδελφοι, καλησπέρα Ασημάκη! Όποια και να σου κάτσει κοίτα να την πας οπωσδήποτε σε δικό σου άνθρωπο για να την κοιτάξει προσεκτικά. Συνήθως τις έχουν κιμπάρηδες, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις άγριων κανίβαλων. Πρόσεξε επίσης αυτή που θα διαλέξεις να είναι σε κατάσταση που δεν θα χρειαστεί να την ξαναστήσεις από την αρχή. Από όσα αναφέρθηκαν και με βάση τις ανάγκες σου, εγώ αν ήμουν στη θέση σου θα χτυπούσα μια shadow 600. Μην σου κάνουν βέβαια εντύπωση οι τιμές αν τις βρεις υψηλές. Υπάρχουν περιπτώσεις μηχανών δεκαετίας και βάλε που 1) Είναι όντως λες και βγήκαν τώρα απο το εργοστάσιο 2) Πολλές που έχουν μούρη αλλά θέλουν πολύ-πολύ φράγκο για να στρώσουν 3) Άλλες που είναι για πέταμα Πολύ προσοχή λοιπόν.

Αδιανόητη αφίσα! Θα μου φύγουν τα σφραγίσματα!

Στην πορεία της ένδοξης παγκόσμιας ιστορίας εμφανιζόταν κατά καιρούς μορφές που αναφέρονταν στον εαυτό τους στο τρίτο πρόσωπο. Ο Ιούλιος Καίσας για παράδειγμα, ο οποίος ακολουθούσε το αρχαίο πρότυπο της τριτοπροσωπης αναφοράς. Δεύτερο παράδειγμα, ο Ναπολέων Βοναπάρτης, για τους γνωστούς λόγους. Τρίτος μου έρχεται στο μυαλό, ο ψυχωτικός αντίπαλος του Spiderman, ο Carnage αν δεν κάνω λάθος. Στην περίπτωση του αξιότιμου κύριου Κουλούρη, έχουμε να κάνουμε μάλλον με έναν τύπο κυριευμένο από εξουσιαστικές διαθέσεις, συμπλέγματα κατωτερότητας και μεγέθους, ο οποίος πιθανότατα σιχαίνεται τον Spiderman. Είναι πάντως τρομερό πως η ιστορία επαναλαμβάνεται. Δυστυχώς για όλους μας ο Κουλούρης δεν έχει ούτε την αποφασιστικότητα του Καίσαρα, ούτε το πνεύμα του Βοναπάρτη και σε καμία περίπτωση το ανυπέρβλητο στυλ του υπερκακού Carnage! Καλή μας τύχη στις επόμενες εκλογές συνάδελφοι!

Πάντως πάνω Γερμανία που κυκλοφορούσα είδα ένα σωρό γυναίκες μοτοσυκλετιστές. Προφανώς η Ίσις που κάνει τον κόπο να μπει σε ένα φόρουμ και έχει την αυτογνωσία του μικρού της σωματικού μεγέθους, περιμένει από τους υπόλοιπους συναδέλφους μοτοσυκλετιστές εξειδικευμένες πληροφορίες. Πολλοί συνάδελφοι έδωσαν χρησιμότατες πληροφορίες. Stick to the point Isis και γρήγορα θα κάνεις αυτό που σε ευχαριστεί.

Δεσποινίς, Εγώ σε χαίρομαι! Είμαι σίγουρος πως μετά από μια περίοδο οδήγησης ενός δίτροχου που δεν θα είναι ακριβώς το dream-bike σου, βάζω στοίχημα πως θα γίνεις μοτοσυκλετίστρια που ο καθένας θα χαίρεται να ταξιδεύει μαζί σου. Όπως είπαν και οι περισσότεροι, παρε κάτι φιλικό στην αρχή και όλα τα υπόλοιπα θα έρθουν με την προσπάθεια και την εμπειρία. Εγώ θα σου πρότεινα πάντως ό,τι και να διαλέξεις να έχει συμπλέκτη και να μοιαζει με μοτοσυκλέτα, αφού αυτό είναι που σου αρέσει (σημ. Καθένας με γούστα του. Δεν λέω κακό λόγο για τις μικρές μηχανές και τα σκούτερ, όλα έχουν σοβαρό λόγο ύπαρξης). Σχετικά με τη σχολή οδηγών, όλο και κάποιος συνάδελφος από την Αθήνα θα έχει να προτείνει κάποια ντόμπρα σχολή οδήγησης. Αν ήσουν Θεσσαλονίκη, θα μπορούσα να σου προτείνω μια-δυο για να τις αποφύγεις.

Πέρα από κάθε σοβαρότητα... Φανταστείτε τον αξιότιμον κύριον Κουλούρη πάνω σε μοτοσυκλέτα...

Ορίστε και το αναλυτικό πρόγραμμα του φεστιβάλ! Πρόγραμμα

Comics Workshop στο φεστβάλ φαντασίας Από το σενάριο στην έκδοση "Το workshop για κόμικ, θα πραγματοποιηθεί τόσο το Σάββατο (7/1/12), όσο και την Κυριακή(8/1/12). Οι συμμετοχές είναι ανοιχτές και η διάρκεια δεν θα υπερβαίνει τις τρεις ώρες. Το workshop θα ασχοληθεί με το σενάριο, το πέρασμά του στις σελίδες, το σκίτσο, το χρώμα και το Lettering. Θα πραγματοποιηθεί από τον Χρήστο Σταμπουλή S/ www.inksitucomix.blogspot.com και τον Κ. Ι. Ζαχόπουλο S/ www.k-i-zachopoulos.info" Ώρα έναρξης Σάββατο και Κυριακή 12:30

Πολλά από τα χόμπυ που σχετίζονται με τον μοντελισμό, όπως οι μινιατούρες, αποτέλεσαν στην Ελλάδα τρομερό πεδίο αισχροκέρδειας για πάααρα πολλά χρόνια. Πάντως το Φεστιβάλ ασχολείται με όλα τα είδη των παιχνιδιών φαντασίας και όποιος τα καταφέρει να έρθει είναι σίγουρο πως δεν θα φύγει δυσαρεστημένος!

Δε λες τίποτα!!!

Informations: Η σελίδα της ομάδας παιχνιδιών φαντασίας και ρόλων στο facebook ΓΙΑ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟ ΝΑ ΦΙΛΟΞΕΝΗΣΕΙ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΣΤΕ ΟΡΕΞΑΤΟΙ ΓΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΙ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΜΕ: ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΟΝΕ SHOT RPG ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥΡΝΟΥΑ RPG ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ COMICS ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΚΑΡΤΕΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΑΛΛΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ. .-ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ-. ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΘΕΡΜΗΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ-ΚΑΡΑΟΛΗ & ΚΑΠΕΤΑΝ ΧΑΨΑ, ΘΕΡΜΗ

Καλημέρα μας συνάδελφοι! Η δική μου σχέση με μοτοσυκλέτες ξεκίνησε σε μικρή σχετικά ηλικία και ΠΑΝΤΑ με κράνος και ΠΑΝΤΟΤΕ σε περιορισμένους χώρους, όπως για παράδειγμα άδεια πάρκινγκ κτλ. με μοτοποδήλατο. Μετά προχώρησα σε σκούτερ, παπάκι, 250 virago για 3 χρόνια με μικρά ταξιδάκια και ανοιχτό δρόμο και τέλος πήρα την μοτοσυκλέτα που έχω τώρα, με την οποία άρχισα τα μεγαλύτερα ταξίδια. Γνωρίζοντας σιγά-σιγά τον οδηγικό εαυτό μου και τον τρόπο της κάθε μηχανής, συνειδητοποιώ και τα προβλήματά μου (τα οποία είναι πολλά). Λόγω της φύσης της μοτοσυκλέτας που έχω τώρα, μπορώ να βελτιώνομαι σε ορισμένους τομείς μα σε άλλους μένω πίσω. Άρα θα έλεγα πως η προσπάθεια του κάθε οδηγού βρίσκεται σε συνάρτηση με αυτό που οδηγάει. Άλλες μηχανές σου επιτρέπουν να μάθεις γρηγορότερα και άλλες απλώς σε περιορίζουν σε πολλούς τομείς. Δυστυχώς οι συνηθισμένες σχολές οδήγησης δεν παρέχουν σε έναν νέο οδηγό τα απαραίτητα εφόδια συμβουλές και γνώσεις, προκειμένου πάνω σε αυτά να χτίσει την οδήγησή του. Έτσι μισομαθαίνοντας(βάζω πρώτο τον εαυτό μου μέσα) αναγκαζόμαστε να οδηγήσουμε σε αληθινό περιβάλλον, να διαβάσουμε και να ζητήσουμε γνώμες και συμβουλές για πράγματα που έπρεπε να γνωρίζουμε και να έχουμε ήδη εφαρμόσει σε ασφαλές και ελεγχόμενο περιβάλλον. Όσοι είμαστε τυχεροί και προσεκτικοί μαθαίνουμε σιγά-σιγά, οι υπόλοιποι ή το παρατάνε, ή στην χειρότερη των περιπτώσεων το μαθαίνουμε με τον άσχημο τρόπο. Για παράδειγμα, έμαθα πως η άσφαλτος γλιστράει πιο πολύ από όσο χωρούσε στο μυαλό μου, τη στιγμή που σερνόμουν σε αυτήν με τη μηχανή και καρφωνόμουν στον προφυλακτήρα ενός αυτοκινήτου (ο οδηγός έτυχε να είναι παπάς ), ή συνειδητοποίησα πόσο άσχημα φρενάρω όταν χρειάστηκε ένα φρενάρισμα κινδύνου και απλώς έριχνα ζεμπεκιές με την μοτοσυκλέτα. Τα πράγματα δυστυχώς γίνονται ακόμη χειρότερα για όσους από εμάς αποφασίζουμε να οδηγήσουμε μοτοσυκλέτες που δεν είναι καθόλου φιλικές ούτε σε σχέση με τους δρόμους μας, ούτε σε σχέση με τις δυνατότητές μας. Προφανώς ό,τι και αν οδηγήσει κανείς αν του λείπει η προσοχή και η πρακτική είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, πόσο μάλλον αν επιλέξει να οδηγήσει κάτι δυνατό ή δύστροπο, στους ελληνικούς δρόμους που φαίνεται να κατασκευάστηκαν από πιθηκους.

Καλή μας χρονιά συνάδερφοι!

Πάντως Man άμα για οποιοδήποτε λόγω βγεις εκτός διαδρομής κτλ και χρειαστεί να περάσεις από κοντά Στουτγάρδη η γενικότερα νότια Γερμανία και χρειαστείς ο,τιδήποτε (από λάδια, καφέ, φαγητό, ξεκούραση, συγκαβαλάρη για Γερμανία κτλ), στείλε μου π.μ. Σου εύχομαι καλά σχέδια! P.S. ρίξε σίγουρα μια ματιά και στα παλιότερα posts των συναδέλφων μοτοσυκλετιστών γιατί θα σου φανούν πολύ χρήσιμα!

Παιδες και εγω θέλω να έρθω για νας γνωρίσω. Άμα δεν έχω άγριες υποχρεώσεις θα έρθω αν με θέλετε!

Όλε! Προχώρα συνάδελφε!

Καλές είναι και οι 2.5 άρες. Εγώ πήγαινα και Χαλκιδική (χαλαρά γιατί πάνω από 110 την έπαιρνε ο άνεμος) και κάθε μερα έκανα το λιγότερο 35-40 χλμ σε ανοιχτό δρόμο. Στην πόλη όπως είπε και ο συνάδελφος σε προηγούμενο post είναι πιο ευέλικτη από ότι δείχνει. Προσοχή στην κατάστασή τους. Επίσης, πριν πληρώσει την μοτοσυκλέτα που θέλει να πάρει, να πάει πρώτα σε έναν μηχανικό. Κατά την άποψη μου και με όλο μου το σεβασμό στις απόψεις που ακούστηκαν έως τώρα, ό,τι μοτοσυκλετα και αν καβαλάς μπορείς να πας όπου θες. Αλλάζει ο τρόπος, ο κόπος και ο χρόνος μόνο.

Εγώ την είχα τη μηχανή(Virago) για χρόνια. Καίει λίγο, φτηνά σχετικά σέρβις και ανταλλακτικά-όχι όμως πιο φτηνά από παπί. Πολύ καλή μέσα στην πόλη-όχι όμως και σαν παπί. Αν την θες ΜΟΝΟ για πόλη, πάρε καλύτερα παπί κατά την άποψή μου. Αν έρχεσαι από έξω από την πόλη και ταξιδεύεις σε δρόμο ταχείας κυκλοφορίας, προκειμένου να πας στην πόλη, η Virago είναι καλύτερη. Πρόσεχε μόνο την κατάστασή της. Πολύς κόσμος τις έλιωνε. Σχετικά με την κοπελιά σου, η Virago δεν είναι δύσκολη σαν πρώτη μηχανή, αλλά σίγουρα δεν είναι και η καλύτερη. Άμα όμως είναι και θέμα εμφάνισης στη μέση(και αυτό το καταλαβαίνω απόλυτα ) πάρτην!