Για να μην ξεχναμε οτι πανω απ'ολα μετραει ο οδηγος

[vasilator 20]

Λέω να πω και εγώ τη γνώμη μου...αγόρασα μηχανή το καλοκαίρι, ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Όνειρο γιατί μία μηχανή σε κάνει ένα με το ταξίδι σου. Κάθε εκατοστό που διαγράφει ο τροχός εσύ θα το ζεις ως εμπειρία. Νόμιζα πως ο κόσμος των "μηχανόβιων" θα ήταν διαφορετικός. Πως θα μας ένωνε αυτή η εμπειρία γιατί μόνο εμείς που την ζούμε θα μπορούσαμε τη μοιραστούμε.

Αντί γι'αυτά βλέπω μια τάση για αυτοεπιβεβαίωση μέσα από τα μηχανήματα που έχει ο καθένας και το κατά πόσο καλύτερος οδηγός είναι από τον άλλο. Δεν διέπομαι από χριστιανικές τάσεις αδελφοσύνης (το αντίθετο μάλιστα), ούτε θέλω να το παίξω John lennon σε δύο ρόδες. Μου είχε στείλει ο αδερφός μου ,ως καλωσόρισμα στον κόσμο των δύο τροχών, ένα κείμενο και θα ήθελα να το μοιραστώ και μαζί σας:

Από τον Tom Ruttan

Γύρος Καναδά - Απρίλιος 2002

Το κάθισμα του συνεπιβάτη της μοτοσυκλέτας ήταν τόσο ψηλό ώστε μπορούσα να βλέπω ίσα ίσα πάνω από τους ώμους του πατέρα μου. Αυτή η σέλα, ήταν ο θρόνος μου! Ο μπαμπάς μου και εγώ έχουμε ταξιδέψει πολλές φορές από δευτερεύοντες δρόμους και πάντα ψάχναμε να βρούμε έναν που δεν έχουμε ξαναπεράσει. Ταξιδεύαμε σε αυτούς τους δρόμους ακριβώς για να δούμε πού πήγαιναν. Ποτέ με βιασύνη. Απλά να ήμαστε το βράδυ σπίτι για το δείπνο.

Θυμάμαι μια περιπλάνηση με τον πατέρα μου σε έναν τέτοιο δευτερεύοντα δρόμο, καθισμένος πάνω στο θρόνο μου βλέποντας τα δέντρα να περνάνε και να ακούω το μοτέρ από κάτω μας που γουργούριζε σαν μια ευτυχισμένη τεράστια γάτα. Μια μοτοσυκλέτα ερχόταν πάνω από την κορυφή του λόφου προς το μέρος μας και καθώς περνούσε ο πατέρας μου σήκωσε το χέρι που ήταν από την μεριά του συμπλέκτη και τον χαιρέτησε. Ο άλλος μοτοσυκλετιστής ανταπέδωσε με τον ίδιο φιλικό τρόπο.

Χτύπησα τον ώμο του πατέρα μου, που το είχαμε ως σινιάλο όταν ήθελα να του πω κάτι. Γύρισε ελαφρώς το κεφάλι του προς το πλάι, ίσα για να μπορέσει να με ακούσει έχοντας πάντα τα μάτια του στο δρόμο.

Φώναξα, "Τον ξέρουμε αυτόν?"

»« Τι? "φώναξε.

«Τον χαιρέτησες. Ποιος ήταν αυτός?

«Δεν ξέρω. Απλά ένας άλλος τύπος σε μια μοτοσυκλέτα. Γι 'αυτό τον χαιρέτησα."

"Γιατί?"

"Έτσι κάνουν όλοι. Είναι σημαντικό."

Αργότερα, όταν είχαμε σταματήσει για παγωτό σοκολάτα, ρώτησα γιατί ήταν σημαντικό να χαιρετάς άλλους μοτοσυκλετιστές. Ο πατέρας μου προσπάθησε να εξηγήσει πώς ο χαιρετισμός δείχνει την συντροφικότητα και την αμοιβαία κατανόηση του πόσο ωραίο είναι να οδηγείς μια μοτοσικλέτα. Έψαχνε να βρει τις κατάλληλες λέξεις για να περιγράψει πώς όλοι σχεδόν οι μοτοσυκλετιστές παλεύουν καθημερινά με τα ίδια πράγματα όπως το κρύο, η βροχή, η ζέστη, τους οδηγούς αυτοκινήτων οι οποίοι δεν τους βλέπουν. Αλλά παρόλα αυτά η οδήγηση της μοτοσυκλέτας τους παραμένει μια σχεδόν αγνή απόλαυση.

Ήμουν νέος τότε και δεν είμαι σίγουρος ότι κατάλαβα πραγματικά τι προσπάθησε να μου μεταδώσει, αλλά ήταν μια αρχή. Κατόπιν, πάντα χαιρετούσαμε μαζί με τον πατέρα μου, όταν βλέπαμε άλλους μοτοσυκλετιστές.

Θυμάμαι ένα κρύο πρωινό του Οκτώβρη, όταν τα σύννεφα ήταν βαριά και σκοτεινά δίνοντάς μας μια ακόμα ένδειξη ότι ο χειμώνας έρχεται καβάλα στον ορίζοντα. Ο πατέρας μου και εγώ ήμασταν ζεστοί μέσα στο αυτοκίνητό μας καθώς κατευθυνόμασταν προς το σπίτι ενός φίλου. Λίγο πριν φτάσουμε εκεί, είδαμε μια μοτοσικλέτα σταθμευμένη στην άκρη του δρόμου. Περνώντας μπροστά από τη μοτοσυκλέτα, είδαμε τον αναβάτη να περπατάει μέσα σε μία τάφρο με ψηλά χόρτα, και έδειχνε ότι κρύωνε. Εμείς σταματήσαμε πιο πάνω και πήγαμε με τα πόδια εκεί που βρισκόταν η μοτοσυκλέτα.

Ρώτησα τον μπαμπά, "Ποιος είναι αυτός?"

«Δεν ξέρω», απάντησε. "Αλλά φαίνεται να έχει χάσει κάτι. Ίσως να μπορούμε να τον βοηθήσουμε."

Αφήσαμε το αυτοκίνητο και περπατήσαμε μέσα στα ψηλά χόρτα της τάφρου μέχρι τον μοτοσυκλετιστή. Είπε ότι είχε χάσει το ένα γάντι του. Οι τρεις μας περάσαμε κάποιο χρονικό διάστημα ψάχνοντας στην τάφρο για το γάντι, αλλά τα μόνα που βρήκαμε ήταν δύο άδεια κουτιά και ένα πλαστικό μπουκάλι νερό.

Ο πατέρας μου γύρισε και τράβηξε πίσω προς το αυτοκίνητό μας και τον ακολούθησα. Άνοιξε το πορτ-μπαγκάζ και έριξε τα κουτιά και το μπουκάλι του νερού σε ένα μικρό κουτί σκουπιδιών. Ψάχνοντας ανάμεσα σε διάφορα πράγματα, μεταξύ διαφόρων εργαλείων, δοχείων λαδιών και ενός δοχείου υγρού καθαριστικού για παρμπρίζ, βρήκε ένα παλιό τσαλακωμένο ζευγάρι καφέ δερμάτινα γάντια. Ο μπαμπάς μου τα τράβηξε έξω και μου τα έδωσε να τα κρατήσω. Συνέχισε να ψάχνει ώσπου βρήκε ένα παλιό κατάλογο. Κατάλαβα γιατί ο μπαμπάς μου είχε δώσει τα γάντια. Όμως δεν είχα ιδέα τι επρόκειτο να κάνει με τον κατάλογο. Γυρίσαμε πάλι πίσω στο μοτοσυκλετιστή που βάδιζε ακόμη μες την τάφρο ψάχνοντας.

Ο μπαμπάς μου είπε, "Αυτά τα γάντια είναι για σένα. Κι εγώ του έδωσα τον κατάλογο επίσης."

«Ευχαριστώ», απάντησε. Το εκτιμώ πραγματικά αυτό που κάνετε. "Έψαξε στην τσέπη του και έβγαλε ένα φθαρμένο μαύρο πορτοφόλι.

«Επιτρέψτε μου να σας δώσω κάποια χρήματα για τα γάντια», είπε καθώς έβγαλε κάποια χαρτονομίσματα έξω.

"Όχι ευχαριστώ," απάντησε ο μπαμπάς μου στον μοτοσυκλετιστή. «Είναι παλιά και δεν αξίζουν τίποτα έτσι κι αλλιώς."

Ο μοτοσυκλετιστής χαμογέλασε. "Ευχαριστώ πολύ." Έβαλε τα παλιά γάντια και κατέβασε το φερμουάρ στο μπουφάν του. Τότε πρόσεξα ότι ο πατέρας μου έβαλε τον κατάλογο μέσα από το μπουφάν του. Το κεντράρισε ψηλά στο στήθος του. Θυμάμαι πως μόνο τότε κατάλαβα επιτέλους γιατί ο πατέρας μου είχε δώσει τον κατάλογο στον μοτοσυκλετιστή. Θα τον κρατούσε λίγο πιο ζεστό ο κατάλογος. Αφού του ευχηθήκαμε να είναι καλά, ο πατέρας μου και 'γω γυρίσαμε στο αυτοκίνητό μας, αφήνοντας τον μοτοσυκλετιστή να ζεσταίνει την μοτοσυκλέτα του.

Δύο εβδομάδες αργότερα, ο μοτοσυκλετιστής ήρθε στο σπίτι μας και επέστρεψε τα γάντια του πατέρα μου. Είχε βρεί τη διεύθυνση μας από τον κατάλογο. Δεν μπορούσα να πιστέψω πως ο πατέρας μου θα σταματούσε να βοηθήσει έναν ξένο δίνοντας του μάλιστα ένα ζευγάρι γάντια, και κατόπιν ο ξένος θα ψάξει να βρει που μένει αυτός που του τα έδωσε ώστε να του τα επιστρέψει! Ήταν πράξεις συνηθισμένες μεταξύ των μοτοσυκλετιστών. Για μένα, ήταν ακόμα ένα "λεπτό" μάθημα.

Ήταν άνοιξη του επόμενου έτους όταν ήμουν πάνω στη σέλα του συνεπιβάτη...στον θρόνο μου δηλαδή... βλέποντας τα χωράφια να περνάνε, όταν είδα δύο μοτοσυκλέτες να έρχονται προς εμάς. Δεδομένου πια ότι γνώριζα από το παρελθόν τι έπρεπε να κάνουμε, εγώ και ο πατέρας μου τους χαιρετήσαμε, αλλά αυτοί, φορώντας γυαλιά ηλίου κράτησαν το κεφάλι τους στην ευθεία αγνοώντας μας. Θυμάμαι ότι λογικά πρέπει να μας είχαν δει που τους χαιρετούσαμε επειδή η κίνηση των χεριών μας ήταν χαρακτηριστική! Γιατί αυτοί δεν μας χαιρέτησαν? Νόμιζα ότι όλοι οι μοτοσυκλετιστές χαιρετούν ο ένας τον άλλον!

Χτύπησα τον πατέρα μου στον ώμο του και φώναξα, "Πως και δεν μας χαιρέτησαν αυτοί?"

"Δεν ξέρω. Μερικές φορές δεν το κάνουν."

Θυμάμαι που προβληματίστηκα πολύ. Γιατί κάποιος να μην σου ανταποδώσει τον χαιρετισμό σου?

Αργότερα εκείνο το καλοκαίρι που έφτασα τα 12, έμαθα πώς να οδηγώ ένα μηχανάκι με συμπλέκτη. Πέρασα πολλά απογεύματα δίπλα στο σπίτι μας, κλωτσώντας και κλωτσώντας την μανιβέλα για να πάρει μπροστά του πατέρα μου η BSA του '55. Όταν επιτέλους έπαιρνε μπροστά, συγκέντρωνα την προσοχή μου στο πως θα αφήσω σιγά σιγά τον συμπλέκτη δίνοντας ακριβώς όσο γκάζι χρειαζόταν για να ξεκινήσω ομαλά. Τις περισσότερες φορές δεν το κατάφερνα και η μοτοσυκλέτα σκορτσάριζε ενώ εγώ προσπαθούσα να κρατήσω το μπροστινό τροχό στην ευθεία και να θυμηθώ να ανεβάσω τα πόδια μου επάνω. Λίγα μέτρα πιο πέρα μου έσβηνε κι άρχιζα πάλι τις κλωτσιές για να πάρει μπροστά.

Δύο χρόνια αργότερα, ο μεγαλύτερος αδερφός μου άρχισε να κάνει αγώνες ταχύτητας και εγώ έγινα ένας "αρουραίος" της πίστας. Είχαμε περάσει πολλά Σαββατοκύριακα με το να περιφερόμαστε σε διάφορες πίστες στο Οντάριο στο Harewood, στο Mosport και στη Shannonville. Αυτά ήταν τα πρώτα χρόνια της κυριαρχίας των πράσινων δίχρονων τρικύλινδρων 750 κυβικών Kawasaki, της Yvon Duhamel και το μεράκι του Steve Baker.

Στη συνέχεια όμως, άρχισα να έχω κι άλλα ενδιαφέροντα εκτός από την πίστα. Πήρα την άδεια οδήγησης για την μοτοσικλέτα μου και άρχισα να περιφέρομαι στους δευτερεύοντες δρόμους μόνος μου πια. Έπιανα τον εαυτό μου να σταματάει κάθε φορά όταν έβλεπα μοτοσυκλετιστή σταματημένο στην άκρη του δρόμου μήπως χρειάζεται βοήθεια. Επίσης συνέχιζα να χαιρετάω κάθε μοτοσυκλετιστή που έβλεπα στο δρόμο.

Παρόλα αυτά ακόμα ήμουν μπερδεμένος στο θέμα γιατί γιατί κάποιοι αναβάτες δεν ανταπέδιδαν τον χαιρετισμό σου. Μου άφηνε πάντα ένα αίσθημα απόρριψης όταν συναντιόμασταν κι εγώ του κουνούσα το χέρι, αλλά αυτός το κρατούσε στην θέση του.

Άρχισα να απευθύνομαι στους φίλους μου για τον χαιρετισμό. Μίλησα με ανθρώπους που γνώρισα σε εκδηλώσεις μοτοσυκλέτας, ζητώντας τις απόψεις τους. Οι περισσότεροι από τους αναβάτες μου είπαν ότι χαιρετούσαν τους άλλους μοτοσικλετιστές κάνοντας τη φιλική "χειραψία" κουνώντας το χέρι στον αέρα.

Συνάντησα κάποιους αναβάτες, όμως, οι οποίοι μου είπαν ότι δεν χαιρετούσαν άλλους αναβάτες επειδή θεωρούσαν ότι ήταν διαφορετικοί. Θεωρούσαν ότι αυτοί ήταν «μια άλλη φυλή" .Ένας τύπος που δεν χαιρετούσε μου είπε ότι το είδος των μοτοσυκλετιστών σαν κι αυτόν ήταν να είναι σκληροί, ανεξάρτητοι, και ότι δεν χρειάζονται τη βοήθεια κανενός, ακόμα κι αν οδηγεί μοτοσυκλέτα.

Υποπτεύομαι πως υπάρχουν ορισμένοι άνθρωποι οι οποίοι αγόρασαν μια μοτοσυκλέτα γιατί ήθελαν να "αγοράσουν" την εικόνα του σκληρού, του ανεξάρτητου, του "δεν είμαι σαν τους άλλους", αλλά δεν πίστεψα ότι αυτό ήταν το χαρακτηριστικό γνώρισμα των περισσότερων αναβατών!

Οι άνθρωποι αγοράζουν μοτοσυκλέτα για διαφορετικούς λόγους. Μερικοί αρχίζουν με την μία να σου λένε τι κάνει η μοτοσυκλέτα τους, πόσο πλήρωσαν για να την αναβαθμίσουν, ή πόσο γρήγορα την οδηγούν. Το brand name της κάθε φίρμας είναι πολύ σημαντικό γι' αυτούς και ειδικά σε εκείνους που έχουν Harley, ή Ford, ή Sony, ή Nike ή οτιδήποτε άλλο. Μερικοί άνθρωποι θέλουν να αγοράσουν μια εικόνα προσπαθώντας να αγοράσουν ταυτόχρονα την αντίληψη των άλλων ατόμων γι' αυτούς. Αλλά δεν μπορούν να το κάνουν. Ελπίζουν ότι μπορούν, αλλά δεν μπορούν.

Υπάρχει επίσης μια ομάδα ανθρώπων που οδηγούν μοτοσυκλέτα, που πραγματικά είναι μια «άλλη φυλή» Τους αρέσει να μαστορεύουν μόνοι τις μοτοσυκλέτες τους, τόσο μηχανικά όσο και εμφανισιακά. Θέλουν να βάζουν πάνω στη μοτοσυκλέτα, την δική τους πινελιά, ώστε να παίρνει εντελώς έναν προσωπικό τόνο και να μην μοιάζει με άλλη.

Δεν τους νοιάζει τι σκέφτονται οι άλλοι άνθρωποι. Δεν τους νοιάζει να μάθουν πόσο πλήρωσες για τη μοτοσυκλέτα σου ή πόσο γρήγορα μπορεί να πάει. Η μοτοσυκλέτα γι' αυτούς σημαίνει περισσότερα πράγματα από οτιδήποτε άλλο. Οδηγούν μόνο γι' αυτούς και για κανέναν άλλον. Δεν τους ενδιαφέρει να ξέρουν οι άλλοι ότι έχουν μοτοσυκλέτα. Δεν μπορούν να βρουν λόγια για να περιγράψουν τι σημαίνει να οδηγείς μοτοσυκλέτα, αλλά αυτοί το ξέρουν πολύ καλά. Δεν μπορούν να βρουν λόγια να εξηγήσουν τι σημαίνει να αισθάνεσαι την ομαλή επιτάχυνση και τη δύναμη από κάτω σου. Αλλά αυτοί την καταλαβαίνουν.

Αυτοί είναι οι μοτοσυκλετιστές που παρκάρουν την μοτοσυκλέτα τους και αρχίζουν να απομακρύνονται. Μετά σταματούν, γυρίζουν και κοιτάζουν πίσω. Βλέπουν κάτι όταν κοιτάζουν τις μοτοσυκλέτες τους, που άλλοι δεν μπορούν να δουν. Κάτι πιο σύνθετο, κάτι που είναι σχεδόν μυστικό, κάτι που το διαισθάνονται και δεν είναι γνωστό. Βλέπουν το πάθος τους. Βλέπουν σε εκείνες ένα μέρος του εαυτού τους.

Αυτοί είναι οι αναβάτες που κατανοούν γιατί πρέπει να χαιρετάς τους άλλους μοτοσυκλετιστές. Που απολαμβάνουν τον χαιρετισμό γιατί συμβολίζει τη σύνδεση μεταξύ των μοτοσυκλετιστών. Κι όταν σε δουν με τη μοτοσυκλέτα σου στην άκρη του δρόμου, θα σταματήσουν να σε βοηθήσουν. Αλλά και να μην μπορούν να το κάνουν, θα σταματήσουν μόνο για να ρωτήσουν το όνομά σου. Καταλαβαίνουν ότι αντιμετωπίζεις κι εσύ τα ίδια κάθε φορά που παίρνεις την μοτοσυκλέτα σου για μια βόλτα ή ένα ταξίδι. Ξέρουν ότι έρχεσαι αντιμέτωπος με τον οδηγό του αυτοκινήτου που δεν σε βλέπει, τον οδηγό που θα σε χτυπήσει από πίσω, τις λακκούβες που σε περιμένουν κρυμμένες πίσω από τη στροφή, την βροχή, το κρύο!

Έχω ιδρώσει και έχω παγώσει για περισσότερα από 40 χρόνια πάνω σε μοτοσυκλέτα. Οι περισσότεροι από τους αναβάτες που συναντιόμουν όλα αυτά τα χρόνια, με χαιρετούσαν. Μ 'αρέσει όταν βλέπω έναν νεώτερο αναβάτη με έναν "πύραυλο" ανάμεσα στα πόδια του που ουρλιάζει, να περνάει και να με χαιρετάει! Νέοι αναβάτες που μεταφέρουν στην επόμενη γενιά τις παραδόσεις.

Κι εγώ θα συνεχίσω τις προσπάθειές μου για να φέρω τον έναν μοτοσυκλετιστή πιο κοντά στον άλλον χαιρετώντας τους με ανυψωμένο το αριστερό μου χέρι. Και αν δεν μου ανταποδώσουν τον χαιρετισμό όταν θα τους περνάω, θα τους χαμογελάω λίγο περισσότερο ακόμα. Γιατί μπορεί να κάνουν λίγο λάθος σχετικά με το ποια είναι ακριβώς η "ξεχωριστή φυλή"

Τροποποιήθηκε Οκτώβριος 6 , 2011 από τον vasilator

[vagelis- 3.122]

vasilator......... το κειμενο σου ειναι ολα τα λεφτα αψογος,συνχαρητήρια!!!!!!!!!! +1.........

Τροποποιήθηκε Οκτώβριος 7 , 2011 από τον vagelis-

[magic-mike 109]

το θεμα εγινε μπουρδελο..οταν το ανεβασα δεν περιμενα με την καμια οτι θα κατεληγε ετσι..και ολα αυτα επειδη ενα on-off πατησε μερικα ss κατι που αποτι φαινεται για πολλους ειναι αδιανοητο...

ετσι γινεται τις περισοτερες φορες,πολλοι ανθρωποι και πολλες διαφορετικες γνωμες..αλλα απο τους τσακωμους μετα γινονται οι καλυτερες φιλιες...γιαυτο ελατε να σκοτωθουμαι

[ALX™ 3.016]

Μου είχε στείλει ο αδερφός μου ,ως καλωσόρισμα στον κόσμο των δύο τροχών, ένα κείμενο και θα ήθελα να το μοιραστώ και μαζί σας:

Από τον Tom Ruttan

Γύρος Καναδά - Απρίλιος 2002

Ωραίος ο αδερφός!!!, και μάλλον στο mybike το βρήκε το κείμενο. Ήταν στα Αγγλικά όταν το είχα βρει εγώ και το μετάφρασα. :)

Στο μόνο που δεν συμφωνώ πια με το κείμενο, είναι ότι είμαστε μια ξεχωριστή φυλή. Ήμασταν μια ξεχωριστή φυλή. Από τότε που ο ΙΧής άφησε το αυτοκίνητο για να κάνει οικονομία χρημάτων και χρόνου αγοράζοντας μοτοσυκλέτα, η φυλή "μπασταρδεύτηκε" (αυτό δεν το λέω με κακό τρόπο) Εννοώ πως πολλοί πια, μπήκαν στο χώρο της μοτοσυκλέτας...ας το πούμε από ανάγκη κι όχι γιατί την γούσταραν.

Κάποιοι βέβαια, κατάλαβαν ΤΙ έχαναν τόσα χρόνια που δεν είχαν καβαλήσει, κι έγιναν πιο φανατικοί και από τους πιο φανατικούς. Οι περισσότεροι όμως, δεν είναι έτσι. Οι περισσότεροι είναι από αυτούς που με τα πρωτοβρόχια, θα την κλείσουν μέσα και θα μπουν στο αγαπημένο τους αυτοκίνητο μέχρι τον Μάιο.

(Γι' αυτό βλέπουμε και το φαινόμενο του χαιρετισμού που ήταν must μεταξύ των μοτοσυκλετιστών να χάνεται πια. Απλά αυτοί δεν το ξέρουν. Αυτοί αναβοσβήνουν τα φώτα μόνο για να ειδοποιήσουν για μπλόκο όπως κάνουν με τα αυτοκίνητά τους! :lol: )

[Παναγιώτης Κ. 10.057]

Απλά χαλαρώστε και απολαύστε....όταν βρείτε τέτοιους δρόμους .... http://www.youtube.com/user/BKingAndy#p/u/35/ff3Etpube2E

Γιατί μας γ@μ@ς πρωινιάτικα, μου λες;

[ironMANos® 1.794]

Υπάρχει επίσης μια ομάδα ανθρώπων που οδηγούν μοτοσυκλέτα, που πραγματικά είναι μια «άλλη φυλή» Τους αρέσει να μαστορεύουν μόνοι τις μοτοσυκλέτες τους, τόσο μηχανικά όσο και εμφανισιακά. Θέλουν να βάζουν πάνω στη μοτοσυκλέτα, την δική τους πινελιά, ώστε να παίρνει εντελώς έναν προσωπικό τόνο και να μην μοιάζει με άλλη.

Δεν τους νοιάζει τι σκέφτονται οι άλλοι άνθρωποι. Δεν τους νοιάζει να μάθουν πόσο πλήρωσες για τη μοτοσυκλέτα σου ή πόσο γρήγορα μπορεί να πάει. Η μοτοσυκλέτα γι' αυτούς σημαίνει περισσότερα πράγματα από οτιδήποτε άλλο. Οδηγούν μόνο γι' αυτούς και για κανέναν άλλον. Δεν τους ενδιαφέρει να ξέρουν οι άλλοι ότι έχουν μοτοσυκλέτα. Δεν μπορούν να βρουν λόγια για να περιγράψουν τι σημαίνει να οδηγείς μοτοσυκλέτα, αλλά αυτοί το ξέρουν πολύ καλά. Δεν μπορούν να βρουν λόγια να εξηγήσουν τι σημαίνει να αισθάνεσαι την ομαλή επιτάχυνση και τη δύναμη από κάτω σου. Αλλά αυτοί την καταλαβαίνουν.

[ALX™ 3.016]

Ενταξει το παλικαρι με το SV εχει καταπληκτικο στησιμο σωματος. Εχει πολυ καλο ρυθμο και μεγαλη σταθεροτητα μεσα στη στροφη. Επισης στις αριστερες στροφες ειναι ενα κλικ καλυτερος απο τις δεξιες. Ωραιος ο τυπας και υπεροχη και η διαδρομη που κανανε με πολλες μοτοσυκλετες να συντροφευουν.

Ωραία διαδρομή, ωραία άσφαλτος (μας καύλωσε πρωινιάτικα :D ) αλλά άθελά του ο gympowas έδωσε ένα στοιχείο με αυτό το βίντεο που έχει να κάνει με το θέμα μας και που ίσως δεν προσέξατε.

Ο τύπος με το SV μπαίνει πολύ ωραία στις στροφές, και σχεδόν ξύνει γόνατα!!! Και το παλικάρι με την κάμερα και το BKing τον ακολουθεί με σταθερή απόσταση χωρίς να δείχνει ότι ζορίζεται. (και με το BKing κιόλας, που δεν είναι "ειδικό" μηχανάκι για στροφιλίκια όπως λένε μερικοί εδώ μέσα )

[icelover 2.484]

Γιατί μας γ@μ@ς πρωινιάτικα, μου λες;

Mας ''εφτιαξε'' θα ελεγα,παρα μας γ@μησε.Απολαυση,εστω και απο την οθονη....

[vasilator 20]

Ωραίος ο αδερφός!!!, και μάλλον στο mybike το βρήκε το κείμενο. Ήταν στα Αγγλικά όταν το είχα βρει εγώ και το μετάφρασα. :)

Στο μόνο που δεν συμφωνώ πια με το κείμενο, είναι ότι είμαστε μια ξεχωριστή φυλή. Ήμασταν μια ξεχωριστή φυλή. Από τότε που ο ΙΧής άφησε το αυτοκίνητο για να κάνει οικονομία χρημάτων και χρόνου αγοράζοντας μοτοσυκλέτα, η φυλή "μπασταρδεύτηκε" (αυτό δεν το λέω με κακό τρόπο) Εννοώ πως πολλοί πια, μπήκαν στο χώρο της μοτοσυκλέτας...ας το πούμε από ανάγκη κι όχι γιατί την γούσταραν.

Κάποιοι βέβαια, κατάλαβαν ΤΙ έχαναν τόσα χρόνια που δεν είχαν καβαλήσει, κι έγιναν πιο φανατικοί και από τους πιο φανατικούς. Οι περισσότεροι όμως, δεν είναι έτσι. Οι περισσότεροι είναι από αυτούς που με τα πρωτοβρόχια, θα την κλείσουν μέσα και θα μπουν στο αγαπημένο τους αυτοκίνητο μέχρι τον Μάιο.

(Γι' αυτό βλέπουμε και το φαινόμενο του χαιρετισμού που ήταν must μεταξύ των μοτοσυκλετιστών να χάνεται πια. Απλά αυτοί δεν το ξέρουν. Αυτοί αναβοσβήνουν τα φώτα μόνο για να ειδοποιήσουν για μπλόκο όπως κάνουν με τα αυτοκίνητά τους! :lol: )

Τα συγχαρητήρια μου φίλε ΑLX τότε, το κείμενο είναι εξαιρετικό, γι'αυτό άλλωστε το παρέθεσα.

Σχετικά μ'αυτό που λες ισχύει και συμφωνώ και εγώ. Αλλά και ο ίδιος ο συγγραφέας αναφέρει αυτό το σύμπτωμα, όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό, αλλά λέει γι'αυτούς που δεν χαιρετούν. Αυτή η αλληλεγγύη δυστυχώς έχει εκλείψει. Και γι'αυτό διαβάζοντας τις διάφορες απαντήσεις σ'αυτό το θέμα, θεώρησα πως αυτοί που λένε για το ποιος την έχει μεγαλύτερη (τη μηχανή και όχι μόνο) είναι αυτοί που δεν σηκώνουν το χέρι ή δεν "παίζουν" τα φώτα, όταν συναντιούνται στο δρόμο. Νομίζω εκεί είναι και το ζουμί σ'αυτό το κείμενο.Πως παρά τις αντιξοότητες θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, όσοι είμαστε όσοι και αν μείνουμε. Να θεωρούμε σύντροφο και συνοδοιπόρο τον "τυχαίο" που θα βλέπουμε στον δρόμο να δοκιμάζει και να βιώνει τις δύο ρόδες. Άρα δεν έχει σημασία αν έχει "μολυνθεί" το θέμα. Είναι και αυτό άλλη μία αντιξοότητα που πρέπει να υπερβούμε.

Σταματήστε λοιπόν με το ποιος έχει την "καλύτερη μηχανή" ή ποιος είναι "ο καλύτερος οδηγός"...και εγώ καμιά φορά θα δω με τον φίλο μου που έχουμε πάει βόλτα,ποιος μπαίνει καλύτερα στη στροφή,ποιανού η μηχανή ανοίγει καλύτερα στην ευθεία αλλά πάντα με ένα χαμόγελο, και όταν κάτσουμε θα πειράζει ο ένας τον άλλο , όπως όμως πειράζονται οι φίλοι μεταξύ τους. Είναι ζόρικα εκεί έξω για μας, ας μη το θυμόμαστε πως όλοι στην ουσία βιώνουμε και μοιραζόμαστε το ίδιο πράγμα, μόνο στα χειρότερα. Φιλικά.

[ALX™ 3.016]

Σωστός... αλλά ξέρεις και κάτι άλλο. Εγώ έχω διαπιστώσει ότι αυτού του είδους οι "κόντρες", για κάποιο περίεργο λόγο, μένουν πάντα μέσα στο φόρουμ και δεν βγαίνει ποτέ στη βόλτα που θα συναντηθούμε κάποια στιγμή. Εκεί περνάμε ωραία, πειραζόμαστε και δεν υπάρχει το κλίμα που δημιουργείται μέσα σε ένα τόπικ.

Είναι λοιπόν κάτι, που εμένα προσωπικά μου λέει πως επειδή δεν έχουμε τίποτα καλύτερο να κάνουμε εκείνη την στιγμή, αναλωνόμαστε σε κουβέντες που ίσως ποτέ δεν θα λέγαμε όταν βρισκόμασταν σε μια βόλτα. Ακόμα κι αν ειπωθεί κάτι, θα είναι με την μορφή καλοπροαίρετου πειράγματος.

Μια εξήγηση μπορώ να δώσω γι' αυτό.

Στο δρόμο θέλοντας και μη, διαπιστώνουμε ιδίοις όμμασι πως οδηγάει ποιος, οπότε δεν υπάρχουν περιθώρια αμφισβήτησης μετά.

Εγώ για παράδειγμα, άκουγα παλιότερα το Multijohn να λέει πειραχτικά, θα σας μελανιάσω τα κόκαλα, θα σας δείξω θα σας κάνω θα σας ράνω :D κι έλεγα μέσα μου, "τώρα τα λέει αυτά γιατί το ξέρει ότι το 'χει, ή κάνει απλώς πλάκα"? Έτσι λοιπόν, περίμενα την ημέρα που θα συναντηθούμε στο δρόμο. Αυτό συνέβη πριν μερικά χρόνια και πραγματικά, είπα ότι το κουλάδι, :P το 'χει το θέμα. Τι να του πεις μετά μέσα στο φόρουμ? Ότι είναι κουλός? :lol:

Επίσης με τον Θάνο. Μου έλεγε θα σε σκίσω, θα σε πατήσω, κι όταν βγήκαμε βόλτα, τον περίμενα μέχρι να τελειώσει το τσιγάρο που είχα προλάβει να στρίψω και να καπνίσω Μέχρι και τα σκούτερ τον πατάγανε το παλιοκουλάδι

(πλάκα κάνω φυσικά γιατί άμα το δει το ποστ θα με )

[makisp 1.735]

Καλά εμείς οι Έλληνες από τρόπους, είμαστε υπόδειγμα. Σιγά μην σε χαιρετίσουν και στον δρόμο. Αν σηκώσει κανείς το χέρι μάλλον για μούντζα θα είναι. Γι αυτό μου έκανε πολύ εντύπωση όταν οδήγησα μοτο στο εξωτερικό και ειδικά στην Γαλλία. Μόλις είχα μπει Γαλλία λοιπόν, με προσπερνάει μια μοτοσυκλέτα και βλέπω τον αναβάτη της να βγάζει το δεξί πόδι από τον μαρσπιέ και να το τεντώνει προς τα έξω και πίσω. Θα οδηγάει πολύ ώρα και θα πιάστηκε σκέφτομαι. Μετά από λίγο με περνάει και άλλος και επαναλαμβάνεται η κίνηση. Τι διάολο σκέφτομαι, έχουν πρόβλημα με τις αρθρώσεις τους οι Γάλλοι ή κάτι παίζει? Οι αναβάτες των μοτο που ταξίδευαν στο αντίθετο ρεύμα μου κάνανε με το χέρι το σήμα της νίκης (δείκτης,μεσαίο ανοικτά προς τα κάτω). Μετά από λίγο το έπιασα ότι και οι μεν και οι δε, με χαιρετούσανε. Πολύ ωραίο συναίσθημα ειδικά αφού ταξίδευα μόνος οπότε ένιωθα και λιγότερο μοναξιά και ένα αίσθημα φιλοξενίας. Άρχισα να χαιρετάω και εγώ λοιπόν και ήτανε και διασκεδαστικό. Κάποια στιγμή είμουνα χαμένος σε κάποιον επαρχιακό και έχω σταματήσει έχω βγάλει τον χάρτη και ψάχνομαι που είμαι. Περνούσε λοιπόν ένα r6 στο αντίθετο ρεύμα με βλέπει, σταματάει, αναστροφή και έρχεται. Δεν ήξερε γκρι αγγλικά ο Γάλλος, εγώ γκρι Γαλλικά οπότε του είπα που ήθελα να πάω και μου κάνει σήμα ακολούθα με. Με οδήγησε κανά 5αρι χιλιόμετρα για να με βγάλει στον δρόμο που έψαχνα, τον ευχαρίστησα και χωρίσαμε. Αυτή είναι μοτοσυκλετιστική Αλληλεγγύη.

[Ravendark 6.393]

Και το παλικάρι με την κάμερα και το BKing τον ακολουθεί με σταθερή απόσταση χωρίς να δείχνει ότι ζορίζεται. (και με το BKing κιόλας, που δεν είναι "ειδικό" μηχανάκι για στροφιλίκια όπως λένε μερικοί εδώ μέσα )

Σιγά το στροφιλίκι ρε ψηλέ για να ζοριστεί το B-king!

[AFTER 613]

Σιγά το στροφιλίκι ρε ψηλέ για να ζοριστεί το B-king!

Αυτο που ηθελε να πει ο ALX ειναι οτι αυτος που φαινεται οτι το ''κατεχει'', παει γρηγορα και φαινεται λες και κανει το πιο φυσιολογικο πραγμα στον κοσμο

Αυτο γινεται γιατι π.χ. ο τυπος με το SV παει στο 95% των δυνατοτητων του(του οδηγου), ενω ο τυπος με το b-king, π.χ. στο 70%

[zoo 1.586]

Απλά χαλαρώστε και απολαύστε....όταν βρείτε τέτοιους δρόμους .... http://www.youtube.com/user/BKingAndy#p/u/35/ff3Etpube2E

Μη βάζεις τέτοια χωρίς προειδοποίηση βρε Χρήστο!....

[teharada 4]

Ωραία διαδρομή, ωραία άσφαλτος (μας καύλωσε πρωινιάτικα :D ) αλλά άθελά του ο gympowas έδωσε ένα στοιχείο με αυτό το βίντεο που έχει να κάνει με το θέμα μας και που ίσως δεν προσέξατε.

Ο τύπος με το SV μπαίνει πολύ ωραία στις στροφές, και σχεδόν ξύνει γόνατα!!! Και το παλικάρι με την κάμερα και το BKing τον ακολουθεί με σταθερή απόσταση χωρίς να δείχνει ότι ζορίζεται. (και με το BKing κιόλας, που δεν είναι "ειδικό" μηχανάκι για στροφιλίκια όπως λένε μερικοί εδώ μέσα )

Γαμάει το βιντεάκι! Ο τύπος με το SV δεν ξύνει "σχεδόν", ξύνει κανονικά! Ο τύπος με το BKing πάει φέτες! Όλα αυτά, σε Γερμανικό (ή Αυστριακό;) ορεινό επαρχιακό με πρόσφυση επιπέδου Σερρών... Θλίψη, για μας...Κακά τα ψέμματα (που γράφει και ο Στρατισίνο), αν δεν έχεις τυφλή εμπιστοσύνη στην πρόσφυση δεν πάς αεροπορία σε δημόσιο δρόμο μίας λωρίδας με μπαρριέρες εκατέρωθεν.

Παρατήρηση: Είδες πόσοι "κρυόκωλοι" Γερμανοί ανεβοκατέβαιναν, την εξαίσια διαδρομή, "σφαίρα"; Κρυόκωλοι φράγκοι ρε παιδί μου...

Τροποποιήθηκε Οκτώβριος 8 , 2011 από τον teharada

[Torakusu Yamaha 9.120]

Σορρυ για το οφφ τοπικ αλλα φιλε Te(tsua)Harada τι επικο dreambike εχεις!!!! Απειρα respect!!! :worthy: :worthy: :worthy:

Τελος οφ τοπικ και να με συμπαθατε αλλα παθαινω κατι με τις παλιες εκκλιπουσες ιταλιδες...

[spider0 7]

Και πάνω που ήμουν έτοιμος να γράψω ότι με αογοήτευσε το σύνολο του φόρουμ, μου βάλατε κάτι κειμενάκια και με τουμπάρατε - συγκινήσατε πάλι...

Πειραιώτης είμαι και εγώ.... αλλά με ευαισθησίες, αξίες και όχι τόσο μάγκας θα έλεγα...

[Toni Shark 1.300]

+1000

[makisp 1.735]

VFR750 MOD 95

Άμα το έχεις τελικά. Πως πάει έτσι το άτομο:worshippy: