gkourmoul1 5.999 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 7 , 2015 O πνιγμός δε μοιάζει με πνιγμό…22.08.2014, 11:54 Διαβάστε πως μοιάζει ένας πραγματικός πνιγμός. Είναι ένα άρθρο που ανατρέπει όσα ξέραμε ή όσα νομίζαμε ότι ξέραμε για τον πνιγμό. Στην ουσία εξηγεί πώς ένας άνθρωπος μπορεί να πνίγεται δίπλα σου και εσύ να μην παίρνεις είδηση...Kείμενο: Mario Vittone, Διασώστης – ειδικός σε θέματα θαλάσσιας ασφάλειαςΟ καινούριος καπετάνιος πήδηξε από το κατάστρωμα με τα ρούχα και άρχισε να κολυμπάει με ταχύτητα. Πρώην ναυαγοσώστης, κρατούσε τα μάτια του πάνω στο θύμα καθώς κατευθυνόταν προς το ζευγάρι που κολυμπούσε μεταξύ του αγκυροβολημένου σκάφους και της παραλίας.«Νομίζω ότι νομίζει ότι πνίγεσαι» είπε ο άντρας στη σύζυγό του. Λίγο πριν κατάβρεχαν ο ένας τον άλλον και εκείνη είχε βάλει μια φωνή αλλά τώρα πια πάτωναν σε μία λωρίδα άμμου μέσα στη θάλασσα – το νερό τους έφτανε μέχρι το λαιμό. «Είμαστε εντάξει, τι στο καλό κάνει;» ρώτησε, λίγο ενοχλημένη. «Είμαστε εντάξει!» φώναξε ο σύζυγος, κάνοντάς του νόημα να φύγει αλλά ο καπετάνιος συνέχισε να κολυμπάει γρήγορα. «Κουνηθείτε!» φώναξε καθώς πέρασε μεταξύ των έκπληκτων ιδιοκτητών του σκάφους.Ακριβώς πίσω τους, ούτε καν στα τρία μέτρα, η εννιάχρονη κόρη τους πνιγόταν. Ασφαλής πάνω από την επιφάνεια του νερού, στα χέρια του καπετάνιου, ξέσπασε σε δάκρια. «Μπαμπά!»Πώς ο καπετάνιος ήξερε – από 15 μέτρα απόσταση – αυτό που ο πατέρας δεν μπορούσε να αναγνωρίσει από τα 3 μόνο; Ο πνιγμός δεν είναι η βίαιη κραυγή βοήθειας με το χτύπημα των χεριών στο νερό, όπως νομίζουν οι περισσότεροι άνθρωποι. Ο καπετάνιος ήταν εκπαιδευμένος από ειδικούς να αναγνωρίζει τον πνιγμό και είχε μακροχρόνια εμπειρία. Ο πατέρας από την άλλη, είχε μάθει πώς μοιάζει ο πνιγμός βλέποντας τηλεόραση.Αν περνάτε χρόνο στο νερό ή κοντά στο νερό (όπως όλοι μας) τότε θα πρέπει να βεβαιωθείτε ότι τόσο εσείς, όσο και το πλήρωμά σας, γνωρίζετε τι να προσέχετε όταν κάποιος μπαίνει στο νερό. Μέχρι τη στιγμή που είπε εκείνο το γεμάτο δάκρυα «μπαμπά», το κορίτσι δεν είχε κάνει κανέναν θόρυβο. Καθώς είμαι κι εγώ πρώην ναυαγοσώστης, η ιστορία αυτή δεν με εξέπληξε καθόλου.Ο πνιγμός είναι σχεδόν πάντα ένα απατηλά ήσυχο περιστατικό. Το κούνημα των χεριών, το χτύπημα του νερού, οι φωνές και οι «εντυπωσιακές» ενδείξεις που έχουμε εκπαιδευτεί μέσω τηλεόρασης να περιμένουμε, σπάνια συναντώνται στην πραγματική ζωή.Η Ενστικτώδης Αντίδραση Πνιγμού (Instinctive Drowning Response) – όπως ονομάστηκε από τον Francesco A. Pia, Ph.D. είναι αυτό που κάνουν οι άνθρωποι για να αποφύγουν την πραγματική ή την εκλαμβανόμενη ως πραγματική ασφυξία μέσα στο νερό. Και δε μοιάζει με αυτή που περιμένουν οι περισσότεροι. Υπάρχει ελάχιστο πιτσίλισμα, καθόλου κούνημα χεριών ή φωνές ή κάλεσμα για βοήθεια οποιουδήποτε είδους.Για να πάρετε μια ιδέα από το πόσο ήσυχος και ήρεμος μπορεί να φαίνεται απ’ έξω ο πνιγμός, σκεφτείτε το εξής: Είναι η υπ’ αριθμόν δύο αιτία θανάτου από ατύχημα στα παιδιά 15 ετών και κάτω (αμέσως μετά από τα ατυχήματα με αυτοκίνητα). Από τα 750 παιδιά που θα πνιγούν μέσα στην επόμενη χρονιά, τα 375 από αυτά θα βρίσκονται σε απόσταση 23 μέτρων από κάποιον γονέα ή άλλον ενήλικα. Στο 10% από αυτούς τους πνιγμούς, ο ενήλικας παρακολουθεί χωρίς να έχει ιδέα τι συμβαίνει. Ο πνιγμός δε μοιάζει με πνιγμό.Ο Dr. Pia, σε ένα άρθρο του περιοδικού On Scene της Ακτοφυλακής, περιέγραψε την ενστικτώδη αντίδραση πνιγμού ως εξής:1. Εκτός από σπάνιες περιπτώσεις, οι άνθρωποι που πνίγονται δεν είναι σωματικά σε θέση να φωνάξουν για βοήθεια. Το αναπνευστικό σύστημα έχει σχεδιαστεί για την αναπνοή. Η ομιλία είναι δευτερεύουσα λειτουργία. Πρέπει να επιτελείται η αναπνοή, πριν λάβει χώρα η ομιλία.2. Το στόμα των ανθρώπων που πνίγονται βουλιάζει και βγαίνει πάνω από την επιφάνεια του νερού εναλλάξ. Το στόμα των ανθρώπων που πνίγονται δε μένει αρκετή ώρα πάνω από το νερό ώστε να μπορέσουν να εκπνεύσουν, να εισπνεύσουν και να φωνάξουν για βοήθεια. Όταν το στόμα των ανθρώπων που πνίγονται είναι πάνω από την επιφάνεια του νερού, εκπνέουν και εισπνέουν γρήγορα ενώ το στόμα τους αρχίζει να βυθίζεται κάτω από την επιφάνεια του νερού.3. Οι άνθρωποι που πνίγονται δεν μπορούν να κουνήσουν τα χέρια για βοήθεια. Η φύση τους αναγκάζει ενστικτωδώς να εκτείνουν τα χέρια τους πλαγίως και να πιέσουν προς τα κάτω την επιφάνεια του νερού. Πιέζοντας προς τα κάτω την επιφάνεια του νερού χρησιμοποιούν το σώμα τους ως μοχλό ώστε να μπορέσουν να βγάλουν το στόμα τους έξω από το νερό για να αναπνεύσουν.4. Κατά τη διάρκεια της Ενστικτώδους Αντίδρασης Πνιγμού, οι άνθρωποι που πνίγονται δεν μπορούν να ελέγξουν τις κινήσεις των χεριών τους. Από άποψη φυσιολογίας οι άνθρωποι που πνίγονται και αγωνίζονται στην επιφάνεια του νερού δεν μπορούν να σταματήσουν να πνίγονται και να εκτελέσουν τις κινήσεις που θα ήθελαν, όπως να κουνήσουν τα χέρια για βοήθεια, να κινηθούν προς έναν διασώστη ή να απλώσουν τα χέρια για να πιάσουν εξοπλισμό διάσωσης.5. Από την αρχή ως το τέλος της Ενστικτώδους Αντίδρασης Πνιγμού τα σώματα των ανθρώπων παραμένουν σε όρθια θέση στο νερό, χωρίς κανένα ίχνος υποστηρικτικών λακτισμάτων με τα πόδια. Αν δεν διασωθούν από έναν εκπαιδευμένο ναυαγοσώστη, οι άνθρωποι που πνίγονται μπορούν να παλέψουν στην επιφάνεια του νερού μόνο από 20 ως 60 δευτερόλεπτα πριν να βουλιάξουν.[Πηγή: On Scene Magazine: Fall 2006 (page 14)]Αυτό δε σημαίνει ότι ένας άνθρωπος που φωνάζει για βοήθεια και κάνει απότομες και σπασμωδικές κινήσεις δεν αντιμετωπίζει σοβαρό θέμα – βρίσκεται σε αγχώδη κατάσταση στο νερό. Χωρίς να είναι πάντα παρούσα πριν την ενστικτώδη αντίδραση πνιγμού η αγχώδης κατάσταση στο νερό δε διαρκεί πολύ – αλλά αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στον πραγματικό πνιγμό, τα θύματα αυτά είναι ακόμα σε θέση να βοηθήσουν στη διάσωσή τους. Μπορούν να πιάσουν σκοινιά διάσωσης, σωσίβια, κ.λ.π.Δώστε επίσης προσοχή τα εξής σημάδια πνιγμού:Κεφάλι χαμηλά στο νερό, στόμα στο επίπεδο της επιφάνειας του νερούΚεφάλι που γέρνει προς τα πίσω, στόμα ανοιχτόΒλέμμα παγωμένο και άδειο, που δεν μπορεί να εστιάσειΜάτια κλειστάΜαλλιά πάνω στο μέτωπο ή στα μάτιαΔε χρησιμοποιούν πόδια – σε κάθετη θέσηΑσθμαίνουν ή αγκομαχούνΠροσπαθούν να κολυμπήσουν προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση αλλά δεν τα καταφέρνουνΠροσπαθούν να γυρίσουν ανάσκελαΦαίνεται σαν να προσπαθούν να σκαρφαλώσουν σε μία αόρατη σκάλα Έτσι αν κάποιος από το πλήρωμα πέσει στη θάλασσα και όλα φαίνονται ΟΚ – μην είστε τόσο σίγουροι. Καμιά φορά η πιο συνηθισμένη ένδειξη ότι κάποιος πνίγεται είναι ότι δεν μοιάζει να πνίγεται. Μπορεί να φαίνεται σαν να κολυμπά όρθιος κουνώντας χέρια και πόδια κοιτάζοντας προς στο κατάστρωμα.Ένας καλός τρόπος για να σιγουρευτείτε; Ρωτήστε τον «Είσαι εντάξει;» Αν είναι σε θέση να απαντήσει, προφανώς είναι. Αν σας κοιτάξει με ένα άδειο βλέμμα, μπορεί να έχετε λιγότερο από 30 δευτερόλεπτα για να τον φτάσετε. Και γονείς – τα παιδιά που παίζουν στο νερό κάνουν φασαρία. Αν τυχόν ησυχάσουν, τα πλησιάζετε για να μάθετε γιατί.Πηγές: superdad.graspaonline.gr 23 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
innova 04 7.945 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 7 , 2015 Μία φορά, την γλύτωσα. (λόγω υπερεκτίμησης απόστασης + αντοχής. Καταγδάρθηκα στα βράχια, αλλά γλύτωσα...)2η, δεν θα υπάρξει.Τα παραπανω, τα διάβαζα με ορθωμενη τρίχα. Ισχύουν στο ακέραιο. Όλα. 1 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
doctoras9 1.755 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 7 , 2015 το διέδωσα thanks gkourmoul! 1 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
gkourmoul1 5.999 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 7 , 2015 ΔΕΥΤΕΡΕΥΩΝ ΠΝΙΓΜΟΣ! ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ Κείμενο: Μάνια Μπικώφ Ήταν μια συνηθισμένη ημέρα για την οικογένεια Τζάκσον η 5η Ιουνίου… Ο μικρός τους γιος, φορώντας τα μπρατσάκια του, πλατσούριζε κι έπαιζε στην πισίνα του σπιτιού τους υπό την επίβλεψη των γονιών του. Κάποια στιγμή, ο μικρός Τζόνι άρχισε να βήχει ενοχλημένος από λίγο νερό που κατάπιε. Δεν υπήρχε κάποιος λόγος ανησυχίας, σε λίγα λεπτά συνέχισε το παιχνίδι του όπως πριν. Όταν τελείωσε το μπάνιο και όλη η οικογένεια μπήκε στο σπίτι να ετοιμαστεί για μεσημεριανό και ξεκούραση, ο μικρός παραπονέθηκε πως ήταν ιδιαίτερα κουρασμένος. Η μαμά του θεώρησε πως ήταν από το πολύ παιχνίδι στην πισίνα. Δεν είχε διάθεση για φαγητό, ζαλιζόταν, έβηχε μερικές φορές κ ζήτησε να ξεκουραστεί. Η μαμά του τον έβαλε για ύπνο και όταν λίγη ώρα μετά μπήκε στο δωμάτιο του για να δει εάν είναι καλά, βρήκε τον μικρό αναίσθητο, με αφρούς στο στόμα και την μύτη. Όταν επιβεβαιώθηκε ο θάνατος του, η οικογένεια έμαθε με τον σκληρότερο τρόπο τι σημαίνει δευτερεύων πνιγμός.Όλοι θα πρέπει να γνωρίζουμε τι είναι οδευτερεύοντας πνιγμός. Να είμαστε ενήμεροι για τα συμπτώματα του και να είμαστε ικανοί να τα αναγνωρίσουμε εγκαίρως, ώστε να μετακινηθούμε το συντομότερο δυνατόν σε νοσοκομείο. Ο δευτερεύοντας πνιγμός δρα ύπουλα και μπορεί να επιφέρει θάνατο από 15 λεπτά έως και 48 ώρες ΜΕΤΑ από την είσοδο νερού στον πνεύμονα. Το πιο σημαντικό είναι να γνωρίζουμε ότι ο δευτερεύοντας πνιγμός εμφανίζεται ΠΑΝΤΑ έπειτα από συμπτώματα παρόμοια με της γρίπης, όπως: βήχας,κόπωση, ατονία, κνησμός στον λάρυγγα, ίσως πυρετό, ζάλη, αδιαθεσία. Έτσι, εάν κατά την παραμονή του στο νερό, το άτομο καταπιεί νερό χωρίς να το θέλει -γι αυτό και ο βήχας – και στη συνέχεια εμφανίσει κάποιο ή παραπάνω από ένα από τα προαναφερθέντα συμπτώματα, θα πρέπει να απευθυνθεί άμεσα σε νοσοκομείο. Το αν θα εμφανιστούν ή το πόσο γρήγορα ή αργά θα εμφανιστούν τα συμπτώματα, εξαρτάται από πολλούς και διάφορους παράγοντες, οι οποίοι έχουν να κάνουν με την ηλικία, την υγεία, τη φυσική κατάσταση του ατόμου,τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή κλπ. Έτσι, η γνώση και μόνο αυτής της επιπλοκής μπορεί να βοηθήσει ένα υποψήφιο θύμα παρ” ολίγο πνιγμού, πριν οι επιπλοκές αυτές καταλήξουν μη αναστρέψιμες. Η κ. Μάνια Μπικώφ είναι καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής, διεθνής εκπαιδεύτρια ναυαγοσωστικής και διευθύντρια στο LIFEGUARD HELLAS TRAINING CENTER 12 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
ksino1100 13.310 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 8 , 2015 Γιώργαρε σ' ευχαριστούμε!!!! Pinned! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
markos34 47 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 8 , 2015 Οτάν ημου γύρω στα εφτά ,και η αδερφή μου στα πεντε πήγαμε για μπάνιο με τους γονείς μού, σε απόσταση μικρότερη απο δέκαπεντε μετρα απο την παράλια και ενω το νερό μα έφτανε μέχρι το στήθος,ο βυθός έκανε μια μεγάλη βύθιση φανταστητε μια τεραστια λακουβα που το βάθος γινόταν ξαφνικά αρκέτα βαθύ για δυο μικρά παιδιά. Εμείς ακολουθουσαμε μια Μπαλά πλαστική και ξαφνικά χάνουμε την άμμο κάτω απο τ ποδιά μας.Αν και έχουν περάσει απο τότε 33 χρονιά αυτό που έζησα και ακομα το θυμάμαι είναι αυτό που περιγραφεί ο gkourmoul 1, η μητέρα μου μας έβλεπε και νόμιζε οτι παίζαμε με την αδερφή μου,ένως εμείς πνιγομασταν,ουτε φωνές ουτε πλατσουρισματα.ευτυχώς εκεί κοντά βρισκόταν ένας τουρίστες πανω σε ενα στρώμα θαλάσσης και ευτυχώς ο άνθρωπος κατάλαβε τι γινόταν, μας έσωσε και τους δυο.Δεν έμαθα ποτε το ονομα του άλλα σε αυτον χρωστάμε την ζωή μας εγω και η αδερφή μου.Σήμερα την δίκη μου κόρη που είναι τώρα στα εννιά Παρολο που ξέρει να κολυμπάει δεν την αφήνω στιγμή απο τα ματια μου, μα καθόλου λέμε... Τα ματια μας λοιπών ανοικτ Υ.γ και επι της ευκαιρίας ενα τεράστιο ευχαριστώ με απεριόριστη ευγνωμοσύνη σε εσένα άγνωστε ξένε Εστω και μετα απο 33 χρονιά που μας εσωσες την ζωή. 10 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
MegaChannel7 290 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 10 , 2015 Σοκαριστικό, πραγματικά. Έσωσα (εντελώς τυχαία) την τότε φίλη μου και νυν σύζυγό μου από βέβαιο πνιγμό όταν την "ρούφηξε" ένα κύμα, 5 μέτρα από την ακτή στον Μύρτο της Κεφαλονιάς. Η θάλασσα εκεί βαθαίνει απότομα και το σκηνικό έγινε ακριβός στο σημείο που βαθαίνει το νερό. Αν και ήξερε να κολυμπάει η δύναμη της θάλασσας ήταν πολύ μεγαλύτερη. Το μόνο που θυμάμαι είναι την απόγνωση στο πρόσωπό της όταν την τραβούσε μέσα του το κύμα. Ενστικτωδώς πέταξα το χέρι μου μέσα στο νερό, χωρίς να την βλέπω πια, ενώ παράλληλα πάλευα και εγώ μην χάσω την ισορροπία μου. Τελικά εντόπισα κάπου το τεντωμένο χέρι της και την τράβηξα έξω. Όλο το σκηνικό διήρκησε 3-4 δευτερόλεπτα αλλά εμένα μου φάνηκαν αιώνες. Δυστυχώς δεν είχε την ίδια τύχη και ένας καταπληκτικός άνθρωπος (ο Νικολάρας) πριν από 15 χρόνια. Ως μάχιμος φαντάρος ήμουν σερβιτόρος στην παραλιακή λέσχη αξιωματικών. Ο Νικολάρας ήταν ένας άστεγος που έμενε σε μια καλύβα δίπλα στη λέσχη και του δίναμε ότι μπορούσαμε για να φάει. Δεν ζητούσε ποτέ ο ίδιος. Το μόνο που ζητούσε που και που ήταν λίγο κρασάκι.. Κάτι που το έκαψε. Ένα μεσημέρι, όπου στην παραλία δεν υπήρχε καθόλου κόσμος, εντοπίζουμε το Νικολάρα να βρίσκεται μπρούμυτα μέσα στο νερό. Τρέξαμε τρία άτομα και τον βγάλαμε έξω. Το αλκοόλ μύριζε από χιλιόμετρο αλλά του κάναμε ΚΑΡΠΑ μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο. Αρχικά έδειξε κάποια σημάδια ζωής και εκεί αναθαρρήσαμε. Ήρθε το ασθενοφόρο και τον πήρε αλλά δυστυχώς η έλλειψη οξυγόνου στον εγκέφαλο για αρκετή ώρα του προκάλεσε σημαντικές βλάβες, με αποτέλεσμα ένα μήνα μετά να μάθουμε ότι κατέληξε. Η θάλασσα, που τόσο αγαπούσε, ήταν λάδι εκείνη την ημέρα... Σε καμία από τις δύο περιπτώσεις δεν ακούστηκε ούτε κιχ.. 3 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Kostas-MotoLover 10.029 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 10 , 2015 (τροποποιήθηκε) Ανατριχιαστικά ανατριχιαστικό! Ιδίως όταν το έχεις ζήσει μόλις λίγες μέρες πριν με κάποια παραλλαγή. Ήμουν μέσα στην πολύ ρηχή παιδική πισίνα ακολουθώντας τη μικρή σε απόσταση κυριολεκτικά αναπνοής.Στο τελείωμά της επικοινωνεί (δυστυχώς) με τη μεγάλη με 3-4 σκαλάκια στο δάπεδο, επομένως αρχίζεις σταδιακά και κατεβαίνεις και άρα να μην πατώνεις (για τα πολύ-πολύ μικρά παιδάκια μιλάω).Είναι η μικρή εκεί στο όριο - φορώντας φυσικά τα μπρατσάκια - επειδή της άρεσε να ανεβοκατεβαίνει τα σκαλιά (μανία όλων των μικρών, μετά καταλαβαίνουν πόσο μπελάς είναι). Δίπλα της ακριβώς είναι ένα συνομήλικο αγοράκι που προφανώς αγνοεί ότι υπάρχουν σκαλάκια. Τα περνάει και ξαφνικά δεν πατώνει. Γυρνάει λίγο αριστερά και πιάνει απότομα και απρόκλητα τη μικρή απ' τον ώμο με τα χέρια του κάνοντάς της ουσιαστικά τη λεγόμενη "πατητή".Η μικρή ψιλοβουλιάζει έκπληκτη χωρίς να καταλαβαίνει γιατί, και ανήμπορη να κολυμπήσει / βγάλει το στόμα μόνη της στην επιφάνεια αρχίζει να ψιλοπίνει νερό. Το βλέπω και την τραβάω γρήγορα πίσω και μακριά απ' το αγοράκι, νομίζοντας ότι αυτό απλά παίζει κακόγουστα ή είχαν απλά κάποια απ' τις γνωστές βλακώδεις παιδικές παρεξηγήσεις αυτής της ηλικίας.Γυρνάω το μάτι μου να δω γιατί φέρθηκε έτσι και βλέπω αυτό ακριβώς το απεγνωσμένο βλέμμα που περιγράφει το άρθρο. Ούτε φωνή, ούτε αντίδραση, μόνο ένα πρόσωπο γεμάτο πανικό. Ο μικρός πνιγόταν! δεν έπαιζε, ούτε τσακωνόταν. Και ίσως έπνιγε άθελά του και τη δική μου που βρέθηκε δίπλα του ως "σανίδα σωτηρίας".Τον πιάνω τον πιτσιρικά απ' τη μέση και τον τραβάω δυνατά και προς τα πάνω να βγει εντελώς απ' το νερό. Ευτυχώς δεν είχε προλάβει να πιεί μπόλικο και συνήλθε γρήγορα. Αναζήτησα τους γονείς του και ήταν μόλις 2-3 μέτρα πιο πίσω ασχολούμενοι με το 2ο μικρότερο (μηνών) αδερφάκι του. Χαμπάρι δεν είχαν πάρει κι ας ήταν εκεί δίπλα. Το δίπλα όμως είναι πολύ σχετικό τελικά....... Τροποποιήθηκε Αύγουστος 10 , 2015 από τον Kostas-MotoLover Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Sledgehammer 963 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 10 , 2015 Πολύ ωραίο θέμα. Θυμάμαι ακόμα, πολύ μικρός μια φορά που μου είχε τύχει. Οι δικοί μου διάβαζαν βιβλίο, η μικρή μου αδερφή να παίζει και γω να έχω μπει μέσα χωρίς μπρατσάκια μέσα να πιάσω κάτι που είχα πετάξει. Η προσπάθεια μου να φωνάξω είχε ως συνέπεια να πίνω περισσότερο νερό. Ευτυχώς με είδε ένα παιδί από την παραλία και με έβγαλε έξω. Αλλιώς δεν θα ήμουν εδώ να τα γράφω αυτά.Όταν πηγαίνετε με τα μικρά σας στη θάλασσα μην τα χάνετε ποτέ από τα μάτια σας μιας και τα μικρά έχουν την τάση να φεύγουν. Άλλο ένα περιστατικό να σηκώνομαι ξαφνικό και να αρχίσω να τρέχω γυμνός στη παραλία με τους δικούς μου από πίσω, όντας φευγάτος από μικρός, ευτυχώς δεν.. έφυγα τότε.Προσοχή! :) Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Le Flwr 3.057 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Αύγουστος 10 , 2015 Αυτό που αναφέρεται στο άρθρο αλλά και η εμπειρία που περιγράφει ο Κώστας, ταιριάζουν με αυτό που είχα ακούσει πως "προσοχή κοντά σε ανθρώπους που πνίγονται, μπορεί να σε σκοτώσουν άθελα τους" και πως καλό είναι η διάσωση να γίνεται με συγκεκριμένο τρόπο (νομίζω αυτό το "κεφαλοκλείδωμα" που βλέπουμε) ώστε ο πνιγόμενος να μην σε βουτήξει στον πανικό του και σε πάρει μαζί του. Άρα, σε περίπτωση που δεν μιλάμε για πιτσιρίκια αλλά για ενήλικα, τι κάνουμε, πως αντιδρούμε, είναι κανείς εκπαιδευμένος ναυαγοσώστης?Βρήκα αυτά που αλλού συμφωνούν και αλλού αποκλίνουν http://www.vita.gr/ygeia/article/6158/anthrwpos-sthn-thalassa-kserete-pws-na-ton-swsete/ http://www.senaria.gr/2015/06/blog-post_376.html Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
