Μενιδιάτης 518 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιανουάριος 4 , 2011 Μπράβο μπαρμπα-Γιάννη, ωραία συλλογή. Εχω κι εγώ καμιά 200αριά δισκάκια κι ένα καλό εργαλείο που τα «ξεσκονίζει» πότε-πότε... Καλά ηχεία ποτέ δεν αξιωθηκα να αγοράσω... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
karellen 11.557 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιανουάριος 4 , 2011 Και το καμάρι μου! Και τι καμάρι ε; Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Μενιδιάτης 518 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιανουάριος 4 , 2011 Πως συντηρείτε τους δίσκους σας; Νερό και σαπούνι; ή κάτι άλλο; Για να δούμε... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Stomu Yamashta 71 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιανουάριος 4 , 2011 (τροποποιήθηκε) Καταπληκτικό θέμα,μπράβο! Μεγάλωσα με πολύ μουσική,τόσο ο πατέρας μου,όσο και η-συγχωρεμένη-η μητέρα μου έβαζαν πάντα μουσική στο σπίτι αλλά και στο αυτοκίνητο.Θυμάμαι καλά τις τεράστιες 8άρες κασσέτες,που έβαζε στο ανάλογο κασσετόφωνο του αυτοκινήτου,κάπου στα μέσα της δεκαετίας του '70.Τρελαινόμουν,θυμάμαι,για ένα Ιταλικό τραγούδι,που λεγόταν αν δεν κάνω λάθος La Bambola!..Τι κομματάρα!! Ξεκίνησα από μικρός να αγοράζω δίσκους και έχω σήμερα γύρω στα 600 βινύλια.Ροκ και ποπ.Τα περισσότερα ξένα αλλά και κάποια Ελληνικά. Ενισχυτής ένας Denon,80 rms και πικ-απ ένα Dual CS 505 3,με ortofon κεφαλή.Κάποτε,μετά από συμβουλή φίλου ηλεκτρονικού του έβαλα μια καλή Grado,αλλά ποτέ δεν ταίριαξε με το λεπτεπίλεπτο βραχίονα του Dual!Βρήκα έναν μερακλή και γνώστη άνθρωπο στον Πειραιά και μου έβαλε μία Ortofon κεφαλή και ο ήχος ήταν απίστευτος!Βοηθάνε και τα αρκετά καλά ηχεία που έχω (B.I.C. usa). Έχω αγοράσει και ένα καλό Pioneer cd-recorder και γράφω cd από τα βινύλια για να μπορώ να ακούω μουσική στο αυτοκίνητο!Να γιατί λατρεύω (και) τα αυτοκίνητα : είναι απίστευτη φάση βραδυνό ταξίδι με καλή,επιλεγμένη μουσική να παίζει..!Απίστευτη,λέμε. Εδώ και 2 μήνες,το πλατό του Dual δεν ξεκινάει,μάλλον στέγνωσαν οι ιμάντες,είχα καιρό να το δουλέψω και την πάτησα.Θα το παώ για σέρβις αλλά θέλω να πάρω και ένα κλασσικό MK3..! Τροποποιήθηκε Ιανουάριος 4 , 2011 από τον Stomu Yamashta Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
salcon 13 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιανουάριος 4 , 2011 (τροποποιήθηκε) Σταυρο ( Barchman ) παντα χαιρομαι να σε διαβαζω και να σε ακουω :) O προβολεας κοντευει να καψει λαμπα ρεεεε Ειναι ωραιο να γυρνας πισω που και που ,αν διαθετεις και ενα "μεσο" να σε βαλει ακομα πιο βαθια ακομα καλυτερα. Δε ξερω αν βρισκω "καταφυγιο",ισως.Αλλα νιωθω ωραια συναμα. Πολλα πραγματα του τοτε, τα βλεπουμε και τα ακουμε πολυ διαφορετικα σημερα,οπως λες και εσυ. Στεκομαι σε αυτο που εγραψες,,,,τη συνολική απόλαυση που λαμβάνεις.....αλλα δε το σχολιαζω παραπανω γιατι απλα,αυτο προσπαθω να κερδισω. Παντως ειναι κριμα να πεταμε στα σκουπιδια ή να τα καταργουμε χαρην της τεχνολογιας.Ο μονοι λογοι για να γινει αυτο, ειναι η τεμπελια που μας πιανει και η ευκολια χρησης.Πραγματα που επηρεαζουν και μενα και ολους. Καθως φυσικα και το κερδος και η χασουρα των εταιριων. Τα ειπες σωστα σε αυτο το θεμα. Δυστυχως δε με παιρνει για αναβαθμισεις και πορευομαι ως εχω.Ολα αυτα που προτεινες τα εχω στο νου μου.Μακαρι καποια στιγμη.Αυτο που θα κανω σιγουρα ειναι το θεμα της κεφαλης οπου και ψαχνω για λυσεις σε αναλογα φορουμ.Τα ηχεια, τα πιο μεγαλα ,που εχω εινα τα Jamo d135.Οχι κορυφαια αλλα πολυ ικανοποιητικα.Τωρα παιζουν τα μικρα KEF coda7se που τα ειχα για περιφεριακα. Το βιβλιο θα παω να το παρω σιγουρα. Οσο αφορα το μπομπινοφωνο.Εδω και αν παιζουν αναμνησεις και ακουσματα.Ειναι φυσικα και πανεμορφα. Οπως λεει ο Σταυρος ( Stomu Yamashta) που γραφανε σε κασετες, στην οικογενεια γραφανε σε μπομπινες ( μετα πηραμε αυτοκινητο χαχαχχαα).Ολα αυτα χαθηκανε ομως. To ποσό, για παλια μηχανηματα δεν ειναι μεγαλο και πολλα δουλευουν καλα μεχρι και σημερα,αρκει να τα βρεις.Εχει και εξω κατι περιπτωσεις.Δε βιαζομαι σε αυτο το θεμα. Σταυρο (Stomu) ειδα το τραγουδι των a ha που εβαλες.Πωπω τρελα η γυναικα μου μαυτους χαχαχαχα.Φυσικα υπαρχουν και οι δισκοι. Το ιδιο προβλημα εχω και εγω με το πικαπ και περιμενω οταν το φτιαξει τι θα μου πει και ποσο θα με αρμεξει :D Τους δισκους παντα τους καθαριζω με τα ειδικα υγρα που υπαρχουν,Δε χρειαστηκε ποτε να τους βαλω στην μπανιερα. Ενας δισκος μονο που ειχε αρκετη βρωμα επανω του, τον εκανα και αυτον με το υγρο και καθαρισε.Αν εχει σκονη ο δισκος τον περναω μια με το βουρτσακι και μια με λιγο υγρο και τον βαζω να παιξει. Deep Purple δεν εχω ουτε ενα δισκο γιαααα να ψαχνομαι λιγο. Καλα οι δισκοι των ROCK-METAL παντα με τραβουσαν και χαζευα τα εξωφυλλα.Δεν μου αρεσουν ομως να τους ακουω :D Τροποποιήθηκε Ιανουάριος 4 , 2011 από τον salcon Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
asterixx 61 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιανουάριος 4 , 2011 Για κάποιο ανεξήγητο λόγο, το "παλιό....παλαιό" , ασκεί μια ιδιαίτερη γοητεία στους ανθρώπους. Ειδικά σ αυτούς που η έννοια "μνήμες" ή ο φόβος απώλειας των μνημών επιδρά έντονα. Γεννημένος την εποχή των πρώτων ραδιοπικάπ επίπλων, αναπόφευκτα πέρασα την εφηβεία μέσα απο το βινύλιο. Με την ευκαιρία ν αναφέρω ότι το LP "GO" του Stomu Yamashta ήταν το αγαπημένο μου. Συνεργασία με τον ντράμερ των Σαντάνα Micke Sreeves και τον Steve Winwood κλπ κλπ κλ. Έχω καμιά 1700 πάνω κάτω βινύλια. Όμως δεν είμαι τακτικός. Δηλαδή η μουσική ήταν τρόπος ζωής για μένα και όχι θρησκεία (υπερβολική περιποίηση των δίσκων κλπ). Έτσι ένα 10% δεν είναι σε καλή κατάσταση και θέλει "βιολογικό καθαρισμό...¨ Όταν βγήκαν τα CD (Το πρώτο μου ήταν της ανατρεπτικής τότε Tracy Chapman), ενθουσιάστηκα με την ποιότητα του ήχου. Δεν θέλω ν ακούσω υπερβολές ότι και καλά τα βινύλια έβγαζαν καλύτερο ήχο κλπ. Απο τα ίδια master tapes προέρχονται και τα CD. Εϊναι το ίδιο που λέγανε και για τους "λαμπάτους" ενισχυτές σε σχέση μ αυτούς των τρανζίστορ και πάει λέγοντας. Αντικειμενικά και ψυχρά λογικά τα συχνόμετρα λένε την αλήθεια . Επίσης απαιτούν τα CD μικρότερο χώρο αποθήκευσης και θεωρητικά είναι αθάνατα., Απλά με την έλευση των CD ήρθε μαζί και η έλευση της φτήνιας. Και κατακλυστήκαμε από ΠΟΛΥ υλικό σε ρυθμό που δεν μπορούσαμε να απορροφήσουμε. Τώρα αντί να περιμένεις τον δίσκο, σε περίμενε αυτός. Το 1990, ξεκληρίζοντας ένα μικρό μερίδιο κληρονομιάς κάποιας θείας που μου άφησε κάτι, με μια κίνηση αντικατέστησα τα 500 πιο αγαπημένα μου LP με τα αντίστοιχα CD. Αργότερα βέβαια ο ρυθμός αντικατάστασης έπεσε δραματικά. Για να φτάσω στο σημερινό επίπεδο των 2500 CD original και καμιά 1000αριά CD as grey matter. Για μένα το CD παρέχει πάμπολλες ευκολίες και το ριπαρισμένο CD (mp3) ακόμα περισσότερες. Έχω ψηφιοποιήσει τα πάντα, σε 3 Mybook της Western Digital. Μόλις αγοράσω ένα CD αμέσως σχεδόν το κάνω και mp3. Εκεί χρησιμοποιώ το Tag & Rename πρόγραμμα για να τακτοποιήσω τα tags των τραγουδιών και μετά διαχειρίζομαι το όλο υλικό απο το πρόγραμμα OrangeCD suite. Μου προξενεί ικανοποίηση να δίνω την λέξη "Rainy night.... " και να μου βρίσκει όλες τις εκτελέσεις του Rainy night in Georgia, η επίσης με ικανοποιεί να του δώσω την λέξη Gothic Rock και να μου ξεσκαρτάρει σε λίστα όλα τα τραγούδια των Death can Dance. Πολλές φορές ακούω ένα τραγούδι και 30 φορές απο 30 διαφορετικούς εκτελεστές. (Ο μεγαλύτερος αριθμός νομίζω πως είναι στο Aranjuez.). Έτσι συγκρίνω τις εκτελέσεις μεταξύ τους, πράγμα που σε αναλογική μορφή μουσικής, ΔΕΝ θα μπορούσα ΠΟΤΕ να το κάνω. Τα βινύλια μου βέβαια παραμένουν στην δική τους θέση, δεν τα πειράζει κανείς, δεν πωλούνται δεν χαρίζονται.. :) Αλλά είναι απλά μνήμες. ..... όπως ένα παλιό αυτοκίνητο..... σου θυμίζει τόσα μα τόσα πολλά, αλλά ακόμα και να κινείται, δεν πας μαζί του βόλτα. Ένας άλλος λόγος είναι ότι η μουσική + δίσκοι αποτελεί για όλους μας λίγο η πολύ (μερικές φορές στους πιο νέους και καθόλου), ένα κομμάτι της εφηβικής μας ζωής. Μιας περιόδου με συνεχείς αμφισβητήσεις και καθημερινές επαναστάσεις. Έτσι, μέσα από τα βινύλια, θαυμάζουμε το παρελθόν μας (προσωπικό) και όχι τον ήχο. Γιατί όπως και να το κάνουμε, ΑΛΛΙΩΣ ακούγεται το πιατίνι στην εισαγωγή του Child in Time (ειδικά στο made in Japan) απο CD, και αλλιώς απο βινύλιο (υπερέχει σαφέστατα το CD). Είναι ωραίο όμως που υπήρξαν. Μέσα από τα βινύλια μεγάλωσε και η ¨γραφιστική τέχνη¨. Αλλά από το τότε μας χωρίζουν πολλά χρόνια (αριθμητικά) και άπειρα χρόνια (τεχνολογικά). Είναι το παρελθόν μας, και γι αυτό το αγαπάμε..... Πάντως μπράβο που ανοίχτηκε η συζήτηση αυτή..... :-) Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Αιγαιοπλόος 1.661 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιανουάριος 18 , 2011 Εμένα που μου έχει - εδώ και πολλά χρόνια - σπάσει η βελόνα του πικ απ (ένα Philips), πού λέτε να κοιτάξω για να βρω άλλη; Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Μενιδιάτης 518 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιανουάριος 18 , 2011 Αν ήσουν Αθήνα θα σε έστελνα στην Κολοκοτρώνη (περιοχή Συντάγματος), αλλά τώρα... μάλλον πρέπει να ψαχτείς στο ίντερνετ Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
