vittorio

Μήνα;

Αφού άνοιξε αυτό το θέμα σχετικά με αυτήν την προσφορά θα παραθέσω την γνώμη μου μιας και το έχω το συγκεκριμένο μοντέλο εδώ και τρία χρόνια, γι όποιον τυχόν ενδιαφέρεται. Αν και πιστεύω ότι άργησαν να κάνουν αυτήν την προσφορά, γιατί ζητάνε 10.000 για ένα μοντέλο που ουσιαστικά παρουσιάστηκε το 2003 –εκτός κάποιον αναβαθμίσεων στον κινητήρα και τα ηλεκτρικά (υγρό συμπλέκτη, 100 κυβικά παραπάνω, ρύθμιση ψεκασμού, όργανο χωρίς «θέματα») που έγιναν στην παράγωγη του 2007, μέχρι το 2009 που έβγαλαν και τα τελευταία S (ανάρτηση ohlins). Όταν το κοιτάς είναι πολύ περίεργο σαν όψη, έχει γωνίες που είναι αριστούργημα σε σχεδίαση, δεν το λες άσχημο, ίσως avant-garde. Θα υπάρχουν πάντως φίλοι που στην ερώτηση «σου αρέσει;» θα κοντοσταθούν και άλλοι που θα μείνουν άφωνοι, ιδίως σε κόκκινο! Πάντως κακά τα ψέματα, πιο πολύ σε εξιτάρει ότι είναι μια Ducati παρά ότι είναι μια όμορφη Ducati! Είναι καθαρά υποκειμενικό. Όταν θα ανέβεις επάνω πρώτη φορά, δυο πράγματα θα σου φάνουν περίεργα: Ότι σχεδόν σκύβεις για το τιμόνι και ότι το ρεζερβουάρ είναι πολύ στενό, σε σημείο να απορείς πως στο καλό θα μπορέσεις να στηριχτείς στα φρεναρίσματα. Δεν είναι ενοχλητικό, θέλει μια συνήθεια, προσωπικά έδεσα κουτί επάνω. Επίσης οι απόψεις διίστανται όχι μόνο για την όψη του, αλλά και για την άνεση της θέσης οδήγησης και την δυνατότητα γενικά ταξιδίου του. Υπάρχουν κάποιοι που λένε ότι αυτό το «πράμα δεν οδηγιέται!» για ταξίδι και άλλοι ότι δεν έχουν θέμα. Δεν πιάστηκα ποτέ επάνω του, παρά μετά από συνεχόμενα 500-600 χιλιόμετρα (μόνο για καύσιμα σταμάτημα) που μου έκανε τραβήγματα στην μέση και τα πόδια, αλλά κάθομαι περίεργα επάνω γιατί έτσι με βολεύει (παρατήρηση φίλων, ότι σκύβω μπροστά, με τις μύτες στα μαρσπιέ). Ο κινητήρας δεν έχει κραδασμούς που να μουδιάζουν χέρια-πόδια (V-90 γαρ), πόσο μάλλον σε ταχύτητες ταξιδίου 140-150 που πραγματικά (στρωμένος) είναι απλά γλύκα! Η αεροδυναμική κάλυψη του δεν είναι και το καλύτερο του, μέχρι τις πιο πάνω ταχύτητες έχει μια προστασία, (ιδίως στα πόδια, στενό ρεζερβουάρ) αλλά από κει και πάνω οι ώμοι μένουν ακάλυπτοι, θέλει σκύψιμο και λόγο της αναγκαστικής σχεδίασης του πάνω μέρους του fairing που κινείται μαζί με το τιμόνι, δημιουργεί ταλαντώσεις όταν περνάει πάνω από μπαλώματα, που μέχρι να συνηθίσεις ότι δεν καταλήγουν σε tank slapping σου ασπρίζουν μερικές τρίχες στην αρχή, αλλά μετά όλα καλά. Ο κινητήρας από μόνος του είναι ένα κεφάλαιο. Μεγάλο θα έλεγα. Μάλλον ένας ζωντανός οργανισμός περισσότερο. Θέλει δουλειά και υπομονή μαζί του για να βγάλει τις δυνατότητες του. Αν κάποιος είναι συνηθισμένος στα γιαπωνέζικα «βούτυρα» όπως ήμουν εγώ, θα έχει θέμα! Αν πας να οδηγήσεις με την νοοτροπία ανεβαίνουμε, βάζουμε μπρος, φεύγουμε, αλλαγές ταχύτητες και όλα καλά τσουλάμε, θα απογοητευτεί οικτρά! Όταν οδήγησα τα πρώτα Ducati στην ζωή μου, τα σιχάθηκα! Τόσο σκληρά, απότομα, δύστροπα. Όταν αργότερα ξεψάρωσα στην οδήγηση μότο και είχα μια μεγαλύτερη άνεση, οδηγούσα τεστ μηχανάκια και τα οδηγούσα σαν παλαβός. Σούζα, μπάντα, ντρίφτ και ξανάμανά! Γιατί γι αυτό είναι φτιαγμένα και γι αυτό σε προκαλούν. Όταν όμως το παίρνεις καινούργιο, άστρωτο και ψαρωμένος μην κάνω καμία ζημία (πλήρωσα πολλά, να το μάθω πρώτα) είναι αδύνατον να προσαρμοστείς. Πατάς την μίζα να πάρει μπρος και περιμένεις… Μέχρι να κάνεις τα πρώτα 1000 χιλιόμετρα θα γίνεις πολλές φορές ρεζίλι σε φίλους και θα ακούσεις πολλές φορές περί κάρβουνων να ζεσταθούν, για πετρελαιομηχανές και τα ρέστα και θα έχεις μια περίεργη φάτσα ψάχνοντας να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα. Το ροντάρισμα του είναι μια περίοδος άβολη, με σβησίματα, βηξίματα, σκορτσαρίσματα και διάφορα μπινελίκια στα Ιταλικά! Από την άλλη είσαι και πιο τυχερός από αυτούς που έχουν το προηγούμενο μοντέλο που συν της άλλης ήταν και ξηροκάμπανο! Επίσης, το κιβώτιο μέχρι να ζεσταθούν τα λάδια, είναι αδύνατον να βρεις νεκρά! Ήταν φορές που αναγκαζόμουν να το τσουλάω μπρος πίσω μπας και κινηθούν λίγο οι άξονες του κιβώτιου κουνώντας πάνω κάτω τον λεβιέ για να δω το λαμπάκι να ανάβει νεκρά. Μια φορά είχε κρατήσει ταχύτητα μέσα, με αναμμένο το λαμπάκι, βάζω μπρος και (καθότι έχει αυτόματη μίζα) πήρε παραμάζωμα ένα Tiger που δεν το χώνευε! Τρελό γέλιο! Αυτά στην αρχή, τώρα αν με ρωτήσετε, που έχω μάθει όλα τα τερτίπια του δεν έχω παρά να λατρεύω την ροπή του, την αψεγάδιαστη λειτουργία του, την χαμηλή του κατανάλωση και τον υπέροχο ήχο του ιδίως ψηλά κοντά στον κοφτή με τέταρτη, που προλαβαίνεις να ακούσεις όλο εκείνο το μπουμπουνητό του V2. Τώρα μετά από 30.000 χιλιόμετρα δεν περιμένω καν να ζεσταθεί, έχω βάλει λάδια που μετά από πολύ ψάξιμο λιπαίνεται όπως πρέπει, το έχω ρυθμίσει με την βοήθεια φίλου μηχανικού όπως θέλω να δουλεύει και όταν το ταΐζω με Ιταλική βενζίνη με ανταμείβει με ροπές σχεδόν από το ρελαντί και απίστευτα ήσυχη λειτουργία! Ένα άλλο επίσης μεγάλο κεφάλαιο είναι ο τρόπος που συμπεριφέρεται στον δρόμο. Δεν το λες εύκολη μοτοσυκλέτα. Εντάξει, το να το πάρεις και να μετακινηθείς σε χαλαρή βολτούλα δεν τρέχει και τίποτα. Δεν παίρνεις Ducati για κάτι τέτοιο, όμως. Εκτός αν το παίρνεις για την μόστρα. Υπάρχει και το κεφαλογύρισμα στην καφετερία. Αλλά αν συνειδητά το πάρεις με την λογική να έχεις μια καλό κατασκευασμένη μοτοσυκλέτα για να βγάζεις γούστα, ίσως θα πρέπει να οδηγήσεις κάποιο πρώτα. Να δεις πρώτα περί τίνος πρόκειται. Κακά τα ψέματα την εξοικείωση που είχα από τα πρώτα μέτρα με το Versys ούτε κατά διάνοια δεν μπορείς να την έχεις εδώ. Δεν έχει να κάνει τόσο πολύ με την διάφορα ιπποδύναμης και ροπής ούτε και με το βάρος (πάνω κάτω το ίδιο είναι). Έχει να κάνει περισσότερο με την ακαμψία του πλαισίου την ποιότητα των αναρτήσεων, το στήσιμο του. Είναι άγριο, πρέπει να ξέρεις τι κάνεις για να το πας γρήγορα. Είναι αρκετά ελαφρύ σε αίσθηση κατά γενική ομολογία, αλλά ένα από τα πρώτα πράγματα που παρατηρείς είναι ότι, όταν αρχίζεις και το πιέζεις στο στοιχείο του (στροφές) αρχίζει και μεταμορφώνεται. Βαραίνει το τιμόνι, το γυροσκοπικό θέλει δύναμη, κρατάει την τροχιά του με ένα απόκοσμο τρόπο μέσα στην στροφή, σου δίνει την αίσθηση ότι δεν θα καταφέρεις να το στρίψεις. Μόλις ξεστομίσεις ότι το κουμαντάρω στις πρώτες στροφές που θα πάρεις, κάτι θα σου κάνει και θα σε βάλει στην θέση σου. Είναι μια σχέση μίσους και πάθους στην αρχή. Μέχρι να μάθεις πως αντιδράει. Ουσιαστικά αυτός είναι ο σωστός ο τρόπος: Δεν πρέπει μια μότο να κουνιέται και να λυγιέται από δω και από κει όταν παίζεις μαζί της σε ένα στροφιλίκι. Πρέπει να μένει εκεί βράχος. Αυτό έχει και τα καλά και τα κακά του. Πες το αυτό στο υποσυνείδητο μου, που ήταν αδύνατον να αλλάξει «πρόγραμμα» από κει που είχε μάθει. Κλασσικό παράδειγμα, όταν από τις πρώτες βόλτες βρίσκω μια ωραία, φουρκετούλα να κάνω την καγκουριά μου, κατεβάζω δυο, αμολάω συμπλέκτη, τσιμπάω και λίγο το φρένο να σπάσω την πρόσφυση και περιμένω να αρχίσει να σέρνεται μέχρι βαθιά μέσα στην στροφή. Έλα όμως που ο διάολος βρήκε πρόσφυση στο πουθενά! Φρεσκαδούρα και τα Sync, μου έκανε ένα τίναγμα από την ανάποδη, που ακόμα το θυμάμαι! Ανακάλυψα εντέλει, ότι για να κάνω αυτό που είχα στο μυαλό μου ήθελε καμία 30αρια χιλιόμετρα παραπάνω! Πρέπει να είσαι σίγουρος γι αυτό που κάνεις μαζί της. Θέλει να αναπτύξεις σιγά-σιγά μια σχέση εμπιστοσύνης, είπαμε προσωπικότητα, ζωντανός οργανισμός. Ένα επίσης πολύ βασικό πράγμα που πρέπει να κάνει κανείς είναι, να ρυθμίσει σωστά τις αναρτήσεις. Όλο το σύνολο είναι βασισμένο στην ακαμψία του. Η σωστή ενδοτικότητα των αναρτήσεων θα σας αφήσει να εκμεταλλεύεται πάνω από 50% από αυτό που θα οδηγήσετε πρώτη φορά. Τα ελατήρια της είναι σκληρά και γενικά η λειτουργία των αμορτισέρ σφιχτή. Ακούνε την παραμικρή ρύθμιση, καθότι είναι πλήρως ρυθμιζόμενα, αλλά θα περάσετε πολλές βόλτες με κατσαβίδια στο χέρι. Από την άλλη όταν φτάσεις σε ένα σημείο εμπιστοσύνης τέτοιο, ο τρόπος που θα οδηγείς θα εκπλήξει ακόμα και τον ίδιο σου το εαυτό. Κραυγάζει βεβαία ότι έχει ρυθμιστεί σε καλής ασφάλτου δρόμους (το αγαπημένο κομμάτι στους δοκιμαστές της Ducati είναι το passo della Futa, πρέπει οπωσδήποτε να το οδηγήσετε εκεί!) αλλά λόγο τον μεγαλυτέρων διαδρομών (σε σχέση με ένα street) και τις ποιότητας των αναρτήσεων, μέχρι ένα βαθμό συγχωρεί και στην άθλια Ελληνική άσφαλτο. Το καλύτερο της είναι οι επαρχιακοί δρόμοι μέτριων στροφών αλλά και κομμάτια όπως πχ οι στροφές των Σερρών ή της Καβάλας (που κυνηγημένος από βορειοκάγκουρες έφτασα να στρίβω σχεδόν με την τελική της και μου έδινε την αίσθηση ότι έκανα το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο!). Τα φρένα της είναι πολύ δυνατά, είναι ένα από τα πολύ ωραία συν που έχει. Δεν είναι ιδιαίτερα απότομα, σε σχέση με άλλα μοντέλα της Ducati, με δυο δάχτυλα είναι ικανά όμως να σηκώσουν το πίσω τροχό σε οποιαδήποτε ταχύτητα. Ένα άλλο που έχω παρατηρήσει είναι ότι, είναι από τα λίγα ψηλά street μηχανάκια (μην ακούσω χαζά περί on-off!) που στο φρενάρισμα μέσα στην στροφή, δεν σηκώνεται, μένει εκεί που είναι και συνεχίζει ακάθεκτα την τροχιά που έχει πάρει. Μπορείς να κάνεις διορθώσεις με μεγάλη άνεση, χωρίς να σου δημιουργεί ταλαντώσεις και η ροπή του κινητήρα είναι πανταχού παρούσα σε όλη την μπάντα στροφών για να σε βοηθήσει. Σχετικά με το θέμα αξιοπιστίας, το συγκεκριμένο κομμάτι που πήρα, δεν μπορώ να πω ότι είχα ιδιαίτερα προβλήματα. Όταν ακόμα ήταν καινούργιο, είχα ένα πρόβλημα με το ρουλεμάν της καμπάνας του συμπλέκτη (το οποίο φτιάχτηκε στην εγγύηση), μου έκοψε τρεις φορές τους καθρέφτες (σαν πράσο λέμε!) γιατί δεν συμπαθούν τις λακκούβες και είναι κατασκευασμένοι από ένα άθλιο σωληνάκι, και μου κλότσησε το πάσο της βάσης του σταντ, όπου επισκευάστηκε με ένα χιτώνιο ατσάλινο, πολύ μεγαλύτερης αντοχής. Νομίζω ότι είναι ζημίες, που είναι τυχαίες και θα μπορούσαν να συμβούν σε οποιασδήποτε μάρκας μότο. Η συντήρηση της είναι σαφώς τσιμπημένη σε σχέση με άλλες μάρκες, άλλα πιστεύω ότι έχει να κάνει περισσότερο με το ότι είναι μια Ducati, παρά με το ότι τα εξαρτήματα που βάζεις έχουν κάτι το εξωτικό. Υπάρχει τρόπος πάντως να γίνει και πιο οικονομική, με πολύ ψάξιμο. Μερικές παρατηρήσεις χρήσης: Τα λάστιχα πρώτης τοποθέτησης είναι τα πολύ καλά Pirelli Scorpion Sync. Καλό λάστιχο, ωραία γόμα, απίστευτα στο νερό. Τα έβαλα άλλη μια φορά. Όταν έβαλα τα Diablo Corsa III όμως, ήρθε στο στοιχείο του. Ιδίως αν έχετε απαιτήσεις στις στροφές. Απλά τέλειο. Κρατάνε όμως τα μισά χιλιόμετρα σχεδόν. Από την δύναμη του κινητήρα μην περιμένετε πολλά. Οι περισσότερες δυναμομετρήσεις που έχω δει είναι 82-85 ρόδα. Αυτά είναι όλα. Στις 4800 όμως σχεδόν 9 κιλά ροπή. Η μεγαλύτερη τελική που έχω δει είναι 246 σε τρελή κατηφόρα! Μόνο του 226 θα βγάλει. Ξεχάστε τα κυνηγητά με μεγάλα χιλιάρια… ίσως και με 600αρια! Κρατήστε ανάσες για τις στροφές, θα κλάψει πολύς κοσμάκης… Η χειρότερη κατανάλωση που έχω δει είναι γύρω στα 7,8 λιτ/100χιλ. με την ταυτότητα στο στόμα. Η μέση του είναι κάτι περισσότερο από 6 και αν είσαι προσεκτικός με το γκάζι, κάτι παραπάνω από 5. Το ρεζερβουάρ έχει τη σωστή χωρητικότητα και μέχρι την ρεζέρβα βγάζει μια αυτονομία πάνω από 250 χιλ. Γενικά δεν συμπαθεί τις υψηλές στροφές στην εθνική και μετά τις 6000 ανεβάζει αρκετά κατανάλωση. Είναι ιδιαίτερα οικονομικός σε επαρχιακούς δουλεύοντας το με την ροπή του. Για το ταξίδι ο εξοπλισμός που έχει μόνο του δεν φτάνει. Θα χρειαστεί βαλίτσες (που δεν έχει σε καμία άλλη εταιρία εκτός από την Ducati, με το ανάλογο κόστος!) χούφτες που ταιριάζουν και από άλλες μάρκες, σχάρα, και κεντρικό σταντ. Έχω βάλει κάγκελα που έχει κάνει ένας φίλος και βόλεψα με πατέντα υφασμάτινες, χωρίς να έχω πετύχει πρακτικότητα στο βαλε- βγάλε. Επίσης βολεύει -λόγο όρθιας θέσης- tank bag, το οποίο έχω βρει της bagster σε λογική τιμή. Οι δυο σέλες μέχρι ένα σημείο είναι άνετες, αν κάποιος θέλει κάτι καλύτερο μπορεί να τις κάνει σε ένα καλό σελά, γίνονται εύκολα με χαμηλό κόστος. Μερικοί το κατατάσσουν στην κατηγορία on/off. Ξέρω και ένα άλλο με τον Τοτό! Επειδή έχω σε πολύ εκτίμηση τις μοτοσυκλέτες εκτός δρόμου, ξέρω και ποιες είναι οι δυνατότητες τους. Το Multi δεν έχει καμία τέτοια! Όσες φορές τόλμησα να το βάλω χώμα ή ακόμα και μια φορά σε κακοτράχαλη ζώνη αντιπυρική (!) αυτό που εισέπραξα ήταν δυσφορία, πολλά μα πολλά χτυπήματα και ένοχες! Είναι μια μοτοσυκλέτα καθαρά δρόμου. Μια φορά μόνο την γούσταρα –όταν είχα τα Sync επάνω- που περάσαμε παρέα από πατημένο από οδοστρωτήρα χωματόδρομο και τρελαθήκαμε στις μπάντες. Μέχρι εκεί. Αυτά, αν ξέχασα κάτι το συμπληρώνω.

Το θεωρώ τόσο μα τόσο ανώφελο!! Οι Έλληνες με σημαιάκια σε κάθε εκλογές για να βολευτούν και τώρα τρέχουν σε κάθε άκυρο poll που τους αμφισβητεί να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα! Ζωή σε μας...

Που ξέρεις; Μπορεί να μάθει και τίποτα χρήσιμα πράγματα: Προσπέραση, πως φθάνουμε στο προορισμό μας χωρίς να κάνουμε καραγκιοζιλίκια, πως είναι ένας κινητήρας....

Δικτατορια φιλε μου... 30 χρονια με ολα αυτα τα καθικια αρχηγους τι περιμενες; Να ειχε καλη καταληξη;

Τον αραπη κι αν τον πλενεις... Το περιοδικο ειναι εξαιρετικο, χαρα στο κουραγιο σας

Έχει πει μια ωραία παροιμία ο πάλε ποτέ σοφός λαός γι αυτό: Της κοντής ψ@λης την φταίνε οι τρίχες! Είναι να μη γίνει καμιά "μαλάκια" εκεί δυτικά της Μπολόνια και σπάσει ο διάλος το ποδάρι του! Ααα χχχχχ τι έχει να γίνειιιιιι.......

Επίσημα τιμές στην Ιταλία με το κλειδί στο χέρι: 600 Sport από 11.100 ευρώ και C 650 GT από 11.450 ευρώ αναλόγως εξοπλισμού και έξτρα. Bye-bye T-Max (+ δωράκι από την BMW Italia, για όσους το κλείσουν τώρα, ένα δερμάτινο μπουφάν από την συλλογή Rider Equipment BMW Motorrad) Όπως εδώ θα γίνει, ενα πράμα...

Καλά τα λέτε εσείς! Από το κοινωνικό και οικονομικό μπουρδέλο που είμαστε τώρα, στο να φτιαχτεί ένα τόσο ακριβό σκάφος είναι πολύ μεγάλη απόσταση! Ίσως και μεγαλύτερη από 22 έτη φωτός! Πρέπει να αλλάξουν πολλά εδώ πάνω για να φτάσουμε στο σημείο να κάνουμε τέτοιες σκέψεις. Εδώ δεν μπορούν να αποφασίσουν αν καταστρέφουν το διαστημόπλοιο που ζούμε τώρα! Για κάτι τέτοιο θα μιλάμε;

Ένα από τα πράγματα που δεν είναι σαφή, είναι για το αν ο κινητήρας είναι -με αγορασμένα δικαιώματα- από την Yamaha, ή αν είναι μια ακόμα αντιγραφή. Κατά τα άλλα πείτε μου, αν έρθει με μια τιμή 5-5500 χιλιάρικα (όταν με 4900 παίρνεις μόνο σκούτερ ή 250αρι) ποιος θα κάτσει να ασχοληθεί -ιδίως στην Ελλάδα-;

Εγώ το βλέπω μια χαρά! Αρχίσαμε! Έφοδος στην Ευρώπη. Λεπτομέρειες εδώ

Κανένα πρόβλημα! Αλλά δεν έχω καμία όρεξη να μπαίνω σε ένα θέμα να διαβάσω για ένα καινούργιο μοντέλο καμιά πληροφορία και να έχω τον καθένα με το μακρύ και το κοντό του (το μίζερο)! Ούτε εγώ ή άλλος σε φταίει σε τίποτα για αυτά που περνάς! Άνοιξε ένα άλλο τόπικ (δωρεάν είναι) και πες ότι θες! Όντως η Ελλάδα δεν είναι το κέντρο του κόσμου! (πλέον) Για κατάθλιψη, πατήστε το 1...

Παιδάκια για κατάθλιψη, πατήστε το 1. Αν έχετε κάτι ουσιώδες να πείτε πατήστε το 2! Έλεος!

Παιδια, κακα τα ψεματα με τετοιες θερμοκρασιες δεν μπορουμε να μιλαμε για οδηγηση και απολαυση. Απλα μετακινησε προσεκτικα απο το Α σημειο στο Β.

Αυτην σφραγιδα να την εβλεπε πριν μερικα χρονια πανω σε τετοιο υλικο, θα ελεγα οτι ειναι photoshop... Αυτο το ζουμι το θελω! Τι σκατα τα θελουν τοσα λαδια; Σε καθε γυρο τα αλλαζουν; κουκλι μηχανημα! Οι φωτο τελειες!

Ρε για δες πως αλλάζει ο κόσμος...

Δεν νομίζω οτι υπάρχουν γάντια που να αποδίδουν σε τόσο χαμηλές θερμοκρασίες (και με το chill effect) πάνω σε μοτοσυκλέτα. Το "μαγικό κόλπο" είναι δεύτερο ισοθερμικό γάντι από μέσα...

Τελεια! Δεν θες να τα κανεις αγκαλιτσα, ετσι ολα που ειναι μαζι;

Το μηχανάκι μίκρυνε πολύ ή πήρε μπόι ο Ρόσσι;

Αν δεις το σωστό κανάλι...

Στην Κωνσταντινούπολη, όσο διαπίστωσα τουλάχιστον από την μικρή παρουσία που είχα, δεν κυκλοφορούν μότο, γιατί είναι μόνο για του πολύ γενναίους! Πρέπει να έχεις τάσεις αυτοκτονίας για να κυκλοφορείς σε εκείνο το κυκλοφοριακό Μπο@ρδέλο! Δεν μιλάμε για τους δρόμους: Είναι τρις χειρότεροι και από της Θεσσαλονίκης! Γυαλί!

I hate you! :P

Οι βλάβες που βγάζουν τα Ευρωπαϊκά έχουν να κάνουν με την ποιότητα των συντηρητών τους (εδώ) παρά των ιδίων σαν κατασκευές. Αυτό το γενικό "τα Ευρωπαϊκά βγάζουν ζημίες" μου θυμίζει το "πονάει κεφάλι κόβει κεφάλι"! Είναι πολύ "ελληνική" αυτή η νοοτροπία... Από την άλλη, τα Ευρωπαϊκά είναι πιο ευαίσθητα ας το πούμε γιατί, οι παραγωγές τους είναι μικροσκοπικές μπροστά σε αυτές των Γιαπωνέζων. Το GSR παράγεται με ρυθμό 25000 μονάδες τον χρόνο, από το Multi βγήκαν το πολύ 15000 κομμάτια από το 2003 μέχρι το 2009! Ότι λάθος έχει συμβεί στην παραγωγή, στον σχεδιασμό, βγαίνει σε μεγαλύτερο ποσοστό στο εμπόριο. Είναι λογικό να χρειάζεται και περισσότερο χρόνο για να καλυφθεί. Πιο πολύ έχει να κάνει με προκατάληψη πάρα με την ουσία...

Όλα αυτά τα στηρίζεις σε κάποια προσωπική εμπειρία, ή άπλα λες ότι λένε στα καφενεία; Καφέ πάντως, μπορείς να φτιάξεις είτε με την χειροκίνητη αντλία και ένα βραστήρα είτε με μια υπέροχη La Pavoni...