Αναζήτηση στην κοινότητα

(προφανώς χιουμοριστικός ο τίτλος) Ας γράψω κι εγώ το μακρύ μου για το συγκεκριμένο μηχανάκι. Δεν έχω τα τρελά χιλιόμετρα και δεν το'χω και χρόνια, αλλά το έχω οδηγήσει υπό αρκετά διαφορετικές συνθήκες, σε αρκετά διαφορετικούς δρόμους και τα χιλιόμετρα είναι κατά βάση ταξιδοβολτικά (sic), οπότε θεωρώ πως έχω μια καλή άποψη για τη μηχανή, και θα προσπαθήσω να την αναλύσω χωρίς πολλές φανφάρες και αμερόληπτα (τςςςςςςςς!). Πρωτίστως, τα βασικά: Τσοπεράκι 250άρι δικύλινδρο V τετράχρονο SOHC, αερόψυκτο, μονό καρμπυρατέρ 26άρι, και μαμά με ένα αχρείαστα περίπλοκο σύστημα υποπίεσης, το οποίο και κατήργησα και ησύχασα. Ονομαστικά 22-23 γαιδούρια στις 8000 στροφές και 2.2 τρομακτικά κιλά ροπής στις 6000 στροφές. 140 κιλά γεμάτο και με ύψος σέλας που βολεύει και στρουμφάκι. Από βελτιώσεις έχει αναρτήσεις YSS πίσω και... ζελατίνα (ναι, θεωρείται βελτίωση!). Πιο αναλυτικά. Στον δρόμο, παραδόξως, έχει απίστευτα καλή συμπεριφορά. Αρκετά μαλακές αναρτήσεις οι μαμά που δεν είναι για πολλά-πολλά, με τις YSS είδα μεγάλη βελτίωση, και κάποιος πιο γενναίος μπορεί ν'αρχίσει να ξύνει μαρσπιέ κι εξατμίσεις για πλάκα (μέχρι κι εγώ το'χω καταφέρει σε φάσεις!). Αν και η γωνία κάστερ είναι καθαρά τσοπεράδικη και η θέση οδήγησης δεν είναι ακριβώς... αγωνιστική, το μικρό τσοπεράκι στρίβει ΠΟΛΥ καλύτερα απ'τα μεγαλύτερα ξαδέρφια του, ανεξαρτήτως εταιρίας (το μόνο που ίσως το συναγωνίζεται είναι το 535). Λόγω βάρους, η αίσθησή του στον δρόμο είναι πούπουλο, αλλά με το βάρος τόσο χαμηλά δεν έχει και ιδιαίτερο θέμα με αέρηδες. Συγκριτικά με on/off είναι σαφώς λιγότερο επιρρεπές στο να το φυσάει ο αγέρας πέρα-δώθε στον δρόμο. Σε επί τόπου μανούβρες, ρολλάρισμα με τα χέρια κτλ. είναι προφανώς ποδήλατο, χωρίς όμως να ανησυχεί το τόσο μικρό βάρος στον δρόμο. Οι τροχοί του είναι 18" εμπρός και 15" πίσω. Περίεργα, ομολογουμένως, μεγέθη, αλλά φαίνεται να λειτουργούν μια χαρούλα για το μικρό τσοπεράκι, αν και δεν υπάρχει και τεράστια γκάμα επιλογών για ελαστικά. Αυτά που όντως υπάρχουν όμως, φτάνουν μια χαρά για το virago. Από επιδόσεις, δεν το λες και πύραυλο. Γράφω παραπάνω την ονομαστική ισχύ και πιθανολογώ πως μετά από τόσα χρόνια κυκλοφορίας δεν θα έχουν επιζήσει όλα τα γαιδούρια. Για αναβάτη μόνο είναι μια χαρούλα, και αντέχει ακόμα και παρατεταμένες ταχύτητες στην εθνική (90-110, μαξ 120) χωρίς να φαίνεται κάποιο τρελό ζόρι στον κινητήρα. Δικάβαλο προφανώς ζορίζεται αρκετά παραπάνω αλλά στα όρια του όποιου δρόμου θα πάει χωρίς να παραπονεθεί. Παρ'όλα αυτά, ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα που έχει το virago είναι το γρανάζωμα (16-45). Αν είσαι βαρύς και συχνά δικάβαλος θα'λεγα πως βολεύει το να έχεις την δυνατότητα να κατεβάσεις μία και να συνεχίσεις σε απότομες ανηφοριές, αλλά σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση η πρώτη είναι... αυτοκινήτου! Μέχρι να ξεκινήσεις έχεις ήδη βάλει δευτέρα. Παρά τα κυβικά του, εκκινήσεις με δευτέρα είναι επίσης δυνατές με το μαμά γρανάζωμα. Πολλοί το αλλάζουν, αλλά εγώ ανήκω στην κατηγορία που προανέφερα, οπότε είναι οκ, αν και πιθανώς ακόμα κι εγώ να το "μάκραινα" ένα τσικ. Οι περισσότεροι κάτοχοι στο εξωτερικό το έχουν μακρύνει πάντως, άλλοι λιγότερο κι άλλοι περισσότερο. Τα φρένα του, τώρα, θεωρώ πως είναι ικανοποιητικά για τα κιλά και την δύναμή του. Δισκόφρενο εμπρός και ταμπούρο πίσω. Ικανοποιητικά μεν, αλλά κουράζονται εύκολα. Σε βουνοστροφιλίκια το ταμπούρο ανάβει για πλάκα στα κατηφορικά κομμάτια και ακόμα και το μπροστά δείχνει γρήγορα την κόπωσή του αν τα δουλεύεις. Το καλό είναι ότι έχει αρκετά ικανοποιητικό engine braking και είναι εφικτό να τα "ξεκουράσεις" κάπως έτσι. Πάμε και στην άνεση... Άνετο μάλλον δεν το λες. Για αναβάτη μόνο είναι οκ, αλλά για ν'αντέξεις μεγαλύτερες αποστάσεις θέλει... training! Με το cowhorn τιμόνι και τα μαρσπιέ εμπρός δεν σου δίνει τη δυνατότητα ν'αλλάξεις θέση σε περίπτωση που πιαστείς. Έχω βρει τον εαυτό μου στην εθνική να σκύβει ξάπλα πάνω στο ρεζερβουάρ για να "έρθω". Συνηθίζεται και είναι δυνατόν να ταξιδέψεις μεγαλύτερες αποστάσεις, αλλά προφανώς δεν είναι varadero και θα χρειαστεί καμιά στάση παραπάνω σίγουρα. Ο συνεπιβάτης δεν είναι άνετα. Απλά. Οκ, δεν είναι ακριβώς φτιαγμένη για συνεπιβάτη, αλλά εφόσον υπάρχει η ρημάδα η σέλα και τα ανάλογα μαρσπιέ τότε θεωρώ πως ίσως θα μπορούσαν να κάνουν ένα τσικ καλύτερα δουλειά στο βόλεμά του. Ευτυχώς η κοπέλα μου δεν παραπονιέται εύκολα, οπότε... Το πρόβλημα πάντως δεν είναι τόσο "χωροταξικό". Η σελίτσα του συνεπιβάτη είναι αρκετά λεπτή και μικρή, δεν το λες και καναπέ, είναι όμως επαρκής (κι εγώ έχω κάτσει συνεπιβάτης και δεν είναι και τραγικό). Το πρόβλημα είναι ο αέρας που τρώει ο συνεπιβάτης, λόγω αρκετά υψηλότερης θέσης. Και μια που ανέφερα αέρα, ας πάω και λίγο στο θέμα ανεμοκάλυψης. Μαμά, μηδενική. Είσαι κυριολεκτικά σαν κατάρτι πάνω σε μια μηχανή με μηδενική αεροδυναμική, πράγμα που, παρεμπιπτόντως, μπορεί να επηρεάσει και την κατανάλωση. Στα κρύα πάντως τον δάγκωνα κανονικότατα παρά το καλό ντύσιμο, μια που όλος ο αέρας μου ερχόταν και στο στέρνο. Φυσικά τον ίδιο περίπου αέρα τρώει κι ο συνεπιβάτης, με την εξαίρεση πως καλύπτεται μερικώς το σώμα του απ'τον οδηγό. Είναι πάντως τεράστια κούραση για τον αυχένα. Όταν έβαλα την ζελατίνα άλλαξαν τα πράγματα. Είναι πραγματικά απαραίτητο αξεσουάρ αν θες να κάνεις καμιά βόλτα παραέξω άνετα, ειδικά στα μεγάλα κρύα. Αυτή που έβαλα είναι σχετικά φαρδιά και όχι τραγικά ψηλή, και ως αποτέλεσμα γλίτωσα μεν τον κρύο αέρα στο σώμα αλλά ο αέρας πλέον σκάσει στο κράνος. Ευτυχώς δεν είναι ενοχλητικό. Το έξτρα καλό της συγκεκριμένης είναι ότι διώχνει μερικώς τον κρύο αέρα και από τα χέρια (τα οποία είναι παντελώς ακάλυπτα προφανώς). Ο συνεπιβάτης πάντως λόγω θέσης συνεχίζει να μην καλύπτεται και τρώει αβέρτα αέρα στα μούτρα (αυχενικό!). Το δικό μου, παρεμπιπτόντως, έχει και sissy bar, το οποίο είναι σωτήριο για τον συνεπιβάτη. Χωρίς αυτό είναι τραγική η κατάσταση και κουράζεται για πλάκα. Μεγάλο ρόλο στο θέμα άνεσης έχουν και δύο ακόμα πράγματα. Οι αναρτήσεις και το μοτέρ. Συγκεκριμένα, οι δονήσεις του μοτέρ σε υψηλότερες στροφές. Οι μαμά αναρτήσεις είναι απλά κακές. Ούτε καν ικανοποιητικές. Παραείναι "σώβρακα" και τις κακοτεχνίες και τις λακκούβες του δρόμου τις νιώθεις ΚΑΛΑ, και ο συνεπιβάτης ένα τσικ παραπάνω. Συν αυτού, κοπανάνε με το παραμικρό ζόρισμα. Με τις YSS μπορώ να πω πως καλυτέρεψαν ΠΟΛΥ τα πράγματα και μετριάστηκε το θέμα λακκούβα-δόξα πατρί, όπως φυσικά και η συμπεριφορά του στον δρόμο, όπως προείπα. Μάρτυς μου η συνεπιβάτις, όπου τις αγάπησε! Το μπροστινό είναι μαλακούτσικο και βυθίζεται σχετικά εύκολα, αλλά με λίγο "βαρύτερα" λάδια έρχεται ακριβώς εκεί που πρέπει και το θεωρώ ικανοποιητικό. Δεν γίνεται να ζητήσεις άλλωστε τρελά πράγματα από μια τέτοιου είδους μηχανή. Και πάμε στον δεύτερο παράγοντα, το μοτέρ, και συγκεκριμένα τις δονήσεις του. Σε υψηλότερες στροφές έχει μπόλικες, και δυστυχώς, περνάνε στον αναβάτη και στον συνεπιβάτη. Ευτυχώς το τιμόνι δεν είναι σε τραγική φάση, αλλά σε παρατεταμένες μεγάλες ταχύτητες ένα μούδιασμα σου έρχεται. Το θέμα είναι κυρίως στα μαρσπιέ, όπου σε μουδιάζει πιο εύκολα, και ακόμα περισσότερο τον συνεπιβάτη. Το καλό είναι ότι δεν είναι εξαιρετικά τραγικό το μούδιασμα, είναι όμως υπαρκτό και σε παροτρύνει να κάνεις στάση για τσιγάρο ένα τσικ πιο σύντομα απ'ότι ίσως υπολόγιζες. Μια μικρή αναφορά και σε πιο... περίεργες συνθήκες. Το μηχανάκι (φυσικά) το έχω πάει και σε χωμάτινες διαδρομές, και μπορώ να πω πως αντέχει μια χαρούλα (και δεν του φαινόταν!). Δεν είναι για να πηγαίνεις μαμιώντας στην κροκάλα, και σε διαδρομές με κατσάβραχα-χαντάκια θέλει ΜΕΓΑΛΗ προσοχή (η εξάτμιση και το μοτέρ είναι παντελώς απροστάτευτα) αλλά δεδομένου του στησίματός του και των ελαστικών, θαρρώ πως θα βγάλει τους περισσότερους χωματόδρομους χωρίς ιδιαίτερο δράμα. Απ'την άλλη, άμα τυχόν καταφέρει κάποιος και το ρίξει θα πέσει κλάμα άμα πάρει καμιά "χοντρή" το ρεζερβουάρ! Πάμε και λίγο στα οικονομικά/συντήρηση/κατανάλωση. Ένα γενικό σχόλιο θα κάνω πρωτίστως. Το virago είναι ένα ελαφρώς μεγαλύτερο παπί στα έξοδά του. Ότι και ν'αλλάξεις είναι σχετικά φθηνό, υπάρχει μεγάλη και αξιόλογη aftermarket υποστήριξη και δεν σπας τη μπάνκα, ακόμα κι αν χρειαστεί αρκετά. Τα σέρβις του δεν είναι τίποτα. Δύο μπουζί και 1.4l λάδι. Και τα ακριβότερα να πάρεις κάτω απ'το 50άρι βγαίνει. Αλυσίδες-γρανάζια φαίνεται να κρατάνε αρκετά αν δεν είσαι ινδιάνος και το ίδιο ισχύει και τα τακάκια και τις σιαγώνες του ταμπούρου, καθώς και φυσικά για τα λάστιχα. Πιθανότερο είναι ν'αλλάξεις ελαστικά λόγω "παλαίωσης"/χρόνου παρά λόγω φθοράς. Όσον αφορά την κατανάλωση, ένα καλοδιατηρημένο virago δεν θα πάει πάνω απ'το 4άρι (λίγο ινδιάνικα κιόλας) εντός ή του 3.5 εκτός. Το θεωρώ μια χαρούλα κατανάλωση, αν και ομολογουμένως, λόγω μικρού ρεζερβουάρ (9.5l) και ιδιόρρυθμης "σχεδίασης", η αυτονομία δεν είναι και το δυνατότερο χαρακτηριστικό του, και λόγω της προαναφερθείσας σχεδίασης μπορεί να χρειαστεί να γυρίσεις ρεζέρβα στα 6 περίπου λίτρα (αντί των 7-7.5 κανονικά). Προβλήματα. Το μοτέρ δύσκολα να βγάλει κάποιο πρόβλημα. Σκυλί, απλά. Εκεί που πονάει το virago είναι το σύστημα τροφοδοσίας, το οποίο μάλλον παρασκέφτηκε ο Τζαπανέζος... Ρουμπινέτο υποπίεσης συν αντλία υποπίεσης, πριν το μονό καρμπυρατέρ και την Y εισαγωγή. Κατ'εμέ, δεν υπάρχει κανένας λόγος να'χεις μπελάδες στο κεφάλι σου, οπότε τα ξήλωσα και τα δύο, έβαλα manual ρουμπινέτο και ησύχασα. Τα "μαμά" πράγματα έχει αποδειχθεί πως αργά ή γρήγορα κάποια στιγμή θα σ'αφήσουν (μεβράνες, παντού μεμβράνες!!!) και αρκετοί επιλέγουν τον ίδιο δρόμο που πήρα κι εγώ. Ένα άλλο σημείο που πονάει κατά γενική ομολογία είναι τα ηλεκτρικά του. Αν και σ'εμένα αποδείχθηκε απλά ένα προβληματάκι με μια φίσα, σε αρκετά άλλα έχουν καεί ανορθωτές και πηνία και μάλιστα σε λιγότερα χιλιόμετρα. Προσωπικά θεωρώ ότι μεγαλύτερο πρόβλημα είναι οι φίσες και η εκτεθειμένη καλωδίωση παρά τα ηλεκτρικά καθ'αυτά, αλλά αυτό είναι καθαρά δική μου άποψη και υπάρχουν πολλοί που θα διαφωνήσουν, οπότε πάμε παρακάτω. Πέραν αυτών, το virago δεν βγάζει εύκολα κάτι άλλο, εκτός αν δεν το προσέχεις καθόλου ή αν το ζορίζεις τρελά. Η γενική εικόνα που μου άφησε το virago είναι ότι είναι μικρό μεν, τίμιο και αρκετά αξιόπιστο μηχανάκι δε, που αν και θέλει μικρομόντες για να ταιριάξει στον κάτοχό του τ'αξίζει τα λεφτά του. Γιατί να το πάρει κάποιος; Πρωτίστως το στυλ. Αν δεν σου αρέσει το στυλ δεν έχει κανένα νόημα, κακά τα ψέμματα. Μετέπειτα, φυσικά η οικονομία σε όλα και η ανέλπιστη "σπορτίφ" αίσθησή του, δεδομένου του στυλ πάντα . Γιατί να το πάρει κάποιος έναντι του ανταγωνισμού; Ουσιαστικός ανταγωνισμός είναι το rebel της honda, κι είναι I2. Enough said! Κι αν όχι enough said, το rebel είναι αισθητά μικρότερο σε μέγεθος και μόνο αυτό φτάνει κατ'εμέ. Δατς ολ φολκς (εκτός αν μου έρθει τίποτα άλλο που ξέχασα)