spyro

αρκετές αλλά τίποτα το σοβαρό... συνέχισαν όλοι

Σάββατο: Συνολικά πραγματοποιηθέντα χλμ το Σάββατο - 970. Το έκανα όλο με όλες τις φωτογραφίες και παίζοντας το παιχνίδι το οποίο σε ανάγκαζε για 21 χλμ να έχεις είτε 42 είτε 48 μέση ωριαία. (Μου έσπασε τα νεύρα). Βέβαια ήταν και το μοναδικό μέρος που χόρτασα το τοπίο γύρω μου. (Βέρμιο / Σέλι). Έναρξη το πρωί στις 8.20 από το Καρπενήσι και τερματισμός στις 9.30 στα Γιάννενα μαζί με τον αδερφό μου και τον Alex με τον οποίο συγχρονιστήκαμε μετά τις Πρέσπες. 13 ώρες συνεχόμενης οδήγησης. Κανα 45 λεπτο πριν, είχαν τερματίσει 2 παλληκάρια ήδη (ένας τρελός Ducatάκιας και ό Τότολος) από αυτούς που το έκαναν όλο. Κυριακή: Συνολικά πραγματοποιηθέντα χλμ τη Κυριακή 770 (πάνω/κάτω) + 180 για Αθήνα Το έκανα όλο με όλες τις φωτογραφίες και παίζοντας το παιχνίδι των ερωτήσεων στο οποίο είμαι σίγουρος ότι δεν έπιασα καμία (έπρεπε για καμια 20 χλμ να κοιτάς δεξιά και αριστερά από το δρόμο τα μέρη που περνάς και μετά από 200 χλμ να απαντήσεις σε ορισμένες ερωτήσεις). Φάνηκε, επαναλαμβάνω, ..... ΦΑΝΗΚΕ πιο δύσκολο τη Κυριακή, γιατί είχε πολύ σφιχτά και άσχημα κομμάτια, με κακό οδόστρωμα και αμέτρητες κατολισθήσεις. Λέω «φάνηκε» όμως, γιατι ο κόσμος στον τερματισμό της Κυριακής έλεγε ότι η 2η μέρα ήταν πιο δύσκολη ξεχνώντας ότι έχει συσσωρεύσει υπερβολική κούραση από τη χθεσινή μέρα. Αν τα δρομολόγια ήταν ανάποδα θα έλεγαν το αντίστοιχο. Τερματισμός στις 8.20 Καρπενήσι με αναχώρηση στις 8.20 από Γιάννενα πίσω από τον τρελό ducatάκια, (απο αυτούς που το έκαναν όλο). Ο Τότολος και ο Alex από τη μέση και μετά ήταν παντού μπροστά μας με ανάλογο σβέλτο ρυθμό με του Σαββάτου αλλά συνάντησαν προβλήματα στον ανεφοδιασμό. αλλιώς θα είχαν τελειώσει πριν τις 8 πολύ πιο μπροστά από εμένα και τον αδερφό μου. Ειδικά ο Τότολος φάνηκε σαν μην τον ενδιέφερε καθόλου ο ρυθμός τη 2η μέρας σταματώντας ακετά για τουριστικές φωτογραφίες. Respect στο παλληκάρι λέμε που τη Κυριακή έκανε κυριολεκτικά εντούρο με το Hayabusa σε ρυθμούς που δεν εξηγούνται μέσα σε εκείνους τους δρόμου της Βασιλίτσας οπου ζήτημα είναι να είχε 10 συνεχόμενα μέτρα καθαρού οδοστρώματος. Respect και στον Alx που απο ότι φάνηκε η κούραση του Σαββάτου δεν του επηρρέασε καθόλου το ρυθμό της Κυριακής. Εγώ τον έριξα αισθητά και κατάφερα να τερματίσω μέρα μόνο και μόνο γιατι απλά δε κατέβηκα απο τη σέλα. Τα σημαντικά: Πέραν των βασικών, πραγματικά δε ξέρω τι να τραβήξω ως το πιο σημαντικό για να αναφερθώ λίγο περισσότερο. Στη διαδρομή? Στα τοπία και μέρη που περάσαμε? Στην απίστευτα επώδυνη αλλά παράλληλα λυτρωτική συνεχόμενη οδήγηση για 13 / 12 ώρες χωρίς στάση πέραν των φωτογραφιών του αγώνα? Στις φοβερές εμπειρίες με 10δεκαδες συνοδοιπόρους στο δρόμο? στις περιπτώσεις που φτάσαμε τα όρια τα δικά μας και της μηχανής μας? Στις φοβερές 2 ομάδες από το Άργος και τη Κοζάνη? Στους 2 ΚΤΜάδες από τη Θεσσαλονίκη (Γιάννη & Γιώργο) που πηγαίναμε για πολλά χλμ τη πρώτη μέρα μαζί? Στο παλληκάρι με ένα cbf 600 που τη 1η μέρα με έσωσε σε μια απόφαση κατεύθυνσης? Στον άλλο τρελό με το Kawasaki ZX 1000 που πήγαινε φέτες σε κάτι τσιμεντένιους δρόμους (αν μπορούσες να το αποκαλέσεις έτσι), στα Τζουμέρκα? Στη σουρεαλιστική εικόνα στο Κάμπο της Καρδίτσας όπου ήταν στη αρχή ακόμα (χωρίς εγκαταλείψεις) και έβλεπαν τα χωριά 260 τρελούς να στριφογυρνούν μέσα στις τεράστιες (αλλα και επικίνδυνες) ευθείες ανάμεσα από τα περιβόλια και χωράφια τους? Στο τραγελαφικό συναίσθημα ότι γλιστράς παντού και έχεις πρόβλημα με το μηχανάκι σου γιατί η κούραση σου διογκώνει τα άσχημα συναισθήματα? Στους επικίνδυνους αυτοκινητιστές της Νάουσας που πήγαν να μας σκοτώσουν πάνω από 2-3 φορές (μόνο εκεί το συνάντησα αυτό τις 2 μέρες)? Στα τρελά και μυστικά «πιστάκια» που πετύχαμε σε όλη τη διαδρομή? Στο φοβερό παιχνιδιάρικο τρενάκι μαζί με τους Αργίτες στον «Ιδιωτικό» δρόμο της ΔΕΗ δίπλα από τον Αλιάκμονα? Στα αστείο συναίσθημα ότι δε μπορείς άλλο, αλλα ξαφνικά πετάγεται από το πουθενά κάποια κρυφή δύναμη και σε κάνει να ξεχνάς τις κράμπες και τα πιασίματα και σε αφήνει να συνεχίσεις? Στα Έλατα της Βασιλίτσας και της Τύμφης? στις Οξείες του Βιτσίου? Στις επιβλητικές χαράδρες στην Αργιθέα με θέα τα βουνά των Αγράφων? Στα δύσκολα και κουραστικά αλλά πανέμορφα Τζουμέρκα? Στα πανέμορφα ανοιξιάτικα χρώματα του Βέρμιου? Στις Πρέσπες? Στην Λίμνη Αώου? στο απίστευτο και απερίγραπτο κομμάτι του Πεντάλοφου, κάτω από τη επιβλητική σκιά του Σμόλικα!!!!? Στο απίστευτο συναίσθημα που είχαμε στα Μαστοροχώρια όταν πλέον το Σάββατο είχαμε κάνει ήδη 900 χλμ και πλησιάζαμε προς το τέλος είχαμε μπει σε ένα mode έξτασης που σε έκανε να θέλεις κι' άλλο!!!!? Στους 3.000 διαφορετικούς τρόπους που ανακάλυπτες για να οδηγείς τη μοτοσυκλέτα σου ένεκα της κούρασης? Στους 14.000 διαφορετικούς λόγους που σε κάνει όμως να την αγαπήσεις γιατι περνάς τόσα πολλά πάνω της? Στο Πέτρο τον Διαμαντή τον Βασίλη τον Γιάννη και τον Φάνη αλλά και όλα τα παιδιά από τη διοργάνωση, γιατί ήταν παντού, ακούραστοι, ενθουσιασμένοι χαμογελαστοί να εμψυχώνουν και να βοηθάνε ώστε να περάσω εγώ και αδερφός μου αυτή την εμπειρία? - όπως είπε και ο Καβαδίας σήμερα το πρωί ..... «Guzzaοι ..... σας αγαπάμε ρε» ! PS1. Το κόστος της συμμετοχής ήταν πολύ μικρό..... (Άφθονο φαγητό Παρασκευή Σάββατο βράδυ και πρωί + αρκετές λιχουδιές και νερά στο τερματισμό, + παρελκόμενα + κόστος διοργάνωσης) > κόστος συμμετοχής. PS2. Δε θέλω να φαντάζομαι τι θα γινόταν αν έστω και μια μέρα από τις 2 έβρεχε !!!! PS3 λογικά θα μου ρθουν κι' αλλες σημαντικές εικόνες στη πορεία αλλά ας καταγράψουμε αυτά προς το παρόν ...

ειλικρινά είναι κάποιες φορές που ότι και να πείς για μια εμπειρία είναι λίγο .... .......παω να ξεκουραστώ γιατι ουτε να πληκτρολογήσω δε μπορώ

893 τα βγάζω εγώ για τη 1η Η 2η όμως θα είναι για μένα η ομορφότερη ever

χαιρετίσματα στον Βαγγέλη

:/ καλή δύναμη σε σενα και στην οικογένεια .. θερίζει δε λές τίποτα .... έχει καταντήσει στις μέρες να είναι σε μορφη επιδημίας

πώς πέρασε έτσι ο καιρός σαν εχθές μου φαίνεται οτι βάλαμε τα πρώτα πόστ

δεν πάνε να χτυπήσουν ούτε το τσάι ούτε το χαμομήλι. Όλες αυτές τις μαιμού εταιρίες πάνε να χτυπήσουν που πουλάνε ελπίδα. (λάδι που καταπολεμάει τον καρκίνο κτλ κτλ)

χρονια πολλα :cheers:

:cheers:

παλιά .... παλιά νόμιζα οτι φταίνε οι κουτάκιδες μόνο και το γεγονός οτι δε μας καταλαβαίνουν. πλεόν με τέτοιους άσχετους δικυκλιστές που βλέπω καθημερινά γύρω μου απορώ πως δε μας πετάνε κάτω επίτηδες απο την αγανάκτηση. η καθημερινότητα μας έχει ξεπεράσει και τώρα χρειάζεται να φτιάξουν ένα ανάποδο βίντεάκι ευαισθητοποίησης

εάν πάς απο παλιά (Μαγούλα-Ερυθρές-Αμφικλεια-Μπράλο) η διαφορά δεν είναι πάνω απο μισή ώρα. οι ανοργάνωτες στάσεις (κάθεσε για 10 λεπτά και φεύγεις μετά απο 45) είναι που θα σε καθυστερήσουν πολύ περισσότερο παρά αυτο.

αφου έτσι σου παν ... έτσι θα ναι

καλη η καινουργια άσφαλτος που έριξαν έξω απο την Ιτέα για κανα 4-5χλμ (το πολύ) αλλά είναι τόσο ανοιχτό κομμάτι που για να πεις οτι έστριψε και εκμεταλευτηκες τη καλή άσφαλτο πρέπει να μαζεύεις τόσα χλμ που στο τέλος γίνεται επικίνδυνο. Μη ξεχνάτε βέβαια και το βασικό. Όλο και όλο είναι 4-5 χλμ

σπαμ ον - εσεις που χρησιμοποιήσατε μεγάλα bolded και χρωματιστά γράμματα ενώ η πλειοψηφία σέβεται και χρησιμοποιεί κανονικά, το κάνετε γιατι θεωρείται οτι αυτά που λέτε είναι πιο σημαντικά απο των υπολοίπων ή υπάρχει ανασφάλεια οτι άν γράψετε με κανονικά γράμματα δε θα σας δώσουν σημασία? σπαμ οφ

εάν δε παίξει μεγάλη στάση για φαγητό (κοκορετσια, κοντοσούβλια, κατσίκια και λοιπά συναφή εδέσματα) τότε όλοι όσοι πήραν μέρος στην εκδρομή του Κοσμά το βγάζουν. τα προβλήματα ξεκινάνε όταν για κάποιο περίεργο λόγο ο κόσμος νιώθει την ανάγκη να περιδρωμιάσει σε μια μεγάλη ημερήσια βόλτα. ένα σαντουιτσάκι χρειάζεται μόνο κάπου σε ένα ωραίο σημειο στο ύπαιθρο (απο τα τόσα πολλά που περνάμε)και μια στάση για καφέ γύρω στα 300 χλμ απο την εκκίνηση (και όχι σε τόσο κοντινό σημείο όπως το stork απο Αθήνα όπως τις προάλλες)

συμφωνώ

εσυ ξαναδιάβασε λίγο τη ροή της συζήτησης για να καταλάβεις σε ποιον απαντάω γιατι μπερδεύτηκες

υπάρχουν και άλλοι λόγοι για να αναβαθμίσεις τις εξατμίσεις σου πέρα απο την ανάγκη είσπραξης προσοχής απο το κόσμο γύρω μας

άμα είναι ταπωμένες τότε ούτε αυτοί δε καίγονται

καλοτάξιδος

γιατί (και χωρίς παρεξήγηση ρε Μιχάλη) όταν είχα στον Τίγρη τα χλμ που έχω τώρα στο ADV, τον είχα στο Σάκη 2 μήνες μέσα και αναμέναμε να έρθουν τα κυλινδροπίστονα απο Αγγλία, ενω παράλληλα με μένα ο Σάκης είχε παραγγείλει άλλα 3, ενώ τη περίοδο που είχε γίνει αυτό είχε δει περάσει σε κανα 2 ακόμα. γιατί το online σύστημα που του έδειχνε διαθεσιμότητες σε ανταλλακτικά ήταν κοκκινισμένο μόνιμα και δε μπορούσε να παραγγείλει (ή μαλλον να προλάβει να καλύψει τη ζήτηση) και περιμέναμε με τη γνωστή εικόνα του πανιού πάνω απο το ανοιγμένο καπάκι. γιατι εκείνη τη περίοδο συνειδητοποίησα οτι ο Σάκης είχε πήξει στη δουλειά αλλά επιλογές εγώ δεν είχα. Αυτο επουδενή δε συμβαίνει με (όχι και τους τέλειους) Αυστριακούς. οι επιλογές πολλές και πολύ καλές! Και για κάτι άλλο ακόμα, γιατι ο τίγρης το 675 αλλά προ πάντων το street triple πούλησαν σα τρελά στην Ελλάδα και οι της Triumph στην Αγγλία μυαλό δε εβάλαν. Άφησαν το δίκτυο σε επίπεδο λες και πούλαγαν μόνο bonnevile. Πρόσεξε, δε μιλάω για την Ηλιοφίλ. Αυτοί τόσο ξέραν τόσο κάναν. Οι της Αγγλίας ήταν οι χάλιδες για μένα που δε το καταλάβαιναν. άσε να μας το πει ένας Γιαπωνέζος ρε φιλαράκι

:D έχε χάρη που έχουν κατεβάσει πια το site της tackfilm.se ήταν ότι έπρεπε για την περίπτωση σου κρίμα,.... http://www.youtube.com/watch?v=mns2-rulTes&feature=fvwrel

Κάποιες παρατηρήσεις (για ιδιαίτερη αναφορά) που μου ξέφυγαν εχτές: 1. Ταξιδευτής: Διαχρονικός και παγκόσμιος. Πάντα με χαμόγελο, πρώτος στη παρέα αλλά και στο δρόμο 2. HLIAS: στο ρόλο του Συντονιστή και εκτός φόρουμ. Πάλευε μεταξύ του, να ακολουθήσει τους γρήγορους ή να ανησυχεί για τους πιο αργούς μπας και χαθούν. Με τη συμπεριφορά του συγκρατούσε το γκρουπ να μη σπάσει αν και τελικά κανείς δε περίμενε οτι αρκετοί απο τη παρέα θα ξεκίναγαν τόσο αργά απο τη πλατεία του Κοσμά. 3. Tc-Drift: το λέει η ψυχούλα του. Διαφήμιση για τις ικανότητες του cbf 600. Touring μηχανή σου λέει μετά πφφφφ 4. Renegade: στο κατάλληλο περιβάλλον το XTάκι το εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο. 5. Kourkoulos: η ψυχή της παρέας. Μέσα στο χαβαλέ και το χαμόγελο όλη την ώρα.