innova 04 7.945 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιανουάριος 15 , 2012 Χώσε πράμα ! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
tzoutz 3.515 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιανουάριος 16 , 2012 (τροποποιήθηκε) Οκ παιδάκια, το απόσπασμα που ακολουθεί είναι μεγάλο αλλά κάνετε τον κόπο να το διαβάσετε. Περιγράφει την δική του ιστορία φρίκης με τους μάστορες και την Χάρλεϊ του κάπου εκεί στα τέλη της δεκαετίας του '60 στην Αμερική και μετά εξηγεί γιατί οι περισσότεροι μάστορες είναι αυτοί που είναι..... Τώρα που το σκέφτομαι λιγάκι έχετε διαβάσει τόσα κατεβατά "το πήγα στον μάστορα και τώρα μου βαράει λίγο το δεξί από ΄κει κάτω αλλά δεν ξέρω" εδωμέσα που θα είσασταν ασυγχώρητοι να μην διαβάζατε ακόμα ένα από έναν από τους πιο διακεκριμένους φιλόσοφους του περασμένου αιώνα. Το κείμενο στις παρενθέσεις είναι δικές μου σημειώσεις προς βοήθεια σας. Βγάζω το ένα γάντι με τα δόντια μου και ακουμπάω το αλουμίνιο του καλύμματος της μηχανής. Η θερμοκρασία είναι καλή. Αρκετά ζεστή, που να μην μπορώ να αφήσω το χέρι μου για πολλή ώρα, αλλά όχι καφτή. Όλα καλά σε αυτό το σημείο. Στις αερόψυκτες μηχανές σαν και αυτή, η υπερθέρμανση μπορεί να προκαλέσει «κόλλημα» της μηχανής. Η δικιά μου το ΄χει πάθει... τρεις φορές μάλιστα. Την ελέγχω πότε πότε, όπως ελέγχεις κάποιον που κάποτε έπαθε καρδιακή προσβολή, παρόλο που μοιάζει αποθεραπευμένος. Όταν κολλάει η μηχανή, τα πιστόνια διαστέλλονται από τη μεγάλη θερμοκρασία, γίνονται πολύ μεγάλα για τα τοιχώματα του κυλίνδρου, σφηνώνουν, πολλές φορές λιώνουν, μπλοκάρουν την μηχανή και τον πίσω τροχό και την κάνουν να ντεραπάρει. Την πρώτη φορά που μου κόλλησε, τινάχτηκα από τον μπροστινό τροχό και αυτός που καθόταν πίσω μου, έπεσε απάνω μου. Στα τριάντα ξεμπλοκάρισε κι άρχισε να προχωράει, αλλά εγώ σταμάτησα στην άκρη του δρόμου και για να δω τι έφταιξε. Το μόνο που μπόρεσε να πει ο συνεπιβάτης μου, ήταν «Τι σου ΄ρθε και το ΄κανες αυτό;» Σήκωσα τους ώμους μου και τα είχα το ίδιο χαμένα μ’ αυτόν. Στεκόμουνα εκεί δίπλα στα αυτοκίνητα που πέρναγαν με ταχύτητα γύρω μας, και κοίταζα σαν χαζός. Η μηχανή ήταν τόσο ζεστή που ο αέρας γύρω της ζεματούσε. Όταν σάλιωσα το δάχτυλο μου και τ΄ακούμπησα πάνω της, τσιτσίρισε σαν καυτό σίδερο. Γυρίσαμε σπίτι όσο πιο αργά γινόταν, με την μηχανή να κάνει «σκαμπιλίσματα» [υποθέτω ατυχής μετάφραση του αγγλικού όρου piston slap που περιγράφει το χτύπημα του πιστονιού πάνω στον κύλινδρο όταν ρετάρει/σκορτσάρει ένας κινητήρας], πράγμα που σήμαινε ότι τα πιστόνια δεν χωρούσαν πια και χρειάζονταν γενική επισκευή. Πήγα την μοτοσικλέτα σε συνεργείο, γιατί δεν πίστευα ότι άξιζε τον κόπο να ασχοληθώ μόνος μου, ν΄αγοράζω ανταλλακτικά και εργαλεία και να μπλέξω με όλες αυτές τις πολύπλοκες λεπτομέρειες, αφού μπορούσα να βρω κάποιον άλλο να το κάνει για λογαριασμό μου, και σε λιγότερο χρόνο. Κάτι παρόμοιο με αυτό που πιστεύει ο Τζον. Το συνεργείο ήταν διαφορετικό απ΄αυτά που θυμόμουν. Οι μηχανικοί, που κάποτε έμοιαζαν με βετεράνου, τώρα έμοιαζαν με παιδιά. Ενα ραδιόφωνο ξεφώνιζε στη διαπασών, κι αυτοί καλαμπούριζαν μεταξύ τους, μίλαγαν και δεν μου έδιναν καμία σημασία. Όταν κάποιος από αυτόυς με πλησίασε τελικά, πριν καλά καλά ακούσει τα σκαμπιλίσματα των πιστονιών, είπε ξένοιαστα, «Α, μάλιστα, πειράκια.» [Μάλλον κακή μετάφραση του κοκκοράκια] Πειράκια; Έπρεπε από εκείνη τη στιγμή να καταλάβω τι επρόκειτο να ακολουθήσει. Δυο βδομάδες αργότερα, πλήρωσα 140 δολάρια λογαριασμό [900 δολάρια για την Αμερική του 2011], και την οδήγησα σε χαμηλές ταχύτητες μέχρι να ρονταρισθεί. Μετά από χίλια μίλια την άνοιξα. Στα εβδομηνταπέντε μίλια ξανακόλλησε κι ελευθερώθηκε πάλι στα τριάντα, όπως και την προηγούμενη φορά. Όταν τους την πήγα πίσω, με κατηγόρισαν ότι δεν την ροντάρισα σωστά, και μετά από πολλούς καβγάδες, συμφώνησαν να την κοιτάξουν. Της ξανάκαναν γενική επισκευή και την έβγαλαν στον δρόμο να την δοκιμάσουν μόνοι τους. Τους κόλλησε. Μετά την Τρίτη επισκευή δυο μήνες αργότερα, άλλαξαν τα χιτώνια των κυλίνδρων, τοποθέτησαν μεγαλύτερα κύρια ζιγκλέρ στο καρμπυρατέρ, μείωσαν τον χρονισμό του αβάνς για να μην ζεσταίνεται, και μου είπαν, «Μην την τρέχεις.» Ηταν γεμάτη γράσα και δεν έπαιρνε μπρος. Ανακάλυψα ότι δεν είχαν αποσυνδέσει τα μπουζί, τα σύνδεσα μόνος μου, την έβαλα μπρος, κι αυτή τη φορά πράγματι χτυπούσαν πειράκια. Δεν τα είχαν ρυθμίσει. Τους το υπέδειξα και ο νεαρός βγήκε με ένα κλειδί λάθος ρυθμισμένο [πιθανόν φτωχή μετάφραση του wrong gauge που θα σήμαινε λάθος μέγεθος] και γρήγορα γρήγορα γρήγορα έστριψε τα αλουμινένια καλύμματα της κεφαλής των βαλβίδων, καταστρέφοντας τα και τα δύο. «Ελπίζω να ΄χουμε κι άλλα τέτοια μέσα» είπε. Κούνησα το κεφάλι μου. Έφερε σφυρί και σκαρπέλο κι άρχισε να τα κοπανάει για να τα βγάλει. Το σκαρπέλο τρύπησε το αλουμινένιο κάλυμμα κι έβλεπα ότι κοπάναγε κατευθείαν την κεφαλή των βαλβίδων. Στο επόμενο χτύπημα του ΄φυγε το σκαρπέλο και κοπάνησε κατευθείαν την κεφαλή με το σφυρί, σπάζοντας ένα κομμάτι από το πτερύγιο ψύξης του κυλίνδρου. «Σε παρακαλώ, σταμάτα», του είπα ευγενικά νιώθοντας σαν να έβλεπα εφιάλτη. «Δώσε μου μόνο μερικά καλύμματα και θα την πάρω έτσι, όπως είναι». Έφυγα από κει μέσα σαν να με κυνηγούσαν, με πειράκια να χτυπάνε, κοπανημένα καλύμματα να κρέμονται, μες στα γράσσα, και καθώς οδηγούσα ένιωσα έναν άσχημο κραδασμό, μόλις πέρναγα τα είκοσι. Στην στροφή ανακάλυψα ότι δύο από τις τέσσερις βίδες και τα μπουλόνια που τις στερέωναν έλειπαν, και από τη τρίτη έλειπε το παξιμάδι. Ολόκληρη η μηχανή κρεμόταν από μία και μοναδική βίδα. Έλειπε ακόμα και η βίδα του τεντωτήρα της αλυσίδας κίνησης του εκκεντροφόρου, οπότε δεν υπήρχε ελπίδα να ρυθμιστούν τα πειράκια. Εφιάλτης. Η σκέψη του Τζον, που παραδίδει την BMW του στα χέρια τέτοιων ανθρώπων, είναι κάτι που δεν το έχω συζητήσει ποτέ μαζί του. Ίσως κάποτε θα ‘πρεπε. [Ο Τζον είναι ο ‘ρομαντικός’ φίλος με τον οποίον συνταξιδεύουν διασχίζοντας την Αμερική και ο οποίος αρνείται πεισματικά να ασχοληθεί με οτιδήποτε τεχνολογικού χαρακτήρα αφορά την BMW του, ακόμα και με το πόσο τσοκ χρειάζεται για να πάρει μπρος.] Λίγες εβδομάδες αργότερα ανακάλυψα την αιτία που την έκανε να κολλάει. Ήταν μία μικρή περόνη των πενήντα δραχμών στο κύκλωμα λαδιού που είχε κοπεί κι εμπόδιζε το λάδι να φτάσει μέχρι την κεφαλή στις μεγάλες ταχύτητες..... Η ερώτηση «γιατί» γυρίζει και ξαναγυρίζει μέσα στο μυαλό μου κι έχει γίνει ο κύριος λόγος που θέλω να δώσω αυτό το Τσοτόκουα. [Ομιλ ία με ηθικοπλαστικό, ψυχαγωγικό αλλά και φιλοσοφικό σκοπό] Γιατί την κατακρεούργησαν έτσι; Αυτοί δεν ήταν άνθρωποι που δραπετεύουν από τηντεχνολογία. Ήταν οι ίδιοι τεχνολόγοι. Κάθονταν να κάνουν μία δουλειά και την έκαναν σαν χιμπατζήδες. Δεν είχαν τίποτα το προσωπικό μαζί μου. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να έχουν. Και πάσχιζα να ξαναγυρίσω με την φαντασία μου σε αυτό το συνεργείο, αυτό το εφιαλτικό μέρος, για να θυμηθώ κάτι που θα μπορούσε να είναι η αιτία. Το ραδιόφωνο θα μπορούσε να είναι κάποιο κλειδί στην υπόθεση. Δεν μπορείς να σκέφτεσαι αυτό που κάνεις και ταυτόχρονα ν’ ακούς ραδιόφωνο. Ίσως δεν βλεπουνε την δουλειά τους σαν κάτι που χρειάζεται ιδιαίτερη σκέψη αλλά σαν κάτι που το μόνο που απαιτεί είναι να στρίβεις κατσαβίδια. Αν μπορείς να στρίβεις τα κατσαβίσια σου ακούγοντας ραδιόφωνο, τα πράγματα είναι πιο ευχάριστα. Η βιασύνη μπορεί να είναι ένα άλλο κλειδί. Κάνανε τις τσαπατσουλιές τους με τέτοιο τρόπο που δεν βλέπανε ότι είναι τσαπατσουλιές. Βγάζεις περισσότερα λεφτά έτσι και δεν σε νοιάζει αν τελικά σπαταλάς περισσότερο χρόνο ή τα κάνεις θάλασσα. Αλλά το μεγαλύτερο κλειδί ήταν η έκφραση τους. Είναι δύσκολο να εξηγήσω τι εννοώ. Άνετη, φιλική, καλοπροαίρετη – και χωρίς εμπλοκή. Ήταν σαν θεατές. Σου ΄διναν την αίσθηση ότι μπήκαν εκεί μέσα τυχαία και κάποιος τους έβαλε στο χέρι ένα γαλλικό κλειδί. Δεν υπήρχε ταύτιση με την δουλειά. Δεν έλεγε κανείς τους μέσα του «είμαι μηχανικός». Στις πέντε το απόγευμα, ή όποτε έληγε το ωράριο τους, «το κόβουν λάσπη», και μέχρι την άλλη μέρα δεν σπαταλάνε ούτε μία σκέψη για την δουλειά τους. Στην πραγματικότητα δεν σπαταλούσαν ούτε μία σκέψη, ούτε την ώρα που δούλευαν. Με τον τρόπο τους κατάφεραν αυτό που καταφέρνουν ο Τζον με την Σίλβια. Συμβιώνουν με την τεχνολογία χωρίς να ‘χουν καμία σχέση μαζί της. Όχι μόνο αυτοί οι μηχανικοί δεν βρήκαν την σπασμένη περόνη, αλλά και αυτός που την είχε σπάσει ήταν σίγουρα μηχανικός τοποθετώντας το πλαϊνό κάλυμμα λανθασμένα. Θυμάμαι ότι ο προηγούμενος ιδιοκτήτης μου είχε πει ότι ο μηχανικός του τον πληροφόρησε ότι το κάλυμμα έμπαινε με δυσκολία. Γι’ αυτό δεν έμπαινε. Το βιβλιαράκι με τις οδηγίες προειδοποιούσε σχετικά μ’ αυτό, αλλά όπως και οι άλλοι, βιαζόταν υπερβολικά να το προσέξει ή δεν τον ένοιαζε. Τροποποιήθηκε Ιανουάριος 16 , 2012 από τον tzoutz Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Torakusu Yamaha 9.120 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιανουάριος 16 , 2012 http://www.amazon.co.uk/s/ref=nb_sb_noss?url=search-alias%3Daps&field-keywords=Zen+and+the+Art+of+Motorcycle+Maintenance&x=0&y=0 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Mi_ka 2.388 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιανουάριος 16 , 2012 Συμπαθητικό βιβλίο, ειδικά αν το διαβάσεις λίγο μετά το τέλος της εφηβείας καθώς ξεκαθαρίζει κάποιοα πράματα για το πως να ψαρεύεις ότι αξίζει για εσένα μέσα στον ορυμαγδό που αποτελεί ο κόσμος καθώς μεγαλώνεις. ΑΛΛΑ κάθε φορά που διαβάζω ένα "Μεγάλο Αμερικάνικο Μυθιστόρημα" (όχι ότι είμαι βιβλιοφάγος), μα κάθε φορά μένω μ@λ@κ@ς από το πόσο εντυπωσιάζονται οι όβερ δε ποντ φίλτατοι από έννοιες και αξίες που εμείς του παλαιού κόσμου τις έχουμε μέσα στην καθημερινότητα του πολιτισμού μας. "Ώπα ρε παιδιά, πως κάνετε έτσι γι'αυτό? Δεν το ξέρατε δηλαδής?" θα ήθελα να τους ρωτήσω όλους μαζί με τη μία... (ποιο είναι το αυτό δεν το λέω για να μη τη χαλάσω σε όσους θέλουν να το διαβάσουν). Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
John The Son 295 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Μάρτιος 10 , 2012 http://img823.imageshack.us/img823/4720/zen3k.jpg' alt='zen3k.jpg'> Uploaded with ImageShack.us Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
tzoutz 3.515 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούνιος 14 , 2012 Άιντε, παραθέτω ένα απόσπασμα από το βιβλίο το οποίο φαίνεται να είναι αρκετά επίκαιρο.... Αυτές οι συσχετιζόμενες δομήσεις, αποτελούν ένα γένος που το όνομα του είναι σύστημα και τα είδη αυτού του γένους τα αποτελούν η ιεράρχηση του περιεχομένου και η δομή της αιτίας. Η μοτοσυκλέτα είναι ένα σύστημα. Ένα αληθινό σύστημα. Το να ονομάζουμε κάποιους διοικητικούς και κατεστημένους θεσμούς σαν το "συστημα", είναι σωστό και αυτοί οι οργανισμοί έχουν βασισθεί πάνω στους ίδιους συσχετισμούς εννοιών όπως η μοτοσυκλέτα. Συντηρούνται από δομικές σχέσεις ακόμα και όταν έχουν χάσει κάθε άλλο νόημα και σκοπό. Υπάρχουν άνθρωποι που πηγαίνουν σ΄ένα εργοστάσιο και εκτελούν μία εντελώς κενή από νόημα εργασία από τις οκτώ μέχρι τις πέντε χωρίς να την αμφισβητούν γιατί η δόμηση απαιτεί να γίνεται αυτό έτσι. Δεν υπάρχει κάποιος "κακός" στην υπόθεση, που τους θέλει να ζουν ζωές χωρίς νόημα, απλώς η δόμηση, το σύστημα, το απαιτεί και κανείς δεν είναι πρόθυμος να αναλάβει το τρομερό έργο της αλλαγής του συστήματος, μόνο και μόνο επειδή δεν έχει νόημα. Αλλά το να γκρεμίσεις ένα εργοστάσιο ή να επαναστατήσεις ενάντια σε μία κυβέρνηση, ή να αποφεύγεις να επισκευάζεις μία μοτοσυκλέτα επειδή είναι ένα σύστημα, είναι σαν να χτυπάς τα αποτελέσματα και όχι τις ατίες. Κι όσο χτυπά κανείς τα αποτελέσματα, δεν μπορεί να υπάρχει αλλαγή. Το πραγματικό σύστημα, το αληθινό σύστημα είναι το σημερινό οικοδόμημα της ίδιας της συστηματικής σκέψης, του ίδιου του ορθολογισμού. Αν γκρεμιστεί ένα εργοστάσιο αλλά η λογική που το δημιούργησε μένει όρθια, τότε αυτή η λογική απλώς θα δημιουργήσει ένα άλλο εργοστάσιο. Αν μια επανάσταση ρίξει μία κυβέρνηση του συστήματος, αλλά οι διαδικασίες σκέψης τους συστήματος παραμένουν αναλοίωτες, αυτές οι διαδικασίες θα επαναληφθούν και στην κυβέρνηση που θα διαδεχθεί αυτή που έπεσε. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Avatar 148 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούνιος 14 , 2012 Το βιβλίο το διάβασα πρόσφατα στα αγγλικά. Όπως λέει και ο ίδιος ο Pirsig στην εισαγωγή, το βιβλίο έχει ελάχιστα κοινά και με το Ζεν,αλλα και με την τέχνη συντήρησης μοτοσυκλέτας. Πατάει λίγο εκεί,αλλα περισσότερο τη συντήρηση την χρησημοποιεί σε παραδείγματα. Το βιβλίο είναι στημένο σαν μυθιστόρημα και περιέχει αρκετά τέτοια στοιχεία,αλλα στην ουσία είναι ένα βιβλίο φιλοσοφίας,μια "γέφυρα" ανάμεσα στον ανατολικό και στον δυτικό τρόπο σκέψης. Κάποιος γνωστός μου το χαρακτήρησε ως εισαγωγή στην ανατολίτικη φιλοσοφία,και δεν έπεσε και πολύ μακριά. Πολύ καιρό είχα να διαβάσω βιβλίο που με έβαλε σε σκέψεις με τέτοιο τρόπο για τον κόσμο γύρω μου. Ελαφρύ δεν το λές ,και μου πήρε κάμποσο καιρό να το διαβάσω,όχι όμως επειδή ήταν βαρετό. Προτείνεται ανεπιφύλακτα σε άπαντες. Και εάν κατέχετε τα αγγλικά αρκετά καλά,σας προτείνω να το διαβάσετε σε αυτή τη γλώσσα,γιατί στη μετάφραση χάνονται πολλά. 1 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
damianos07 72 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούλιος 3 , 2012 Το βιβλίο, έπεσε στα χέρια μου με αρκετά "περιέργο" τρόπο. Σε βιβλιοπωλείο της Σεούλ, σε αγγλικό section, φίλος αποφάσησε να μου το κάνει επιτόπου δώρο, και ενω είχα καιρό να διαβάσω οτιδίποτε, όχι μονο με άγγιξε αλλα μου άνοιξε την όρεξη και για περισότερο διάβασμα πάνω σε βιβλία ψυχολογίας-φιλοσοφίας και ψυχανάλυσης. Δεν ξέρω πως ειναι στα Ελληνικά, αλλά θα ήθελα να το κάνω δώρο σε κάποιους φίλους που δυστηχώς δεν μιλούνε καλά την αγγλική. Με προβλημάτισε βαθιά για το "Quality" και για το πως βλέπουμε τους διπολικούς-ψυχασθενείς ανθρώπους. Αυτό που με έκανε να παγώσω ήταν το τελευταίο κεφάλαιο που γράφτηκε μεταγενέστερα και αναφέρει τον γιό του και την ιστοριά του. *ΥΓ. Πάνω στην τρέλα και στην ψυχασθένεια θα ήθελα να κάνω παραπομπή σε βιβλιογραφεία που αναφέρει το πως στο Βυζάντιο αντιμετοπιζόταν ως νόσος και όχι ως δαιμονισμός και στην πυρά όπως στην μεταγενέστερη εποχή στον Ευρωπαϊκό χώρο, όποιος ενδιαφέρεται ας ψάξει, έχει ενδιαφέρων. 1 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
midnek 585 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούλιος 3 , 2012 Και εάν κατέχετε τα αγγλικά αρκετά καλά,σας προτείνω να το διαβάσετε σε αυτή τη γλώσσα,γιατί στη μετάφραση χάνονται πολλά. Το αγόρασα πρόσφατα και δεν έχω διαβάσει πολύ -καμιά 20αριά σελίδες- αλλά ρε πστ μου φαίνεται με την μία οτι όντως στην μετάφραση χάνει και αρκετά μάλιστα... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Avatar 148 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούλιος 3 , 2012 Που να δεις πιο μετα που μπαίνει πιο βαθιά... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
lord_dimos 107 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούλιος 3 , 2012 υπέροχο βιβλίο παρ'όλα αυτα.ειναι απο αυτα που θελει διάβασμα ενίοτε,για να ανακαλύπτεις νεα πραγματα Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
