...την ξερεις καλά αυτη την κουραση...γι'αυτη τη γλυκιά κουραση λεω που μετα απο μια γεματη και ομορφη βολτα στα βουνα,φτυνεις το χωμα που εχει μεινει στο χαμογελο και ξαναφερνεις στο νού αυτα που περασανε μπροστα απο το κρανος σου τη μερα που περασε...
Το λεγαμε απο καιρο να ανεβουμε εκει πανω...Να ανταμωσουμε και να θαυμασουμε το δέος του μεγαλείου αυτου του επιβλητικου Ερύμανθου...
σε ενα βουνο οπου οι θρύλοι και τα περάσματα σε παλευουν για να παραμερισεις την Ιστορια και να αφεθεις στη μαγεια τού Τοπιου...
συνεχιζεται...