Ααααχ!! Καταραμένα Βαλκάνια!! - The Ride Report!

[wildbilly 1.471]

Άντε πάλι τα ίδια…αυτή η αίσθηση να κοιτάς το πληκτρολόγιο για ώρα πριν αρχίσουν να ξεπηδούν οι λέξεις…

Να κοιτάς τις φωτογραφίες σου, εικόνες της στιγμής, πάγωμα του χρόνου…

Ήσουν εκεί βεβαίως αλλά ήσουν εκεί?

Ο δρόμος σε πάει και σε φέρνει, μια νοητή γραμμή στο χάρτη του μυαλού…

Το πριν σε στοιχειώνει, το μετά σε λυτρώνει?

1^η μέρα

Είναι Παρασκευή μεσημέρι…Έχω τελειώσει τη δουλειά και γυρίζω σπίτι ενθουσιασμένος για το ταξίδι που είναι πια πραγματικότητα! Στην πράξη το ταξίδι ξεκινάει την Κυριακή το πρωί αφού ο Χαρούλης δεν μπορεί να φύγει από την Αθήνα πριν από το Σάββατο το απόγευμα…

Έχω ετοιμάσει τα πράγματα μου και φεύγω για Λαμία στη γνωστή πια ζεστή στάση-αγκαλιά των κουμπάρων μου…Σκέφτηκα να μοιράσω τη διαδρομή μου και να διανυχτερεύσω  την Παρασκευή στη Λαμία και το Σάββατο το βράδυ στο Ροδολίβος Σερρών (κοντά στην Αμφίπολη) σε ένα φιλικό ζευγάρι…

Το σχέδιο ήταν να φύγει ο Χαρούλης το Σάββατο το απόγευμα από Αθήνα, να διανυχτερεύσει στη Σαλονίκη και την Κυριακή το πρωί να βρεθούμε στον άγαλμα του λέοντα της  Αμφίπολης που είναι και της μοδός..Παρασκευή βράδυ λοιπόν με τους κουμπάρους στη Λαμία και μεταξύ των απαραίτητων κρύων μπυρών ανακαλύπτω  για άλλη μια φορά σοφία βγαλμένη από τη ζωή…

2^η μέρα

Σάββατο  πρωί ξυπνάω  και με τον καφέ στο χέρι βλέπω στην τιβί τα σχετικά με το δημοψήφισμα…Μένω άγαλμας! Τι σημαίνει αυτό τώρα? Παγωμένος ακόμα φιλώ σταυρωτά τους κουμπάρους μου και ετοιμάζομαι να φύγω…

Βγαίνοντας από την πόλη τρώω πολιτισμικό σοκ από τις ουρές στα ΑΤΜ…ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΤΩΡΑ ΓΑΜΩΤΟ? Κοκαλώνω πραγματικά αλλά συνεχίζω παρ’όλα αυτά, ακόμα στην κοσμάρα μου…κάτι μου λέει ότι αυτό το ταξίδι δε θα είναι ίδιο με κανένα, κάτι μου λέει ότι τα πράγματα θα είναι ζόρικα…Μπράβο μεγάλε το πιασες το νόημα! 

Πάνω στην εθνική οδό κάνω στάση για τσιγάρο και κοιτάζω το κινητό…5 αναπάντητες κλήσεις από το Διευθυντή μου στη δουλειά! Ώχ κάτι ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΛΑ!!!  

Εκεί πια αρχίζω και μπαίνω στο νόημα! Αναγκάζομαι να μιλήσω με μερικούς συναδέρφους για να κανονίσω τα της κρίσης και συνεχίζω ακάθεκτος προς το Ροδολίβος…Στο χαλαρωτικό περιβάλλον του χωριού απολαμβάνω τη φιλοξενία των φίλων μου αλλά ταυτόχρονα το μάτι μας πετάει στην τιβί από κανάλι σε κανάλι προσπαθώντας να καταλάβουμε τι συμβαίνει…

3^η μέρα

Κυριακή πρωί! Το ταξίδι ξεκινά πια και είμαι ενθουσιασμένος αλλά και ανήσυχος! Πολύ ανήσυχος! Το στομάχι μου είναι σφιγμένο από το στρες, αναρωτιέμαι αν ο κακόμοιρος ο Χαρούλης θα πρόλαβε να ξεκουραστεί, αφού έφτασε τη Σαλονίκη στη μία το βράδυ και το ραντεβού μας είναι στις 9 το πρωί, 100 χλμ από τη Σαλονίκη…

Και όμως, να ο Χαρούλης, ντούρος με τον κλέουρα στην πένα!

Πάμε για χάζι στον Άγαλμα του Λεόντα!

Ακριβώς εκεί αρχίζει η μετονομασία του Χαρούλη σε Όσιο Ονούφριο για προφανείς λόγους …

Ο Λέων ωραίος και καμαρωτός, τον φιλούμε σταυρωτά και ξεκινούμε γιατί η Βουλγαρία μας περιμένει!!!

Η βαρετή Εγνατία οδός μας βγάζει στην Κομοτηνή και έπειτα από μια ωραία διαδρομή μέσα στα δέντρα φτάνουμε στον φρέσκο Μεθοριακό Σταθμό και με συνοπτικές διαδικασίες μπαίνουμε στη Βουλγαρία. Ο καινούριος δρόμος συνεχίζει μέσα στα δέντρα σε μια ωραία διαδρομή και δεν αργούμε να φτάσουμε στο Κάρτζαλι όπου βάζουμε και βενζίνη με τις χρεωστικές κάρτες μας, όλα καλά λοιπόν με τις κάρτες, δε χρειάζεται να ανησυχείς…ή χρειάζεται?

Στο Χάσκοβο κάνουμε μια μικρή στάση να θαυμάσουμε το τεράστιο άγαλμα της Παναγίας που δεσπόζει στην πόλη η οποία είναι συμπαθής…φτωχική αλλά καθαρή και περιποιημένη…

[wildbilly 1.471]

Βγάζουμε επίσης και χρήματα από ντόπια τράπεζα, όλα καλά, όλα ανθηρά…Με λέβα στα χέρια συνεχίζουμε για Ντιμίτροβγκραντ και έξω από τη Στάρα Ζαγορά πέφτουμε στην  εθνική οδό για Μπουργκάς  που μας επιφυλάσσει μπουρίνι…Αδιάβροχα λοιπόν μέχρι το Μπουργκάς …Αισίως μετά από λίγο μπαίνουμε στη χερσόνησο του Νέσεμπαρ, παλιά Ελληνική αποικία, κληρονομιά της Ουνέσκο κτλ…μέχρι εκεί ξέρω ο φωστήρας…

[karellen 11.557]

Δώσε πόνο Βιλλ!

[wildbilly 1.471]

Στο Νέσεμπαρ πια...

Το χοτέλ είναι κέντρο καρακέντρο στους πεζόδρομους του ιστορικού κέντρου! Οι γλάροι είναι παντού και κρώζουν διαρκώς! Η θέα από το χοτέλ…

[wildbilly 1.471]

Μετά τα σχετικά διαδικαστικά και αφού ξεβρωμίζουμε  βγαίνουμε για βόλτα…Πολύ μικρό το μέρος, πραγματικά το γυρνάς σε μια ωρίτσα γύρω γύρω …οκ έχει μια ατμόσφαιρα γραφική με τις παλιές εκκλησίες, τα παλιά σπίτια, τα σοκάκια κτλ αλλά οι κράχτες στα κιτσάτα ρεστοράν και τα μαγαζιά με μπιχλιμπίδια χαλούν την αισθητική…

Με το lonely planet ανά χείρας και με το τζιπιές του τηλεφώνου οδηγούμαστε στο topchoise… Ο Σερβιτόρος κάνει χορευτικές φιγούρες για να  μας ευχαριστήσει, ο Χαρούλης-Ονούφριος έχει ξεσκιστεί να αναπαραγάγει τις κινήσεις του σερβιτόρου σκασμένος στα γέλια και εγώ να ρουφώ τις κρύες μπύρες κάνοντας ανάρμοστα σχόλια εννοείται…

Μετά από τις πάμφθηνες fungisoup, τα γιγάντια φιλέτα τίγκα στη σάλτσα και μερικές μπύρες, σύραμε τα σαρκία μας στο χοτέλ…Η 1^η μέρα εκτός συνόρων έλαβε τέλος με σχετική επιτυχία!

Συνεχίζεται...

 

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 28 , 2015 από τον wildbilly

[George_® 3.317]

χθες βραδυ,την ωρα που ξεκιναγες να γραφεις ειμασταν με τον Λουη κ πιναμε κατι παγωμενες βαρελισιες ενω ειχαμε την κουβεντα σου γερο μου...

λεγαμε..καλα ρε αυτος που χαθηκε?δεν θα γραψει ταξιδιωτικο?λες να ξαναφυγε για τα Fagaras mountains... κ δεν ειπε λεξη...?

 

γυριζω σπιτι κ βλεπω νεο θεμα... αντε λεω ρε Βαλκανιομαχοι δωστε μας τροφη γιατι θα την χρειαστουμε τον Μαη..

[wildbilly 1.471]

4^η μέρα

Η μέρα ξεκινάει με ψιχάλα και κατεβαίνουμε για πρωινό, το οποίο έμεινε στην ιστορία από τη λιτότητα του…ενδιαφέροντα μαθηματικά ήταν οι 7 μισές φέτες  ψωμιού…πως τις μοιράζεις στα δύο??? Ο Όσιος πληρώνει το χοτέλ με τη χρεωστική του και φεύγουμε για Βάρνα…Ο δρόμος είναι στενός και ανεβοκατεβαίνει σε βουνό, η κίνηση πολλή και κουραζόμαστε αλλά η Βάρνα ξεπροβάλει…Μεγάλη πόλη, λιμάνι, ωραίο ιστορικό κέντρο και ένα τεράστιο πάρκο δίπλα στη θάλασσα με μονοπάτια, καφετέριες, πισίνες και από κάτω οι ξαπλώστρες στην πλατιά αμμώδη παραλία…

 

 

 

Αφού πίνουμε από ένα καφέ και γεμίζουμε τα στομάχια μας με ένα γιγάντιο τοστ αποχαιρετούμε το πάρκο και παίρνουμε το δρόμο μέχρι την Κονστάντσα. Έχουμε ξαναπεράσει από την πόλη με τον Χαρούλη, 3 χρόνια πριν πηγαίνοντας για την Οδησσό….Ααααααχ θυμάσαι τον παλιοσεργκέιζα Χαρούλη?

Το χοτέλ είναι 2 χλμ από το κέντρο και 2 χλμ από τη Μαμάια, την παραλία μήκους 8 χλμ, την οποία θα επισκεφτούμε αύριο…

Ο ρεσεψιονίστ μιλά σπαστά Ελληνικά αφού είναι βλάχος στην καταγωγή, φέρνει όμως κι έναν φίλο του που έχει κάνει 2 χρόνια στη Ρόδο και τα μιλάει φαρσί...αφού πέφτει το σχετικό δούλεμα στους Έλληνες για το δημοψήφισμα, την κρίση κτλ αναχωρούμε για εύρεση ντόπιου νομίσματος...

Το κέντρο της πόλης είναι πολύ ωραίο...

Στην τράπεζα Πειραιώς που πετυχαίνουμε, ο Χαρούλης βγάζει σε LEI μόνο 10 Ευρώ...τόσα τον αφήνει το ΑΤΜ να βγάλει αφού το πρωί είχε πληρώσει με την κάρτα το χοτέλ 50 Ευρώ...

Με βλέμμα Ονούφριου, μου ανακοινώνει τα καθέκαστα...Στο εξής 60 Ευρώ την ημέρα συνολικά σε συναλλαγές και αναλήψεις...Γουάου που λέει και ο «Γιάννης με ένα ν»...Ευτυχώς εγώ βγάζω τα 60 Ευρώ σε LEI και πάμε για εξεύρεση παγωμένων μπυρών...

Το lonely planet μας προτείνει το café del art, το οποίο βρίσκουμε με τη βοήθεια του gps σε ένα ωραίο παρκούλ...

Με την ευκαιρία πρέπει να πω ότι τα μάθαμε τα Ρουμάνικα φαρσί...Βάζεις σε όλες τις λέξεις ένα -ουλ στο τέλος ή ένα –ίου ή ακόμα και ένα –έσκου και είσαι έτοιμος...Για παράδειγμα: «Ήπιαμε μπυρούλ στο μπαρούλ και ενώ οδηγούσαμε τη μηχανίου μας σταμάτησαν οι μπατσίου σε μπλοκούλ αλλά είμεθα Ελληνέσκου και χωθήκαμε στο παρκούλ για κρυφτούλ» κτλ κτλ...

Στο εξαιρετικό café del art χαζεύουμε τα τοπικά δείγματα της πανίδας και πίνουμε μπύρες Ciuk... Άκου Ciuk !!! Ξελιγωνόμαστε στα γέλια με το όνομα...Στο μεταξύ μας τρώει η ανησυχία και μέσω wi-fi μπαίνω στο δίκτυο και χαζεύω ειδήσεις για τον πανικό. Κάνουμε μια μικρή βόλτα και ξαναγυρνάμε στο ίδιο μέρος για φαγητούλ και μπυρούλ...Κάποιες Ciuk μετά επιστρέφουμε στο χοτελ για νάνι, αύριο μας περιμένει η Mamaia beach…

[wildbilly 1.471]

Αναπηρούλ λόγω μπυρούλ!

[wildbilly 1.471]

5^η μέρα

Πρωινό χαλαρό ξύπνημα και την πέφτουμε στο πρωινό…ο καιρός είναι κάπως συνεφιασμένος και ψιλοφυσάει αλλά έχει ζέστη και υγρασία…Ξεκινάμε με τα πόδια για τη Mamaia μιας που είναι 2 χλμ περπάτημα…

Φτάνουμε στην παραλία και ξεκινάμε το περπάτημα στον πεζόδρομο…Η πρώτη εντύπωση είναι κάπως απογοητευτική…Τεράστια ξενοδοχεία και ανάμεσα τους πισίνες, beach clubs, water fun, ρεστοράν, φαγάδικα κάθε είδους, μικρά μαγαζάκια και από κάτω η παραλία, φαρδιά με ωραία άμμο αλλά τίγκα στις ξαπλώστρες…Εννοείται ότι η θάλασσα είναι χάλια με τα Ελληνικά δεδομένα…ρηχή και ανακατωμένη και ένα χρώμα σκούρο κι άραχνο …Όλο αυτό επαναλαμβάνεται επί 8 χλμ! Μιλάμε για βιομηχανοποιημένο τουρισμό στο μέγιστο! Αναρωτιόμαστε πόσο κόσμο μπορεί να εξυπηρετεί η περιοχή στην υψηλή σεζόν…άλλωστε η μαύρη θάλασσα είναι η μόνη θάλασσα στην περιοχή και η mamaia είναι μαζί με τη Βάρνα από τα μεγαλύτερα τουριστικά θέρετρα…

ΝΤΡΟΠΗ ΣΟΥ ΟΣΙΕ!

ΟΥΠΣ!

Η ζέστη είναι αρκετή και αράζουμε σε ένα από τα πολλά beach bar…

Συνεχίζουμε τη βολτίτσα και λίγο πιο κάτω αράζουμε σε ένα ρεστοράν όπου ρουφάμε μερικές μπυρίτσες και τρώμε μια πιτσούλα…Η περατζάδα ωραία αλλά ο κόσμος ακόμα δεν είναι πολύς…αναρωτιόμαστε τι θα γίνεται το βράδυ εδώ αλλά δε θα το μάθουμε ποτέ…

Το εναέριο τελεφερίκ κινείται για περίπου 2 χλμ πάνω από τα ξενοδοχεία και προσφέρει θέα της περιοχής αλλά αποφασίζουμε να μην το πάρουμε…μας πιάνει μια τσιγγουνιά και δε δίνουμε τα 4 ευρώ το άτομο…

Ωωωωωωωωωωωχ!!!!

Κάπως κουρασμένοι, τσιμπάμε ένα ταξί και μας πετάει στο χοτέλ, δεν ξαναπερπατάω πίσω μέσα στη ζέστη…

 

Ξεκουραζόμαστε λίγο και πάμε πάλι στο κέντρο της πόλης…Κάνουμε μια ωραία βόλτα και παίρνουμε την απόφαση που σκοτώνει να πάμε σε ένα γυράδικο του Νίκου του Έλληνα, ο οποίος έχει αλυσίδα από γυράδικα στην πόλη καθώς και μια μπουζουκλερί στη mamaia με κλαρίνα κιετς…

Καθόμαστε λοιπόν και καθώς τρώω δαγκώνω το πηρούνι και σπάω λίγο το μπροστινό μου δόντι…πυρ και μανία, πίνω μπύρες να πέσει η πίεση…Η νύχτα τελειώνει και πάμε νάνι, αύριο είναι μεγάλη μέρα, το trannsfagarassan μας περιμένει!!!

Συνεχιζεται!

 

[wildbilly 1.471]

6^η μέρα

Ξέχασα να πω ότι έχουμε κι ένα θεματάκι τεχνικής φύσης…Το μοτοσακό του Όσιου κάνει ένα τίκι τίκι από τον μπροστινό τροχό, δυνατό και επαναλαμβανόμενο…Ωχ το ρουλεμάν του τροχού είναι? Θα έχουμε πρόβλημα ή να συνεχίσουμε?  Μετά το πρωινό λοιπόν μαζευόμαστε όλοι μπροστά από το χοτέλ και πετάει ο καθείς την κοτσάνα του…Ο Χαρούλης τηλεφωνεί στο μάστορα του αλλά τι να κάνει κι αυτός από το τηλέφωνο? Πως κάνει τίκι τίκι? Να έτσι, τίκι τίκι…Αααααα μη φοβάσαι τότε, αν έκανε τσίκι τσίκι θα είχαμε πρόβλημα…Χμ! Ρισκάρουμε μάλλον αλλά χαιρετούμε τους Ρουμάνους που μας έβλεπαν και γέλαγαν και μπαίνουμε στην εθνική οδό για Βουκουρέστι…

Βαρεμάρα, βαρεμάρα μέχρι το Βουκουρέστι και μπαίνουμε σε μια περιφερειακή τίγκα στο φορτηγό, στη σκόνη και στις εκδιδόμενες στην άκρη του δρόμου…

Με τα πολλά φτάνουμε στο Pitesti και μετά από λίγο στην Curtea de Arges…

Οι μηχανόβιοι είναι πλέον πολλοί και όλοι φοράνε αδιάβροχα…Ωχ Χαρούλη βλέπω ένα μαύρο σύννεφο εκεί πάνω ρε φίλε και ξαφνικά αρχίζει η ψιχάλα…Αδιάβροχα λοιπόν και ξεκινάμε…Θα περάσουμε το transfagarassan υπό βροχή αλλά δεν πτοούμαστε εμείς…Γνωρίζουμε και έναν χαρλεά και συνεχίζουμε…

Φτάνουμε στη λίμνη Vidraru!

Για μερικά χιλιόμετρα ο δρόμος είναι επικίνδυνος! Γιγάντιες κάθετες και εγκάρσιες τρύπες που περιμένουν επισκευή γεμάτες με νερά! Αν πέσεις μέσα, μένεις μέσα λέμε! Πιο πάνω όμως ο δρόμος βελτιώνεται…

 

 

[wildbilly 1.471]

Λίγο μετά ο ήλιος εμφανίζεται πάλι και βγάζουμε τα αδιάβροχα επιτέλους!

Φτάνουμε στο τούνελ που 3 χρόνια πριν δεν είχαμε καταφέρει να περάσουμε λόγω χιονιού! Τώρα παίρνουμε το αίμα μας πίσω, το περνάμε και βγαίνουμε στη λίμνη Balea χωρίς πάγο αυτή τη φορά αλλά με μια περίεργη συννεφιά!

Βγάζουμε την ίδια φωτό όπως και 3 χρόνια πριν…

Ξαφνικά αρχίζει να ψιχαλίζει! Ώσπου να βάλουμε τα αδιάβροχα έχουμε γίνει μουσκίδι και με το που ανεβαίνουμε στα μοτοσακά η βροχή σταματά! Γκρρρρ! Τα σύννεφα με εμποδίζουν να βγάλω φωτό της προκοπής αλλά να μερικές…

Στο γνωστό σημείο με τη βρυσούλα ανασυντασσόμαστε και ξεκινάμε την κατάβαση για Sibiu!  

Οι κάρτες μας δε δουλεύουν στα βενζινάδικα και όπως θα ανακαλύψουμε αργότερα στο Sibiu, δε δουλεύουν ούτε στο χοτέλ…

Μπαίνουμε στο χοτέλ μας, ονόματι Casa Baciu (μτφρ: σπίτι του μπάτσου ή αστυνομικό τμήμα) και πέφτουμε πάνω σε έναν παραταγμένο στρατό από εντούρο μοτοσακά τίγκα στην λασπουριά και μια παρέα σε ένα μεγάλο τραπέζι στην αυλή να έχουν τσακίοει 2-3 καφάσια μπύρες!

Πρόκειται για Ισραηλινούς που με 700€ το κεφάλι έχουν νοικιάρικο μοτοσακό συν 2 οδηγούς συν το χοτέλ με πρωινό για 3 ημέρες ξεσάλωμα στις διαδρομές του Red bull Romaniacs! Τα λέμε για λίγο με τα παληκάρια και βγαίνουμε για μάσα στην πόλη η οποία εξακολουθεί να είναι υπέροχη…

Που 'σαι George R? Εδώ σ'έχω...turul ciclist!!

Στην κεντρική πλατεία έχει live opera και αφού βγάζουμε Λέι από την Πειραιώς καθόμαστε σε ένα κυριλέ ρεστοράν για fungi soup  & cold beers εννοείται !

Η ημέρα ήταν κουραστική σήμερα οπότε κρατώντας τις κοιλιές μας βολτάρουμε για λίγο, αράζουμε σε ένα παγκάκι και καπάκι πίσω στο "σπίτι του μπάτσου" για νάνιζα…Αύριο το πρόγραμμα έχει Τιμισοάρα!

Συνεχίζεται...

 

 

[dream_rider 267]

Επος...μπραβο ρε παιδια!!!

[ΣΑΒΒΑΣ 8.010]

ΕΥΓΕ Μπιλάκο και Χαρούλιζα, προχώρα Μπίλυ προχώρα.......!

[wildbilly 1.471]

Πρωινό ξύπνημα με τους τρελούς εντουράδες! Γερό πρωινό και κουβέντες εντουρίσιες μας ανεβάζουν την αδρεναλίνα...Πρόκειται για την ικανότερη εντουρο-ομάδα του Ισραήλ και συμμετέχουν σε αυτή πατέρας και γιός...Ο εντουρο-πατήρ σχεδόν 60 χρονών αλλά μέσα στην τσίτα και το κέφι!!!

Χαιρετούμε την όμορφη παρέα και ξεκινάμε για Sebes από έναν υπέροχο επαρχιακό δρόμο που πηγαίνει δίπλα στην εθνική οδό...Οδηγούμε με σχετικά υψηλές μέσες ωριαίες και φτάνουμε σύντομα στο Sebes και λίγο αργότερα στη Deva…

Περνάμε το Faget (χαχαχαχα Χαρούληηηηηη) και τσουπ σκάμε στο Lugoj και αμέσως μετά να και η Timisoara!!!

Φτάνουμε στο χοτέλ το οποίο είναι συμπαθές, με μεγάλη αυλή ως πάρκινγκ...

Κάνω τη μπουγάδα μου και να η πατέντα για το άπλωμα!

Αφού ξεβρωμίζουμε ξεκινάμε προδαράτοι για το κέντρο της πόλης το οποίο είναι 2 χλμ πιο κάτω...σιγά τα αυγά, σε 20 λεπτάκια περιδιαβαίνουμε το ιστορικό κέντρο το οποίο είναι ένα τεράστιο εργοτάξιο αφού παντού πεζοδρομούν τους δρόμους με πέτρα και ωραία σχέδια!!!

Καθόμαστε για ένα αναψυκτικό και παγωτό και χαζεύουμε την πλατεία μπροστά μας...

Συνεχίζουμε τη βολτίτσα…

Ο κεντρικός πεζόδρομος είναι πολύ ωραίος, φροντισμένοι κήποι, καφέ και ρεστοράν, πολύς και ωραίος κόσμος βολτάρει...

Στημένη και σκηνή όπου γίνονται λάιβ αλλά δεν έχει σήμερα στο πρόγραμμα...

Παντού πάρκα και ιστορικά κτίρια, όλα καθαρά και φροντισμένα!

 

[wildbilly 1.471]

Βολτάρουμε λίγο στα παρκούλ και αράζουμε σε ένα από αυτά για ξεκούραση...

...και συνεχίζουμε να βολτάρουμε...

Χμ! Πειρασμοί παντού βεβαίως...

Κι'αλλοι πειρασμοί...

Καθόμαστε σε ένα κυριλέ ρεστοράν και τα πιάτα είναι για φωτογράφιση!

Ανάλογο φαγητό στο Ελλαδιστάν θα κόστιζε τριπλάσια ευρά τουλάχιστον!

Τρώμε λοιπόν του σκασμού και κάποιες μπυρούλ μετά και αφού βγάζουμε μερικά Lei από την Πειραιώς τσιμπάμε ένα ταξάκι και γυρνάμε στο χοτέλ για νάνι....Αύριο το πρόγραμμα λέει Βελιγράδι!!!

Συνεχίζεται...

 

[naftilos 4.505]

Τι θα γίνει Βαλκανιοκρατορες? Θα πάει μακριά η βαλίτσα? Είπα να μη γράψω να μη γράψω και διακόψω τη ροη της αφήγησης του ρεμάλιζα αλλά η υπομονή έχει και τα όρια της.

Μπίλιζα στην αναφορά του φόρουμ πάραυτα

[ΣΑΒΒΑΣ 8.010]

Τι θα γίνει Βαλκανιοκρατορες? Θα πάει μακριά η βαλίτσα? Είπα να μη γράψω να μη γράψω και διακόψω τη ροη της αφήγησης του ρεμάλιζα αλλά η υπομονή έχει και τα όρια της.

 

Μπίλιζα στην αναφορά του φόρουμ πάραυτα

 

Θωμάκο τήρησε σιγήν ασυρμάτου........

Φοβούμαι ότι η κυρούλ του Μπίλιζα είδε φωτούλ με το μπυρούλ και το κ@λαρούλ πούβαλε και τώρα πέφτει παντοφλούλ οπότε ησυχία και λούφα μην μας έρθει και κατά δώθε καμία.....

[GavriilVet 2.796]

Εμ μου τελειωσε η αδεια, και διαβάζω τετοια θέματα, αίσχος νο 1

Εμ πεινάω, και βλέπω τα σπαγκετι απο πάνω αίσχος νο 2 

Εμ εχω το δικο μου Kle απέξω, και βλέπω τον Κλεουρα του κ. Χαρούλη, αίσχος νο 3, γιατι ζηλεύω ακομα πιο πολυ!! 




Πολλά συγχαρητήρια, με το καλό να ξαναπάτε τέτοιες ταξιδάρες ! 

[wildbilly 1.471]

Πρωινό ξύπνημα και πάμε για γερό πρωινό! Με τον καφέ και το τσιγάρο πιάνουμε κουβέντα με το μιλφ που κάνει κουμάντο στη ρεσεπσιόν για την κρίση στην Ελλάδα και κουνάω την κεφάλα μου προβληματισμένος...έχουμε γίνει ρεντίκολο στας Ευρώπας!!!

Ξεκινάμε ράθυμα και προσπαθούμε να χαλάσουμε ότι Lei έχουμε βάζοντας βενζίνη δύο φορές μέχρι τα σύνορα με τη Σερβία...

 

Κάπου πετυχαίνουμε αυτόν τον ποδηλάτη που έχει κολλήσει στην καρότσα και εκμεταλευόμενος την αεροδυναμική, πάει με 40χαω...Σταματώ για να τον φωτογραφίσω...Ω ρε τι τυπάκια υπάρχουν εκεί έξω!!!

Πολύ γρήγορα είμαστε στο Βελιγράδι και πάμε στο χοτέλ το οποίο είναι στο κέντρο της πόλης και είναι αξιοπρεπές...

Χαλαροί, καβαλάμε τα μοτοσακά και λέμε στο τζιπιές να μας πάει στη κοντινότερη τράπεζα πειραιώς για να βγάλουμε δηνάρια...Χμ! Αμ πως! Πάω πρώτος και το ΑΤΜ δε βγάζει χρήμα...Κάτι παίζει Χαρούλη, για δες και συ...Τζίφος και ο Χαρούλης! Μπαίνω στην τράπεζα και πιάνω κουβέντα με το μοντέλο που είναι στον γκισέ...Δε μπορεί να με βοηθήσει, δεν έχει ιδέα!

Φεύγουμε και βρίσκουμε άλλη τράπεζα πειραιώς...Τα ίδια και εκεί! Μπαίνω στην τράπεζα και βρίσκω μια κυριούλα που θέλει να βοηθήσει...να προσπαθήσουμε να κάνουμε ανάληψη με τη χρήση της κάρτας αλλά χρειάζεται και το διαβατήριο το οποίο έχουμε αφήσει στο χοτέλ μαμώ την τρέλα μου...Αλλόφρονες οδηγούμε σαν παλαβοί για να προλάβουμε αφού η τράπεζα κλείνει σε λίγη ώρα...Με τα πολλά γυρνάμε πίσω στην τράπεζα και....τζίφος και πάλι! Ζήτω το capital control να μην αρχίσω τα Γαλλικά τώρα...Κάνουμε λοιπόν τράμπα κάποια από τα ευρά που έχουμε μαζί μας και μέσα στα νεύρα και στον ιδρώτα από τη ζέστη και την υγρασία κατευθυνόμαστε προς το ποτάμι να αράξουμε κάπου για καφέ και χαλάρωση...

Στο γνωστό καφέ των μηχανόβιων μας καλωσορίζει ντόπιος μηχανόβιος λέγοντας μας «δε χρειάζεται να βάλετε τα λουκέτα εδώ, τα προσέχουμε εμείς τα μοτοσακά»...Μου έχει ξανασυμβεί πριν 4 χρόνια στο πρώτο ταξίδι μου στα Βαλκάνια ακριβώς το ίδιο στο ίδιο σημείο και εντυπωσιάζομαι και πάλι. Ο Σέρβος μηχανόβιος μας καλεί να κάτσουμε μαζί του στη σκιά και ρουφώντας τα αναψυκτικά μας κουβεντιάζουμε για λίγο με το συμπαθέστατο νέο φίλο μας...

Πεινασμένοι οδηγούμε λίγο πιο κάτω και βρίσκουμε περιοχή με βρώμικα κάθε είδους! Τρώμε το βρώμικο μας και ρουφάμε και από μια μπύρα...Ψιλοξεθεωμένοι από τη ζέστη πάμε μέχρι το χοτέλ για ξεκούραση και βλέπουμε στην τιβι τα περί δημοψηφίσματος. Η παρουσιάστρια του CNN λέει ότι ο κόσμος στη συγκέντρωση φωνάζει «όξι-όξι-όξι», τόσο άσχετη που διαβάζει το «όχι» με λατινικό τρόπο...Ο Χαρούλης λέει ότι ο κόσμος φωνάζει «Όφη-Όφη-’Οφη» και πέφτουμε κάτω από τα γέλια αποφορτίζοντας την ατμόσφαιρα...

Το βράδυ στον κεντρικό πεζόδρομο της Πόλης, στην Knez Mihailova...

Εδώ γίνεται Ο ΧΑΜΟΣ! Εδώ το DNA έχει γραφτεί αλλιώς, δε δικαιολογείται τόσο υψηλό ποσοστό ωραίων γυναικών!

Πράγματι χάνεις τη μπάλα! Ο Χαρούλης λέει ότι θα πάθει το αυχενικό του από το «κοίτα εδώ-κοίτα εκεί» και ότι νοιώθει σα να παρακολουθεί αγώνα τένις και συμφωνώ απολύτως αφού δεν ξέρεις που να πρωτοκοιτάξεις!

Ο Όσιος φταίει που είναι κουνημένες οι φωτό!!!

Αράζουμε σε ένα ωραίο ρεστοράν για πιτσούλα και μπύρες και αόματοι πια από την ομορφιά που μας περιτριγυρίζει καταλήγουμε να βολτάρουμε σε κοντινό πάρκο όπου οι νεολαίοι βολτάρουν, αράζουν στα γρασίδια και συρρέουν στο λάιβ που έχει στηθεί λίγο πιο κάτω...Η πόλη σφύζει από ζωή, εμείς όμως είμαστε λίγο πτώματα οπότε παίρνουμε ποδαράτοι το δρόμο της επιστροφής στο χοτέλ. Για πλάκα εντελώς βάζω την κάρτα μου σε μια Γερμανική τράπεζα για να δω τι θα μου πει και ιδού «Δεν είσαστε καταχωρημένος σε κανένα διεθνές πιστωτικο ίδρυμα» Χαχαχαχα μας πέταξαν έξω εν μία νυχτί, ε ρε ρεζίλια λέμε!!!

Νάνι τώρα, αύριο έχει βόλτες στην πόλη!

 

[wildbilly 1.471]

Ημέρα 9

Πρωινό ξύπνημα και πάμε για γερό πρωινό! Όπως πάντα πετυχαίνουμε παρέα Ελλήνων που μιλάει δυνατά λες και όλος ο κόσμος ενδιαφέρεται για τις μακακίες που πετάνε...

Με τα μοτοσακά πετιόμαστε μέχρι το ποτάμι και την παραλία της πόλης, την Ada Ciganlija. Παραλία σε ποτάμι; Ε ναι, αυτό έχουν, εκεί θα βουτήξουν! Μιλάμε για ένα τεχνητό νησάκι με μια τεχνητή παραλία και χιλιάδες λαού να ξαπλάρουν στις παχιές σκιές και να βουτούν στο ποτάμι...Ο πανικός εννοείται ενώ η ζέστη και η υγρασία από το γιγάντιο συντριβάνι να χτυπούν κόκκινο!

Κάνουμε και εμείς λοιπόν ότι κάνουν όλοι...τα πετάμε έξω κι αράζουμε σε παχιά σκιά στο γρασίδι με παγωμένα αναψυκτικά...

Όσιος-Άγριος!!!

Συνεχίζεται...

[bull tdm 148]

Μπράβο ρε παιδιά πάντα τέτοια και καλύτερα!!!!!

[akalokat 24]

Ζηλέψαμε !!!

[ΣΑΒΒΑΣ 8.010]

Θαύμα θαύμα....στα γένια του Όσιου φύτρωσαν πράσινα παρά τα κάπιταλ κοντρόλ !

Άπιστοι υποκλιθείτε !  

[HLIAS 7.581]

ειστε ωραιοι. 

[wildbilly 1.471]

...Οκ να πω τη μαύρη αλήθεια, αυτήν την ώρα με πήρε λίγο από κάτω και φλερτάρω με την ιδέα να γυρίσουμε πίσω στην Ελλάδα μιας που τα νέα δεν είναι ενθαρρυντικά με το δημοψήφισμα, τον περιορισμό κεφαλαίων κτλ κτλ...Ο Χαρούλης με συνεφέρει λέγοντας μου ότι θα μετανοιώσω χειρότερα αν γυρίσω τώρα και όχι να μην κάνουμε το χατήρι στους αλήτες που μας έχουν καταστρέψει έτσι κι αλλιώς την ψυχολογία...

Με ανανεωμένο κέφι ψάχνουμε στο lonely planet τι θα κάνουμε στη συνέχεια και αποφασίζουμε να πάμε στο μεγαλύτερο ορθόδοξο ναό στον κόσμο, το ναό του Sveti Sava, ο οποίος μάλιστα είναι και ημιτελής και οι εργασίες συνεχίζονται εδώ και πολλά χρόνια...Είναι όντως επιβλητικό το θέαμα του ναού και το εσωτερικό του σε καταπίνει...Ψάχνω να βρω μια φωτό το  ναού από μακρυά αλλά δεν τη βρίσκω, να όμως μερικές άλλες...

Είχε και σατανάδες έξω από το ναό!!!

Η ζέστη περιορίζει τις κινήσεις μας και αποφασίζουμε να ξαναπάμε στα πάρκα δίπλα στο ποτάμι, μακρυά από την υγρασία του γιγάντιου συντριβανιού και το λαό στην παραλία...Τσιμπάμε μερικές LAV μπυρίτσες σπέσιαλ και μερικά σαντουιτσάκια και την πέφτουμε στα γρασίδια...

Λίγο πριν μας πάρει ο ύπνος γυρνάμε για σύντομη ξεκούραση στο χοτέλ.

Το βραδακι νωρίς ανεβαίνουμε στο κάστρο του Kalemegdan και θαυμάζουμε τη θέα από ψηλά...Πολύς νεαρόκοσμος, ζευγαράκια, οικογένειες βολτάρουν και απολαμβάνουν επίσης...

Όσιος βλήμας!

Αγριοβλήμας!

Λίγο αργότερα καταλήγουμε και πάλι στην Knez Mihailova…Από τη βιασύνη μου ξεχνάω το τζιπιες πάνω στο μοτοσακό, ευτυχώς όταν ξαναγυρίσαμε ήταν ακόμα εκεί...Πάμε πάλι στο γνωστό ρεστοράν και πιάνουμε θέση για το μπανιστήρι...Μερικές μπύρες μετά αρχίζω τα Ααααχ τα ματάκια μου, δεν αντέχω άλλο Χαρούλη, πάμε να φύγουμε σου λέω και τρέχοντας σχεδόν ανεβαίνουμε στα μοτοσακά και πάμε στο χοτέλ για νάνι...

Στη διαδρομή περνάμε από μια περιοχή με πολύ κόσμο έξω από κλαμπάκια και μπαράκια με τη μουσική τσίτα και πολύ ενδιαφέρουσα πανίδα! Μάταια παρακαλώ τον Όσιο να αμαρτήσει λίγο και να πάμε σε κάποιο μπαράκι να κουνήσουμε τις κορμάρες μας και να ρουφήξουμε λίγο πόνο αλλά το έχει κάνει τάμα και είναι ακλόνητος! Νάνι λοιπόν, αύριο έχει Σαράγεβο...

 

Τροποποιήθηκε Αύγουστος 10 , 2015 από τον wildbilly