ΠΡΟΒΛΗΜΑ!!!

[innova 04 7.945]

Γειας σας ρε παιδια καλως σας βρηκα! ειμαι 18 τον απριλιο γινομαι 19 και εχω ενα τεραστιο προβλημα! δουλευω σαν σερβιτορος και εχς μαζεψει καποια λεφτα και εχω μπει στο τριπακι να παρω μηχανη (125cc λογω διπλοματος αναγκαστικα)...

Αν εχεις ηδη διπλωμα, οκ.

Αλλιως, χρειαζονται πρωτα εκει τα χρηματα.

Μετα κράνος κλπ = 1000 ε, χοντρικά.

Με τα υπόλοιπα, κοιτας για διαφορα 125αρια, και ξεχνας τον αδερφό σου και τα μισα-μισά κλπ.

Και ξεκινας να μπαίνεις στον κόσμο της μοτό, με μικρά βηματα.

Καλώς ήρθες στο ΜΒ !

[Nikolas206 263]

μηπως να σβηστουν και τα ασχετα posts και να συνεχισουμε με τις απαντησεις στο παιδι?

[sorath 1.112]

Στην ηλικια στην οποια δεν θα εχει αναγκη τους γονεις του.

Οχι μονο χρηματικα.. Αλλα δεν γινεται να μην υπολογιζεις τους γονεις σου σε καποια πραγματα.. Οσο "δικη" μας και να ειναι η ζωη.

Προφανως δεν λαμβανεις υποψη τους γονεις σου σε καθε αποφαση, αλλα δεν γινεται να παιρνεις αποφασεις χωρις να υπολογιζεις κανεναν. Ειδικα οταν μενεις μαζι τους..

Και ρωτώ απλά γιατί;

Γιατί η ανάγκη βοήθειας απο τους γονείς του, καθιστά ανάρμοστο να πάρει δικές του αποφάσεις;

Γιατί έχει διαφορά το να μένει μαζί τους, απο το να μένει μόνος του, ένα στενό πχ πιο κάτω;

Τεσπά, η δική μου συμβουλή για το παιδί είναι να το συζητήσει με τους γονείς του. Να τους δείξει ωριμότητα και συνέπεια, και όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, πριν καν αγοράσει το μηχανάκι, να πάρει όλο το προστατευτικό εξοπλισμό, ώστε να πείσει τους γονείς του για τα λεγόμενά του αλλά και να τους καθυσηχάσει σε όποιο βαθμό γίνεται.

Εννοείται, οτι το κάθε κόστος χρήσης του οχήματος θα πρέπει να το καλύπτει ο ίδιος, αφού δεν συμφωνούν οι γονείς του.

Και τέλος, ας δίνει σημεία ζωής συχνά, χωρίς να εξαφανίζεται ώστε να μην τρελαθούν κι άλλοι απο την αγωνία.

Αν είναι σωστός σε όλα, αργά ή γρήγορα θα την αποδεχτούν την απόφασή του.

[CptAngel 4.604]

Αυτο δηλαδη γινεται αρπαζοντας τα κλειδια και φευγοντας με το αμαξι??

Οχι με την συζητηση και με την κτηση της εμπιστοσυνης?

Εαν εκανες τον κοπο να διαβασεις αυτα που εγραψα θα εβλεπες οτι ειχαν προηγηθει πολλαπλες και αποιρες συζητησεις. Συγκεκριμενα ειχα παρει το ΟΚ πριν καν βγαλω διπλωμα, αλλα οταν ηρθε η δυσκολη ωρα κωλωσαν πολλακις να κανουν το μεγαλο βημα(δικαιολογιες περιλαμβαναν ακομα και τις φθορες του αυτοκινητου που θα το εφερναν πιο κοντα στο service για διαδρομες 1 χιλιομετρου), ωσπου πηρα την κατασταση στα χερια μου(αφου τους ειπα οτι καταλαβαινω γιατι λενε οχι και οτι πιστευω οτι δεν υπαρχει αλλη λυση).

Οταν γυρισα βεβαια και ειδαν οτι δεν ειναι τοσο τρομερο ειχαν ενα μονιμο χαμογελο καθως ειχαν καταλαβει οτι δεν εχουν ουσιαστικο λογο να ανησυχουν.

Εγω μεχρι και σημερα που το σκεφτομαι, δε μπορω να βρω καλυτερο τροπο να κατακτηθουν τετοιου ειδους πραγματα.

Τροποποιήθηκε Ιανουάριος 9 , 2014 από τον Angel13

[Nikolas206 263]

Και ρωτώ απλά γιατί;

Γιατί η ανάγκη βοήθειας απο τους γονείς του, καθιστά ανάρμοστο να πάρει δικές του αποφάσεις;

Γιατί έχει διαφορά το να μένει μαζί τους, απο το να μένει μόνος του, ένα στενό πχ πιο κάτω;

Για να στο πω πιο απλα: Οταν περιμενεις απο την μανα σου να σου πλενει και να σου μαγειρευει, οταν περιμενεις απο τον πατερα σου να φτιαξει τον νιπτηρα, να κλεισει την ρογμη στον τοιχο η οτιδηποτε τελοσπαντων, παραδειγματα φερνω, δεν μπορεις οταν σου λενε κατι να τους γραφεις στα @@ σου.. Οταν θα μενεις μονος σου, και τοτε αποδεδειγμενα δεν θα τους εχεις αναγκη, τοτε μπορεις να κανεις οτι θες.

Γνωμη μου....

Στα υπολοιπα που λες συμφωνω απολυτα!

Εαν εκανες τον κοπο να διαβασεις αυτα που εγραψα θα εβλεπες οτι ειχαν προηγηθει πολλαπλες και αποιρες συζητησεις. Συγκεκριμενα ειχα παρει το ΟΚ πριν καν βγαλω διπλωμα, αλλα οταν ηρθε η δυσκολη ωρα κωλωσαν πολλακις να κανουν το μεγαλο βημα(δικαιολογιες περιλαμβαναν ακομα και τις φθορες του αυτοκινητου που θα το εφερναν πιο κοντα στο service για διαδρομες 1 χιλιομετρου), ωσπου πηρα την κατασταση στα χερια μου(αφου τους ειπα οτι καταλαβαινω γιατι λενε οχι και οτι πιστευω οτι δεν υπαρχει αλλη λυση).

Οταν γυρισα βεβαια και ειδαν οτι δεν ειναι τοσο τρομερο ειχαν ενα μονιμο χαμογελο καθως ειχαν καταλαβει οτι δεν εχουν ουσιαστικο λογο να ανησυχουν.

Εγω μεχρι και σημερα που το σκεφτομαι, δε μπορω να βρω καλυτερο τροπο να κατακτηθουν τετοιου ειδους πραγματα.

Προφανως και θα κωλωσουν να σου εμπιστευτουν ενα πραγμα το οποιο ΣΚΟΤΩΝΕΙ....

Το οτι εχεις (εχω-εχουμε) διπλωμα, δεν σημαινει αυτοματα οτι ξερουμε να οδηγουμε... Θα το εχεις διαπιστωσει απειρες φορες στον δρομο..

Και σου ξαναλεω, το "αποφασιζω να παρω τα κλειδια και χωνεψτετο οτι μεγαλωσα και κανω οτι θελω" δεν ειναι σωστη προσεγγιση. Σιγουρα θα φερει αποτελεσματα, αλλα υπαρχουν και αλλοι τροποι..

Απλα σκεψου το ποσο ευκολα θα εδινες εσυ στο παιδι σου την πρωτη φορα αυτοκινητο να βγει μονο του στον δρομο...

[CptAngel 4.604]

Για να στο πω πιο απλα: Οταν περιμενεις απο την μανα σου να σου πλενει και να σου μαγειρευει, οταν περιμενεις απο τον πατερα σου να φτιαξει τον νιπτηρα, να κλεισει την ρογμη στον τοιχο η οτιδηποτε τελοσπαντων, παραδειγματα φερνω, δεν μπορεις οταν σου λενε κατι να τους γραφεις στα @@ σου.. Οταν θα μενεις μονος σου, και τοτε αποδεδειγμενα δεν θα τους εχεις αναγκη, τοτε μπορεις να κανεις οτι θες.

Γνωμη μου....

Η μανα μου θα πλυνει και θα μαγειρεψει καλυτερα επειδη ειναι πιο εμπειρη και πιο διατεθημενη να το κανει. Ο πατερας μου θα φτιαξει το νιπτηρα ευκολοτερα επειδη το εχει κανει χιλιες φορες, αλλα και παλι μπορει να ζητησει βοηθεια απο εμενα.

Οταν ομως θα χαλασει ή θα χρειαστει να αγοραστει οτιδηποτε ηλεκτρονικο μεσα στο σπιτι, θα το τακτοποιησω εγω μονος μου και θα το τακτοποιησω και τελεια. Ολοι εχουν τους ρολους τους σε μια οικογενεια και ολοι ειναι αξιοι σεβασμου. Δε χρειαζεται να εισαι πολυμηχανημα, για να μπορεις ελευθερα να παιρνεις αποφασεις.

Τροποποιήθηκε Ιανουάριος 9 , 2014 από τον Angel13

[Nikolas206 263]

Το θεμα δεν ειναι να εισαι ελευθερος να παιρνεις αποφασεις, το θεμα ειναι να υπολογιζεις και τους αλλους στις αποφασεις σου..

Το κουρασαμε τσαμπα το θεμα... τα ιδια πραγματα λεμε, με μικροδιαφορες...