Γιατί έγινες μοτοσυκλετιστής ή αν προτιμάτε, γιατί καβάλησες μοτοσυκλέτα?

[IoannisPanagiotidis 2.125]

....βαζαμε το κουτακι απο το αναψυκτικο στη ροδα και εκανε σαν διχρονο.....με σπαμενη εξατμιση

...ναι ρε φιλε !

...που με πηγες τωρα!

[Dare-Devil 0]

ονειρο απο τα πρωτα χρονια της ζωης μου,με τα ποδηλατα βαζαμε το κουτακι απο το αναψυκτικο στη ροδα και εκανε σαν διχρονο.....με σπαμενη εξατμιση

Πωωωωωωωωωωωωωωω ρε φιλε ΤΙ ΜΟΥ ΘΥΜΙΣΕΣ ΤΩΡΑ?????????? :D

[honda55551 442]

Ημουν γύρω στα 8 όταν πέρασε απο δίπλα μου μια moto guzzi.Ρώτησα τον αδερφό μου τι είναι τούτο (10 χρόνια μεγαλύτερος ο αδερφός) και μου είπε αυτό είναι moto guzzi v65...αυτό ήταν.....πηρα παπί και στα 21 μου επιτέλους το είχα το moto guzzi v65

[Dare-Devil 0]

Βασικα απο το γυμνασιο αρχισα να αγαπαω τα δικυκλα με τα χρονια αυτη η αγαπη μεγαλωνε (σε αυτο βοηθησε και ο ξαδερφος μυο με την bmw r1200gs ) .Προπερσυ που με πηγε βολτα με τη μηχανη επαθα τη πλακα μου και ερωτευτικα.Πριν εξι μηνες περιπου πηρα το πρωτο δικυκλο (αυτο που εχω τωρα δηλαδη) και μαζευω λεφτα για μηχανη στα 250 κυβικα.Κανενας απο τους φιλους μυο δνε εχει δικυκλο...παρ ολα αυτα τα ερωτευτικα

[Orestis_G 26]

Έτος 1996, είμαι γύρω στα 20 και αποφασίζω επιτέλους να βγάλω δίπλωμα αυτοκινήτου (την Πάτρα γενικώς την περπάταγα αρκετά, πόδια και ποδήλατο με κάλυπταν, οπότε το είχα "γράψει" κανονικότατα το δίπλωμα).

Πάω λοιπόν σε έναν δάσκαλο, γνωστό του πατέρα μου, ο οποίος, σημειωτέον, ΔΕΝ δίδασκε μηχανή και μου λέει: "Δεν κάνεις τα χαρτιά σου και για μηχανή, μήπως κάποτε αποφασίσεις να βγάλεις, για να μην πληρώνεις διπλά παράβολα"; Όπερ και εγένετο.

Δυόμισι χρόνια μετά και αφού έχω ήδη το δίπλωμα αυτοκινήτου, κοιτάω σ'ένα συρτάρι και ανακαλύπτω την καρτέλα για την εξέταση των σημάτων, η οποία πλησίαζε στη λήξη της. Ξεκινάω λοιπόν μαθήματα, βγάζω και το δίπλωμα...καλοκαίρι του '98.

Ακολούθησε το παπάκι του αδελφού μου, ο οποίος ζήταγε μηχανάκι από τον πατέρα μου και του το έστρωσα εγώ, επειδή δεν είχε ακόμα δίπλωμα και κατά το φθινόπωρο η AX-1 μου...

...έκτοτε κόλλησα

Τροποποιήθηκε Ιούλιος 17 , 2008 από τον Orestis_G

[MotoGamoto 10]

Αναγκη και συμπτωση μαζι.

Η αναγκη με εφερε στα σκουτερ τα οποια δεν με τρελαναν κιολας, απλως με βοηθησαν στο να εξοικιωθω με την ιδεα του διτροχου.

Οταν ηρθε η καταλληλη στιγμη απο μια συμπτωση κυριολεκτικα δεν ειπα οχι και αρχισα να γνωριζω απο κοντα την μοτοσυκλετα και χιλια δυο αλλα πραγματα που την πλαισιωνουν...και η συνεχεια ειναι γνωστη...μια αγαπη κι ενα δακρυ....με τον Παυλο...μεσ' τον σταβλο.... :D

[zoo 1.586]

Από πιτσιρικάς χάζευα μοτοσικλέτες.

Τουριστάδικες πάντα, κάτι BMW K100LT ήταν ικανές να με κρατήσουν ξύπνιο πολλά βράδια!...

[Smias 2.708]

Απο μικρο παιδι μου αρεσαν αυτα τα μεγαλα και ψηλα ποδηλατα , ειπα στο παππου μου οτι ενα τετοιο θελω ...

Μετα λιγο πιο μεγαλο παιδι πια εβλεπα και τον "κουλ" ξαδερφο Μαριο να εχει συνεχεια κατι ψηλοφτερα και να τον καμαρωνα , του ελεγα να παει βολτα και μου αρεσε που ειχε παντα μηχανακια ψηλα .

Περιμενα κατι χρονακια και το πηρα μονος μου τελικα ! Εχουν τελικα πλακα αυτα τα "μεγαλα ποδηλατα " ! Κανεις και τη δουλεια σου και τη διασκεδαση σου τελικα !

[Drakos 67]

Απο μικρο παιδι μου αρεσαν αυτα τα μεγαλα και ψηλα ποδηλατα , ειπα στο παππου μου οτι ενα τετοιο θελω ...

Μετα λιγο πιο μεγαλο παιδι πια εβλεπα και τον "κουλ" ξαδερφο Μαριο να εχει συνεχεια κατι ψηλοφτερα και να τον καμαρωνα , του ελεγα να παει βολτα και μου αρεσε που ειχε παντα μηχανακια ψηλα .

Περιμενα κατι χρονακια και το πηρα μονος μου τελικα ! Εχουν τελικα πλακα αυτα τα "μεγαλα ποδηλατα " ! Κανεις και τη δουλεια σου και τη διασκεδαση σου τελικα !

Και χωρίς να τραβάς κουπί εεεεε πετάλι ήθελα να πω :lol:

[Αιγαιοπλόος 1.661]

Δίκυκλο καβάλησα, γιατί στο νησί που μεγάλωσα (Σύρος) ήταν το πιο "φυσικό κι επόμενο" μέσο μεταφοράς για όλον σχεδόν τον πληθυσμό. Στη Σύρο, όπως και σε πολλά νησιά, το "μηχανάκι" είναι μέσα στη ζωή των κατοίκων, ως ο υπηρέτης της οικογένειας. Λέμε συχνά: "πετάγομαι με το μηχανάκι στην πλατεία για εφημερίδα, θές τίποτα;" Και το "πετάγομαι" το εννοούμε. Οι αποστάσεις είναι μικρές, οι δρόμοι επίσης και οι ταχύτητες το ίδιο. Γι' αυτό και το δίκυκλο δεν είναι αρνητικά φορτισμένο όσο στις μεγάλες πόλεις. Εδώ όλοι έχουν κι από ένα παπί ή σκούτερ. Ακόμη και παππού θα δεις να οδηγεί παπί (με καφάσι στη σχάρα απαραιτήτως....)

Ετσι, πήρα στα 16 μου, όπως και οι περισσότεροι συμμαθητές μου τότε (αλλά και οι συμμαθήτριες) το πρώτο δικό μου μηχανάκι, για να πηγαίνω στο Λύκειο (ήταν και ευκολία για τους γονείς, αφού απαλλάσσονταν από το καθήκον της μεταφοράς ;) ).

Μεταχειρισμένο εξ Ιαπωνίας παπί Honda C-50 GLX χρυσό (ξεβαμμένο από τον ήλιο, με σχαρίτσες πίσω αλλά και μπροστά, με 16.000 χλμ., και τις ενδείξεις "full / empty" γραμμένες στα ιαπωνικά). Γρήγορα το έκανα 72άρι, για να ανεβαίνει αξιοπρεπώς τις ανηφόρες για το Λύκειο (μη γίνομαι και ... ρεζίλι σε καμιά συμμαθήτρια όλο με πρώτη στην ανηφόρα :P). Που λέτε στο Λύκειο είχαμε σχεδόν όλοι παπιά (ελάχιστα ήταν τα σκούτερ). Ανάλογα με τα οικονομικά της οικογένειας του καθενός ήταν και ... το παπί του. Από πλατινοφόρα μεταχειρισμένα παπιά "ταυράκια" (τα θυμάστε; ), μέχρι ολοκαίνουρια απαστράπτοντα και ακριβά Honda GLX 50 (μπλέ και κόκκινο).

Ενδιάμεση λύση, τα στρογγυλοφάναρα C-50 της Honda. Κάποιοι έπαιρναν το 50άρι παπί Birdie της Suzuki, το οποίο όμως δε γινόταν εύκολα 72 άρι, ενώ ορισμένοι είχαν το Yamaha Town Mate 50 με τον άξονα μετάδοσης (το γούσταρα κι εγώ αυτό).

Εξω από το 1ο και 2ο Λύκειο Σύρου (τέλη δεκαετίας 80 και αρχές 90) γινόταν "της τρελής" από παπιά. Κανονική έκθεση μοτοσικλέτας. Στη σειρά παρκαρισμένα όλα και οι πιο ξελιγωμένοι "ιδιοκτήτες" τα κοιτούσαμε από τα κάγκελα στα διαλείμματα. Οταν σχολούσαμε, γινόταν ... πανικός. Η κάθοδος των μυρίων. Οι εξατμίσεις Sebring ήταν must της εποχής (οι πιο θερμόαιμοι έβαζαν Devil, όνομα και πράμα αλλά στα μπλόκα το έπαιζαν ... παναγίτσες , του στυλ "έτσι το πήρα το μηχανάκι" και τέτοια :lol: ).

Ετσι λοιπόν "μπήκα" στο χώρο της μοτοσικλέτας. Στην ουσία μεγάλωσα με τη μοτοσικλέτα (παπί εννοώ). Με το παπί πήγαινα σχολείο, φροντιστήριο, καφέ, βόλτα, μπάνιο, ψώνια, υποχρεώσεις, γκομενιλίκια .... και άλλες δραστηριότητες. Μετά, στην Αθήνα ως φοιτητής (στο κέντρο) μάζευα λεφτά για την πρώτη μου "μεγάλη" μηχανή, κόβοντας δαπάνες από αγορά ρούχων ή ταξιδιών ακριβών (π.χ. στο εξωτερικό που άργησα πολύ να πάω). Και η ... "μεγάλη" μηχανή ήρθε με την αγορά της Yamaha XV-250 Virago (ήμουν μεταξύ αυτής και της Honda CMX 250 Rebel). Το ταπεινό Virago με πήγε παντού αργά και ήρεμα και ξεπέρασε τα 100.000 χλμ στα χέρια μου, έχοντας οργώσει το Λεκανοπέδιο και τους γύρω νομούς. Η καθημερινή φοιτητική ζωή ήταν απόλαυση με τη μηχανή (σχολή, καφές, βόλτες, σινεμά, παρέες) και ειλικρινά λυπόμουν όσους δεν είχαν τη χαρά να μπουν στο χώρο της μοτοσικλέτας και "έλιωναν" μέσα στα λεωφορεία κάθε μέρα ή έπηζαν στα ΙΧ τους. Ισως γι' αυτό, αν και επαρχιώτης, αγάπησα την Αθήνα. Γιατί την Αθήνα μόνο με μοτοσικλέτα μπορείς να την ευχαριστηθείς και να την αγαπήσεις. Το λέω εκ πείρας.

Η μοτοσικλετιστική μου συνέχεια ήταν (μετά το Virago) το Yamaha XT660R (με το οποίο έκανα και το πρώτο εκτός συνόρων ταξίδι μου με μοτοσικλέτα) και τώρα το Honda XL700V Transalp.

Ο δρόμος είναι ανοιχτός...

[xourafis 758]

εμενα καβαλουσαν και οι δυο γονεις μοτοσυκλετα.δεν μου εκαναν τοτε ιδιαιτερη εντυπωση οι μηχανες.πουλησε η μητερα την μηχανη μετα απο δικη μου προτροπη (της ειπα 9χρονων οτι φοβαμαι να την χασω απο ατυχημα),περνουσαν τα χρονια ωσπου το μικροβιο (το οποιο σιγουρα μεταδοθηκε γενετικα!) εκανε ΜΠΑΜ!απο τα 14οδηγω μηχανη γιατι...ΕΤΣΙ.για να μεταφερθω,για να κανω εντυπωση,για να...τα παντα.

[sebastian 0]

δεν ξέρω από μικρός κόλησα μια ``ίωση`` με τις μοτό,αθεράπευτη απ`ότι βλέπω,να σκεφτείς όταν όλοι έλεγαν πάρε ένα μικρό μετ/νο αυτοκινητάκι εγώ πήρα μοτό!!!!!!!!!!!!!!

το να έχεις μοτό για μένα είναι ιδέα κ τρόπος ζωής,σημαίνει ελευθερία (από πολλά)

^_^

[petel 0]

Τι ήταν αυτό που σας έφερε στον κόσμο των δύο τροχών?

Όλα λογικά ξεκινούν σε μικρή ηλικία (εκτός εξαιρέσεων) Πιτσιρίκια ακόμα ίσως θαυμάζαμε τους δερματοφορεμένους αλλοδαπούς μοτοσυκλετιστές που περνούσαν από τον τόπο μας με τις τεράστιες μοτοσυκλέτες τους. Κι ονειρευόμασταν πως όταν μεγαλώσουμε θα πάρουμε και μεις μια τέτοια μοτοσυκλέτα να ταξιδεύουμε.

Ίσως να μπήκαμε στον κόσμο των δύο τροχών από σύμπτωση. Επειδή είχε κάποιος φίλος μοτοσυκλέτα και μας παρακίνησε να πάρουμε κι εμείς. Κάποιες βόλτες ίσως ως συνεπιβάτες που κάναμε μαζί του και μας μπήκε το μικρόβιο.

Ίσως από ανάγκη εύκολης μετακίνησης στην πόλη που εξελίχθηκε ως μεγάλη αγάπη προς τον μοτοσυκλετισμό.

Πολλές μπορεί να ήταν οι αφορμές που μας έφεραν όλους στον κόσμο των δύο τροχών. Ποια ήταν η δική σας αφορμή?

(ΥΓ: Να δω αν θα ψηφίσει κανένας το 4 )

Eγώ πάντως φαίνεται ότι το μικρόβιο το είχα από πολύ μικρός. Πριν ακόμα τύχει να δω μοτοσυκλετιστές. Όταν τα περισσότερα παιδιά της ηλικίας μου αγόραζαν αυτοκινητάκια της matchbox (τα θυμάστε? ) εγώ αγόραζα μοτοσυκλέτες. Θυμάμαι η πρώτη μου ήταν μια μινιατούρα Honda CB 750 Boldor που δεν πρόλαβα καν να την χαρώ γιατί έσπασε ο λαιμός της και μου έμεινε το μπροστινό στο χέρι! Ακόμα την θυμάμαι την στεναχώρια που πέρασα τότε, αφού μου έσπασε την επομένη της αγοράς της!

Γενικώς τα παιχνίδια μου περιλάμβαναν πάντα μοτοσυκλέτες. Είτε ως μινιατούρες, είτε ως συναρμολογούμενες είτε ως παζλ κτλ.

Μετά άρχισα να θαυμάζω τα μηχανάκια των μεγαλυτέρων. Είχα έναν γείτονα με Honda CB 750. Θυμάμαι ήταν με τις 4 εξατμίσεις κι έναν φίλο του με ένα Kawasaki. Δεν θυμάμαι κυβισμό, αλλά θυμάμαι ότι ήταν τρικύλινδρο και είχε τρεις εξατμίσεις!

Μετά άρχισα να βλέπω κάτι περαστικού Γερμανούς τουρίστες με τις μεγάλες Κ και R που περνούσαν από το χωριό μου. Καθόμουν στην άκρη του δρόμου και μου έτρεχαν τα σάλια.

Ώσπου έφτασα την ηλικία των 16 ετών και το πρώτο μου δίτροχο ήταν πια γεγονός. Δεν κρατιόμουν με τίποτα.

Κι από τότε, η σχέση μου με τα δίτροχα είναι κάτι παραπάνω από ερωτική!

KAWASAKI SAMURAI 500 το τρικύλινδρο.