Κι Αν Η Ελλάδα Αξίζει Να Καταρρεύσει;

[gilles 2.628]

Το παρακάτω άρθρο είναι αρκετά ενδιαφέρον και ο συντάκτης αφού αναλύσει την υπαρκτή βιβλιογραφία γύρω από το θέμα καταλήγει σε ένα μάλλον απίστευτο (?) συμπέρασμα...εσείς συμφωνείτε ή διαφωνείτε με την άποψη αυτή?

"

Αναρωτήσου το εξής:

Γιατί είμαστε έτσι;

Γιατί σε κάθε φανάρι συμπολίτες μας περνάνε την ουρά και έρχονται και στέκονται μπροστά για να περάσουν πρώτοι; Γιατί οι ΛΕΑ είναι μονίμως γεμάτες με γκαζομένους βλάκες;

Για ποιο λόγο η Ελλάδα είναι

τελευταία από τις 27 χώρες της Ευρώπης

σε συμμετοχή σε εθελοντικές οργανώσεις; Γιατί

είμαστε τελευταίοι στην εθελοντική αιμοδοσία

; Γιατί καπνίζουμε όπου θέλουμε, γιατί τα πεζοδρόμια είναι γεμάτα με σκατούλες σκύλων, γιατί τα πάρκα και οι δημόσιοι χώροι μαραζώνουν; Γιατί οι πόλεις μας δεν έχουν πεζοδρόμια;

Γιατί ζούμε έτσι;

Γιατί αποδεικνύουμε σε κάθε ευκαιρία ότι εμείς

δε θέλουμε να ζούμε σε κοινωνία

–θέλουμε ο καθένας να ζει μόνος του;

Δεν έχουμε περάσει κακουχίες εμείς; Δεν έχουμε ζήσει σεισμούς, κατοχές, χούντες, πείνες; Γιατί δεν μας ανάγκασαν όλα αυτά να φτιάξουμε μια κοινότητα ανθρώπων, να βρούμε τους τρόπους και να κάνουμε τους συμβιβασμούς που θα μας επιτρέψουν να ζήσουμε μαζί;

Πριν από λίγο καιρό διάβασα ένα βιβλίο που το είχα πολλά χρόνια αλλά δεν είχα προλάβει να ασχοληθώ μαζί του. Ασχολήθηκα τώρα γιατί με τράβηξε ο τίτλος: Λέγεται «

Collapse: How Societies Choose To Fail Or Succeed

» και το ‘χει γράψει ένας Αμερικανός παν-επιστήμονας, ο

Τζάρεντ Ντάιμοντ

. Το βιβλίο μελετάει την ιστορία πολιτισμών που για κάποιο λόγο έπαψαν να υπάρχουν, κατέρρευσαν, έσβησαν από το χάρτη, και προσπαθεί να εξηγήσει την κατάρρευσή τους, να βρει μήπως και υπάρχει κάποιος κοινός παράγοντας που οδηγεί τους πολιτισμούς στο χαμό.

Η προφανής ιδέα που μπήκε στο μυαλό μου διαβάζοντας ήταν η εξής: Μήπως η Ελλάδα, αυτή η περίεργη χώρα-άνευ-κοινωνίας δεν αξίζει να υπάρχει; Μήπως της αξίζει να καταρρεύσει;

Αποφάσισα να το εξετάσω λίγο πιο προσεκτικά το θέμα.

Στο βιβλίο του ο Ντάιμοντ (ένας επιστήμονας πολυσχιδής και πολυάσχολος, που έχει καταπιαστεί με ένα σωρό επιστημονικούς τομείς, από την ορνιθολογία μέχρι τη γεωγραφία), μελετάει τις ιστορίες παλιών πολιτισμών που αφανίστηκαν από τη Γη, σε κάποιες περιπτώσεις ξαφνικά και αναπάντεχα, σε άλλες πιο μακρόσυρτα.

Στα νησιά Πίτκερν και Χέντερσον, για παράδειγμα, ο πολιτισμός κατέρρευσε όταν σταμάτησαν να τους στηρίζουν οι εμπορικοί τους σύμμαχοι. Στο νησί του Πάσχα οι κάτοικοι κατέστρεψαν από μόνοι τους τους φυσικούς πόρους του νησιού τους (έκοψαν όλα τα δέντρα, για παράδειγμα), ενώ οι Βίκινγκς που αποίκισαν τη Γροιλανδία αυταφανίστηκαν μεταξύ άλλων κι επειδή δίσταζαν να φάνε ψάρια. Δεν το έβρισκαν πολύ σικ, οπότε τελικά πέθαναν όλοι από την πείνα (και για άλλους λόγους, βεβαίως).

Το συμπέρασμα του βιβλίου είναι πως οι κυριότεροι λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν έναν πολιτισμό στην κατάρρευση είναι πέντε:

Η κλιματική αλλαγή

Εχθρικοί γείτονες

Διακοπή εμπορικών σχέσεων με άλλους λαούς

Περιβαλλοντικά προβλήματα

Αδυναμία προσαρμογής σε περιβαλλοντικά θέματα

Όπως βλέπεις, οι τρεις από τις πέντε αιτίες έχουν να κάνουν με το περιβάλλον. Λαοί που ιστορικά δεν μπορούν να προσαρμοστούν στις περιβαλλοντικές τους συνθήκες είναι καταδικασμένοι να χαθούν (πράγμα που επιτρέπει στο συγγραφέα να φτάσει σε συμπεράσματα βαρύγδουπα για τον πλανήτη σήμερα).

Προσπαθώντας τώρα να βάλουμε το θέμα της Ελλάδας στην όλη συλλογιστική, αντιμετωπίζουμε προβλήματα. Γιατί οι Έλληνες ασφαλώς και αδυνατούν να προσαρμοστούν στο περιβάλλον τους (οι

παράνομες χωματερές

μας είναι αναγνωρισμένες διεθνώς, ενώ οι Πασχαλονησιώτες θα μπορούσαν να μάθουν πολλά από τις δικές μας επιδόσεις στον αφανισμό δασών και την ανέγερση πέτρινων μνημείων –αυθαιρέτων- στη θέση τους –άσε που πλέον

τα κόβουμε ακόμα και για καυσόξυλα

), αλλά ο αφανισμός τους πιθανότατα δεν θα προκληθεί από αυτό. Η τρέχουσα Ελληνική κρίση δύσκολα μπορεί κάποιος να υποστηρίξει πως οφείλεται σε περιβαλλοντικά αίτια, και αν είναι αυτή που θα φέρει την κατάρρευση, μάλλον δεν εξηγείται εύκολα από κανέναν από τους πέντε λόγους που θέτει ο Ντάιμοντ.

Βεβαίως, ίσως εδώ να κάνουμε ένα λογικό άλμα θεωρώντας την Ελλάδα, μια χώρα που έχει εκχωρήσει μέρος της διακυβέρνησής της σε μια πολυεθνική συνομοσπονδία, και που δρα σε ένα εξαιρετικά πολυσύνθετο διεθνές περιβάλλον, ώς ξεχωριστή και αυτάρκη οντότητα, σαν τα νησάκια του Ειρηνικού ή τον πολιτισμό των Μάγιας. Από την άλλη, μπορεί οι λόγοι που περιγράφει ο Ντάιμοντ να μην ισχύουν οικουμενικά, ή να μην είναι οι μόνοι. Ο ίδιος αποδεικνύει πως αυτοί ισχύουν σε περιπτώσεις τεκμηριωμένες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κι άλλοι λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν έναν πολιτισμό (ή όπως θες πες το) στην κατάρρευση.

Ο Βρετανός ιστορικός

Άρνολντ Τόινμπι

προσέγγισε το θέμα της κατάρρευσης των ανθρώπινων πολιτισμών αλλιώς (ως ιστορικός), γράφοντας το γιγάντιο «A Study of History» (σε 12 τόμους, το ξεκίνησε το 1934 και το τελείωσε το 1961 –

υπάρχουν και περιλήψεις

εκεί έξω, ευτυχώς): Πιστεύει πως η κατάρρευση των πολιτισμών δεν προκαλείται από το ότι χάνουν τον έλεγχο του περιβάλλοντος ή εξωτερικές επιθέσεις, αλλά από την εξαφάνιση αυτού που αποκαλεί «δημιουργική μειονότητα», μια ομάδα του πληθυσμού που κινητοποιεί τη δημιουργία και την εξέλιξη στην κοινωνία. Σε κάποιο στάδιο της ζωής της κοινωνίας, αυτή η ομάδα μπορεί να μετατραπεί απλά σε «κραταιούσα μειοψηφία», η οποία επιβάλλεται στην πλειοψηφία χωρίς όμως να δικαιολογεί αυτή την επιβολή με πράξεις. Ο Τόινμπι πιστεύει πως αυτή η κραταιούσα μειοψηφία προσπαθεί να κρατήσει την εξουσία με κάθε τρόπο ακόμα κι αν δεν την αξίζει, με αποτέλεσμα το προλεταριάτο (αυτή τη λέξη χρησιμοποιεί, δεν κάνω πλάκα) ανταποδίδει «την αδικία με φθόνο, το φόβο με μίσος και τη βία με βία». Η διαδικασία σύγκρουσης που ακολουθεί μπορεί πρόσκαιρα να είναι και δημιουργική, αλλά τελικά οδηγεί στον κατακερματισμό του πολιτισμού και την κατάργηση της συνοχής του. Πρόκειται για μια ιδέα που ο Τόινμπι την τεκμηριώνει μελετώντας την ιστορία των μεγάλων πολιτισμών της ανθρωπότητας (σύμφωνα με τον υπολογισμό του έχουν υπάρξει 23 όλοι κι όλοι), και όχι μεμονωμένων κρατών. Ωστόσο, κάποιος μπορεί να δει την Ελληνική περίπτωση μέσα από αυτή την υπόθεση με μια σημαντική παραλλαγή.

Στην Ελλάδα είναι προφανές ότι δεν υπάρχει η «δημιουργική μειονότητα» που τροφοδοτεί την ανάπτυξη και παρασέρνει ολόκληρη την κοινωνία προς τα μπρος. Αν έχουμε κάτι, αυτό είναι μια «κραταιούσα μειοψηφία» (και μάλιστα έχω την εντύπωση πως πρόκειται για «

κραταιούσα πλειοψηφία

» μιας αλλόκοτης μορφής –αλλά αυτό είναι άλλο θέμα) η οποία μάλιστα προσπαθεί να κρατηθεί στην εξουσία με κάθε τρόπο κι αυτό πυροδοτεί (και στο μέλλον θα πυροδοτήσει πιο έντονα) μια διαδικασία σύγκρουσης. Το περίεργο εδώ είναι το εξής: Η Ελλάδα δεν είχε ποτέ μια δημιουργική μειοψηφία. Ποτέ δεν πέρασε την περίοδο ευημερίας με την ορθολογική μορφή που περνάνε τέτοιες περιόδους οι μεγάλοι πολιτισμοί που μελέτησε ο Τόινμπι. Η βραχύβια περίοδος ευημερίας των τελευταίων δεκαετιών ήταν τόσο στρεβλή που περιλάμβανε μόνο ένα από τα χαρακτηριστικά της ευημερίας –τα λεφτά-, και προφανώς γι’ αυτό ήταν και τόσο βραχύβια. Αλλά ποτέ δεν υπήρχε μια ισχυρή και ικανή μειοψηφία που υποστήριζε την ανάπτυξη πυροδοτώντας την καινοτομία και τη δημιουργικότητα σε όλους τους τομείς.

Η θεωρία μου ήταν πάντα πως η Ελλάδα πράγματι όδευε προς την ανάπτυξη μιας «δημιουργικής μειονότητας», αλλά πολύ πολύ αργά. Δηλαδή δεν είχαμε φτάσει στο σημείο που άλλοι λαοί έφτασαν πριν από δεκαετίες ή αιώνες (σκέψου πότε βρίσκονταν σε ακμή διάφορες χώρες), ή που πολλοί λαοί βρίσκονται σήμερα, αλλά ήμασταν καθ’ οδόν. Στο δρόμο. Κούτσα κούτσα.

Πολύ σχετική και ενδιαφέρουσα βρήκα

την ανακοίνωση έρευνας

του Πανεπιστημίου Rensselaer το περασμένο καλοκαίρι, σύμφωνα με την οποία αν μόνο το 10% του πληθυσμού πιστεύει ακράδαντα σε μια ιδέα, αυτή θα γίνει αποδεκτή από την πλειοψηφία του πολιτισμού.

«When the number of committed opinion holders is below 10 percent, there is no visible progress in the spread of ideas. It would literally take the amount of time comparable to the age of the universe for this size group to reach the majority,» said SCNARC Director Boleslaw Szymanski, the Claire and Roland Schmitt Distinguished Professor at Rensselaer. «Once that number grows above 10 percent, the idea spreads like flame.»

Νομίζω ότι αυτό ακριβώς είναι μια «δημιουργική μειοψηφία»: Ένας πυρήνας ανθρώπων που γεννούν ιδέες και κοινωνικά πρότυπα τα οποία υιοθετούνται (φυσιολογικά, οργανικά) από τον υπόλοιπο πληθυσμό και γίνονται κτήμα του. Στην Ελλάδα είναι οπωσδήποτε σίγουρο ότι αυτό δεν το έχουμε. Καθώς ο πληθυσμός ωριμάζει, μεγαλύτερο ποσοστό του μορφώνεται, και οι νέες τεχνολογίες κάνουν ξένες ιδέες και κουλτούρες εύκολα προσβάσιμες, η μειοψηφία αυτή μεγαλώνει. Ετούτη η κρίση, όμως, ενδέχεται να επιβραδύνει αυτή την πορεία (προς το 10%, ας πούμε) ή, αν είναι εξαιρετικά έντονη και μακρόχρονη (η κρίση), και να την αναστρέψει τελείως.

Αν συμβεί αυτό, η κατάρρευση θα είναι αναπόφευκτη.

Υπάρχουν κι άλλα συμπτώματα/ενδείξεις που υποδεικνύουν μια πορεία προς το ναδίρ: Ο ιστορικός και ανθρωπολόγος Τζόζεφ Τέιντερ γραφει στο «

The Collapse of Complex Societies

» (1988) πως η κατάρρευση των πολιτισμών έρχεται όταν συσσωρεύεται πολλή πολυπλοκότητα στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν προβλήματα. Όταν δηλαδή τα κράτη μεγαλώνουν και γίνονται περίπλοκα, αναπτύσσοντας αρτηριοσκληρωτικές δομές, γραφειοκρατεία, και τάξεις που καταναλώνουν πόρους χωρίς να συμμετέχουν ενεργά στην παραγωγή τους (γκουχ δημοσιογράφοι γκουχ), είναι καταδικασμένα να καταρρεύσουν. Ο Τέιντερ βρήκε την υπόθεσή του να ισχύει σε δεκαεφτά πολιτισμούς ιστορικά. Όπως αντιλαμβάνεσαι, η θεωρία ταιριάζει γάντι σε χώρες όπως η Ελλάδα (άλλο ένα παράδειγμα:

η Ουγγαρία

), όπου η αρτηριοσκλήρωση είναι το σύνηθες modus operandi.

Το συγκεκριμένο επιχείρημα αναλύεται εξαντλητικά στο σημαντικότερο πράγμα που διάβασα πρόσφατα, το βιβλίο του Νομπελίστα οικονομολόγου

Μάνκουρ Όλσον

με τ’ όνομα «

The Rise and Decline of Nations

«.

Η ιδέα που περιγράφει ο Όλσον είναι απλή: Σε κάθε χώρα υπάρχει η τάση να εμφανίζονται μικρές ομάδες-συμμαχίες κοινών οικονομικών συμφερόντων, όπως τα καρτέλ και τα συνδικάτα. Αυτές οι ομάδες έχουν ισχυρό συμφέρον να επηρεάζουν τη διεξαγωγή της πολιτικής προωθώντας μέτρα προστατευτισμού για τον εαυτό τους. Έτσι αποτελούν τροχοπέδη για την ανάπτυξη της χώρας. Τα κέρδη από τις πολιτικές που τους προστατεύουν είναι μεγάλα για τα μέλη τους, αλλά η ζημία για την ευρύτερη κοινωνία είναι μικρότερη για κάθε μέλος της ξεχωριστά, έτσι η κοινωνία συνήθως δεν αντιδρά σε τέτοιου τύπου πολιτικές, και έτσι η δύναμη αυτών των ομάδων ολοένα μεγαλώνει. Σε βάθος χρόνου, η οικονομία ενός τέτοιου κράτους είναι καταδικασμένη να υποφέρει.

Ο Όλσον τεκμηριώνει τη θεωρία του με εκτενή και αναλυτικά παραδείγματα σε έξι κεφάλαια (το έβδομο είναι μια μαρτυρική αντιπαραβολή της ιδέας του απέναντι σε όσα πρεσβεύουν οι σύγχρονες μακροοικονομικές θεωρίες, και μου έβγαλε την παναγία). Τα παραδείγματα κρίνουν την ανάπτυξη των οικονομιών διαφόρων χωρών διαχρονικά, από τη Νότια Αφρική και την Ινδία με τις κάστες μέχρι την ανάπτυξη των οικονομιών των ΗΠΑ, της Δυτικής Γερμανίας, της Γαλλίας, της Βρετανίας και της Ιαπωνίας μετά τον πόλεμο.

Η Γαλλία, για παράδειγμα, παρ’ όλες τις καταστροφές που έζησε με την ήττα της στον πόλεμο, και μετά από αιώνες αναταραχών και επαναστάσεων (τέσσερις φορές καταλήφθηκε από στρατούς ξένους σε δυο αιώνες, αν το καλοσκεφτείς), κατάφερε μεταπολεμικά να αναπτυχθεί ραγδαία. Το ίδιο και πιο έντονο συνέβη στη Γερμανία και την Ιαπωνία. Και μπορεί κάποιος να πει ότι η ραγδαία ανάπτυξη σε χώρες που είχαν καταστραφεί από τον πόλεμο είναι φυσιολογική, καθώς τα περιθώρια για ανάπτυξη ήταν πολύ μεγαλύτερα, αλλά απ’ ότι αποδείχτηκε η ανάπτυξη των συγκεκριμένων χωρών συνεχίστηκε με τον ίδιο ρυθμό ακόμα και όταν έφτασαν –και στη συνέχεια ξεπέρασαν- τα οικονομικά μεγέθη των χωρών που τις είχαν νικήσει στον πόλεμο. Η ανάπτυξή τους, όπως αποδεικνύει ο Όλσον, δεν οφειλόταν στην καταστροφή των υλικών τους υποδομών από τον πόλεμο –αλλά στην καταστροφή των δυσκοίλιων κοινωνικών δομών, των συνδικάτων, των προστατευτισμών και των καρτέλ, που μεταπολεμικά δεν υπήρχαν για να εμποδίσουν την ανάπτυξη.

Αντίθετα η Αγγλία έχει αξιοσημείωτη σταθερότητα από την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης και μετά. Δεν έχει ζήσει κατοχές. Δεν έχει ζήσει μεγάλες κοινωνικές αναταράξεις. Οι δομές της είναι ανέπαφες. Και έτσι η ανάπτυξή της είναι πολύ πιο αργή και η ικανότητά της να υιοθετεί καινοτομίες και να προσαρμόζεται σε νέα οικονομικά μοντέλα πολύ μικρότερη.

Ο Όλσον αναλύει εξαντλητικά τα χαρακτηριστικά των μικροσυμφερόντων σε πολλές χώρες και τον τρόπο με τον οποίο εμποδίζουν την ανάπτυξη της οικονομίας και το επιχείρημά του πείθει: Όποιος πιστεύει ότι οι προστατευτισμοί, τα κλειστά επαγγέλματα και τα ισχυρά συνδικάτα είναι πράγματα θετικά για μια οικονομία, καλά θα κάνει

να το διαβάσει άμεσα

, με ανοιχτό μυαλό, έτοιμος για μια απότομη κι ακαριαία νοητική χειροφρενιά 180 μοιρών.

Αν θέλουμε να δούμε τώρα πώς έρχεται και κολλάει η Ελλάδα στην υπόθεση του Όλσον, θα καταλήξουμε αρκετά γρήγορα σε δύο προφανή συμπεράσματα: Πρώτον, ότι στην Ελλάδα η ανάπτυξη είναι αδύνατη εξαιτίας της πολύ μεγάλης δύναμης των επιμέρους συμφερόντων, των επιχειρηματικών καρτέλ, των συντεχνιών και των συνδικάτων. Είναι μια κλειστή και αρτηριοσκληρωτική οικονομία ολόιδια με όλες τις κλειστές και αρτηριοσκληρωτικές οικονομίες που περιγράφει ο Όλσον. Το δεύτερο και φοβερότερο, όμως, είναι ότι η Ελλάδα πρόλαβε και έστησε όλες αυτές τις αρτηριοσκληρωτικές δομές πάρα πολύ γρήγορα. Η δικιά μας η χώρα καταστράφηκε σε αρκετά μεγάλο βαθμό στον πόλεμο (όπως η Γαλλία και η Γερμανία, και αντίθετα με την Αγγλία) και πράγματι ξεκίνησε με τις πρότερες δομές της κατεστραμμένες. Υποθέτω ότι δύο παράγοντες (πιο ασαφώς ο διχασμός του εμφυλίου και πιο εμφατικά ο Ανδρέας Παπανδρέου) έπαιξαν ρόλο στο να αναπτυχθεί στην Ελλάδα μέσα σε λίγες δεκαετίες οικονομική αρτηριοσκλήρωση που σε άλλες χώρες χρειάστηκε αιώνες. Αλλά τα καταφέραμε.

Το συμπέρασμα από όλα αυτά είναι πως σχεδόν όλα τα βιβλία που περιγράφουν το γιατί οι χώρες και οι πολιτισμοί καταρρέουν περιγράφουν με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο την Ελλάδα όπως είναι σήμερα. Επιβεβαιώνουν ότι είμαστε υπό κατάρρευση. Αυτό που νιώθουμε όταν βλέπουμε τη συμπεριφορά των συμπολιτών μας, και το πολιτικό προσωπικό που έχουν αναδείξει, αυτή η αόριστη αίσθηση πως η ύπαρξη αυτής της μη-κοινωνίας είναι ένα λάθος που δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει για πολύ ακόμα, από ό,τι φαίνεται είναι δικαιολογημένη. Βασίζεται σε ιστορικά προηγούμενα. Τεκμηριώνεται επιστημονικά.

Το θέμα είναι: Τι σημαίνει «κατάρρευση»;

Τόσο καιρό αντιμετωπίζουμε την κρίση ώς κάτι που θα μας φέρει οικονομική στενότητα για πολλά χρόνια. Το χειρότερο σενάριο που σκεφτόμαστε για την πατρίδα μας είναι να επιστρέψει σε δικό της νόμισμα και να ζήσει την ακραία φτώχεια.

Μήπως όμως αυτό το σενάριο

δεν

είναι το χειρότερο;

Μήπως

η ίδια η υπόσταση

της χώρας είναι αδύνατη;

Κι αν είναι, τί υπάρχει για να την αντικαταστήσει;

Τα βιβλία δεν ορίζουν τί σημαίνει «κατάρρευση» -αφήνουν την ιστορία να το κάνει: Το νησί του Πάσχα έγινε ακατοίκητο. Οι Βίκινγκς εξαφανίστηκαν από τη Γροιλανδία, δεν έμεινε ούτε ένας. Οι Μάγιας, οι Ρωμαίοι, οι Ινδιάνοι, όλοι οι πολιτισμοί που κατέρρευσαν στο παρελθόν δεν συνέχισαν να υπάρχουν, απλά πιο φτωχοί, όπως φοβόμαστε ότι θα πάθουμε εμείς:

Έγιναν κάτι άλλο

.

Αν το καλοσκεφτεί κανείς, οι μόνες περίοδοι σχετικής ευημερίας και ανάπτυξης που έχει γνωρίσει ετούτη εδώ ή άκρη της Βαλκανικής, αυτές τις οποίες «νοσταλγούν» οι υπερπατριώτες, αυτές που ακόμα μνημονεύουν τα βιβλία της ιστορίας με αγαλλίαση, ήταν δύο, και απείχαν χιλιετίες μεταξύ τους: Η κλασσική αρχαιότητα, όταν η χερσόνησός ήταν κατακερματισμένη σε ξέχωρες και ανεξάρτητες πόλεις-κράτη (που τσακώνονταν), και το Βυζάντιο, όταν ετούτο το κομμάτι γης ήταν μόνο ένα -πολυεθνικό και πολύγλωσσο- κομμάτι μιας μεγαλύτερης συνομοσπονδίας.

Σκέψου το λίγο:

Μια μεγάλη και ενιαία και ανεξάρτητη χώρα γεμάτη Έλληνες ίσως και να μην είναι εφικτή.

Είναι μια ιδέα κάπως περίεργη και ρηξικέλευθη αυτή, και πάσχει αφ’ ενός στο ότι η έρευνά μου δεν είναι πλήρης (δεν έχουν γραφτεί μόνο τέσσερα βιβλία για το θέμα, και τα τέσσερα συγκεκριμένα δεν αρκούν για συμπεράσματα καθώς έχουν πολύ διαφορετικές προσεγγίσεις και η εξαγωγή κοινών συμπερασμάτων από αυτά απαιτεί απλοποιήσεις και γενικεύσεις) και αφ’ ετέρου στο ότι βασικά σημεία της συλλογιστικής (ακόμα και το τι είναι «κοινωνία» και το πώς ορίζεται η λέξη «κατάρρευση») είναι έννοιες ρευστές.

Αλλά νομίζω ότι οπωσδήποτε αξίζει περισσότερη διερεύνηση. Αν κάτι έχει γίνει προφανές τα τελευταία δύο χρόνια της καταστροφής, είναι ότι δεν έχουμε μάθει τίποτα απολύτως, και ότι όποια και αν είναι η επόμενη μέρα, εμείς (

μάλλον

) θα συνεχίσουμε να είμαστε ίδιοι. Αλλά αν συνεχίσουμε ίδιοι, μάλλον δεν θα μπορούμε να συνεχίσουμε καθόλου. Δεν ξέρω τί θα σημαίνει αυτό, με βάση τα παραπάνω. Χρειάζονται λογικά άλματα εδώ, με μπόλικη φαντασία μέσα, και γι’ αυτό δε γράφω ούτε εικασίες (δοκίμασα, μοιάζουν εξωφρενικές, τις ξανάσβησα).

Τώρα, το ξέρω: Είναι λίγο στενάχωρο να τα σκέφτεται αυτά κάποιος που έχει ζήσει τα τελευταία 10-15 χρόνια της αφελούς και επιφανειακής ευμάρειας. Πιστεύω ότι το συναίσθημα περιγράφεται άψογα σε ένα απόσπασμα ομιλίας Προέδρου μιας μεγάλης χώρας, καθώς ετοιμαζόταν να αναλάβει τα καθήκοντά του κι ενώ η χώρα του βούλιαζε στη μεγαλύτερη κρίση της ιστορίας της. Ο Πρόεδρος ήταν ο Αβραάμ Λίνκολν, η χώρα ήταν οι ΗΠΑ και η κρίση ήταν ο εμφύλιος πόλεμος που μόλις ξεκινούσε. Το Φεβρουάριο του 1861, καθώς έφευγε από τη γενέτειρά του για να πάει στη Ουάσινγκτον και να κυβερνήσει, ο Λίνκολν είπε τα εξής:

«Ίσως έχουμε φτάσει σε μια τρομερή ημέρα αφύπνισης, και ίσως το όνειρο να ‘χει τελειώσει. Αν ναι, τότε φοβάμαι ότι το όνειρο θα ‘χει τελειώσει για πάντα. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι άνθρωποι θα έχουν ξανά την ευκαιρία που είχαμε εμείς».

Οποιοσδήποτε θα μπορούσε να το πει αυτό για εμάς σήμερα." Θοδωρής Γεωργακόπουλος

Σε πολλά έχει δίκιο, αυτά που μας ξινίζουν λίγο έχουν επιστημονική υποστήριξη...

[objecto 927]

Δεν αντέχω να μην απαντήσω. Η αλήθεια είναι οτι μας απεχθάνομαι. Αληθινά. Με βρίσκει φοβερά συμφωνο το αρθρο. Η έννοια Έλληνας εχει πάρει μια πολύ άρρωστη και λάθος ερμηνεία.

Καλύτερα να μην έιμαι με την επικρατούσα έννοια. Άλλωστε ο Έλληνας των αρχάιων χρόνων απλά δεν υπάρχει. Δεν είμαστε εμείς. Προτιμώ να μην με λένε έτσι. Προτιμώ να με λένε απλά συμπολίτη.

Να με λένε ονειροπόλο. Να με λένε δημιουργικό και ας με λένε "χεσονησιώτη", οτι θέλουν ας με λένε. Μπορω να ζω σε μια πιο ανθρώπινη χώρα και να την λένε με όποιο όνομα θέλουν?

[cloud_constructor 490]

βασικα ολη η ανθρωποτητα ειναι ετσι..οταν καποιος παρει εξουσια και αερα.... παει χαθηκε το παιχνιδι.. ΑΠο την αλλη μια ζωη στην ελλαδα πιστευαμε οτι ολος ο κοσμος μας χρωσταει. Χρωσταει στους ελληνες.. ομως ξεχναμε την λεξη αρχαιοι ελληνες , ενας λαος που εδω και αιωνες δεν εχουμε καμια σχεση. (οπως και ολοι οι τωρινοι λαοι δεν εχουν σχεση με τους αρχαιους τους)

Παρολαυτα αν παρουμε παραδειγμα κ αλλους λαους οσο ποιο νοτιο ανατολικα παμε τοσο ποιο πολυ χυμα ειναι η κατασταση , οποτε η ελλαδα που ειναι σε μια "κεντρικη" γεωγραφικη θεση ειναι λογικο να εχει μεσα της και ζεστη και κρυο , και πολιτιμσο και γυφτια , και καθαρο και βρωμα.. Ο κωλος της καθετε στην δυση αλλα το κεφαλι της στην ανατολη.

(καλα εννοειται οτι μου την σπανε αφανταστα ολες οι "εξυπναδες" του ελληναρα , του ποιο διαδεδομενου υβριδιου που δυστηχως ειναι πλειοψηφια,)

Τροποποιήθηκε Ιανουάριος 23 , 2012 από τον cloud_constructor

[innova 04 7.945]

«

Πολύ σχετική και ενδιαφέρουσα βρήκα

την ανακοίνωση έρευνας

του Πανεπιστημίου Rensselaer το περασμένο καλοκαίρι, σύμφωνα με την οποία αν μόνο το 10% του πληθυσμού πιστεύει ακράδαντα σε μια ιδέα, αυτή θα γίνει αποδεκτή από την πλειοψηφία του πολιτισμού.

«When the number of committed opinion holders is below 10 percent, there is no visible progress in the spread of ideas. It would literally take the amount of time comparable to the age of the universe for this size group to reach the majority,» said SCNARC Director Boleslaw Szymanski, the Claire and Roland Schmitt Distinguished Professor at Rensselaer. «Once that number grows above 10 percent, the idea spreads like flame.»

Νομίζω ότι αυτό ακριβώς είναι μια «δημιουργική μειοψηφία»: Ένας πυρήνας ανθρώπων που γεννούν ιδέες και κοινωνικά πρότυπα τα οποία υιοθετούνται (φυσιολογικά, οργανικά) από τον υπόλοιπο πληθυσμό και γίνονται κτήμα του. Στην Ελλάδα είναι οπωσδήποτε σίγουρο ότι αυτό δεν το έχουμε. Καθώς ο πληθυσμός ωριμάζει, μεγαλύτερο ποσοστό του μορφώνεται, και οι νέες τεχνολογίες κάνουν ξένες ιδέες και κουλτούρες εύκολα προσβάσιμες, η μειοψηφία αυτή μεγαλώνει. Ετούτη η κρίση, όμως, ενδέχεται να επιβραδύνει αυτή την πορεία (προς το 10%, ας πούμε) ή, αν είναι εξαιρετικά έντονη και μακρόχρονη (η κρίση), και να την αναστρέψει τελείως."

Μάλλον σωστό, και μάλλον δεν θα ζεί κανείς μας για να το.......βιώσει.

Σε 50 χρόνια που θα συμβεί.

Αν τελικά συμβει, διότι στη χώρα μας ισχύουν άλλοι κανόνες...

[gilles 2.628]

Μπορούμε και πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι. Όχι με σημαίες και κόρνες στις κομματικές συγκεντρώσεις αλλά με την λογική ψήφο μας σαν μοχλό πίεσης σε αυτούς εκεί πάνω. Που ξέρεις προκείμενου να επανεκλεγούν αυτοί θα κάνουν τα πάντα, ακόμα και τίποτα καλό, άξιο αναφοράς.

ΥΓ. Με εκπλήξατε θετικά με τα σχόλια σας, εγώ περίμενα γιούχες

Τροποποιήθηκε Ιανουάριος 23 , 2012 από τον gilles

[dim_gal 272]

ο κοσμος δεν εχει καταλαβει τι παει να πει κοινωνια...ας αναλυσουμε τον ορο κοινωνια..με τον ορο κοινωνια ενοουμε ενα συνολο ανθρωπων που ζουν,συμβιωνουν μαζι σε εναν τοπο.απ οτι θυμαμαι απο την κοινωνιλογια (μαθημα γυμανσιου η λυκειου δεν θυμαμαι) ανεφερε τους τυπους τις κοινωνιας...οι τυποι κοινωνιων ειναι διαφορες που εχουν οι εκαστοτε κοινωνιες μεταξυ τους...απο αυτο εχω καταλαβαινω οτι η διαφορα ειναι η λεγομενη κουλτουρα...για αυτο εχουμε φτασει στο σημειο να μηλαμε και να συγκρινουμε τους ελληνες με ολους τους αλλους...πχ με τους αλβανους,βουλγαρους,χανουμισες,βαζελες και ουτο καθε εξης...η γνωμη μου ειναι οτι ο καθε λαος ειναι διαφορετικος...για παραδειγμα στην ελλαδα ολοι πιανουμε απο εναν κισε στην εφορια ενω οι γαλλοι και 5 να εχουν θα εξυπηρετηθουν ολοι απο ενα...και δεν ειναι μονο αυτο...σκεφτητε πως ξεχωριζουμε μεταξυ μας οι ελληνες...λεμε η κοινωνια των πλουσιων,των φτοχων,των νεοπλουτων και πλεων των νεοπτωχων....

κανενας δεν θελει να ζει χαλια...απλα οσον αφορα το βιβλιο κατακρινει την ελευθερια που εχουμε...γιατι?γιατι πολυ απλα μαθαμε να ζουμε ελευθεροι.....πολυ απλο κατ εμε...και αυτη ειναι η αποψη μου,εντελος φιλικα

[middlevillager 949]

Aν αξίζουμε αυτά που παθαίνουμε για περιβαλλοντολογικές αιτίες, είναι αστείο και να το αναφέρεις. Οι μεγαλύτερες χώρες του πλανήτη θα πρεπε να χαν εξαυλωθεί. Προφανώς κι είμαστε πιο πίσω τεχνολογικά από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους της Δύσης, κυρίως όμως για ιστορικούς λόγους. Σκέψου μόνο τις μάχες που έχουμε δώσει από την επανασύσταση του ελληνικού κράτους έως σήμερα. Είναι δυσανάλογα πολλές σε σχέση με τις δυνατότητές μας.

Προφανώς και έχουμε σχέση με τους προγόνους μας αλλά δεν είναι δυνατόν να είμαστε ίδιοι. Τι θα πρεπε δηλαδή να μαζευόμαστε στην Πλάκα τα μεσημέρια για την Εκκλησία του Δήμου;;; Και ναι διαφωνώ, δεν κράζω!

[innova 04 7.945]

''Γιατί σε κάθε φανάρι συμπολίτες μας περνάνε την ουρά και έρχονται και στέκονται μπροστά για να περάσουν πρώτοι; ''

Κάπου σε κάποιο πόστ μου παλιό, έχω γραψει ότι περίμενα ν'ανάψει πράσινο στα....μοναδικά φανάρια του νησιού. 6+15' το πρωί.

Όλα τα πρωινά, μετα απο ξενύχτι στην βάρδια.

Και όλες τις φορές, έμπαινα στον πειρασμό να το ''πνίξω''. Ερημιά πλήρης εκει. Ουτε σπίτια, ούτε μαγαζιά, τίποτα. Δεν θα μ'εβλεπε

κανείς.

Κάποιες φορές είχα κι άλλον απο πίσω, ο οποίος ΦΥΣΙΚΑ δεν περίμενε, τράβαγε μια τιμονιά και πέρναγε. Χαλαρά....

Η μειοψηφία που περιγράφει το κείμενο, είναι διάσπαρτη στην Ελλάδα. Δεν συμφωνω με το '' στην Ελλάδα ΔΕΝ υπάρχει''.

Υπάρχει.

Δεν το ξέρουμε όμως ΠΟΙΟΙ την αποτελούν.

Και για πόσο ακόμη. Ισως είναι νέοι, ίσως ήταν κάποτε και τωρα έχουν γεράσει, ισως είναι μόνο στο 1% ακόμη.

Πόσους ξέρετε εσείς ?

Προσωπικά, 1 (έναν). Και μάλιστα δεν είναι Κεφαλονίτης, αλλά Πειραιωτάκι. 62 ετων.

υγ. Χωρις ίχνος μομφης σε όσους γνωρίζω απο'δω μέσα ε ?

[gilles 2.628]

Aν αξίζουμε αυτά που παθαίνουμε για περιβαλλοντολογικές αιτίες, είναι αστείο και να το αναφέρεις. Οι μεγαλύτερες χώρες του πλανήτη θα πρεπε να χαν εξαυλωθεί. Προφανώς κι είμαστε πιο πίσω τεχνολογικά από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους της Δύσης, κυρίως όμως για ιστορικούς λόγους. Σκέψου μόνο τις μάχες που έχουμε δώσει από την επανασύσταση του ελληνικού κράτους έως σήμερα. Είναι δυσανάλογα πολλές σε σχέση με τις δυνατότητές μας.

Προφανώς και έχουμε σχέση με τους προγόνους μας αλλά δεν είναι δυνατόν να είμαστε ίδιοι. Τι θα πρεπε δηλαδή να μαζευόμαστε στην Πλάκα τα μεσημέρια για την Εκκλησία του Δήμου;;; Και ναι διαφωνώ, δεν κράζω!

Είναι γεγονός ότι ούτε εγώ συμφωνώ 100% αλλά με έβαλε σε σκέψεις...Για τις μάχες που αναφέρεσαι, είναι και μερικές συγκρούσεις που δεν μας τις επέβαλλε ξένος δάκτυλος (μερικοί ισχυρίζονται το αντίθετο βέβαια) αλλά στα αίτια είχαν ευθύνη ο λαός και το κράτος καθεαυτό όπως στον εμφύλιο, τη χούντα, τη μικρασιατική καταστροφή.

Όσο για την άμεση δημοκρατία δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να θεωρηθεί λύση (ας πούμε ότι δεν χρειάζεται να πηγαίνεις στην Πλάκα, αλλά να ψηφίζεις τα νομοσχέδια από τον υπολογιστή σου), αν δείτε ποιοι έχουν δικαίωμα, χωρίς τις απαραίτητες γνώσεις ή αίσθηση της πραγματικότητας ίσως τα πράγματα θα ήταν ακόμα χειρότερα.

[vittorio 1.259]

Συμφωνώ απόλυτα με το άρθρο αυτό και φαίνεται στην κοινωνία μας αυτό παντού! "Έθνος ανάδελφων"

[kosths 794]

Τις διαπιστωσεις οτι ειμαστε για τα μπαζα τις κανουμε ολοι. Λυσεις δεν προτεινει κανενας και προπαντων δεν περναμε απο τις διαπιστωσεις στις πραξεις.

[ironMANos® 1.794]

Τις διαπιστωσεις οτι ειμαστε για τα μπαζα τις κανουμε ολοι. Λυσεις δεν προτεινει κανενας και προπαντων δεν περναμε απο τις διαπιστωσεις στις πραξεις.

Aντε μπραβο,πες τα.

Ωπως το αλλο φαιδρο,οπου καμμαρωνουμε και θαυμαζουμε τους παραγωγικους ιαπωνες πχ,ενω αν χρειαστει εμεις να δουλεψουμε,λεμε οτι δεν ειμαστε ρομποτακια.....................

[saber rider 214]

To βρίσκω πολύ απαισιόδοξο το άρθρο και αρκετά αδικό σε ό,τι αφορά εμάς σαν ελληνικό λαό. Δεν ξερώ γιατί, αλλά έχουμε την τάση πάντα να παρουσιάζουμε τους εαυτούς μας σαν τους χειρότερους στον πλανήτη γη! Δεν είναι έτσι παίδες.

Αυτά που έχει περάσει αυτός ο τόπος ελάχιστες χώρες στον κόσμο τα έχουν περάσει και σίγουρα καμία χώρα της Δύσης! Ο βασικός λόγος που δεν τα έχουμε καταφέρει τόσο καλά στην σύγχρονη ιστορία μας είναι ο ΞΕΝΟΣ δάκτυλος που μας

φρενάρει συνεχώς από το 1830 και μετά...! Οταν η Ελλάδα κυβερνηθεί επιτέλους από Ελληνες τότε θα δούμε άσπρη μέρα. Προσωπικά πιστεύω ότι υπάρχει ελπίδα. Υπάρχουν πολύ νέοι άνθρωποι( αμόλυντοι από τον κομματισμό και γεμάτοι ιδέες) που αν τους δώσεις την ευκαιρία θα φτάσουν τη χώρα ψηλά. Στο χέρι μας είναι όλα. Αρκεί κάποια στιγμή να το συνειδητοποιήσουμε...

[Le Flwr 3.057]

Εάν μιλάμε για ανεπτυγμένα δυτικά κράτη είμαστε για γέλια. Αλλά για γέλια είναι και οι περισσότεροι άλλοι, απλά αντί για το "εμάς οι πρόγονοι μας έδωσαν τα φώτα σε..." λένε τις δικές τους βλακείες. Να και εδώ ήδη έσκασε ο "ξένος δάκτυλος" που αυτός μας έφταιξε όταν εν μέσω "επελευθερωτικής επανάστασης" εμείς αρχίζαμε εμφύλιο.

Είμαστε ένας βαθιάαααα κομπλεξικός και ανώριμος λαός.

Κατά την άποψη μου.

Τροποποιήθηκε Ιανουάριος 23 , 2012 από τον Le Flwr

[tzoutz 3.515]

Ωραίος Gilles, πολύ ενδιαφέρον το αρθράκι.

Συμφωνώ απολύτως με τα όσα βιβλιογραφικά παραθέτει ο συγγραφέας σχετικά με τα σημάδια και τις πιθανές αιτίες της κατάρρευσης.

Θα ήθελα να κάνω και δύο σχόλια.

Αναρωτήσου το εξής:

Γιατί είμαστε έτσι;

Γιατί σε κάθε φανάρι συμπολίτες μας περνάνε την ουρά και έρχονται και στέκονται μπροστά για να περάσουν πρώτοι;

Γιατί οι ΛΕΑ είναι μονίμως γεμάτες με γκαζομένους βλάκες;

Για ποιο λόγο η Ελλάδα είναι τελευταία από τις 27 χώρες της Ευρώπης σε συμμετοχή σε εθελοντικές οργανώσεις; Γιατί είμαστε τελευταίοι στην εθελοντική αιμοδοσία;

Γιατί καπνίζουμε όπου θέλουμε, γιατί τα πεζοδρόμια είναι γεμάτα με σκατούλες σκύλων, γιατί τα πάρκα και οι δημόσιοι χώροι μαραζώνουν;

Γιατί οι πόλεις μας δεν έχουν πεζοδρόμια;

Γιατί ζούμε έτσι;

Γιατί αποδεικνύουμε σε κάθε ευκαιρία ότι εμείς δε θέλουμε να ζούμε σε κοινωνία –θέλουμε ο καθένας να ζει μόνος του;

Η απάντηση μου σε αυτά τα ερωτήματα είναι ότι οι πλειονότητα των Ελλήνων είναι μεγαλωμένοι μέσα σε ένα οικογενειακό περιβάλλον στο οποίο μαθαίνουν να είναι απολύτως εγωκεντρικοί ως κακομαθημένα, υπερπροστατευένα πριγκηιπόπουλα και πριγκήπισες στους οποίους ανήκει ο κόσμος όλος ακόμα και ανδεν το έχουν κερδίσει.

Είναι λιγάκι ψυχαναλυτικό but it; the best I can do. :lol:

Αν το καλοσκεφτεί κανείς, οι μόνες περίοδοι σχετικής ευημερίας και ανάπτυξης που έχει γνωρίσει ετούτη εδώ ή άκρη της Βαλκανικής, αυτές τις οποίες «νοσταλγούν» οι υπερπατριώτες, αυτές που ακόμα μνημονεύουν τα βιβλία της ιστορίας με αγαλλίαση, ήταν δύο, και απείχαν χιλιετίες μεταξύ τους: Η κλασσική αρχαιότητα, όταν η χερσόνησός ήταν κατακερματισμένη σε ξέχωρες και ανεξάρτητες πόλεις-κράτη (που τσακώνονταν), και το Βυζάντιο, όταν ετούτο το κομμάτι γης ήταν μόνο ένα -πολυεθνικό και πολύγλωσσο- κομμάτι μιας μεγαλύτερης συνομοσπονδίας.

Σκέψου το λίγο:Μια μεγάλη και ενιαία και ανεξάρτητη χώρα γεμάτη Έλληνες ίσως και να μην είναι εφικτή.

Στο παραπάνω απόσπασμα χάνεται το νήμα και η συνοχή ανάμεσα στην καταστροφολογική βιβλιογραφία και τις σκέψεις του συγγραφέα.

Θεωρώ λοιπόν ότι περισσότερο φόβος είναι παρά τεκμηριωμένο συμπέρασμα, το οποίο μάλιστα να προκύπτει από την πρότερη έρευνα.

Δηλαδή γιατί να μην μπορεί να υπάρξει μία εννιαία και ανεξάρτητη χώρα γεμάτη Έλληνες; Επειδή δεν είχε υπάρξει στο μακρύ παρελθόν; Και λοιπόν; Το ένα δεν οδηγεί στο άλλο υποχρεωτικά.

Ή μήπως υπάρχει κάτι στο ελληνικό DNA το οποίο το αποτρέπει; Αυτό και αν θα ήταν δύσκολο και αμφιλεγόμενο να ερευνηθεί......

ΥΓ.

Κρατάω περισσότερο απ΄όλα τα περί δημιουργικής μειοψηφείας γιατί μου έδωσε έναν καλό όρο να εκφράσω κάτι το οποίο αισθάνομαι.

Έχω ζήσει 13 χρόνια στο εξωτερικό και, τηρουμένων των αναλογιών, έχω διαπρέψει εκεί. Γύρισα πριν από 6 χρόνια ακριβώς γιατί ήθελα να ζω εδώ. Ενώ τα πράγματα δεν είναι και απολύτως άσχημα για εμένα, το καλύτερο που θα μπορούσα να κάνω από άποψη προσωπικής ανάπτυξης κι ευημερίας ίσως να ήταν να τα πουλήσω όλα και να σηκωθώ να φύγω, να πάω πίσω στον ανεπτυγμένο κόσμο.

Δεν φεύγω όμως γιατί αγαπάω την Ελλάδα ή τέλος πάντων την ζωή εδώ.

Δεν φεύγω γιατί θα ήθελα να κάτσω εδώ, να φάω τα σκ@τά μήπως και καταφέρω να γίνω κι εγώ μέρος αυτής της δημιουργικής μειοψηφείας, της μαγιάς που μπορεί να φέρει κάτι καινούργιο, κάτι το οποίο δεν θα αξίζει να κατεδαφιστεί.

[Poshendale 46]

Πολύ ενδιαφέρον κείμενο και σε ευχαριστώ που το μοιράστηκες.

Σε κάποια σημεία συμφωνώ , σε κάποια διαφωνώ αλλά επειδή δεν έχω όρεξη να κατεβάζω σεντόνια θα σχολιάσω ένα κομμάτι,

Γιατί αποδεικνύουμε σε κάθε ευκαιρία ότι εμείς

δε θέλουμε να ζούμε σε κοινωνία

–θέλουμε ο καθένας να ζει μόνος του;

Εύστοχη (κατέ με ) ερώτηση η οποία μπορεί να απαντηθεί - εν μέρη φυσικά- από αυτό το κομμάτι

Σε κάθε χώρα υπάρχει η τάση να εμφανίζονται μικρές ομάδες-συμμαχίες κοινών οικονομικών συμφερόντων, όπως τα καρτέλ και τα συνδικάτα. Αυτές οι ομάδες έχουν ισχυρό συμφέρον να επηρεάζουν τη διεξαγωγή της πολιτικής προωθώντας μέτρα προστατευτισμού για τον εαυτό τους. Έτσι αποτελούν τροχοπέδη για την ανάπτυξη της χώρας.

Αυτό που παρατηρείται στην Ελλάδα είναι ότι ο μέσος Έλληνας κάτοικος χαρακτηρίζεται πρώτα από τον τομέα εργασίας του (άρα και τα συμφέροντά του ) , και ύστερα από την ιδιότητα του σαν Έλληνας πολίτης (και επειδή εδώ ακούγεται κάπως , να συμπεριλάβω ότι δεν το πάω στο εθνολακτρικό ). Αυτό που θέλω να πω είναι οτι αν δεν κοιτάς πρώτα το συμφέρον σου σαν πολίτης και μετά σαν μέλος συντεχνίας κλπ κλπ λογικό είναι να μην πάει μπροστά η κατάσταση. Στην Ελλάδα δεχόμαστε όλοι περιορισμούς μας σαν πολίτες με την λογική ότι αυτό συμφέρει κάποια μειονότητα, ωπότε κάποια στιγμή και η δικιά μας μειονότητα θα δεχθεί μια διευκόλυνση (εις βάρος του συνόλου πάλι). (π.χ : Δεν γίνεται δηλάδη να γίνονται απεργίες και να απαιτεί ο καθένας να μην περάσουν οι αλλαγές που αφορούν τον κλάδο το και τα υπόλοιπα να μην τους νοιάζουν. Αυτό έχει μειωθεί τελευταία και χαίρομαι τουλάχιστον γι αυτό)

Για τα μεγαλόλαμόγια που στα @@ τους τι θα γίνει στην χώρα αρκεί να την βγάλουν καθαρή δεν θα μιλήσω , θεωρώ δεδομένο ότι δεν έχουν ρόλο σε μια προσπάθεια αφύπνισης και ούτε την θέλουν φυσικά.

Και για τους συμφορουμίτες που ανέφεραν ότι πρέπει να περάσουμε στην πράξη , θέλω να πω ότι συμφωνώ , πιστεύω όμως πως ο καλύτερος τρόπος μετάβασης είναι να γίνεται συζήτηση με περισσότερα άτομα. Να αρχίσει δηλαδή η διάδοση της αρχικής ιδέας η οποία όσο την συζητάς τόσο σχηματίζεται καλύτερα μέσα σου ενώ ταυτόχρονα διαδίδεται.

Τροποποιήθηκε Ιανουάριος 23 , 2012 από τον Poshendale

[kosths 794]

Υπάρχουν πολύ νέοι άνθρωποι( αμόλυντοι από τον κομματισμό και γεμάτοι ιδέες) που αν τους δώσεις την ευκαιρία θα φτάσουν τη χώρα ψηλά. Στο χέρι μας είναι όλα. Αρκεί κάποια στιγμή να το συνειδητοποιήσουμε...

Υποδειξε μας μερικους και εμεις να τους ακολουθησουμε. Το μηλο κατω απο τη μηλια θα πεσει. Η σηψη εχει μεταδοθει και στη νεα γεννια και μαλλιστα σε μεγαλυτερο βαθμο απ' οτι στις πιο παλιες !

[DE JA VU 240]

Εγω αυτο που διαπιστωνω ειναι πολυ πιο απλο απο την π@παρολογια του οιουδηποτε οψιμου αναλυτη,οικονομολογου , δημοσιογραφισκου μεσης ηλικιας που αραδιαζει μοδατες αναλυσεις περι κρισεως χρησιμοποιωντας βαρυγδουπα τσιτατα με ονοματα καθηγητων οπως του ακαδημαικου διδασκαλου του πανεπιστημιου της Δρεσδης VON TROBEN που μελετησε την σεξουαλικη ζωη της σαρδελας κατα τα καλοκαιρινα Σαββατοκυριακα , .

Τα τελευταια λοιπον τριαντα τοσα χρονια που παρακολουθω τα κοινα της ελεεινης πατριδας μας,κανενα αρχιδι δημοσιογραφικο η αλλης επαγγελματικης ιδιοτητας δεν ειχε βγει να διαπιστωσει το παραμικρο απο αυτα που διαπιστωνει εσχατως και οψιμως και με τιποτα δεν εκρινε την κακια νοοτροπια του νεοελληναρα τεμπελχανα ,που δεν δουλευει και ζει παρασιτωντας ,με τα τιμια και ιδρωμενα λεφτα του αγαθου και φιλανθρωπου Βορειοευρωπαιου εργαζομενου.Ποτε δεν βγηκε να αφυπνισει τις μαζες με τις επιστημονικες του φιλοσοφομπουρδολογιες ,οπως κανει παριστανωντας τον μετα Χριστον προφητη Και γιατι παρακαλω δεν ασχολειτο με τα <<συμπερασματα περι καταρευσεως των πολιτισμων του Von Troben >> το 2004 οταν πανηγυριζε που οι Ολυμπιακοι θα εδιναν λεφτα και φημη στην Ελλαδα ;

Μηπως,λεγω,μηπως, επειδη μας κοψανε τα επιδοματα οι τραπεζες στηνωντας απο το πουθενα και τεχνιεντως μια οικονομικη κριση με την συνεργασια πολιτικης προδοσιας φερνωντας μας προ τετελεσμενων γεγονοτων να πουληθουμε εναντι πινακιου φακης και αναγκαζωντας μας να ξεκουνησουμε την κωλαρα μας να γυρισουμε στο κατσικοχωρι μας ,απο οπου φυγαμε την τριακονταετια 1975-2005 και ροβολησαμε τον κατηφορο προς την πρωτευουσα για να πιασουμε κονακι στην Κυψελη και στο Παγκρατι αφηνωντας γεια στα κατσικομουλαρα μας;;Μηπως μας κακοφανηκε που σταματησαν οι διορισμοι μας στο δημοσιο και πηγε στο τζαμπα το κουκι που ριξαμε στον βουλευτη Καλοχαιρετα που μας ειχε διορισει το σοι ολοκληρο;Μηπως το ταξακι που αγορασαμε πουλωντας το λιοστασι του μακαριτη του πατερα πηγε στραφι;;Προς τι ορε αδερφια τοση αυτοκριτικη πικρη και σκληρη τωρα που κοπηκανε τα δανεικα;;Προς τι ο κλαυθμος και ο οδυρμος οταν ο δρομος προς την δουλεια και την παραγωγη ειναι εδω,διπλα μας,εκει που τα αφησαμε..και κατεβηκαμε στις πολεις περιμενωντας να μας θρεψουν αλλοι ..;; ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ-ΣΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ ΜΑΣ-ΣΤΑ ΒΟΣΚΟΤΟΠΙΑ ΜΑΣ-ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΑΣ.Αγροτες να καλλιεργησουν και να παραξουν κτηνοτροφοι να ταισουν τα ζωντανα και να δωσουν κρεας και γαλα,εργατες να χτισουν και να ξαναχτισουν χωρια και κωμοπολεις που ερημωσαν ,γιατροι στα κεντρα υγειας και τα νοσοκομεια της επαρχιας,Ψαραδες στα νησια μας....εγω,εσυ,αυτος...ολοι μας.

Τι δημιουργικες μειοψηφιες και πιπες μπλε...ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΕΣ ...Δουλεια ρεεεεε ,παραγωγη ρεεεεεε,μακρυα απο τραπεζες ρεεεεεεε Εμεις ειμαστε αυταρκεις και αλλοι εχουν αναγκη τα προιοντα και τον μοχθο μας .Οι καριολιδες οι Φραγκοι ,που δεν μπορουν να βγαλουν λαδι,ντοματα,καρπουζι,λεμονι,κρεμυδι,ψαρι,μανταρινι,ηλιο,γαλαζια θαλασσα,καλοκαιρι,Αιγαιο,Ακροπολη,λεβεντια,καθαρη καρδια...

Ψηλα το κεφαλι.Κλειστε την τηλεοραση και πετροβολατε οσους σας πιπιλανε τα μυαλα με μουρμουρες ηττοπαθειας ,απελπισιας και μομφης.Ειμασταν ειμαστε και θα ειμαστε περηφανοι για αυτο που ειμαστε..ΕΛΛΗΝΕΣ-ΟΧΙ ΟΥΝΟΙ-Δεν ματοκυλισαμε δυο φορες την υδρογειο για να φτιαξουμε τζιμινιερες με ανθρωπινα κοκκαλα.Ξερουμε και ξερουν οτι ξερουμε την ιστορια μας και ας προσπαθουν να μας κανουν να νοιωσουμε κατωτεροι γιατι χρωσταμε λεφτα...

Μονο λεφτα...οχι τις ψυχες μας...

[middlevillager 949]

Εγω αυτο που διαπιστωνω ειναι πολυ πιο απλο απο την π@παρολογια του οιουδηποτε οψιμου αναλυτη,οικονομολογου , δημοσιογραφισκου μεσης ηλικιας που αραδιαζει μοδατες αναλυσεις περι κρισεως χρησιμοποιωντας βαρυγδουπα τσιτατα με ονοματα καθηγητων οπως του ακαδημαικου διδασκαλου του πανεπιστημιου της Δρεσδης VON TROBEN που μελετησε την σεξουαλικη ζωη της σαρδελας κατα τα καλοκαιρινα Σαββατοκυριακα , .

Τα τελευταια λοιπον τριαντα τοσα χρονια που παρακολουθω τα κοινα της ελεεινης πατριδας μας,κανενα αρχιδι δημοσιογραφικο η αλλης επαγγελματικης ιδιοτητας δεν ειχε βγει να διαπιστωσει το παραμικρο απο αυτα που διαπιστωνει εσχατως και οψιμως και με τιποτα δεν εκρινε την κακια νοοτροπια του νεοελληναρα τεμπελχανα ,που δεν δουλευει και ζει παρασιτωντας ,με τα τιμια και ιδρωμενα λεφτα του αγαθου και φιλανθρωπου Βορειοευρωπαιου εργαζομενου.Ποτε δεν βγηκε να αφυπνισει τις μαζες με τις επιστημονικες του φιλοσοφομπουρδολογιες ,οπως κανει παριστανωντας τον μετα Χριστον προφητη Και γιατι παρακαλω δεν ασχολειτο με τα <<συμπερασματα περι καταρευσεως των πολιτισμων του Von Troben >> το 2004 οταν πανηγυριζε που οι Ολυμπιακοι θα εδιναν λεφτα και φημη στην Ελλαδα ;

Μηπως,λεγω,μηπως, επειδη μας κοψανε τα επιδοματα οι τραπεζες στηνωντας απο το πουθενα και τεχνιεντως μια οικονομικη κριση με την συνεργασια πολιτικης προδοσιας φερνωντας μας προ τετελεσμενων γεγονοτων να πουληθουμε εναντι πινακιου φακης και αναγκαζωντας μας να ξεκουνησουμε την κωλαρα μας να γυρισουμε στο κατσικοχωρι μας ,απο οπου φυγαμε την τριακονταετια 1975-2005 και ροβολησαμε τον κατηφορο προς την πρωτευουσα για να πιασουμε κονακι στην Κυψελη και στο Παγκρατι αφηνωντας γεια στα κατσικομουλαρα μας;;Μηπως μας κακοφανηκε που σταματησαν οι διορισμοι μας στο δημοσιο και πηγε στο τζαμπα το κουκι που ριξαμε στον βουλευτη Καλοχαιρετα που μας ειχε διορισει το σοι ολοκληρο;Μηπως το ταξακι που αγορασαμε πουλωντας το λιοστασι του μακαριτη του πατερα πηγε στραφι;;Προς τι ορε αδερφια τοση αυτοκριτικη πικρη και σκληρη τωρα που κοπηκανε τα δανεικα;;Προς τι ο κλαυθμος και ο οδυρμος οταν ο δρομος προς την δουλεια και την παραγωγη ειναι εδω,διπλα μας,εκει που τα αφησαμε..και κατεβηκαμε στις πολεις περιμενωντας να μας θρεψουν αλλοι ..;; ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ-ΣΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ ΜΑΣ-ΣΤΑ ΒΟΣΚΟΤΟΠΙΑ ΜΑΣ-ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΑΣ.Αγροτες να καλλιεργησουν και να παραξουν κτηνοτροφοι να ταισουν τα ζωντανα και να δωσουν κρεας και γαλα,εργατες να χτισουν και να ξαναχτισουν χωρια και κωμοπολεις που ερημωσαν ,γιατροι στα κεντρα υγειας και τα νοσοκομεια της επαρχιας,Ψαραδες στα νησια μας....εγω,εσυ,αυτος...ολοι μας.

Τι δημιουργικες μειοψηφιες και πιπες μπλε...ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΕΣ ...Δουλεια ρεεεεε ,παραγωγη ρεεεεεε,μακρυα απο τραπεζες ρεεεεεεε Εμεις ειμαστε αυταρκεις και αλλοι εχουν αναγκη τα προιοντα και τον μοχθο μας .Οι καριολιδες οι Φραγκοι ,που δεν μπορουν να βγαλουν λαδι,ντοματα,καρπουζι,λεμονι,κρεμυδι,ψαρι,μανταρινι,ηλιο,γαλαζια θαλασσα,καλοκαιρι,Αιγαιο,Ακροπολη,λεβεντια,καθαρη καρδια...

Ψηλα το κεφαλι.Κλειστε την τηλεοραση και πετροβολατε οσους σας πιπιλανε τα μυαλα με μουρμουρες ηττοπαθειας ,απελπισιας και μομφης.Ειμασταν ειμαστε και θα ειμαστε περηφανοι για αυτο που ειμαστε..ΕΛΛΗΝΕΣ-ΟΧΙ ΟΥΝΟΙ-Δεν ματοκυλισαμε δυο φορες την υδρογειο για να φτιαξουμε τζιμινιερες με ανθρωπινα κοκκαλα.Ξερουμε και ξερουν οτι ξερουμε την ιστορια μας και ας προσπαθουν να μας κανουν να νοιωσουμε κατωτεροι γιατι χρωσταμε λεφτα...

Μονο λεφτα...οχι τις ψυχες μας...

+άπειρο

[βοσκος 635]

Μηπως,λεγω,μηπως, επειδη μας κοψανε τα επιδοματα οι τραπεζες στηνωντας απο το πουθενα και τεχνιεντως μια οικονομικη κριση με την συνεργασια πολιτικης προδοσιας φερνωντας μας προ τετελεσμενων γεγονοτων να πουληθουμε εναντι πινακιου φακης και αναγκαζωντας μας να ξεκουνησουμε την κωλαρα μας να γυρισουμε στο κατσικοχωρι μας ,απο οπου φυγαμε την τριακονταετια 1975-2005 και ροβολησαμε τον κατηφορο προς την πρωτευουσα για να πιασουμε κονακι στην Κυψελη και στο Παγκρατι αφηνωντας γεια στα κατσικομουλαρα μας;;Μηπως μας κακοφανηκε που σταματησαν οι διορισμοι μας στο δημοσιο και πηγε στο τζαμπα το κουκι που ριξαμε στον βουλευτη Καλοχαιρετα που μας ειχε διορισει το σοι ολοκληρο;Μηπως το ταξακι που αγορασαμε πουλωντας το λιοστασι του μακαριτη του πατερα πηγε στραφι;;Προς τι ορε αδερφια τοση αυτοκριτικη πικρη και σκληρη τωρα που κοπηκανε τα δανεικα;;Προς τι ο κλαυθμος και ο οδυρμος οταν ο δρομος προς την δουλεια και την παραγωγη ειναι εδω,διπλα μας,εκει που τα αφησαμε..και κατεβηκαμε στις πολεις περιμενωντας να μας θρεψουν αλλοι ..;; ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ-ΣΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ ΜΑΣ-ΣΤΑ ΒΟΣΚΟΤΟΠΙΑ ΜΑΣ-ΣΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΑΣ.Αγροτες να καλλιεργησουν και να παραξουν κτηνοτροφοι να ταισουν τα ζωντανα και να δωσουν κρεας και γαλα,εργατες να χτισουν και να ξαναχτισουν χωρια και κωμοπολεις που ερημωσαν ,γιατροι στα κεντρα υγειας και τα νοσοκομεια της επαρχιας,Ψαραδες στα νησια μας....εγω,εσυ,αυτος...ολοι μας.

Τι δημιουργικες μειοψηφιες και πιπες μπλε...ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΕΣ ...Δουλεια ρεεεεε ,παραγωγη ρεεεεεε,μακρυα απο τραπεζες ρεεεεεεε Εμεις ειμαστε αυταρκεις και αλλοι εχουν αναγκη τα προιοντα και τον μοχθο μας .Οι καριολιδες οι Φραγκοι ,που δεν μπορουν να βγαλουν λαδι,ντοματα,καρπουζι,λεμονι,κρεμυδι,ψαρι,μανταρινι,ηλιο,γαλαζια θαλασσα,καλοκαιρι,Αιγαιο,Ακροπολη,λεβεντια,καθαρη καρδια...

Ψηλα το κεφαλι.Κλειστε την τηλεοραση και πετροβολατε οσους σας πιπιλανε τα μυαλα με μουρμουρες ηττοπαθειας ,απελπισιας και μομφης.Ειμασταν ειμαστε και θα ειμαστε περηφανοι για αυτο που ειμαστε..ΕΛΛΗΝΕΣ-ΟΧΙ ΟΥΝΟΙ-Δεν ματοκυλισαμε δυο φορες την υδρογειο για να φτιαξουμε τζιμινιερες με ανθρωπινα κοκκαλα.Ξερουμε και ξερουν οτι ξερουμε την ιστορια μας και ας προσπαθουν να μας κανουν να νοιωσουμε κατωτεροι γιατι χρωσταμε λεφτα...

Μονο λεφτα...οχι τις ψυχες μας...

Να το ρεζουμέ της υπόθεσης!

Σε ευχαριστώ που τα έγραψες αντί για μένα!

Δεν είναι μόνο που δεν σηκώνει τον κ@λο του ο έλληνας,κάνει και κριτική.Θα μπορούσε να σώσει το τομάρι του (όπως πολύ καλά ξέρει να κάνει) μέ ένα μποστάνι ντομάτες...αλλά προτιμάει να ψάχνει στα σκουπίδια όταν δεν τον βλέπουν.

Εδώ να αναφέρω κάτι

Και στα χωριά του να γυρίσει ο έλληνας δεν θα πρέπει μόνο να δουλέψει,αλλά και να σκεφτεί.

Ο πόλεμος γίνεται απο παντού και η παγκοσμιοποίηση είναι γεγονός.Όλα τα κράτη θα μπούνε κάτω απο μια διοίκηση που θα αποφασίζει και θα διατάσει.

άμα δεν μπούμε και στο τριπ να φυλάξουμε σαν κόρη οφθαλμού τα κηπευτικά ελληνικά σπόρια της γιαγιάς,τις συνταγές της θείας και τα γιατροσόφια των παλιών,θα μας φάει το μαύρο φίδι...

Ενδεικτικά αναφέρω,πως το 85% των καλλιεργούμενων σπόρων είναι πλέον μεταλλαγμένοι και μπορεί να έχουν απόδοση,αλλά δεν αναπαράγονται!δεν μπορείς δηλαδή να κρατήσεις σπόρους απο την σοδειά σου για να σπείρεις του χρόνου!! πρέπει να αγοράσεις ξανά!

Και το άλλο κουφό...ή μάλλον sticky θα έλεγα.

Το 80% της παραγωγής αλλά και των πωλήσεων των νέων σπόρων είναι....εβραικών συμφερόντων.

Μαντέψτε τώρα.... αν κάποια μέρα αποφασίσουν να κλείσουν την στρόφιγγα...τι έχει να γίνει!

Τροποποιήθηκε Ιανουάριος 23 , 2012 από τον βοσκος

[Giannis Ianos 5]

Μας παραμυθιάζουν και το δεχόμαστε.

Μας λένε πως δουλεύουμε λιγότερο από όλους τους Ευρωπαίους αλλα στις έρευνές τους (Στατιστική υπηρεσία Βρετανίας) αποδεικνύεται οτι δεν ισχύει.

Μας κατηγορούν για τις χωματερές και έχουν πυρηνικά εργοστάσια και απόβλητα μέσα σε πόλεις.

Μας κατηγορούν ότι τους χρωστάμε όταν μας δανείζουν με τοκογλυφικούς όρους.

Μας λένε ότι ζούμε με τα λεφτά τους αλλά δεν μας δίνουν τις αποζημιώσεις που μας οφείλουν για τα εγκλήματά τους σε περίοδο πολέμου.

Φταίμε. είναι σίγουρο.

Όμως η αιτία της κρίσης είμαστε εμείς? η μήπως η αφορμή της?

Το μεσαιωνικό σύστημα που προσπαθούν να επιβάλλουν ( πολιτικοοικονομικά) σε όλη την Ευρώπη, η μάλλον σε όλο τον πλανήτη ,είναι το θέμα.

Εργάτες κακοπληρωμένοι, υπερκέρδη των νέων ..αριστοκρατών- εταιρειών.

Φόροι γιατί δουλεύουμε φόροι γιατί περπατάμε, φόροι γιατί κατέχουμε.

Αυτό που δεν υπολογίζουν είναι ότι μετά τον μεσαίωνα ήλθε ο διαφωτισμός.

Μόνο που είχε γκιλοτίνες, κρεμάλες, επαναστάσεις, αίμα, δάκρυα.

Χρώσταμε λεφτά όχι τις ψυχές μας όπως πολύ σωστά είπε και ο DE JA VU

Τα λεφτά ίσως κατορθώσουμε να τα δώσουμε πίσω.

Τις ψυχές μας είμαι σίγουρος θα τις <<πουλήσουμε>> πολύ ακριβα!

[saber rider 214]

Υποδειξε μας μερικους και εμεις να τους ακολουθησουμε. Το μηλο κατω απο τη μηλια θα πεσει. Η σηψη εχει μεταδοθει και στη νεα γεννια και μαλλιστα σε μεγαλυτερο βαθμο απ' οτι στις πιο παλιες !

Σιγουρα υπάρχει η σήψη που λες στις σημερινές γενιές. Δεν είναι όμως όλοι της ίδιας πάστας. Υπάρχει φως στο αδιέξοδο...! Ελπίζω να το δούμε όσο πιο σύντομα γίνεται...

[saber rider 214]

Μας παραμυθιάζουν και το δεχόμαστε.

Μας λένε πως δουλεύουμε λιγότερο από όλους τους Ευρωπαίους αλλα στις έρευνές τους (Στατιστική υπηρεσία Βρετανίας) αποδεικνύεται οτι δεν ισχύει.

Μας κατηγορούν για τις χωματερές και έχουν πυρηνικά εργοστάσια και απόβλητα μέσα σε πόλεις.

Μας κατηγορούν ότι τους χρωστάμε όταν μας δανείζουν με τοκογλυφικούς όρους.

Μας λένε ότι ζούμε με τα λεφτά τους αλλά δεν μας δίνουν τις αποζημιώσεις που μας οφείλουν για τα εγκλήματά τους σε περίοδο πολέμου.

Φταίμε. είναι σίγουρο.

Όμως η αιτία της κρίσης είμαστε εμείς? η μήπως η αφορμή της?

Το μεσαιωνικό σύστημα που προσπαθούν να επιβάλλουν ( πολιτικοοικονομικά) σε όλη την Ευρώπη, η μάλλον σε όλο τον πλανήτη ,είναι το θέμα.

Εργάτες κακοπληρωμένοι, υπερκέρδη των νέων ..αριστοκρατών- εταιρειών.

Φόροι γιατί δουλεύουμε φόροι γιατί περπατάμε, φόροι γιατί κατέχουμε.

Αυτό που δεν υπολογίζουν είναι ότι μετά τον μεσαίωνα ήλθε ο διαφωτισμός.

Μόνο που είχε γκιλοτίνες, κρεμάλες, επαναστάσεις, αίμα, δάκρυα.

Χρώσταμε λεφτά όχι τις ψυχές μας όπως πολύ σωστά είπε και ο DE JA VU

Τα λεφτά ίσως κατορθώσουμε να τα δώσουμε πίσω.

Τις ψυχές μας είμαι σίγουρος θα τις <<πουλήσουμε>> πολύ ακριβα!

Και κανείς ποτέ, ούτε από τα ΜΜΕ ούτε από την Ε.Ε δεν έχει αναφέρει τα δισεκατομύρια ευρώ, εισφορές της Ελλάδος στην ευρωπαϊκή κοινότητα όλα αυτά τα χρόνια! Κάτι μου λέει ότι οι κρεμάλες και οι γκιλοτίνες θα έρθουν πιο σύντομα απ' ο,τι φανταζόμαστε...! Ο κόσμος είναι ήδη καζάνι που βράζει και κάποια στιγμή θα σκάσει στα μούτρα τους, εκεί που δεν το περιμένουν...

[pavlakiv 42]

Ενδιαφερον αθρο και ευγε στο φερων αυτο.

Αυτο που εχω παρατηρησει εγω υπερθεματιζοντας την ααρχη του αρθρου απο προσωπικη εμπειρια στο τομεα μου. Η βασικη αρχη οταν δημιουργηται ενα προβλημα και εμπλεκει αρκετες μονοδες, η ευκολη λυση ειναι να βοηθηθουν καποιοι και φυσικα αυτος που προσπαθει να βρει λυση, εαν οχι μονο τον εαυτο του, το σωστο αλλα δυσκολο ειναι να προσπαθησεις να βρεις τη καλυτερη πιθανη λυση που θα βοηθησει εσενα αλλα και ολους τους εμπλεκομενους το ιδιο (ουτοπικο).

Τελος το παλικαρι που μιλησε για κομπλεξισμο και ανωριμοτητα τα ειπε ολα με δυο λεξεις, ειμαι της ιδιας γνωμης

[tzoutz 3.515]

Το λιοντάρι θα επιστρατεύσει όλη του την δύναμη και την πανουργία για να κατασπαράξει το πιο αδύναμο και αργό ζώο της αγέλης.

Έτσι και οι αγορές, το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα και τα προσκείμενα συμφέροντα κατασπαράζουν την Ελλάδα αυτή την στιγμή, απλούστατα γιατί είναι το πιο εύκολο θύμα. Αυτός είναι ο νόμος της φύσης, δεν μπορούμε να τους κατηγορήσουμε που κάνουν την δουλειά τους ούτε και μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο εμείς οι Ελληνες. Μπορούμε όμως να δούμε γιατί γίναμε το ευκολότερο θύμα αυτού του σάπιου συστήματος και να αλλάξουμε όλη την δική μας σαπίλα, την οποία τουλάχιστον αντιλαμβανόμαστε όλοι, ανεξαρτήτως πολιτικής θέσης.

Το να απαξιώνουμε συλλήβδην τους Ευρωπαίους, οι οποίοι στην τελική έχουν καταφέρει πολύ περισσότερα από εμάς [ίσως όχι όμως περισσότερα από τους αρχαίους ημών προγόνους], και να θεωρούμε εαυτούς αθώα θύματα μίας οικουμενικής συνομωσίας με μόνο σκοπό την πάταξη του υπέροχου νεοελληνικού πολιτισμού, κατά την άποψη μου είναι ένα γεγονός το οποίο υποστηρίζει το όσα γράφτηκαν περί ανωριμότητας και κομπλεξισμού μας.

ΥΓ.

Το 'ανώριμος' και το 'κομπλεξικός' είναι κατά την άποψη μου κάτι το οποίο διορθώνεται. Δεν είναι δα και καμία τρομερή κατηγορία.

Αυτά τα οποία δεν διορθώνονται είναι η έλλειψη φαντασίας, η έλλειψη δημιουργικότητας, η έλλειψη ευφυίας, η έλλειψη πάθους για την ζωή. Αυτό που με γεμίζει αισιοδοξία είναι ότι και τα τέσσερα δεν μας λείπουν, το αντίθετο μάλιστα.

Τροποποιήθηκε Ιανουάριος 24 , 2012 από τον tzoutz