71ος Παράλληλος: Η μοναξιά του αναβάτη...

[Ste7ios 1.738]

Αυτα τα οδοιπορικα ρε κ.κ.Διαχειριστες και Συντονιστες,μηπως ειναι ευκολο να τα ενωνει καποιος στο τελος των ποστ ωστε να τα διαβαζουμε μονορουφι χωρις διακοπή για διαφημισεις;.........

Για παμε Νικολα...ανοιγει η ορεξη σιγα σιγα...σε περιμενει και το κοριτσι...για παμε...

Έχω ξεκινήσει το μάζεμα του για να βγει σε PDF σαν βιβλίο!

[asterixx 61]

Αυτα ΔΕΝ χανονται με τιποτα.

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 28 , 2012 από τον asterixx

[Moto-noob 196]

Έχω ξεκινήσει το μάζεμα του για να βγει σε PDF σαν βιβλίο!

Φίλε Στέλιο, όταν το ετοιμάσεις το αρχείο, και φυσικά με την άδεια του συγγραφέα ( ) και των mods, θα παρακαλούσα να το ανεβάσεις κάπου εδώ μέσα να μπορέσουμε να το κρατήσουμε όλοι στην βιβλιοθήκη μας!

[IoannisPanagiotidis 2.125]

τι να πει κανεις?... μαγικη η περιγραφη σου ρε φιλε!...σαν να σε εχω μπροστα μου και τα λες μονο σε μενα !.... χαιρομαι για σενα !...νιωθω τη χαρα σου !

...θα περιμενω να διαβαζω καθε φορα και απο λιγο αυτη σου την περιπετεια !... κανε κουραγιο και γραφε για μας τους πνευματικα "συνταξιδιώτες" σου!...δωσε τροφη για ονειρα!

...........

[Kostas-MotoLover 10.029]

τι να πει κανεις?... μαγικη η περιγραφη σου ρε φιλε!...σαν να σε εχω μπροστα μου και τα λες μονο σε μενα !.... χαιρομαι για σενα !...νιωθω τη χαρα σου !

...θα περιμενω να διαβαζω καθε φορα και απο λιγο αυτη σου την περιπετεια !... κανε κουραγιο και γραφε για μας τους πνευματικα "συνταξιδιώτες" σου!...δωσε τροφη για ονειρα!

...........

Ελπίζω μόνο να μην πλακώσεις τις πίτσες εκεί στο μαγαζί σου όσο διαβάζεις το οδοιπορικό του Νίκου, γιατί σε βλέπω κάπως έτσι

Σαλάτες λέει αυτός ότι τρώει..... μάλλον εννοεί 2-3 μποστάνια.

[okourkoulos 286]

Ήμουν κι εγώ στο thread!

[andrew_abarth 1]

Ειμαι στην δουλεια και μπαινοβγαινω στο τοπικ καθε 10 λεπτα να δω αν εχει γραφτει συνεχεια!!

Σε ευχαριστουμε Ταξιδευτη!!

Διαβαζοντας την περιγραφη σου κυριολεκτικα μας μεταφερεις αλλου, σαν να ειμαστε και εμεις μαζι σου στο ταξιδι!

[Παναγιώτης Κ. 10.057]

Αυτα τα οδοιπορικα ρε κ.κ.Διαχειριστες και Συντονιστες,μηπως ειναι ευκολο να τα ενωνει καποιος στο τελος των ποστ ωστε να τα διαβαζουμε μονορουφι χωρις διακοπή για διαφημισεις;.........

Επιχειρήθηκε στο παρελθόν Κώστα αλλά είχε αντιρρήσεις ο συγγραφέας και έγιναν σεβαστές.

[μάθο... 10.136]

Οκ Παναγιωτη,αναφερεις μια παραμετρο που δεν ειχα υπολογισει και ειναι απολυτως σεβαστη!

[Ταξιδευτής 6.947]

Επιχειρήθηκε στο παρελθόν Κώστα αλλά είχε αντιρρήσεις ο συγγραφέας και έγιναν σεβαστές.

Xωρις να ξεφευγουμε παιδια, αφου το θελετε, σκεφτηκα να γινουν minimize τα διαφορα μηνυματα (το γνωστο "το μνμ εχει κρυφτει απο τους συντονιστες") ωστε να μενει καθαρο και τακτικο το θεμα, αλλα χωρις να σβηνονται και τα ωραια σχολια που ειναι και η ουσια σε ενα ταξιδι... Θα μπορουσε μια στο τοσο ενας συντονιστης να μπαινει και να ριχνει μια ωραια σκουπα και αφου πια τα διαφορα σχολια κλπ εχουν γραφτει και διαβαστει.

(Συνεχιζουμε)

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 28 , 2012 από τον Ταξιδευτής

[Ταξιδευτής 6.947]

Το τοπιο πλεον ειχε αλλαξει δραματικα. Οι χαμηλες καταπρασινες πλαγιες της βορειας Ιταλιας ειχαν δωσει τη θεση τους σε τεραστιους βραχωδεις ογκους που ορθωνονταν γυρω μου σε ενα θεαμα πραγματικα μεγαλειωδες...

Κοιτες ποταμων περνουσαν αναμεσα σε πανυψηλες οροσειρες, ενω ο δρομος εμοιαζε με ενα γκριζο φιδακι που ξεδιπλωνοταν αναμεσα σε βραχους, δεντρα και νερο...

Στο βαθος τα συννεφα χορευαν πανω στις καταπρασινες κορυφες, σε ενα αεναο παιχνιδι της γης με τον ουρανο, φτιαχνοντας μια μοναδικη εικονα απο αυτες που σε συνοδευουν για παντα και σου θυμιζουν οτι η ομορφια βρισκεται εκει εξω, στα πιο απλα, στα πιο μικρα...

Και μεσα σε ολα αυτα, ο δρομος μπροστα που ανοιγοταν μεχρι τον οριζοντα...

Εδω ανοιγαν τα ματια, η ψυχη και το μυαλο και προσπαθουσαν να χωρεσουν μεσα τους το μεγαλειο αυτο... Τιποτε αλλο...

Και οπως εβλεπα δεν ημουν ο μονος που σκεφτοταν ολα αυτα τριγυρω...

[Ταξιδευτής 6.947]

O δρομος συντομα αρχισε να ανηφοριζει μεσα απο μικρους και γραφικους οικισμους, ολοενα και πιο στενος, αλλα τιποτα δεν μαρτυρουσε αυτο που βρισκοταν μπροστα...

...ωσπου οι πρωτες στροφες του πιο διασημου Ελβετικου πασου ανοιχτηκαν μπροστα μου.

"Stairway to heaven", σκεφτηκα χαμογελοντας και το παρτυ ξεκινουσε!

Αρχισα να ανεβαινω και η μια φουρκετα διαδεχοταν την αλλη σε ενα γιγαντιο rollercoaster, απανωτες ανηφορικες στροφες ξανα και ξανα και ξανα, με μια ασφαλτο που σε προκαλουσε να ξυσεις μεχρι και τα γκριπ!

Και ολα αυτα ενω η θεα κατω πραγματικα εκοβε την ανασσα...

Τρεχουμενα νερα παντου, ποταμια που κατεβαιναν απο τις πλαγιες του βουνου και μεγεθη που δεν θα χωρουσαν στον καλυτερο ευρυγωνιο φακο του κοσμου... Τι να σου κανει μια ταλαιπωρη φωτογραφικη οταν εχεις μπροστα σου τετοιες εικονες;

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 28 , 2012 από τον Ταξιδευτής

[Ταξιδευτής 6.947]

Ανεβαινοντας, απο ενα σημειο και μετα η μπαλα χαθηκε τελειως... Το μυαλο μηδενισε, κλειδωσε, πεταξε τα κλειδια στον αγυριστο και παρεδωσε στα ματια και την ψυχη.

Αυτο που εβλεπα μπροστα μου απλα δεν μπορουσα να το περιγραψω με λογια...

Εικονες βγαλμενες απο τα καλυτερα μου ονειρα...!

Το GPS εδειχνε ηδη 2.000 μετρα υψομετρο και τα συννεφα κυλουσαν συμπαγη πανω στην ασφαλτο σαν να ηταν κατι ζωντανο...

... ενω εκαναν ολο το δρομο να μοιαζει σαν να εχει παρει φωτια...!

[Ταξιδευτής 6.947]

Ωσπου τελικα.... Ο προορισμος:

Εχοντας δει πολλες φορες ταξιδιωτικα με τα γνωστα parking και τα μεγαλα τουριστικα κιοσκια στα πασα των Αλπεων, θεωρουσα οτι ετσι θα ηταν και εδω. Οχι ακριβως. Στο υψηλοτερο σημειο του πασου που βρισκομουν αυτη τη στιγμη δεν υπηρχε τιποτα παρα μονο ενα παλιο και ερειπωμενο πλεον πανδοχειο, πραγματικα στη μεση του πουθενα...

Ποσες φορες στη ζωη μας μπορουμε να βαζουμε στοχους και να ειμαστε στη θεση να τους φτανουμε, να τους αγγιζουμε με τα ιδια μας τα χερια; Αυτο το ταξιδι ηταν ακριβως αυτο: στοχοι, σημεια στο χαρτη ενος μυαλου, που ηθελε να τα δει απο κοντα, να τα αγγιξει, να νοιωσει τη χαρα της κατακτησης, οτι και αυτος ηταν εκει!

Το αν αξιζε η αναμονη και ο κοπος θα φαινοταν "στο χειροκροτημα" ομως αν νομιζατε οτι ειχαμε τελειωσει ετσι απλα, απατασθε...

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 28 , 2012 από τον Ταξιδευτής

[Attreidis 766]

Αχ ρε Νίκο!ΑΧ ρε Νίκο!!!

Πάλι καλά που υπάρχεις και εσύ και ταξιδεύω μαζί σου και ξεχνάω την μιζέρια και την κακομοιριά που με πιάνει ώρες ώρες...

Μακάρι να βρεθώ εκεί κάποια στιγμή και να ξέρεις ότι όταν γίνει αυτό, η Αύρα σου θα μου κρατάει συντροφιά.... :respekt:

[Lachaniaris 2.272]

F5...

[μάθο... 10.136]

Σε τετοια μερη θες να ξεψυχησεις ηρεμος στα βαθια γεραματα,συλλογιζομενος πόσα περασες στην πολυβουη ζωη σου και στριβοντας το ασπρο γένι σου,ατενιζοντας τη μαγεια της φυσης...

[Attreidis 766]

Σε τετοια μερη θες να ξεψυχησεις ηρεμος στα βαθια γεραματα,συλλογιζομενος πόσα περασες στην πολυβουη ζωη σου και στριβοντας το ασπρο γένι σου,ατενιζοντας τη μαγεια της φυσης...

θα προτιμούσα εκεί στο "στρίβοντας" μετά να ακολουθεί "το άσπρο ducati 848 evo σου"...

πειράζει?

[μάθο... 10.136]

θα προτιμούσα εκεί στο "στρίβοντας" μετά να ακολουθεί "το άσπρο ducati 848 evo σου"...

πειράζει?

Aμα "το'χεις" στα βαθια γεραματα...χαλαλι σου!!!

[Ταξιδευτής 6.947]

Το κρυο σε τετοιο υψος δεν αστειευοταν παρα τον ηλιο που εκανε φιλοτιμες προσπαθειες να με ζεστανει. Αν κατακαλοκαιρο με ηλιο ειχε τετοια ψυχρα, το χειμωνα ηθελα καν να σκεφτω πως θα ηταν εδω.

Καπου εκει ακουσα ηχο μηχανων και ειδα μια μεγαλη ομαδα μηχανοβιων να περνανε χαιρετωντας και αποφασισα να τους ακολουθησω κατεβαινοντας πλεον απο την αλλη πλευρα του βουνου. Δεν ειχα προλαβει να κανω πανω απο 3 χιλιομετρα οταν ειδα το λογο που οι περισσοτερες μηχανες δεν σταματουσαν στην κορυφη οπως εγω αλλα συνεχιζαν πιο κατω...

Σταματησα στην ακρη της αλανας και καθισα εκει σωπηλος. Χαιδεψα το ντεποζιτο της Αυρας και θαρρεις την ακουσα να μου ψυθιριζει "Σε τετοια μερη θελω παντα να με φερνεις, να γεμιζω απο τις ομορφιες του κοσμου..."

Δεν ηξερα τι να πω. Η θεα ηταν τοσο εκθαμβωτικη που χαμογελουσα σαν χαζος μπροστα σε αυτο που δεν χωρουσε μεσα στα ματια μου...

Στο mp3 αρχισε να παιζει το

και αρχισα να σιγοτραγουδαω...

"If I leave here tomorrow

Would you still remember me?

For I must be traveling on, now,

'Cause there's too many places I've got to see.

But, if I stayed here with you, girl,

Things just couldn't be the same.

'Cause I'm as free as a bird now,

And this bird you can not change..."

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 28 , 2012 από τον Ταξιδευτής

[Ταξιδευτής 6.947]

Καθομουν εκει πολυ ωρα. Καποια στιγμη το μηνυμα στο κινητο με ξυπνησε απο το ονειρο. Ηταν η Christie που ρωτουσε που ημουν. Η ωρα πλησιαζε 4 το απογευμα και ειχα αλλα 250 χιλιομετρα μεχρι το Guebwiller -oσο και να μην ηθελα επρεπε να πηγαινω.

Καβαλησα τη μηχανη και ξεκινησα να κατεβαινω το πασο ομως ειχα πολλα ακομα να δω...

Εξαλλου ο δρομος που τοση ωρα χαζευα απο ψηλα περνουσε ετσι και αλλιως απο το αλλο διασημο πασο της Ελβετιας, το Grimselpass.

Οι ρυθμοι ραθυμοι πλεον -ηθελα να απολαυσω καθε στιγμη που βρισκομουν σε αυτα τα μοναδικα μερη και το ιδιο εκαναν και οι συνταξιδιωτες μου...

Οσο ανεβαιναμε ομως ο καιρος αρχιζε πλεον να δειχνει τα δοντια του: ο ηλιος χαθηκε μεσα στα συννεφα και το κρυο τωρα ηταν πολυ τσουχτερο...

Οντας μεσα σε αρκετη ομιχλη και με το ψιλοβροχο να πεφτει δεν ειχα πολλα να δω: ο δρομος συντομα με εβγαλε στη κορυφη οπου περιμενε το κλασσικο τουριστικο περιπτερο, με καποιους παραξενους εκπροσωπους της τοπικης πανιδας...

...αλλα και μερικους ακομα πιο περιεργους συνταξιδιωτες!

Grimselpass, 2012

[μάθο... 10.136]

Eμ οταν λεω εγω οτι τα Honda ειναι πολυ πισω σε τεχνολογια...δεινοσαυροι...καποιοι παρεξηγΑνε...

(γμτ...BMW ειναι η αλλη μοτο στη φωτο;...φτου! )

[Ταξιδευτής 6.947]

Εκανα σταση να ξεμουδιασω και περπατησα τριγυρω. Το μερος ειχε πολυ πλακα. Οι παραξενες σιδερενιες κατασκευες ηταν διασπαρτες τριγυρω. Ποιος τις ειχε φτιαξει αραγε; Παντως οποιος και να ηταν ειχε πολυ ταλεντο και μερακι...

Οπως περπατουσα χαζευοντας το επιβλητικο ορεινο τοπιο, μεσα στην πυκνη ομιχλη ξαφνικα ειδα.... νερο;! Απιστευτο! Μια μεγαλη λιμνη στα 2.100 μετρα!

Και αυτο δεν ηταν τιποτα...

Η πορεια συνεχιστηκε προς το βορρα μεσα στη καταχνια, ωσπου μεσα απο την ομιχλη εμφανιστηκε μια εικονα που δεν θα ξεχασω ποτε: το φως λες και επαιζε με τα συννεφα και επεφτε πανω μια μεγαλη λιμνη που απλωνοταν τωρα μπροστα μου γεμιζοντας την με χρωματα!

Η "μοναδικη στιγμη" -εκεινο το σημειο στο χρονο που ολα συμπιπτουν για να δημιουργησουν κατι πανεμορφο- και εγω ημουν τοσο τυχερος να ειμαι εδω τωρα!

Ο δρομος μπροστα ανοιγοταν ατελειωτος ξανα και εγω παρακαλουσα αυτο το ταξιδι να μην τελειωσει ποτε...

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 28 , 2012 από τον Ταξιδευτής

[Ταξιδευτής 6.947]

Δρομοι και εικονες βγαλμενες θαρρεις απο ονειρα... Η Ελβετικη φυση ηταν πραγματικα συγκλονιστικη!

Ο δρομος απλωνοταν μπροστα μου ανοιχτος μεχρι εκει που εβλεπε το ματι και τα τοπια ηταν σαν πινακας ζωγραφικης...

Τροποποιήθηκε Σεπτέμβριος 28 , 2012 από τον Ταξιδευτής

[Sieche 421]

Αυτα τα ταξιδια δεν τελειωνουν ποτε Νικολα!

Μπορει οι δρομοι να μας οδηγουν πισω στις πατριδες μας αλλα κομματια τις ψυχης μενουν για παντα εκει.....