Το δικο μου ταξιδι

[blackfalcon 8]

Με καθυστέρηση πέντε μηνών και μετά παρά πολλές αναβολές, από κολλήματα στον υπολογιστή μέχρι και διακοπές ρεύματος

και αν θα έπρεπε να το ποστάρω αποφάσισα επιτελούς να μοιραστό μαζί σας το τελευταίο ταξίδι

που έκανα στην Ιταλία .

Oι εμπειρίες είναι για να της μοιράζεσαι και όχι για να της κρατάς μέσα σου σαν επτασφράγιστο μυστικό.

Η απόφαση ήρθε εντελώς ξαφνικά, μετά από μια εξαντλητική σαιζόν και με κάτι δεκαοχτάωρα δουλειάς είχα φτάσει στα όρια μου , έτσι κατά τα μέσα του Σεπτέμβρη αποφάσισα για αυτό το ταξίδι, και λέω αποφάσισα γιατί η γυναικά μου δεν ήξερε απόλυτος τίποτα.

Έτσι μια πρωινή της το είπα το μυστικό:

-Tέλη Οκτώβρη φεύγουμε

-Μα καλά τρελάθηκες τελείως που θα πάμε.(με κοιτούσε με ένα βλέμμα αλλοπρόσαλλο)

-Στην Ιταλία και στο Μονακό γιατί υπάρχει πρόβλημα;

(είπα με πυγμή και αποφασιστικότητα όπως πρέπει να κάνει ο κύρης του κάθε σπιτιού)

-Όχι κανένα(δεν μπορούσε απέναντι στο γυαλισμένο μου μάτι να κάνει και τίποτα διαφορετικό)

Το δεύτερο βήμα ήταν να πάρουμε το Ο.Κ από τα παιδιά μας και έτσι επιστρατευτήκαν τα συνήθη κόλπα δωράκια και τα συναφή, και το τρίτο μέρος του όλου εγχειρήματος ήταν να ψήσουμε και τη γιαγιά που έπρεπε να τα προσεχή. Το οποίο βεβαία δεν ήταν και πολύ δύσκολο.

Έτσι χωρίς καμία άλλη καθυστέρηση ξεκινήσαμε της ετοιμασίες ,αλλά τελικά λόγω του ότι το μαγαζί λειτουργούσε ακόμα, λίγο έλειψε να μην προλάβομε και έτσι τρέχαμε μέχρι τελευταία στιγμή.

Γενικό σέρβις στη μηχανή αλλαγή ελαστικών και ένα γενικό τσεκάρισμα ήταν αρκετό για να κάνομε περίπου 2800χλμ χωρίς κανένα πρόβλημα.

Τρίτη 21 Οκτωβρίου 2008

Η μέρα που θα ξεκινούσαμε το ταξίδι έφτασε.

Είναι από εκείνες της μέρες που δεν χρειάζεσαι ούτε ξυπνητήρι ούτε φωνές για να αφήσεις το κρεβάτι σου.

Μετά από ένα διπλό ελληνικό για να ανοίξει το μάτι και να αρχίσει να λειτουργεί ο εγκέφαλος ξεκινήσαμε το τελευταίο τσεκάρισμα.

Πλύσιμο της μηχανής καλό λάδωμα της αλυσίδας (κάτι που θα γινόταν και τηρήθηκε ευλαβικά κάθε500χλμ) βίδωμα της τριπλέτας και ήμασταν έτοιμοι .

Η υπόλοιπη μέρα μέχρι να έρθει η ώρα που θα φεύγαμε πέρασε μάλλον πολύ ποιο αργά από ότι περίμενα αλλά τελικά το ρολόι έδειξε 7.00 μμ.

Φόρτωμα της μηχανής με τις βαλίτσες αποχαιρετισμός των παιδιών μας και όλων των υπολοίπων και αναχώρηση για το καράβι , τα συνθήματα ανάμικτα και οι σκέψεις πολλές.

Το τη αφήνουμε πίσω , πως θα είναι τα δυο παιδιά μας, και αν θα μπορέσουμε και εμείς και αυτά για τόσες μέρες χωριστά , τα ίδια πράγματα που είχαμε βίωση και πριν δυο χρονιά στο παρθενικό μας ταξίδι στο εξωτερικό( αλλά πιστέψτεμε όσες φορές και αν το πέρασης δεν αλλάζει).

Κατά της 8.30 επιβίβαση στο καράβι και αναχώρηση για Πειραιά σε ένα ήσυχο ταξίδι και κατά της 11.30

την πέσαμε για ύπνο.

Τετάρτη 22 Οκτωβρίου (Πειραιάς Πάτρα 210χλμ)

Ξύπνησα κατά της τέσσερις μιας και στα ταξίδια και στα κρεβάτια του καραβιού δεν μου κολλάει και πολλή ύπνος και ενώ η γυναικά μου ακόμη κοιμόταν κατέβηκα στο μπαρ του καραβιού να πιω ένα καφέ και να κάνω αυτό που απολαμβάνω περισσότερο , να βγω στο κατάστρωμα και πεινώντας το καφεδάκι μου να χαζεύω τα φώτα του Πειραιά και τα καραβιά που είναι αγκυροβολημένα αρόδου να πλησιάζουν σιγά σιγά

Μέχρι που κατά της 6.00 δέσαμε στην προβλήτα του λιμανιού ετοιμαστήκαμε καβαλίσαμε τη μηχανή και αχήσαμε να κατηφωρηζουμαι για Πάτρα ,με το που πιάνουμε την ιερά οδό τρώγω και την πρώτη πικρά .

Μποτιλιάρισμα του σκοτωμού(Κρήτη και πάλι Κρήτη) και έτσι όπως ήμουν φορτωμένος να μην μπορώ να κινηθώ άνετα βίωσα το σύνδρομο του κουτάκια(ρε πως τη παλεύετε)αλλά τελικά βγαίνοντας από την Ελευσίνα τα πράγματα ήταν σαφώς πιο ανεκτά και η κυκλοφορία στο δρόμο από ελάχιστη έως καθόλου.

Η διαδρομή για Πάτρα βαρετή έως αδιάφορη με ταχύτητες που ποτέ δεν ξεπέρασαν τα 120χλμ αλώστε δεν υπήρχε λόγος για βιασύνες αφού το καράβι έφευγε στις 5 το απόγευμα.

Κατά της 10.30 φτάσαμε στην Πάτρα το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να βγάλουμε τα εισιτήρια και μετά κατευθυνθήκαμε για Ναύπλιο για καφεδάκι φαγητό και χάζεμα δεξιά και αριστερά μέχρι να έρθει η ώρα να επιβιβαστούμε στο OLYMPIC CHAMPION.

Επιβίβαση , τακτοποίημα στην καμπίνα και Ιταλία σου ερχόμαστε!!!!!!!!!!!!!!!!

Πέμπτη 23 Οκτωβρίου (Ancona- Maranello 276χλμ)

Υστέρα από 21 ώρες μάλλον βαρετού ταξιδιού

(έμαθα το καράβι από έξω και ανακατωτά)αντικρίσαμε την Αγκόνα,

στις 12.30 πατήσαμε τα ποδιά μας και τα ελαστικά της «καλής μου» σε Ιταλικό έδαφος.

Όπως ετοιμαζόμαστε να φύγουμε ακούω μια φωνή να μου λέει «ΠΑΤΡΙΔΑ, ΝΤΥΘΕΙΤΕ ΚΑΛΑ ΓΙΑΤΙ ΣΤΑ ΙΤΑΛΟΑΥΣΤΡΙΑΚΑ ΣΥΝΟΡΑ ΧΙΟΝΙΖΕΙ»

Δεν έδωσα και πολύ σημασία γιατί την ώρα εκείνη είχε ήλιο και γύρο στους 20 βαθμούς, και στο κάτω κάτω της γραφής εμείς πηγαίναμε maranello και όχι Αυστρία(και που να ήξερες).

Αναχώρηση για maranello για να βγούμε autostrada από ancona κάναμε κανένα μισάωρο, τελικά μπήκαμε στον Α14.

Λίγο πριν από τη bologna οι πρώτες ψιχάλες βροχής έκαναν την εμφάνιση τους αλλά τίποτα το σπουδαίο. Ο μονός μου φόβος ήταν αν οι στολές μας ήταν αδιάβροχες και μετά το πρώτο τεστ αποδείχτηκε πως ΝΑΙ δεν περνούσε σταγόνα βροχής από μέσα, και έτσι με ανεβασμένη την ψυχολογία συνεχίσαμε ακάθεκτοι. Μετά από την bologna αριστερά τον Α1 μέχρι modena sud.

Πήραμε την έξοδο Modena Sud προς Strada Vignolese

και ακολουθήστε τα σήματα για Vignola/Zocca/Spilamberto/Bazzano και μόλις δώδεκα χλμ νοτιότερα φτάσαμε στο maranello κατά της 4.30 το απόγευμα .

Μια πόλη με 16500 κατοίκους που ζει και αναπνέει για ένα και μοναχά σκοπό τη Ferrari όλη η τοπική οικονομία στηρίζεται σε αυτό το εργοστάσιο και μιλάμε για πάνω από 2500 χιλιάδες υπαλλήλους συν τους τουρίστες και τους αντιπροσώπους που πάνε εκεί μόνο και μόνο για να δούνε τα ιερά τέρατα της αυτόκίνησης (μέχρι και Γιαπωνέζο είδα). Αναζήτηση δωματίου και καταλήξαμε στο best western ένα τετράστερο ξενοδοχείο στη κεντρική πλατεία

με ιδιωτικό κλειστό πάρκινγκ, 90 euro με πρωινό και το παρκινγκ free.

Παρκάρισμα στη μηχανή ζεστό μπανάκι και χαλάρωμα για καμιά ώρα και εμπρός για εξερεύνηση. Η βραδιά ζεστή και ήσυχη και μιας και δεν προβαίναμε να πάμε στην galleria Ferrari λόγω του ότι είχε κλείσει αποφασίσαμε να περιπλανιθούμε λίγο στη πόλη. Απολαύσαμε τον καφέ μας τσακίσαμε της πίτσες μας και της καρμπονάρες και κατά της 11.30 την πέσαμε για ύπνο λόγω του φορτωμένου αυριανού προγράμματος.

[blackfalcon 8]

Παρασκευή 24 Σάββατο 25 Οκτωβρίου (Maranello-Monaco 459 χλμ)

¨Έγερση κατά της 8.00 πρωινό και κατά της 9.00 αναχώρηση για galleria Ferrari που μόλις είχε ανοίξει.

Μπαίνοντας έπαθα το απόλυτο σοκ ντελίριο σου λέω, έκανα σαν μικρό παιδί που το άφησες σε ζαχαροπλαστείο.

FERRARI παντού πάνω κάτω δεξιά αριστερά κινητήρες από τη F1 όλα τα αγωνιστικά από το 1954 έως και το μονοθέσιο του 2007 όλα τα μοντέλα παραγωγής σε ένα και μονό κτήριο και μιας που πήγαμε είπα να πάρω ένα δωράκι για μένα

και ένα για τη γυναίκα μου

αλλά το μεγαλύτερο σοκ το έπαθα μετά από καμιά ώρα που τελειώσαμε την περιήγηση και βρήκαμε έξω

Ακριβώς απέναντι από την έκθεση είναι ο τομέας δοκιμών κινητήρων και με το που βγαίνω έξω και φτάνει στα αυτιά μου αυτή η θεσπέσια μουσική από τον V12 να δουλεύει στα κόκκινα, κάτσαμε περίπου κανένα εικοσάλεπτο ακούγοντας τον να ανεβάζει και να κατεβάζει στροφές και να σε προτρέπει να τον λιώσεις, σε ερώτηση μου αν υπάρχει τρόπος να επισκεφτούμε το εργοστάσιο μου είπαν ότι πρέπει να στείλουμε mail τρεις μήνες πριν και αν υπάρχει ξενάγηση την συγκεκριμένη ημέρα θα ήταν εφικτό τέλος πάντων η ώρα είχε πάει 11.00 και έπρεπε να πάμε στο ξενοδοχείο για να βάλουμε τις στολές και να συνεχίσουμε το ταξίδι μας. Κατά της 11.30 ξεκινήσαμε για Monaco με λίγη συννεφιά. Ακολουθούμε τα σήματα για Brennero/A22/Milano και μπαίνουμε στον A1 με κατεύθυνση για Parma και μετά αριστερά περνούμε την έξοδο στον A15 προς La Spezia/E31/Parma Ovest. Τα πρώτα 90χλμ αρκετά βαρετά μιας και ο δρόμος είναι μέσα στην κοιλάδα της Aosta αλλά όσο πλησιάζεις τα βουνά το τοπίο και ο δρόμος αλλάζει και της βαρετές ευθείες της διαδέχεται το πιο απολαυστικό στοφηλίκη που έχω οδήγηση μέχρι τώρα, δρόμος με δυο έως τρεις λωρίδες ανά κατεύθυνση με τέλεια άσφαλτο και κάτι παρατεταμένες στροφές όλο γλυκά(για να μην πω την άλλη λέξη που αρχίζει από κα……….α.).ταχύτητα από 110 έως 160 χλμ ανά ώρα και το αυτό συνεχίζεται μέχρι το Μονακό.

Το ταξίδι συνεχιζόταν για τα επόμενα 250χλμ με εναλλαγές του καιρού από σύννεφα σε ήλιο, και εγώ να πίνω το αίμα του cbr ενώ το χαμόγελο να έχει φτάσει μέχρι τα αυτιά μου . Παίρνοντας την έξοδοA12/E80 προς Genova. παρόλο που ο καιρός είχε καθαρίσει η άσφαλτος για κάποια χλμ ήταν στεγνή και σε κάποια βρεγμένη.

Και ξαφνικά λίγο πριν τη Genoa

Ψιιιιιιιλήήήήή βρόόόόχουλα έπιασε μωρό μου…………….. αλλά το κράτημα του δρόμου δεν άλλαξε όσο για το σπρέι που έχουμε στην Ελλάδα(και ας πληρώνουμε τρεις φορές πάνω τους δρόμους)από τα προπορευόμενα αυτοκίνητα απλά δεν υπάρχει .

Στάση στο πρώτο βενζινάδικο ανεφοδιασμός καφές και δυο τρία τσιγάρα ανασύνταξη δυνάμεων, και βουρ ξανά στο δρόμο. Πήραμε την έξοδο στο A7/E62 προς A10/Ventimiglia/Genova Ovest/Milanoκαι μετά την έξοδο προς Ventimiglia/A26/Alessandria και φτανοντας στην έξοδο στα αριστερά προς Ventimiglia μπήκαμε στον A10

Και η βρόχα έπεφτε ραϊτ θρου που έλεγε και ο αείμνηστος Ζαμπέτας αλλά η επιλογή που κάναμε να φοράμε στολή από cordura μας έβγαλε και τους δυο ασπροπρόσωπους.

Μετά από 130χλμ υπό βροχή και καμιά σαρανταριά τούνελ όταν φτάσαμε στα σύνορα Ιταλίας Γαλλίας, οπού και το ψιλοβρόχο είχε σταματήσει , ήμασταν εντελώς στεγνοί και το ηθικό παρέμενε ακμαιότατον

Πληρώσαμε τα διόδια (18euros)αλλά χαλάλι τους και μετά από ένα τούνελ 2.5χλμ μπήκαμε Γαλλία και δεκαπέντε λεπτά αργότερα παίρνοντας την έξοδο 58-Roquebrune προς La Turbie/Éze/Beausoleil/Roquebrune-Cap Martin/Monacο φτάναμε στο ξενοδοχείο vista pallas που βρίσκεται χτισμένο στην άκρη του γκρεμού ακριβώς πάνω από το Monaco με μια κατάπληκτη θέα

και όλο το Monaco στο πιάτο.

Η ώρα είχε πάει 6.30μμ και ήταν η στιγμή που αφήσαμε το ξενοδοχείο για να κάνουμε τη πρώτη μας επαφή με την πόλη του Monte Carlo, η απόσταση που μας χώριζε ήταν μόλις 2,5 χλμ έτσι αρχίσαμε να κατηφορίζουμε τον φιδίσιο δρόμο o οποίος ήταν φτιαγμένος σε σχεδόν κατακόρυφο βράχο,και που θα μας έφερνε ποιο κοντά με το πριγκιπάτο , και όπως και έγινε μετά από δέκα λεπτά ήμασταν σε μια ονειρεμένη πόλη λες και είχε βγει από μοντέρνο παραμύθι που η έκταση της δεν ξεπερνάει τα δυο τετραγωνικά χλμ.

Αλλά η οργάνωση που έχουν, βάζει τα γυαλιά σε πάρα πολλούς με την έννοια του κράτους που σέβεται τους πολίτες του και τους επισκέπτες του (μηδέν τις εκατό ανεργία και μηδέν τις εκατό εγκληματικότητα).

Αφήσαμε τη μηχανή σε δημόσιο υπόγειο πάρκινγκ στο κέντρο του Μονακό(τα οποία υπάρχουν διάσπαρτα σε όλη την πόλη και δωρεάν για της μηχανές παρακαλώ) και βγήκαμε να απολαύσουμε τον καφέ μας στο café de pari

με θεά το καζίνο και το φτηνιάρικο πεντάστερο HOTEL DE PARI (από 420 έως 2800euros το δίκλινο η βραδιά) και εκεί άρχισε η παρέλαση από Ferrari, Μaserati και ότι άλλο σε άτι κυκλοφορεί σε τέσσερις τροχούς

Α! μέχρι και smart είδα αλλά ήταν όπως όλα ήταν τίγκα στη μετατροπή. Κάτι δίμετρα θηλυκά με σκυλάκια που παρατούσαν της porche μπροστά από το casino και ο παρκαδόρος έτρεχε για να της εξυπηρετήσει .

Με το χάζεμα πέρασε η ώρα και κατά της 9.30 μιας και ο ουρανός μαύριζε επικίνδυνα είπαμε να ανηφορίσουμε για το ξενοδοχείο.

Όταν φτάσαμε ρωτήσαμε εάν υπήρχε κάποιο εστιατόριο εκεί κοντά γιατί όπως και να το κάνουμε όλη μέρα ήμασταν με σάντουιτς και είχαμε λυσάξη στη πεινά , αλλά η απάντηση ήταν αρνητική και έτσι αναγκαστήκαμε να φάμε εκεί, και παράλληλα να πληρώσουμε τη πρώτη αλλά και τελευταία φόλα σε όλο το ταξίδι και εξηγούμε: μια μοσχαρίσια, μια παϊδάκια, μια σαλάτα, ένα μπουκάλι κρασί και δυο επιδόρπια 176 euros παρακαλώ(και μην ακούσω το καλοκαίρι κανένα τουρίστα στο μαγαζί να μου λέει ότι η Ελλάδα είναι ακριβή χωρά γιατί θα τον πνίξω).

Η επόμενη μέρα κύλισε χαλαρά επισκεπτόμενοι το ωκεανογραφικό μουσείο,

τα διάφορα αξιοθέατα του Monte Carlo, τους δρόμους της F1 , τα μαγαζιά, για τα δέοντα δωράκια που είναι και για όλα τα πορτοφόλια.

Βρήκαμε από φτηνά , μια μπλούζα 10 euro έως και κάποια που για να μπεις έπρεπε να ήσουν μέλος.

Όσο για το φαγητό περίπου στα 20 με 25 euro το άτομο.

[blackfalcon 8]

το υπολιπο αυριο

Τροποποιήθηκε Απρίλιος 8 , 2009 από τον blackfalcon

[paitos 81]

Ωραιος!!

Παντα τετοια

Περιμενουμε την συνεχεια

Υ.γ Περιμενα και εγω να δω φατσες και τις εχεις σβησει, δουλευα 2 χρονια Κολυμβαρι στην Τραπεζα, ισως και να γνωριζομαστε τελικα

[andreasarc 1]

Θέλει πολύ μεράκι για να κάνεις τέτοιο ταξίδι φίλε μου.

Πολλά μπράβο σε σένα και τη συνοδό σου......!!!!

Οι εικόνες που γέμισαν τα μάτια σου, θα σου μείνουν ανεξίτηλες για μια ζωή....

[IoannisPanagiotidis 2.125]

...ειστε ωραιοι παιδια !...μπραβο και στους 2 σας!

...αυτα ειναι που μενουν !..... η ζωη θελει να πουλας και λιγο τρελα ...(...τα λεω σε σας για να τα ακουω εγω! )

..δωσε και την συνέχεια!

[LINDOS_87 0]

Πολύ ωραίο φίλε!!! Πάντα τέτοια. Περιμένουμε την συνέχεια.

[Παναγιώτης Κ. 10.057]

...........μας γ.....ησες..........

Μπράβο ρε φίλε, πάντα τέτοια.

[Rory 11]

Πολυ καλο υλικο φιλε απλα ΤΟ ΕΧΕΙΣ !!!!!!!!!!!!

[swork21 14]

Μπράβο ! Εξαιρετικό.

[fasarias 1.769]

απο την ιερη αγελαδα των ινδων ηταν η μοσχαρισια ρε αδερφε και την πληρωσες 176 ευρω

πολυ ωραιο το ταξιδι παντως και απιστευτες εικονες μπραβο σε ζηλευω(με την καλη εννοια παντα )

[xourafis 758]

ωραιο ταξιδι φιλε!μακαρι καποια στιγμη να το κανω και εγω... :)

[black_hawk 573]

:thumbsup:

[Al_Bandy 2.780]

πολυ ωραιος

αντε και στα δικα μας

[Π.Γ.Α. 0]

και τώρα πρέπει να επιστρέψουμε στη δουλειά, δηλαδή?

εύγε παλήκαρε!!!

πάντα τέτοια!

[Ellessar_GR 360]

τελεια! μπράβο ρε φίλος τρελό ταξιδάκι.

[KARAFLODAIMON 96]

Μπράβο ρε παίχτουρα! Ωραία πράματα!!!!

[okourkoulos 286]

Κάτι τέτοιο σχεδιάζουμε για το καλοκαίρι.

Μάλλον θα σε χρειαστώ!

Τα συγχαρίκια μου!

[kurt 93]

τα λογια ειναι περιτα!απλα τελεια παντα τετοια!

[argi6argi 0]

Μπράβο ρε παλίκαρε, πολύ ωραίο το ταξίδι σου. Περιμένω τη συνέχεια και τη στιγμή που θα κάνω κι εγώ ενα τέτοιο ταξίδι...

[DPF 0]

ΜΠΡΑΒΟ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΤΑΞΙΔΙ ΙΔΙΚΑ ΣΤΗΝ ΦΕΡΑΡΙ [ΦΑΝΤΑΣΙΑ].

ΩΡΑΙΕΣ ΦΩΤΟ.!!!!

ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΑ 176 ΕΥΡΟ ΧΑΛΑΛΙ ΣΑΣ ΜΟΝΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΟΠΩΣ ΕΙΠΕΣ ΦΕΡΑΡΙ-ΜΕΡΣΕΝΤΕΣ-ΛΑΜΠΟΡΓΙΝΙ Κ.Α ΦΥΣΙΚΑ ΑΛΛΑ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙΑ.

[Αιγαιοπλόος 1.661]

Αξιος.

Η καλύτερη στιγμή για τον μοτοσυκλετιστή είναι το ταξίδι "έξω".

Νά 'σαι γερός να ταξιδεύεις.

[faif 22]

Πολύ ωραίο το ταξίδι σου, και η περιγραφή παραμυθένια. :)

Ελπίζω να αξιωθούμε κι εμείς κάποια στιγμή να κάνουμε τέτοια ταξιδάκια. Άντε ξεκίνα να σκέφτεσαι το επόμενο...

[Seirios 66]

Mπράβο σου ρε φίλε!!!!!!!!

Πολύ ωραίο ταξίδι και πολύ ωραίες εικόνες!!!!

Θα σου μείνουν για πάντα...

Γερός να 'σαι να κάνεις και άλλα τέτοια ωραία ταξίδια!!!!!!!!

[blackfalcon 8]

Κυριακή 26 Οκτωβρίου (Monaco-Como 346χλμ)

Σηκωθήκαμε σχετικά νωρίς λόγω των πολλών χλμ που ήταν να διανύσουμε και έτσι μετά από το απαραίτητο πρωινό ξανά στο δρόμο .Πήραμε τον A10 και λίγο πριν τη Genoa κάναμε αριστερά(στην ουσία δεξιά κάναμε) στον A26/E25 προς Alessandria/A7/Milano Ο οποίος επίσης ήταν καταπληκτικός σε θέμα κρατήματος και τοπιού τόσο που σε μια στάση για ανεφοδιασμό και ξεμούδιασμα στο πίσω λάστιχο είχαν δημιουργηθεί φυτίλια.

Όσο πλησιάζαμε την κοιλάδα της Aosta ο καιρός άρχιζε να μεταβάλετε από ηλιοφάνεια σε ομίχλη που κάποια στιγμή μπορούσες να την κόψης με το μαχαίρι που λέει ο λόγος αλλά η σήμανση που έχουν σου επιτρέπει να οδηγείς με απόλυτη ασφάλεια και σιγουριά .

Κάποια στιγμή μέσα σε αυτό το ομιχλώδες τοπίο βλέπω προειδοποιητικές πινακίδες και πυρσούς στο οδόστρωμα οι οποίοι μας αναγκάζανε, αφενός να μειώσουμε ταχύτητα στα 40 χλμ, και αφετέρου οι τρεις λωρίδες κυκλοφορίας σταδιακά να γίνονται μια , το πρώτο πράγμα που σου περνάει από το μυαλό είναι ότι έχει γίνει κάποιο σοβαρό ατύχημα .

Αμ δε ,όπως είδαμε λίγο πιο κάτω (σε καμιά πεντακοσαριά μετρά )ένα Fiat Panda είχε πάρει φωτιά στην δεξιά άκρη του δρόμου, σε εκείνο το σημείο μου ήρθε στο μυαλό την ανάλογη αντίδραση που έχουμε και στην Ελλάδα..

Μετά από κάποια χλμ πήραμε την έξοδο προς E25/Milano για 1 χλμ και μετά την έξοδο προς E25/Milano και μπήκαμε στον A7 για τα επόμενα 68 χλμ. Πήραμε την έξοδο Tangenziale Ovest προς Como/Varese. Συνεχίσαμε προς την οδό A50/Tangenziale Ovest . Στρίψαμε δεξιά στην έξοδο A8 και μετά την έξοδο προς Como/A9/Chiasso. Συνεχίσαμε στην οδό A9 22 χλμ. Πήραμε την έξοδο Como Sud και φτάσαμε.

Η πόλη λίγο ως πολύ γνωστή μιας και είναι η δεύτερη φορά που την επισκεπτόμαστε και έτσι ξέραμε το τι και πώς, και η εύρεση του ξενοδοχείου το οποίο είχαμε κλείσει μέσω internet αν εξαίρεσης κάποιες κυκλοφοριακές αλλαγές που είχαν γίνει πανεύκολη.

Φτάνοντας στο Palace hotel

έκανα το λάθος και άφησα τη μηχανή λίγο πιο δεξιά από την κεντρική είσοδο και στην προτροπή της γυναικάς μου να τη μετακινήσω έγινε το κακό.

Καθώς τη μετακίνησα διπλά στη ρεσεψιόν απλά κατέβηκα ξεχνώντας να βάλω το πλαϊνό σταντ και έτσι απλά, πήρα μια μεγαλοπρεπή στατική πτώση ευτυχώς με μοναδική ζημιά μια ελαφρός στραβή αριστερή μανέτα., τακτοποιηθήκαμε στο δωμάτιο και μετά από λίγο ήμασταν έτοιμοι για να εξερευνήσουμε για ακόμη μια φορά το Como.

Η πόλη δεν έχει αλλάξει και πολλή, τουλάχιστον το παλιό κομμάτι , αλλά όσες φορές και να την επισκεφτείς όλο και κάτι καινούργιο θα έχει να σου δώσει για να το ανακαλύψεις και καθώς ήταν και Κυριακή μεσημέρι οι Ιταλοί είχανε επιδοθεί στην κατά κόρον αγαπημένη τους ασχολία .

Και ποια ήταν αυτή;

Μα φυσικά οι μότο ,κάνοντας τη διαδρομή Como Bellagioκαι πάλι πίσω μια φανταστική διαδρομή παράλληλα με τη λίμνη μήκους περίπου τριάντα χλμ, πιάνοντας κουβέντα μαζί τους ,πράγμα όχι τόσο δύσκολο μιας και η μοτοσικλέτα ενώνει τους ανθρώπους, και τους εξηγήσαμε από πού ήμασταν οι ερωτήσεις άρχισα να πέφτουν βροχή για το τι και το πώς βρεθήκαμε εκεί πάνω και η απάντηση μας ήταν απλή αρκεί πραγματικά να το θέλεις και όλα είναι εφικτά .

Δευτέρα 27οκτωβρίου ( Como Lugano Βellagio Como 95χλμ)

Στη ρεσεψιόν είχαν την πρόβλεψη του καιρού για της επόμενες τρεις ημέρες, πράγμα που όταν την είδαμε δεν μας χαροποίησε και πολύ .

Άστατος καιρός με σποραδικές βροχές, αλλά μέχρι στιγμής ναι μεν είχε συννεφιά αλλά καθόλου βροχή ρωτώντας την ομολογουμένος όμορφη ρεσεψωνίστρια για τη μέλη γίνεσθε μας είπε εμπειρικά πλέον ότι δεν θα έβρεχε και όπως και πραγματικά έγινε.

Ανεβήκαμε στο δωμάτιο φορέσαμε της στολές μας και μετά από είκοσι λεπτά βρισκόμασταν στο δρόμο για Ελβετία.

Ξεκινήσαμε μιας και τη σημερινή μέρα τη διέκρινε η απόλυτη χαλαρότητα επιλέξαμε να καλύψουμε τη συγκεκριμένη διαδρομή μόνο από το επαρχιακό οδικό δίκτυο που τελικά μας αντάμειψε για την απαράμηλη ομορφιά περνώντας ανάμεσα από δάση και μικρά χωριά γεμάτα ζωή και ακολουθώντας παράλληλα της όχθες της λίμνης.

Κατευθυνθήκαμε δυτικά για Ciaso στα ΙταλοΕλβετικά σύνορα .

Μετά από δέκα λεπτά ήμασταν Ελβετία , βλέπεται το Como είναι μόλις 5 χλμ από τα σύνορα και το πέρασμα από τη μια χωρά στην άλλη δεν περιλαμβάνει ελέγχους, φανταστείτε ότι η πόλη Ciaso οπού είναι και τα σύνορα η μισή είναι στην Ιταλία και η άλλη μισή στην Ελβετία.

Το τοπίο δεν αλλάζει απλά είναι λίγο πιο εκνευριστικά καθαρό.

Μετά από λίγο βρισκόμασταν στο Lugano

και απολαμβάναμε το καφεδάκι μας ,μια βόλτα στις βιτρίνες και κάποια στιγμή τολμήσαμε να ρωτήσουμε τιμές στα μαγαζιά για κάποια δωράκια ,οι τιμές απλησίαστες αναφορικά ένας αναπτήρας ronson κυμαινόταν από 450 έως 650 euro όσο για τα ρολόγια απλά απλησίαστα από 800 euro και πάνω.

Αλλά με βιοτικό επίπεδο και οργάνωση μακρά καλύτερη από ότι εδώ , απλά κάνουν τη δουλειά τους και τιμάνε τα χρήματα που παίρνουνε.

Καθώς περνούσαμε για άλλη μια φορά τα σύνορα αλλά λίγο πιο βοριά σταματήσαμε για κάποιες φωτό, τότε μας πλησίασε ένας αστυνομικός , μας ρώτησε από που ήμαστε ,και αφού του είπαμε μας πληροφόρησε ευγενέστατα ότι στο συγκεκριμένο σημείο απαγορευόταν η λήψη φωτογραφιών (λόγω συνόρων) και ότι λίγο πιο κάτω υπάρχει παρκινγκ και ότι θα μπορούσαμε εκεί να αποθανατίσουμε το πέρασμα μας από την Ελβετία με απόλυτη ασφάλεια

Συνεχίσαμε πάνω στον SS340 με κατεύθυνση προς menagio και από εκεί για cadenabbia

για να περάσουμε απέναντι με το καράβι στο bellagio.

Πληρώσαμε 10euro για εισιτήριο και σε δέκα λεπτά ήμασταν απέναντι.

Μεσημεριανό φαγητό και βόλτα στην πόλη και κατά το απογευματάκι ξεκινήσαμε την επιστροφή από μια φανταστική διαδρομή,

και θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι το λουνα παρκ του μοτοσικλετιστή.

Στροφές ανηφόρες κατηφόρες τούνελ γέφυρες και ότι άλλο θέλει κάθε μοτοσικλετιστής.

Οι επόμενες δυο μέρες αναλωθήκαν με βόλτες δεξιά και αριστερά μιας και ο καιρός δεν επέτρεπε κάτι παραπάνω .

Και έτσι έφτασε η ημέρα της αναχώρησης μας , στην αρχή του ταξιδιού είχαμε προγραμματίσει και μια διανυκτέρευση στο Rimini αλλά λόγω του ότι είχαμε αρχίσει να νοσταλγούμε τους δικούς μας αποφασίσαμε να φύγουμε την ίδια μέρα .

Η απόσταση που μας χώριζε από την Ancona ήταν 520 χλμ τα οποία γίνανε χωρίς ιδιαίτερη κούραση( να ναι καλά η ιταλική autosrada και πάνω απʼόλα η μηχανή που σε όλες της συνθήκες και σε όλους τους δρόμους ανταπέξελθε παραδειγματικά) και ο χρόνος που απαιτήθηκε για να καλυφθεί ήταν περίπου πεντέμιση ώρες σε ένα μονότονο δρόμο μαζί με της στάσης.

Tο ταξίδι πραγματοποιήθηκε με μοναδικό βοήθημα ένα χάρτη από τη road editions όσο για τη σήμανση των δρόμων απλά ακολουθείστε τις ταμπέλες που λένε Centro και σας βγάζουν στο κέντρο της κάθε πόλης. Στα βενζινάδικα προτιμάτε να βάζετε μονοί σας βενζίνη από τις αντλίες σελφ σέρβις η βενζίνη είναι κατά έως και δέκα λεπτά φθηνότερη ,στα διόδια παίρνεις χαρτάκι στην είσοδο και πληρώνεις στην έξοδο βάση την απόσταση που έχεις καλύψει (υπολογίστε περί τα 0,04 λεπτά του ευρώ το χλμ).

Τα ξενοδοχεία που μείναμε κόστιζαν από 90 έως 130 ευρώ η βραδιά με πρωινό (υπήρχαν και φτηνότερα αλλά χωρίς φυλασσόμενο κλειστό παρκινγκ)

ΕΝΑ μεγάλο ευχαριστώ στην γυναικά μου που παρόλο τα πολλά χιλιόμετρα και τα κάποια διαστήματα κακού καιρού δεν γκρίνιαξε ποτέ.

Tελικά, αποδείχτηκε χιλιομετροφάγος.

Επόμενο ταξίδι τέλη Οκτώβρη 2010(αν είμαστε καλά)