helonaracer 21 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Απρίλιος 10 , 2009 (τροποποιήθηκε) Βέβαια θα μου πείς, ποιός θέλει να συζητάει για πτώσεις, πτου κακά κι όξω από δω κλπ κλπ Πλην όμως, όλοι κοπτώμαστε να φοράμε κράνος σε περίπτωση πτώσης ε? Φτάνει όμως αυτό? Άντε λοιπόν να βάλουμε κι ένα μπουφανάκι μπας και γλυτώσουμε κανά χέρι καμιά πλάτη κανά πλευράκι κλπ. Τώρα που τα βάλαμε λοιπόν όλα αυτά, είμαστε εντάξει, ασφαλείς? Α μπα, δεν παίζει...γι αυτό άντε να βάλουμε και κανά πανταλωνάκι, άντε και καμιά μποτίτσα, άντε κανά γαντάκι, άντε κανά έξτρα προστατευτικό μπας και την σκαπουλάρουμε άμα μας κάτσει η στραβή. οκ τα βάλαμε κι αυτα....άρα τώρα είμαστε θωρακισμένοι και που να σαβουριαζόμαστες τρείς ημερισίως μετά φαγητού δεν καταλαβαίνουμε χριστό ε? Αμ δε...ξέρεις πόσοι και πόσοι τα φορούσαν όλα και κονομήσαν δωμάτιο ευάερο κι ευήλιο στο ΚΑΤ? Διότι ο εξοπλισμός ναι μεν θα μας σώσει σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά θα είναι απλά "κάποιες" και όχι όλες. Από τι καθορίζεται όμως το πως και πότε δεν θα μας σώσει? Από την τύχη? Από την γκαντεμιά μας? Από το κακό το μάτι του γείτονα? Από το καλό το μάτι της γυναίκας του που μας βλέπει και ξερογλύφεται? Να με συμπαθάται, αλλά εγώ το έχω κόψει να πιστεύω στην τύχη και στην γκαντεμιά. Για κάθε τι που συμβαίνει, υπάρχουν λόγοι πίσω του. Πολλοί λόγοι...αμέτρητοι. Τόσο πολλοί όσο ολόκληρο το σύμπαν. Άπειροι δηλαδή. Κι εφόσων είναι άπειροι, σαφώς και δεν μπορούμε να τους υπολογίσουμε όλους, αυτό όμως δεν σημαίνει κι ότι πρέπει να κάτσουμε με σταυρωμένα τα χέρια και περιμένουμε να περάσει η νταλίκα από πάνω μας ε? Ας δούμε λοιπόν τι συμβαίνει σε περίπτωση ατυχήματος, τι μπορούμε να κάνουμε για να αποφύγουμε τα δυσάρεστα, αλλά και πως να είμαστε προετοιμασμένοι εκ των προταίρων. Ας δούμε καταρχάς την περίπτωση του τρακαρίσματος. Την "στούκα" στην κοθομιλουμένη. Η στούκα, είναι από τα πιό επικίνδυνα ατυχήματα που μπορούν να μας συμβούν και πάρα πολύ παρεξηγημένα. Αυτό που δεν γνωρίζει ο πολύς κόσμος, είναι ότι στην στούκα, η ζημιά δεν γίνεται από την απογείωση από την μηχανή αλλά ΠΑΝΩ στην μηχανή στην διαδικασία του ξεκουμπώματος μας από αυτήν. Για σκέψου...τα χέρια σου είναι τεντωμένα πάνω στο τιμόνι σε σχεδόν οριζόντια θέση, κινείσαι με 50 χλμ/ωρα και ξαφνικά ακινητοποιείσαι πάνω σε ένα εμπόδιο, το σώμα σου τείνει να συνεχίσει να κινείται με 50 χλμ/ωρα, αλλά τα χέρια σου που είναι πιασμένα στο τιμόνι, το εμποδίζουν. Τι θα τους συμβεί? Μα θα τους συμβεί ακριβώς ότι θα συμβεί άμα βγείς πεζός σε μιά λεωφόρο κι απλώσεις τεντωμένο το χέρι σου προς το ρεύμα που κινείται με 50 χλμ/ωρα. το πρώτο στην σειρά αμάξι θα πέσει πάνω στο χέρι σου, θα στο ξεκολήσει απ τον ώμο και θα το πάρει μαζί του. Ανατριχιαστικό ε? Ναι, όσο και να σκέφτεσαι μυαλά χυμένα στην άσφαλτο. Γι αυτό φοράμε το κράνος. γι αυτό λέμε και το τι συμβαίνει και τι να κάνουμε σε κάθε περίπτωση. Άρα, συνοψίζοντας....Στην στούκα η κύρια και μεγάλη ζημιά γίνεται κατά το ξεκόλημα μας απ την μηχανή. Τα χέρια σπάνε τελείως πάνω στο τιμόνι, μετά έρχονται η μηροί που κοπανάνε πάνω του καθώς τιναζόμαστε, σπάνε και μαζί αποκολούν και την λεκάνη και τέλος ακολουθεί το κάτω μέρος των ποδιών. Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, στο τέλος έχουμε και το τελικό στραπάτσο πάνω στο αυτοκίνητο που καρφωθήκαμε. Ενώ, αν απλά εκτελέσουμε μιά πτήση με 50χλμ/ώρα και προσγειωθούμε στο έδαφος με πλάγια διεύθηνση τι το τραγικό μπορούμε να πάθουμε? πολλά γδαρσίματα αν δεν φοράμε δέρματα και ίσως κάποια ψιλοσπασιματάκια αν δεν γνωρίζουμε το πως να πέφτουμε. Σίγουρα όμως όχι όλα τα προαναφερόμενα(εκτός αν για κακή μας τύχη πέσουμε πάνω σε κάποιο άλλο εμπόδιο) Το μέγα ερώτημα όμως, είναι το τι κάνουμε για να τα αποφύγουμε όλα αυτά. Η λύση είναι μία και μόνη. Το εκτινασόμενο κάθισμα! Επειδή όμως η μηχανές δεν διαθέτουν ακόμη εκτινασόμενο κάθισμα, θα χρησιμοποιήσουμε τα πόδια μας αντ αυτού. Λίγο πριν σκάσουμε πάνω στο όποιο εμπόδιο βρέθηκε μπροστά μας κι αφού είμαστε σίγουροι ότι δεν έχουμε χώρο για να σταματήσουμε ή να το αποφύγουμε, τινάζουμε το σώμα μας προς τα πάνω ώστε να απογειωθούμε, οπότε να βγούμε έξω απ την μηχανή ώστε να αποφύγουμε τις συγκρούσεις των μελών μας με το τιμόνι κι άλλα προεξέχοντας μέρη, αλλά και με σκοπό να περάσασουμε πάνω απ το εμπόδιο, το οποίο εάν είναι ΙΧ θα είναι και σχετικά εύκολο.Εάν δεν είναι ΙΧ και είναι κάποιο μεγάλο όχημα, τότε το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε, είναι πρώτον να φύγουμε από την μηχανή προς τα πάνω και με πλάγια διεύθηνση, ώστε να σκάσουμε στο εμπόδιο υπό γωνία κι επίσης να περιστρέψουμε το σώμα μας κατά 90 μοίρες αν είναι δυνατόν, ώστε να σκάσουμε πάνω του με τα πλευρά(κι όσο μπορούμε διπλωμένοι) Αμέσως επόμενη κίνηση, είναι να διπλώσουμε το σώμα μας σε εμβρυακή στάση, έτσι ώστε να είναι κατά το δυνατόν προστατευμένο κατά την προσγείωση. Για φαντάσου να πέσεις στο έδαφος από ένα ύψος δύο μέτρων και να βρεί κάτω το χέρι σου τεντωμένο. θα πάθει ακριβώς ότι λέγαμε ότι θα πάθανε πριν πάνωσ το τιμόνι. Το τρίτο πράγμα που έχουμε να κάνουμε, είναι να ρολάρουμε αρχικά στο εδαφος και μόλις αποκτήσουμε αίσθηση του προσανατολισμού να απλώσουμε το σώμα μας χαλαρά προς την κατεύθηνση κατά την οποία ρολάρουμε, έτσι ώστε να μην σκαλώσουν κάτω τα προεξέχοντα άκρα μας, κάτι που θα οδηγήσει σε νέα πτήση μετά πιρουετών. εκεί μένουμε και σερνόμαστε με τα άκρα μας να είναι χαλαρά και κατά το δυνατόν χωρίς πίεση προς το έδαφος και δεν κάνουμε ΚΑΜΙΑ προσπάθεια να ανασηκωθούμε παρά μόνο όταν έχουμε σταματήσει τελείως. ΕΞΑΙΡΕΣΗ η περίπτωση που κινούμαστε προς κάποιο εμπόδιο, γκρεμό κλπ όπου κι εκεί όμως, η οποιαδήποτε προσπάθεια μεταβολής της πορείας μας θα πρέπει να γίνει προσεκτικά διότι αν σκαλώσει κάποιο άκρο μας κάτω και αρχίσουμε να τιναζόμαστε στον αέρα, τότε θα φτάσουμε στον γκρεμό μιά ώρα αρχίτερα. Τα περί πτώσης ισχύουν το ίδιο και στην κοινή πτώση που συνέβει είτε από φρένα είτε επειδή την είδαμε Ρόσιδες στην στροφή(όχι Ρωσίδες ρεεε) Με μία σημαντική επισήμανση όμως. Σε περίπτωση πτώσης, σούπας, χύμας, σαβούρδας κλπ, πρώτο μας μέλημα είναι να απαλαγούμε από την μηχανή. Να θυμάσται ότι η μηχανή έχει μεγαλύτερο βάρος από εμάς και τα μέταλα της έχουν μικρότερο συντελεστή τριβής. Αυτό σημαίνει μεγαλύτερη αδράνεια και μικρότερη τριβή για να σταματήσει. Άρα όταν εμείς θα έχουμε σταματήσει, η μηχανή θα έρχεται από πίσω μας με όσα έτοιμη να περάσει από πάνω μας σαν οδοστρωτήρας. Γι αυτό, αν φύγουμε από δεξιά, δίνουμε με πόδια και χέρια μία στην μηχανή να φύγει αυτή αριστερά κι εμείς ακόμη πιό δεξιά ώστε να μην συναντηθούμε πουθενά. Για φαντάσου τι θα γίνει, άμα εσύ σταματήσεις ελαφρά πάνω σε ένα μαντράκι κι έρθει από πίσω σου η μηχανή με μιά ταχύτητα 20 χλμ/ώρα και σε βρεί με την κόψη του τιμονιού στην σπονδυλική στήλη? Παράλυτος στην καλύτερη περίπτωση και νεκρός στην χειρότερη.(ή ανάποδα?) Επίσης, στην περίπτωση του hisiding, πολύ σημαντική είναι η αντίδραση μας ακριβώς την στιγμή που η μηχανή προσπαθεί να μας πετάξει από πάνω της. Εκεί, πολύ σημαντικό είναι να κρατήσουμε το γκάζι ανοικτό και να πιέζουμε δυνατά το μαρσπιέ (πατάκι) που βρίσκεται στο εσωτερικό της στροφής, ώστε να διώξουμε την μηχανή με το πλάι και να μη μας εκτινάξει εκτινασόμενη, διότι εκεί οι συνέπειες είναι πραγματικά απρόβλεπτες και τραγικές. Τι σας λέω τώρα ε? Και που να τα σκεφτεί κανείς όλα αυτά εκείνη την ώρα θα μου πείς κι εσύ... Κι όντως, έτσι είναι! Εκείνη την ώρα δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς και πολλά. Ότι κάνεις θα γίνει αυτόματα με ελάχιστη συμετοχή της συνειδητής σκέψης σου. Πριν φτάσει όμως η στιγμή, μπορείς να κάνεις πάρα πολλά. Και το βασικότερο όλων είναι το να σκέφτεσαι την πτώση. Μη φοβάσαι να την σκέφτεσαι. Δεν ξέρω αν εσύ πιστεύεις ότι είναι γρουσουζιά, αλλά εγώ πάντως που την σκέφτομαι πάντα, παντού κι όλων των ειδών τις πτώσεις αλλά και στραβές, δεν έχω παρά μόνο 3 ατυχήματα σε προπονήσεις και 1 σε αγώνες(άρα πήγαινα κοντά στα όρια και εις γνώση μου ότι ρισκάρω) και σε ΚΑΝΕΝΑ από τα τέσσερα δεν έπαθα τίποτα γιατί ήξερα από πριν ΑΚΡΙΒΩΣ τι επρεπε να κάνω. Αν υπολογίσει κιόλας κανείς ότι οι δύο πτώσεις ήταν Hisiding θα καταλάβει ότι τελικά το σύστημα δουλεύει. Γι αυτό το ξαναλέω...ζήστε και ξαναζήστε στην φαντασία σας την πτώση, την στούκα, την στραβή και δοκιμάστε τις αντιδράσεις σας εκεί. Για να καταλάβεται πόσο συχνά και πόσο έντονα το κάνω εγώ αυτό, φτάνει να σας πώ ότι καμιά φορά που κάθεται και κάνω καμιά χοντρή ταρζανιά (βλέπε καγκουριά) στον δρόμο, λέω μέσα μου...."Όλο κάτι τέτοιες μαλακίες κάνεις ρε και τρώς κάθε τρείς και λίγο τα μούτρα σου!" Ενώ στην πραγματικότητα, δεν έχω φάει ποτέ τα μούτρα μου. Απλά απ το λέγε λέγε(σκέψου σκέψου) μου έχει μείνει το συναίσθημα ότι έχω πέσει καμιά χιλιάδα φορες Τροποποιήθηκε Απρίλιος 10 , 2009 από τον helonaracer 6 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
tony_xjr 1 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Απρίλιος 10 , 2009 Να με συμπαθάται, αλλά εγώ το έχω κόψει να πιστεύω στην τύχη και στην γκαντεμιά. Για κάθε τι που συμβαίνει, υπάρχουν λόγοι πίσω του. Πολλοί λόγοι...αμέτρητοι. Τόσο πολλοί όσο ολόκληρο το σύμπαν. Άπειροι δηλαδή. αυτός συνήθως είναι ο ορισμός που δίνουμε στην τύχη:lol: πολύ ωραίο κείμενο. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
dimitrishndsm 596 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Απρίλιος 10 , 2009 Ναι ρε Γιώργη. ΑΛΛΑ. Άντε τώρα εμένα να μου κόψει να τα κάνω την ώρα του μοιραίου Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Μενιδιάτης 518 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Απρίλιος 10 , 2009 Απλώς να το ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, λέει ο Χελώνας. Κι έχει δίκιο. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
helonaracer 21 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Απρίλιος 10 , 2009 Ναι ρε Γιώργη. ΑΛΛΑ. Άντε τώρα εμένα να μου κόψει να τα κάνω την ώρα του μοιραίου Μήτσε μ', σι πιάν' βιαστικό κι αδιάβαστ' Για ξαναδιάβασ' την τελευταία παράγραφ' :lol: Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
hayabusas 4.126 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Απρίλιος 10 , 2009 BAN στο χελωνα, εχει βαλθει να μας τρελανει!!! Χμμμ, για αλλη μια φορα τεραστιο σε κειμενο σου Γιωργη...! Πραγματικα την τουμπα τη φοβαμαι και ουτε θελω να τη σκεφτομαι αλλα παντα αναρωτιεμαι οταν ερθει (που ελπιζω να μην ερθει, αλλα ποτε δεν ξερεις...) ποσο ψυχραιμος θα ειμαι και ποσο σωστα θα αντιδρασω. Με αυτα που διαβασα πιστευω οτι αν τα εξασκησω λιγο στο μυαλο μου μπορει να τη γλιτωσω με τις μικροτερες δυνατες συνεπειες. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
dimitrishndsm 596 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Απρίλιος 10 , 2009 Την διάβασα Γιώργη. Δεν διαφωνώ καθόλου. Σαν κέρβερο είμαι επάνω στην μηχανή (ειδικά μετά το μεγάλο σχολείο με το Bandit) όμως ξέρεις πόσες φορές με έχω πιάσει να απολαμβάνω την μηχανή και να αφήνομαι στον ρυθμό της (στον ρυθμό μου εννοώ), για να μη πώ για την άνοιξη και τα φουστάκια - μπλουζάκια που όσο πάνε και μικραίνουν. Με πιάν'ς? Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
helonaracer 21 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Απρίλιος 10 , 2009 Ε αυτό είναι το ζητούμενο μωρε...να ξέρουμε τα 10 που πρέπει να κάνουμε έτσι ώστε να προλάβουμε να κάνουμε έστω τα 2 Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
helonaracer 21 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Απρίλιος 10 , 2009 Την διάβασα Γιώργη. Δεν διαφωνώ καθόλου. Σαν κέρβερο είμαι επάνω στην μηχανή (ειδικά μετά το μεγάλο σχολείο με το Bandit) όμως ξέρεις πόσες φορές με έχω πιάσει να απολαμβάνω την μηχανή και να αφήνομαι στον ρυθμό της (στον ρυθμό μου εννοώ), για να μη πώ για την άνοιξη και τα φουστάκια - μπλουζάκια που όσο πάνε και μικραίνουν. Με πιάν'ς? χαχαχαχαχα Λοιπόν, είπα ψέματα...εκτός από τις 4 πτώσεις που ανέφερα, έχω άλλες δύο, από την εποχή που δεν υπολογίζ τον εαυτό μου ως μοτοσυκλετιστή. Αφ ενός γιατί δεν ήταν δικά μου μηχανάκια κι αφ εταίρο γιατί δεν είχα συνειδητοποιήσει ακόμη τι έκανα και στην κυριολεξία έπαιζα με τον χάρο λόγο της αφέλειας μου. Στα λέω αυτά για να περιγράψω την μία εκ των δύο πτώσεων.... 221 και κάτι εγώ, λίγους μήνες μετά που έχω απολυθεί από φαντάρος, καβάλα στο XS 400 που είχαμε πάρει μαζί με τον αδερφό μου αλλά που ήταν ακόμη δικό του, πηγαίνω στον ας πούμε κεντρικό της γειτονιάς μου για να βγω στην Βουλιαγμένης. Τσουκου τσουκου εγώ, μη φανταστείς τίποτα χιλιόμετρα και ξαφνικά βλέπω στα αριστερά μου το Ντινάκι, την κόρη του σουβλατζή της γειτονιάς όπου τελευταία φορά την είχα δει κανά χρόνο πριν φύγω για φαντάρος και ήταν ένα δεκατετράχρονο μπλιαχ μπλιαχ μπλιαχ, έλα μου όμως που από τότε είχα περάσει τρία χρόνια και το δεκατετράχρονο μπλιαχ είχε γίνει δεκαεφτάχρονο ωχ αμαν με μιά φουστίτσα τόσο διακριτική που δνε μπορούσες να την διακρίνει και μπλοζάκι τόσο εφαρμοστό που ήταν σαν δεύτερο δέρμα!!!! Αποτέλεσμα: Εγώ με τα μάτια καρφωμένα αριστέρα και το στόμα ανοιχτό σα χάνος, ανοίγω και λίγο το γκάζι να κάνει βρουμ(σιγά το γκάζι ντε) και μπροστά μου, ο μπάρμπας με το κατσαριδάκι απ το αντίθετο ρεύμα αποφασίζει όλως αιφνιδίως να στρέψει αριστερά του στο στενό, περνώντας κάθετα μπροστα μου δηλαδή, εγώ να παίρνω χμαπάρι κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, φρένα(εεχχμμ καλά κάτι σαν φρένα τελος πάντων) πλάγιασμα, πέσιμο, το XS σφηνωμένο από κάτω απ την κατσαρίδα κι εγώ σώος μεν, αλλά με το ηθικό για τα μπάζα. Τότε ήταν που υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην αφήσω να με ξαναφάει κανείς και μέχρι στιγμή καλά πάμε :D Αλλα τώρα πιά, βασική αρχή είναι ότι δεν κοιτάζουμε στον δρόμο τα κοριτσάκια, ούτε τις φουστίτσες τους, ούτε τα μπουτάκια τους ούτε τα ζυζάκια τους ούτε τίποτα. Απλά δεν υπάρχουν. Όταν καβαλάω μηχανή, το μόνο που κοιτάζω είναι η επόμενη κίνηση που θα κάνω. Τα κοριτσάκια μπορώ να ατα απολαύσω στις πλατείες, ΄που παρκάρω την γουρουνίτσα μου, βγάζω και το κράνος να βλέπουν ποιός είναι αυτός ο κούκλος που κυκλοφοράει αυτή την κούκλα(καλά, ρέ, κούκλα που λεει ο λόγος ε?) :P Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
gir21 4 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Απρίλιος 10 , 2009 Έτσι, μερικά πράγματα καλό είναι να τα σκεφτόμαστε και να είμαστε προετοιμασμένοι όσο γίνεται, πρίν ακόμα συμβούν. Καλό θα είναι πάντως κάποια στιγμή, αυτοί που γνωρίζουν να μας δώσουν και μερκές συμβουλές για πράγματα που πρέπει να μάθουμε στους συνεπιβάτες της μοτοσυκλέτας μας γιατί αυτοί πιστεύω πως είναι σε ακόμη χειρότερη θέση σε περίπτωση ατυχήματος! Πολύ καλό θέμα Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
virus 194 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Απρίλιος 10 , 2009 πολυ ωραιο το σκεπτικο σου και φυσικα το σκεφτομαι παρα πολυ, δηλαδη σκεψη σκεψη. αλλα το θεμα το μεγαλο ειναι οτι πρωτα πεφτεις και μετα καταλαβαινεις οτι επεσες. μιλαω για συνθηκες δρομου καθημερινησ κινησης οχι πιστα. και να θυμαστε πρωτα πεφτουμε και μετα καταλαβαινουμε οτι πεσαμε. οποτε θα πρεπει τα οσα ειπε ο χελωνας να τα κανουμε ενστικτωδως η τελωσπαντων καπως να προσπαθησουμε Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Scandal 95 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Απρίλιος 10 , 2009 (τροποποιήθηκε) Επειδή μιλάμε για δρόμο και όχι για πίστα καταρχήν η πτώση και τα... "αποτελέσματα" της είναι θέμα πιθανοτήτων. Εμείς μπορούμε να μειώσουμε τις πιθανότητες αλλά όχι να τις μηδενίσουμε. Π.χ. αν οδηγούμε σιγά και προσεκτικά μειώνεται η πιθανότητα να πάθουμε κάποιο ατύχημα αλλά... ποτέ δεν ξέρεις... και όλα τέλεια να είναι (οδόστρωμα, λάστιχα, ικανότητα οδήγησης) πάντα υπάρχει και ο κύριος Χ (ένας άλλος χρήστης του δρόμου δηλαδή) που μπορεί να κάνει μ@λακία... Το ίδιο ισχύει και με τα αποτελέσμα της πτώσης. Αν είσαι καλά ντυμένος και οδηγείς αργά οι πιθανότητες να πάθεις κάτι σοβαρό μειώνονται αλλά... όπως είπα και πριν... ποτέ δεν ξέρεις. Είναι καθαρά μαθηματικό πρόβλημα από το που θα πέσεις, πώς θα πέσεις, με τι ταχύτητα θα πέσεις, τι θα φοράς, τι υπάρχει στον "δρόμο" που ακολουθείς καθώς πετάς - σέρνεσαι ή φέρνεις κωλοτούμπες και πολλά άλλα. Μπορεί να είσαι ντυμένος σαν αστακός και να συνομιλείς με τον άγιο Πέτρο το επόμενο δευτερόλεπτο. Τέλος θα σας πω μια πραγματική ιστορία για αυτό που λέμε η κακιά στιγμή. Και δεν είναι με μηχανή αλλά με ποδήλατο. Πηγαίνει λοιπόν ο άνθρωπος κανονικά στον δρόμο, το φανάρι γίνεται κόκκινο, σταματάει κανονικά, αλλά χάνει την ισορροπία του και πέφτει και χτυπάει το κεφάλι του στην άκρη του πεζοδρομίου (όχι δεν φορούσε κράνος). Έμεινε στον τόπο. Γενικά τι να προσέχουμε το πως οδηγούμε και τι φοράμε είναι πολύ σημαντικό. Άλλο τόσο σημαντικό όπως τονίζει ο helonaracer είναι πως θα πέσουμε. Αν σε αυτά τα... νανοδευτερόλεπτα λειτουργήσουμε "ενστικτωδώς σωστά" ίσως γλυτώσουμε από κάτι πιο σοβαρό... Τροποποιήθηκε Απρίλιος 10 , 2009 από τον Scandal Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
helonaracer 21 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Απρίλιος 10 , 2009 Α, κι ένα πολύ βασικό που ξέχασα να πώ... Μεγάλη προσοχή στον αυχένα. Εάν σκάσουμε με το σώμα μας σε ένα εμπόδιο έστω και με χαμηλή ταχύτητα, τότε η αδράνεια του κεφαλιού+κράνους, είναι τέτοια που θα μας ξηλώσει τον αυχένα. Γι αυτό, το σφίξιμο του αυχένα και δίπλωμα του μέσα στον κορμό, είναι πααααρα πολύ σημαντικό Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
μάθο... 10.136 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Απρίλιος 10 , 2009 Λενε οτι ο γέρος θα παει ή απο πεσιμο ή απο χεσιμ@...Και νομιζω πως με τετοια κειμενα οπως του helona,ελαχιστοποιουμε τις πιθανοτητες για την ....πρωτη περιπτωση..Χεσε μεσα δηλαδη;...καθε αλλο! Γιωργο Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
^tasoulis^ 152 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Απρίλιος 10 , 2009 Και εγω που νομιζα οτι γερασα και φοβαμαι και σκευτομαι συνεχεια την πτωση σε βολτες μου :P Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
helonaracer 21 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Απρίλιος 10 , 2009 Και εγω που νομιζα οτι γερασα και φοβαμαι και σκευτομαι συνεχεια την πτωση σε βολτες μου :P μπαααα ανάποδα τα βλέπεις τα πράγματα.... Άμα φοβάσαι, τότε σκέφτεσαι την πτώση οπότε καταφέρνεις να ζήσεις αρκετά ώστε να γεράσεις :lol: Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Oblivia 49 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Απρίλιος 11 , 2009 (τροποποιήθηκε) Θα επρεπε να γινει στικυ αυτο το θεμα χελωνα.... (στικυ,πινκ οπως θετε,κολληστε το γιατι δεν κανει να χαθει...) Τροποποιήθηκε Απρίλιος 11 , 2009 από τον Oblivia Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
black_hawk 573 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Απρίλιος 12 , 2009 ... Πολυ σωστος!! :_thumbsup: Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Nefelovatis 11 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούλιος 26 , 2009 (τροποποιήθηκε) Περί Πτώσεων ο Λόγος λοιπόν… Το παραπάνω θέμα μου το είχε δείξει ο Γιώργος τότε που το έγραφε. Και το συζητούσαμε, μια και μου είχε κάνει εντύπωση. Ειδικά το πώς μπορεί να σκέφτεται για τις πτώσεις, και να οραματίζεται τον τρόπο αντίδρασης.. Τις πρώτες ημέρες από το ατύχημα, δεν μου πήγαινε να το ανοίξω.. Το έκανα, προχθές συγκεκριμένα, και ανατρίχιασα.. Γιατί..; Γιατί ότι έγραψε δεν ήταν απλά λόγια, τα τήρησε όλα.. .... Διότι ο εξοπλισμός ναι μεν θα μας σώσει σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά θα είναι απλά "κάποιες" και όχι όλες. Από τι καθορίζεται όμως το πως και πότε δεν θα μας σώσει? Από την τύχη? Από την γκαντεμιά μας? Από το κακό το μάτι του γείτονα? Από το καλό το μάτι της γυναίκας του που μας βλέπει και ξερογλείφεται? Να με συμπαθάτε, αλλά εγώ το έχω κόψει να πιστεύω στην τύχη και στην γκαντεμιά. Για κάθε τι που συμβαίνει, υπάρχουν λόγοι πίσω του. Πολλοί λόγοι...αμέτρητοι. Τόσο πολλοί όσο ολόκληρο το σύμπαν. Άπειροι δηλαδή. Κι εφόσον είναι άπειροι, σαφώς και δεν μπορούμε να τους υπολογίσουμε όλους, αυτό όμως δεν σημαίνει κι ότι πρέπει να κάτσουμε με σταυρωμένα τα χέρια και περιμένουμε να περάσει η νταλίκα από πάνω μας ε? Ας δούμε λοιπόν τι συμβαίνει σε περίπτωση ατυχήματος, τι μπορούμε να κάνουμε για να αποφύγουμε τα δυσάρεστα, αλλά και πως να είμαστε προετοιμασμένοι εκ των προτέρων.…. Κατ αρχήν φορούσε κράνος και μπουφάν και μπότες και παντελόνι. Και δεν τον έσωσαν από τα χτυπήματα μεν, όμως χωρίς αυτά δε θα ήταν εδώ για να συζητούσαμε τώρα.. …Αυτό που δεν γνωρίζει ο πολύς κόσμος, είναι ότι στην στούκα, η ζημιά δεν γίνεται από την απογείωση από την μηχανή αλλά ΠΑΝΩ στην μηχανή στην διαδικασία του ξεκουμπώματος μας από αυτήν. Για σκέψου...τα χέρια σου είναι τεντωμένα πάνω στο τιμόνι σε σχεδόν οριζόντια θέση, κινείσαι με 50 χλμ/ωρα και ξαφνικά ακινητοποιείσαι πάνω σε ένα εμπόδιο, το σώμα σου τείνει να συνεχίσει να κινείται με 50 χλμ/ωρα, αλλά τα χέρια σου που είναι πιασμένα στο τιμόνι, το εμποδίζουν. Τι θα τους συμβεί? Μα θα τους συμβεί ακριβώς ότι θα συμβεί άμα βγείς πεζός σε μιά λεωφόρο κι απλώσεις τεντωμένο το χέρι σου προς το ρεύμα που κινείται με 50 χλμ/ωρα. το πρώτο στην σειρά αμάξι θα πέσει πάνω στο χέρι σου, θα στο ξεκολήσει απ τον ώμο και θα το πάρει μαζί του. Ανατριχιαστικό ε?... Αυτό επίσης το τήρησε κατά γράμμα. Δεν έχει ούτε ένα κάταγμα στα χέρια και στα πόδια, μια και «ξεκουμπώθηκε» έτσι όπως το περιέγραφε από τη μηχανή.. …τότε το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε, είναι πρώτον να φύγουμε από την μηχανή προς τα πάνω και με πλάγια διεύθυνση, ώστε να σκάσουμε στο εμπόδιο υπό γωνία κι επίσης να περιστρέψουμε το σώμα μας κατά 90 μοίρες αν είναι δυνατόν, ώστε να σκάσουμε πάνω του με τα πλευρά(κι όσο μπορούμε διπλωμένοι) Αμέσως επόμενη κίνηση, είναι να διπλώσουμε το σώμα μας σε εμβρυακή στάση, έτσι ώστε να είναι κατά το δυνατόν προστατευμένο κατά την προσγείωση. Για φαντάσου να πέσεις στο έδαφος από ένα ύψος δύο μέτρων και να βρει κάτω το χέρι σου τεντωμένο. θα πάθει ακριβώς ότι λέγαμε ότι θα πάθανε πριν πάνω στο τιμόνι... Και αυτό το τήρησε, μια και τα χτυπήματα που έχει είναι στη λεκάνη και στον κορμό, από το αριστερό πλάγιο.. …ΕΞΑΙΡΕΣΗ η περίπτωση που κινούμαστε προς κάποιο εμπόδιο, γκρεμό κλπ όπου κι εκεί όμως, η οποιαδήποτε προσπάθεια μεταβολής της πορείας μας θα πρέπει να γίνει προσεκτικά διότι αν σκαλώσει κάποιο άκρο μας κάτω και αρχίσουμε να τιναζόμαστε στον αέρα, τότε θα φτάσουμε στον γκρεμό μια ώρα αρχύτερα…. Ακόμα και το γκρεμό είχε προβλέψει ρε γμτ… Μόνο που όπως γράφει, δεν έχει να κάνει κανείς πολλά, μόνο να μη σπάσει τα πόδια και τα χέρια του, πράγμα που κατάφερε.. …Με μία σημαντική επισήμανση όμως. Σε περίπτωση πτώσης, σούπας, χύμας, σαβούρδας κλπ, πρώτο μας μέλημα είναι να απαλλαγούμε από την μηχανή. Να θυμάστε ότι η μηχανή έχει μεγαλύτερο βάρος από εμάς και τα μέταλλα της έχουν μικρότερο συντελεστή τριβής. Αυτό σημαίνει μεγαλύτερη αδράνεια και μικρότερη τριβή για να σταματήσει. Άρα όταν εμείς θα έχουμε σταματήσει, η μηχανή θα έρχεται από πίσω μας με όσα έτοιμη να περάσει από πάνω μας σαν οδοστρωτήρας. Γι αυτό, αν φύγουμε από δεξιά, δίνουμε με πόδια και χέρια μία στην μηχανή να φύγει αυτή αριστερά κι εμείς ακόμη πιο δεξιά ώστε να μην συναντηθούμε πουθενά… Πράγμα που επίσης έκανε, μια και αλλού βρέθηκε η μηχανή, αλλού ο Γιώργος.. …Τι σας λέω τώρα ε? Και που να τα σκεφτεί κανείς όλα αυτά εκείνη την ώρα θα μου πεις κι εσύ... Κι όντως, έτσι είναι! Εκείνη την ώρα δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς και πολλά. Ότι κάνεις θα γίνει αυτόματα με ελάχιστη συμμετοχή της συνειδητής σκέψης σου. Πριν φτάσει όμως η στιγμή, μπορείς να κάνεις πάρα πολλά. Και το βασικότερο όλων είναι το να σκέφτεσαι την πτώση. Μη φοβάσαι να την σκέφτεσαι…. …. Γι αυτό το ξαναλέω...ζήστε και ξαναζήστε στην φαντασία σας την πτώση, την στούκα, την στραβή και δοκιμάστε τις αντιδράσεις σας εκεί…. Έτσι για να θυμόμαστε λοιπόν. Αυτά που έγραψε, δεν ήταν απλά λόγια. Πράξεις έγιναν μια και τα έκανε, τα τήρησε όλα. Κράνος, μπουφάν και μπότες, κι ας είναι καλοκαίρι, κι ας πήγαινε απλά για τσιγάρα, χέρια και πόδια χωρίς κατάγματα, χτυπήματα μόνο στο ένα πλάγιο.. Όμως ο γκρεμός όπως έχει γράψει, δεν αποφεύγεται κάποιες φορές, όσο και να το σκεφτεί κανείς.. Εδώ άλλοι έχουν φύγει σε ελεγχόμενες συνθήκες, όπως η πίστα, και με επαγγελματικό εξοπλισμό, όχι από πτώση σε ρέμα.. Έκανε πάντως αυτό που έγραφε, έλεγε και πιστεύει. Με τη στάση του μας διδάσκει ακόμα.. Πως όταν κάποιος ξέρει τι να κάνει, το κάνει.. Άσχετα με το τι αποτέλεσμα θα έχει, άσχετα με το ότι δε μπορεί να αποφύγει κανείς τα πάντα, το κάνει.. Εύχομαι να είναι σύντομα κοντά μας, και να μας τα λέει ο ίδιος. Μια παράκληση μόνο.. Ας γίνει επικόλληση του θέματος ή όπως αλλιώς λέγεται, μια και πιστεύω ότι αξίζει, αφού είναι κάτι πέρα από λόγια. Είναι σκέψεις που πράξη έγιναν! Όποιος συμφωνεί ή διαφωνεί ας πει τη γνώμη του επί αυτού.. Καλή δύναμη φίλε μου, Σ’ Ευχαριστούμε… Τροποποιήθηκε Ιούλιος 26 , 2009 από τον Nefelovatis Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Drakos 67 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούλιος 27 , 2009 Και παρόλα αυτά υπάρχει κόσμος που ακόμα το σκέφτετε. Την παρασκευή σε φανάρη στη Συγγρού ένας με τρανσαλπ δίπλα μου ακρανος, με σαγιονάρα μου λέει: Ρε φιλαράκι δεν ζεσταίνεσαι? ( φόραγα κρανάκι, μπουφαν, γαντάκια, κομπλε). Προτιμώ να ζεσταίνομαι από το να σταματήσω να νιώθω, του απαντάω. Και με κοιτάει έτσι-----------> Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
lavazutra 2.890 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούλιος 27 , 2009 (τροποποιήθηκε) Είναι πως θα σου κάτσει και πόσο συγκεντρωμένος στο δρόμο και στην οδήγηση σου είσαι την προκειμένη στιγμή του ατυχήματος. Και ο Ροσσι να είσαι αν το μυαλό σου είναι την Γουαδελούπη εκείνη την ώρα και τύχει κάτι...τον Ροσσι κλέγανε! Αυτό που λέει ο Γιώργος είναι 10000000% σωστό... την τούμπα, στούκα γενικά το ατύχημα πρέπει να το σκεφτόμαστε συνεχώς. Προσωπικά και την παραμικρή βλακεία να κάνω, το παραμικρό να συμβεί αρχίζω και φτιάχνω σενάρια στο τι θα μπορούσε να συμβεί και πως θα μπορούσα να αντιδράσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και ειλικρινά όταν έφτασε η ώρα που έπεσα.....κάποιες από αυτές τις σκέψεις με βοήθησαν και την έβγαλα μόνο με ένα σπασιματάκι στο εσωτερικό του ισχύου και μια μεγάλη μελανιά..... Το κακό είναι καλό να το έχουμε σε μια γωνίτσα του μυαλού μας ακατάπαυστα......ακούγεται άσχημο αλλά μας κρατάει λίγο στην τσίτα και μας έχει σε ετοιμότητα σχεδόν πάντοτε. Και παρόλα αυτά υπάρχει κόσμος που ακόμα το σκέφτετε. Την παρασκευή σε φανάρη στη Συγγρού ένας με τρανσαλπ δίπλα μου ακρανος, με σαγιονάρα μου λέει: Ρε φιλαράκι δεν ζεσταίνεσαι? ( φόραγα κρανάκι, μπουφαν, γαντάκια, κομπλε). Προτιμώ να ζεσταίνομαι από το να σταματήσω να νιώθω, του απαντάω. Και με κοιτάει έτσι-----------> Βρε στο Πόρτο Ράφτη σε ένα φανάρι ήμουν κρανομένος , με γάντι και μπουφάν και σκάει διπλα μου ένα ninja με τον μουσκουλαρ γυμνό να φοράει μόνο μια μπαντάνα στο κεφάλι και μου λέει : Ρε φίλε γιατί τα φοράς όλα αυτά....έχοντας ένα ειρωνικό γελάκι....... Απάντηση.....να ανοίξουμε μέχρι τα 50 και να τσαρουχώσουμε τα μπρόστινά να σαβουριαστούμε????? ΝΑ δούμε τι θα πάθω και τι θα πάθεις???? ........................................δεν είπε τ'ιποτα...απλά έφυγε......λαμπάδα........... Τροποποιήθηκε Ιούλιος 27 , 2009 από τον lavazutra Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
ozfrox 13 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούλιος 27 , 2009 Πολυ ωραιο το κειμενο του Χελωνα. Σιγουρα θα ειναι χρησιμο μιας και το εγραψε ατομο με μεγαλη εμπειρια :) Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
Nefelovatis 11 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούλιος 28 , 2009 Γιώργο και lavazutra έτσι είναι, μπορεί κάποιοι να μας ρωτάνε αν ζεσταινόμαστε, μα αυτό που είπες εξηγεί τα πάντα. Πιο καλά να ζεσταίνομαι, παρά να μη νιώθω.. Για μπάνιο πηγαίναμε στο Λαγονήσι με το Γιώργο, και φορούσε Κράνος, παντελόνι, μπουφάν, και μπότες!! Και έκανε ολόκληρη διαδικασία μέχρι να μπορέσει να αράξει στην πετσέτα στην παραλία. Και ας έμενε ένα χιλιόμετρο πιο πάνω! (εγώ ο κάγκουρας, πήγαινα με το αυτοκίνητο, που να κάνω τόσα χιλιόμετρα στη μηχανή με τη ζέστη έλεγα, και όπως και να χει, άλλο το αυτοκίνητο, πιο άνετο..). Και από τότε που έγινε το ατύχημα, πριν 30 μέρες, πήρα για πρώτη φορά καλοκαιρινό μπουφάν, κι ας έχω τη μηχανή για 5-10 χιλιόμετρα τη μέρα (Στο Γεννηματά και στο Γιώργο πάω, από τους Αμπελοκήπους). Κι ας οδηγώ από το ’89, πρώτη φορά μπουφάν καλοκαιρινό και γάντια τώρα πήρα (κράνος πάντα, μα τα άλλα τώρα. Βέβαια δεν έκανα ποτέ μεγάλες διαδρομές, μα στις μικρές είναι που συμβαίνουν τα πολλά…) Με έχει μάθει πολλά ο φίλος μας. Όχι μόνο με τα γραπτά του, μα κυρίως με τη ζωή του. Με τη συμπεριφορά του. Και γι’ αυτό θέλω να ευχαριστήσω τους διαχειριστές που έβαλαν το θέμα αυτό στα σημαντικά. Γιατί αξίζει, μια και είναι γραμμένο από έναν άνθρωπο που πράξη έχει κάνει ότι Πιστεύει! Καλή Δύναμη φίλε μου, και Κουράγιο! Να θυμάσαι, Μαζί σου είμαστε στον αγώνα που δίνεις! Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
xourafis 758 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούλιος 28 , 2009 (τροποποιήθηκε) πολυ ωραιο κειμενο και πολυ κοντα στην πραγματικοτητα.αυτο που λεει ο χελωνας για την εικονα της υποθετικης πτωσης και τον τροπο αντιμετωπισης της στο μυαλο του ανθρωπου ειναι επιστημονικα αποδεδειγμενο.για παραδειγμα εαν φανταζεσαι οτι γυμναζεσαι (ακομα και οταν εισαι ταβλα στο κρεβατι) ή βλεπεις εναν αγωνα απο την τηλεοραση (και ακομα καλυτερα τον παρακολουθεις μεσα απο το γηπεδο) φερνοντας τον εαυτο σου στη θεση των αθλητων, εισαι πιο γυμνασμενος απο το να μην το εκανες καθολου. προτιμω να τα μαθω απο το στομα του Γιωργου οταν θα επιστρεψει σε λιγο.... +598 Τροποποιήθηκε Ιούλιος 28 , 2009 από τον xourafis Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
paitos 81 Αναφορά μηνύματος Δημοσιεύτηκε Ιούλιος 29 , 2009 Να με συμπαθάται, αλλά εγώ το έχω κόψει να πιστεύω στην τύχη και στην γκαντεμιά. Για κάθε τι που συμβαίνει, υπάρχουν λόγοι πίσω του. Πολλοί λόγοι...αμέτρητοι. Τόσο πολλοί όσο ολόκληρο το σύμπαν. Άπειροι δηλαδή. Κι εφόσων είναι άπειροι, σαφώς και δεν μπορούμε να τους υπολογίσουμε όλους, αυτό όμως δεν σημαίνει κι ότι πρέπει να κάτσουμε με σταυρωμένα τα χέρια και περιμένουμε να περάσει η νταλίκα από πάνω μας ε? Ποσο δικιο ειχες τοτε.................. Παράθεση Μοιράσου αυτό το μήνυμα Σύνδεσμος στο μήνυμα Μοιράσου σε άλλες ιστοσελίδες
