GkS 900 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 Ο GkS …..έκανε Boom!...., ή αλλιώς, όπως λέει και ο ανιψιός μου “ο θείος έκανε Boom με την μηχανή!” Ναι λοιπόν, την έφαγα τελικά και επανήλθα. Το ρητό που λέει ότι “Οι Μοτοσικλετιστές χωρίζονται σε 2 κατηγορίες, αυτοί που έπεσαν και αυτοί που ΘΑ πέσουν”, έχει μια πολύ καλή βάση, βεβαίως θα έπρεπε να προσθέσουμε εδώ πως αυτοί που έπεσαν, δεν σημαίνει πως δεν θα ξαναπέσουν... Έτσι, αποφάσισα να σας διηγηθώ ένα κομμάτι από την τελευταία μου (όχι για πάντα, προς Θεού!) βόλτα, η οποία ξεκίνησε μια ομορφιά και κατέληξε, για εμένα, με δυνατούς πόνους στο κρεβάτι και μια εγχείρηση στον αριστερό αστράγαλο. Φυσικά, πριν ξεκινήσω, θα πρέπει να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου σε όσα παιδιά μου στάθηκαν σε αυτήν την ιστορία, έμμεσα ή άμεσα, σε όσους ενδιαφέρθηκαν και έγραψαν για εμένα μέσω του φόρουμ, καθώς και στους γιατρούς/νοσοκόμους του νοσοκομείου της Άμφισσας, που με παρέλαβαν, μου φέρθηκαν και με συμβούλεψαν με τον καλλίτερο δυνατό τρόπο. Τι φταίει καταρχήν.....συνήθως η ανθρώπινη συμπεριφορά τείνει να αναζητά πάντα κάπου αλλού να ρίξει το φταίξιμο, είτε γιατί έτσι αποφεύγουμε να μας κακοχαρακτηρισουν, είτε γιατί νοιώθουμε καλλίτερα με τον εαυτό μας...συνήθως επίσης, αυτή η συμπεριφορά δεν είναι κάτι που κάνουμε συνειδητά αλλά ασυνείδητα. Στην δική μου περίπτωση είχα πολύ χρόνο για να σκεφτώ τι πήγε στραβά και τι όχι, τι έφταιξε και τι όχι, αλλά τελικώς μετά από κάθε σκέψη καταλήγω στο ίδιο συμπέρασμα, πως κύριος φταίχτης ήμουν εγώ και κανένας άλλος! Γενικώς είμαι ήπιος οδηγός και μπορώ να πω πως πάντα οδηγούσα ήρεμα και ομαλά, χωρίς ξεσπάσματα και πολλές ανοησίες. Αυτό μέχρι τον τελευταίο καιρό, όπου πολλές φορές “έπιασα” τον εαυτό μου να ξεπερνά κάποια όρια, όρια όχι της μοτοσικλέτας μου αλλά δικά μου. Τώρα, να ήταν κατάλοιπα συσσωρευμένου άγχους, πολλή πίεση στην δουλειά και γενικά προσωπική ζωή μηδέν, δεν ξέρω. Παρ'όλα αυτά δεν κατάφερα να πείσω τον εαυτό μου πως αυτά ήταν σημάδια μιας επερχόμενης πτώσης, που θα μου στοίχιζε περισσότερο ψυχικά και σωματικά παρά υλικά. Κυριακή πρωί λοιπόν, ξεκινήσαμε για Γαλαξίδι. Η παρέα καλή, η διαδρομή ωραία, θα ήταν άδικο να πω πως δεν το ευχαριστήθηκα, τουλάχιστο ως εκεί που μου συνέβη το ατύχημα, ναι πράγματι ως εκεί όλα κυλούσαν πολύ ωραία. Είναι κάποιες στιγμές όμως που, φαντάζομαι, τυχαίνουν σε όλους, όπου λες “κοίτα να δεις, πραγματικά με τραβούσε ο διάολος!”. Έτσι αποφασίζω το σημείο που είναι φρεσκοστρωμένη η άσφαλτος, λίγο πριν την Ιτέα, αφού το κατέβηκα να το ανέβω άλλη μια φορά....ενημερώνω τα παιδιά που ήταν μπροστά μου και επιτόπου μεταβολή και ανάβαση. Εδώ πρέπει να ανοίξω μια παρένθεση για να σας ενημερώσω για το πρώτο λάθος μου, που όπως εξελίχθηκε ήταν και το πιο σημαντικό. Λάθος 1° Για πρώτη φορά έκανα χρήση μιας ζελατίνας τύπου (smoked) η οποία εφαρμόζεται στο εσωτερικό, στην ήδη υπάρχουσα του κράνους. Συνήθως οδηγούσα με τα γυαλιά ηλίου μέσα στο κράνος. Το πρόβλημα αυτής της ζελατίνας είναι πως δεν καλύπτει το 100% του πεδίου οράσεως, με αποτέλεσμα όταν υπάρχει δυνατός ήλιος μπροστά και σε συγκεκριμένο ύψος, να αντανακλά-καθρεπτίζει στο εσωτερικό του οπτικού μου πεδίου το πρόσωπό μου, πράγμα που την συγκεκριμένη ημέρα δεν είχα υποπτευθεί, μιας και καθ'ολη σχεδόν την διαδρομή ο ήλιος βρισκόταν στις πλάτες μας. Στην συγκεκριμένη στροφή λοιπόν, όλα ήταν στην σωστή θέση, μιας και ουσιαστικά άλλαξα κατεύθυνση, όπως καταλαβαίνετε, έτσι ώστε να τυφλωθώ στιγμιαία, με επακόλουθο να χάσω εντελώς την γραμμή εισόδου μου στην στροφή, παρ'ότι δεν πήγαινα πολύ γρήγορα, δεν θυμάμαι να ξεπέρασα τα 40-45.Λάθος 2° Μην βλέποντας πλέον που πηγαίνω, καρυδώνω τα φρένα. Αποτέλεσμα η μηχανή να σηκωθεί εντελώς πλέον και να έχω πορεία που θα με έβγαζε εντελώς έξω. Τελευταία στιγμή, αντιλαμβάνομαι το περίπου 1 μέτρο τσιμεντένιο τοιχίο που ντε και καλά είναι εκεί για να προστατέψει τυχόν πτώση στον γκρεμό, να πλησιάζει απειλητικά. Προσπαθώ επί τόπου να προκαλέσω ολίσθηση του πίσω τροχού (δεν έχω ABS) έτσι ώστε να μην φάω τον τοίχο μετωπικά και απογειωθώ στον γκρεμό, μιας και το τοιχίο αυτό στο κάτω μέρος ήταν κοίλο...μια τεχνική που σε άλλες περιπτώσεις μου έχει βγει σωτήρια. Η πολύ φρέσκια άσφαλτος όμως επιβράδυνε αυτή τη διαδικασία, με αποτέλεσμα ο μπροστά τροχός να καβαλήσει έως ένα σημείο το τοιχίο, η μηχανή να βρεθεί κάθετα στον δρόμο και εγώ να απογειωθώ από επάνω της, κάτι σαν το γνωστό σε όλους high side, υπό άλλες συνθήκες φυσικά. Αφού βρέθηκα στο έδαφος, θυμάμαι το πρώτο πράγμα να χτυπάει ήταν οι αγκώνες μου, που χάρη στα προστατευτικά της στολής μου δεν κατάλαβαν μία (χάρη αυτής της αυθόρμητης κίνησης που μου είναι απομεινάρι από τις εποχές που ασχολιόμουν με πολεμικές τέχνες, γλίτωσα στήθος και κοιλιά από σίγουρο χτύπημα), το δεύτερο ήταν το κεφάλι μου, που χάρη στο κράνος μου ήταν σαν να μην έγινε αφού ίσα που το ένιωσα, δεν συζητάμε τι θα είχε γίνει χωρίς το κράνος, οι γδαρσίες που έχει λένε όλη την ιστορία..., το τρίτο ο αριστερός μου ώμος, που πρήστηκε αργότερα και έγινε τούμπανο, τα γόνατα μου, όπου πάλι η στολή έβγαλε τα λεφτά της εκεί και τέλος μετά από ένα θεαματικό ακροβατικό, η μηχανή προσγειώθηκε επάνω στο αριστερό μου πόδι, γυρίζοντάς μου τον αστράγαλο. Όσοι ήταν εκεί θα θυμούνται την εικόνα από το πόδι μου, που ήταν κάπως σοκαριστική... Η πρώτη μου έννοια παιδιά ήταν μην πέσει κάνα αμάξι επάνω μου και με αποτελειώσει, μιας και είχα πλέον εγκλωβιστεί υπό το βάρος της μηχανής και δεν μπορούσα να μετακινηθώ καθόλου....για καλή μου τύχη, είδα την παρέα μου να πλησιάζει και αφού με απεγκλώβισαν μπόρεσα να ξαποστάσω για μερικά λεπτά έως ότου με πήρε το ασθενοφόρο... Θυμάμαι πως σταμάτησαν διάφοροι να δουν αν είμαι καλά, άλλοι μηχανόβιοι περαστικοί, ένα ζευγάρι με αυτοκίνητο που μου έδωσε νερό κτλ, ας είναι καλά οι άνθρωποι. Έφυγα με το ασθενοφόρο, με προορισμό το νοσοκομείο της Άμφισσας, αφού στο ενδιάμεσο είχα ειδοποιήσει την οδική να μαζέψει την μηχανή μου και κάποια από τα παιδιά έμειναν εκεί για να βοηθήσουν την κατάσταση και τους υπερ-ευχαριστώ. Στο νοσοκομείο, αφού απέτρεψα τελικά τους νοσοκόμους από το να μου σκίσουν τα ρούχα μου, εφόσον έβγαιναν σχετικά απλά, μου έβγαλαν τις σχετικές ακτινογραφίες και διαγνώστηκε εξάρθρωση στον αστράγαλο + 2 κατάγματα πιο ψηλά στην κνήμη, όπου το ένα από τα δυο στην περόνη, αλλά όχι ιδιαίτερα ανησυχητικά. Το καλό νέο, ναι δεν έσπασα τίποτα, τα κατάγματα ήταν απλά ραΐσματα, το κακό νέο, ο αστράγαλος μαζί με χόνδρους, τένοντες κτλ, έπρεπε να μπουν σύντομα στην θέση τους πριν αρχίσει να πρήζεται, οπότε παρ'όλες τις αμφιβολίες των γονιών μου για το κύρος του νοσοκομείου και των ιατρών του, πήρα την απόφαση να χειρουργηθώ εκεί το συντομότερο δυνατό και έτσι κι'έγινε και τελικά η απόφασή μου αυτή ήταν και η σωστή διότι και δεν χάθηκε πολύτιμος χρόνος, αλλά και το νοσοκομείο με το ιατρικό του προσωπικό, όσον αφορά τα ορθοπεδικά τουλάχιστο, αποδείχθηκε κορυφή! Ολική αναισθησία, πραγματικά δεν κατάλαβα τίποτα και όλα είχαν τελειώσει πολύ γρήγορα, πλέον θα έμπαινα στην πολύ δύσκολη φάση της ανάρρωσης, όπως κατάλαβα αργότερα, μιας και οι πόνοι που ακολούθησαν τις επόμενες 5 μέρες ήταν και οι χειρότεροι από την αρχή έως σήμερα. Θα πρέπει να κάνω μια παύση και να τονίσω εδώ την έκπληξη που είχαν οι ιατροί και οι νοσοκόμοι, όχι μόνο τις υπόλοιπες 5 ημέρες που έμεινα μέσα, αλλά και την ίδια την Κυριακή, από τα τηλεφωνήματα-sms που ελάμβανα από όλους εσάς στο κινητό μου, όπου εντύπωση έκανε τις περισσότερες φορές το γεγονός ότι κάποιους μπορεί να μην τους γνώριζα προσωπικά αλλά παρ'όλα αυτά ενδιαφέρθηκαν για την κατάστασή μου.Το διατύπωσα ως εξής.....από την στιγμή που καβαλάμε μηχανή, είμαστε όλοι αδέλφια και στο πρόσωπο το άλλου ο καθένας βλέπει τον εαυτό του, δεν είναι ανάγκη να γνωριζόμαστε προσωπικά, καταλαβαινόμαστε το ίδιο. Επίσης, ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Δημήτρη από το Γαλαξίδι (dimgal), που πέρασε από εκεί και τα είπαμε από κοντά, καθώς και στον Θάνο, στον Θωμά (naftilos), στον Λευτέρη(fygas) και στον Γιώργο(FZman) για το υπέρμετρο ενδιαφέρον τους και που με βαστάγανε και ενήμερο για όλες τις εξελίξεις. Σήμερα Είμαι σπίτι στους δικούς μου, με φροντίζουν κάργα αλλά δεν χάνουν και ευκαιρία για να μου την λένε κιόλας, με το δίκιο τους βέβαια. Δεν πονάω ιδιαίτερα, απλά είμαι λίγο περιορισμένος στις μετακινήσεις μου, γιατί δεν πρέπει να πατήσω καθόλου το αριστερό πόδι. Έχω μια γεμάτη αναρρωτική άδεια 2 μηνών, σε 10 ημέρες θα κόψω τα ράμματα αλλά θέλει καιρό μέχρι να πατήσω κάτω κανονικά και γενικά περνάω τις ώρες μου νωχελικά μπροστά στην τβ, ενώ ρίχνω και κάτι ύπνους, άλλο πράγμα. Δεν σας κρύβω ότι αρκετές φορές τα βράδια ονειρεύομαι το crash-boom-bang, εδικά εκείνον τον ήχο ρε παιδί μου, δεν λέει να φύγει από το μυαλό μου, αλλά τέλος καλό όλα καλά! Απολογισμός ζημιών της μηχανής Εδώ να πω πως ακόμη δεν έχω δει την μηχανή από κοντά και πως βασίζομαι εξολοκλήρου στον Γιώργο (fzman) και στις φωτογραφίες του για το πόρισμά μου. Γιώργο σε ευχαριστώ πολύ φίλε μου. 1. Ουρά (καινούρια+βάψιμο) 2. Αριστερό πίσω καπάκι ηλεκτρικών (καινούριο+βάψιμο) 3. Αριστερό πατητήρι (καινούριο) 4. Ντεπόζιτο (φούσκωμα+βάψιμο) 5. Τιμόνι (καινούριο) 6. Αριστερή μανέτα (καινούρια) 7. Αριστερό μανιτάρι+βάση 8. Αριστερό καπάκι μοτέρ “βολάν” (καινούριο) 9. Βάση φέρινγκ (καινούρια) 10. Βάψιμο σε διαφορα σημεία Όπως καταλαβαίνετε, έχουμε πολύ καιρό μπροστά μας....προς το παρόν η μηχανή θα μείνει στο γκαράζ μέχρι να μαζέψω μεγάλο μέρος από τα από παραπάνω... Ακόμα, να πω πως ένα πράγμα που έχω μάθει ως τώρα είναι ότι αυτά τα γεγονότα αντιμετωπίζονται με 3 τρόπους, είτε με απελπισία, είτε με αυτολύπηση, ή πάλι με ηθικό ακμάιο. Οι 2 πρώτοι είναι οι χειρότεροι ενώ ο 3ος είναι μονόδρομος για να περάσουν όλα ομαλότερα και με το λιγότερο δυνατό πόνο, αυτό να το θυμάστε, εγώ προσπαθώ πάντα να δω την θετική πλευρά και δεν αφήνω τα συναισθήματα να με κατακλύσουν….πιστεύω καλά τα πήγα. Αυτά, ελπίζω να μην σας κούρασα και ελπίζω αυτή η περιπέτεια να γίνει μάθημα για εμένα αλλά και παράδειγμα σε άλλους. Ίντερνετ δυστυχώς δεν έχω εύκαιρο και έτσι σας λέω από τώρα πως αν κάποιοι ρωτήσουν κάτι ή γενικώς περιμένουν απάντηση για κάτι, θα πρέπει να έχουν μεγάλη υπομονή. Δεν ξέρω τελικά και σε τι κατάσταση είναι ο Αλέξης, όπου έμαθα πως είχε και αυτός μια ατυχή πτώση, έχω χάσει και λίγο την μπάλα στο φόρουμ λόγω του πολύ καιρού που λείπω, του εύχομαι περαστικά του παιδιού. Στο επανειδήν λοιπόν φίλοι μου, να είστε όλοι καλά.....και μια συμβουλή, όταν ταξιδεύετε να έχετε μαζί σας το βιβλιάριο του ΙΚΑ ή ότι άλλο έχετε γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί και παρ'ότι δεν το ανέφερα πιο πάνω, το ΙΚΑ με ταλαιπώρησε με αυτό το θέμα όσο δεν πάει....οι άνθρωποι ζουν και εργάζονται ολοφάνερα σε προηγούμενο αιώνα από εμάς... 1 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
vagelis- 3.122 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 (τροποποιήθηκε) Γιωργαρε περαστικα και ποτε ξανα σε κανενα μας κουραγιο και συντομα κοντα μας φιλαρακο .. Τροποποιήθηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 από τον vagelisv Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Miyu 21 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 Ευχομαι καλη αναρρωση και να ειναι το τελευταιο! Πες οτι κανεις ενα μικρο διαλειμματακι .....χειμωνας ειναι...κρυο κανει....βρεχει...... μεχρι την ανοιξη θα εισαι περδικι και ξανα πανω την μηχανη σου. :) Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
ALX™ 3.016 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 Άντε περαστικά να είναι Γιώργη και ποτέ ξανά. Τα σίδερα και τα πλαστικά φτιάχνονται. Υπομονή τώρα και όταν νιώσεις και πάλι ΟΚ και δυνατός, θα σε ξαναδούμε σε βόλτα! (δεν σε έκοψα να είσαι από αυτούς που μασάνε γενικώς) Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
nnd 21 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 αν και δεν σε ξερω καθολου, ισως εχω διαβασει μερικα ποστ σου εδω στο φορουμ σου ευχομαι απ' την καρδια μου καλη και γρηγορη αναρρωση :) μιας και εγω ειχα προσφατα ενα ατυχηματακι, με λιγοτερο σοβαρα χτυπηματα αλλα ουτε εγω θα μπορεσω να πατησω το δεξι μου ποδι κατω για 10-20 μερες! και η φαση μεσα στο σπιτι, με μονο τηλεοραση και υπολογιστη ειναι ισως χειροτερη και απο τους οποιους πονους ενιωσες τουλαχιστον ετσι το βλεπω εγω, κωλοπαιδο απο μικρο δεν μπορω να βαλω κωλο μεσα! παντα ομως οπως ειπες να το βλεπεις θετικα :) παρα την ταλαιπωρια, θα μπορουσαν να ειναι πολυ χειροτερα τα πραγματα :) τουλαχιστον σε λιγο καιρο θα εισαι παλι πανω στην καλη σου Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Messer 3.982 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 Αντε ρε μαν περαστικα και αγυριστα Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
thanasis1983 63 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 Περαστικα αδελφε αφου εισαι καλα ολα τα αλλα γινονται......... Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
fygas 10 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 Γιώργαρε εύχομαι περαστικά κι αγύριστα. Σιδερένιος και γρήγορα όρθιος ρε αγορίνα. Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια... αλλά και πόσο εύχομαι να μη χρειαστεί να ανταποδώσεις ποτέ. Εύχομαι γρήγορα πάλι να σε κατσαδιάζω που κανόνισες συμμετοχή σε εκδρομή και δεν ενημέρωσες αρκετά νωρίς για να προλάβω τις ετοιμασίες! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
NERRY 336 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 (τροποποιήθηκε) Περαστικά ρε συ,καλή και γρήγορη ανάρωση και μπράβο σου που το πήρεες τόσο ψύχραιμα! Τροποποιήθηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 από τον NERRY Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Xagos 50 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 περαστηκα και σιδερενιος σε εσενα και στα αλλα τα παιδια επισης!!!! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
AlxTs 123 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 Γιώργο περαστικά και από εμένα! Πραγματικά, η Κυριακή που μας πέρασε δεν ήταν η μέρα μας! Εγώ την σκαπούλαρα πολύ πιο light (όσον αφορά τα τραύματα), αλλά το καλό με εσένα είναι ότι το έφερες το ατύχημα σου στην σωστή του βάση και το παλεύεις πολύ ωραία και παλικαρίσια! Και αυτή η εμπειρία θα μας κάνει πιο δυνατούς! Εύχομαι ταχεία και όσο το δυνατόν πιο ανώδυνη ανάρρωση και κάποια στιγμή θα χαρώ να βολτάρουμε μαζί! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
NiKhTaC 48 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 περαστικα και γρηγορα να ειναι! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
ΜΕ ΛΕΝΕ ΓΙΑΝΝΗ 166 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 περαστικα φιλε μου ποτε ξανα! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Manos2 32 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 Θα ταλαιπωρηθείς λίγο, αλλά τουλάχιστον δεν είναι τίποτα πολύ σοβαρό. Γρήγορα όρθιος φίλε! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
gkourv 2.186 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 Περαστικά και σιδερένιος! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Maggellanos 1.549 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 Σιδερένιος και γρήγορα όρθιος Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
μάθο... 10.136 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 Περαστικα φιλε Γιωργο.Υπομονη για καλη αναρρωση και μη βιαζεσαι να ξανακαβαλησεις,θα ερθει κι αυτο αλλά μην αμελησεις τον αστραγαλο να αποθεραπευθει εντελως! Περαστικα και παρε την εμπειρια απο την κακια στιγμη και παμε γι'αλλα μακρυα απο κακοτοπιες Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
r3negade 3.396 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 Γιωργο περαστικα, και σιδερενιος!!Καλη αναρρωση να εχεις, και οσο για την μηχανη, θα την φταιξεις παλι καινουρια! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
xx1100 1.411 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 περαστικα Γιωργη και καλη αναρωσει με μπολικη υπομονη και ολλα θα γιανουν Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
kostasV 51 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 περαστικα, και σιδερενιος.Καλη αναρρωση να εχεις Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
black_hawk 573 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 Απο τα γραφομενα σου, φαινεται οτι εκανες ψυχραιμη αναλυση των γεγονοτων και αυτο βοηθαει παρα πολυ για το μελλον! ;) Καλη αναρρωση! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
tzoutz 3.515 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 Καλή υπομονή κι εύχομαι γρήγορα πάλι στα πόδια σου να είσαι! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Θάνος 157 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 Μαλιστα, ποσταρες, κοινος βρηκες ιντερνετ, κοινος περπατησες;;; κοινος εισαι πολυ καλυτερα! Θα τα πουμε απο κοντα Γιωργη τις επομενες μερες! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
giorgos_drz 592 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 περαστικα σου και σιδερενιος. ποτε ξανα. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
IoannisPanagiotidis 2.125 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Δεκέμβριος 12 , 2010 ....ψηλά το κεφαλι φιλος!... παθαίνουμε, μαθαίνουμε και προχωράμε Λεμεεε! :_rock-on: Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
