Αλβανία Αγριομπίλυζας και Χαρούληζας τριγύρω στα Βαλκάνια και πιο πέρα...

[wildbilly 1.471]

Ωραία παρκάκια μπάι δε λέικ, όπου οι ντόπιοι αράζουν και βολτάρουν, βαρκάκια στη λίμνη, νάις βιού μάι φρεντ…

Ωραία πράματα αλλά τα μαζεύουμε και μετά από κάνα μισαωράκι μπαίνουμε στην χώρα των αητών…

Πολλοί έχουν μιλήσει για το χάος στους δρόμους της Αλβανίας αλλά δεν περίμενα τέτοιο πράμα στα βόρεια της χώρας όπου οι δρόμοι είναι καλύτεροι…μιλάμε για το απόλυτο μπάχαλο από χάραξη, σήμανση, ποιότητα οδοστρώματος…και η κίνηση χαοτική, ο τρόπος που οδηγούν σε εξιτάρει, δεν ξέρεις ποτέ πως θα αντιδράσουν…ζιγκ ζαγκ, οδήγηση στο άλλο ρεύμα, ξαφνικά φρεναρίσματα, ότι να’ναι και γω γίνομαι αλβανός για 4 ώρες…ο βασιλιάς του αντίθετου ρεύματος λέμε…αέρααααα και πάμε, προσπέραση 3 φορτηγά, 2 μερσεντέ και 1 ντάτσουν και πάλι μέσα, ωωωωωωπ προσπέραση στη στροφή, κλείνει η στροφή απροειδοποίητα, ευθεία εγώ απέναντι και φρεναρίσματα του πανικού, βάλε και τη ζέστη και να η περιπέτεια…τύφλα να΄χουν οι στέπες της Μογγολίαζας, ο κρύος ιδρώτας που χύνω στην Αλβανίαζα έχει μουσκέψει το φιλοκάρδι μου…οΧαρούλης με κοιτάζει με τρομαγμένο βλέμα…στο εξής με αποκαλεί αλμπάνιαν ντράιβερ….

Παντού, σε κάθε χωριό βλέπεις αυτά…δεν είναι συντριβάνια, είναι αυτοσχέδια πλυντήρια αυτοκινήτων...με τέτοια σκόνη, δεν είναι να απορεί κανείς…

Με γελοίες μέσες ωριαίες φτάνουμε στο Ελμπασάν….

Καπάκι παρόλο που το gps με πήγαινε από αλλού, εγώ ακολουθώ τις πινακίδες για τον νέο αυτοκινητόδρομο για τον οποίο μας είχε μιλήσει ένας τυπάκος ενώ αλλάζαμε συνάλλαγμα στα σύνορα…Μπαίνουμε σε μια εθνική οδό με ένα ρεύμα κυκλοφορίας, όπου η άσφαλτος είναι σαν τρενάκι του λουνα πάρκ…οι αναρτήσεις δουλεύουν υπερωρίες και σκάμε σε μια σήραγγα που ο δικός μας ΑΚΤΩΡ έχει κατασκευάσει…

Στα Τίρανα εντυπωσιάζομαι από τα ψηλά κτίρια και τα μεγάλα πολυκαταστήματα της περιφερειακής οδού…εκεί κάνω κι ένα λάθος και δε στρίβω εκεί που μου λέει το gps…μάλλον κάνουμε έναν κύκλο και συνεχίζουμε για Σκόδρα…

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 20 , 2013 από τον wildbilly

[calaquenty 69]

Το ξύπνημα μας δεν ήταν απλά βαρύ. Κάτι πλανιέται στην ατμόσφαιρα. Δε ξέρω τι, αλλά σίγουρα δε νομίζω πως θα είναι από αυτά που σου φτιάχνουν το κέφι. Το προσπερνάω όμως, γιατί είμαι και πεισματάρης, οπότε ας αράξουμε εδώ Βασίλη στην όχθη της λίμνης να πάρουμε τις τελευταίες εικόνες από Ωχρίδα και πάμε να κάνουμε το μοναδικό κομμάτι της διαδρομής που είχαμε, απ’ όταν βγήκε η διαδρομή, σε λιγότερη εκτίμηση και το θεωρήσαμε απλά διαδικαστικό και αναπόφευκτο. Συνεπώς αφού δε μπορεούμε να το αποφύγουμε τουλάχιστον ας το «απολαύσουμε».

Ο Βασίλης βρέθηκε στο στοιχείο του μόλις περάσμε σε Αλβανικό έδαφος. Χαοτική κίνηση , σε χείριστου είδους όδόστρωμα, με απίστευτα πολλά αυτοκίνητα και στα δύο ρεύματα. Κάτι μου λέει πως πήραμε λάθος στροφή και είμαστε Μπαγκλαντές. Δε μου το βγάζεις από το μυαλό... Ο αετός στη πινακίδα με προσγειώνει στη πραγματικότητα. Τι είπαμε; Δε μπορούμε να το αποφύγουμε οπότε ας προσπαθήσουμε να το απολαύσουμε. Οπότε μια γρήγορη μετατροπή της ανάγκης σε φιλότιμο και πάμε.

The Albanian way, είναι η χαρά του Βασίλη. Αριστερό ρεύμα και προσπέραση δίχως αύριο. Δεν υπάρχει περίπτωση να τον προλάβω οπότε προσπαθώ να πιάσω ρυθμό οδήγησης. Αποτέλεσμα; Μηδέν εις το πηλίκον. Αγχωμένες προσπεράσεις. Κόλλημα πίσω από βαρέα οχήματα κι άντε να περάσεις, με τη ψυχή στο στόμα. Στη στάση τον βρίσκω χαλαρό κι ωραίο, οπότε τα βαφτίσια (Αλβανός οδηγός) φαντάζουν όαση στο χάος. «Πες την αλήθεια φίλε. Εξετάσεις για δίπλωμα έδωσες στα Τίρανα. Δε γίνεται αλλιώς». Απάντηση δε πήρα. Δεν επιβεβαίωσε αλλά ούτε και διέψευσε, συνεπώς δικαιούμε να καταλήξω σε αυθαίρετο συμπέρασμα. Αφού αποφύγαμε και τα χειρότερα με το «ξεστράτισμα» του Μπιλ πάλι καλά να λέμε. Μη φανταστείτε βέβαια πως πτοήθηκε ιδιαίτερα. Μόλις καβάλησε μία από τα ίδια. Ο λύκος κι αν εγέρασε... Τέλος πάντων. 200 χιλιόμετρα επί Αλβανικού εδάφους είναι θα περάσουν, πού θα πάει; (Πότε όμως;;;)

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 20 , 2013 από τον calaquenty

[wildbilly 1.471]

Στην πορεία βλέπεις επίσης πολλά πλυντήρια που είναι σπέσιαλ…η διαφορά είναι ότι έχουν από πάνω μια τέντα…

Παίζουν επίσης πολλά τέτοια εργαλεία…

Στάση για ξεκούραση και ανακούφιση….

Λίγο πριν Σκόδρα, μπαίνουμε από ένα χαλαρό φυλάκιο στο Μαυροβούνιο και συνεχίζουμε…ο κεντρικός δρόμος πάει παραλιακά αλλά εγώ έχω βάλει στο gps να μας πάει από ένα βουνίσιο δρόμο που κόβει κάποια χιλιόμετρα και προσθέτει ομορφιά…εδώ πρέπει να πω ότι οι δρόμοι στο Μαυροβούνιο είναι απίστευτοι…για ένα κομμάτι, η άσφαλτος είναι χθεσινή και η χάραξη άξια πίστας και πάω τελείως τάπα…Μετά από λίγο πέφτουμε πάλι στον κεντρικό δρόμο στο ύψος του Bar…

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 20 , 2013 από τον wildbilly

[calaquenty 69]

Το δεύτερο πράγμα πάντως που μου έμεινε από την Αλβανία (ποιο είναι το πρώτο; ελπιζω να είναι ρητορική η ερώτηση), είναι οι λαβατζήδες και τα λαβατζήδικα όπως τα μετέφρασα.

Για μένα η διάσχιση της Αλβανίας πλέον έχει πάρει τη μορφή κάτεργου στο μυαλό μου. Έχω μπει σε τρανς και πλέον οδηγώ μηχανικά, χωρίς να κοιτάω κάτι πέρα από τους καθρέφτες μου τα μπροστινά οχήματα. Είναι μακρυά ακόμα μπάρμπα – στρουμφ;

Επιτέλους τέλος το μαρτύριο. Πατάμε τα «χαλιά» του Μαυροβουνίου και κάτι αρχίζει να αλλάζει μέσα μου. Καταπληκτική οδήγηση, την οποία βοηθάει η πίστα κάτω από τις ρόδες μου. Πλέον το μόνο που με απασχολεί η έξοδος της στροφής. Και χωρίς αναρτήσεις πας στους δρόμους αυτούς. Έτσι απλά. Ο Βασίλης βέβαια το αλβανικό στυλ δε το αφήνει στα σύνορα. Τον ακολουθεί από κοντά. Τελικά οι δυνάμεις αδράνειας είναι ισχυρές στο παιδί αυτό...

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 20 , 2013 από τον calaquenty

[wildbilly 1.471]

Ακολουθεί το υπέροχο Sveti Stefan που από ψηλά μας δείχνει το μεγαλείο του…

Η κίνηση είναι απίστευτη και βγάζω πάλι από μέσα μου τον αλμπάνιαν ντράιβερ…στο άλλο ρεύμα λοιπόν μέχρι τη Budva όπου κάνουμε σύντομη στάση για κάποιο σνακ στα όρθια…

Μετά από ένα μισαωράκι είμαστε στο Kotor το οποίο όπως πάντα είναι εξαιρετικό…είχα μείνει πρόπερσυ εδώ και θυμάμαι σαν τώρα τη βραδιά που καταστράφηκα τελείως με παρέα που γνώρισα σ’ένα λόκαλ μπαρ…

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 20 , 2013 από τον wildbilly

[calaquenty 69]

Πλέον απολαμβάνω τη διαδρομή και όταν φτάνουμε Kotor, με μαγεύει. Ο συνδιασμός βουνό και θάλασσα δεν αφήνει περιθώρια. «Βασίλη πολλά κότερα έχει στη μαρίνα. Από αυτά προκύπτει το όνομα της πόλης;;;» Ανελέητος και ανεκδιήγητος άλλη μια φορά.

Πέρα από τη πλάκα όμως, αν έκοβες τη πόλη και την έραβες Ιταλία ή Γαλλία ή Μάλτα κανείς δε θα καταλάβαινε τη διαφορά. Η αρχοντιά που αποπνέει είναι απίστευτη.

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 20 , 2013 από τον calaquenty

[wildbilly 1.471]

Κάνουμε μικρή περιήγηση και ξεκινάμε ξανά…η διαδρομή γύρω γύρω στον κόλπο του Kotor ώσπου να βρούμε το ferry που θα μας περάσει απέναντι είναι καταπληκτική και πολύ γραφική…μικροί οικισμοί και πολύς κόσμος να χαίρεται τις τελευταίες ηλιαχτίδες…

Μπαίνουμε στο ferry και περνάμε στο πεντάλεπτο απέναντι…

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 20 , 2013 από τον wildbilly

[wildbilly 1.471]

Συνεχίζουμε στην υπέροχη διαδρομή που πάλι έχει πολύ κίνηση και με χρήση του Albanian way φτάνουμε στο Dubrovnik αργά πια, όταν η νύχτα έπεφτε…με σχετικό ψάξιμο βρίσκουμε το χοτελ το οποίο ήταν λιτό αλλά συμπαθές…

Με τα πολλά κάνουμε μια σύντομη βόλτα εντός των τειχών…

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 20 , 2013 από τον wildbilly

[calaquenty 69]

Παραδόξως ενώ είναι χαλαρή η διάθεση και το φέρρυ προσδίδει μια διασκεδαστική νότα στο ταξίδι, έχω αρχίσει και "στραβώνω" γενικά. Το οποίο και μου μειώνει το οπτικό πεδίο, με αποτέλεσμα η άφιξη μας στο Dubrovnik να γίνει σε μια ομίχλη. Όχι της ατμόσφαιρας αλλά του μυαλού μου. Τα σημάδια τα είχα δει από το πρωί άλλωστε.

Το βλέπεις στον αέρα πλέον. Με τον Μπιλ έχουμε αρχίσει μια μικρή κόντρα, απόρροια της γενικότερης κακοκεφιάς που μοιάζει μεταδοτική. Το αφήνω στην άκρη προς το παρόν και πάμε για τη πόλη.

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 20 , 2013 από τον calaquenty

[wildbilly 1.471]

Η πόλη είναι όντως εντυπωσιακή, πέσαμε πάνω σε μια εκδήλωση όπου γιόρταζαν την είσοδο της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (που να΄ξεραν τρομάρα τους)…

Καλλιτέχνες του δρόμου, μουσικοί, κόσμος, ωραίες γυναίκες παντού...

http://youtu.be/DgEbxVzhR18

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 20 , 2013 από τον wildbilly

[calaquenty 69]

Οι εορταστικές εκδηλώσεις και ειδικά τα μουσικοχορευτικά, μας δίνουν μια ωραία άποψη σχετικά με τα φολκορικά στοιχεία των Κροατών.

Η τζαζίζουσα μπάντα μας καθηλώνει για αρκετά λεπτά, παρόλη τη πείνα μας.

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 20 , 2013 από τον calaquenty

[wildbilly 1.471]

Βρίσκουμε το ρεστωράν που θα φάμε για σήμερα και όπου θα μας τον πιάσουνε βεβαίως βεβαίως…Ο Χαρούλης βλέποντας τον κατάλογο, πετάει το ιστορικό, ρε μλκ αυτά εδώ τα’χουν σε κιλονιούτον (ΚΝ), για κάνε τη μετατροπή σε κιλοτζάουλ…

Το μέρος είναι για βόλτα για ερωτευμένα ζευγαράκια οπότε αποφασίζουμε ότι σαν αταίριαστοι και σαν πολύ νυσταγμένοι, ήρθε η ώρα για νάνιζα…

Τέλος της ημέρας λοιπόν, με το ζόρι οδηγούμε μέχρι το χοτέλ…

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 20 , 2013 από τον wildbilly

[calaquenty 69]

Αν και η πόλη είναι ειδυλλιακή δε θα σου κρατήσω το χεράκι Μπίλυζα.

Πάμε να ισιώσουμε τα κορμιά μας γιατί δεν είμαι στα καλύτερα μου φίλε.

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 20 , 2013 από τον calaquenty

[wildbilly 1.471]

Διόρθωση...να ο σωστός χάρτης της 3ης ημέρας... http://goo.gl/maps/xA3F4

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 20 , 2013 από τον wildbilly

[μάθο... 10.136]

39 ποστ και μονο ΜΙΑ φωτογραφια με νοημα...τςςςςς... Μπιλυζα καπου σε χανω παρε το μηδεν ελα ενα-δυο....φςςςς....φςςς..... (αλητηριε και ΠΜ δεχομεθα ε;...)

Συνεχατε,μεγαλη η νυχτα εχουμε απ'ολα στο μπαξε...θα αντεξουμε.Βαρατε αλυπητα!

[wildbilly 1.471]

39 ποστ και μονο ΜΙΑ φωτογραφια με νοημα...τςςςςς... Μπιλυζα καπου σε χανω παρε το μηδεν ελα ενα-δυο....φςςςς....φςςς..... (αλητηριε και ΠΜ δεχομεθα ε;...)

Συνεχατε,μεγαλη η νυχτα εχουμε απ'ολα στο μπαξε...θα αντεξουμε.Βαρατε αλυπητα!

Άντε, πάρτε και δύο κουνημένες με νόημα...

[B_B 1.412]

Ρουφάω κάθε λέξη σας,

σαν να είναι και δικό μου ταξίδι.

Στο τέλος θα βάλω και το δικό μου λιθαράκι από αυτά που ζήσαμε αυτές τις λίγες ώρες.

Συνεχίστε....

[naftilos 4.505]

Άντε, πάρτε και δύο κουνημένες με νόημα...

Διακρινω μια ταραχη γεροντα? ετρεμε το χερακι σου καθως πατουσε το πληκτο της φωτογραφικης?

Αλλη φορα πριν επιχειρησεις κατι αναλογο, δυο ωρες πριν να εχεις παρει το χαπι της πιεσης το ηρεμιστικο και το καρδιοτωνοτικο σου

[Alarm 5.325]

Ευγε ευγε !

Πρεπει να ειναι πολυ ομορφες πολεις το Κοτορ και Ντουμπροβνιτ... Ιδικα τα βραδια

[wildbilly 1.471]

Ημέρα 4, Dubrovnik-Mostar-Novi Sad, 560 χλμ http://goo.gl/maps/3xQ9A

Σήμερα ξυπνάω λίγο αγχωμένος…δεν είδαμε τελικά την παλιά πόλη όπως θα θέλαμε και η ιδέα να πάμε τώρα το πρωί για λίγες ώρες, απορρίφθηκε, αφού τα χλμ που πρέπει να βγάλουμε σήμερα είναι πολλά και θέλουμε να δούμε και το Mostar, αλλά και να φτάσουμε μια νορμάλ ώρα στο Novi Sad…ναι καλά…Αναρωτιέμαι για άλλη μια φορά γιατί φτιάχνω τόσο σφιχτά προγράμματα ρε πστ…δεν πειράζει, θα ξανάρθω στο υπέροχο Dubrovnik, αυτό είναι σίγουρο…

Ξεκινάμε την υπέροχη διαδρομή δίπλα στη θάλασσα…

Συνεχίζουμε προς Metkovic με το ποτάμι διαρκώς δίπλα μας…Μπαίνουμε ξανά στη Βοσνία και η διαδρομή μέχρι το Mostar πηγαίνει δίπλα στο ποτάμι, ο δρόμος μπαινοβγαίνει σε σκοτεινά τούνελ, το’χω ξαναζήσει αυτό πρόπερσι στο δρόμο από Valjevo προς Sarajevo, νοιώθεις ότι μπαίνεις στα τάρταρα, τα μάτια σοκάρονται από το σκοτάδι και βγαίνοντας στο φως, νοιώθεις ότι ξαναγιεννιέσαι…

Λίγο πριν το Mostar, σταματάμε για να αλλάξουμε ρούχα, κάτι σε πιο τρέντυ και άνετο ρε παιδί μου, τι σόι τουρίστες είμαστε…

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 21 , 2013 από τον wildbilly

[calaquenty 69]

Για κάποιο ανεξήγητο λόγο είχα την εντύπωση πως η σημερινή μέρα θα ήταν παιδική. Λίγα χιλιόμετρα και διανυκτέρευση στο Mostar. «Όχι ρε Χαρούλη. Novi Sad διανυκτέρευση.» “Τι; Ξέχνα το τουρισμό Βασίλη. Καβάλα να ξεκινήσουμε”.

Τουλάχιστον η διαδρομή αποζημιώνει και με το παραπάνω, ακόμα και τους πιο απαιτητικούς. Η αίσθηση της αιώρησης όταν μπαίνει στα θεοσκότεινα τούνελ κάποιος είναι εθιστική.

Παρακολουθώ στη στάση το Βασίλη να αλλάζει ασυγκίνητος. Θα αλλάξω εκεί που θα αφήσουμε τις μηχανές.

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 21 , 2013 από τον calaquenty

[wildbilly 1.471]

Μπαίνουμε στην πόλη και αντικρύζουμε τα απομεινάρια του πολέμου…τραγικά ενθύμια της ανθρώπινης βλακείας…παρόλο που η ιστορία επαναλαμβάνεται, κανείς μας δε μαθαίνει από τα λάθη του παρελθόντος….

Ψάχνοντας την stari most, την παλιά γέφυρα-σύμβολο της πόλης, πέφτουμε πάνω σ’έναν νταβατζάκο των parking areas…με μανούβρες μας παρκάρει μπροστά από ένα μαγαζί και με ύφος ανακοινώνει, 20 Kunas to him, δείχνοντας μας έναν τυπάκο του μαγαζιού…χμ! 3 ευρώ ρε παλίκαρε? Άσε θα πάω πιο πάνω να παρκάρω και βρίσκουμε τελικά 50 μέτρα πιο πάνω σε οργανωμένο φυλασσόμενο πάρκινγκ με 1 ευρουλάκι…

Ζώνομαι τα τσαντάκια, φωτογραφικές κτλ, ο Χαρούληζας βάζει την κρεμούλα του και το καπελάκι του και ορμάμε μέσα στο λιοπύρι…

Να και η τρομερή και φοβερή γέφυρα, η οποία γκρεμίστηκε στον πόλεμο και την έφτιαξαν πάλι, αντίγραφο κανονικό και είναι όντως κούκλα…

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 21 , 2013 από τον wildbilly

[calaquenty 69]

Αφού γλυτώσαμε στο τσακ το διπλωματικό επεισόδιο με το νταβά του πεζοδρομίου (ο Βασίλης δηλαδή γιατί εγώ είπαμε στη καρακοσμάρα μου) και είμαι πλεον νεγκλιζέ, βερμούδα, σαγιονάρα και ψαράδικο καπέλο, πάμε για το γιοφύρι που δικαιώνει τη φήμη του με το παραπάνω.

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 21 , 2013 από τον calaquenty

[wildbilly 1.471]

Κάνουμε μια μικρή γύρα, απολαμβάνουμε το ιδιαίτερο χρώμα της πόλης, τα μικρά μαγαζάκια με τα σουβενίρ και καθόμαστε για έναν καφέ και ένα σνακ…

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 21 , 2013 από τον wildbilly

[calaquenty 69]

Μετά τη βόλτα και αγορά κάποιων αναμνηστικών, καταλήγουμε να μπoυκώσουμε κάτι ψιλοελεϊνά σάντουιτς. Μισό κιλό ψωμί πολυτελείας με λίγο σαλαμοτύρι και μια ντομάτα για να «γλυστράει». Πιάσε και μια λεμονάδα φίλε γιατί θα κάνουμε πρακτική εξάσκηση στη λαβή Heimlich στο τέλος.

Τουλάχιστον ο «τούρκικος» καφέ που έρχεται στο ατομικό μπρικάκι σώζει τη παρτίδα.